Deze serie is een spin-off van de fictieve serie Tijd is Macht, maar dan geschreven vanuit het oogpunt van Lieke. Daarnaast zijn ook de series Ongrijpbare Materie en In Gedachten Verzonken onderdeel van dit verhaal. Geniet ervan en ik hoor graag wat je ervan vindt!

Lieke lag onderuitgezakt op de bank in de woonkamer, de zachte stof van de kussens tegen haar rug. Het huis was stil. Beneden hoorde ze alleen het zachte zoemen van de koelkast en ergens ver weg het tikken van de klok in de gang. Haar ouders waren nog niet thuis, haar broertje Thomas ook niet. Ze was alleen.

Haar lichaam voelde zwaar, alsof iemand er lood in had gegoten. De warme douche had haar goed gedaan, maar het water kon de vermoeidheid dat zich de afgelopen dagen had opgebouwd niet wegspoelen. Terwijl ze nog een M&M in haar mond stopte, dacht ze terug aan die middag. Haar meester had haar volgespoten in de bibliotheek, in het openbaar. Ze dacht aan de man die haar vlak daarvoor nog betrapt had, terwijl ze foto's van zichzelf maakte, naakt, voor haar meester. Ze voelde een oude druppel naar buiten sijpelen, een trage, warme druppel die aan haar schaamlip bleef hangen.

Ze sloot haar ogen en leunde met haar hoofd tegen de rugleuning. De geur van oud papier en stof hing nog in haar neus, vermengd met de muskusachtige geur van seks. Ze zag het weer voor zich: hoe ze op handen en knieën had gezeten tussen de hoge kasten, haar kont hoog, haar kutje open en glinsterend. Hoe onzichtbare handen haar heupen hadden vastgepakt, hard, bezitterig. Hoe die dikke, harde pik tegen haar opening had gedrukt en in één brute stoot diep in haar was verdwenen. Ze had bijna geschreeuwd van de schrik en de pijn, maar toen was de paniek weggesmolten in pure, dierlijke lust.

“Ja… fuck, ja, meester,” had ze gefluisterd, haar gezicht tegen de koude vloer. Hij had haar geneukt alsof hij haar wilde breken. Elke stoot tikte tegen iets dieps in haar, zijn ballen sloegen tegen haar clit, zijn handen knepen in haar borsten tot ze blauwe plekken verwachtte. Ze was gekomen, hard, met haar hele lichaam dat schokte, en toen had hij zich leeggespoten in haar. Warme, dikke stralen die haar vulden tot ze voelde hoe het overliep en langs haar dijen droop.

Nu, hier op de bank, voelde ze nog precies waar hij geweest was. Haar schaamlippen waren gezwollen, gevoelig, alsof ze nog steeds openstonden voor hem. Haar tepels prikten tegen de stof van haar wit katoenen T-shirt, hypersensitief. Elke keer dat ze bewoog, schuurde de stof eroverheen en stuurde een schokje van herinnering door haar lichaam. Ze proefde hem nog steeds, ergens achterin haar keel, zout en zoet tegelijk.

Ze begreep er niets van. Hoe kon iemand onzichtbaar zijn en toch zo hard, zo warm, zo echt voelen? Hoe kon een man haar vastpakken, haar neuken, zijn zaad in haar spuiten, zonder dat ze hem zag? Het was onmogelijk. En toch was het gebeurd. En het was niet de eerste keer. Soms deed hij een blinddoek om, soms was hij gewoon weg. Soms voelde ze hem alleen, soms leek het alsof er meer handen waren. Ze snapte er geen bal van. En juist dat maakte het erger. Of beter. Ze wist het niet meer.

Haar telefoon lag zwaar in haar hand. Ze ontgrendelde hem met trillende vingers en opende de galerij. De vijf foto’s stonden er nog, netjes achter elkaar. Nummer één: zij naakt in Kevin’s badkamer, één vinger omhoog, haar lichaam nog glanzend van zweet en zaad. Nummer twee: op haar knieën in het bos, Kevin’s pik diep in haar mond, haar ogen omhoog naar de lens. Nummer drie: in het pashokje van de H&M, wijdbeens, drie vingers omhoog, haar vingers diep in zichzelf. Nummer vier: op de betonnen vloer van de parkeergarage, benen gespreid, kutje open naar de camera. Nummer vijf: in de bibliotheek, op handen en knieën, billen hoog, vijf vingers omhoog, en later die andere foto, van achteren, met zijn zaad dat uit haar droop.

Ze scrolde langzaam heen en weer. Bij elke foto voelde ze weer die warme golf tussen haar benen. Trots. Schaamte. Geilheid. Ze had het gedaan. Voor hem. Alles voor hem. Ze had zichzelf blootgegeven op plekken waar iedereen haar had kunnen zien. Ze had haar lichaam gebruikt als offer. En hij had het aangenomen. Hij had haar beloond door haar te neuken tot ze niets meer kon.

Maar dan kwam Kevin. Zijn lieve, warme gezicht. De manier waarop hij haar vanochtend had gekust. Hoe hij haar hand had vastgehouden in het bos. Hoe hij haar had aangekeken alsof ze het mooiste was wat hij ooit had gezien. En zij… zij had hem gebruikt. Ze had hem laten fotograferen terwijl ze hem pijpte, puur zodat ze de foto naar haar meester kon sturen. Ze was zijn naam bijna vergeten toen ze klaarkwam in de bibliotheek. Schuld. Het knaagde, zacht maar hardnekkig, ergens onder de lust.

Ze legde de telefoon op haar buik en staarde naar het plafond. “Hoe doe je dat?” fluisterde ze naar de lege kamer. “Hoe kun je er zijn zonder dat ik je zie? Waarom doe je soms een blinddoek om en soms niet? Wie ben je?”

Geen antwoord. Alleen de stilte en het zachte geritsel van de wind buiten tegen de ramen.

Haar lichaam was uitgeput. De adrenaline van de dag ebde langzaam weg en liet alleen de zwaarte over. Haar benen voelden als rubber. Haar armen trilden als ze ze probeerde op te tillen. Toch brandde er nog iets diep in haar. Een honger. Een verlangen naar de volgende opdracht, de volgende aanraking, de volgende keer dat hij haar zou vullen tot ze niets meer kon denken.

Ze schoof dieper in de bank en legde haar hoofd op een kussen. De telefoon bleef in haar hand, alsof ze bang was hem kwijt te raken. Ze nam nog een M&M. Beelden mengden zich: de hoge kasten van de bibliotheek, de koude betonnen vloer van de garage, Kevin’s ogen in het bos, de onzichtbare handen die haar heupen vasthielden.

Toen voelde ze het.

Handen op haar benen. Warm. Stevig. Ze schrok, instinctief trok ze haar benen op, haar knieën omhoog, en in die reflex maakte ze contact. Haar knie stootte ergens tegenaan. Iets hards, iets levends. “Kut,” hijgde ze, het hart in haar keel. Was dat meester? Of had ze het zich verbeeld? De stilte in de kamer was plotseling zwaarder. Ze hield haar adem in, luisterde, keek met halfopen ogen naar de lege ruimte voor zich. Niemand. Alleen de bank, de kussens, de zachte gloed van de lamp.

Een paar seconden later voelde ze het weer. Een zachte, doelbewuste druk op haar bovenbenen. Vingers die rustten, alsof ze haar opmaten.

“Meester…?” fluisterde ze, onzeker, haar stem klein in de grote, stille woonkamer. Het kon niet. Ze zag niemand. Ze herhaalde het in haar hoofd als een mantra: ik zie niemand, ik ben alleen, dit is niet echt. Maar toen voelde ze twee vingers in de elastiek van haar joggingbroek haken, precies op haar heupen. Zonder tegen te stribbelen, zonder te denken, liet ze het gebeuren. Hij trok de stof omlaag, over haar dijen, over haar knieën, tot de broek ergens bij haar enkels bleef hangen. De koele lucht van de kamer raakte haar huid. Daar lag ze, in haar blote kutje, omdat ze na de douche geen string had aangedaan. Alleen de zachte, nog vochtige huid tussen haar benen, licht gezwollen van alles wat er die dag al was gebeurd.

Haar meester zag haar nu. Ze wist het. Ze verklaarde zichzelf voor gek dat ze geloofde dat iemand onzichtbaar kon zijn, maar toch wist ze dat hij keek. Onbewust opende ze haar benen een beetje wijder. Haar knieën vielen open, haar voeten bleven op de bank. De warme, natte spleet tussen haar schaamlippen lag bloot, open voor de lege kamer.

Ze voelde een klein rukje aan haar T-shirt. Zonder te twijfelen, zonder aarzeling, trok ze het over haar hoofd. De stof schraapte even over haar tepels en stuurde een scherpe tinteling door haar borst. Ze had geen bh aan. Haar borsten lagen zwaar en bloot, de tepels hard van de plotselinge koelte en de opwinding. Kijk maar, meester, dacht ze. Ik ben van jou. Haar ademhaling werd al zwaarder van de adrenaline. Haar hart bonsde zo hard dat ze het in haar keel voelde.

Toen kwam de aanraking. Zachter dan ze ooit van haar meester had ervaren. Fingertoppen die langzaam over haar dijen gleden, omhoog naar haar liezen, over de gevoelige huid daar, tot ze de buitenste schaamlippen raakten. Ze kreunde, een laag, gebroken geluid. Ze wilde meer. De vingers streelden verder, over haar natte spleet, zonder binnen te gaan, alleen maar voelend, verkennend. Toen voelde ze zijn lippen. Dezelfde weg. Warme, zachte kussen langs haar benen, omhoog, tot een kus precies op haar schaamlippen landde. Haar hele lichaam spande zich.

Het puntje van zijn tong raakte haar clitje. Het was alsof alle spanning die zich die dag had opgebouwd in één keer door haar heen schoot. Ze kreunde diep, intens, bewoog haar heupen naar voren, schokte even. Hij ging door, alleen met het puntje, cirkelend, likkend, precies waar ze het het hardst voelde. Ze werd gek. Ze wilde meer. Ze wilde dat hij dieper ging, harder, maar ze hield haar lippen stijf op elkaar, probeerde stil te blijven. Een orgastische druk bouwde zich op, laag in haar buik, zwaar en onvermijdelijk.

Zijn handen vonden haar borsten. Ze knepen, kneedden, speelden met haar tepels tot ze pijn deden op de beste manier. Ze kon het niet helpen. Ze kon zich niet stil houden. De kreunen kwamen eruit, steeds luider, steeds hoger. Haar heupen maakten kleine, oncontroleerbare bewegingen tegen zijn mond. De tong bleef werken, alleen dat puntje, precies genoeg om haar tot waanzin te drijven en niet genoeg om haar te laten komen.

Toen rolde het aan. Het orgasme kwam als een tsunami uit de verte, zwaar, onstuitbaar. Zonder na te denken schoten haar handen naar voren, zoekend naar een hoofd dat ze niet kon zien. Haar vingers vonden haren, warm, echt. Ze drukte hem naar beneden, hard tegen haar kutje, wilde meer, wilde dat dit niet zou stoppen. Ze kreunde harder dan ze ooit eerder had gedaan, haar benen verkrampte, klemde het onzichtbare hoofd tussen haar dijen. Haar heupen schokten oncontroleerbaar. Golven van pure, witte hitte schoten door haar, van haar clit tot diep in haar buik, tot in haar tenen. Ze hoorde zichzelf bijna huilen van genot.

Hij ging door. Zijn tong nu vrij, breed, over haar bewegende, overgevoelige kutje. Het was te veel. Te gevoelig. Ze kon het niet meer aan. “Nee… te… gevoelig…” hijgde ze, terwijl ze hem wegduwde met trillende handen. Dit was het meest intense orgasme dat ze ooit had gehad. Ze lag daar op de bank, uitgeput, bijkomend, uit hijgend, haar benen nog half open, haar kutje kloppend en nat.

Terwijl ze lag uit te hijgen voelde ze iets tegen haar borsten. Voor een moment dacht ze dat hij het met zijn hand deed, maar toen realiseerde ze zich dat het zijn pik was. Hard, warm, zwaar, die hij tegen haar tieten duwde, heen en weer, alsof hij zichzelf een beetje wilde bevredigen. Natuurlijk wilde hij ook, dacht ze. Ze had liever nog even blijven rusten, blijven bijkomen, maar ze wilde hem laten zien hoe dankbaar ze was. Ze leunde voorover, zoekend naar zijn onzichtbare lul. Haar handen vonden hem, dik, kloppend. Ze bracht hem naar haar mond, nam de eikel tussen haar lippen, gaf één lange, trage haal met haar tong over de onderkant.

Hij kwam klaar.

Uit het luchtledige voor haar gezicht schoot de sperma tevoorschijn. Warme, dikke stralen die haar voorhoofd, haar wangen, haar mond, haar kin bedekten. Ze had het gevoel dat haar hele gezicht onder zat. Het was te absurd voor woorden, zo raar en bizar om sperma uit het niets te zien verschijnen, om de geur ervan te ruiken terwijl er geen lichaam was. Ze lachte, zacht, bijna ongelovig, om hoe snel hij was klaargekomen. Eén haal. Dat was alles wat hij nodig had gehad. Ze draaide een rondje met haar tong om haar mond, likte het beetje sperma dat op haar lippen zat op, proefde de zoute, bittere smaak die ze al kende.

Ze leunde achterover, bleef nog even uitademen, vroeg zich weer af hoe dit waar kon zijn, hoe haar meester onzichtbaar kon zijn, of ze gek was geworden dat ze dit deed, wie haar meester zou kunnen zijn. Haar lichaam leek zich toen weer te herinneren hoe moe ze was. De zwaarte keerde terug, zwaarder dan ooit. Ze raapte haar kleren van de grond, liep op blote voeten naar boven, spoelde even haar gezicht af onder de kraan in de badkamer, keek naar zichzelf in de spiegel: rode wangen, gezwollen lippen, ogen die nog steeds een beetje wazig stonden van het orgasme. Toen dook ze onder de dekens van haar eigen bed.

Voor ze in slaap viel dacht ze aan Kevin. Schuld overviel haar, zacht maar hardnekkig. Ze was een slechte vriendin. Hij verdiende beter. Moest ze het uitmaken? Of moest ze stoppen met haar meester? Nee, ze wist dat ze dat niet kon. Of moest ze hem vertellen over haar meester en misschien vond hij het niet erg? Nee, dat was dom… toch? Morgen. Morgen appt ze hem om te praten.

---

Het eerste wat ze zich herinnerde toen ze wakker werd, was de zachte druk van stof over haar ogen.

Een donkere, vertrouwde warmte die zich langzaam over haar gezicht legde, alsof iemand met oneindig geduld een sjaal over haar heen trok. Wat gebeurde er? Hoe laat was het? Was ze al wakker, of droomde ze nog? Haar gedachten waren nog dik van slaap, zwaar en traag, als honing die niet vloeien wil. Ze voelde hoe haar hoofd voorzichtig werd opgetild, hoe de stof strakker werd getrokken, hoe knopen achter haar hoofd werden vastgemaakt met een zekerheid die geen haast kende. De druk tegen haar achterhoofd, de zachte spanning over haar slapen – ze was geblinddoekt.

Slaperig mompelde ze nog: “Mm… wat…”

Maar ze wist al wat er komen ging.

Meester was terug.

Haar lichaam reageerde sneller dan haar geest. Haar borsten werden stevig vastgegrepen, vingers die zich om het zachte vlees sloten alsof ze al wisten hoeveel druk precies genoeg was. De tederheid van eerder die avond was verdwenen. Geen zachte streling meer, geen kleine, speelse kusjes over haar huid. Dit was anders. Harder. Bezitteriger. Zijn hand gleed al tussen haar benen, duwde haar knieën uit elkaar zonder te vragen, en toen voelde ze de ruwe indringing van een vinger die diep in haar schoof, alsof hij wilde controleren of ze nog steeds van hem was.

Ze was er niet klaar voor.

Haar lichaam schreeuwde om rust. Haar spieren waren zwaar, haar kutje nog gevoelig van alles wat er eerder was gebeurd, haar keel nog een beetje schor. Ze had willen slapen, willen wegzakken in die diepe, droomloze duisternis waarin de schuld en de lust even konden verdwijnen. Maar ze zou haar meester nooit teleurstellen. Nooit.

Dus fluisterde ze, met een stem die nog dik was van slaap en toch al hees van verwachting: “Oh meester… mmm… bent u er alweer?”

De handen vermenigvuldigden zich.

Van twee naar vier.

Ze voelde het onmiddellijk – de manier waarop de aanrakingen zich splitsten, hoe de ene hand haar borst bleef kneden terwijl een andere over haar buik gleed, hoe vingers haar dijen spreidden terwijl andere haar heupen vasthielden. Hij deelde haar met iemand anders. En zij wilde het.

Waarom wilde ze het?

De vraag flitste door haar hoofd als een scherpe, pijnlijke steek. Was ze zo’n slet geworden? Zo’n hongerig, open lichaam dat niet meer kon stoppen, dat altijd meer wilde, dat zichzelf weggeeft aan handen die ze niet eens kon zien? Ze schaamde zich voor haar eigen gevoel, voor de manier waarop haar binnenste al nat werd, voor de manier waarop haar heupen al een beetje omhoogkwamen, uitnodigend, alsof haar lichaam zelf besloot dat het genoeg had van rust. Alle slaap was nu verdreven door de wetenschap dat er twee mannen aan haar zaten. Twee mannen die haar aanraakten, die haar bekeken terwijl zij niets zag, die haar lichaam gebruikten alsof het hun eigendom was.

“Oh meester… u bent niet alleen,” zei ze, licht kreunend van verwachting, van die vreemde, donkere opwinding die zich mengde met schaamte.

Van links en rechts hoorde ze geluiden. Het zachte tikken van een riem die uit lussen werd gehaald. Ritsen die opengingen met een langzaam, metalig geritsel. Kleren die op de grond werden gegooid, zwaar en achteloos. Ze voelde de deining van het bed toen iemand ernaast knielde, toen een tweede lichaam het matras liet verzinken. De openheid waarmee ze daar lag – naakt onder haar grote T-shirt dat al half omhoog was geschoven, starend naar een donkere lap stof, volledig overgeleverd – maakte haar steeds geiler. Haar ademhaling werd dieper. Haar tepels prikten tegen de koele lucht. Tussen haar benen voelde ze zich open, nat, klaar, alsof haar lichaam allang had besloten dat het vanavond opnieuw gebruikt zou worden.

Toen voelde ze hem.

Zijn eikel drukte tegen haar schaamlippen, warm en hard, en gleed heen en weer door haar spleet, van boven naar onder, smeerde haar eigen natheid uit over de gevoelige huid. Af en toe sloeg hij met zijn schacht licht tegen haar schaamheuvel, precies boven haar clit, een speelse, sarrende tik die haar deed samentrekken. Ze werd gek van zijn geplaag. Haar heupen maakten kleine, ongeduldige bewegingen, probeerden hem dichterbij te brengen, probeerden hem te vangen.

“Toe dan, meester…” smeekte ze, haar stem klein en hongerig. “Alsjeblieft…”

Haar smeekbede werd gehoord.

Ze voelde hoe hij in één lange, langzame beweging in haar gleed, hoe hij haar vulde tot ze dacht dat er niets meer bij kon, hoe hij diep in haar bleef liggen, even stil, alsof hij wilde voelen hoe strak ze nog was, hoe nat, hoe open. Toen begon hij haar te neuken in een vast, diep ritme. Elke stoot was doelgericht, zwaar, alsof hij haar van binnenuit wilde markeren. Deze pik voelde anders dan eerder – dikker misschien, of met een andere bocht, of gewoon met een andere manier van bewegen. Ze dacht nu te weten dat dit niet haar meester was, maar de andere man die hij had meegenomen. De gedachte stuurde een vreemde, hete golf door haar. Ze werd geneukt door een vreemde, terwijl haar meester toekeek, of meedeed, of haar deelde. En ze wilde het.

Haar hoofd leunde automatisch naar links, omdat daar iets tegen haar wang drukte. Toen voelde ze de warme, gladde huid van een eikel tegen haar lippen. Ze wist meteen wat het was. Ze opende haar mond zonder aarzeling, nam hem in, likte rond de eikel, zoog er zachtjes aan, proefde de zoute smaak van voorvocht. Maar door de stoten in haar kutje was het moeilijk. Elke keer dat de man achter haar hard naar voren stootte, werd ze naar voren geduwd, dieper op de pik in haar mond. Elke keer dat hij zich terugtrok, moest ze haar mond weer vullen, haar tong weer laten werken, terwijl haar aandacht verscheurd was tussen de twee sensaties.

Heel zachtjes hoorde ze iets.

Een woord. Of twee. Iets met “sletje”.

Was dat haar meester? Het had herkenbaar geklonken, laag, hees, bijna vertrouwd. Maar ze kon het niet plaatsen. Het was te zacht, te snel, te veel vermengd met het geluid van ademhaling en huid op huid. Voor ze er verder over na kon denken, trokken beide pikken zich uit haar terug.

Ze voelde twee handen onder haar rug glijden, stevig, leidend. Ze begreep wat haar meester wilde. Ze draaide zich om, ging op handen en knieën zitten, liet zich verder naar achteren schuiven tot haar voeten de steun van het bed verloren en haar knieën precies op de rand rustten. De positie maakte haar nog opener, nog kwetsbaarder. Haar billen hoog, haar rug hol, haar gezicht naar voren, blinddoek strak om.

Er werd weer een pik tegen haar mond gedrukt. Ze opende hem gretig, nam hem diep, proefde haar eigen sappen op de schacht en wist zo dat dit de man was die haar net had geneukt. Toen voelde ze haar meester.

Hij groef zich met één harde, diepe stoot van achteren in haar kutje. Zijn heupen sloegen hard tegen haar billen, zijn ballen tikten tegen haar clit, zijn handen grepen haar heupen vast alsof hij bang was dat ze zou wegglippen. Nu zat ze vast tussen hen in: de ene lul diep in haar mond, de andere hard en ritmisch in haar kutje van achteren. Haar lichaam schokte tussen de twee mannen. Elke stoot van achteren duwde haar verder op de pik in haar mond. Speeksel en voorvocht droop uit de hoeken van haar lippen, landde op de lakens. Haar eigen natheid liep in warme druppels langs haar dijen, maakte haar huid glad en sticky.

Ze verloor elk gevoel van controle.

Ze voelde zich gespietst, vastgehouden, gebruikt. Ze zoog en likte de voorste pik zo goed als ze kon tussen de harde klappen van achteren door. Haar keel brandde, haar kaak deed pijn, maar ze bleef doorgaan, gretig, alsof haar leven ervan afhing. Ze kreunde hard, de geluiden half gesmoord door de lul in haar mond. Boven haar dacht ze opnieuw iets te horen – een lach misschien, of een zacht “goed zo”, of weer dat woord, sletje – maar door haar eigen gekreun, door de natte klappen van huid op huid, door het slurpende geluid rond de pik in haar mond, kon ze niets verstaan. Alles vermengde zich tot één lang, zwaar ritme van genot en overgave.

Ze kwam.

Om de lul in haar kutje, hard en rukkend, haar binnenste dat krampachtig samentrok alsof het hem wilde vasthouden, terwijl de lul in haar mond dieper ging en ze bijna stikte van pure, witte hitte. Haar lichaam bleef schokken, bleef klaarkomen in golven die niet wilden stoppen, zelfs toen ze dacht dat er niets meer over was. Elke keer dat één van hen zich een beetje terugtrok, klemde haar lege holte samentrekkend dicht, alsof ze protesteerde tegen het verlies, alsof haar lichaam smeekte om weer gevuld te worden.

Schuld flikkerde één keer op.

Kevin.

Zijn lieve gezicht. De manier waarop hij haar hand had vastgehouden in het bos, hoe hij haar had aangekeken alsof ze het mooiste was wat hij ooit had gezien. De zachte kus op haar voorhoofd. De belofte in zijn ogen.

Maar de gedachte verdronk meteen in de volgende stoot, in de smaak van huid en voorvocht, in de rek van twee lullen die haar tegelijk vulden. Ze was van haar meester. Alleen van hem. Alles wat ze voelde, alles wat ze deed, alles wat ze toestond – het was voor hem. Kevin bestond in een andere wereld, een wereld van hand vasthouden en zachte blikken. Hier, in deze duisternis, met een blinddoek over haar ogen en twee mannen die haar gebruikten, bestond alleen de honger.

Ze bleef op handen en knieën, blinddoek strak om, hijgend, trillend. De mannen voor en achter haar gingen door, harder nu, sneller, alsof ze voelden dat ze dichtbij was, of alsof ze zelf dichtbij waren. Ze voelde hoe een tweede golf zich in haar buik begon op te bouwen, zwaarder, dieper, alsof haar lichaam nog niet klaar was met geven.

Maar toen, opeens, abrupt, trokken ze zich terug.

Ze hoorde gestommel. Gehaast. Paniekerig bijna. Voetstappen die zich over het matras verplaatsten, kleren die snel werden opgeraapt, ritsen die meteen weer dichtgingen. Ze wilde dat ze terugkwamen. Ze wilde hun pikken weer voelen. Ze wilde nog een keer klaarkomen, wilde dat zware, rukkende gevoel opnieuw, wilde gevuld blijven tot ze niets meer kon denken. Haar heupen wiegden ongeduldig, haar open kutje zocht in de lege lucht, alsof het hen kon terugroepen.

Toen hoorde ze voetstappen op de overloop.

Achter haar. Zware, bekende stappen die de kamer naderden. Stappen die haar bekend voorkwamen, te bekend, alsof ze ze al honderd keer had gehoord in een andere context, in een andere wereld. Was dat van… nee. Dat kon niet. Ze zette de flikkerende gedachte snel van zich af, duwde hem weg alsof hij gevaarlijk was. Dat moet haar meester zijn. Of iemand die hij had gestuurd. Iemand die hoorde bij dit spel.

Lieke bleef zitten zoals ze was.

Kont omhoog. Rug hol. Kutje open en glinsterend, nog nat van alles wat er zojuist was gebeurd. Blinddoek nog strak om haar ogen. Lippen nat en gezwollen van het pijpen. Speeksel dat nog langzaam uit de hoek van haar mond droop. Ze wist niet wie er binnenkwam. Ze wist alleen dat haar meester misschien terug was, of dat er iemand was die haar zo zag – gebruikt, open, wachtend.

Ze wiegde ongeduldig met haar heupen, haar natte, gebruikte kutje uitnodigend naar achteren, en fluisterde zacht, hongerig, met een stem die bijna brak van verlangen:

“Oh, meester… kom terug. Neuk me, meester.”

De stilte die volgde was zwaar.

Ze hoorde voetstappen die dichterbij kwamen, langzaam, alsof iemand keek, alsof iemand haar in zich opnam. Haar hart bonsde zo hard dat ze het in haar keel voelde. Haar ademhaling was kort, hees. Elke spier in haar lichaam was gespannen, wachtend op de volgende aanraking, op de volgende indringing, op de volgende bevestiging dat ze nog steeds van hem was.

Ze bleef zo zitten.

Minutenlang, of misschien maar seconden – tijd bestond niet meer in de duisternis achter de blinddoek. Haar knieën begonnen te trillen van de inspanning. Haar armen deden pijn. Haar kutje klopte, open, hongerig, nog steeds nat.

Toen voelde ze haar meester weer. Hij legde zijn hand op haar voorzichtig op haar bil en kneep erin.

“Ja, meester… gebruik me,” kreunde ze meteen, haar stem vol overgave en geilheid.

Au.

Ze gilde van de pijn.

Hij had haar geslagen. Hard. Open hand op haar rechterbil. De klap galmde door de stille kamer en liet een brandende, stekende hitte achter die zich als vuur over haar huid verspreidde. Ze voelde hoe de huid onmiddellijk opzwol, hoe de pijn zich vermengde met de diepe, donkere opwinding die al vanaf het moment dat de blinddoek was omgedaan in haar had gezeten. Haar adem stokte. Haar heupen trilden.

Toen voelde ze zijn eikel tegen haar kutje drukken. Warm, hard, glad van haar eigen natheid. Hij gleed heen en weer door haar spleet, smeerde de druppels uit die nog steeds langzaam uit haar liepen, tikte even tegen haar clit. Ze wilde hem weer in haar voelen. Ze holde haar rug verder, duwde haar heupen naar achteren, opende zich nog wijder, alsof haar lichaam zelf smeekte.

Hij gleed naar binnen.

Langzaam eerst, alsof hij even voelde hoe strak en nat ze nog was. Toen dieper, tot hij volledig in haar zat. Lieke duwde meteen naar achteren, nam hem helemaal op, en kreunde hard.

“Ja… meester… harder…”

Hij begon te stoten. Intens. Bijna wanhopig. Elke klap van zijn heupen tegen haar billen klonk luid in de stille kamer. Haar borsten deinden wild heen en weer. Haar kutje, al rood en gevoelig van de vorige twee, werd opnieuw opengetrokken, gevuld, gebruikt. Ze voelde hoe hij diep in haar ging, hoe zijn ballen tegen haar clit sloegen, hoe zijn vingers zich in het vlees van haar heupen groeven.

Zijn pik voelde anders dan hiervoor.

Anders dan de man die haar eerder die avond had geneukt. Anders dan haar meester. Dikker misschien, of met een andere bocht, of gewoon met een ritme dat ze ergens herkende en toch niet kon plaatsen. Voor een fractie van een seconde schoot het ritme van die voetstappen weer door haar hoofd – dat zware, vertrouwde tikken op de overloop, het ritme dat ze al duizend keer in haar leven had gehoord, ’s avonds laat, ’s ochtends vroeg, wanneer de deur van de gang dichtging.

Maar dat kon niet.

Ze wist dat dat onzin was. Een rare, vermoeide gedachte die uit de duisternis achter de blinddoek was opgedoken. Dit was haar meester. Alleen haar meester. De man die haar onzichtbaar kon nemen, die haar kon delen, die haar kon slaan en vullen en gebruiken tot ze niets meer was dan een open, trillende holte die alleen nog zijn naam kon fluisteren.

Ze duwde harder naar achteren, nam elke stoot dieper op, en liet de pijn en het genot en de verwarring samensmelten tot één lange, zware golf die haar hele lichaam deed schokken.

Ze kreunde diep en kwam opnieuw.

Het orgasme was zwaar en rukkend, minder scherp dan de vorige, maar dieper, alsof haar lichaam zich volledig overgaf. Haar armen trilden. Haar knieën dreigden te begeven. Toch bleef ze staan, kont hoog, en bleef ze naar achteren duwen.

“Gebruik me… meester… ja…”

Hij stootte nog een paar keer hard, diep, en trok zich toen plotseling terug. Lieke voelde de warme, dikke stralen sperma die over haar rug en billen spoten. Het landde in lange, plakkerige strepen over haar huid, droop tussen haar billen, over haar sterretje, en verder naar beneden naar haar open kutje.

Het gewicht verdween.

Ze hoorde geritsel, het geluid van een broek die omhoog werd getrokken, voetstappen die zich verwijderden. De deur ging zacht dicht.

Lieke bleef zitten zoals ze was.

Op handen en knieën. Blinddoek nog om. Kont omhoog. Sperma dat langzaam over haar rug gleed. Ze wachtte. Minutenlang. Haar ademhaling kalmeerde langzaam. Haar armen begonnen te trillen van pure uitputting. Haar knieën deden pijn van het lange knielen.

Pas toen ze zeker wist dat er niemand meer was, bracht ze trillende handen naar achteren en maakte de knoop van de blinddoek los. De stof viel van haar gezicht. Ze knipperde tegen het zwakke licht van de kamer.

Leeg.

Niemand.

Ze was alleen.

Langzaam, met trillende spieren, liet ze zich opzij zakken op het bed. Haar huid was plakkerig van speeksel, van sappen, van het sperma. Haar kutje voelde rauw, open, overgevoelig. Haar keel was schor. Elke spier in haar lichaam protesteerde.

Toch brandde er onder die uitputting nog steeds iets.

Verlangen.

Naar hem.

Naar haar meester.

Ze begreep er niets van. Hoe kon één man onzichtbaar zijn? Hoe kon hij zich vermenigvuldigen? Hoe kon hij de ene keer zo zacht en de andere keer zo hard voelen, de ene keer alleen een tong en de andere keer twee lullen tegelijk? Hoe kon hij soms een blinddoek omdoen en soms gewoon verdwijnen? De vragen draaiden in haar hoofd zonder antwoord. Ze wist alleen één ding: ze was van hem. Helemaal. Onvoorwaardelijk.

Schuld drong zich sterker naar de oppervlakte nu de adrenaline wegebde.

Kevin.

Zijn lieve handen. Zijn warme mond. De manier waarop hij haar vanochtend in het bos had aangekeken, alsof ze het mooiste was wat hij ooit had gezien. En zij lag hier, gebruikt door mannen die ze niet eens had gezien, haar lichaam bedekt met het zaad van vreemden, haar ziel allang overgegeven aan iemand van wie ze de naam niet kende.

“Sorry…” fluisterde ze in het donker, zo zacht dat het nauwelijks hoorbaar was. Een excuus dat hij nooit zou horen.

De uitputting werd absoluut.

Haar oogleden werden zwaar. Haar ledematen voelden als lood. Ze trok met de laatste kracht die ze had de deken over haar lichaam en rolde op haar zij. De geur van seks hing zwaar in de kamer, vermengd met de vertrouwde geur van haar eigen lakens.