Als iemand Peter kon kalmeren dan natuurlijk Natascha en ze kwijt zich dan ook beeldig van die taak. Jammer dat je al schrijvende een paar keer wisselt van 'de alwetende verteller' naar de 'ik maak het zelf mee' schrijfwijze... Dat leest een beetje lastig. Hoewel het geen afbreuk aan de verhaallijn, toch maar beter op letten, lijkt mij...

Miranda's waarheid was zeker de moeite waard om gehoord te worden. 'oordeel en je zult veroordeeld worden'... maar wat nu met Yvonne? de grote "K"? Het zal toch niet...

Dat de confrontatie met het eigen verminkte lichaam een schok zou geven was te verwachten, maar best wel logisch. Natacha lijkt er in te slagen om tot hem door te dringen. Wordt dit dan het eerste moeilijke stapje naar aanvaarding?

In zijn droomen krijgt hij dat oosterse verpleegstertje niet te pakken. In de realiteit wachten nu wellicht een behoorlijk aantal struikelblokken, maar dat gaat jouw verhaal nog een tijdje boeiend houden, lijkt mij.
Alweer een prima vervolg!

Mooi, Jefferson ! Zijn openhartigheid kost Lucas inderdaad een goede vriendin, maar hun leefwerelden liggen zo ver uit elkaar dat meer dan vriendschap nooit een optie zou zijn. Althans, daar lijkt het op dit moment toch op. Toch mag hij dat jonge meisje ergens best wel dankbaar zijn dat hij voor één keer (bijna) alles eens kon en durfde vertellen. Ook al lijkt het op dit moment dat Eke nu definitief uit zijn leven verdwijnt, dan nog zou het hem sieren als hij naar Kamila toe dezelfde openhartigheid toont, wanneer die langskomt. Die weet uiteraard veel meer, maar lang niet alles. Kamila houdt voor zover we weten oprecht van Lucas, waardoor het wel zeker is dat zij heel anders zal reageren. Nu ja, dat zegt mijn gevoel op dit moment in je verhaal... Voor hetzelfde geld staat Elise morgen weer op het eiland én 'knaag' ik alweer op het verkeerde been...

Wordt Natacha nog eer zijn steun en toeverlaat? Romantiek haalt het tot hier nog steeds van erotiek, al is daar zeker niets mis mee. Het is en blijft een heerlijk verhaal

Ala Eke de keuze maakt om alleen te komen is dat allicht niet om alleen eventjes aan de alcohol te nippen. Wellicht wil ze meer ontdekken wat in haar eigen wereld en binnen het kader van haar opvoeding helemaal taboe is. De keuzemogelijkheden lijken inderdaad schier eindeloos... Benieuwd welke keuze jij als scrijver gaat maken. Opnieuw een prachtige opbouw naar dit moment, Mooi !

Dieptriest is dit natuurlijk wel, maar ergens verwachtte ik mij hier al wel aan. Nu ga ik zeker zitten hopen dat hij heel erg goed hersteld... En wie weet vindt hij troost bij Natascha

Ja hoor, daar lijkt iets moois te broeien onder het oppervlak... Wat zet je de langzaam toenemende intimiteiten tussen Eke en Lucas weer prachtig neer. Zo subtiel en tegelijk ook geloofwaardig. Ik zou er zowaar mijn hoop dat Kamila weldra langskomt bijna bij vergeten.

De Spaanse Baas is allicht niet meegekomen om een spelletje te kaarten... Dat Lena zich toch laat overtuigen om zich een beetje 'luchterger' te kleden, wordt door het parenclub-verleden van het koppel in een te begrijpen context geplaatst en dat is goed. Niemand lijkt hier heiliger dan paus, dus ja, ik denk dat het nog gaat knetteren... Leuke opener Brechtje