De Woensdagmiddag

Ik werkte al jaren als huishoudelijke hulp via de thuiszorg. Vaste adressen, vertrouwde gezichten, meestal rustige ochtenden of middagen. Woensdagmorgen had haar middagklusje, mevrouw Janssen, afgebeld. Ze lag in het ziekenhuis voor een kleine ingreep. Anita had zich al verheugd op een vrije middag, misschien een boek op de bank, een wijntje te vroeg…

Totdat het kantoor belde.

“Anita, sorry, maar we hebben een spoed-inval. Meneer De Vries zijn huis, kleinzoon is er alleen. Kun je vanmiddag toch?”

Ze zuchtte, maar zei ja. Werk is werk.

Erik was al een paar dagen bij Lisa.

Alleen thuis is ook niet alles te rustig de avonden lang.

Om half twee stond ze voor het keurige rijtjeshuis in de rustige Vinex-wijk. Ze belde aan. De deur ging open en daar stond hij.

Marco. 24 jaar. Lang, breedgeschouderd, donkerblond haar een beetje warrig, lichte stoppelbaard, en ogen die groen leken te veranderen afhankelijk van het licht. Hij droeg een simpel grijs T-shirt en een donkere joggingbroek. Ontspannen. Onverwacht knap.

Zijn ogen over mijn lichaam heen af en toe begrijp ik het zelf niet 58 jaar de laatste jaren uitgedijd straal ik iets uit of?

“Hoi… Anita, toch?” Zijn stem was laag en warm. “Kom binnen. Ik ben Marco, de kleinzoon. Opa heeft het al over je gehad. Zegt dat jij de enige bent die zijn huis écht schoon krijgt én nog een praatje maakt ook.”

Anita lachte, een beetje verlegen. “Nou, dat laatste is niet moeilijk als iemand zo gezellig is als je opa.”

Ze liep naar binnen. Het rook er naar koffie en iets zoets – vers gebakken appeltaart, ontdekte ze even later. Marco had gebakken. Voor zichzelf, zei hij, maar hij sneed meteen een groot stuk af en schoof het naar haar toe toen ze de stofzuiger uit de kast haalde.

“Je hoeft niet meteen te beginnen hoor,” zei hij terwijl hij tegen het aanrecht leunde. “Ik heb net koffie gezet. Ga even zitten. Je ziet eruit alsof je al een halve dag hebt gedraaid.”

Ze aarzelde. Normaal hield ze het professioneel. Maar iets in zijn blik – open, nieuwsgierig, zonder oordeel – deed haar knikken. Ze ging zitten. De keukenstoel kraakte een beetje onder haar gewicht. Ze voelde zich even onzeker over haar lichaam, maar Marco keek niet weg, niet naar haar buik, niet naar haar armen. Hij keek naar haar gezicht. Alsof hij echt wílde luisteren.

Ze praatten. Over van alles., over zijn studie die hij bijna had afgerond (industrieel ontwerp), over hoe hij tijdelijk bij opa logeerde om het huis niet leeg te laten staan. Over hoe hij van koken hield, maar vooral van bakken. “Daar word ik rustig van,” zei hij. “Het kneden, het rijzen… het wachten tot het goed is.”

Anita voelde hoe haar wangen warm werden. Niet alleen van de koffie.

Na een half uur stond ze op. “Ik moet toch echt beginnen, anders krijg ik problemen.”

Marco glimlachte scheef. “Mag ik kijken hoe je het doet? Ik bedoel… ik leer graag. Opa klaagt altijd dat ik stof laat liggen.”

Ze lachte. “Kom maar op dan, leerling.”

En zo gebeurde het dat hij naast haar stond terwijl ze stofzuigde. Eerst serieus, daarna plagend. Hij pakte de slang over toen ze bij de hoge plinten was, zijn arm raakte per ongeluk de hare. Een kleine schok. Daarna geen ongelukje meer. Elke aanraking leek net iets langer te duren.

Toen ze klaar was met de benedenverdieping, veegde ze haar handen af aan haar broek. Marco stond dichtbij. Te dichtbij misschien.

“Je ruikt lekker,” zei hij ineens zacht. “Naar vanille en… iets warms. Bloemen?”

Anita slikte. “Mijn douchegel. En waarschijnlijk ook een beetje appeltaart nu.”

Hij lachte zacht, keek naar haar mond. “Mag ik…?”

Ze wist wat hij ging vragen. Haar hart bonsde zo hard dat ze dacht dat hij het kon horen.

Ze knikte, amper zichtbaar.

Marco bracht zijn hand langzaam naar haar wang, streek met zijn duim over haar jukbeen. Toen boog hij zich voorover. Heel langzaam. Alsof hij haar alle tijd wilde geven om terug te trekken.

Dat deed ze niet.

Hun lippen raakten elkaar. Zacht. Voorzichtig. Alsof ze allebei bang waren dat het moment zou breken als ze te hard zouden duwen. Maar toen Anita haar armen om zijn nek sloeg, veranderde de kus. Dieper. Hongeriger. Zijn handen gleden naar haar middel, trokken haar tegen zich aan. Ze voelde zijn lichaam warm en stevig tegen haar zachte rondingen. Geen schaamte meer. Alleen nog verlangen.

Ze weken uiteen, ademloos.

Marco keek haar aan, ogen donker van emotie. “Dit… dit had ik niet verwacht toen ik vanmorgen wakker werd.”

Anita lachte nerveus, haar voorhoofd tegen het zijne. “Ik ook niet. Ik dacht dat ik alleen maar ging stofzuigen.”

Hij grinnikte, kuste haar opnieuw, korter dit keer, maar vol belofte. “De bovenverdieping moet ook nog, toch?”

Ze beet op haar lip. “Ja… maar ik denk dat we daar wel even de tijd voor kunnen nemen.”

Hij pakte haar hand, vlocht zijn vingers door de hare.

“Kom,” zei hij zacht. “Laten we heel langzaam naar boven lopen.”

En terwijl ze de trap opgingen – hand in hand, hartslag in keel, de stofzuiger vergeten in de gang – wist Anita één ding heel zeker:

Soms komt het mooiste onverwacht.

Gewoon, op een gewone woensdagmiddag.

In een huis dat eigenlijk van iemand anders is.

Maar waar op dat moment, heel even, alles precies klopte.

Ze liepen de trap op, langzaam, tree voor tree, alsof elke stap het moment langer wilde rekken. Marco’s hand lag warm en stevig om de hare, zijn duim streelde af en toe zachtjes over haar knokkels. Anita voelde haar hartslag in haar keel, in haar polsen, zelfs in haar buik. Ze was zich hyperbewust van alles: het zachte kraken van de houten treden, de geur van zijn aftershave vermengd met appeltaart, de manier waarop haar hakken iets harder klonken dan zijn blote voeten.

Boven aan de trap bleef Marco even staan. Hij draaide zich naar haar toe, keek haar aan met diezelfde intense, bijna eerbiedige blik die hij de hele middag al had. Geen haast. Geen gejaagdheid. Alleen maar… aandacht.

“Als je wilt stoppen,” zei hij zacht, “zeg je het. Op elk moment.”

Anita glimlachte, een beetje beverig. “Ik wil niet stoppen.”

Hij knikte, alsof dat het enige antwoord was dat hij nodig had. Toen opende hij de deur van de logeerkamer – zijn tijdelijke kamer – en liet haar voorgaan.

Het was een eenvoudige kamer. Een tweepersoonsbed met een lichtgrijs dekbed, een nachtkastje met een leeslamp, een paar stapels boeken op de grond, een open raam waar een lichte lentewind de vitrage liet bewegen. Zonlicht viel schuin naar binnen, warm en goudkleurig, en tekende lange strepen over het tapijt.

Marco deed de deur zacht achter zich dicht. Geen slot. Geen behoefte aan sloten.

Hij kwam achter haar staan, niet meteen aanraken, alleen maar dichtbij genoeg dat ze zijn warmte kon voelen. Toen legden zijn handen voorzichtig op haar schouders, gleden langzaam naar beneden over haar armen, tot zijn vingers zich met de hare verstrengelden. Hij trok haar rug tegen zijn borst, zijn kin rustte even op haar schouder.

“Je bent prachtig,” fluisterde hij tegen haar hals. “Ik meen het. Precies zoals je bent.”

Anita sloot haar ogen. Die woorden landden diep. Niemand had dat ooit zo gezegd, niet op deze manier, niet zonder dat er een ‘maar’ achteraan kwam. Ze draaide zich om in zijn armen, keek omhoog, en trok hem naar zich toe.

De kus begon zacht, zoals beneden, maar groeide snel. Monden die elkaar zochten, tongen die elkaar proefden, handen die nu overal wilden zijn. Marco’s vingers gleden onder de zoom van haar witte T-shirt, streelden de zachte huid van haar onderrug, toen hoger, tot hij de sluiting van haar bh vond. Hij maakte hem los met een behendigheid die haar verbaasde en tegelijkertijd deed glimlachen.

“Veel geoefend?” plaagde ze ademloos tussen twee kussen.

“Te weinig,” mompelde hij terug, zijn lippen nu tegen haar sleutelbeen. “En nooit met iemand zoals jij.”

Hij trok haar shirt over haar hoofd, langzaam, liet het op de grond vallen. Toen deed hij een stapje achteruit, alleen maar om naar haar te kijken. Geen schaamte in zijn ogen. Alleen maar bewondering. Honger. Liefde, misschien zelfs, al was het veel te vroeg om dat woord hardop te zeggen.

Anita voelde zich voor het eerst in jaren niet te zwaar, niet te zacht, niet te oud. Ze voelde zich begeerd. Volledig.

Ze trok aan zijn shirt. Hij liet het uittrekken, gooide het achteloos weg. Zijn borst was breed, een beetje behaard, een smal litteken onder zijn linkerrib – een verhaal voor later. Ze liet haar handen over hem heen gaan, voelde de warmte van zijn huid, de lichte trilling toen ze over zijn buik naar beneden gleed.

Marco tilde haar op – moeiteloos, alsof ze niets woog – en legde haar neer op het bed. Het dekbed voelde koel tegen haar rug. Hij kwam bovenop haar liggen, maar liet zijn gewicht op zijn onderarmen rusten, gaf haar ruimte om te ademen, om te voelen.

Ze vrijden langzaam. Heel langzaam.

Zijn mond op haar borsten, haar hals, haar buik – overal kussen, likjes, kleine beetjes die haar deden kreunen. Haar handen in zijn haar, zijn rug, zijn billen, hem dichter trekkend. Toen hij haar jeans losritste en naar beneden trok, samen met haar slipje, aarzelde hij geen seconde. Hij kuste de binnenkant van haar dijen, steeds hoger, tot hij haar mond vond waar ze het heetst was.

Anita hapte naar adem. Haar rug kromde. Zijn tong was geduldig, precies, liefhebbend. Hij nam de tijd. Hij luisterde naar elk geluidje dat ze maakte, paste zich aan, bouwde haar op tot ze dacht dat ze zou breken.

Toen ze klaarkwam, was het intens, langgerekt, bijna pijnlijk mooi. Ze greep het laken vast, zijn naam op haar lippen, half gefluisterd, half geschreeuwd.

Marco kroop terug omhoog, kuste haar mond terwijl ze nog nahijgde. Ze proefde zichzelf op zijn lippen en dat maakte haar weer wild.

Nu was het haar beurt.

Ze duwde hem op zijn rug, ging schrijlings op hem zitten. Ze liet haar handen over zijn borst gaan, zijn tepels, zijn buik, tot ze zijn joggingbroek naar beneden trok. Hij was hard, kloppend, klaar. Ze nam hem in haar hand, streelde hem langzaam, keek hoe zijn ogen donkerder werden, hoe zijn adem stokte.

Toen boog ze zich voorover, nam hem in haar mond. Langzaam. Diep. Zijn heupen bewogen onwillekeurig omhoog, een zachte vloek ontsnapte aan zijn lippen. Ze genoot van zijn smaak, van zijn reactie, van het gevoel dat zij dit met hem deed.

Na een paar minuten trok hij haar zachtjes omhoog. “Ik wil je voelen,” zei hij schor. “Helemaal.”

Ze knikte, ging weer bovenop hem zitten. Leidde hem bij zichzelf naar binnen. Langzaam. Centimeter voor centimeter. Tot hij helemaal in haar zat.

Ze bleven even zo liggen. Bewegingloos. Alleen maar voelen. Elkaar aankijken. Adem die zich vermengde.

Toen begon ze te bewegen. Rustig op en neer, rollende heupen, zijn handen op haar borsten, haar billen, haar middel – overal tegelijk. Hij kwam haar tegemoet, stootte zacht omhoog, volgde haar ritme.

Het werd sneller. Dieper. Rauwer.

Hun stemmen mengden zich: gekreun, haar naam, zijn naam, onsamenhangende woordjes van verlangen.

Toen het moment kwam, kwam het samen.

Anita boog zich voorover, haar voorhoofd tegen het zijne, hun monden open tegen elkaar terwijl ze allebei explodeerden. Een lange, sidderende ontlading die leek te duren en duren.

Daarna bleven ze liggen. Bezweet. Verstrengeld. Zijn armen om haar heen, haar hoofd op zijn borst, luisterend naar zijn hartslag die langzaam kalmeerde.

Buiten tjilpten vogels. De vitrage bewoog nog steeds zachtjes mee met de wind.

Marco kuste haar kruin.

“Dit was… ongelooflijk,” fluisterde hij.

Anita glimlachte tegen zijn huid.

“Ja,” zei ze zacht. “En we zijn nog niet klaar met de slaapkamer.”

Hij lachte laag, trok haar nog dichter tegen zich aan.

“Nee,” mompelde hij. “Nog lang niet.”

Na hun eerste keer op het bed bleven ze een hele tijd liggen, naakt en verstrengeld, huid op huid, adem die langzaam kalmeerde. Marco’s vingers tekenden lui cirkels over haar rug, haar billen, de zachte holte van haar taille. Anita voelde zich loom, voldaan, maar ook… nog niet helemaal klaar. Er zat nog iets sluimerends in haar, een warm kloppend verlangen dat niet helemaal gedoofd was.

Marco voelde het ook. Hij kuste haar schouder, haar nek, en fluisterde: “Je bent nog steeds zo nat… ik voel het tegen mijn been.”

Ze lachte zacht, een beetje beschaamd, maar ook opgewonden door zijn directheid. “Misschien omdat jij me zo gek maakt.”

Hij tilde zijn hoofd op, keek haar aan met die donkere, hongerige ogen. “Wil je nog meer?”

Anita beet op haar lip. Ze aarzelde even, maar toen knikte ze. “Ja. Maar… ik wil iets anders proberen.”

Hij trok een wenkbrauw op, nieuwsgierig, maar zonder oordeel.

“Ik wil dat je me neemt… achter,” zei ze zacht, bijna fluisterend. “Onder de douche. Daar is het glibberig, warm… veiliger om het rustig te doen.”

Marco’s adem stokte even. Hij kuste haar diep, hard, alsof hij haar antwoord met zijn mond wilde bezegelen. “Kom,” zei hij schor. “Nu.”

Ze stonden op. Hij pakte haar hand en leidde haar naar de badkamer die aan de logeerkamer grensde – een ruime inloopdouche met glazen wanden, grote regendouchekop erboven. Het licht was zacht, warm wit, en er hing nog een vage geur van zijn douchegel: sandelhout en iets citrusachtigs.

Marco draaide de kraan open. Het water viel meteen heet en krachtig naar beneden. Stoom begon langzaam op te stijgen.

Hij stapte als eerste onder de straal, trok haar mee. Het warme water spoelde over hen heen, maakte hun huid glanzend, waste het zweet en de geur van seks van hen af, maar wakkerde tegelijkertijd alles weer aan.

Ze zoenden onder het stromende water, monden nat en heet, lichamen glibberig tegen elkaar. Zijn handen gleden overal: over haar borsten, haar buik, haar heupen. Hij draaide haar om, drukte haar rug tegen zijn borst, liet het water over haar schouders stromen terwijl hij haar nek kuste, haar oorlel zachtjes beet.

“Vertel me hoe je het wilt,” mompelde hij tegen haar natte haar.

Anita leunde achterover tegen hem aan, voelde zijn harde lengte tegen haar onderrug drukken. “Langzaam,” zei ze. “Heel veel glijmiddel… en je vingers eerst. Ik wil dat je me echt voorbereidt.”

Marco reikte langs haar heen naar het plankje. Er stond een flesje douchegel met een dikke, romige textuur – perfect. Hij pompte een flinke hoeveelheid in zijn hand, warmde het op tussen zijn vingers, en liet het dan langzaam tussen haar billen glijden.

Zijn vinger cirkelde eerst rond haar opening, zacht masserend, zonder druk. Anita zuchtte, ontspande zich onder het warme water. Hij duwde voorzichtig naar binnen, één vinger, toen twee, langzaam strelend, draaiend, haar opening verruimend terwijl hij haar tegelijkertijd in haar nek kuste en fluisterde hoe mooi ze was, hoe lekker ze voelde.

Ze kreunde zacht, duwde haar heupen een beetje naar achteren. “Meer…”

Hij voegde een derde vinger toe, bleef geduldig, liet haar wennen aan het volle gevoel. Het water maakte alles gladder, heter. Haar handen steunden tegen de glazen wand, het glas besloeg door haar adem.

Toen hij voelde dat ze er klaar voor was, trok hij zijn vingers terug. Hij pompte nog meer douchegel in zijn hand, smeerde zichzelf royaal in, tot zijn hele lengte glom en glibberig was.

Hij drukte de eikel tegen haar, hield haar heupen vast. “Adem uit… ontspannen…”

Anita deed wat hij zei. Ze ademde diep uit. Hij duwde langzaam, heel langzaam naar binnen. Er was weerstand, maar het glijmiddel en het warme water deden hun werk. Centimeter voor centimeter gleed hij dieper, tot hij helemaal in haar zat.

Ze hapte naar adem – een mengeling van lichte pijn en intens genot. Marco bleef stil, liet haar wennen, kuste haar schouderbladen, haar rug. “Oké?” vroeg hij zacht.

“Ja… god ja… beweeg nu.”

Hij begon te bewegen. Eerst kleine, voorzichtige stootjes, diep en gecontroleerd. Het gevoel was overweldigend: het warme water dat over hen heen bleef stromen, het glibberige glijden, de volle druk in haar. Anita kreunde harder, duwde haar billen naar achteren om hem dieper te nemen.

Marco’s handen gleden naar voren. De ene hand vond haar borst, kneedde haar tepel, de andere gleed tussen haar benen. Zijn vingers vonden haar clitoris, begonnen haar te strelen in hetzelfde ritme als zijn stoten.

Het werd sneller. Dieper. Rauwer.

Het geluid van natte lichamen die tegen elkaar sloegen mengde zich met het kletterende water, haar gekreun, zijn lage grommen. Anita voelde de spanning weer opbouwen, nog intenser dan daarnet op bed. Haar benen trilden.

“Ik ga klaarkomen,” hijgde ze.

“Kom dan,” gromde hij in haar oor. “Kom terwijl ik diep in je zit.”

Dat was genoeg. Ze explodeerde, harder dan ooit, haar hele lichaam schokkend, knieën die bijna knikten. Marco hield haar stevig vast, bleef in haar stoten, steeds harder, tot ook hij kwam – met een diepe, rauwe kreun, zich diep in haar ontladend terwijl het warme water alles wegspoelde.

Ze bleven zo staan, hij nog in haar, armen om haar heen geslagen, voorhoofden tegen elkaar, water dat over hun gezichten stroomde.

Na een hele tijd trok hij zich langzaam terug, draaide haar om, kuste haar teder onder de straal.

“Je bent ongelofelijk,” fluisterde hij.

Anita glimlachte, uitgeput maar stralend. “Jij ook… leerling.”

Ze lachten allebei zacht, nat en warm en volkomen tevreden.

Buiten was het nog steeds een gewone woensdagmiddag.

Maar binnen, onder het stromende water, voelde alles als iets heel bijzonders.

Iets wat misschien nog veel langer zou duren dan één middag.

Ze stapten samen uit de douche, nog nat en glanzend, handdoeken achteloos om hun middel geslagen. Het stoom hing nog in de badkamer toen Marco Anita optilde – weer moeiteloos – en haar terugdroeg naar de slaapkamer. Ze lachte zacht tegen zijn hals, haar benen om zijn middel geklemd, terwijl druppels water van hun huid op de vloer vielen.

Hij legde haar niet zachtjes neer deze keer. Hij gooide haar bijna op het bed, op haar buik, met een speelse grom. Anita voelde de matras veren onder haar gewicht. Ze keek over haar schouder, ogen donker van verwachting.

“Op je knieën,” zei Marco, stem laag en bevelend, maar nog steeds met die ondertoon van tederheid die haar helemaal gek maakte.

Ze gehoorzaamde meteen. Ze duwde haar bovenlijf omlaag, billen omhoog, rug hol getrokken. Het dekbed voelde koel tegen haar borsten en wang. Marco knielde achter haar, zijn handen gleden eerst liefkozend over haar heupen, haar billen, kneedden het zachte vlees, sloegen toen licht – net hard genoeg om haar te laten kreunen.

Hij positioneerde zichzelf, wreef zijn harde lengte even langs haar natte spleet, plaagde haar clit met de eikel tot ze ongeduldig begon te wiegen.

“Alsjeblieft…” fluisterde ze.

Dat was genoeg.

Hij greep haar heupen stevig vast en stootte in één harde beweging helemaal naar binnen. Anita slaakte een kreet – half schrik, half puur genot. Hij vulde haar volledig, diep, ruw. Geen voorspel meer, geen zachtheid. Alleen maar pure, dierlijke lust.

Hij begon te neuken. Hard. Snel. Diep. Elke stoot klapte tegen haar billen, het geluid vulde de kamer samen met haar kreunen en zijn zware ademhaling. Het bed kraakte ritmisch mee. Anita greep het laken vast, duwde zichzelf achteruit om hem nog dieper te nemen. Haar borsten deinden wild bij elke impact, haar hele lichaam schokte.

Marco boog zich voorover, één hand in haar natte haar, trok haar hoofd zachtjes achterover zodat hij haar nek kon kussen, bijten. De andere hand gleed onder haar door, vond haar clitoris en begon die hard en snel te wrijven – precies het ritme dat haar over de rand zou duwen.

“Ik voel je spannen,” gromde hij in haar oor. “Je gaat spuiten voor me, hè?”

Anita kon alleen maar kreunen. De druk bouwde razendsnel op – een hete, vloeibare golf die ze niet meer kon tegenhouden. Hij bleef stoten, harder, dieper, zijn vingers onverbiddelijk op haar clit.

Toen brak het.

Ze schreeuwde zijn naam terwijl ze klaarkwam – niet zomaar een orgasme, maar een explosie. Haar hele onderlijf spande zich, en toen spoot ze. Warm, krachtig, over het dekbed, over zijn dijen, over zijn ballen. Ze trilde ongecontroleerd, benen die bijna bezweken, maar Marco hield haar vast, bleef in haar stoten door haar spasmen heen, verlengde het genot tot ze bijna huilde van intensiteit.

Pas toen ze na hijgend stilviel, trok hij zich langzaam terug. Zijn pik glom van haar sappen, kloppend en nog keihard.

Hij streelde haar rug, kuste haar schouderbladen. “Je bent zo fucking geil als je zo klaarkomt…”

Anita draaide haar hoofd, keek hem aan met wazige ogen. “Nog niet klaar met me?”

Marco grijnsde duister. “Nee. Nog één keer.”

Hij pakte het flesje glijmiddel dat hij uit de badkamer had meegenomen, goot royaal over haar billen en over zichzelf. Hij masseerde het zachtjes in haar anus, duwde twee vingers naar binnen om haar nog eens goed open te maken. Anita kreunde zacht, duwde zichzelf alweer omhoog, klaar voor meer.

Toen hij haar eikel tegen haar achteringang zette, ademde ze diep uit. Hij duwde langzaam, maar dit keer zonder aarzelen. Ze opende zich voor hem, nam hem diep in haar kont. Het gevoel was intenser dan onder de douche – voller, strakker, rauwer.

Marco begon te bewegen. Eerst rustig, maar al snel harder. Hij greep haar heupen, trok haar tegen zich aan bij elke stoot. Anita kreunde laag, diep in haar keel, genoot van de diepe druk, de manier waarop hij haar helemaal vulde.

Hij boog zich over haar heen, één arm om haar middel, de andere hand weer tussen haar benen. Zijn vingers gleden in haar kut terwijl hij haar anaal bleef neuken – dubbel gepenetreerd, overweldigd door sensaties.

Het ging sneller. Harder. Dieper.

Anita voelde een tweede orgasme aankomen, dit keer nog heftiger. Ze duwde haar gezicht in het kussen, kreunde zijn naam, smeekte hem om door te gaan.

Toen kwam ze weer – niet spuitend dit keer, maar een diepe, sidderende climax die haar hele lichaam deed schokken. Marco voelde haar anus strak om hem heen knijpen en dat was genoeg. Met een rauwe grom stootte hij nog een paar keer diep en kwam hard in haar klaar, vulde haar helemaal terwijl hij haar naam kreunde.

Ze zakten samen in, hij nog half in haar, armen om haar heen geslagen, lichamen bezweet en uitgeput.

Na een lange stilte, alleen maar zware ademhaling en het bonken van harten, kuste hij haar nek zachtjes.

“Jij,” mompelde hij, “bent het lekkerste wat me ooit is overkomen.”

Anita glimlachte vermoeid, draaide zich half om zodat ze hem kon aankijken.

“En jij,” fluisterde ze terug, “hebt net mijn hele middagplanning omgegooid… en ik heb er geen spijt van.”

Ze lachten zacht, verstrengeld in elkaars armen, terwijl de middagzon langzaam door het raam naar binnen kroop en hun naakte lichamen in goud licht baadde.

Anita

Trefwoord(en): 50 Plus, Young Adult, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!