Door: Schrijvertje1234
Datum: 18-05-2026 | Cijfer: 8.8 | Gelezen: 2257
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 50 minuten | Lezers Online: 9
Trefwoord(en): Gangbang, Loverboy,
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 50 minuten | Lezers Online: 9
Trefwoord(en): Gangbang, Loverboy,
DEEL 1
Lukas’ verlangen was koud en precies. Het ging niet om liefde. Het ging om controle. Om die eerste seconde dat een meisje haar benen over elkaar sloeg en hij voelde hoe zijn lul zwaar en warm werd. Dat moment waarop hij wist: deze kan ik breken.
Sophie wist dat niet.
Ze liepen langs de gracht. Haar korte lichtblauwe rokje gleed telkens een stukje op bij elke stap. Hij sprak haar aan met die rustige, lage stem die nooit te veel beloofde. Geen gladde zinnen. Gewoon aandacht. Zijn hand raakte haar rug, laag, warm. Bleef daar iets te lang. Toen ze op het terras zaten liet hij zijn vingers onder tafel omhoog glijden, langzaam over de binnenkant van haar dij, tot hij de hitte voelde die uit haar slipje kwam. Hij streelde haar daar met twee vingertoppen, traag, precies hard genoeg om haar adem te laten stokken. Sophie duwde haar benen iets verder uit elkaar. Ze dacht dat het chemie was.
Hij nam haar mee naar zijn appartement. Op het dakterras trok hij haar op zijn schoot, rokje hoog opgeschoven. Zijn harde lul drukte dik en heet tegen haar aan terwijl hij haar dijen vastpakte, kneedde, zijn nagels licht in haar vlees drukte. Hij liet haar voelen hoe hard hij was zonder nog in haar te gaan. Pas toen ze zachtjes tegen hem aan begon te rijden, droeg hij haar naar binnen.
In de slaapkamer duwde hij haar op bed, zakte op zijn knieën en begon bij haar enkels. Hij likte de pees, beet in de spier van haar kuit, werkte zich langzaam omhoog tot zijn tong diep tussen haar natte lippen gleed. Hij at haar langzaam op, twee vingers in haar, duim op haar clit, tot haar benen trilden en ze met een diepe, gesmoorde kreun klaarkwam tegen zijn mond.
Toen pas trok hij zijn broek uit. Zijn lul was dik, aderen opgezwollen. Hij legde één van haar benen tegen zijn borst, hield het stevig vast en stootte in één beweging helemaal bij haar naar binnen. Sophie kreunde hard. Hij neukte haar traag maar diep, elke stoot gericht, zijn handen nooit van haar benen af. Hij draaide haar op haar zij, hield haar bovenbeen omhoog als een handvat en ramde harder, dieper, tot ze opnieuw kwam, haar kutje knijpend om hem heen.
Hij spoot in haar met een lage grom, diep, heet en veel, terwijl hij haar dij zo hard vasthield dat er rode vlekken achterbleven.
Nadien lagen ze stil. Haar been nog over hem heen. Zijn vingers streelden nog steeds diezelfde dij, bijna teder.
Sophie draaide haar hoofd naar hem toe, loom en tevreden. “Dit was… echt goed.”
Lukas glimlachte in het donker. Hij kuste haar voorhoofd en zei zacht, bijna liefdevol:
“Mooi. Want dit was nog maar het begin.”
Hij liet een stilte vallen. Toen, zonder enige emotie in zijn stem:
“Ik zorg goed voor meisjes zoals jij, Sophie. Echt goed. Je hoeft niet meer te werken in dat café. Geen zorgen meer over geld. Geen saaie studie. Ik regel alles. Jij hoeft alleen maar mooi te zijn… en af en toe lief voor de mannen die ik kies.”
Sophie verstijfde.
Hij streelde nog steeds haar dij, dezelfde hand die haar net had laten klaarkomen.
“Je benen… die zijn te goed om zomaar over straat te lopen. Die verdienen beter. Die verdienen míj.”
Hij kuste haar slaap, zijn stem nog steeds warm en kalm.
“Welkom thuis, lieverd.”
Sophie zei niets. Haar hart bonkte hard tegen haar ribben. Maar haar been lag nog steeds over het zijne.
En Lukas glimlachte.
Want hij wist al hoe dit afliep.
DEEL2
Sophie lag de volgende ochtend nog in Lukas’ bed, haar lichaam loom en beurs van de nacht. Haar korte rokje lag verfrommeld op de vloer. Lukas was al weg – een kort berichtje:
“Blijf maar liggen, lieverd. Ik heb een verrassing voor je vanavond.”
Ze voelde zich nog steeds nat als ze dacht aan zijn handen op haar dijen, aan hoe hij haar benen had vastgehouden terwijl hij diep in haar stootte. Maar er zat ook een koude knoop in haar maag.
Die avond kwam Lukas terug met iemand anders.
Alex was totaal anders dan Lukas. Langer, stiller, met donkere ogen en een bijna roofdierachtige rust. Hij was negentien, droeg een simpel zwart shirt en een spijkerbroek. Lukas stelde hem voor als “een goede vriend die ook van mooie benen houdt.”
Sophie zat op de bank in een van Lukas’ oversized shirts. Haar blote benen lagen opgetrokken onder zich. Alex’ blik gleed er meteen naartoe – niet hongerig, maar onderzoekend, alsof hij de vorm ervan in zijn geheugen prentte.
Lukas schonk wijn in en ging achter Sophie staan. Zijn handen gleden over haar schouders, toen lager, over haar sleutelbeenderen. Subtiel. Bezitterig.
“Kijk eens goed, Alex,” zei hij zacht. “Dit zijn de benen waar ik je over vertelde.”
Alex kwam dichterbij en zakte op zijn hurken voor de bank. Zonder iets te vragen legde hij één hand op Sophies enkel. Zijn vingers waren warmer dan ze had verwacht. Hij liet ze langzaam omhoog glijden, over haar kuit, voelde de spier, de pees, de zachte holte achter haar knie. Sophie ademde scherp in.
Lukas stond nog steeds achter haar. Hij boog zich voorover en fluisterde in haar oor:
“Alex gaat je leren hoe goed je je kunt voelen. En jij gaat hem laten zien hoe nat je wordt van alleen maar aangeraakt worden.”
Alex zei nog steeds niets. Hij spreidde Sophies benen langzaam uit elkaar. Zijn handen gleden nu over de binnenkant van haar dijen, stevig, onderzoekend. Hij kneep, streelde, drukte zijn duimen in het zachte vlees net onder haar kutje. Sophie probeerde haar benen te sluiten, maar Lukas hield ze zachtjes open.
“Laat hem maar,” mompelde Lukas. “Hij is goed.”
Alex boog zich voorover en kuste de binnenkant van haar dij, hoog, heel dichtbij. Zijn tong gleed traag over haar huid, proefde haar, beet zacht. Sophie kreunde ongewild toen hij twee vingers bij haar naar binnen liet glijden – niet voorzichtig, maar precies, alsof hij haar lichaam al kende. Hij vingerde haar traag terwijl zijn andere hand haar dij bleef vasthouden, knedend, bijna bewonderend.
Lukas keek toe, zijn eigen broek al open. Hij trok Sophie’s shirt omhoog en liet Alex haar helemaal zien.
Alex stond op, trok zijn shirt uit en duwde Sophie achterover op de bank. Hij legde één van haar benen over de rugleuning, het andere hield hij zelf vast tegen zijn borst. Zijn lul was lang en dun, met een lichte kromming. Hij wreef hem eerst langzaam over haar natte lippen, plaagde haar clit, tot Sophie zelf haar heupen ophief.
Toen gleed hij in één beweging naar binnen. Diep. Hij neukte haar met lange, beheerste stoten, zijn ogen steeds op haar benen gericht. Hij hield haar dij stevig vast, duwde haar verder open, boog zich voorover om de huid te kussen en te bijten terwijl hij harder stootte.
Sophie kwam onverwacht hard, haar hele lichaam schokkend, haar kutje knijpend om zijn lul. Alex trok zich niet terug. Hij bleef stoten, dieper, sneller, tot hij zich met een lage grom helemaal in haar leegspoot, zijn vingers diep in haar dij gedrukt.
Lukas kwam dichterbij, streelde Sophies haar en fluisterde:
“Zie je? Dit is wat ik bedoelde. Jij hoeft alleen maar mooi te zijn. Wij zorgen voor de rest.”
Alex trok zich langzaam terug. Zijn zaad liep uit Sophie. Hij boog zich nog eens voorover en kuste de binnenkant van haar dij, precies waar hij haar net zo hard had vastgehouden dat er lichte rode plekken achterbleven.
“Mooi,” zei hij eindelijk, met een stem die nog lager was dan die van Lukas. “Ze reageert goed.”
Sophie lag daar, benen gespreid, ademhaling onregelmatig. Ze voelde zich gebruikt, geil en bang tegelijk.
Lukas glimlachte en streelde haar wang.
“Welkom bij ons, lieverd. Dit was alleen nog maar Alex.”
DEEL3
De volgende avond was de lucht in Lukas’ appartement zwaarder. Sophie had nauwelijks geslapen. Haar dijen voelden nog beurs aan van Alex’ greep, en telkens als ze bewoog voelde ze het plakkerige restje van hem tussen haar benen.
Lukas kwam binnen met een nieuwe jongen.
“Dít is Milan,” zei hij rustig, alsof hij een fles wijn presenteerde. “Hij is negentien, bijna twintig. En hij heeft een hele speciale smaak.”
Milan was kleiner dan de anderen, maar strakker gebouwd. Donkere krullen, scherpe kaaklijn en ogen die te oud leken voor zijn leeftijd. Hij droeg een simpele hoodie en joggingbroek, maar de manier waarop hij naar Sophie keek was allesbehalve casual. Zijn blik gleed direct naar haar blote benen, die ze onder zich had opgetrokken op de bank.
Lukas ging achter Sophie staan en trok haar benen langzaam uit elkaar, zodat ze open lag voor Milan. Haar korte rokje was al omhoog geschoven.
“Kijk maar goed,” zei Lukas tegen Milan. “Dit is wat je de hele week al niet uit je hoofd krijgt.”
Milan zei niets. Hij kwam dichterbij, zakte op zijn knieën tussen Sophies benen en legde zijn handen op haar dijen. Niet voorzichtig. Hij pakte ze stevig vast, duimen diep in het zachte vlees, en spreidde ze verder. Sophie hapte naar adem. Zijn vingers voelden ruwer dan die van Alex, bijna veeleisend.
Hij begon bij haar knieholtes. Zijn tong gleed langzaam over de gevoelige huid daar, likkend, zuigend, alsof hij de smaak van haar zweet en de vorige nacht wilde proeven. Hoger. Hij beet in de binnenkant van haar dij, hard genoeg om haar te laten schokken, toen likte hij de rode plek meteen weer zacht. Sophie’s adem werd onregelmatig.
Lukas hield haar schouders vast en fluisterde in haar oor:
“Laat hem maar. Milan houdt van benen. Hij wil ze voelen trillen terwijl hij je neukt.”
Milan trok Sophies slipje opzij. Hij duwde twee vingers diep bij haar naar binnen, draaide ze, voelde hoe nat ze ondanks alles alweer was. Met zijn andere hand bleef hij haar linker dij vasthouden, knedend, spreidend. Hij boog zich voorover en nam haar clit in zijn mond, zuigend en likkend met een honger die bijna agressief was. Sophie kreunde luid, haar heupen schokten onwillekeurig tegen zijn gezicht.
Toen stond Milan op. Hij trok zijn broek naar beneden. Zijn lul was kort maar dik, bijna stomp, met een zware eikel. Hij greep Sophies beide benen, legde ze over zijn schouders en duwde zich in één harde stoot helemaal naar binnen. Sophie schreeuwde het uit – niet van pijn, maar van hoe vol ze zich plotseling voelde.
Milan neukte haar met korte, brute stoten. Elke keer ramde hij diep, zijn heupen klappend tegen haar billen, zijn handen om haar dijen geklemd alsof hij ze wilde fijnknijpen. Hij keek niet naar haar gezicht. Hij keek naar haar benen, hoe ze trilden op zijn schouders, hoe haar spieren spanden, hoe haar huid rood werd onder zijn vingers.
Lukas kwam naast hen staan en duwde zijn eigen harde lul in Sophies mond. Ze zoog hem terwijl Milan haar bleef neuken, harder en sneller. Het geluid was nat, rauw, ongegeneerd.
Milan kwam als eerste. Hij gromde laag, duwde zich zo diep mogelijk in haar en spoot haar vol, zijn vingers zo hard in haar dijen dat ze zeker wist dat ze blauwe plekken zou krijgen. Hij trok zich niet meteen terug. Hij bleef in haar, liet zijn lul nog even nawerken, terwijl hij met één hand over haar been bleef strelen.
Lukas trok zich terug uit haar mond en spoot over haar borsten en buik, heet en veel.
Sophie lag hijgend tussen hen in, benen nog wijd gespreid, zaad dat uit haar liep over de bank. Milan boog zich voorover en kuste de binnenkant van haar dij, bijna teder nu, alsof hij dankjewel zei.
Lukas streelde haar haar.
“Drie jongens nu, Sophie. En we zijn nog lang niet klaar met je. Morgen komt er nog iemand. Iemand die het nog iets… intenser vindt.”
Hij glimlachte en veegde een lok haar uit haar gezicht.
“Je benen zijn nu van ons.”
Milan keek op, nog steeds tussen haar benen, en zei voor het eerst iets. Zijn stem was laag en kalm:
“En ze voelen nog beter dan Lukas zei.”
DEEL4
Sophie lag op de bank, benen nog wijd gespreid, zaad van Milan en Lukas langzaam uit haar lopend over de leren zitting. Haar lichaam gloeide. Haar dijen trilden nog na van de brute stoten, de rode vingerafdrukken stonden scherp afgetekend op haar huid.
*Dit ben ik niet*, dacht ze. *Dit kan ik niet zijn.*
Maar haar kutje pulseerde nog, nat en gevoelig, en elke keer als ze haar benen even bewoog voelde ze een nieuwe golf warmte naar boven komen. Ze haatte zichzelf daarom.
Lukas zat naast haar hoofd en streelde zachtjes haar haar, bijna liefdevol. Milan lag nog tussen haar benen, zijn wang rustend tegen de binnenkant van haar dij, zijn vingers loom over de rode plekken glijdend.
“Je trilt nog,” fluisterde Milan. Hij kuste de plek waar hij haar net zo hard had vastgehouden. “Dat voelt goed.”
Sophie sloot haar ogen. *Waarom laat ik dit toe? Waarom word ik nog geil als ze zo over me praten?*
Ze herinnerde zich hoe ze twee dagen geleden nog een normaal meisje was. Studente, een beetje eenzaam, maar vrij. Nu lag ze hier, benen gespreid voor twee jongens die haar nauwelijks kenden, en haar lichaam reageerde alsof het precies was wat het wilde.
Lukas boog zich over haar heen. “Je denkt te veel, lieverd. Voel gewoon. Voel hoe nat je nog bent terwijl Milan je been kust.”
Milan’s tong gleed weer over de binnenkant van haar dij, hoger, dichterbij haar kloppende kutje. Sophie beet hard op haar lip, maar een zachte kreun ontsnapte toch. *Stop*, dacht ze. *Dit is fout. Dit is gevaarlijk.* Maar haar heupen kantelden toch iets omhoog, alsof haar lichaam al niet meer van haar was.
Die nacht sliep ze tussen hen in. Lukas achter haar, zijn hand bezitterig om haar linker dij geslagen. Milan voor haar, zijn gezicht tegen haar borst, één hand tussen haar benen, vingers die lichtjes in haar gleden. Ze werd twee keer wakker omdat ze klaarkwam in haar slaap, kleine, stille schokken, haar benen strak om Milans hand geklemd.
De volgende ochtend, toen ze alleen was, stond ze lang onder de douche. Ze keek naar de blauwe plekken op haar dijen. Ze raakte ze aan. Het deed pijn. Maar het deed ook iets anders. Iets donkers en warms diep in haar buik.
*Ik kan weg*, dacht ze. *Ik kan nu mijn spullen pakken en vertrekken.*
Maar ze deed het niet. Ze trok het korte rokje weer aan dat Lukas voor haar had klaargelegd. Zonder slipje. Omdat hij dat had gevraagd.
’s Avonds kwam de vierde jongen. Timo. Nog jonger, nog hongeriger. Lukas en Milan keken toe hoe Timo haar benen pakte, ze wijd spreidde en haar langzaam maar meedogenloos neukte op de eettafel. Sophie kwam hard, schreeuwend, terwijl ze in Lukas’ ogen keek.
Achteraf, toen ze alleen op bed lag, brak er iets.
*Ik word hier iemand anders.*
De schaamte was er nog, fel en scherp. Maar daaronder groeide iets anders. Een ziekelijke opwinding. Het besef dat ze langzaam verslaafd raakte aan hoe ze naar haar keken. Aan hoe hun handen haar benen vastgrepen alsof ze van hen waren. Aan het gevoel dat ze niets meer hoefde te beslissen. Geen studie, geen geld, geen toekomst. Alleen dit.
Ze haatte het.
Ze werd er geil van.
Lukas kwam de kamer binnen en ging naast haar liggen. Hij legde haar been over zich heen en liet zijn vingers over de blauwe plekken glijden.
“Je bent al bijna zover, hè?” fluisterde hij.
Sophie gaf geen antwoord. Ze drukte haar gezicht in zijn nek en liet een stille traan over haar wang lopen.
Maar haar been bleef om hem heen liggen. En toen hij zijn vingers weer tussen haar benen liet glijden, was ze opnieuw nat.
Het breken was niet dramatisch.
Het was stil.
Het was langzaam.
En het voelde verraderlijk goed.
DEEL5
De weken daarna ging het snel. Sneller dan Sophie ooit had kunnen denken.
Eerst waren het er drie: Lukas, Alex en Milan. Daarna kwamen er meer. Timo. Ruben. Een jongen die alleen “K” werd genoemd. Lukas bracht ze mee alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Geen vragen. Geen toestemming. Hij legde gewoon haar benen wijd, gaf haar een kus op haar voorhoofd en zei: “Wees maar lief voor hem, lieverd.”
En ze was lief.
Ze leerde snel wat Lukas van haar verwachtte.
Overdag droeg ze alleen nog de korte rokjes die hij voor haar kocht. Nooit meer een slipje. Soms liet hij haar de hele dag zo rondlopen in het appartement, rokje omhoog geschoven, terwijl hij en de anderen kwamen en gingen. Ze moest klaarstaan. Altijd.
’s Avonds kwamen ze met z’n vieren of vijven.
Die avond waren het Lukas, Milan en twee nieuwe jongens: Joris en Nick. Sophie lag al op het bed toen ze binnenkwamen. Benen gespreid, rokje om haar middel, kutje al glimmend. Ze had zichzelf die middag al klaargemaakt, zoals Lukas haar had opgedragen.
“Mooi,” zei Lukas zacht. Hij ging in de stoel zitten, benen wijd, en knikte naar de anderen. “Begin maar. Ze is er klaar voor.”
Milan ging als eerste. Hij greep haar benen, duwde ze hard tegen haar borst en ramde diep in haar. Sophie kreunde luid. Geen schaamte meer, alleen nog dat vieze, warme gevoel dat ze haatte en nodig had.
Joris kwam naast haar hoofd zitten en duwde zijn lul in haar mond. “Zuigen, hoertje.”
Ze zoog. Ze had geleerd hoe ze haar keel moest ontspannen. Hoe ze moest kwijlen. Hoe ze hen moest aankijken terwijl ze haar mond neukten.
Nick nam haar kont. Langzaam eerst, toen harder. Drie jongens tegelijk. Sophie’s lichaam schokte tussen hen in, haar benen trilden in de lucht. Ze kwam hard, met een gesmoorde kreet om Joris’ lul.
Lukas keek alleen maar toe. Hij streelde zichzelf langzaam en glimlachte.
*Ze breekt mooi.*
Later die avond zetten ze haar op haar knieën in de woonkamer. Om de beurt neukten ze haar mond terwijl ze haar vingers in haar eigen kutje moest houden. “Laat zien hoe nat je ervan wordt als je wordt gebruikt,” zei Lukas.
Ze deed het. Ze vingerde zichzelf terwijl vier lullen om haar gezicht draaiden, over haar tong gleden, in haar keel stootten. Ze kwam opnieuw, kreunend, kwijlend, tranen in haar ogen.
Tegen middernacht lag ze op de bank, benen wijd, lichaam onder de sporen. Zaad liep uit haar kut, uit haar kont, over haar borsten en gezicht. Ze ademde zwaar.
Lukas kwam naast haar zitten. Hij streelde haar dij, precies over de nieuwe blauwe plekken.
“Je bent er bijna,” fluisterde hij. “Nog een paar weken en je bent klaar om echt geld te verdienen voor ons.”
Sophie keek hem aan. Haar stem was hees. “Hoe… hoe bedoel je?”
Hij glimlachte en duwde twee vingers in haar volgespoten kutje.
“Je gaat voor ons werken, lieverd. Eerst hier in huis voor vrienden. Daarna in een mooi appartementje. Mannen betalen goed voor zulke benen. Voor zo’n gewillig hoertje dat alles doet wat ze vragen.”
Hij voelde hoe haar kutje samentrok om zijn vingers.
“Zie je? Je lichaam weet het al.”
Sophie sloot haar ogen. Een traan liep over haar wang, maar ze spreidde haar benen iets verder.
*Ik ben al een hoer,* dacht ze. *En het ergste is… het voelt steeds normaler.*
Lukas boog zich voorover en kuste haar natte, plakkerige lippen.
“Braaf meisje.”
DEEL6
Het was precies tien weken nadat Lukas haar had opgepikt bij de gracht.
Die avond trok hij haar een nieuw, nog korter rokje aan. Zwart. Glimmend. Het bedekte nauwelijks haar billen. Geen slipje. Hoge hakken die ze amper kon lopen. Hij maakte haar op: donkere eyeliner, rode lippen, haar haar in een losse, vieze paardenstaart.
“Vanavond is het echt,” zei hij terwijl hij achter haar stond en in de spiegel keek. Zijn handen gleden over haar dijen, duwden het rokje nog iets hoger. “Hendrik betaalt goed. 800 euro voor twee uur. Hij houdt van benen. Net als wij.”
Sophie’s maag draaide zich om, maar haar kutje werd alweer nat. Ze haatte dat verraderlijke gevoel.
“En als ik… niet wil?” vroeg ze zacht.
Lukas glimlachte en beet zacht in haar nek. “Je wilt wel. Je lichaam liegt nooit tegen me.”
Om half negen kwam Hendrik binnen. Een man van begin vijftig, duur pak, grijzend haar, kille ogen. Hij keek Sophie van top tot teen aan alsof ze een stuk vlees was.
“Mooi,” zei hij tegen Lukas. “De benen zijn nog beter dan op de foto’s.”
Lukas gaf Sophie een kus op haar voorhoofd, bijna teder. “Wees lief voor hem, lieverd. Laat zien wat je geleerd hebt.” Toen ging hij in de hoek van de kamer zitten, telefoon in de hand, klaar om toe te kijken.
Hendrik ging op de bank zitten en wenkte haar. “Kom hier. Op je knieën.”
Sophie zakte tussen zijn benen. Ze maakte zijn broek open met trillende vingers. Zijn lul was dik, half hard. Ze nam hem in haar mond zonder dat hij iets hoefde te zeggen. Ze had het al zo vaak gedaan de afgelopen weken. Ze zoog hem diep, liet hem in haar keel glijden, kwijlde over zijn ballen zoals Lukas haar had geleerd.
“Fuck… goed zo,” gromde Hendrik. Hij greep haar paardenstaart en duwde haar harder naar beneden.
Na een paar minuten trok hij haar omhoog. “Op de tafel. Benen wijd.”
Hij legde haar op de eettafel, rokje omhoog, hakken in de lucht. Hij spreidde haar benen ver uit elkaar en keek naar haar natte, gladgeschoren kutje.
“Mooi gespreid,” mompelde hij. Hij liet zijn vingers over haar dijen glijden, kneep hard, liet rode plekken achter. Toen duwde hij drie vingers bij haar naar binnen en vingerde haar ruw terwijl hij met zijn andere hand haar been vasthield.
Sophie kreunde. Hard. Haar lichaam reageerde meteen. Ze was doorweekt.
Hendrik lachte laag. “Je bent al een klein hoertje, hè?”
Hij trok haar van de tafel, draaide haar om en boog haar voorover. Met één harde stoot was hij helemaal in haar. Hij neukte haar diep en bruut, één hand in haar haar, de andere om haar rechter dij geklemd. Elke stoot klapte hard tegen haar billen.
“Zeg het,” gromde hij.
Sophie’s stem trilde. “Ik… ik ben een hoertje.”
“Harder.”
“Ik ben een hoer!”
Hendrik ramde nog harder. Sophie kwam schokkend klaar, haar benen trilden hevig, haar kutje kneep om zijn lul. Hij trok zich terug, draaide haar om en spoot over haar gezicht en borsten, dikke stralen die over haar rode lippen liepen.
Hij veegde zijn lul af aan haar dij en gooide acht briefjes van honderd op de tafel.
“Ze is goed,” zei hij tegen Lukas. “Volgende week weer. Misschien neem ik een vriend mee.”
Toen hij weg was, zat Sophie nog op haar knieën, zaad op haar gezicht, benen gespreid, ademhaling onregelmatig.
Lukas kwam naar haar toe, tilde haar kin op en veegde met zijn duim wat zaad van haar lip.
“800 euro in twee uur,” fluisterde hij trots. “En je kwam klaar als een echte hoer.”
Sophie keek hem aan. Haar ogen waren nat, maar ze spreidde haar benen iets verder toen hij zijn hand tussen haar dijen liet glijden.
“Ik… ik haat dit,” fluisterde ze.
Lukas glimlachte en duwde twee vingers in haar volgespoten kutje.
“Nee lieverd. Je houdt ervan. En morgen verdien je nog meer.”
Hij kuste haar plakkerige lippen en voelde hoe ze om zijn vingers heen kneep.
“Braaf hoertje.”
DEEL7
Twee weken later was Sophie al veranderd.
Ze verdiende nu elke week meer dan ze ooit in een maand had kunnen sparen. Lukas had een schema gemaakt. Vandaag stond er iets nieuws op het programma.
“Vanavond komen er twee tegelijk,” zei hij terwijl hij haar klaarmaakte. Hij trok het piepkleine zwarte rokje over haar heupen, zo kort dat haar billen er half onderuit staken. “Pieter en Thomas. Ze betalen samen 1600 euro voor drie uur. Je doet alles wat ze willen. Begrepen?”
Sophie knikte alleen maar. Haar stem was bijna weg.
Om kwart over acht kwamen ze binnen. Pieter was groot, kaal, begin zestig. Thomas was slanker, eind veertig, met een kille glimlach. Beiden keken meteen naar haar benen.
Lukas zat in de hoek van de kamer, een glas whisky in zijn hand. “Ze is helemaal van jullie. Gebruik haar maar zoals jullie willen.”
Pieter ging meteen op de bank zitten en wenkte Sophie. “Op mijn schoot. Benen wijd.”
Ze klom op hem, rokje omhoog geschoven, en spreidde haar benen over zijn dikke dijen. Pieter’s handen grepen direct haar dijen vast, knepen hard, lieten vingerafdrukken achter. Hij duwde twee dikke vingers ruw bij haar naar binnen.
“Al nat,” gromde hij tevreden. “Lukas heeft je goed afgericht.”
Thomas kwam achter haar staan. Hij duwde haar bovenlichaam naar voren, tegen Pieter aan, en spuugde op haar kont. Zonder waarschuwing duwde hij zijn lul in één stoot in haar kont.
Sophie hapte naar adem, haar lichaam spande zich op. Twee mannen tegelijk. Pieter vingerde haar kutje hard terwijl Thomas haar kont neukte met lange, diepe stoten. Haar benen trilden hevig over Pieters dijen.
“Moet je die benen zien,” zei Thomas hijgend. Hij greep haar rechter dij vast en trok hem opzij, zodat Pieter nog dieper met zijn vingers kon gaan.
Ze neukten haar tegelijk. Pieter schoof zijn broek naar beneden en duwde zijn dikke, korte lul in haar kutje. Nu was ze helemaal vol. Twee lullen die tegelijk in haar stootten, alleen gescheiden door een dun wandje. Sophie kreunde luid, haar hoofd hing slap naar beneden.
Thomas greep haar paardenstaart en ramde harder in haar kont.
Sophie keek omlaag. Haar dijen waren wijd gespreid, rood van de grepen, glimmend van zweet. Ze zag hoe hun lullen in en uit haar gleden. Het beeld maakte haar kapot en geil tegelijk.
Ze kwam als eerste. Hard. Haar hele lichaam schokte, haar kutje en kont knepen om beide lullen. Ze schreeuwde het uit, tranen liepen over haar wangen.
De mannen wisselden van gaatje. Thomas ging in haar kut liggen, Pieter nam haar kont. Ze neukten haar ruwer nu, sneller, gebruikten haar als een stuk vlees. Ze trokken aan haar benen, spreidden ze nog verder, sloegen erop, lieten rode handafdrukken achter.
Uiteindelijk trokken ze zich terug en kwamen tegelijk over haar heen. Dik, warm zaad spoot over haar gezicht, borsten, buik en dijen. Ze lieten haar liggen op de bank, benen wijd, helemaal ondergespoten.
Pieter gooide het geld op tafel. “Ze is goud waard. Die benen… en die gewilligheid. Volgende week willen we haar een hele nacht.”
Toen ze weg waren, kwam Lukas naar haar toe. Hij ging tussen haar benen zitten, keek naar het zaad dat uit haar liep, en streek langzaam met zijn vingers over haar dijen.
“1600 euro,” fluisterde hij trots. “En je kwam twee keer klaar.”
Sophie lag daar, kapot, plakkerig, beurs. Ze keek hem aan met gebroken ogen.
“Ik… ik kan niet meer terug,” fluisterde ze.
Lukas boog zich voorover, kuste de binnenkant van haar dij en likte een beetje zaad op.
“Nee lieverd,” zei hij zacht. “Je wilt ook niet meer terug.”
Hij duwde drie vingers in haar volgespoten kutje en voelde hoe ze meteen weer samentrok.
“Braaf hoertje van me.”
DEEL8
Het was twee weken na de avond met Pieter en Thomas.
Lukas had haar die avond speciaal aangekleed. Een extreem kort, wit latex rokje dat amper haar billen bedekte. Daaronder niets. Witte hoge hakken. Een strak topje dat haar borsten half ontblootte. Haar make-up was hoerig: dikke zwarte eyeliner, vuurrode lippen, haar in twee staartjes.
“Vanavond ga je echt werken,” zei Lukas terwijl hij haar in de auto zette. “Geen appartement. Geen klanten die langskomen. Vanavond sta je op straat, zoals een echte hoer.”
Sophie’s hart bonkte in haar keel. “Lukas… alsjeblieft. Niet buiten.”
Hij legde zijn hand hoog op haar dij en kneep. “Je hebt geen keuze meer, lieverd. Je benen verdienen geld. En jij gaat dat geld voor ons verdienen.”
Hij zette haar af in een rustige maar bekende straat achter het station. Slecht verlichte lantaarns, een paar andere meisjes verderop. Lukas parkeerde de auto een stukje verderop, raam open, zodat hij kon toekijken.
Sophie stond daar. Benen bloot in de koude avondlucht. Het korte rokje wapperde telkens op als er een auto voorbijreed. Binnen vijf minuten stopte er een grijze BMW.
De man was rond de veertig, dik, gouden ketting. Hij draaide het raam open en keek meteen naar haar benen.
“Hoeveel voor een half uur?”
Sophie slikte. Haar stem was klein. “…Honderdvijftig.”
“Instappen.”
Ze stapte in. De man reed een paar straten verder een donker industrieterrein op. Hij zette de stoel naar achteren en trok haar meteen op zijn schoot.
“Laat die benen zien,” gromde hij.
Sophie spreidde haar benen over hem heen, rokje omhoog. De man greep haar dijen hard vast, kneedde ze, liet zijn vingers diep in het vlees drukken. Hij duwde twee vingers ruw in haar kutje.
“Al nat, vuil hoertje.”
Hij maakte zijn broek open. Zijn lul was kort en dik. Hij trok haar rokje nog hoger en duwde haar meteen naar beneden. Sophie gleed over hem heen, helemaal vol in één keer. Ze kreunde luid.
De man neukte haar hard, met korte, brute stoten. Zijn handen lieten haar benen geen moment los. Hij beet in haar dij, zoog eraan, liet een grote rode zuigplek achter.
“Mooiere benen dan de meeste hoeren hier,” hijgde hij. “Draai je om.”
Hij draaide haar om, zodat ze met haar rug tegen zijn borst zat, benen wijd gespreid over de stoelen. Hij neukte haar van onderen, één hand om haar keel, de andere tussen haar benen, vingerend over haar clit terwijl hij in haar ramde.
Sophie kwam hard. Ze haatte zichzelf erom, maar haar lichaam schokte wild, haar kutje kneep om zijn lul. De man gromde en spoot diep in haar, heet en veel.
Hij gooide honderdvijftig euro op haar schoot en duwde haar de auto uit.
“Volgende keer wil ik die benen om me heen.”
Sophie stond weer op straat. Zaad liep langs haar dijen naar beneden. Haar benen trilden. Ze voelde zich vies, vernederd… en opgewonden.
Er stopte alweer een auto. Een busje deze keer. Twee mannen.
Lukas had haar verteld dat ze niet mocht weigeren.
Ze stapte in.
Twintig minuten later lag ze achterin het busje. Eén man in haar kut, de andere in haar mond. Haar benen werden wijd open gehouden, hakken in de lucht. Ze neukten haar ruw, noemden haar “straat hoer”, “benenhoer”, “goedkoop sletje”. Ze kwamen bijna tegelijk – één in haar, de andere over haar gezicht.
Toen ze weer op straat stond, plakkerig en beurs, met driehonderd euro in haar hand, kwam Lukas haar ophalen.
Hij trok haar de auto in, spreidde haar benen en keek naar het zaad dat nog uit haar liep.
“Hoe voelde het?” vroeg hij zacht, terwijl hij twee vingers in haar volgespoten kutje duwde.
Sophie sloot haar ogen. Een traan liep over haar wang.
“Ik… ik ben nu echt een hoer.”
Lukas glimlachte, startte de auto en streelde haar dij.
“Welkom op straat, lieverd. Morgen doen we het weer. En over een maand sta je hier elke avond.”
Sophie zei niets. Ze spreidde haar benen iets verder en liet hem haar vingeren terwijl ze terugreden.
Haar val was bijna compleet.
DEEL9
De grote hotelkamer was warm en gedempt verlicht. Zes mannen zaten verspreid, kijkend, wachtend. Lukas zat in de fauteuil, stil, met die kalme blik die alles in de gaten hield.
Sophie stapte naar binnen. Haar handen trilden licht toen ze het rode rokje liet vallen. Naakt op haar hoge hakken na. Ze ademde diep in, forceerde een zachte, verleidelijke glimlach en liep langzaam naar het midden van de kamer.
Ze draaide zich om, liet haar handen over haar glimmende dijen glijden, van haar knieën tot hoog onder haar billen. Ze boog zich langzaam voorover, spreidde haar benen en keek over haar schouder met grote, smachtende ogen. Geen woord. Alleen die blik die zei: *ik ben hier voor jullie.*
De eerste man stond op. Hij pakte haar vast en duwde haar tegen de muur. Sophie liet een zachte, lange zucht ontsnappen, gooide haar hoofd achterover en drukte haar lichaam tegen hem aan. Ze tilde zelf één been op, wikkelde het om zijn middel en trok hem dichterbij. Haar ademhaling werd snel en oppervlakkig toen hij bij haar naar binnen drong. Ze beet op haar lip, kneep haar ogen dicht en liet een laag, trillend kreuntje horen.
*Ik haat dit. Ik haat hoe nat ik ben. Ik haat dat mijn lichaam dit doet.*
Ze bewoog mee met zijn stoten, langzaam eerst, toen steeds gretiger. Haar handen gleden over zijn rug, haar nagels drukten in zijn huid. Ze keek hem aan met een blik vol nep-honger, haar mond half open, hijgend. Toen een tweede man achter haar kwam, liet ze een zacht, hoog kreetje ontsnappen. Ze duwde zelf haar heupen naar achteren, nam hen allebei in zich, haar lichaam trillend tussen hen in.
Haar benen trilden hevig. Ze hield ze zelf wijd, trok ze verder open met haar handen, bood alles aan. Tranen glinsterden in haar ogen, maar ze bleef glimlachen — dat zachte, geile glimlachje dat ze zo goed had geoefend.
Ze liet zich op het bed leggen. Drie mannen tegelijk. Ze opende haar mond voor de een, spreidde haar benen nog wijder voor de anderen. Haar lichaam schokte bij elke beweging. Ze kreunde zacht en continu, een mengeling van pijn en gespeeld genot. Af en toe ontsnapte er een klein, gebroken “ah…” of “mmm…”, maar nooit een echt woord.
*Waarom voelt dit zo goed terwijl ik het zo haat? Waarom komt mijn lichaam steeds klaar?*
Ze kwam hard. Haar rug kromde zich, haar dijen spanden zich aan, ze kneep haar ogen stijf dicht terwijl stille tranen over haar slapen liepen. Haar hele lichaam schokte en trilde, maar ze bleef haar rol spelen: ze trok de mannen dichterbij, streelde hun armen, duwde haar heupen omhoog om hen dieper te nemen.
Uren gingen voorbij. Ze werd in elke positie gelegd. Op haar rug, op haar zij, op handen en knieën. Telkens spreidde ze zelf haar benen, telkens keek ze hen aan met diezelfde hongerige, gebroken blik. Telkens liet ze zachte, wellustige geluidjes horen die de mannen gek maakten.
Toen ze allemaal klaar waren, lag ze midden op het bed. Haar lichaam glom van zweet en zaad. Het droop over haar borsten, haar buik, haar dijen. Ze ademde zwaar, haar borst ging snel op en neer.
Ze draaide haar hoofd langzaam naar Lukas. Haar ogen waren nat, rood, kapot. Ze forceerde opnieuw die zachte glimlach, beet licht op haar onderlip en spreidde langzaam haar benen nog een laatste keer. Ze liet alles zien. Haar handen gleden over haar eigen dijen, smeerden het zaad uit over haar huid, alsof ze het mooi vond.
Geen woord kwam over haar lippen.
Alleen die stille, trillende glimlach.
Alleen die tranen die bleven lopen.
Alleen dat lichaam dat nog steeds de hoer speelde, perfect, tot het allerlaatste moment.
Lukas stond op, kwam naar haar toe en streelde zacht over haar wang. Sophie sloot haar ogen, leunde tegen zijn hand en liet een klein, bijna onhoorbaar zuchtje ontsnappen.
Binnenin was ze kapot.
Maar het hoertje bleef glimlachen.
DEEL10
De laatste man trok zijn broek omhoog, legde een dikke envelop met geld op de tafel en verliet de kamer zonder nog iets te zeggen. De deur klikte dicht. Stilte vulde de luxe hotelkamer.
Sophie lag midden op het bed. Haar lichaam glom van zweet en zaad. Haar benen lagen nog een beetje gespreid, alsof ze vergeten was ze te sluiten. Haar borst ging snel op en neer. Tranen liepen stil over haar slapen en verdwenen in haar haar.
Lukas stond langzaam op uit zijn fauteuil. Hij liep naar het bed, keek op haar neer en begon kalm zijn overhemd los te knopen. Sophie draaide haar hoofd naar hem toe. Haar ogen waren rood, gezwollen, leeg… en toch vol iets anders. Iets wat leek op verslaving.
Hij ging naast haar liggen, streelde met zijn vingertoppen over haar wang, veegde een traan weg. Toen liet hij zijn hand langzaam over haar lichaam glijden — over haar borsten, haar buik, tot hij bij haar dijen kwam. Hij pakte ze zacht maar bezitterig vast, spreidde ze weer voor hem.
Sophie liet een klein, trillend zuchtje ontsnappen. Geen woorden. Alleen dat geluidje dat half kreun, half snik was.
Lukas gleed tussen haar benen. Hij nam de tijd. Hij kuste de binnenkant van haar linkerdij, precies op de rode plekken die de anderen hadden achtergelaten. Hij likte zacht over haar huid, proefde het zaad van vreemde mannen, en keek haar ondertussen aan.
Sophie’s lip trilde. Nieuwe tranen welden op. Ze legde zelf haar handen achter haar knieën en trok haar benen verder open voor hem — een gebaar van totale overgave. Haar kutje was rood, gezwollen en nog vol van de anderen.
Lukas duwde zich langzaam bij haar naar binnen. Centimeter voor centimeter. Hij kreunde zacht toen hij helemaal in haar zat, omringd door het warme, natte, plakkerige restje van zes andere mannen.
Sophie sloot haar ogen. Haar mond viel een beetje open. Een stille traan rolde over haar wang terwijl hij begon te bewegen — langzaam, diep, bijna teder. Haar lichaam reageerde meteen. Haar kutje kneep om hem heen, haar dijen trilden tegen zijn zij.
*Waarom voelt dit anders?* dacht ze. *Waarom doet het meer pijn als hij het doet? Waarom hou ik hier nog steeds van?*
Lukas boog zich over haar heen. Hij kuste haar natte wangen, haar oogleden, haar lippen. Hij neukte haar met lange, diepe stoten terwijl hij in haar oor fluisterde:
“Je was vanavond perfect, lieverd. Zo mooi. Zo gewillig.”
Sophie’s adem stokte. Ze sloeg haar armen om zijn nek en trok hem dichter tegen zich aan. Haar heupen kwamen omhoog om hem tegemoet te komen. Ze huilde nu openlijk, maar haar lichaam bleef bewegen, bleef nemen, bleef geven.
Lukas pakte haar benen vast, legde ze over zijn schouders en duwde dieper. Hij keek haar recht in haar betraande ogen terwijl hij haar langzaam maar hard neukte.
Sophie beet hard op haar lip om geen geluid te maken, maar er ontsnapten toch kleine, gebroken kreuntjes. Haar handen grepen zijn rug vast. Ze hield hem stevig vast, alsof hij het enige was dat nog over was.
*Ik haat je. Ik hou van je. Ik ben niks meer zonder je.*
Haar orgasme kwam langzaam opzetten. Het was geen harde explosie zoals bij de anderen. Het was een diepe, intense golf die haar hele lichaam overnam. Ze kromde haar rug, kneep haar ogen stijf dicht en huilde terwijl ze klaarkwam — lange, stille snikken vermengd met het trillen van haar dijen en het pulseren van haar kutje om hem heen.
Lukas volgde kort daarna. Hij duwde zich diep in haar, kreunde laag in haar hals en spoot haar nog voller dan ze al was.
Daarna bleef hij in haar liggen. Hij streelde haar haar, kuste haar tranen weg en fluisterde:
“Je bent van mij. Helemaal. Zelfs als je breekt… blijf je van mij.”
Sophie sloeg haar benen om zijn middel. Ze hield hem stevig vast, haar gezicht verborgen in zijn nek. Haar lichaam schokte nog na van het huilen.
Geen woord kwam over haar lippen.
Alleen stille tranen.
Alleen het zachte trillen van haar benen.
Alleen de diepe, pijnlijke liefde-haat die haar nog steeds aan hem bond.
Ze was niet meer het meisje van de gracht.
Ze was Lukas’ hoertje.
En op dit moment, terwijl ze hem vasthield en zijn zaad zich mengde met dat van de anderen, voelde ze zich tegelijkertijd kapot… en thuis.
DEEL 11
De kamer was stil geworden. Alleen het zachte zoemen van de airco en Sophies onregelmatige ademhaling waren te horen.
Lukas lag nog in haar, zijn gezicht begraven in haar hals. Hij was klaar, maar bleef in haar, zwaar en warm, terwijl zijn vingers langzaam over haar bezwete dij streelden. Sophie hield haar benen om hem heen geslagen, alsof ze bang was dat hij zou verdwijnen als ze losliet.
Ze huilde. Niet hard. Niet met geluid. Alleen stille, eindeloze tranen die over haar slapen liepen en in het kussen verdwenen.
Lukas tilde zijn hoofd op en keek haar aan. Zijn ogen waren zacht — diezelfde zachte ogen die haar drie maanden geleden bij de gracht hadden laten smelten.
“Waarom huil je, lieverd?” fluisterde hij. Hij veegde met zijn duim een traan weg, maar er kwamen meteen nieuwe.
Sophie schudde haar hoofd. Ze wilde iets zeggen, maar er kwam alleen een klein, gebroken snikje uit. Ze drukte haar gezicht harder tegen zijn nek, klampte zich aan hem vast alsof hij haar redding was in plaats van haar ondergang.
“Ik… ik mis mezelf,” bracht ze eindelijk uit, zo zacht dat het bijna niet te horen was. Haar stem brak. “Ik mis het meisje dat foto’s maakte en lachte om domme dingen… Ik mis haar zo erg.”
Lukas bleef stil in haar liggen. Hij streelde haar haar, kuste haar voorhoofd, haar natte wangen, haar trillende lippen.
“Die Sophie bestaat niet meer,” zei hij zacht, bijna liefdevol. “Maar deze Sophie… deze is zo mooi. Zo puur. Zo echt.”
Sophie snikte harder. Haar lichaam schokte tegen het zijne. Ze haatte hem. Ze hield van hem. Ze wilde hem slaan en tegelijk nooit meer loslaten.
“Ik voel me zo vies…” fluisterde ze tussen de tranen door. “Ik voel me kapot. Elke avond laat ik me gebruiken alsof ik niks waard ben. En toch… toch kom ik klaar. Steeds harder. Alsof mijn lichaam niet meer van mij is.”
Lukas duwde zich iets dieper in haar, nog steeds hard. Hij pakte haar dij stevig vast — precies op de plek waar de blauwe plekken van de andere mannen al donker werden.
“Dat komt omdat je eindelijk eerlijk bent,” fluisterde hij. “Je lichaam liegt niet. Het weet wat het wil. Het wil gebruikt worden. Het wil dat ik je bezit. Het wil dat je mijn hoertje bent.”
Sophie huilde nu met diepe, pijnlijke snikken. Ze kneep haar ogen stijf dicht, maar haar heupen bewogen toch zachtjes tegen hem aan, bijna onbewust.
“Ik haat je…” fluisterde ze. “Ik haat je zo erg… maar ik kan niet zonder je. Als je weggaat, heb ik niks meer. Dan ben ik echt niks.”
Lukas kuste haar tranen weg, langzaam, een voor een. Hij begon weer in haar te bewegen — traag, diep, intiem.
“Je bent nooit niks geweest,” zei hij zacht. “Je was gewoon een meisje met mooie benen dat nog niet wist hoe bijzonder ze kon zijn. Nu weet je het. Nu bén je bijzonder. Voor mij. Voor ons.”
Sophie sloeg haar armen om zijn nek en hield hem wanhopig vast. Haar benen trilden om zijn middel. Ze huilde terwijl hij haar neukte, huilde terwijl ze langzaam weer klaarkwam, huilde terwijl ze hem voelde spuiten, diep in haar, voor de zoveelste keer.
Toen het stil werd, bleef ze hem vasthouden. Haar stem was bijna onhoorbaar:
“Zeg dat ik van jou ben… alsjeblieft.”
Lukas glimlachte tegen haar huid en streelde haar haar.
“Je bent van mij, Sophie. Helemaal. Je benen, je kutje, je tranen, je orgasmes… alles. En ik laat je nooit meer gaan.”
Sophie sloot haar ogen. Nieuwe tranen kwamen.
Ze haatte zichzelf om hoe veilig ze zich voelde in zijn armen.
Ze haatte zichzelf om hoe goed het voelde om kapot te zijn.
En terwijl ze in slaap viel, benen nog om hem heen geslagen, vol met zijn zaad en dat van zes anderen, fluisterde ze in zichzelf het enige wat nog over was:
*Dit ben ik nu.*
*En ik kan niet meer terug.*
SLOT
De weken daarna vervaagde alles.
Sophie leefde nog, maar ze was er niet meer. Ze was een schim in een duur appartement dat Lukas voor haar had gehuurd. Een pop met perfecte benen die elke avond openging voor mannen die betaalden. Ze speelde haar rol nog steeds perfect: de glimlach, de zachte kreuntjes, de manier waarop ze haar benen spreidde alsof ze er zelf naar verlangde. Maar ’s nachts, als iedereen weg was en Lukas sliep, lag ze wakker en staarde naar het plafond.
De leegte was niet meer te harden.
Op een koude donderdagochtend in november werd ze wakker naast Lukas. Hij sliep rustig, één hand nog bezitterig op haar dij. Ze keek naar hem. Naar het gezicht dat ze ooit mooi had gevonden. Nu zag ze alleen nog de man die haar had vermoord zonder haar dood te maken.
Ze stond op, trok het korte zwarte rokje aan dat hij voor haar had klaargelegd — het laatste kledingstuk dat ze nog droeg — en liep naar het balkon. Het was hoog. Twintig verdiepingen. De stad lag grijs en koud onder haar.
Sophie ging op de balustrade zitten, blote benen bungelend over de diepte. De wind blies koud langs haar huid. Ze voelde de blauwe plekken, de beetsporen, het plakkerige restje van de avond ervoor tussen haar benen. Ze raakte haar dijen aan. Diezelfde benen die ooit alles hadden veroorzaakt.
Tranen kwamen stil.
“Ik was negentien,” fluisterde ze tegen de wind. “Ik wilde alleen maar foto’s maken van de gracht… en nu ben ik dit.”
Ze dacht aan haar moeder. Aan haar oude kamer. Aan het meisje dat lachte om domme memes en droomde van een expositie. Dat meisje was al zo lang dood dat ze zich haar gezicht bijna niet meer kon herinneren.
Achter haar hoorde ze Lukas wakker worden. Zijn stem was slaperig, warm, bezitterig.
“Lieverd? Kom terug naar bed.”
Sophie glimlachte verdrietig. Zelfs nu klonk hij liefdevol.
“Ik kan niet meer, Lukas,” zei ze zacht. Haar stem brak niet. Ze was te leeg om nog te breken. “Ik heb niks meer over. Je hebt alles genomen. Zelfs de pijn is op.”
Ze hoorde hem opstaan, hoorde zijn voetstappen dichterbij komen.
“Blijf daar,” zei hij kalm, maar ze hoorde de lichte paniek. “Kom terug. We praten erover. Je bent van mij, weet je nog?”
Sophie keek over haar schouder. Ze zag hem staan. Naakt. Mooi. Gevaarlijk.
“Ik was van jou,” fluisterde ze. “Maar ik wil niet meer van iemand zijn.”
Ze liet zich langzaam voorover zakken.
Lukas rende. Hij schreeuwde haar naam. Zijn hand greep nog net haar pols, maar haar huid was glad van de olie die ze die ochtend zelf had aangebracht. Ze gleed uit zijn vingers.
De val was lang.
In die seconden voelde ze eindelijk rust. Geen mannen meer. Geen korte rokjes. Geen handen die haar benen vastgrepen. Geen schaamte. Geen verslaving. Geen Lukas.
Alleen de wind.
En toen niets.
Lukas stond op het balkon. Zijn handen trilden. Voor het eerst in zijn leven voelde hij iets dat leek op echte pijn.
Hij keek naar beneden, naar het kleine, gebroken lichaam ver onder hem. Haar benen lagen in een vreemde hoek. Het rokje was omhoog geschoven, alsof ze zelfs in de dood nog het hoertje speelde dat hij van haar had gemaakt.
Hij zakte op zijn knieën.
Hij had gedacht dat hij haar volledig bezat.
Maar op het laatst had ze het enige gedaan waar hij geen controle over had.
Ze had gekozen.
En terwijl de sirenes in de verte begonnen te loeien, bleef Lukas zitten, starend naar de lege plek waar ze net nog had gezeten.
Voor het eerst begreep hij het.
En nu was ze eindelijk vrij.
EINDE
Lukas’ verlangen was koud en precies. Het ging niet om liefde. Het ging om controle. Om die eerste seconde dat een meisje haar benen over elkaar sloeg en hij voelde hoe zijn lul zwaar en warm werd. Dat moment waarop hij wist: deze kan ik breken.
Sophie wist dat niet.
Ze liepen langs de gracht. Haar korte lichtblauwe rokje gleed telkens een stukje op bij elke stap. Hij sprak haar aan met die rustige, lage stem die nooit te veel beloofde. Geen gladde zinnen. Gewoon aandacht. Zijn hand raakte haar rug, laag, warm. Bleef daar iets te lang. Toen ze op het terras zaten liet hij zijn vingers onder tafel omhoog glijden, langzaam over de binnenkant van haar dij, tot hij de hitte voelde die uit haar slipje kwam. Hij streelde haar daar met twee vingertoppen, traag, precies hard genoeg om haar adem te laten stokken. Sophie duwde haar benen iets verder uit elkaar. Ze dacht dat het chemie was.
Hij nam haar mee naar zijn appartement. Op het dakterras trok hij haar op zijn schoot, rokje hoog opgeschoven. Zijn harde lul drukte dik en heet tegen haar aan terwijl hij haar dijen vastpakte, kneedde, zijn nagels licht in haar vlees drukte. Hij liet haar voelen hoe hard hij was zonder nog in haar te gaan. Pas toen ze zachtjes tegen hem aan begon te rijden, droeg hij haar naar binnen.
In de slaapkamer duwde hij haar op bed, zakte op zijn knieën en begon bij haar enkels. Hij likte de pees, beet in de spier van haar kuit, werkte zich langzaam omhoog tot zijn tong diep tussen haar natte lippen gleed. Hij at haar langzaam op, twee vingers in haar, duim op haar clit, tot haar benen trilden en ze met een diepe, gesmoorde kreun klaarkwam tegen zijn mond.
Toen pas trok hij zijn broek uit. Zijn lul was dik, aderen opgezwollen. Hij legde één van haar benen tegen zijn borst, hield het stevig vast en stootte in één beweging helemaal bij haar naar binnen. Sophie kreunde hard. Hij neukte haar traag maar diep, elke stoot gericht, zijn handen nooit van haar benen af. Hij draaide haar op haar zij, hield haar bovenbeen omhoog als een handvat en ramde harder, dieper, tot ze opnieuw kwam, haar kutje knijpend om hem heen.
Hij spoot in haar met een lage grom, diep, heet en veel, terwijl hij haar dij zo hard vasthield dat er rode vlekken achterbleven.
Nadien lagen ze stil. Haar been nog over hem heen. Zijn vingers streelden nog steeds diezelfde dij, bijna teder.
Sophie draaide haar hoofd naar hem toe, loom en tevreden. “Dit was… echt goed.”
Lukas glimlachte in het donker. Hij kuste haar voorhoofd en zei zacht, bijna liefdevol:
“Mooi. Want dit was nog maar het begin.”
Hij liet een stilte vallen. Toen, zonder enige emotie in zijn stem:
“Ik zorg goed voor meisjes zoals jij, Sophie. Echt goed. Je hoeft niet meer te werken in dat café. Geen zorgen meer over geld. Geen saaie studie. Ik regel alles. Jij hoeft alleen maar mooi te zijn… en af en toe lief voor de mannen die ik kies.”
Sophie verstijfde.
Hij streelde nog steeds haar dij, dezelfde hand die haar net had laten klaarkomen.
“Je benen… die zijn te goed om zomaar over straat te lopen. Die verdienen beter. Die verdienen míj.”
Hij kuste haar slaap, zijn stem nog steeds warm en kalm.
“Welkom thuis, lieverd.”
Sophie zei niets. Haar hart bonkte hard tegen haar ribben. Maar haar been lag nog steeds over het zijne.
En Lukas glimlachte.
Want hij wist al hoe dit afliep.
DEEL2
Sophie lag de volgende ochtend nog in Lukas’ bed, haar lichaam loom en beurs van de nacht. Haar korte rokje lag verfrommeld op de vloer. Lukas was al weg – een kort berichtje:
“Blijf maar liggen, lieverd. Ik heb een verrassing voor je vanavond.”
Ze voelde zich nog steeds nat als ze dacht aan zijn handen op haar dijen, aan hoe hij haar benen had vastgehouden terwijl hij diep in haar stootte. Maar er zat ook een koude knoop in haar maag.
Die avond kwam Lukas terug met iemand anders.
Alex was totaal anders dan Lukas. Langer, stiller, met donkere ogen en een bijna roofdierachtige rust. Hij was negentien, droeg een simpel zwart shirt en een spijkerbroek. Lukas stelde hem voor als “een goede vriend die ook van mooie benen houdt.”
Sophie zat op de bank in een van Lukas’ oversized shirts. Haar blote benen lagen opgetrokken onder zich. Alex’ blik gleed er meteen naartoe – niet hongerig, maar onderzoekend, alsof hij de vorm ervan in zijn geheugen prentte.
Lukas schonk wijn in en ging achter Sophie staan. Zijn handen gleden over haar schouders, toen lager, over haar sleutelbeenderen. Subtiel. Bezitterig.
“Kijk eens goed, Alex,” zei hij zacht. “Dit zijn de benen waar ik je over vertelde.”
Alex kwam dichterbij en zakte op zijn hurken voor de bank. Zonder iets te vragen legde hij één hand op Sophies enkel. Zijn vingers waren warmer dan ze had verwacht. Hij liet ze langzaam omhoog glijden, over haar kuit, voelde de spier, de pees, de zachte holte achter haar knie. Sophie ademde scherp in.
Lukas stond nog steeds achter haar. Hij boog zich voorover en fluisterde in haar oor:
“Alex gaat je leren hoe goed je je kunt voelen. En jij gaat hem laten zien hoe nat je wordt van alleen maar aangeraakt worden.”
Alex zei nog steeds niets. Hij spreidde Sophies benen langzaam uit elkaar. Zijn handen gleden nu over de binnenkant van haar dijen, stevig, onderzoekend. Hij kneep, streelde, drukte zijn duimen in het zachte vlees net onder haar kutje. Sophie probeerde haar benen te sluiten, maar Lukas hield ze zachtjes open.
“Laat hem maar,” mompelde Lukas. “Hij is goed.”
Alex boog zich voorover en kuste de binnenkant van haar dij, hoog, heel dichtbij. Zijn tong gleed traag over haar huid, proefde haar, beet zacht. Sophie kreunde ongewild toen hij twee vingers bij haar naar binnen liet glijden – niet voorzichtig, maar precies, alsof hij haar lichaam al kende. Hij vingerde haar traag terwijl zijn andere hand haar dij bleef vasthouden, knedend, bijna bewonderend.
Lukas keek toe, zijn eigen broek al open. Hij trok Sophie’s shirt omhoog en liet Alex haar helemaal zien.
Alex stond op, trok zijn shirt uit en duwde Sophie achterover op de bank. Hij legde één van haar benen over de rugleuning, het andere hield hij zelf vast tegen zijn borst. Zijn lul was lang en dun, met een lichte kromming. Hij wreef hem eerst langzaam over haar natte lippen, plaagde haar clit, tot Sophie zelf haar heupen ophief.
Toen gleed hij in één beweging naar binnen. Diep. Hij neukte haar met lange, beheerste stoten, zijn ogen steeds op haar benen gericht. Hij hield haar dij stevig vast, duwde haar verder open, boog zich voorover om de huid te kussen en te bijten terwijl hij harder stootte.
Sophie kwam onverwacht hard, haar hele lichaam schokkend, haar kutje knijpend om zijn lul. Alex trok zich niet terug. Hij bleef stoten, dieper, sneller, tot hij zich met een lage grom helemaal in haar leegspoot, zijn vingers diep in haar dij gedrukt.
Lukas kwam dichterbij, streelde Sophies haar en fluisterde:
“Zie je? Dit is wat ik bedoelde. Jij hoeft alleen maar mooi te zijn. Wij zorgen voor de rest.”
Alex trok zich langzaam terug. Zijn zaad liep uit Sophie. Hij boog zich nog eens voorover en kuste de binnenkant van haar dij, precies waar hij haar net zo hard had vastgehouden dat er lichte rode plekken achterbleven.
“Mooi,” zei hij eindelijk, met een stem die nog lager was dan die van Lukas. “Ze reageert goed.”
Sophie lag daar, benen gespreid, ademhaling onregelmatig. Ze voelde zich gebruikt, geil en bang tegelijk.
Lukas glimlachte en streelde haar wang.
“Welkom bij ons, lieverd. Dit was alleen nog maar Alex.”
DEEL3
De volgende avond was de lucht in Lukas’ appartement zwaarder. Sophie had nauwelijks geslapen. Haar dijen voelden nog beurs aan van Alex’ greep, en telkens als ze bewoog voelde ze het plakkerige restje van hem tussen haar benen.
Lukas kwam binnen met een nieuwe jongen.
“Dít is Milan,” zei hij rustig, alsof hij een fles wijn presenteerde. “Hij is negentien, bijna twintig. En hij heeft een hele speciale smaak.”
Milan was kleiner dan de anderen, maar strakker gebouwd. Donkere krullen, scherpe kaaklijn en ogen die te oud leken voor zijn leeftijd. Hij droeg een simpele hoodie en joggingbroek, maar de manier waarop hij naar Sophie keek was allesbehalve casual. Zijn blik gleed direct naar haar blote benen, die ze onder zich had opgetrokken op de bank.
Lukas ging achter Sophie staan en trok haar benen langzaam uit elkaar, zodat ze open lag voor Milan. Haar korte rokje was al omhoog geschoven.
“Kijk maar goed,” zei Lukas tegen Milan. “Dit is wat je de hele week al niet uit je hoofd krijgt.”
Milan zei niets. Hij kwam dichterbij, zakte op zijn knieën tussen Sophies benen en legde zijn handen op haar dijen. Niet voorzichtig. Hij pakte ze stevig vast, duimen diep in het zachte vlees, en spreidde ze verder. Sophie hapte naar adem. Zijn vingers voelden ruwer dan die van Alex, bijna veeleisend.
Hij begon bij haar knieholtes. Zijn tong gleed langzaam over de gevoelige huid daar, likkend, zuigend, alsof hij de smaak van haar zweet en de vorige nacht wilde proeven. Hoger. Hij beet in de binnenkant van haar dij, hard genoeg om haar te laten schokken, toen likte hij de rode plek meteen weer zacht. Sophie’s adem werd onregelmatig.
Lukas hield haar schouders vast en fluisterde in haar oor:
“Laat hem maar. Milan houdt van benen. Hij wil ze voelen trillen terwijl hij je neukt.”
Milan trok Sophies slipje opzij. Hij duwde twee vingers diep bij haar naar binnen, draaide ze, voelde hoe nat ze ondanks alles alweer was. Met zijn andere hand bleef hij haar linker dij vasthouden, knedend, spreidend. Hij boog zich voorover en nam haar clit in zijn mond, zuigend en likkend met een honger die bijna agressief was. Sophie kreunde luid, haar heupen schokten onwillekeurig tegen zijn gezicht.
Toen stond Milan op. Hij trok zijn broek naar beneden. Zijn lul was kort maar dik, bijna stomp, met een zware eikel. Hij greep Sophies beide benen, legde ze over zijn schouders en duwde zich in één harde stoot helemaal naar binnen. Sophie schreeuwde het uit – niet van pijn, maar van hoe vol ze zich plotseling voelde.
Milan neukte haar met korte, brute stoten. Elke keer ramde hij diep, zijn heupen klappend tegen haar billen, zijn handen om haar dijen geklemd alsof hij ze wilde fijnknijpen. Hij keek niet naar haar gezicht. Hij keek naar haar benen, hoe ze trilden op zijn schouders, hoe haar spieren spanden, hoe haar huid rood werd onder zijn vingers.
Lukas kwam naast hen staan en duwde zijn eigen harde lul in Sophies mond. Ze zoog hem terwijl Milan haar bleef neuken, harder en sneller. Het geluid was nat, rauw, ongegeneerd.
Milan kwam als eerste. Hij gromde laag, duwde zich zo diep mogelijk in haar en spoot haar vol, zijn vingers zo hard in haar dijen dat ze zeker wist dat ze blauwe plekken zou krijgen. Hij trok zich niet meteen terug. Hij bleef in haar, liet zijn lul nog even nawerken, terwijl hij met één hand over haar been bleef strelen.
Lukas trok zich terug uit haar mond en spoot over haar borsten en buik, heet en veel.
Sophie lag hijgend tussen hen in, benen nog wijd gespreid, zaad dat uit haar liep over de bank. Milan boog zich voorover en kuste de binnenkant van haar dij, bijna teder nu, alsof hij dankjewel zei.
Lukas streelde haar haar.
“Drie jongens nu, Sophie. En we zijn nog lang niet klaar met je. Morgen komt er nog iemand. Iemand die het nog iets… intenser vindt.”
Hij glimlachte en veegde een lok haar uit haar gezicht.
“Je benen zijn nu van ons.”
Milan keek op, nog steeds tussen haar benen, en zei voor het eerst iets. Zijn stem was laag en kalm:
“En ze voelen nog beter dan Lukas zei.”
DEEL4
Sophie lag op de bank, benen nog wijd gespreid, zaad van Milan en Lukas langzaam uit haar lopend over de leren zitting. Haar lichaam gloeide. Haar dijen trilden nog na van de brute stoten, de rode vingerafdrukken stonden scherp afgetekend op haar huid.
*Dit ben ik niet*, dacht ze. *Dit kan ik niet zijn.*
Maar haar kutje pulseerde nog, nat en gevoelig, en elke keer als ze haar benen even bewoog voelde ze een nieuwe golf warmte naar boven komen. Ze haatte zichzelf daarom.
Lukas zat naast haar hoofd en streelde zachtjes haar haar, bijna liefdevol. Milan lag nog tussen haar benen, zijn wang rustend tegen de binnenkant van haar dij, zijn vingers loom over de rode plekken glijdend.
“Je trilt nog,” fluisterde Milan. Hij kuste de plek waar hij haar net zo hard had vastgehouden. “Dat voelt goed.”
Sophie sloot haar ogen. *Waarom laat ik dit toe? Waarom word ik nog geil als ze zo over me praten?*
Ze herinnerde zich hoe ze twee dagen geleden nog een normaal meisje was. Studente, een beetje eenzaam, maar vrij. Nu lag ze hier, benen gespreid voor twee jongens die haar nauwelijks kenden, en haar lichaam reageerde alsof het precies was wat het wilde.
Lukas boog zich over haar heen. “Je denkt te veel, lieverd. Voel gewoon. Voel hoe nat je nog bent terwijl Milan je been kust.”
Milan’s tong gleed weer over de binnenkant van haar dij, hoger, dichterbij haar kloppende kutje. Sophie beet hard op haar lip, maar een zachte kreun ontsnapte toch. *Stop*, dacht ze. *Dit is fout. Dit is gevaarlijk.* Maar haar heupen kantelden toch iets omhoog, alsof haar lichaam al niet meer van haar was.
Die nacht sliep ze tussen hen in. Lukas achter haar, zijn hand bezitterig om haar linker dij geslagen. Milan voor haar, zijn gezicht tegen haar borst, één hand tussen haar benen, vingers die lichtjes in haar gleden. Ze werd twee keer wakker omdat ze klaarkwam in haar slaap, kleine, stille schokken, haar benen strak om Milans hand geklemd.
De volgende ochtend, toen ze alleen was, stond ze lang onder de douche. Ze keek naar de blauwe plekken op haar dijen. Ze raakte ze aan. Het deed pijn. Maar het deed ook iets anders. Iets donkers en warms diep in haar buik.
*Ik kan weg*, dacht ze. *Ik kan nu mijn spullen pakken en vertrekken.*
Maar ze deed het niet. Ze trok het korte rokje weer aan dat Lukas voor haar had klaargelegd. Zonder slipje. Omdat hij dat had gevraagd.
’s Avonds kwam de vierde jongen. Timo. Nog jonger, nog hongeriger. Lukas en Milan keken toe hoe Timo haar benen pakte, ze wijd spreidde en haar langzaam maar meedogenloos neukte op de eettafel. Sophie kwam hard, schreeuwend, terwijl ze in Lukas’ ogen keek.
Achteraf, toen ze alleen op bed lag, brak er iets.
*Ik word hier iemand anders.*
De schaamte was er nog, fel en scherp. Maar daaronder groeide iets anders. Een ziekelijke opwinding. Het besef dat ze langzaam verslaafd raakte aan hoe ze naar haar keken. Aan hoe hun handen haar benen vastgrepen alsof ze van hen waren. Aan het gevoel dat ze niets meer hoefde te beslissen. Geen studie, geen geld, geen toekomst. Alleen dit.
Ze haatte het.
Ze werd er geil van.
Lukas kwam de kamer binnen en ging naast haar liggen. Hij legde haar been over zich heen en liet zijn vingers over de blauwe plekken glijden.
“Je bent al bijna zover, hè?” fluisterde hij.
Sophie gaf geen antwoord. Ze drukte haar gezicht in zijn nek en liet een stille traan over haar wang lopen.
Maar haar been bleef om hem heen liggen. En toen hij zijn vingers weer tussen haar benen liet glijden, was ze opnieuw nat.
Het breken was niet dramatisch.
Het was stil.
Het was langzaam.
En het voelde verraderlijk goed.
DEEL5
De weken daarna ging het snel. Sneller dan Sophie ooit had kunnen denken.
Eerst waren het er drie: Lukas, Alex en Milan. Daarna kwamen er meer. Timo. Ruben. Een jongen die alleen “K” werd genoemd. Lukas bracht ze mee alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Geen vragen. Geen toestemming. Hij legde gewoon haar benen wijd, gaf haar een kus op haar voorhoofd en zei: “Wees maar lief voor hem, lieverd.”
En ze was lief.
Ze leerde snel wat Lukas van haar verwachtte.
Overdag droeg ze alleen nog de korte rokjes die hij voor haar kocht. Nooit meer een slipje. Soms liet hij haar de hele dag zo rondlopen in het appartement, rokje omhoog geschoven, terwijl hij en de anderen kwamen en gingen. Ze moest klaarstaan. Altijd.
’s Avonds kwamen ze met z’n vieren of vijven.
Die avond waren het Lukas, Milan en twee nieuwe jongens: Joris en Nick. Sophie lag al op het bed toen ze binnenkwamen. Benen gespreid, rokje om haar middel, kutje al glimmend. Ze had zichzelf die middag al klaargemaakt, zoals Lukas haar had opgedragen.
“Mooi,” zei Lukas zacht. Hij ging in de stoel zitten, benen wijd, en knikte naar de anderen. “Begin maar. Ze is er klaar voor.”
Milan ging als eerste. Hij greep haar benen, duwde ze hard tegen haar borst en ramde diep in haar. Sophie kreunde luid. Geen schaamte meer, alleen nog dat vieze, warme gevoel dat ze haatte en nodig had.
Joris kwam naast haar hoofd zitten en duwde zijn lul in haar mond. “Zuigen, hoertje.”
Ze zoog. Ze had geleerd hoe ze haar keel moest ontspannen. Hoe ze moest kwijlen. Hoe ze hen moest aankijken terwijl ze haar mond neukten.
Nick nam haar kont. Langzaam eerst, toen harder. Drie jongens tegelijk. Sophie’s lichaam schokte tussen hen in, haar benen trilden in de lucht. Ze kwam hard, met een gesmoorde kreet om Joris’ lul.
Lukas keek alleen maar toe. Hij streelde zichzelf langzaam en glimlachte.
*Ze breekt mooi.*
Later die avond zetten ze haar op haar knieën in de woonkamer. Om de beurt neukten ze haar mond terwijl ze haar vingers in haar eigen kutje moest houden. “Laat zien hoe nat je ervan wordt als je wordt gebruikt,” zei Lukas.
Ze deed het. Ze vingerde zichzelf terwijl vier lullen om haar gezicht draaiden, over haar tong gleden, in haar keel stootten. Ze kwam opnieuw, kreunend, kwijlend, tranen in haar ogen.
Tegen middernacht lag ze op de bank, benen wijd, lichaam onder de sporen. Zaad liep uit haar kut, uit haar kont, over haar borsten en gezicht. Ze ademde zwaar.
Lukas kwam naast haar zitten. Hij streelde haar dij, precies over de nieuwe blauwe plekken.
“Je bent er bijna,” fluisterde hij. “Nog een paar weken en je bent klaar om echt geld te verdienen voor ons.”
Sophie keek hem aan. Haar stem was hees. “Hoe… hoe bedoel je?”
Hij glimlachte en duwde twee vingers in haar volgespoten kutje.
“Je gaat voor ons werken, lieverd. Eerst hier in huis voor vrienden. Daarna in een mooi appartementje. Mannen betalen goed voor zulke benen. Voor zo’n gewillig hoertje dat alles doet wat ze vragen.”
Hij voelde hoe haar kutje samentrok om zijn vingers.
“Zie je? Je lichaam weet het al.”
Sophie sloot haar ogen. Een traan liep over haar wang, maar ze spreidde haar benen iets verder.
*Ik ben al een hoer,* dacht ze. *En het ergste is… het voelt steeds normaler.*
Lukas boog zich voorover en kuste haar natte, plakkerige lippen.
“Braaf meisje.”
DEEL6
Het was precies tien weken nadat Lukas haar had opgepikt bij de gracht.
Die avond trok hij haar een nieuw, nog korter rokje aan. Zwart. Glimmend. Het bedekte nauwelijks haar billen. Geen slipje. Hoge hakken die ze amper kon lopen. Hij maakte haar op: donkere eyeliner, rode lippen, haar haar in een losse, vieze paardenstaart.
“Vanavond is het echt,” zei hij terwijl hij achter haar stond en in de spiegel keek. Zijn handen gleden over haar dijen, duwden het rokje nog iets hoger. “Hendrik betaalt goed. 800 euro voor twee uur. Hij houdt van benen. Net als wij.”
Sophie’s maag draaide zich om, maar haar kutje werd alweer nat. Ze haatte dat verraderlijke gevoel.
“En als ik… niet wil?” vroeg ze zacht.
Lukas glimlachte en beet zacht in haar nek. “Je wilt wel. Je lichaam liegt nooit tegen me.”
Om half negen kwam Hendrik binnen. Een man van begin vijftig, duur pak, grijzend haar, kille ogen. Hij keek Sophie van top tot teen aan alsof ze een stuk vlees was.
“Mooi,” zei hij tegen Lukas. “De benen zijn nog beter dan op de foto’s.”
Lukas gaf Sophie een kus op haar voorhoofd, bijna teder. “Wees lief voor hem, lieverd. Laat zien wat je geleerd hebt.” Toen ging hij in de hoek van de kamer zitten, telefoon in de hand, klaar om toe te kijken.
Hendrik ging op de bank zitten en wenkte haar. “Kom hier. Op je knieën.”
Sophie zakte tussen zijn benen. Ze maakte zijn broek open met trillende vingers. Zijn lul was dik, half hard. Ze nam hem in haar mond zonder dat hij iets hoefde te zeggen. Ze had het al zo vaak gedaan de afgelopen weken. Ze zoog hem diep, liet hem in haar keel glijden, kwijlde over zijn ballen zoals Lukas haar had geleerd.
“Fuck… goed zo,” gromde Hendrik. Hij greep haar paardenstaart en duwde haar harder naar beneden.
Na een paar minuten trok hij haar omhoog. “Op de tafel. Benen wijd.”
Hij legde haar op de eettafel, rokje omhoog, hakken in de lucht. Hij spreidde haar benen ver uit elkaar en keek naar haar natte, gladgeschoren kutje.
“Mooi gespreid,” mompelde hij. Hij liet zijn vingers over haar dijen glijden, kneep hard, liet rode plekken achter. Toen duwde hij drie vingers bij haar naar binnen en vingerde haar ruw terwijl hij met zijn andere hand haar been vasthield.
Sophie kreunde. Hard. Haar lichaam reageerde meteen. Ze was doorweekt.
Hendrik lachte laag. “Je bent al een klein hoertje, hè?”
Hij trok haar van de tafel, draaide haar om en boog haar voorover. Met één harde stoot was hij helemaal in haar. Hij neukte haar diep en bruut, één hand in haar haar, de andere om haar rechter dij geklemd. Elke stoot klapte hard tegen haar billen.
“Zeg het,” gromde hij.
Sophie’s stem trilde. “Ik… ik ben een hoertje.”
“Harder.”
“Ik ben een hoer!”
Hendrik ramde nog harder. Sophie kwam schokkend klaar, haar benen trilden hevig, haar kutje kneep om zijn lul. Hij trok zich terug, draaide haar om en spoot over haar gezicht en borsten, dikke stralen die over haar rode lippen liepen.
Hij veegde zijn lul af aan haar dij en gooide acht briefjes van honderd op de tafel.
“Ze is goed,” zei hij tegen Lukas. “Volgende week weer. Misschien neem ik een vriend mee.”
Toen hij weg was, zat Sophie nog op haar knieën, zaad op haar gezicht, benen gespreid, ademhaling onregelmatig.
Lukas kwam naar haar toe, tilde haar kin op en veegde met zijn duim wat zaad van haar lip.
“800 euro in twee uur,” fluisterde hij trots. “En je kwam klaar als een echte hoer.”
Sophie keek hem aan. Haar ogen waren nat, maar ze spreidde haar benen iets verder toen hij zijn hand tussen haar dijen liet glijden.
“Ik… ik haat dit,” fluisterde ze.
Lukas glimlachte en duwde twee vingers in haar volgespoten kutje.
“Nee lieverd. Je houdt ervan. En morgen verdien je nog meer.”
Hij kuste haar plakkerige lippen en voelde hoe ze om zijn vingers heen kneep.
“Braaf hoertje.”
DEEL7
Twee weken later was Sophie al veranderd.
Ze verdiende nu elke week meer dan ze ooit in een maand had kunnen sparen. Lukas had een schema gemaakt. Vandaag stond er iets nieuws op het programma.
“Vanavond komen er twee tegelijk,” zei hij terwijl hij haar klaarmaakte. Hij trok het piepkleine zwarte rokje over haar heupen, zo kort dat haar billen er half onderuit staken. “Pieter en Thomas. Ze betalen samen 1600 euro voor drie uur. Je doet alles wat ze willen. Begrepen?”
Sophie knikte alleen maar. Haar stem was bijna weg.
Om kwart over acht kwamen ze binnen. Pieter was groot, kaal, begin zestig. Thomas was slanker, eind veertig, met een kille glimlach. Beiden keken meteen naar haar benen.
Lukas zat in de hoek van de kamer, een glas whisky in zijn hand. “Ze is helemaal van jullie. Gebruik haar maar zoals jullie willen.”
Pieter ging meteen op de bank zitten en wenkte Sophie. “Op mijn schoot. Benen wijd.”
Ze klom op hem, rokje omhoog geschoven, en spreidde haar benen over zijn dikke dijen. Pieter’s handen grepen direct haar dijen vast, knepen hard, lieten vingerafdrukken achter. Hij duwde twee dikke vingers ruw bij haar naar binnen.
“Al nat,” gromde hij tevreden. “Lukas heeft je goed afgericht.”
Thomas kwam achter haar staan. Hij duwde haar bovenlichaam naar voren, tegen Pieter aan, en spuugde op haar kont. Zonder waarschuwing duwde hij zijn lul in één stoot in haar kont.
Sophie hapte naar adem, haar lichaam spande zich op. Twee mannen tegelijk. Pieter vingerde haar kutje hard terwijl Thomas haar kont neukte met lange, diepe stoten. Haar benen trilden hevig over Pieters dijen.
“Moet je die benen zien,” zei Thomas hijgend. Hij greep haar rechter dij vast en trok hem opzij, zodat Pieter nog dieper met zijn vingers kon gaan.
Ze neukten haar tegelijk. Pieter schoof zijn broek naar beneden en duwde zijn dikke, korte lul in haar kutje. Nu was ze helemaal vol. Twee lullen die tegelijk in haar stootten, alleen gescheiden door een dun wandje. Sophie kreunde luid, haar hoofd hing slap naar beneden.
Thomas greep haar paardenstaart en ramde harder in haar kont.
Sophie keek omlaag. Haar dijen waren wijd gespreid, rood van de grepen, glimmend van zweet. Ze zag hoe hun lullen in en uit haar gleden. Het beeld maakte haar kapot en geil tegelijk.
Ze kwam als eerste. Hard. Haar hele lichaam schokte, haar kutje en kont knepen om beide lullen. Ze schreeuwde het uit, tranen liepen over haar wangen.
De mannen wisselden van gaatje. Thomas ging in haar kut liggen, Pieter nam haar kont. Ze neukten haar ruwer nu, sneller, gebruikten haar als een stuk vlees. Ze trokken aan haar benen, spreidden ze nog verder, sloegen erop, lieten rode handafdrukken achter.
Uiteindelijk trokken ze zich terug en kwamen tegelijk over haar heen. Dik, warm zaad spoot over haar gezicht, borsten, buik en dijen. Ze lieten haar liggen op de bank, benen wijd, helemaal ondergespoten.
Pieter gooide het geld op tafel. “Ze is goud waard. Die benen… en die gewilligheid. Volgende week willen we haar een hele nacht.”
Toen ze weg waren, kwam Lukas naar haar toe. Hij ging tussen haar benen zitten, keek naar het zaad dat uit haar liep, en streek langzaam met zijn vingers over haar dijen.
“1600 euro,” fluisterde hij trots. “En je kwam twee keer klaar.”
Sophie lag daar, kapot, plakkerig, beurs. Ze keek hem aan met gebroken ogen.
“Ik… ik kan niet meer terug,” fluisterde ze.
Lukas boog zich voorover, kuste de binnenkant van haar dij en likte een beetje zaad op.
“Nee lieverd,” zei hij zacht. “Je wilt ook niet meer terug.”
Hij duwde drie vingers in haar volgespoten kutje en voelde hoe ze meteen weer samentrok.
“Braaf hoertje van me.”
DEEL8
Het was twee weken na de avond met Pieter en Thomas.
Lukas had haar die avond speciaal aangekleed. Een extreem kort, wit latex rokje dat amper haar billen bedekte. Daaronder niets. Witte hoge hakken. Een strak topje dat haar borsten half ontblootte. Haar make-up was hoerig: dikke zwarte eyeliner, vuurrode lippen, haar in twee staartjes.
“Vanavond ga je echt werken,” zei Lukas terwijl hij haar in de auto zette. “Geen appartement. Geen klanten die langskomen. Vanavond sta je op straat, zoals een echte hoer.”
Sophie’s hart bonkte in haar keel. “Lukas… alsjeblieft. Niet buiten.”
Hij legde zijn hand hoog op haar dij en kneep. “Je hebt geen keuze meer, lieverd. Je benen verdienen geld. En jij gaat dat geld voor ons verdienen.”
Hij zette haar af in een rustige maar bekende straat achter het station. Slecht verlichte lantaarns, een paar andere meisjes verderop. Lukas parkeerde de auto een stukje verderop, raam open, zodat hij kon toekijken.
Sophie stond daar. Benen bloot in de koude avondlucht. Het korte rokje wapperde telkens op als er een auto voorbijreed. Binnen vijf minuten stopte er een grijze BMW.
De man was rond de veertig, dik, gouden ketting. Hij draaide het raam open en keek meteen naar haar benen.
“Hoeveel voor een half uur?”
Sophie slikte. Haar stem was klein. “…Honderdvijftig.”
“Instappen.”
Ze stapte in. De man reed een paar straten verder een donker industrieterrein op. Hij zette de stoel naar achteren en trok haar meteen op zijn schoot.
“Laat die benen zien,” gromde hij.
Sophie spreidde haar benen over hem heen, rokje omhoog. De man greep haar dijen hard vast, kneedde ze, liet zijn vingers diep in het vlees drukken. Hij duwde twee vingers ruw in haar kutje.
“Al nat, vuil hoertje.”
Hij maakte zijn broek open. Zijn lul was kort en dik. Hij trok haar rokje nog hoger en duwde haar meteen naar beneden. Sophie gleed over hem heen, helemaal vol in één keer. Ze kreunde luid.
De man neukte haar hard, met korte, brute stoten. Zijn handen lieten haar benen geen moment los. Hij beet in haar dij, zoog eraan, liet een grote rode zuigplek achter.
“Mooiere benen dan de meeste hoeren hier,” hijgde hij. “Draai je om.”
Hij draaide haar om, zodat ze met haar rug tegen zijn borst zat, benen wijd gespreid over de stoelen. Hij neukte haar van onderen, één hand om haar keel, de andere tussen haar benen, vingerend over haar clit terwijl hij in haar ramde.
Sophie kwam hard. Ze haatte zichzelf erom, maar haar lichaam schokte wild, haar kutje kneep om zijn lul. De man gromde en spoot diep in haar, heet en veel.
Hij gooide honderdvijftig euro op haar schoot en duwde haar de auto uit.
“Volgende keer wil ik die benen om me heen.”
Sophie stond weer op straat. Zaad liep langs haar dijen naar beneden. Haar benen trilden. Ze voelde zich vies, vernederd… en opgewonden.
Er stopte alweer een auto. Een busje deze keer. Twee mannen.
Lukas had haar verteld dat ze niet mocht weigeren.
Ze stapte in.
Twintig minuten later lag ze achterin het busje. Eén man in haar kut, de andere in haar mond. Haar benen werden wijd open gehouden, hakken in de lucht. Ze neukten haar ruw, noemden haar “straat hoer”, “benenhoer”, “goedkoop sletje”. Ze kwamen bijna tegelijk – één in haar, de andere over haar gezicht.
Toen ze weer op straat stond, plakkerig en beurs, met driehonderd euro in haar hand, kwam Lukas haar ophalen.
Hij trok haar de auto in, spreidde haar benen en keek naar het zaad dat nog uit haar liep.
“Hoe voelde het?” vroeg hij zacht, terwijl hij twee vingers in haar volgespoten kutje duwde.
Sophie sloot haar ogen. Een traan liep over haar wang.
“Ik… ik ben nu echt een hoer.”
Lukas glimlachte, startte de auto en streelde haar dij.
“Welkom op straat, lieverd. Morgen doen we het weer. En over een maand sta je hier elke avond.”
Sophie zei niets. Ze spreidde haar benen iets verder en liet hem haar vingeren terwijl ze terugreden.
Haar val was bijna compleet.
DEEL9
De grote hotelkamer was warm en gedempt verlicht. Zes mannen zaten verspreid, kijkend, wachtend. Lukas zat in de fauteuil, stil, met die kalme blik die alles in de gaten hield.
Sophie stapte naar binnen. Haar handen trilden licht toen ze het rode rokje liet vallen. Naakt op haar hoge hakken na. Ze ademde diep in, forceerde een zachte, verleidelijke glimlach en liep langzaam naar het midden van de kamer.
Ze draaide zich om, liet haar handen over haar glimmende dijen glijden, van haar knieën tot hoog onder haar billen. Ze boog zich langzaam voorover, spreidde haar benen en keek over haar schouder met grote, smachtende ogen. Geen woord. Alleen die blik die zei: *ik ben hier voor jullie.*
De eerste man stond op. Hij pakte haar vast en duwde haar tegen de muur. Sophie liet een zachte, lange zucht ontsnappen, gooide haar hoofd achterover en drukte haar lichaam tegen hem aan. Ze tilde zelf één been op, wikkelde het om zijn middel en trok hem dichterbij. Haar ademhaling werd snel en oppervlakkig toen hij bij haar naar binnen drong. Ze beet op haar lip, kneep haar ogen dicht en liet een laag, trillend kreuntje horen.
*Ik haat dit. Ik haat hoe nat ik ben. Ik haat dat mijn lichaam dit doet.*
Ze bewoog mee met zijn stoten, langzaam eerst, toen steeds gretiger. Haar handen gleden over zijn rug, haar nagels drukten in zijn huid. Ze keek hem aan met een blik vol nep-honger, haar mond half open, hijgend. Toen een tweede man achter haar kwam, liet ze een zacht, hoog kreetje ontsnappen. Ze duwde zelf haar heupen naar achteren, nam hen allebei in zich, haar lichaam trillend tussen hen in.
Haar benen trilden hevig. Ze hield ze zelf wijd, trok ze verder open met haar handen, bood alles aan. Tranen glinsterden in haar ogen, maar ze bleef glimlachen — dat zachte, geile glimlachje dat ze zo goed had geoefend.
Ze liet zich op het bed leggen. Drie mannen tegelijk. Ze opende haar mond voor de een, spreidde haar benen nog wijder voor de anderen. Haar lichaam schokte bij elke beweging. Ze kreunde zacht en continu, een mengeling van pijn en gespeeld genot. Af en toe ontsnapte er een klein, gebroken “ah…” of “mmm…”, maar nooit een echt woord.
*Waarom voelt dit zo goed terwijl ik het zo haat? Waarom komt mijn lichaam steeds klaar?*
Ze kwam hard. Haar rug kromde zich, haar dijen spanden zich aan, ze kneep haar ogen stijf dicht terwijl stille tranen over haar slapen liepen. Haar hele lichaam schokte en trilde, maar ze bleef haar rol spelen: ze trok de mannen dichterbij, streelde hun armen, duwde haar heupen omhoog om hen dieper te nemen.
Uren gingen voorbij. Ze werd in elke positie gelegd. Op haar rug, op haar zij, op handen en knieën. Telkens spreidde ze zelf haar benen, telkens keek ze hen aan met diezelfde hongerige, gebroken blik. Telkens liet ze zachte, wellustige geluidjes horen die de mannen gek maakten.
Toen ze allemaal klaar waren, lag ze midden op het bed. Haar lichaam glom van zweet en zaad. Het droop over haar borsten, haar buik, haar dijen. Ze ademde zwaar, haar borst ging snel op en neer.
Ze draaide haar hoofd langzaam naar Lukas. Haar ogen waren nat, rood, kapot. Ze forceerde opnieuw die zachte glimlach, beet licht op haar onderlip en spreidde langzaam haar benen nog een laatste keer. Ze liet alles zien. Haar handen gleden over haar eigen dijen, smeerden het zaad uit over haar huid, alsof ze het mooi vond.
Geen woord kwam over haar lippen.
Alleen die stille, trillende glimlach.
Alleen die tranen die bleven lopen.
Alleen dat lichaam dat nog steeds de hoer speelde, perfect, tot het allerlaatste moment.
Lukas stond op, kwam naar haar toe en streelde zacht over haar wang. Sophie sloot haar ogen, leunde tegen zijn hand en liet een klein, bijna onhoorbaar zuchtje ontsnappen.
Binnenin was ze kapot.
Maar het hoertje bleef glimlachen.
DEEL10
De laatste man trok zijn broek omhoog, legde een dikke envelop met geld op de tafel en verliet de kamer zonder nog iets te zeggen. De deur klikte dicht. Stilte vulde de luxe hotelkamer.
Sophie lag midden op het bed. Haar lichaam glom van zweet en zaad. Haar benen lagen nog een beetje gespreid, alsof ze vergeten was ze te sluiten. Haar borst ging snel op en neer. Tranen liepen stil over haar slapen en verdwenen in haar haar.
Lukas stond langzaam op uit zijn fauteuil. Hij liep naar het bed, keek op haar neer en begon kalm zijn overhemd los te knopen. Sophie draaide haar hoofd naar hem toe. Haar ogen waren rood, gezwollen, leeg… en toch vol iets anders. Iets wat leek op verslaving.
Hij ging naast haar liggen, streelde met zijn vingertoppen over haar wang, veegde een traan weg. Toen liet hij zijn hand langzaam over haar lichaam glijden — over haar borsten, haar buik, tot hij bij haar dijen kwam. Hij pakte ze zacht maar bezitterig vast, spreidde ze weer voor hem.
Sophie liet een klein, trillend zuchtje ontsnappen. Geen woorden. Alleen dat geluidje dat half kreun, half snik was.
Lukas gleed tussen haar benen. Hij nam de tijd. Hij kuste de binnenkant van haar linkerdij, precies op de rode plekken die de anderen hadden achtergelaten. Hij likte zacht over haar huid, proefde het zaad van vreemde mannen, en keek haar ondertussen aan.
Sophie’s lip trilde. Nieuwe tranen welden op. Ze legde zelf haar handen achter haar knieën en trok haar benen verder open voor hem — een gebaar van totale overgave. Haar kutje was rood, gezwollen en nog vol van de anderen.
Lukas duwde zich langzaam bij haar naar binnen. Centimeter voor centimeter. Hij kreunde zacht toen hij helemaal in haar zat, omringd door het warme, natte, plakkerige restje van zes andere mannen.
Sophie sloot haar ogen. Haar mond viel een beetje open. Een stille traan rolde over haar wang terwijl hij begon te bewegen — langzaam, diep, bijna teder. Haar lichaam reageerde meteen. Haar kutje kneep om hem heen, haar dijen trilden tegen zijn zij.
*Waarom voelt dit anders?* dacht ze. *Waarom doet het meer pijn als hij het doet? Waarom hou ik hier nog steeds van?*
Lukas boog zich over haar heen. Hij kuste haar natte wangen, haar oogleden, haar lippen. Hij neukte haar met lange, diepe stoten terwijl hij in haar oor fluisterde:
“Je was vanavond perfect, lieverd. Zo mooi. Zo gewillig.”
Sophie’s adem stokte. Ze sloeg haar armen om zijn nek en trok hem dichter tegen zich aan. Haar heupen kwamen omhoog om hem tegemoet te komen. Ze huilde nu openlijk, maar haar lichaam bleef bewegen, bleef nemen, bleef geven.
Lukas pakte haar benen vast, legde ze over zijn schouders en duwde dieper. Hij keek haar recht in haar betraande ogen terwijl hij haar langzaam maar hard neukte.
Sophie beet hard op haar lip om geen geluid te maken, maar er ontsnapten toch kleine, gebroken kreuntjes. Haar handen grepen zijn rug vast. Ze hield hem stevig vast, alsof hij het enige was dat nog over was.
*Ik haat je. Ik hou van je. Ik ben niks meer zonder je.*
Haar orgasme kwam langzaam opzetten. Het was geen harde explosie zoals bij de anderen. Het was een diepe, intense golf die haar hele lichaam overnam. Ze kromde haar rug, kneep haar ogen stijf dicht en huilde terwijl ze klaarkwam — lange, stille snikken vermengd met het trillen van haar dijen en het pulseren van haar kutje om hem heen.
Lukas volgde kort daarna. Hij duwde zich diep in haar, kreunde laag in haar hals en spoot haar nog voller dan ze al was.
Daarna bleef hij in haar liggen. Hij streelde haar haar, kuste haar tranen weg en fluisterde:
“Je bent van mij. Helemaal. Zelfs als je breekt… blijf je van mij.”
Sophie sloeg haar benen om zijn middel. Ze hield hem stevig vast, haar gezicht verborgen in zijn nek. Haar lichaam schokte nog na van het huilen.
Geen woord kwam over haar lippen.
Alleen stille tranen.
Alleen het zachte trillen van haar benen.
Alleen de diepe, pijnlijke liefde-haat die haar nog steeds aan hem bond.
Ze was niet meer het meisje van de gracht.
Ze was Lukas’ hoertje.
En op dit moment, terwijl ze hem vasthield en zijn zaad zich mengde met dat van de anderen, voelde ze zich tegelijkertijd kapot… en thuis.
DEEL 11
De kamer was stil geworden. Alleen het zachte zoemen van de airco en Sophies onregelmatige ademhaling waren te horen.
Lukas lag nog in haar, zijn gezicht begraven in haar hals. Hij was klaar, maar bleef in haar, zwaar en warm, terwijl zijn vingers langzaam over haar bezwete dij streelden. Sophie hield haar benen om hem heen geslagen, alsof ze bang was dat hij zou verdwijnen als ze losliet.
Ze huilde. Niet hard. Niet met geluid. Alleen stille, eindeloze tranen die over haar slapen liepen en in het kussen verdwenen.
Lukas tilde zijn hoofd op en keek haar aan. Zijn ogen waren zacht — diezelfde zachte ogen die haar drie maanden geleden bij de gracht hadden laten smelten.
“Waarom huil je, lieverd?” fluisterde hij. Hij veegde met zijn duim een traan weg, maar er kwamen meteen nieuwe.
Sophie schudde haar hoofd. Ze wilde iets zeggen, maar er kwam alleen een klein, gebroken snikje uit. Ze drukte haar gezicht harder tegen zijn nek, klampte zich aan hem vast alsof hij haar redding was in plaats van haar ondergang.
“Ik… ik mis mezelf,” bracht ze eindelijk uit, zo zacht dat het bijna niet te horen was. Haar stem brak. “Ik mis het meisje dat foto’s maakte en lachte om domme dingen… Ik mis haar zo erg.”
Lukas bleef stil in haar liggen. Hij streelde haar haar, kuste haar voorhoofd, haar natte wangen, haar trillende lippen.
“Die Sophie bestaat niet meer,” zei hij zacht, bijna liefdevol. “Maar deze Sophie… deze is zo mooi. Zo puur. Zo echt.”
Sophie snikte harder. Haar lichaam schokte tegen het zijne. Ze haatte hem. Ze hield van hem. Ze wilde hem slaan en tegelijk nooit meer loslaten.
“Ik voel me zo vies…” fluisterde ze tussen de tranen door. “Ik voel me kapot. Elke avond laat ik me gebruiken alsof ik niks waard ben. En toch… toch kom ik klaar. Steeds harder. Alsof mijn lichaam niet meer van mij is.”
Lukas duwde zich iets dieper in haar, nog steeds hard. Hij pakte haar dij stevig vast — precies op de plek waar de blauwe plekken van de andere mannen al donker werden.
“Dat komt omdat je eindelijk eerlijk bent,” fluisterde hij. “Je lichaam liegt niet. Het weet wat het wil. Het wil gebruikt worden. Het wil dat ik je bezit. Het wil dat je mijn hoertje bent.”
Sophie huilde nu met diepe, pijnlijke snikken. Ze kneep haar ogen stijf dicht, maar haar heupen bewogen toch zachtjes tegen hem aan, bijna onbewust.
“Ik haat je…” fluisterde ze. “Ik haat je zo erg… maar ik kan niet zonder je. Als je weggaat, heb ik niks meer. Dan ben ik echt niks.”
Lukas kuste haar tranen weg, langzaam, een voor een. Hij begon weer in haar te bewegen — traag, diep, intiem.
“Je bent nooit niks geweest,” zei hij zacht. “Je was gewoon een meisje met mooie benen dat nog niet wist hoe bijzonder ze kon zijn. Nu weet je het. Nu bén je bijzonder. Voor mij. Voor ons.”
Sophie sloeg haar armen om zijn nek en hield hem wanhopig vast. Haar benen trilden om zijn middel. Ze huilde terwijl hij haar neukte, huilde terwijl ze langzaam weer klaarkwam, huilde terwijl ze hem voelde spuiten, diep in haar, voor de zoveelste keer.
Toen het stil werd, bleef ze hem vasthouden. Haar stem was bijna onhoorbaar:
“Zeg dat ik van jou ben… alsjeblieft.”
Lukas glimlachte tegen haar huid en streelde haar haar.
“Je bent van mij, Sophie. Helemaal. Je benen, je kutje, je tranen, je orgasmes… alles. En ik laat je nooit meer gaan.”
Sophie sloot haar ogen. Nieuwe tranen kwamen.
Ze haatte zichzelf om hoe veilig ze zich voelde in zijn armen.
Ze haatte zichzelf om hoe goed het voelde om kapot te zijn.
En terwijl ze in slaap viel, benen nog om hem heen geslagen, vol met zijn zaad en dat van zes anderen, fluisterde ze in zichzelf het enige wat nog over was:
*Dit ben ik nu.*
*En ik kan niet meer terug.*
SLOT
De weken daarna vervaagde alles.
Sophie leefde nog, maar ze was er niet meer. Ze was een schim in een duur appartement dat Lukas voor haar had gehuurd. Een pop met perfecte benen die elke avond openging voor mannen die betaalden. Ze speelde haar rol nog steeds perfect: de glimlach, de zachte kreuntjes, de manier waarop ze haar benen spreidde alsof ze er zelf naar verlangde. Maar ’s nachts, als iedereen weg was en Lukas sliep, lag ze wakker en staarde naar het plafond.
De leegte was niet meer te harden.
Op een koude donderdagochtend in november werd ze wakker naast Lukas. Hij sliep rustig, één hand nog bezitterig op haar dij. Ze keek naar hem. Naar het gezicht dat ze ooit mooi had gevonden. Nu zag ze alleen nog de man die haar had vermoord zonder haar dood te maken.
Ze stond op, trok het korte zwarte rokje aan dat hij voor haar had klaargelegd — het laatste kledingstuk dat ze nog droeg — en liep naar het balkon. Het was hoog. Twintig verdiepingen. De stad lag grijs en koud onder haar.
Sophie ging op de balustrade zitten, blote benen bungelend over de diepte. De wind blies koud langs haar huid. Ze voelde de blauwe plekken, de beetsporen, het plakkerige restje van de avond ervoor tussen haar benen. Ze raakte haar dijen aan. Diezelfde benen die ooit alles hadden veroorzaakt.
Tranen kwamen stil.
“Ik was negentien,” fluisterde ze tegen de wind. “Ik wilde alleen maar foto’s maken van de gracht… en nu ben ik dit.”
Ze dacht aan haar moeder. Aan haar oude kamer. Aan het meisje dat lachte om domme memes en droomde van een expositie. Dat meisje was al zo lang dood dat ze zich haar gezicht bijna niet meer kon herinneren.
Achter haar hoorde ze Lukas wakker worden. Zijn stem was slaperig, warm, bezitterig.
“Lieverd? Kom terug naar bed.”
Sophie glimlachte verdrietig. Zelfs nu klonk hij liefdevol.
“Ik kan niet meer, Lukas,” zei ze zacht. Haar stem brak niet. Ze was te leeg om nog te breken. “Ik heb niks meer over. Je hebt alles genomen. Zelfs de pijn is op.”
Ze hoorde hem opstaan, hoorde zijn voetstappen dichterbij komen.
“Blijf daar,” zei hij kalm, maar ze hoorde de lichte paniek. “Kom terug. We praten erover. Je bent van mij, weet je nog?”
Sophie keek over haar schouder. Ze zag hem staan. Naakt. Mooi. Gevaarlijk.
“Ik was van jou,” fluisterde ze. “Maar ik wil niet meer van iemand zijn.”
Ze liet zich langzaam voorover zakken.
Lukas rende. Hij schreeuwde haar naam. Zijn hand greep nog net haar pols, maar haar huid was glad van de olie die ze die ochtend zelf had aangebracht. Ze gleed uit zijn vingers.
De val was lang.
In die seconden voelde ze eindelijk rust. Geen mannen meer. Geen korte rokjes. Geen handen die haar benen vastgrepen. Geen schaamte. Geen verslaving. Geen Lukas.
Alleen de wind.
En toen niets.
Lukas stond op het balkon. Zijn handen trilden. Voor het eerst in zijn leven voelde hij iets dat leek op echte pijn.
Hij keek naar beneden, naar het kleine, gebroken lichaam ver onder hem. Haar benen lagen in een vreemde hoek. Het rokje was omhoog geschoven, alsof ze zelfs in de dood nog het hoertje speelde dat hij van haar had gemaakt.
Hij zakte op zijn knieën.
Hij had gedacht dat hij haar volledig bezat.
Maar op het laatst had ze het enige gedaan waar hij geen controle over had.
Ze had gekozen.
En terwijl de sirenes in de verte begonnen te loeien, bleef Lukas zitten, starend naar de lege plek waar ze net nog had gezeten.
Voor het eerst begreep hij het.
En nu was ze eindelijk vrij.
EINDE
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Lekkerrood, 56 jaar. Heb je dat tintelende gevoel ervaren? Stel je voor hoe dat wordt op mijn prive pagina, waar fantasie en spanning doorgaan...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
K03k03k (51)
Crybaby (34)
Camhoertje (59)
SMtrix (44)