Hugo’s Huwelijkscadeau

Inneke staarde in de vitrine van de bruidswinkel naar haar spiegelbeeld en voelde een lichte kriebel in haar buik. Over twee weken zou ze trouwen met de man van wie ze zielsveel hield, en alles moest perfect zijn, ook wat er onder de trouwjurk zat. Ze had besloten om zichzelf te verwennen met iets speciaals, sexy lingerie die haar zelfvertrouwen een extra boost zou geven op haar huwelijksnacht.

Met een opgewonden glimlach wou ze de chique lingeriezaak binnenstappen en normaal werd ze hier altijd hartelijk ontvangen door de eigenares, een warme vrouw die precies wist wat bij haar figuur paste. Maar vandaag hing er een briefje op de deur, “Vanwege ziekte vandaag gesloten, excuses voor het ongemak.”

Net toen Inneke teleurgesteld wilde omdraaien, ging de deur toch open. Voor haar stond een statige man van midden vijftig met een vriendelijke, maar licht verlegen glimlach. “Goedemiddag mevrouw,” zei hij met een diepe stem. “Mijn vrouw is helaas ziek, maar ik ben Hugo, ik neem vandaag voor haar waar. Kan ik u ergens mee helpen?”

Inneke twijfelde even maar stapte dan toch naar binnen. Ze wilde zo graag een setje en wilde het niet uitstellen. De geur van luxe parfum en zacht zijde hing in de lucht. “Natuurlijk,” zei ze met een glimlach die iets nerveuzer was dan ze wilde toegeven. “Ik kom voor iets… speciaals. Voor mijn huwelijksnacht.”

Hugo’s wenkbrauwen gingen even omhoog, niet uit verbazing, maar uit een soort professionele erkenning. Hij knikte begrijpend en sloot de deur achter haar af met een zacht klikje, “zodat we niet gestoord worden,” verklaarde hij kalm.

“Gefeliciteerd alvast,” zei hij terwijl hij haar voorging naar het midden van de winkel, waar de mooiste sets uitgestald lagen op fluwelen kussens. Zijn stem was warm, maar er klonk iets in door wat Inneke niet meteen kon plaatsen, een mengeling van vriendelijkheid en iets… aandachtigs.

“Ik help mijn vrouw al jaren af en toe in de winkel, dus ik ken de collectie goed,” vervolgde hij. “Vertel me maar wat u zoekt. Iets klassieks in ivoor? Iets gedurfd in zwart kant? Of misschien rood… voor een onvergetelijke indruk?”

Inneke voelde haar wangen weer warm worden terwijl ze naar de prachtige stukken keek. Zijn blik was rustig, maar volgde haar reacties nauwgezet, alsof hij precies wilde inschatten wat haar hart sneller liet kloppen.

“Ik denk… iets wat elegant is, maar ook echt sexy,” zei ze zacht. “Iets waarbij hij zijn ogen niet van me af kan houden.”

Hugo glimlachte subtiel. “Dan weet ik precies waar we moeten beginnen.”

Hugo leidde haar naar een discreet verlichte hoek van de winkel waar de mooiste bruidsets hingen. Hij pakte twee prachtige setjes van het rek, één in zacht ivoor, met fijn kant en subtiele borduurwerk dat perfect bij een trouwjurk paste, en één in diep zwart, met doorschijnend kant en een iets gewaagdere snit die pure verleiding uitstraalde.

“Welke kleur spreekt u het meest aan?” vroeg hij rustig, terwijl hij beide setjes voor haar ophield. Zijn blik bleef vriendelijk en professioneel, maar Inneke voelde dat hij haar reactie aandachtig opnam.

Inneke beet even op haar lip en keek van het ene naar het andere setje. “Ik twijfel,” bekende ze zacht. “Ivoor voelt zo…klassiek, romantisch. Precies wat je verwacht op je huwelijksnacht.” Ze raakte voorzichtig het zachte kant van het ivoren setje aan. “Maar zwart…” Haar vinger gleed over de donkere stof. “Zwart voelt stout. Alsof ik een geheim bij me draag onder die witte jurk. Iets wat alleen hij zal zien.”

Hugo knikte langzaam, een lichte glimlach rond zijn lippen. “Veel bruiden kiezen uiteindelijk voor zwart,” zei hij op vertrouwelijke toon. “Het contrasteert prachtig met de jurk. En het geeft een gevoel van macht, van eigen sensualiteit. Alsof je zegt: ik ben niet alleen de bruid, ik ben ook de vrouw die hem helemaal gek maakt.”

Inneke voelde een warme tinteling door haar lichaam gaan bij zijn woorden. Ze keek hem even aan en zag dat zijn ogen even over haar figuur gleden, niet opdringerig, maar taxerend, alsof hij al voor zich zag hoe elk setje haar zou staan.

“Misschien… moet ik ze allebei even passen?” stelde ze voor, haar stem iets heser dan normaal.

Hugo’s glimlach werd iets breder. “Natuurlijk. De pashokjes zijn achterin. En als u wilt, kan ik u adviseren over de pasvorm. Mijn vrouw laat me dat vaak doen als ze er niet is.” Hij pauzeerde even. “Alleen als jij dat prettig vindt, uiteraard.”

Inneke knikte langzaam. “Dat lijkt me wel fijn.”

Inneke sloot het gordijn van het ruime pashokje en kleedde zich snel uit. Het ivoren setje gleed over haar huid als een fluwelen streling, het kant voelde delicaat, de stof zacht en luxueus. Ze draaide zich naar de grote spiegel aan de binnenkant van het hokje en bekeek zichzelf kritisch. Het was prachtig… maar het paste niet helemaal. Het slipje zat net iets te strak, sneed subtiel in haar heupen en benadrukte haar rondingen op een manier die bijna té was. De bh was het echte probleem: haar volle borsten puilden er licht overheen, de cups konden de welving niet helemaal bevatten, waardoor er een verleidelijke decolleté ontstond die meer bloot liet dan bedoeld.

Het zag er ongelooflijk sexy uit, bijna té sexy voor een ‘klassieke’ bruidslingerie, maar het zat gewoon niet comfortabel genoeg voor een hele avond en nacht.

“Hugo?” riep ze zacht, haar stem een beetje schor van de zenuwen. “Dit ivoren setje… het is heel mooi, maar het is denk ik een maatje te klein.”

Het gordijn bewoog niet meteen. Toen hoorde ze zijn voetstappen naderen en zijn kalme stem vlakbij. “Geen probleem. Laat me even kijken, dan kunnen we direct een maat groter pakken.”

Inneke schoof het gordijn toen een klein stukje open, net genoeg om haar bovenlichaam en heupen te laten zien. Ze stond daar in het zachte licht van het pashokje, het te krappe ivoor strak om haar lichaam, haar wangen lichtrood.

Hugo’s blik gleed professioneel over de pasvorm. Zijn ogen bleven even hangen bij de manier waarop de bh haar borsten omhoog duwde, maar hij herstelde zich snel. “U heeft gelijk,” zei hij rustig, zijn stem iets lager dan daarvoor. “De cups zijn te klein, en het slipje knelt. Uw figuur verdient iets wat perfect aansluit, niet iets wat knelt.”

Hij draaide zich half om naar het rek buiten het hokje en pakte zonder te kijken de volgende maat. “Probeer deze maar. En als u wilt… ik kan u helpen met de sluiting achterop, dat is soms lastig alleen.”

Hugo gaf de nieuwe maat aan en wachtte geduldig buiten het gordijn tot Inneke hem riep.

“Kunt u me even helpen met de sluiting?” vroeg ze na een paar tellen, haar stem zacht en een tikje onzeker.

“Natuurlijk,” antwoordde hij kalm. Hij schoof het gordijn opzij en stapte het ruime pashokje binnen. De ruimte voelde meteen een stuk kleiner toen hij achter haar ging staan.

Inneke stond met haar rug naar hem toe, het ivoren setje nu in de juiste maat. De stof viel perfect om haar slanke taille, het kant volgde de ronding van haar heupen en de bh sloot mooi aan zonder te knellen. Haar borsten werden subtiel omhoog getild, het decolleté zacht en uitnodigend. Haar blote rug was glad en bleek in het warme licht van het hokje, een smalle strook huid die van haar schouders naar de zachte welving van haar onderrug liep.

Hugo moest even slikken. Dit was anders dan zijn vrouw, haar lichaam kende hij al decennia, elk lijntje, elke vertrouwde curve. Maar Inneke was jong, strak, vol levenslust die bijna tastbaar was. De lingerie maakte alles nog uitdagender, het kant leek gemaakt voor haar huid, alsof het haar sensualiteit extra benadrukte in plaats van bedekte.

Hij bracht zijn handen naar de sluiting van de bh, zijn vingers licht trillend, hoewel hij dat goed verborg. “Adem even diep in,” zei hij zacht, zijn stem lager dan hij bedoelde. Zijn vingertoppen raakten per ongeluk haar warme huid terwijl hij de haakjes vastmaakte, een kort, elektrisch contact.

“Perfect,” zei hij schor toen de sluiting vastzat. Hij liet zijn handen nog een seconde langer op haar schouders rusten dan strikt nodig was, alsof hij de pasvorm controleerde. “Het zit nu precies zoals het moet. U ziet er… adembenemend uit.”

Inneke draaide zich langzaam om, nog steeds in alleen het lingeriesetje, en keek hem recht aan. De lucht in het pashokje leek dikker, geladen.

“Echt?” fluisterde ze. “Vind u het mooi?”

Hugo knikte langzaam. “Heel mooi.”

Hij genoot in stilte van het zicht op haar jonge, strakke lichaam, maar hij bleef uiterlijk kalm en beheerst, alsof dit de normaalste zaak van de wereld was. Zijn handen gleden nog even over haar schouders na het vastmaken van de sluiting, een gebaar dat langer duurde dan nodig, maar dat hij camoufleerde als een laatste controle op de pasvorm.

Inneke had niets door. Ze draaide zich een paar keer langzaam om voor de grote spiegel, haar armen licht geheven om te kijken hoe het kant over haar borsten viel, hoe het slipje haar billen omvatte. “Het zit nu wel veel beter,” zei ze opgelucht, terwijl ze naar haar eigen spiegelbeeld glimlachte. “Echt perfect.”

Hugo’s blik volgde elke beweging, zijn ademhaling iets dieper dan daarnet. Hij voelde een warme opwinding opkomen, een tinteling die hij al lang niet meer zo intens had ervaren.

“Wacht even,” zei hij zacht, zijn stem vriendelijk maar met een lichte schorheid. “Hier zit het bandje een beetje scheef.”

Hij stapte iets dichterbij, zijn lichaam nu bijna tegen het hare. Met een traag, zogenaamd zorgvuldig gebaar legde hij zijn vingers op het dunne bandje van de bh over haar schouder en trok het zachtjes recht. Zijn duim gleed daarbij bewust langs haar huid, een streling die hij deed lijken op een toevallige aanraking. Daarna liet hij zijn handen zakken naar haar rug, “om te controleren of het kant overal mooi vlak ligt”. Zijn vingertoppen streken langs de rand van de bh, vervolgens lager, over de zachte welving van haar onderrug, tot net boven de rand van het slipje. Elke ‘correctie’ was klein, bijna onzichtbaar, maar hij profiteerde van elk moment dat zijn handen haar warme huid mochten raken.

Hugo’s handen gleden verder naar beneden, alsof hij nog één laatste detail wilde perfectioneren. “Hier zit het slipje nog een beetje laag,” mompelde hij, zijn stem laag en beheerst. Zijn vingers haakten zachtjes onder de dunne bandjes aan weerszijden van haar heupen en trokken het ivoren stofje iets hoger, zodat het strakker om haar billen en tussen haar benen kwam te zitten.

Inneke voelde de stof meteen strakker spannen. Een lichte druk tegen haar gevoeligste plekje deed haar adem even stokken. Ze keek in de spiegel en zag hoe het fijne kant nu perfect haar vormen volgde, maar ook hoe het dunne materiaal zich strak over haar schaamlippen spande. Door de lichte doorschijnendheid en de spanning van de stof was het spleetje duidelijk zichtbaar, een subtiel, verleidelijk lijntje dat de contouren van haar poesje onmiskenbaar tekende.

Hugo stond achter haar, zijn ogen gericht op precies dezelfde plek in de spiegel. Hij liet zijn blik even rusten, genietend van het intieme zicht dat ze hem onbewust bood. Zijn ademhaling werd iets dieper, zijn vingers bleven nog een seconde langer op haar heupen liggen dan nodig was, zijn duimen zacht over de rand van het kant strelend.

“Zo zit het beter,” zei hij uiteindelijk, zijn stem heser dan daarvoor. “Het benadrukt uw vormen… precies zoals het bedoeld is.”

Ze draaide zich half naar hem toe, haar borsten lichtjes bewegend in de perfect zittende bh, en keek hem aan. “Echt?” fluisterde ze. “Vind u… vind u dat het mooi staat zo?”

Hugo deed een stap terug, zijn handen nog warm van haar huid, en keek haar met een rustige maar intense blik aan.

“Als u het ivoren setje mooi vindt dan gaat u het zwarte helemaal adembenemend vinden,” zei hij zacht, zijn stem laag en overtuigend. “Het contrasteert zo sterk met uw huid… en het heeft iets ondeugends. Iets wat perfect past bij wat u eerder zei, dat geheimpje onder uw trouwjurk.”

Hij draaide zich om, pakte het zwarte setje van het rek, diep zwart kant, bijna doorschijnend, met fijne bandjes en een nog gewaagdere snit dan het ivoren en reikte het haar aan.

“Probeer dit maar eens,” zei hij, een lichte glimlach om zijn lippen. “Ik wacht hier. En als u hulp nodig hebt met de sluiting… of met hoe het zit… roept u maar.”

Inneke nam het setje aan, haar vingers streken even langs de zijne. Het kant voelde koeler aan dan het ivoor, maar beloofde des te meer vuur. Ze knikte, haar hart bonzend in haar keel.

“Oké,” fluisterde ze. “Ik… ik ga het passen.”

Terwijl Inneke het ivoren setje helemaal uittrok en even naakt stond voor de spiegel, hield Hugo het gordijn open op een subtiele kier. Hij kon zich niet bedwingen, zijn ogen volgden elke beweging. Ze boog zich licht voorover om het zwarte slipje op te rapen. Tussen haar gespreide benen, van achteren, ving hij een kort maar glashelder zicht op haar kortgeschoren poesje. Het dons was netjes bijgewerkt, een dun streepje zacht haar dat haar gladde schaamlippen accentueerde. De roze huid glansde licht in het warme licht van het pashokje, en heel even opende zich het intieme uitzicht tussen haar ronde billen.

Toen ze zich weer oprichtte en de bh voor haar borsten hield, zag hij in de spiegel haar volle, stevige borsten helemaal bloot. Ze waren perfect rond, met kleine, rozige tepels die licht verstijfden in de koele lucht van het hokje. De tepels stonden subtiel rechtop. Hugo’s adem stokte in zijn keel.

Ze merkte niets van zijn stiekeme blik. Ze gleed het zwarte slipje omhoog, daarna de bh, en draaide zich een paar keer om het kant goed te laten zitten. Pas toen alles naar wens zat, riep ze hem weer.

Hugo liet het gordijn los, zijn hart bonzend, zijn broek onaangenaam strak. Hij schraapte zijn keel en stapte naar binnen alsof er niets aan de hand was.

Maar toen hij haar daar zag staan in het diepe zwarte kant, het slipje strak om haar heupen, de bh die haar volle borsten prachtig omhulde en haar kleine tepels vaag door het doorschijnende kant liet doorschemeren, kon hij een zachte zucht niet onderdrukken.

“Mevrouw.” zei hij hees, zijn stem dik van opwinding die hij niet langer helemaal kon verbergen. “Dit… dit is niet gewoon mooi. Dit is gevaarlijk mooi.”

Hij stapte dichterbij, zijn ogen donker, zijn handen al half geheven alsof hij weer iets wilde ‘corrigeren’.

“Mag ik… nog even kijken hoe het zit?” vroeg hij, bijna fluisterend.

Hugo stapte nog een halve stap dichterbij, zijn aanwezigheid warm en overweldigend in het kleine pashokje. “De cups zitten bijna perfect,” zei hij zacht, “maar hier kan het nog iets beter aansluiten.”

Zijn handen gleden naar voren, langs haar ribben, tot ze de onderkant van de zwarte bh raakten. Met zorgvuldige, trage bewegingen tilde hij de cups heel licht op en schikte ze zodat het kant nog mooier om haar volle borsten viel. Door de dunne, bijna doorschijnende stof zag hij duidelijk haar kleine tepels, verstijfd, en nu nog prominenter doordat het kant er strak overheen spande. Hij liet zijn blik er heel even op rusten, subtiel, zonder dat hij zijn hoofd bewoog, maar zijn ogen verraadden zijn fascinatie.

Inneke stond stil, haar armen licht langs haar lichaam, en liet hem begaan. Ze vertrouwde erop dat hij professioneel was, dat dit gewoon hoorde bij het perfect laten zitten van zo’n duur setje. De tinteling die door haar heen ging bij elke aanraking schreef ze toe aan de zenuwen, aan het intieme van de situatie.

Hugo’s vingers gleden verder naar beneden. “En het stringetje…” mompelde hij, alsof hij hardop dacht. Hij haakte zijn duimen onder de dunne zijbandjes en trok het zwarte stofje langzaam hoger over haar heupen. De beweging was traag, bijna strelend. De string gleed dieper tussen haar billen en spande strakker aan de voorkant, waardoor het fijne kant zich nog nauwer om haar poesje vouwde. Het subtiele lijntje werd nog duidelijker, de contouren bijna uitdagend zichtbaar.

Inneke voelde de stof strak trekken en hapte zacht naar adem, maar ze zei niets. Een warme gloed verspreidde zich door haar onderbuik, maar ze hield zichzelf voor dat dit normaal was, dat hij gewoon wilde dat alles perfect zat.

Hugo liet zijn handen nog een seconde op haar heupen rusten, zijn duimen zacht over de rand van het kant strijkend. “Zo,” zei hij hees, zijn stem dik van de inspanning om zich te beheersen. “Nu zit het precies zoals het moet. Elk detail… perfect.”

Hij deed een kleine stap terug, maar zijn ogen bleven op haar lichaam gericht, op de manier waarop het zwarte kant haar jonge vormen omarmde, op de tepels die door de stof prikten, op het strakke stringetje dat nauwelijks iets aan de verbeelding overliet. Inneke keek in de spiegel en zag zichzelf: verleidelijk, bijna onherkenbaar stout. Haar wangen gloeiden. Ze draaide zich langzaam naar hem toe en vroeg met een zachte, bijna fluisterende stem, “Welke… welke vind u nu het mooist? Het ivoor… of dit?”

Hugo’s voorkeur ging duidelijk uit naar het zwarte setje, de manier waarop het diepe kant haar lichte huid omarmde, hoe het haar rondingen nog uitdagender maakte, het liet hem niet los. Hij genoot intens van deze onverwachte situatie: een mooie, jonge bruid-in-spe die zich naïef en vertrouwensvol aan hem overleverde, terwijl hij stukje bij beetje meer durfde.

Hij deed een kleine stap dichterbij, zijn stem zacht en zorgzaam, alsof hij alleen maar de perfecte pasvorm wilde garanderen.

“Het zit al prachtig,” zei hij kalm, “maar als u het écht onvergetelijk wilt maken, moet elk detail kloppen. Mag ik… nog even controleren of alles overal goed aansluit? Gewoon om zeker te zijn dat u er de hele nacht comfortabel in zit.”

Inneke keek hem via de spiegel aan, haar wangen nog steeds lichtrood van de spanning en de complimenten. Ze knikte zacht, zonder argwaan. “Ja, natuurlijk… u weet vast beter hoe het hoort te zitten.”

Ze had niets door. Voor haar was Hugo gewoon een ervaren winkelier die zijn vrouw verving, iemand die haar hielp de beste keuze te maken. De lichte tinteling die ze voelde bij zijn aanrakingen, schreef ze toe aan de opwinding van het moment, aan het vooruitzicht haar verloofde te verrassen.

Hugo glimlachte inwendig terwijl hij weer dichterbij kwam. Zijn handen gleden eerst naar haar schouders, alsof hij de bandjes nog eens gladstreek. Daarna naar haar rug, waar hij met trage vingers het kant van de bh volgde, lager, tot aan de sluiting en weer terug. Elke beweging was subtiel, professioneel ogend, maar hij rekte de seconden, genietend van de warmte van haar huid onder zijn vingertoppen. Toen zette hij een gewaagde stap, zijn stem zacht maar met een ondertoon van autoriteit die geen tegenspraak duldde.

“Om echt zeker te zijn dat het stringetje perfect zit,” zei hij kalm, “zou u zich een beetje voorover kunnen buigen? Dan kan ik zien of het mooi recht tussen uw billen ligt. Dat is belangrijk als je de hele avond wilt dansen en bewegen, het mag niet gaan verschuiven.”

Inneke’s wangen kleurden dieprood. De vraag was intiem, bijna té intiem, maar ze slikte haar verlegenheid weg. Hugo klonk nog steeds professioneel, alsof dit normaal was in een lingeriewinkel. Ze wilde dat alles perfect was, en hij leek precies te weten waar hij het over had.

“Oké…” fluisterde ze. Ze draaide zich half naar de spiegel toe, zette haar voeten iets uit elkaar en boog langzaam voorover, haar handen rustend op haar bovenbenen. Haar rug kromde zich zacht, haar billen kwamen iets naar achteren, en het zwarte stringetje spande zich strak tussen haar ronde, stevige billen.

Hugo stapte iets dichterbij. Van achter haar had hij nu een ongehinderd uitzicht, het dunne zwarte bandje verdween precies in het midden, tussen haar gladde, bleke billen. Haar borsten hingen licht voorover in de bh. Hij liet een zachte, goedkeurende hum horen. Zijn handen kwamen naar voren, niet aarzelend meer, en hij legde zijn vingertoppen op haar heupen. Langzaam liet hij ze naar het bandje glijden, alsof hij alleen maar controleerde of het recht zat. Zijn duimen streken daarbij bewust over de zachte huid van haar billen, een streling die hij deed voorkomen als een noodzakelijke correctie.

Inneke voelde een warme rilling door haar hele lichaam gaan. Haar ademhaling werd oppervlakkiger, maar ze bleef voorover gebogen, gehoorzaam, vertrouwend.

“Wacht even,” zei hij zacht, bijna fluisterend, “ik zie dat het bandje hier nog iets scheef zit. Mag ik het even beter leggen?”

Inneke knikte verlegen, zonder zich oprichten. “Ja… dat is goed,” mompelde ze, haar stem zacht en een beetje trillend.

Hugo hurkte langzaam achter haar, zijn gezicht nu op bijna gelijke hoogte met haar onderlichaam. Met een traag, beheerst gebaar haakte hij zijn vingers onder het dunne zwarte bandje en trok het zogenaamd recht, maar in werkelijkheid verschoof hij het nauwelijks. Het was een excuus, een manier om langer te kunnen kijken. Van zo dichtbij had hij een ongehinderd, intiem uitzicht. Tussen haar gladde, ronde billen was elk detail zichtbaar: het smalle bandje verdween diep in haar bilspleet, en er was bijna geen enkel haartje te bekennen, alles was perfect glad en verzorgd. Haar kleine, rozige kontgaatje tekende zich subtiel af, en iets lager, waar het stringetje strak tegen haar poesje drukte.

Zonder haar toestemming af te wachten, maar met een beweging die zo natuurlijk leek dat het bijna professioneel overkwam, haakte hij zijn duim onder het stringetje en trok het zachtjes, heel even, opzij.

Inneke verstijfde een fractie van een seconde, maar zei niets. Ze vertrouwde hem nog steeds.

En daar, in dat korte, gestolen moment, zag Hugo alles. Het zwarte kant gleed opzij en onthulde haar kleine poesje. De schaamlippen waren licht gezwollen, zachtroze, en door de houding en de opwinding die onbewust door haar lichaam golfde, stonden ze heel subtiel uit elkaar. Een glinstering van vocht ving het licht, een teken dat haar lichaam reageerde op de spanning, op zijn aanrakingen, ook al wist haar hoofd het nog niet.

Een wilde, bijna dierlijke drang raasde door zijn lijf. Zijn hart bonsde in zijn borst, zijn adem stokte, en een hitte schoot recht naar zijn onderbuik. Hij wilde meer. Veel meer. Zijn vingers jeukten om verder te gaan, om haar echt aan te raken, om te voelen hoe warm en nat ze was.

“Ik merk dat u een beetje… opgewonden raakt van het passen,” zei hij zacht, zijn stem laag en rustig, alsof hij een simpel vaststelling deed.

Inneke’s ogen werden groot. Haar wangen brandden onmiddellijk dieprood en ze wilde iets zeggen, een excuus stamelen, maar de woorden bleven steken in haar keel.

“Helemaal niet erg, hoor,” vervolgde hij kalm. “Dat gebeurt wel vaker bij bruiden als ze iets moois passen voor hun huwelijksnacht. Het maakt dat u al een beetje aan die nacht begint te denken, hè? Aan hoe hij u zal uitkleden… hoe hij u zal aanraken als hij dit zwarte kant ontdekt.”

Inneke sloeg haar ogen neer, haar lippen licht geopend. Ze voelde precies wat hij bedoelde, de warme nattigheid tussen haar benen, de lichte zwelling die het stringetje nu nog strakker liet aanvoelen. Ze knikte bijna onzichtbaar, haar stem nauwelijks hoorbaar.

“Misschien… ja, een beetje,” fluisterde ze, nog steeds verlegen maar niet langer in ontkenning.

“U hoeft u nergens voor te schamen, mevrouw." zei hij zacht. “Dat uw lichaam zo reageert… dat is precies wat dit setje hoort te doen. Het is gemaakt om u te laten voelen hoe begeerlijk u bent. Hoe opgewonden u kunt worden van alleen al het idee dat iemand u straks langzaam uitkleedt… centimeter voor centimeter… tot hij dit zwarte kant ontdekt.”

Hij stapte iets dichterbij, zonder haar aan te raken, maar dicht genoeg dat ze zijn warmte voelde. Zijn woorden waren zorgvuldig gekozen, subtiel, plagend, nooit grof, maar elk zinnetje droeg een lading mee die rechtstreeks naar haar onderbuik ging.

“Stel u voor,” vervolgde hij fluisterend, “hoe hij u op bed legt, uw jurk nog aan, en zijn handen over uw heupen laat glijden… tot hij dit dunne stringetje voelt. Hoe hij het langzaam opzij schuift, precies zoals ik net deed… en ontdekt hoe klaar u voor hem bent.”

Inneke’s ademhaling werd hoorbaar sneller. Ze stond nog steeds in alleen het zwarte lingeriesetje, haar tepels duidelijk zichtbaar door het doorschijnende kant, haar wangen rood en haar ogen groot.

Hugo zag het allemaal, de lichte trilling in haar benen, de manier waarop haar borsten mee bewogen met haar snelle ademhaling, het subtiele glinstertje dat hij wist dat er nog steeds was tussen haar benen.

“U bent zo mooi als u zo reageert,” zei hij nog zachter, bijna tegen haar oor. “Zo jong, zo gevoelig… U verdient het om te voelen hoe sterk u een man kunt maken. Zelfs een man die u nog maar net ontmoet hebt.”

Hij liet de woorden even hangen, gaf haar ruimte om ze te laten landen. Zijn hoop was dat ze zich zou openstellen, dat haar naïeve vertrouwen zou omslaan in een stille, nieuwsgierige overgave.

“Het… het voelt inderdaad een beetje gek,” bekende ze zacht. “Maar ook… spannend. Ik weet niet… ik heb dit nog nooit zo gevoeld bij het passen van lingerie.”

Hugo stond zo dichtbij dat hij de subtiele, muskusachtige geur opving die nu uit het zwarte kant opsteeg, warm, zoet, het bewijs dat haar jonge lichaam reageerde op zijn woorden, op zijn nabijheid, op alles wat er in dit kleine pashokje gebeurde. Het maakte hem bijna duizelig van verlangen.

“Ziet u hoe uw lichaam eerlijk is, mevrouw?” fluisterde hij. “Hoe het al begint te verlangen naar aanraking… naar vingers die u langzaam openen, die voelen hoe nat u bent. U hoeft u er niet voor te schamen. Integendeel. Het is het mooiste wat een vrouw kan laten zien, dat ze geil wordt van het idee alleen al.”

Terwijl hij sprak, liet hij zijn handen weer naar haar heupen glijden. Zijn vingers haakten onder de dunne zijbandjes van het stringetje, en met een trage, bijna hypnotiserende beweging trok hij het zwarte kant zachtjes naar beneden. Eerst over haar heupen, toen lager, tot het op haar dijen rustte, net boven haar knieën.

Inneke hapte zacht naar adem. Ze keek naar beneden, zag hoe haar gladde, gezwollen poesje nu helemaal bloot was, de schaamlippen licht geopend en glinsterend van haar eigen opwinding. Haar benen trilden licht, maar ze deed geen stap achteruit. Ze bleef staan, half naakt, overgeleverd aan zijn blik en zijn woorden.

Hugo’s ogen werden donkerder terwijl hij naar haar keek, naar dat perfecte, jonge kutje dat nu open en bloot voor hem lag.

“Kijk eens hoe mooi u bent,” zei hij schor. “Hoe uw lichaam smeekt om aangeraakt te worden. U bent zo nat,… zo klaar. Uw verloofde boft maar. Maar nu… nu zie ík het als eerste. Voelt u hoe spannend dit is?” vroeg hij zacht. “Hoe uw hart sneller klopt… hoe alles tussen uw benen tintelt? Dat is wat dit setje met u doet. Dat is wat ík met u doe.”

Inneke’s lippen trilden. Ze ademde zwaar, haar borsten bewogen mee in de zwarte bh. Ze zei niets, maar haar ogen, groot en glanzend, verrieden dat ze luisterde. Dat ze luisterde naar elk woord. Dat ze zich langzaam liet meeslepen.

“U bent zo prachtig als u zich laat gaan, mevrouw,” fluisterde hij. “Kijk eens hoe uw lichaam al reageert… hoe uw tepels hard zijn geworden. Dat is geen toeval. Dat is omdat u dit wilt voelen. Omdat u ernaar verlangt om begeerd te worden… echt begeerd.”

Zijn vingers bereikten de onderkant van de zwarte bh. Zonder aarzelen, maar met een trage, zelfverzekerde beweging, haakte hij zijn duimen onder de cups en trok ze zacht naar beneden. De stof gleed over haar volle borsten, en ze vielen eruit, rond en stevig. Inneke hapte naar adem, haar armen schokten licht maar ze deed geen poging zichzelf te bedekken. Ze stond daar, half naakt, het stringetje nog op haar dijen, haar borsten bloot en zwaar ademend. Haar ogen waren groot, een mengeling van schrik, schaamte en een diepere, groeiende opwinding die ze niet langer kon ontkennen.

“Kijk nou,” zei hij zacht, bijna eerbiedig. “Wat een perfecte borsten dat u heeft. Zo jong, zo gevoelig… Uw tepels staan recht overeind. Ze smeken er gewoon om aangeraakt te worden.”

“Je hoeft niets te doen,” vervolgde hij fluisterend. “Je hoeft alleen maar te voelen hoe goed dit is. Hoe je lichaam ja zegt, ook al is je hoofd nog een beetje bang. Je bent hier veilig. Je mag dit voelen. Je mag je laten gaan… voor mij, nu, op dit moment.”

Inneke’s lippen trilden. Haar ademhaling was snel en oppervlakkig, haar borsten bewogen mee bij elke hijg. Tussen haar benen voelde ze zichzelf nog natter worden, een warme druppel die langzaam langs de binnenkant van haar been gleed. Hugo zag het allemaal: hoe haar poesje glinsterde van de nattigheid, hoe haar dijen licht trilden, hoe haar heupen onwillekeurig een klein beetje naar voren wiegden, alsof haar lichaam zelf om meer vroeg. Haar borsten hingen zwaar en bloot, de kleine tepels hard en gevoelig, en haar ademhaling was snel, bijna hijgend.

“Leun maar met uw handen tegen de muur,” fluisterde hij hees, zijn stem dik van verlangen. “Ontspan u… laat me voor u zorgen.”

Inneke deed wat hij vroeg, nog steeds in een roes van verwarring en opwinding. Ze zette haar handen tegen de koele wand, haar armen gestrekt, haar rug licht gekromd. Haar billen staken iets naar achteren, haar benen licht gespreid, het stringetje nog op haar dijen. Ze beefde, maar niet van angst, haar lichaam schreeuwde om aanraking.

Hugo deed een stap achteruit. Zijn ogen namen haar op, de jonge, naakte bruid-in-spe, overgeleverd aan hem in dit intieme hokje. Met snelle, maar beheerste bewegingen begon hij zich uit te kleden. Eerst zijn overhemd, dat hij openknoopte en van zijn schouders liet glijden. Toen zijn broek, die hij omlaag schoof samen met zijn boxer. Zijn lid sprong hard en zwaar vrij, kloppend van de spanning die al zo lang was opgebouwd. Hij stond nu naakt achter haar, zijn lichaam gespierd en ervaren, zijn ademhaling diep. Hij kwam weer dichterbij, zijn warmte tegen haar rug, zijn harde lid licht tegen haar billen drukkend.

“Goed zo,” mompelde hij tegen haar oor, zijn handen glijdend over haar zijden, naar haar heupen. “U bent zo mooi als u zich zo overgeeft… zo nat, zo klaar. Ik ga u laten voelen hoe het echt kan zijn. Nog voor uw huwelijksnacht.”

Inneke stond voorovergebogen, haar handen plat tegen de wand van het pashokje, haar vingers gespreid alsof ze zich schrap zette tegen een storm die vanbinnen woedde. Ze was in een soort trance, haar ogen half gesloten, haar lippen licht geopend terwijl ze hijgde. In haar hoofd tolden de gedachten.

Hoe is dit gebeurd? Hoe heb ik dit zo ver laten komen?

Ze zag nog voor zich hoe ze de winkel was binnengestapt, onschuldig en opgewonden over haar aanstaande huwelijk. Hoe Hugo’s vriendelijke stem haar gerust had gesteld, hoe zijn handen eerst professioneel, toen steeds intiemer waren geworden. Elke aanraking had gevoeld als een kleine overgave en ze had het toegelaten. Nu stond ze hier, naakt en nat, haar poesje bloot en kloppend, terwijl een man die ze nauwelijks kende achter haar stond, hard en klaar om haar te nemen.

“Ik… ik heb een vriend,” fluisterde ze zwak, bijna als een laatste poging om zichzelf te herinneren aan wie ze was. Maar haar heupen bewogen licht naar achteren, tegen zijn hand aan, alsof haar lichaam een ander antwoord gaf.

Hugo boog zich voorover, zijn borst tegen haar rug, zijn lippen bij haar oor.

“Dat weet ik,” fluisterde hij schor. “En toch staat u hier. Toch ben u zo nat voor mij. Omdat u dit nodig hebt. Omdat u wilt voelen hoe het is om echt genomen te worden… één keer, helemaal.”

Zijn harde lid warm en zwaar gleed langzaam tussen haar dijen, langs haar natte lippen, zonder binnen te dringen. Inneke sloot haar ogen. De schuld brandde in haar borst, maar de lust brandde heter.

Inneke keek achterom over haar schouder, haar ogen groot en wazig van de roes waarin ze verkeerde. Daar stond Hugo, naakt en dicht tegen haar aan, zijn harde erectie fier overeind. De eikel glansde licht, open en klaar, pulserend van verlangen. Het pashokje hing zwaar van de geur, de zwoele geile lucht van haar eigen opwinding vermengde zich met zijn zweet, een bedwelmende mix die de kleine ruimte nog intiemer maakte. Haar gedachten waren een chaos van schuld en lust. Zonder iets te zeggen spreidde ze haar benen iets verder uit elkaar, haar handen stevig tegen de wand, haar rug gekromd. Een stille uitnodiging, een overgave die ze zelf nauwelijks begreep.

Direct voelde ze het, de warme, gladde top van zijn penis die tegen haar natte spleetje drukte. Hugo kreunde zacht, zijn handen grepen haar heupen steviger vast. Hij duwde langzaam vooruit, niet gehaast, genietend van elk moment. Inneke was doorweekt, haar poesje gleed makkelijk voor hem open. Zijn dikke stam gleed centimeter voor centimeter naar binnen, rekte haar op een manier die ze niet gewend was. Ze hapte naar adem, een scherp, bevend geluid dat door het hokje echode toen ze zijn dikte diep in zich voelde. Hij vulde haar helemaal, raakte plekken die een golf van hitte door haar hele lichaam stuurden.

“Goed zo,” fluisterde Hugo schor tegen haar oor, zijn borst tegen haar rug, zijn heupen nu strak tegen haar billen. “Voelt u hoe u me omvat? Hoe nat en strak u bent… Dit is wat u wilde voelen. Dit is hoe het echt kan zijn.”

Hij bleef even stil, diep in haar, liet haar wennen aan zijn aanwezigheid. Zijn handen gleden omhoog, kneedden haar bloot hangende borsten, zijn duimen cirkelden over haar harde tepels. Inneke sloot haar ogen, haar voorhoofd tegen de wand. De schuld flakkerde nog even op, een beeld van haar verloofde, maar werd overspoeld door de pure, rauwe sensatie van Hugo die haar helemaal in beslag nam. Ze duwde haar heupen licht naar achteren, een onwillekeurig gebaar dat hem dieper liet gaan.

Hugo begon te bewegen, eerst traag en diep, elke stoot bewust en krachtig. Hij trok zich bijna helemaal terug en gleed dan weer hard naar binnen, tot aan de bodem, alsof hij haar wilde laten voelen wie er nu de baas was. Alsof hij haar lichaam claimde, minuut na minuut, stoot na stoot.

Inneke’s handen drukten harder tegen de wand, haar vingertoppen wit van de spanning. Ze hapte naar adem bij elke diepe duw, haar kutje strak en nat om hem heen klemmend. Het voelde anders dan ze kende, groter, harder, meedogenloos. Elke keer dat hij tot het uiterste in haar schoof, ontsnapte er een zacht, bevend kreuntje aan haar lippen.

Hugo’s handen grepen haar heupen steviger vast, zijn vingers groeven in haar zachte huid. Hij zweette nu echt, druppels gleden over zijn borst, over zijn buik. Haar strakke, jonge warmte maakte hem gek. Hoe strakker ze hem omsloot, hoe geiler hij werd, hoe harder hij wilde stoten om haar helemaal te laten voelen dat ze zich nu aan hem overgaf.

“Voelt u dat?” gromde hij schor tegen haar oor, zijn stem ruw van lust. “Hoe uw kutje me vasthoudt… hoe u mij niet meer loslaat. U bent nu van mij. Ook al trouwt u over twee weken met hem… nú bent u van mij.”

Hij versnelde licht, nog steeds diep en hard, zijn heupen klappend tegen haar billen. Haar borsten schudden mee bij elke stoot, haar tepels schuurden langs de naar beneden getrokken bh. Ze boog haar rug nog meer, onwillekeurig, haar lichaam dat zich volledig aan hem onderwierp. Inneke’s hoofd tolde. Schuld en genot vochten in haar borst maar bij elke stoot werd de schuld verder weggeduwd. Ze voelde zich gevuld, genomen, begeerd op een manier die ze niet kende. Haar kutje kneep ritmisch om hem heen, haar eigen opwinding droop langs haar dijen.

Ze kreunde harder nu, niet langer in staat het in te houden.

“Ja…” fluisterde ze bijna onhoorbaar, haar stem gebroken. “Ja…”

Hugo hoorde het en grijnsde duister. Hij stootte nog harder, nog dieper, vastbesloten haar helemaal te breken en te laten komen op zijn pik, hier, nu, in dit pashokje.

Inneke voelde het aankomen als een golf die van heel ver kwam, eerst langzaam, dan onstuitbaar. Haar adem stokte, haar vingers klauwden tegen de wand, haar rug kromde zich nog dieper. Een warme, brandende druk bouwde zich op diep in haar onderbuik, werd heter, voller, tot het bijna pijn deed van spanning. Een felle, witte explosie schoot door haar hele lichaam. Haar kutje trok ritmisch samen om zijn dikke stam, zo intens dat ze luid en ongecontroleerd kreunde, een lang, bevend geluid dat uit haar keel barstte. Haar benen trilden hevig, haar knieën knikten bijna, maar Hugo’s handen op haar heupen hielden haar overeind.

Elke samentrekking stuurde een nieuwe schokgolf van genot door haar heen: van haar kloppende clit tot in haar borsten, haar tepels, zelfs tot in haar vingertoppen. Ze voelde zich openbarsten, leegstromen, helemaal vol en tegelijk helemaal leeg. Haar hele lichaam beefde, haar kutje pulseerde nog lang na, knijpend om Hugo heen, alsof het hem niet wilde laten gaan. Een warme golf van haar eigen vocht gleed langs haar benen en druppelde op de vloer.

Hugo voelde elke samentrekking, hoorde elk geluid, en gromde diep terwijl hij nog één keer hard in haar stootte, haar orgasme uitrekkend tot ze bijna niet meer kon.

Hugo voelde hoe Inneke’s orgasme hem helemaal omsloot, haar kreunen, haar trillende lichaam, de nattigheid die langs zijn ballen droop, alles dreef hem over de rand. Zijn greep op haar heupen werd harder, bijna pijnlijk. Zijn hele lichaam spande zich aan, zijn spieren trilden, zweet droop van zijn voorhoofd op haar rug.

Een felle, brandende explosie schoot door zijn lid. Hij voelde zijn ballen samentrekken en zijn zaad in krachtige, hete golven diep in haar pompen. Elke puls was intenser dan de vorige: één, twee, drie, vier lange, dikke stralen die hij met een schorre kreet in haar spoot, tot in haar diepste binnenste. Zijn pik klopte zwaar in haar strakke warmte, en hij bleef diep in haar gedrukt terwijl hij leegstroomde, langer en overvloediger dan hij in jaren had meegemaakt.

Hij boog zich voorover, zijn borst hijgend tegen haar rug, zijn armen om haar heen geslagen terwijl de laatste stuiptrekkingen door hem heen gingen. Zijn zaad vulde haar, warm en vol, en hij voelde hoe een deel langs zijn stam terugliep toen hij eindelijk stil bleef.

Ze stonden daar allebei na hijgend, bezweet, verbonden. Zijn lid nog half hard in haar, haar kutje nog licht pulserend om hem heen. Het pashokje rook naar seks, naar hun gemengde zweet en zaad, naar iets verbodens dat nu onherroepelijk gebeurd was.

Hugo trok zich langzaam terug, een nat geluid toen hij uit haar gleed. Een dikke druppel van zijn zaad volgde meteen, gleed langs haar binnenbeen omlaag. Hij keek ernaar, tevreden, bijna trots. Hij draaide haar zacht om, tilde haar kin op en keek haar diep in de ogen.

“Dit blijft ons geheim,” fluisterde hij. “Maar u weet nu hoe het voelt… écht genomen te worden.”

Inneke, nog trillend, nog vol van hem, knikte zwak. Tranen van intensiteit blonken in haar ogen, maar ze zei niets.

Die avond zat ze aan tafel tegenover haar verloofde, het zachte licht van de kaarsen dansend over hun borden pasta en de fles rode wijn die hij trots had opengetrokken. Hij praatte enthousiast, zijn ogen glinsterend terwijl hij vertelde over de laatste details: de tafelschikking, de muziekkeuze, hoe hij niet kon wachten om haar in die witte jurk te zien. Ze glimlachte, knikte op de juiste momenten, legde af en toe haar hand op de zijne. Haar stem was warm en liefdevol wanneer ze reageerde, alsof alles normaal was.

Maar vanbinnen voelde ze het nog steeds.

Tussen haar benen, diep in haar, zat Hugo’s zaad. Warm, vol, vermengd met haar eigen vocht. Ze had zich na de winkel snel opgefrist in een toilethokje verderop in het winkelcentrum, maar niet gedoucht. Ze had het niet gekund. Niet gewild, misschien. Een deel van haar had het laten zitten, als een geheim dat haar lichaam bewaarde.

Elke keer als ze bewoog op haar stoel, voelde ze het licht verschuiven in haar. Een subtiele, intieme herinnering aan wat er die middag gebeurd was. Aan hoe hij haar had genomen, hard en diep, hoe hij in haar was klaargekomen terwijl zij zelf nog natrilde van haar orgasme.

Ze kruiste haar benen onder tafel, voelde een lichte tinteling, en haar wangen kleurden heel even. Haar vriend merkte het niet; hij lachte om iets wat de bloemist had gezegd en schonk haar glas bij.

“Je bent zo mooi vanavond,” zei hij zacht, zijn hand over de tafel heen naar haar uitgestoken. “Ik kan niet wachten om je mijn vrouw te noemen.”

Inneke glimlachte terug, haar ogen zacht maar met een schaduw die alleen zij kende.

“Ik ook niet,” zei ze, haar stem rustig.

Ze nam een slok wijn en voelde hoe het zaad van een andere man stil en warm in haar bleef zitten, een verboden geheim dat haar lichaam droeg terwijl ze praatte over hun toekomst samen.

asho

Trefwoord(en): Creampie, Lingerie, Pashokje, String, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!