Door: DirtyMind23348
Datum: 14-05-2026 | Cijfer: 9.4 | Gelezen: 986
Lengte: Lang | Leestijd: 24 minuten | Lezers Online: 34
Trefwoord(en): Aftrekken, Anaal, Boerderij, Neuken, Oraal, Plas,
Lengte: Lang | Leestijd: 24 minuten | Lezers Online: 34
Trefwoord(en): Aftrekken, Anaal, Boerderij, Neuken, Oraal, Plas,
Vervolg op: De Boerderij - 9
Wat vooraf ging...
Door een domme actie van Harm trekt hij de aandacht van Gerrie en Olaf en valt Gerrie in de handen van Harm en Margreet. Olaf doet aangifte bij de politie met als gevolg dat Esther onderzoek gaat doen naar de verdwijning van Gerrie. Op het terrein van Harm en Margreet vindt ze de auto van Isabel...
Esther zette haar computer aan en trommelde ongeduldig met haar vingers op het bureaublad. Ze legde het pasje van Isabel naast het toetsenbord en slaakte een zucht van opluchting toen het scherm oplichtte.
Gespannen zocht ze de website van Spectrum en drukte het nummer in op de telefoon.
Het duurde even voor er werd opgenomen.’ Spectrum. Met de redactie. Wat kan ik voor u doen? ‘
Esther kneep even in haar neusbrug en schraapte haar keel.
‘U spreekt met Esther ter Aar van politie regio oost. Kunt u mij doorverbinden met Isabel Schenk.’
‘Moment.’
Er kwam een in gesprek toon en verbaasd staarde Esther naar de telefoon. Zou dan toch alles op een misverstand berusten….ze kneep zo hard in de telefoon dat haar knokkels wit werden en hield haar adem in.
‘Met Edward Hoorn, ’klonk opeens een scherpe stem.’ Wie bent u en waarom vraagt u naar Isabel? ‘
Adrenaline stroomde door Esther haar aderen en haar hart bonsde in haar keel.
‘U spreekt met Esther ter Aar van de politie Oost. Ik bel u naar aanleiding van de vondst van een pasje van Isabel..’
Haar stem stierf weg…
‘Nou...eindelijk... Ik heb haar al maanden geleden als vermist op gegeven.’
Hij klonk geïrriteerd maar ook opgelucht nu hij eindelijk iets hoorde.
‘Weet u ook waar ze mee bezig was, ’vroeg Esther schor. ’Voor ze verdween…’
Zweet parelde op haar voorhoofd en haar keel werd droog.
Ze hoorde hem rommelen met papieren en kuchen.
‘Hier heb ik het….’zei hij langzaam alsof hij het zich probeerde te herinneren. Esther hoorde het ritselen van papieren.
‘Ze wilde kijken bij de een of andere boerderij waar ze geiten hielden. Volgens Isabel gebeurden er daar rare dingen.’
Hij zweeg even en voegde er toen aan toe.’ Ik heb het haar verboden omdat ik er niets in zag. Ik denk dat ze er op eigen houtje achteraan is gegaan.’
Esther liet haar adem ontsnappen en liet haar hoofd zakken. Haar maag trok samen en een gevoel van triomf overspoelde haar.
Haar vingers vlogen over het toetsenbord en na een paar minuten verscheen het hoofd van Isabel.
Krijgsman stak zijn hoofd om de hoek. Hij had zijn jas aan en zijn tas bij zich.
‘Nog lang aan het werk, Hoorn.’
Isabel wenkte hem en wees op het scherm. ‘Weet je nog dat ik je het dossier liet zien van die verdwijningszaak bij die boerderij.’
Met een frisse portie tegenzin kwam hij aanlopen en staarde naar haar scherm.
Esther voelde zijn aanwezigheid achter haar op haar drukken.
‘Ik ben daar wezen kijken ,’zei Esther zacht met dichtgeknepen keel. ‘Er stond daar bij de stallen een auto en raad eens wat ik daar in vond? ‘
Krijgsman rolde met zijn ogen en stak de handen in zijn jaszakken.
‘Zeg het maar, Hoorn.’
Ze pakte het pasje en liet het zien. ‘Die auto is van Isabel Schenk. De Isabel die al bijna een half jaar vermist wordt….’
Ze liet de woorden even bij hem bezinken.
Krijgsman zijn ogen vernauwden zich en hij keek van het pasje naar het scherm, boog zich voorover en las alles wat er op het scherm stond.
‘We zijn iets op het spoor, chef, ’zei Esther met op elkaar geklemde kaken.’ Ik duik hier verder in…’
Krijgsman stond in de deuropening toen hij haar stem nog hoorde.’ Over een paar dagen kunnen we een huiszoekingsbevel aanvragen, chef. ‘
Esther was alleen op het bureau. Ze was in alle vermissingszaken van een jaar geleden gedoken en op haar scherm had ze nu drie foto’s van een lange, oudere vrouw die onzeker de camera in keek, haar dochter Eefje en dan Isabel. Waar alles mee begonnen was vandaag.
Het vreemde was dat eerst Eefje was verdwenen en een week later haar moeder.
Voor hen allebei was een algemeen opsporingsbevel uitgevaardigd maar dat had niets opgeleverd. Er waren diverse zoekacties op touw gezet maar dat was ook doodgebloed. De vermissing van hun dochter en kleinkind was doorgegeven door haar man Richard Hoorn en haar bejaarde vader en moeder die zich er nog steeds niet bij hadden neergelegd dat hun dochter en kleindochter spoorloos waren verdwenen.
Esther verborg het hoofd in haar handen. Gedachten raasden door haar hoofd. Haar instinct zei haar dat alle sporen naar de geitenboerderij leidde en dat ze daar Jolanda, Isabel, Eefje en Gerrie zou vinden.
Ze wierp een snelle blik op de klok aan de muur. Het was nu te laat geworden maar morgen ging ze er achteraan. Haar hart bonsde van de opwinding.
Esther deed het raampje omlaag en drukte op het knopje van de intercom. Haar hart bonkte in haar keel en haar handen waren klam aan het stuur.
Gisteren had ze zo het erf op kunnen rijden. Nu was de poort dicht.
Krakend kwam het ding tot leven.’ Margreet…’
Esther schraapte haar keel en voelde aan het pistool dat ze in haar holster had.
‘Ik ben van de politie en doe een onderzoek naar een aantal vermiste vrouwen. Ik heb goede redenen om aan te nemen dat ze hier zijn.’
De vrouw lachte schamper.’ We zijn een melkveebedrijf en we hebben een geitenhouderij. We ontvoeren geen vrouwen.’
Esther had het zweet in haar handen staan.’ Ik wil rondkijken op uw bedrijf. Anders kom ik terug met een heel team van collega's en zetten we uw hele bedrijf op zijn kop.’
Adrenaline raasde door haar aderen. Het was een gok en alles of niets.
Esther hoorde haar op de achtergrond overleggen en opeens een mannenstem.
‘Heeft u een huiszoekingsbevel? ‘
‘Nee, ’antwoordde Esther en veegde haar handen af aan haar broek.’ Maar als u niets heeft te verbergen, dan…’
Ze liet de woorden tussen hen in hangen en Esther blies langzaam haar adem uit.
Opeens schoof het hek soepel open en met een zucht van opluchting reed ze het terrein op.
Uit een laag gebouwtje kwam een grote man in een overall op haar af lopen en schudde haar de hand.
‘Harm is de naam. Mijn vrouw en ik zitten in de keuken. Wilt u ook koffie? ‘
Zonder op haar antwoord te wachten draaide hij zich weer om en liep naar binnen. Esther haar maag trok zich samen van de spanning en bleef even verbaasd staan. Toen haalde ze diep adem en volgde hem naar binnen…
Ze zat aan de tafel met een mok koffie voor zich en de foto’s voor Harm en Margreet die er ongeïnteresseerd naar keken en toen hun schouders ophaalden.
‘Nooit gezien, ’zei Harm kortaf en legde ze op elkaar en schoof ze terug naar Esther.
‘De bovenste foto is van Gerrie Overloon. Ze was hier samen met haar man Olaf een kleine week terug nadat ze verdween.’
Een grijns verscheen op het gezicht van de man. ’Wat kwamen ze hier doen, dan? ‘
Hij boog zich voorover naar Esther en kneep zijn ogen samen. Zijn ogen staarden haar boosaardig aan onder de borstelige wenkbrauwen.
‘Waren ze ook op zoek naar verdwenen vrouwen? ‘
Hij moest hard lachen op zijn eigen grap. Margreet schudde haar hoofd en stopte de mok van haar en Harm in de vaatwasser, een glimlach krulde haar lippen.
Leunde er toen tegen aan met de armen over elkaar geslagen.
Esther nam een slok koffie en veegde met de bovenkant van haar hand over haar mond.
‘Ze zagen dat u in het grasveld bezig was een vrouw te verkrachten.’
Esther trok de foto van Jolanda tevoorschijn.’ Deze vrouw…’
Haar ademhaling ging zwaar en haar hart bonst in haar keel.
‘Ik heb over de telefoon gesproken met de man van Gerrie en hij beweerde dat de vrouw loeide als een koe.’
Op het moment dat de woorden over haar lippen rolden besefte ze hoe ongeloofwaardig het klonk.
Even keken Harm en Margreet haar verbaasd aan. Toen barstten ze in lachen uit. Harm sloeg dubbel en moest zijn buik vasthouden. Tranen liepen over zijn wangen en hij hapte naar adem. Margreet snoof minachtend.
‘Hoort….hoort u wat u zelf zegt, ’riep hij sarcastisch.’ Ik bezig een vrouw te verkrachten die loeide als een koe. Alstublieft, zeg. Gaat u weg en kom nooit meer terug.’
Esther trilde van verontwaardiging en balde haar handen tot vuisten.
Ze maakte zich breed en zoog haar longen vol lucht.
‘Ik heb redenen om aan te nemen dat mijnheer Overloon de waarheid vertelde. Hoe fantastisch die u ook in de oren kan klinken.’
Harm wreef de tranen uit zijn ogen en stond op.’ Ik laat u uit. We zijn druk vandaag en…’
Van buiten uit klonk opeens een luid geloei. Het leek van een dier in nood….
‘Heb jij de deur van de melkmachine niet open gezet...’vloekte Harm en schoot overeind.
Voordat hij bij deur was stond Esther al buiten en wat ze zag kon ze niet geloven…
Jolanda haar borsten waren barstenvol melk en ze loeide wanhopig.
Margreet rende langs ze heen en nam Jolanda mee terwijl Esther aan de grond stond genageld.
‘Dat was onze melkkoe Jolanda,’ zei Harm schor terwijl hij achter haar naar buiten kwam. ‘Ze gaat altijd zelf naar de machine maar ze kon er niet in….’
Zijn stem stierf weg en hij draaide zich om naar Esther die achter hem stond met de benen gespreid en het pistool in haar hand en haar gezicht lijkwit…
Het loeien was afgenomen en op Harm zijn gezicht verscheen een grimmige uitdrukking.
Esther ademde uit en hield het pistool vast. Haar amen trilden en het zweet liep haar in de ogen. Het ongeloof stond nog in haar ogen te lezen.
‘Ik arresteer u voor de ontvoering en de mishandeling van Jolanda Hoorn en de vermoedelijke ontvoering van Gerrie, Isabel en Eefje Hoorn.’
Ze slikte toen Harm een stap naar voren deed en zijn hand uit stak.
‘Blijft u staan,’ schreeuwde Esther op van de spanning. Ze trok de handboeien van haar riem en gooide die voor de voeten van Harm.
‘Maakt u zich vast aan de poort anders schiet ik.’
Harm schudde zijn hoofd en deed nog een stap in haar richting. Speeksel liep uit zijn mondhoek toen hij Esther aankeek.
‘Ik wil je tieten wel eens zien bij de melkmachine,’ zei hij met dichtgeknepen ogen.
‘Zet ik je naast Jolanda neer. Politietrut...’
De woorden drongen langzaam tot Esther door en haar keel snoerde zich dicht van de angst. Ze trok de haan achteruit en Harm hoorde het geluid van een kogel die in de kamer werd geschoven. Ze schudde haar hoofd en haar ogen vernauwden zich.
‘Ik schiet klootzak ,’gilde ze.’ Blijf staan...hoor je me...’
Weer deed Harm een stap vooruit en schopte de handboeien weg. Een brede grijns gleed over zijn stoppelige gezicht.
Hij stond nu nog maar een paar meter bij Esther vandaan. Ze trilde en haar armen en schouders werden zwaar. Haar onderlip trilde en ze keek Harm smekend aan.
‘Maak uzelf vast met de handboeien aan de poort,’ perste Esther er uit. Vanuit de stallen zag ze Margreet aan komen lopen en in paniek zwaaide ze haar pistool opzij naar Margreet. Tot haar afschuw voelde ze warme urine langs haar benen stromen.
‘Blijf staan,’ schreeuwde ze.’ Blijf allebei staan.’
Opeens begon Esther te huilen en liet ze het pistool zakken en in een fractie van een seconde had Harm haar pistool te pakken, trok hem uit haar handen en gooide hem weg. Met een snelle beweging trok hij haar broek omlaag tot op haar enkels en gooide Esther toen over zijn schouder heen.
‘Laat me los, ’gilde Esther panisch en sloeg met haar vuisten op zijn rug. ‘Laat me los. Ik ben een agent.’
Harm sloeg haar op de billen terwijl hij met Esther een stal inliep gevolgd door Margreet die de handboeien had opgeraapt.
‘Zet me neer, klootzak….mijn collega's komen achter me aan en dan ben je erbij. Maak het niet erger voor je dan het al is.’
Margreet schoof de staldeur dicht en op dat moment klonk ergens uit haar broek de beltoon van Esther haar telefoon luid in de verlaten stal.
Harm liet Esther van zijn schouder af glijden en zette haar neer maar gelijk viel ze voorover door de broek rond haar enkels.
Grabbelend als een razende probeerde ze de telefoon te pakken maar net zo snel als het was gekomen stierf het geluid weer weg.
Harm trok haar broek en haar slip uit tot op haar enkels.
Margreet trok de schoenen van Esther uit, gevolgd door haar broek en slip.
Verbijsterd drong door tot Esther wat er gebeurde en met inspanning van al haar krachten probeerde ze zich los te worstelen maar Harm hield haar stevig vast .Een grote hand lag in haar nek en met zijn andere hand begon hij Esther hard op haar billen te slaan.
Ze begon te gillen en tranen stroomden uit haar ogen.
‘Alstublieft...laat me los. Ik ga weg en zal niets zeggen tegen mijn chef.’
Onverbiddelijk maakte Margreet een prop van haar slipje en stopte die toen in haar mond en hield haar hoofd stevig vast toen Harm haar van zich af liet glijden en zijn overall uit deed. En op het moment dat Esther zijn penis bij haar voelde binnen dringen wenste ze dat ze dood was…
Esther lag op de grond en het sperma droop uit haar vagina. Haar slipje was in haar mond geprop. Ze had haar ogen gesloten en haar borst zwoegde op en neer. Haar armen lagen op haar rug en ze voelde de handboeien strak in haar polsen staan. Het alleen zijn was een zegen. In haar hoofd streden gedachten om voorrang. Ze kon zich alleen nog maar herinneren dat ze was verkracht door de boer en toen voor dood was achtergelaten hier in de stal. Esther hoorde het knerpen van de deur en toen Harm in de buurt kwam schopte ze naar hem en schreeuwde gesmoord.
Haar ogen vlamden en als blikken konden doden was Harm ter plekke dood neergevallen.
Harm keek grijnzend op haar neer met het sleuteltje van de boeien in zijn hand. Hij liet ze aan zijn vinger hangen bungelend voor haar ogen.
‘Hoe voelt het nu zonder dat pistooltje in je hand,’ zei hij zacht.’ Ik kan met je doen wat ik wil.’
‘Hmmmpppfff…’
Harm glimlachte berustend, ging op zijn hurken en keek haar indringend aan.
‘Ik ga je zo helemaal uitkleden, Esther, ’zei hij rustig alsof ze samen gezellig aan tafel zaten.’ En dan ga ik kijken hoe je conditie is en uiteindelijk leg ik je aan de melkmachine en zoeken we uit of je een geschikte koe bent.’
Esther haar ogen werden groot en ze schudde wild met haar hoofd. Speeksel droop langs haar slip uit haar mond en ze probeerde overeind te komen.
‘Ik ga de boeien losmaken,’ waarschuwde Harm.’ Ga niet schreeuwen want daar schiet je niets mee op. Niemand kan je hier horen. Duidelijk? ‘
Esther haar hele lichaam deed pijn en ze knikte. Tranen van pijn en frustratie rolden over haar wangen. Zonder zijn ogen van haar af te houden haalde hij het slipje uit haar mond.
Met een zucht van opluchting voelde ze de druk op haar polsen afnemen en naar adem happend wreef ze met haar handen over haar polsen die rood waren van de boeien.
‘Klootzak, ’mompelde ze met de lippen op elkaar geknepen. Haar gezicht was vertrokken van de pijn en de angst. ‘Laat me gaan als je slim bent.’
Harm schudde zijn hoofd en begon de knoopjes van haar uniformjasje los te maken.
‘Je bent uit je eigen hier gekomen, juffrouw de politieagent, ’zei hij kalm en trok haar jasje uit.
Met elke laag die van haar werd afgepeld werd Esther zich steeds meer bewust van haar kwetsbaarheid.
Ze voelde zijn handen aan de zoom van haar hemd en hoe die over haar hoofd heen werd uitgetrokken en een koude rilling liep over haar rug.
‘Fuck…,’stamelde ze tussen haar op elkaar geklemde tanden. De enige barriere die nog tussen haar en Harm stond was haar beha.
Harm zag haar kijken en een meewarige uitdrukking verscheen op zijn gezicht.
‘Niemand komt je helpen, Esther.’
Zijn handen gleden op zijn rug en haakte haar beha los. Esther haar borsten vielen naar voren en haar ademhaling versnelde. Adrenaline raasde door haar bloed. Angst was duidelijk van haar gezicht af te lezen en haar ogen stonden groot. Esther ging kapot van de zenuwen en de angst schoot grote pijlen op haar af die tot diep in haar ziel doordrongen.
De groezelige handen van Harm gleden over haar borsten en begonnen ze te masseren terwijl hij sussende woordjes in haar oor fluisterde.
Esther slaakte kleine kreetjes van angst en haar hart stond stil toen hij haar optilde alsof ze een veertje was en naar een hoek van de stal liep.
Ze draaide haar hoofd en zag de zoemende machine in de hoek staan. Paniek verlamde haar keel en ze rilde toen het koude staal van de tafel haar rug raakte.
Esther sloeg haar ogen op en bad om kracht. Het was nu of nooit.
Ze sloeg haar armen om de nek van Harm en drukte een lange kus op zijn wang.
Hij bevroor verbijsterd in zijn houding en liet haar toen langzaam op de tafel zakken.
Esther stak haar hand in zijn overall en beroerde zijn penis.
‘Ik wil je pijpen,’ kreunde ze. ’Ik wil dat je me neukt in mijn mond.’
Verrassing en verbazing waren te lezen op Harm zijn gezicht en langzaam gleed een grijns over zijn gezicht.
‘Dus jij wilt een lekkere dikke pik in je geile politie bekje? ‘
Esther knikte en hield zijn ogen op hem gericht. Probeerde niet te gretig over te komen. Haar hart bonsde als een razende maar ze was vastbesloten om door te zetten.
Harm liet haar van de tafel af komen en positioneerde Esther op haar knieën en trok toen zijn pik uit zijn overall.
Esther sloeg haar ogen naar hem op en kon een gevoel van walging nauwelijks onderdrukken toen ze de dikke eikel tegen haar lippen voelde drukken.
Langzaam opende ze haar mond en voelde zijn hand op haar achterhoofd. Op het moment dat ze zijn penis tot achter in haar keel voelde gingen haar tanden door vlees, spieren en weefsel en klemde Esther haar kaken op elkaar en greep Harm vast bij zijn benen om meer kracht te kunnen zetten.
Harm sperde zijn mond open met doodsangst in zijn ogen en uit zijn mond klonk een kreet die niets menselijks meer had.
Woest schudde Esther haar hoofd en gromde als een beest terwijl Harm zijn bloed langs haar kin en uit haar mond stroomde en hij haar hoofd had los gelaten en schokte in zijn doodsstrijd. Met een euforisch gevoel van triomf beet ze door. Alle haat, woede en frustratie waren besloten in dat ene moment waarin ze voelde dat het gedaan was.
Verder deed niets er meer toe en happend naar adem spuugde ze de verschrompelde onherkenbare pik van Harm op de grond en zag hoe bloed uit zijn wond spoot en Harm in elkaar zakte met de ogen in een verstarde blik naar het dak van de stal gericht.
Esther zag er verschrikkelijk uit. Bloed van Harm was op haar lichaam gespetterd maar Esther was op een missie. Ze raapte de handboeien op en ging achter de deur staan. Lang hoefde ze niet te wachten tot Margreet nietsvermoedend binnen kwam en stokstijf bleef staan toen ze het zielloze lichaam van Harm op de vloer zag liggen en een gil over haar lippen stroomde.
Op dat moment sprong Esther tevoorschijn en sloeg de handboeien om haar nek en met alle kracht die in haar was trok ze die strak. Margreet begon paars aan te lopen en met de moed der wanhoop probeerde ze haar vingers er achter te krijgen maar Esther liet niet los, zette meer kracht tot dat ze het lichaam van Margreet voelde verslappen en in elkaar zakte.
Esther brak in tranen uit en zakte in elkaar op het levenloze lichaam van Margreet…
Op het erf stonden politiewagens en ambulances door elkaar heen. Alle stallen waren doorzocht en bij de politiemensen stond de afschuw op hun gezichten te lezen toen ze Jolanda vonden en in een apart laboratorium Isabel aantroffen die al ver heen was in haar transformatie. Eefje begreep niet wat er allemaal gebeurde en verzette zich toen ambulance medewerkers haar mee wilde nemen.
Esther zat op de klep van een ambulance met een deken om haar heen geslagen. Ze was nog naakt en in shock. Gerrie zat achterin een politiewagen en zou binnen een paar uur weer worden herenigd met Olaf.
Krijgsman stond met de handen in de zakken en legde een hand op de schouder van Esther. Hij wist zich geen raad met de situatie en zei uiteindelijk.
‘Neem de rest van de week maar vrij, Esther. Goed werk.’
Esther staarde nietsziend voor zich uit en wist dat wat ze had gezien voor altijd op haar netvlies stond gebrand. En wat ze had meegemaakt nooit meer zou vergeten
Tot slot…
Jolanda is in een tehuis voor gepensioneerde paarden opgenomen, afgeschermd voor nieuwsgierige blikken, waar ze na een paar jaar is overleden. Eefje is opgenomen in een psychiatrische instelling waar ze nog redelijk gelukkig is geworden. Isabel heeft heel veel cosmetische operaties gehad maar is nooit meer de oude geworden. Gerrie heeft er het minste aan over gehouden en is goed opgevangen door Olaf. Vaak wordt ze gillend wakker en kan daarna niet meer in slaap komen.
Heukels en Ingrid zijn beide veroordeeld tot lange gevangenisstraffen en Harm en Margreet zijn begraven in een anoniem graf.
Dank aan iedereen die de moeite heeft genomen dit verhaal te lezen en de vele reacties in mijn mailbox. Speciale dank gaat naar Linde die zich vanaf het begin een trouwe lezer van mijn verhalen heeft getoond. Waarschijnlijk heb ik veel lezers teleur gesteld die graag hadden gezien dat Isabel een klein geitje had gebaard...
:)
Door een domme actie van Harm trekt hij de aandacht van Gerrie en Olaf en valt Gerrie in de handen van Harm en Margreet. Olaf doet aangifte bij de politie met als gevolg dat Esther onderzoek gaat doen naar de verdwijning van Gerrie. Op het terrein van Harm en Margreet vindt ze de auto van Isabel...
Esther zette haar computer aan en trommelde ongeduldig met haar vingers op het bureaublad. Ze legde het pasje van Isabel naast het toetsenbord en slaakte een zucht van opluchting toen het scherm oplichtte.
Gespannen zocht ze de website van Spectrum en drukte het nummer in op de telefoon.
Het duurde even voor er werd opgenomen.’ Spectrum. Met de redactie. Wat kan ik voor u doen? ‘
Esther kneep even in haar neusbrug en schraapte haar keel.
‘U spreekt met Esther ter Aar van politie regio oost. Kunt u mij doorverbinden met Isabel Schenk.’
‘Moment.’
Er kwam een in gesprek toon en verbaasd staarde Esther naar de telefoon. Zou dan toch alles op een misverstand berusten….ze kneep zo hard in de telefoon dat haar knokkels wit werden en hield haar adem in.
‘Met Edward Hoorn, ’klonk opeens een scherpe stem.’ Wie bent u en waarom vraagt u naar Isabel? ‘
Adrenaline stroomde door Esther haar aderen en haar hart bonsde in haar keel.
‘U spreekt met Esther ter Aar van de politie Oost. Ik bel u naar aanleiding van de vondst van een pasje van Isabel..’
Haar stem stierf weg…
‘Nou...eindelijk... Ik heb haar al maanden geleden als vermist op gegeven.’
Hij klonk geïrriteerd maar ook opgelucht nu hij eindelijk iets hoorde.
‘Weet u ook waar ze mee bezig was, ’vroeg Esther schor. ’Voor ze verdween…’
Zweet parelde op haar voorhoofd en haar keel werd droog.
Ze hoorde hem rommelen met papieren en kuchen.
‘Hier heb ik het….’zei hij langzaam alsof hij het zich probeerde te herinneren. Esther hoorde het ritselen van papieren.
‘Ze wilde kijken bij de een of andere boerderij waar ze geiten hielden. Volgens Isabel gebeurden er daar rare dingen.’
Hij zweeg even en voegde er toen aan toe.’ Ik heb het haar verboden omdat ik er niets in zag. Ik denk dat ze er op eigen houtje achteraan is gegaan.’
Esther liet haar adem ontsnappen en liet haar hoofd zakken. Haar maag trok samen en een gevoel van triomf overspoelde haar.
Haar vingers vlogen over het toetsenbord en na een paar minuten verscheen het hoofd van Isabel.
Krijgsman stak zijn hoofd om de hoek. Hij had zijn jas aan en zijn tas bij zich.
‘Nog lang aan het werk, Hoorn.’
Isabel wenkte hem en wees op het scherm. ‘Weet je nog dat ik je het dossier liet zien van die verdwijningszaak bij die boerderij.’
Met een frisse portie tegenzin kwam hij aanlopen en staarde naar haar scherm.
Esther voelde zijn aanwezigheid achter haar op haar drukken.
‘Ik ben daar wezen kijken ,’zei Esther zacht met dichtgeknepen keel. ‘Er stond daar bij de stallen een auto en raad eens wat ik daar in vond? ‘
Krijgsman rolde met zijn ogen en stak de handen in zijn jaszakken.
‘Zeg het maar, Hoorn.’
Ze pakte het pasje en liet het zien. ‘Die auto is van Isabel Schenk. De Isabel die al bijna een half jaar vermist wordt….’
Ze liet de woorden even bij hem bezinken.
Krijgsman zijn ogen vernauwden zich en hij keek van het pasje naar het scherm, boog zich voorover en las alles wat er op het scherm stond.
‘We zijn iets op het spoor, chef, ’zei Esther met op elkaar geklemde kaken.’ Ik duik hier verder in…’
Krijgsman stond in de deuropening toen hij haar stem nog hoorde.’ Over een paar dagen kunnen we een huiszoekingsbevel aanvragen, chef. ‘
Esther was alleen op het bureau. Ze was in alle vermissingszaken van een jaar geleden gedoken en op haar scherm had ze nu drie foto’s van een lange, oudere vrouw die onzeker de camera in keek, haar dochter Eefje en dan Isabel. Waar alles mee begonnen was vandaag.
Het vreemde was dat eerst Eefje was verdwenen en een week later haar moeder.
Voor hen allebei was een algemeen opsporingsbevel uitgevaardigd maar dat had niets opgeleverd. Er waren diverse zoekacties op touw gezet maar dat was ook doodgebloed. De vermissing van hun dochter en kleinkind was doorgegeven door haar man Richard Hoorn en haar bejaarde vader en moeder die zich er nog steeds niet bij hadden neergelegd dat hun dochter en kleindochter spoorloos waren verdwenen.
Esther verborg het hoofd in haar handen. Gedachten raasden door haar hoofd. Haar instinct zei haar dat alle sporen naar de geitenboerderij leidde en dat ze daar Jolanda, Isabel, Eefje en Gerrie zou vinden.
Ze wierp een snelle blik op de klok aan de muur. Het was nu te laat geworden maar morgen ging ze er achteraan. Haar hart bonsde van de opwinding.
Esther deed het raampje omlaag en drukte op het knopje van de intercom. Haar hart bonkte in haar keel en haar handen waren klam aan het stuur.
Gisteren had ze zo het erf op kunnen rijden. Nu was de poort dicht.
Krakend kwam het ding tot leven.’ Margreet…’
Esther schraapte haar keel en voelde aan het pistool dat ze in haar holster had.
‘Ik ben van de politie en doe een onderzoek naar een aantal vermiste vrouwen. Ik heb goede redenen om aan te nemen dat ze hier zijn.’
De vrouw lachte schamper.’ We zijn een melkveebedrijf en we hebben een geitenhouderij. We ontvoeren geen vrouwen.’
Esther had het zweet in haar handen staan.’ Ik wil rondkijken op uw bedrijf. Anders kom ik terug met een heel team van collega's en zetten we uw hele bedrijf op zijn kop.’
Adrenaline raasde door haar aderen. Het was een gok en alles of niets.
Esther hoorde haar op de achtergrond overleggen en opeens een mannenstem.
‘Heeft u een huiszoekingsbevel? ‘
‘Nee, ’antwoordde Esther en veegde haar handen af aan haar broek.’ Maar als u niets heeft te verbergen, dan…’
Ze liet de woorden tussen hen in hangen en Esther blies langzaam haar adem uit.
Opeens schoof het hek soepel open en met een zucht van opluchting reed ze het terrein op.
Uit een laag gebouwtje kwam een grote man in een overall op haar af lopen en schudde haar de hand.
‘Harm is de naam. Mijn vrouw en ik zitten in de keuken. Wilt u ook koffie? ‘
Zonder op haar antwoord te wachten draaide hij zich weer om en liep naar binnen. Esther haar maag trok zich samen van de spanning en bleef even verbaasd staan. Toen haalde ze diep adem en volgde hem naar binnen…
Ze zat aan de tafel met een mok koffie voor zich en de foto’s voor Harm en Margreet die er ongeïnteresseerd naar keken en toen hun schouders ophaalden.
‘Nooit gezien, ’zei Harm kortaf en legde ze op elkaar en schoof ze terug naar Esther.
‘De bovenste foto is van Gerrie Overloon. Ze was hier samen met haar man Olaf een kleine week terug nadat ze verdween.’
Een grijns verscheen op het gezicht van de man. ’Wat kwamen ze hier doen, dan? ‘
Hij boog zich voorover naar Esther en kneep zijn ogen samen. Zijn ogen staarden haar boosaardig aan onder de borstelige wenkbrauwen.
‘Waren ze ook op zoek naar verdwenen vrouwen? ‘
Hij moest hard lachen op zijn eigen grap. Margreet schudde haar hoofd en stopte de mok van haar en Harm in de vaatwasser, een glimlach krulde haar lippen.
Leunde er toen tegen aan met de armen over elkaar geslagen.
Esther nam een slok koffie en veegde met de bovenkant van haar hand over haar mond.
‘Ze zagen dat u in het grasveld bezig was een vrouw te verkrachten.’
Esther trok de foto van Jolanda tevoorschijn.’ Deze vrouw…’
Haar ademhaling ging zwaar en haar hart bonst in haar keel.
‘Ik heb over de telefoon gesproken met de man van Gerrie en hij beweerde dat de vrouw loeide als een koe.’
Op het moment dat de woorden over haar lippen rolden besefte ze hoe ongeloofwaardig het klonk.
Even keken Harm en Margreet haar verbaasd aan. Toen barstten ze in lachen uit. Harm sloeg dubbel en moest zijn buik vasthouden. Tranen liepen over zijn wangen en hij hapte naar adem. Margreet snoof minachtend.
‘Hoort….hoort u wat u zelf zegt, ’riep hij sarcastisch.’ Ik bezig een vrouw te verkrachten die loeide als een koe. Alstublieft, zeg. Gaat u weg en kom nooit meer terug.’
Esther trilde van verontwaardiging en balde haar handen tot vuisten.
Ze maakte zich breed en zoog haar longen vol lucht.
‘Ik heb redenen om aan te nemen dat mijnheer Overloon de waarheid vertelde. Hoe fantastisch die u ook in de oren kan klinken.’
Harm wreef de tranen uit zijn ogen en stond op.’ Ik laat u uit. We zijn druk vandaag en…’
Van buiten uit klonk opeens een luid geloei. Het leek van een dier in nood….
‘Heb jij de deur van de melkmachine niet open gezet...’vloekte Harm en schoot overeind.
Voordat hij bij deur was stond Esther al buiten en wat ze zag kon ze niet geloven…
Jolanda haar borsten waren barstenvol melk en ze loeide wanhopig.
Margreet rende langs ze heen en nam Jolanda mee terwijl Esther aan de grond stond genageld.
‘Dat was onze melkkoe Jolanda,’ zei Harm schor terwijl hij achter haar naar buiten kwam. ‘Ze gaat altijd zelf naar de machine maar ze kon er niet in….’
Zijn stem stierf weg en hij draaide zich om naar Esther die achter hem stond met de benen gespreid en het pistool in haar hand en haar gezicht lijkwit…
Het loeien was afgenomen en op Harm zijn gezicht verscheen een grimmige uitdrukking.
Esther ademde uit en hield het pistool vast. Haar amen trilden en het zweet liep haar in de ogen. Het ongeloof stond nog in haar ogen te lezen.
‘Ik arresteer u voor de ontvoering en de mishandeling van Jolanda Hoorn en de vermoedelijke ontvoering van Gerrie, Isabel en Eefje Hoorn.’
Ze slikte toen Harm een stap naar voren deed en zijn hand uit stak.
‘Blijft u staan,’ schreeuwde Esther op van de spanning. Ze trok de handboeien van haar riem en gooide die voor de voeten van Harm.
‘Maakt u zich vast aan de poort anders schiet ik.’
Harm schudde zijn hoofd en deed nog een stap in haar richting. Speeksel liep uit zijn mondhoek toen hij Esther aankeek.
‘Ik wil je tieten wel eens zien bij de melkmachine,’ zei hij met dichtgeknepen ogen.
‘Zet ik je naast Jolanda neer. Politietrut...’
De woorden drongen langzaam tot Esther door en haar keel snoerde zich dicht van de angst. Ze trok de haan achteruit en Harm hoorde het geluid van een kogel die in de kamer werd geschoven. Ze schudde haar hoofd en haar ogen vernauwden zich.
‘Ik schiet klootzak ,’gilde ze.’ Blijf staan...hoor je me...’
Weer deed Harm een stap vooruit en schopte de handboeien weg. Een brede grijns gleed over zijn stoppelige gezicht.
Hij stond nu nog maar een paar meter bij Esther vandaan. Ze trilde en haar armen en schouders werden zwaar. Haar onderlip trilde en ze keek Harm smekend aan.
‘Maak uzelf vast met de handboeien aan de poort,’ perste Esther er uit. Vanuit de stallen zag ze Margreet aan komen lopen en in paniek zwaaide ze haar pistool opzij naar Margreet. Tot haar afschuw voelde ze warme urine langs haar benen stromen.
‘Blijf staan,’ schreeuwde ze.’ Blijf allebei staan.’
Opeens begon Esther te huilen en liet ze het pistool zakken en in een fractie van een seconde had Harm haar pistool te pakken, trok hem uit haar handen en gooide hem weg. Met een snelle beweging trok hij haar broek omlaag tot op haar enkels en gooide Esther toen over zijn schouder heen.
‘Laat me los, ’gilde Esther panisch en sloeg met haar vuisten op zijn rug. ‘Laat me los. Ik ben een agent.’
Harm sloeg haar op de billen terwijl hij met Esther een stal inliep gevolgd door Margreet die de handboeien had opgeraapt.
‘Zet me neer, klootzak….mijn collega's komen achter me aan en dan ben je erbij. Maak het niet erger voor je dan het al is.’
Margreet schoof de staldeur dicht en op dat moment klonk ergens uit haar broek de beltoon van Esther haar telefoon luid in de verlaten stal.
Harm liet Esther van zijn schouder af glijden en zette haar neer maar gelijk viel ze voorover door de broek rond haar enkels.
Grabbelend als een razende probeerde ze de telefoon te pakken maar net zo snel als het was gekomen stierf het geluid weer weg.
Harm trok haar broek en haar slip uit tot op haar enkels.
Margreet trok de schoenen van Esther uit, gevolgd door haar broek en slip.
Verbijsterd drong door tot Esther wat er gebeurde en met inspanning van al haar krachten probeerde ze zich los te worstelen maar Harm hield haar stevig vast .Een grote hand lag in haar nek en met zijn andere hand begon hij Esther hard op haar billen te slaan.
Ze begon te gillen en tranen stroomden uit haar ogen.
‘Alstublieft...laat me los. Ik ga weg en zal niets zeggen tegen mijn chef.’
Onverbiddelijk maakte Margreet een prop van haar slipje en stopte die toen in haar mond en hield haar hoofd stevig vast toen Harm haar van zich af liet glijden en zijn overall uit deed. En op het moment dat Esther zijn penis bij haar voelde binnen dringen wenste ze dat ze dood was…
Esther lag op de grond en het sperma droop uit haar vagina. Haar slipje was in haar mond geprop. Ze had haar ogen gesloten en haar borst zwoegde op en neer. Haar armen lagen op haar rug en ze voelde de handboeien strak in haar polsen staan. Het alleen zijn was een zegen. In haar hoofd streden gedachten om voorrang. Ze kon zich alleen nog maar herinneren dat ze was verkracht door de boer en toen voor dood was achtergelaten hier in de stal. Esther hoorde het knerpen van de deur en toen Harm in de buurt kwam schopte ze naar hem en schreeuwde gesmoord.
Haar ogen vlamden en als blikken konden doden was Harm ter plekke dood neergevallen.
Harm keek grijnzend op haar neer met het sleuteltje van de boeien in zijn hand. Hij liet ze aan zijn vinger hangen bungelend voor haar ogen.
‘Hoe voelt het nu zonder dat pistooltje in je hand,’ zei hij zacht.’ Ik kan met je doen wat ik wil.’
‘Hmmmpppfff…’
Harm glimlachte berustend, ging op zijn hurken en keek haar indringend aan.
‘Ik ga je zo helemaal uitkleden, Esther, ’zei hij rustig alsof ze samen gezellig aan tafel zaten.’ En dan ga ik kijken hoe je conditie is en uiteindelijk leg ik je aan de melkmachine en zoeken we uit of je een geschikte koe bent.’
Esther haar ogen werden groot en ze schudde wild met haar hoofd. Speeksel droop langs haar slip uit haar mond en ze probeerde overeind te komen.
‘Ik ga de boeien losmaken,’ waarschuwde Harm.’ Ga niet schreeuwen want daar schiet je niets mee op. Niemand kan je hier horen. Duidelijk? ‘
Esther haar hele lichaam deed pijn en ze knikte. Tranen van pijn en frustratie rolden over haar wangen. Zonder zijn ogen van haar af te houden haalde hij het slipje uit haar mond.
Met een zucht van opluchting voelde ze de druk op haar polsen afnemen en naar adem happend wreef ze met haar handen over haar polsen die rood waren van de boeien.
‘Klootzak, ’mompelde ze met de lippen op elkaar geknepen. Haar gezicht was vertrokken van de pijn en de angst. ‘Laat me gaan als je slim bent.’
Harm schudde zijn hoofd en begon de knoopjes van haar uniformjasje los te maken.
‘Je bent uit je eigen hier gekomen, juffrouw de politieagent, ’zei hij kalm en trok haar jasje uit.
Met elke laag die van haar werd afgepeld werd Esther zich steeds meer bewust van haar kwetsbaarheid.
Ze voelde zijn handen aan de zoom van haar hemd en hoe die over haar hoofd heen werd uitgetrokken en een koude rilling liep over haar rug.
‘Fuck…,’stamelde ze tussen haar op elkaar geklemde tanden. De enige barriere die nog tussen haar en Harm stond was haar beha.
Harm zag haar kijken en een meewarige uitdrukking verscheen op zijn gezicht.
‘Niemand komt je helpen, Esther.’
Zijn handen gleden op zijn rug en haakte haar beha los. Esther haar borsten vielen naar voren en haar ademhaling versnelde. Adrenaline raasde door haar bloed. Angst was duidelijk van haar gezicht af te lezen en haar ogen stonden groot. Esther ging kapot van de zenuwen en de angst schoot grote pijlen op haar af die tot diep in haar ziel doordrongen.
De groezelige handen van Harm gleden over haar borsten en begonnen ze te masseren terwijl hij sussende woordjes in haar oor fluisterde.
Esther slaakte kleine kreetjes van angst en haar hart stond stil toen hij haar optilde alsof ze een veertje was en naar een hoek van de stal liep.
Ze draaide haar hoofd en zag de zoemende machine in de hoek staan. Paniek verlamde haar keel en ze rilde toen het koude staal van de tafel haar rug raakte.
Esther sloeg haar ogen op en bad om kracht. Het was nu of nooit.
Ze sloeg haar armen om de nek van Harm en drukte een lange kus op zijn wang.
Hij bevroor verbijsterd in zijn houding en liet haar toen langzaam op de tafel zakken.
Esther stak haar hand in zijn overall en beroerde zijn penis.
‘Ik wil je pijpen,’ kreunde ze. ’Ik wil dat je me neukt in mijn mond.’
Verrassing en verbazing waren te lezen op Harm zijn gezicht en langzaam gleed een grijns over zijn gezicht.
‘Dus jij wilt een lekkere dikke pik in je geile politie bekje? ‘
Esther knikte en hield zijn ogen op hem gericht. Probeerde niet te gretig over te komen. Haar hart bonsde als een razende maar ze was vastbesloten om door te zetten.
Harm liet haar van de tafel af komen en positioneerde Esther op haar knieën en trok toen zijn pik uit zijn overall.
Esther sloeg haar ogen naar hem op en kon een gevoel van walging nauwelijks onderdrukken toen ze de dikke eikel tegen haar lippen voelde drukken.
Langzaam opende ze haar mond en voelde zijn hand op haar achterhoofd. Op het moment dat ze zijn penis tot achter in haar keel voelde gingen haar tanden door vlees, spieren en weefsel en klemde Esther haar kaken op elkaar en greep Harm vast bij zijn benen om meer kracht te kunnen zetten.
Harm sperde zijn mond open met doodsangst in zijn ogen en uit zijn mond klonk een kreet die niets menselijks meer had.
Woest schudde Esther haar hoofd en gromde als een beest terwijl Harm zijn bloed langs haar kin en uit haar mond stroomde en hij haar hoofd had los gelaten en schokte in zijn doodsstrijd. Met een euforisch gevoel van triomf beet ze door. Alle haat, woede en frustratie waren besloten in dat ene moment waarin ze voelde dat het gedaan was.
Verder deed niets er meer toe en happend naar adem spuugde ze de verschrompelde onherkenbare pik van Harm op de grond en zag hoe bloed uit zijn wond spoot en Harm in elkaar zakte met de ogen in een verstarde blik naar het dak van de stal gericht.
Esther zag er verschrikkelijk uit. Bloed van Harm was op haar lichaam gespetterd maar Esther was op een missie. Ze raapte de handboeien op en ging achter de deur staan. Lang hoefde ze niet te wachten tot Margreet nietsvermoedend binnen kwam en stokstijf bleef staan toen ze het zielloze lichaam van Harm op de vloer zag liggen en een gil over haar lippen stroomde.
Op dat moment sprong Esther tevoorschijn en sloeg de handboeien om haar nek en met alle kracht die in haar was trok ze die strak. Margreet begon paars aan te lopen en met de moed der wanhoop probeerde ze haar vingers er achter te krijgen maar Esther liet niet los, zette meer kracht tot dat ze het lichaam van Margreet voelde verslappen en in elkaar zakte.
Esther brak in tranen uit en zakte in elkaar op het levenloze lichaam van Margreet…
Op het erf stonden politiewagens en ambulances door elkaar heen. Alle stallen waren doorzocht en bij de politiemensen stond de afschuw op hun gezichten te lezen toen ze Jolanda vonden en in een apart laboratorium Isabel aantroffen die al ver heen was in haar transformatie. Eefje begreep niet wat er allemaal gebeurde en verzette zich toen ambulance medewerkers haar mee wilde nemen.
Esther zat op de klep van een ambulance met een deken om haar heen geslagen. Ze was nog naakt en in shock. Gerrie zat achterin een politiewagen en zou binnen een paar uur weer worden herenigd met Olaf.
Krijgsman stond met de handen in de zakken en legde een hand op de schouder van Esther. Hij wist zich geen raad met de situatie en zei uiteindelijk.
‘Neem de rest van de week maar vrij, Esther. Goed werk.’
Esther staarde nietsziend voor zich uit en wist dat wat ze had gezien voor altijd op haar netvlies stond gebrand. En wat ze had meegemaakt nooit meer zou vergeten
Tot slot…
Jolanda is in een tehuis voor gepensioneerde paarden opgenomen, afgeschermd voor nieuwsgierige blikken, waar ze na een paar jaar is overleden. Eefje is opgenomen in een psychiatrische instelling waar ze nog redelijk gelukkig is geworden. Isabel heeft heel veel cosmetische operaties gehad maar is nooit meer de oude geworden. Gerrie heeft er het minste aan over gehouden en is goed opgevangen door Olaf. Vaak wordt ze gillend wakker en kan daarna niet meer in slaap komen.
Heukels en Ingrid zijn beide veroordeeld tot lange gevangenisstraffen en Harm en Margreet zijn begraven in een anoniem graf.
Dank aan iedereen die de moeite heeft genomen dit verhaal te lezen en de vele reacties in mijn mailbox. Speciale dank gaat naar Linde die zich vanaf het begin een trouwe lezer van mijn verhalen heeft getoond. Waarschijnlijk heb ik veel lezers teleur gesteld die graag hadden gezien dat Isabel een klein geitje had gebaard...
:)
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
