Door: De-U-Meester
Datum: 19-01-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 388
Lengte: Lang | Leestijd: 25 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Bdsm, Lesbo, Spanking,
Lengte: Lang | Leestijd: 25 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Bdsm, Lesbo, Spanking,
Vervolg op: Pim. Hoe Het Allemaal Begon - 15
“ Goedemorgen. Daar gaan we weer vandaag.” Riep ik toen ik aan kwam lopen. Ik opende de deur en meteen daarna opende ik de achterdeur van het magazijn. Brood en groente stonden al te wachten en daarna kwam de wagen met de vracht.
“ Jongens, vanaf nu ben ik weer weg. Ik mag weer naar de nieuwe winkel dus veel plezier vandaag.” Ik zorgde dat ik weg was voor Jennifer aan zou komen lopen.
Ik reed naar de nieuwe winkel en liep meteen naar het kantoor van Gertie. Ik klopte aan en liep naar binnen en zag nog net Ilse haar blouse goed doen. “ Stoor ik ?” Vroeg ik lachend. “ Kon je niet wachten tot ik riep dat je binnen kon komen ?” “ Dat had ik kunnen doen ja.” Zei ik lachend.
“ Maar dan had ik dit niet gezien.” Gertie gaf me een boze blik maar lachte daarna.
“ Ach je zal niets zien wat je niet al een keer gezien hebt.” “ Behalve bij mij dan.” Zei Ilse.
“ Wat niet is kan nog komen.” Zei ik lachend. “ Hoe gaat het hier na een dag zonder mijn hulp ?”
“ Het gaat goed.” Zei Gertie lachend. “ Hoewel ik wel moeite heb met dat computerprogramma. Dat bestellen gaat nog moeilijk. Maar we krijgen vandaag vracht binnen.”
“ Mooi.” Zei ik. “ Ik loop even door de winkel heen en dan kom ik weer naar boven.”
“ hallo Pim.” Riep Diana van een afstand toen ze me aan zag komen. “ Niet zo gillen in de winkel Diana. Het is hier geen speeltuin.” Zei ik en keek haar zogenaamd boos aan.
“ Sorry Meneer.” Zei ze en duwde een brood in de snijmachine.
“ Ze zegt Meneer tegen me.” Zei ik tegen een vrouw die stond te wachten op haar gesneden brood.
Lachend liep ik verder en liep langs de kassa’s.
“ Pim kun je even hier komen ?” Riep Nicolien. “ Ik kom eraan.” Zei ik.
“ Hoe is het met je.” Vroeg Nicolien. “ Met mij goed. En met jou ?”
“ Prima.” Zei ze terwijl ze achter haar bureau ging zitten. “ Ik heb alleen weer last van mijn schouders Pim.” Ik ging achter haar staan en legde mijn handen op haar schouders. “ Masseren ?”
“ Graag Pim.” Ik begon haar schouders te masseren en keek naar beneden naar haar papieren.
“ Ik heb deze gisteren gekregen van een vrouw. Ze kwam hier solliciteren.” Nicolien schoof ze iets naar voren zodat ik mee kon lezen. Tegelijk zag ik haar knoopjes verder openstaan en zag ik wat ik al dacht. Onze Nicolien had geen bh aan gedaan.
“ Dit is toch die vrouw die hier toen een keer gestolen heeft ?” Vroeg Nicolien. Ik boog nog verder over haar heen en liet mijn handen zogenaamd van haar schouders afglijden naar haar borsten. “ Dat klopt zei ik.” Me meteen excuserend voor mijn zogenaamde onhandigheid. “ Pim toch.” Zei Nicolien. “ Dit kan je niet maken hoor.” “ Sorry. Het zal niet meer gebeuren.” Zei ik.
“ Ik bedoel dat je het niet kunt maken om meteen je handen terug te trekken.” Nicolien boog haar hoofd achterover en keek me aan. Ze maakte een kus gebaartje met haar lippen.
Mijn handen gleden weer naar haar borsten en ik streelde ze even. Daarna masseerde ik haar schouders weer. “ Is het wel veilig om haar aan te nemen Pim ?” Vroeg Nicolien. Ik gleed weer naar beneden met mijn handen en masseerde haar borsten nu. “ Ik vind van wel Nicolien. Ik wil haar wel een kans geven. Ze is een vrouw die gewoon pech heeft gehad.”
“ Volgens mij heb jij al meer informatie van haar dan ik Pim.” “ Dat klopt.” Zei ik lachend.
Nicolien keek omhoog en ik kuste haar.
“ Ik wil het best proberen met haar.” Zei Nicolien terwijl ik haar borsten harder kneedde.
“ Je zult niet teleurgesteld worden Nicolien.” Zei ik. Ik liet haar borsten los, pakte haar stoel vast en draaide hem om. Ik kuste haar en daarna maakte ik haar blouse open. Ik keek naar de rode plekken die mijn handen hadden gemaakt op haar borsten en kuste haar tepels. Nicolien kreunde en kneep haar benen bij elkaar. “ En dan te bedenken dat ik je eerst niet mocht” Zuchtte ze.
“ Ik weet het Nicolien. Maar iedereen mag mij.”
“ Je bent wel erg zelfverzekerd Pimmetje.” Zei ze lachend. “ Pimmetje zit achter mijn gulp lieverd.”
“ En daar blijft hij mooi zitten. De pauzes beginnen zo.” Nicolien duwde me weg en knoopte haar blouse dicht. “ Volgende keer weer verder.” Zei ze lachend.
Tevreden liep ik weer naar boven en ging ook aan de koffie.
“ Pim kun je even hier komen.” Vroeg Gertie.
Ik had net mijn koffie opgedronken dus stond ik op en liep naar haar kantoor.
“ Mijn scherm zit vast op deze pagina en ik was net bezig om de verkopen van de eerste week door te sturen naar mijn vader.” Ze stond op en ik ging achter haar pc zitten. Ik probeerde wat combinaties van toetsen en bekeek daarna wat haar pc nog meer aan het doen was.
“ Heb je toevallig een spelletje zitten spelen op deze pc.” Vroeg ik.
“ Nee natuurlijk niet.” Zei Gertie. Ik opende het spel dat op de achtergrond meedraaide en liet het zien. Gertie beet op haar lip. “ Oké, betrapt.” Zei ze. Ik klikte op de virusbescherming en zag dat deze was uitgezet. “ Gertie ?” Ik wees naar het scherm. “ Die heb ik uitgezet anders deed dit spel het niet.” Ik keek haar ongelovig aan. “ En waarom denk je dat hij het weigerde.”
Ik schakelde de virusbeschermer in en meteen kreeg ik een rode vlag in mijn scherm.
Ik klikte op alles verwijderen. Meteen daarna startte de pc opnieuw op.
“ Je mag opnieuw beginnen en ik hoop voor jou dat alle gegevens er nog in zitten.”
Gertie keek me aan en schaamde zich. “ Kan jij hem helemaal nakijken.” Vroeg ze zacht.
“ Dat kan ik.” Zei ik. “ Sluit de deur en doe hem op slot.”
Gertie keek me aan. “ Je hoorde me wel.” Zei ik. Gertie liep naar de deur en deed hem op slot.
“ Onder het bureau terwijl ik jouw fout herstel.” “ Nee Pim.” Zei Gertie.
“ Dan niet Gertie. Dan doen we het anders.” Ik stond op, liep naar Gertie toe, duwde haar met haar buik tegen het bureau en gaf haar een aantal harde klappen op haar billen. “ Pim.” Riep ze. “ Iedereen kan het horen.” “ Geeft niks. Dan horen ze ook wat er gebeurd als ze fouten maken.” Zei ik. Ze kreeg nog een aantal klappen en daarna ging ik zitten.
“ Ga koffie halen terwijl ik jouw fouten ga repareren.”
Gertie opende de deur en liep naar de kantine waar een aantal mensen haar aankeek.
Ik liet de computer scannen op fouten en opende de cijfers van de afgelopen week die nog steeds op het systeem stonden. Ik had ook niet anders verwacht want het spelletje stelde niet zoveel voor. Het was gewoon een waarschuwing van de virusbescherming.
Gertie wreef over haar billen en bekeek de cijfers die ik weer tevoorschijn had getoverd.
“ Dank je wel Pim. Ik zal dit nooit meer doen.”
“ Mooi zo. Heb je mij nog nodig hier ?” “ Nee Pim. Bedankt Pim.” Zei ze met een pijnlijk gezicht.
“ Mooi. Dan ga ik even wat boodschappen doen.” “ Ik heb al wat dingen in de koelcel laten leggen Pim.” Zei gertie.
Ik liep naar beneden en pakte nog wat andere dingen die beschadigd waren, deed nog een paar boodschappen die ik gewoon afrekende en stopte alles in mijn wagen.
Ik belde aan bij Myrna die de deur opendeed en verbaasd naar mij keek.
“ Ik heb de boodschappen bij me die ik beloofd had.” Zei ik.
“ Kom binnen Pim.” Zei Myrna blij en deed de deur verder open.
Zelf nam ze ook twee tassen mee naar binnen en nadat ik ze neer had gezet gaf ze me een dikke kus.
“ Wil je koffie ? Ik heb koffie gehad van mijn moeder of eigenlijk mijn tweede moeder.”
“ Graag.” Zei ik. Myrna liep met me mee naar binnen waar een vrouw op de bank zat die ze voorstelde als Annet. “ Annet is mijn tweede moeder.” Zei Myrna. Ik gaf haar een hand, stelde me voor en ging ook op de bank zitten.
“ Dus jij helpt mijn dochter met alles weer op de rit te krijgen.” Vroeg Annet toen Myrna in de keuken stond. “ Ik doe mijn best.” Zei ik. “ Myrna zei al dat ze een goede vriend had die haar hielp en dat hij Pim heet.” Zei Annet. “ Dat ben ik dus.” Zei ik lachend.
“ Dat doe je goed jongen.” Zei Annet die achteloos een klap op mijn been gaf.
“ Pim is echt een lieverd hoor.” Zei Myrna die binnenkwam met de koffie. “ Hij is mijn reddende engel.” “ Ik heb jouw huis nog niet zo schoon gezien lieverd dus ik geloof je direct.”
Annet lachte en pakte haar kopje koffie. Myrna, die recht tegenover me zat deed even uitdagend haar benen wijd en liet mij haar blote benen zien.
Ik pakte snel mijn kopje op en nam een slok.
Myrna lachte en keek naar Annet die haar een knipoog gaf.
“ Hij is echt een strenge vriend hoor Annet.” Zei Myrna die haar kopje neerzette en vroeg of we nog een kopje wilden. “ Graag.” Zei ik. Myrna liep weer naar de keuken en meteen draaide Annet zich naar me toe. “ Jij hebt haar goed onder de duim. Hoe doe je dat.” Vroeg Annet. “ Gewoon, met een harde hand. Wie niet leren wil moet maar voelen.” Zei ik en keek haar strak aan.
“ En jij Annet. Hoe heb jij het geleerd.” Annet keek me aan. “ Wat bedoel je Pim.”
“ Nee geintje Annet.” Zei ik. “ Nee dat is geen geintje. Je zei het met met een bedoeling.”
Ik keek even naar de deur om te kijken of Myrna eraan kwam.
“ Ik zie die ketting daar en dat tekentje dat eraan hangt. Vandaar mijn opmerking.”
“ Ooh deze ketting.” Zei Annet die het tevoorschijn haalde. “ Dit is het Ying Yang teken. Is er wat mee ?” “ Nee hoor helemaal niet. Sommige mensen zouden het anders op kunnen vatten.”
“ Hahahaha, en jij bent er zo een ?” “ Misschien.” Zei ik.
Annet kreeg een kleur en was blij dat Myrna binnenkwam met de koffie.
“ Lekker Myrna.” Zei Annet. “ Maar ik moet wel zo weg.” “ Nu al ?” Vroeg Myrna.
“ Ik moet ook zo weg Myrna. Ik moet weer terug naar de supermarkt.” Zei ik.
We dronken de koffie op en ik beloofde om Myrna snel weer te bezoeken.
Annet ging iets eerder weg dan ik zodat wij elkaar nog even konden zoenen maar daarna moest ik echt weg. Ik stapte in mijn wagen en wilde net wegrijden toen ik iemand op me af zag lopen. Het was Annet die op me stond te wachten.
“ Stap in.” Zei ik en keek naar het raam van Myrna of ze niet naar buiten keek maar ze was denk ik al bezig met de boodschappen op te ruimen.
“ Rijden Pim. Rij maar de hoek om.” Zei Annet en keek naar achteren.
“ Wat is er ?” Vroeg ik. “ Niets.” Zei ze en keek weer achterom.
“ Kun jij me thuis brengen ? Dat scheelt me weer een ritje met de bus.” Annet keek nu naar voren en was niet meer zo nerveus. “ Wat was er nou.” Vroeg ik. Annet keek me aan. “ Niet aan Myrna vertellen Pim maar ik dacht dat mijn oude vriend mij achterna liep. Ik was vroeger zijn eehhh eigendom.” “ Sorry ?” Zei ik verbaasd. “ Ik was vroeger zijn slet, zijn bezit tot hij me zat was en nu wil hij me blijkbaar terug.” Ik hield mijn stuur stevig vast en keek haar aan. “ Dus toch dat teken om jouw nek.” “ Je had het goed gezien.” Zei Annet lachend. “ Ik heb begrepen dat jij Myrna met harde hand hebt geleerd om zich te gedragen ?” “ Heeft ze dat gezegd ?” Vroeg ik.
“ Niet met zoveel woorden maar ik begreep het wel.” Zei Annet die vertelde hoe ik moest rijden.
“ Mijn man heeft er niets mee en ik heb het weggestopt. Heel toevallig kwam ik mijn oude Meester tegen toen ik naar Myrna ging en hij bleef net zo lang wachten tot ik weer naar buiten kwam.”
“ Maar goed dat ik ook meteen wegging dan.” Zei ik.
“ Hier woon ik. Ja inderdaad Pim. Gelukkig weet hij mijn adres niet vandaar dat ik steeds achterom keek.” “ Ik begrijp het.” Zei ik.
“ Kan ik je nog iets aanbieden ?” Vroeg Annet die even haar hand op mijn been legde.
“ Een kop koffie kan er nog wel bij.” Zei ik. Ik stapte ook uit en liep achter Annet aan naar binnen.
“ Mijn man is werken.” Zei Annet die me voor ging naar de woonkamer.
“ Ga maar ergens zitten dan zet ik even koffie.” Zei Annet die naar de gang liep om haar jas op te hangen. Ik liep ook naar de keuken en zag haar bij de aanrecht staan. “ Mis je het niet ?” Vroeg ik.
Annet draaide zich om. “ Wat bedoel je ?” Vroeg ze. “ Het hele spel, het leven als onderdanige.”
“ Ik heb het weggestopt Pim. Ik heb nog wel dingen overgehouden van mijn vroegere leven en verlang er wel eens naar maar dan denk ik aan de laatste jaren met hem en dan ben ik er weer klaar mee.” Annet draaide zich naar de automaat die begon te brommen en zijn lading uitspuugde.
“ Hij was de laatste maanden een echte klootzak geworden.” Zei ze kijkend naar de kopjes koffie.
Ik wist niet of ik het kon maken maar ik liep naar haar toe en legde een hand op haar schouder.
Annet schrok duidelijk en ik liet haar meteen weer los. “ Het spijt me Annet.” “ Hoeft niet.” Zei Annet. “ Ik vind het lief maar ik schrok.” “ het spijt me ook dat je zo’n slechte ervaring had. Zij zorgen ervoor dat steeds meer vrouwen en mannen zich afkeren en bdsm aan zich voorbij laten gaan.”
Annet pakte de kopjes en liep naar de woonkamer.
“ Ik had graag heel oud willen worden met hem. Ik had eeehhh.” Ze stopte ineens.
“ Wat wilde je zeggen.” Vroeg ik zacht.
“ Nee. Ik wil het er niet over hebben.” Zei Annet die een slokje van haar koffie nam.
Ik pakte ook mijn kopje en nam een slok.
Annet keek me aan en bekeek me. Daarna keek ze voor zich uit.
“ Ik had net mooie nieuwe ringen door mijn tepels laten zetten nadat ik eerst kleine staafjes had gehad. Het was een verrassing voor hem net als de ringen in mijn oren.” Ze deed haar lange haren opzij en ik zag de ringen in haar oren. “ Mooi hoor.” Zei ik. “ Ik had ook ringen door mijn schaamlippen en ook die had ik laten vervangen door platina ringen. Ik had een goeie baan dus geld was geen probleem.” Ze keek naar haar voeten. “ Hij werd ineens erg agressief en begon me zonder reden te slaan. Oké hij was mijn Meester, mijn alles maar we deden alles in overleg. Nu gedroeg hij zich als een beest en het werd steeds erger.” Annet nam nog een slok en keek me aan. “ Hij wilde me branden. Ik moest zijn letters op mijn billen en borsten.” Annet haalde diep adem. “ Dit was voor mij de laatste druppel. Het werd een knallende ruzie. Hij had een getekend contract in zijn handen want ik was zijn eigendom.”
Ik schudde met mijn hoofd en nam een slok koffie. “ Natuurlijk had hij gelijk maar er zijn grenzen en als hij zich niet aan afspraken houdt vervalt het contract.”
“ Lijkt mij ook.” Zei ik.
“ Dus heb ik mijn spulletjes gepakt. Ik zag de papieren van hem in zijn bureau waar ik nooit in had gekeken en zag dat hij er nog een slavin op na hield. Dat was echt een klap in mijn gezicht.”
“ Dan heb je groot gelijk. Hee Annet, ik wil graag met je verder praten maar ik moet ook weer aan het werk.” Ze keek me aan. “ Wil je niet nog één kopje koffie ? Ik ben zo blij dat ik even met iemand hierover kan praten. Met mijn man kan ik het niet.”
“ Nog één kopje dan.” Zei ik.
Annet liep naar de keuken en kwam even later terug met twee koppen koffie. Ze liep naar de kast en pakte een doosje uit de lade.
“ Deze had ik in mijn schaamlippen laten zetten Pim.” Zei ze en opende het doosje.
Ik keek naar de twee zeer dure ringen.
Ze klapte het doosje weer dicht en toen ze terug liep naar de bank trok ze haar trui omhoog.
Haar zware borsten zaten in een beugel bh die ze handig losmaakte.
“ Zeg nou zelf. Deze borsten kun je toch geen brandmerk opzetten ?”
Haar zware borsten hingen voor mijn ogen en Annet keek me aan. Ze duwde haar borsten omhoog en ik schudde met mijn hoofd. “ Nee die moet je niet verpesten met een brandmerk.”
“ Dat vind ik nu ook.” Ze ging op de bank zitten maar maakte haar bh niet meer vast. De ringen door haar tepels glommen me tegemoet.
“ Dus jij bent ook een Meester ? Een Dominant ?” Vroeg ze ineens.
“ Dat klopt Annet.” “ Dan hoop ik wel dat je een goede bent.”
Ik glimlachte. “ Dat zou je aan mijn vriendinnen moeten vragen maar ik ben een goede vind ik zelf.” Zei ik. “ Aan jouw vriendinnen nog wel.” Zei Annet lachend. “ Heb je een harem of zo.”
Nu lachte ik. “ Ik heb twee vriendinnen thuis waarvan een mijn verloofde is.” Zei ik.
Annet keek me ongelovig aan. “ En dat pikt ze ?”
“ Natuurlijk accepteert ze dat. Ik ben volkomen eerlijk tegenover haar.”
“ Dan zal ik deze twee maar even opbergen voor je in de verleiding komt.”
“ Van mij hoeft het niet hoor.” Zei ik en Annet stond op.
“ Dan kan dit ook wel Meester Pim.” Zei ze en trok haar broek uit.
Haar slip kwam tevoorschijn en ik zag een klein plukje haar tevoorschijn komen.
“ Dat is voor mij een afknapper Annet.” Zei ik. Ze keek naar haar slipje en zag wat ik bedoelde.
“ Ik heb het wel bijgehouden maar.” Ik onderbrak haar. “ Eerst die kut scheren en dan kun je doorgaan.” De Meester in mij kwam boven. “ Kut scheren, douchen, rok aan en een blouse. Dan kun je mij onder ogen komen.” Annet lachte. “ Je hebt heel wat te wensen.” Zei Annet. “ Geen wensen. Gewoon opdrachten. Als je wat wilt met mij dan houdt je je daaraan.” Ik stond op en keek in haar ogen. Ik keek naar de tafel, schreef een nummer op het papier en draaide me om. “ Bel me als je wat wilt.” Ik gaf haar een kus en liep naar de deur Annet verbaasd achterlatend.
“ Daar ben ik weer.” Zei ik tegen Gertie toen ik boven kwam.
“ We dachten al dat je helemaal wegbleef.” Zei Ilse die naast Gertie zat en naar het scherm keek.
“ Ik kan jullie toch niet in de steek laten.” Zei ik.
“ Dat is zo. Nu je er toch weer bent. De winkel moet nodig aangevuld worden en die gasten beneden moeten een schop onder hun kont hebben.” Zei Gertie die even opkeek van haar scherm.
“ Dan moet je ze aansturen. Wie is hier nou de eigenaar.”
Gertie keek me aan. “ Je hebt gelijk Pim.” “ Weet ik.” Zei ik en draaide me om.
“ Wat ga je doen ?” Vroeg Ilse. “ Ik ga een paar schoppen uitdelen.” Zei ik.
Ik liep naar de kantine en deed via mijn headset een oproep naar iedereen die in de winkel liep.
“ Iedereen behalve diegene die in de bediening staat.”
Vijf minuten later zaten er tien personeelsleden in de kantine.
“ Als jullie even willen luisteren. Er wordt hier teveel de kantjes eraf gelopen. Gertie wil een volle winkel zien dus aan jullie de edele taak om deze winkel bij te vullen met het tempo dat jullie in het begin hadden.” Ik keek iedereen even apart aan. “ Ik wil dat alle schappen over twee uur zijn bijgevuld en in ieder geval wil ik geen lege schappen meer zien.”
“ Wil je nu zeggen dat wij niets doen ? Ik loop me de benen onder mijn reet vandaan.” Riep Jan verongelijkt.
“ Precies Jan. Jij loopt jouw best te doen terwijl bijvoorbeeld Gert daar alleen maar staat te roken buiten.” Gert keek me kwaad aan. “ Ik was toevallig wel klaar met mijn afdeling.”
“ Precies. En wat doen wij als we klaar zijn ?”
“ Dan helpen we onze collega die nog niet klaar is.” Riep Cora die de zeep straat onder haar hoede had. “ Ik loop me suf te sjouwen aan die zware dozen.”
“ Precies.” Zei ik. “ We krijgen allemaal betaald maar sommige collega’s moeten er iets meer hun best voor doen.”
“ Kun je begrijpen dat sommige mensen ook gewoon moe zijn ? De afgelopen weken waren behoorlijk heftig.” Zei Daan die er behoorlijk moe uitzag.
Ik keek iedereen weer aan en zag iedereen instemmend knikken.
“ Dat begrijp ik ook. Dus als iedereen nu even iedereen een beetje meer helpt dan ga ik eens kijken wat we aan de moeheid kunnen doen. Dus neem nu een kop koffie en daarna aan de slag. Ik ben zo ook in de winkel om jullie te helpen. Kom op mensen.”
Ik rende snel naar beneden en haalde een doos gevulde koeken van de broodafdeling.
“ Even wat krachtvoer en dan aan de slag.”
Ik overlegde even met Gertie en daarna deed ik een voorstel aan haar dat ze na enig nadenken accepteerde. “ Alleen als ik ook mee mag Pim.”
“ Jongens, vanaf nu ben ik weer weg. Ik mag weer naar de nieuwe winkel dus veel plezier vandaag.” Ik zorgde dat ik weg was voor Jennifer aan zou komen lopen.
Ik reed naar de nieuwe winkel en liep meteen naar het kantoor van Gertie. Ik klopte aan en liep naar binnen en zag nog net Ilse haar blouse goed doen. “ Stoor ik ?” Vroeg ik lachend. “ Kon je niet wachten tot ik riep dat je binnen kon komen ?” “ Dat had ik kunnen doen ja.” Zei ik lachend.
“ Maar dan had ik dit niet gezien.” Gertie gaf me een boze blik maar lachte daarna.
“ Ach je zal niets zien wat je niet al een keer gezien hebt.” “ Behalve bij mij dan.” Zei Ilse.
“ Wat niet is kan nog komen.” Zei ik lachend. “ Hoe gaat het hier na een dag zonder mijn hulp ?”
“ Het gaat goed.” Zei Gertie lachend. “ Hoewel ik wel moeite heb met dat computerprogramma. Dat bestellen gaat nog moeilijk. Maar we krijgen vandaag vracht binnen.”
“ Mooi.” Zei ik. “ Ik loop even door de winkel heen en dan kom ik weer naar boven.”
“ hallo Pim.” Riep Diana van een afstand toen ze me aan zag komen. “ Niet zo gillen in de winkel Diana. Het is hier geen speeltuin.” Zei ik en keek haar zogenaamd boos aan.
“ Sorry Meneer.” Zei ze en duwde een brood in de snijmachine.
“ Ze zegt Meneer tegen me.” Zei ik tegen een vrouw die stond te wachten op haar gesneden brood.
Lachend liep ik verder en liep langs de kassa’s.
“ Pim kun je even hier komen ?” Riep Nicolien. “ Ik kom eraan.” Zei ik.
“ Hoe is het met je.” Vroeg Nicolien. “ Met mij goed. En met jou ?”
“ Prima.” Zei ze terwijl ze achter haar bureau ging zitten. “ Ik heb alleen weer last van mijn schouders Pim.” Ik ging achter haar staan en legde mijn handen op haar schouders. “ Masseren ?”
“ Graag Pim.” Ik begon haar schouders te masseren en keek naar beneden naar haar papieren.
“ Ik heb deze gisteren gekregen van een vrouw. Ze kwam hier solliciteren.” Nicolien schoof ze iets naar voren zodat ik mee kon lezen. Tegelijk zag ik haar knoopjes verder openstaan en zag ik wat ik al dacht. Onze Nicolien had geen bh aan gedaan.
“ Dit is toch die vrouw die hier toen een keer gestolen heeft ?” Vroeg Nicolien. Ik boog nog verder over haar heen en liet mijn handen zogenaamd van haar schouders afglijden naar haar borsten. “ Dat klopt zei ik.” Me meteen excuserend voor mijn zogenaamde onhandigheid. “ Pim toch.” Zei Nicolien. “ Dit kan je niet maken hoor.” “ Sorry. Het zal niet meer gebeuren.” Zei ik.
“ Ik bedoel dat je het niet kunt maken om meteen je handen terug te trekken.” Nicolien boog haar hoofd achterover en keek me aan. Ze maakte een kus gebaartje met haar lippen.
Mijn handen gleden weer naar haar borsten en ik streelde ze even. Daarna masseerde ik haar schouders weer. “ Is het wel veilig om haar aan te nemen Pim ?” Vroeg Nicolien. Ik gleed weer naar beneden met mijn handen en masseerde haar borsten nu. “ Ik vind van wel Nicolien. Ik wil haar wel een kans geven. Ze is een vrouw die gewoon pech heeft gehad.”
“ Volgens mij heb jij al meer informatie van haar dan ik Pim.” “ Dat klopt.” Zei ik lachend.
Nicolien keek omhoog en ik kuste haar.
“ Ik wil het best proberen met haar.” Zei Nicolien terwijl ik haar borsten harder kneedde.
“ Je zult niet teleurgesteld worden Nicolien.” Zei ik. Ik liet haar borsten los, pakte haar stoel vast en draaide hem om. Ik kuste haar en daarna maakte ik haar blouse open. Ik keek naar de rode plekken die mijn handen hadden gemaakt op haar borsten en kuste haar tepels. Nicolien kreunde en kneep haar benen bij elkaar. “ En dan te bedenken dat ik je eerst niet mocht” Zuchtte ze.
“ Ik weet het Nicolien. Maar iedereen mag mij.”
“ Je bent wel erg zelfverzekerd Pimmetje.” Zei ze lachend. “ Pimmetje zit achter mijn gulp lieverd.”
“ En daar blijft hij mooi zitten. De pauzes beginnen zo.” Nicolien duwde me weg en knoopte haar blouse dicht. “ Volgende keer weer verder.” Zei ze lachend.
Tevreden liep ik weer naar boven en ging ook aan de koffie.
“ Pim kun je even hier komen.” Vroeg Gertie.
Ik had net mijn koffie opgedronken dus stond ik op en liep naar haar kantoor.
“ Mijn scherm zit vast op deze pagina en ik was net bezig om de verkopen van de eerste week door te sturen naar mijn vader.” Ze stond op en ik ging achter haar pc zitten. Ik probeerde wat combinaties van toetsen en bekeek daarna wat haar pc nog meer aan het doen was.
“ Heb je toevallig een spelletje zitten spelen op deze pc.” Vroeg ik.
“ Nee natuurlijk niet.” Zei Gertie. Ik opende het spel dat op de achtergrond meedraaide en liet het zien. Gertie beet op haar lip. “ Oké, betrapt.” Zei ze. Ik klikte op de virusbescherming en zag dat deze was uitgezet. “ Gertie ?” Ik wees naar het scherm. “ Die heb ik uitgezet anders deed dit spel het niet.” Ik keek haar ongelovig aan. “ En waarom denk je dat hij het weigerde.”
Ik schakelde de virusbeschermer in en meteen kreeg ik een rode vlag in mijn scherm.
Ik klikte op alles verwijderen. Meteen daarna startte de pc opnieuw op.
“ Je mag opnieuw beginnen en ik hoop voor jou dat alle gegevens er nog in zitten.”
Gertie keek me aan en schaamde zich. “ Kan jij hem helemaal nakijken.” Vroeg ze zacht.
“ Dat kan ik.” Zei ik. “ Sluit de deur en doe hem op slot.”
Gertie keek me aan. “ Je hoorde me wel.” Zei ik. Gertie liep naar de deur en deed hem op slot.
“ Onder het bureau terwijl ik jouw fout herstel.” “ Nee Pim.” Zei Gertie.
“ Dan niet Gertie. Dan doen we het anders.” Ik stond op, liep naar Gertie toe, duwde haar met haar buik tegen het bureau en gaf haar een aantal harde klappen op haar billen. “ Pim.” Riep ze. “ Iedereen kan het horen.” “ Geeft niks. Dan horen ze ook wat er gebeurd als ze fouten maken.” Zei ik. Ze kreeg nog een aantal klappen en daarna ging ik zitten.
“ Ga koffie halen terwijl ik jouw fouten ga repareren.”
Gertie opende de deur en liep naar de kantine waar een aantal mensen haar aankeek.
Ik liet de computer scannen op fouten en opende de cijfers van de afgelopen week die nog steeds op het systeem stonden. Ik had ook niet anders verwacht want het spelletje stelde niet zoveel voor. Het was gewoon een waarschuwing van de virusbescherming.
Gertie wreef over haar billen en bekeek de cijfers die ik weer tevoorschijn had getoverd.
“ Dank je wel Pim. Ik zal dit nooit meer doen.”
“ Mooi zo. Heb je mij nog nodig hier ?” “ Nee Pim. Bedankt Pim.” Zei ze met een pijnlijk gezicht.
“ Mooi. Dan ga ik even wat boodschappen doen.” “ Ik heb al wat dingen in de koelcel laten leggen Pim.” Zei gertie.
Ik liep naar beneden en pakte nog wat andere dingen die beschadigd waren, deed nog een paar boodschappen die ik gewoon afrekende en stopte alles in mijn wagen.
Ik belde aan bij Myrna die de deur opendeed en verbaasd naar mij keek.
“ Ik heb de boodschappen bij me die ik beloofd had.” Zei ik.
“ Kom binnen Pim.” Zei Myrna blij en deed de deur verder open.
Zelf nam ze ook twee tassen mee naar binnen en nadat ik ze neer had gezet gaf ze me een dikke kus.
“ Wil je koffie ? Ik heb koffie gehad van mijn moeder of eigenlijk mijn tweede moeder.”
“ Graag.” Zei ik. Myrna liep met me mee naar binnen waar een vrouw op de bank zat die ze voorstelde als Annet. “ Annet is mijn tweede moeder.” Zei Myrna. Ik gaf haar een hand, stelde me voor en ging ook op de bank zitten.
“ Dus jij helpt mijn dochter met alles weer op de rit te krijgen.” Vroeg Annet toen Myrna in de keuken stond. “ Ik doe mijn best.” Zei ik. “ Myrna zei al dat ze een goede vriend had die haar hielp en dat hij Pim heet.” Zei Annet. “ Dat ben ik dus.” Zei ik lachend.
“ Dat doe je goed jongen.” Zei Annet die achteloos een klap op mijn been gaf.
“ Pim is echt een lieverd hoor.” Zei Myrna die binnenkwam met de koffie. “ Hij is mijn reddende engel.” “ Ik heb jouw huis nog niet zo schoon gezien lieverd dus ik geloof je direct.”
Annet lachte en pakte haar kopje koffie. Myrna, die recht tegenover me zat deed even uitdagend haar benen wijd en liet mij haar blote benen zien.
Ik pakte snel mijn kopje op en nam een slok.
Myrna lachte en keek naar Annet die haar een knipoog gaf.
“ Hij is echt een strenge vriend hoor Annet.” Zei Myrna die haar kopje neerzette en vroeg of we nog een kopje wilden. “ Graag.” Zei ik. Myrna liep weer naar de keuken en meteen draaide Annet zich naar me toe. “ Jij hebt haar goed onder de duim. Hoe doe je dat.” Vroeg Annet. “ Gewoon, met een harde hand. Wie niet leren wil moet maar voelen.” Zei ik en keek haar strak aan.
“ En jij Annet. Hoe heb jij het geleerd.” Annet keek me aan. “ Wat bedoel je Pim.”
“ Nee geintje Annet.” Zei ik. “ Nee dat is geen geintje. Je zei het met met een bedoeling.”
Ik keek even naar de deur om te kijken of Myrna eraan kwam.
“ Ik zie die ketting daar en dat tekentje dat eraan hangt. Vandaar mijn opmerking.”
“ Ooh deze ketting.” Zei Annet die het tevoorschijn haalde. “ Dit is het Ying Yang teken. Is er wat mee ?” “ Nee hoor helemaal niet. Sommige mensen zouden het anders op kunnen vatten.”
“ Hahahaha, en jij bent er zo een ?” “ Misschien.” Zei ik.
Annet kreeg een kleur en was blij dat Myrna binnenkwam met de koffie.
“ Lekker Myrna.” Zei Annet. “ Maar ik moet wel zo weg.” “ Nu al ?” Vroeg Myrna.
“ Ik moet ook zo weg Myrna. Ik moet weer terug naar de supermarkt.” Zei ik.
We dronken de koffie op en ik beloofde om Myrna snel weer te bezoeken.
Annet ging iets eerder weg dan ik zodat wij elkaar nog even konden zoenen maar daarna moest ik echt weg. Ik stapte in mijn wagen en wilde net wegrijden toen ik iemand op me af zag lopen. Het was Annet die op me stond te wachten.
“ Stap in.” Zei ik en keek naar het raam van Myrna of ze niet naar buiten keek maar ze was denk ik al bezig met de boodschappen op te ruimen.
“ Rijden Pim. Rij maar de hoek om.” Zei Annet en keek naar achteren.
“ Wat is er ?” Vroeg ik. “ Niets.” Zei ze en keek weer achterom.
“ Kun jij me thuis brengen ? Dat scheelt me weer een ritje met de bus.” Annet keek nu naar voren en was niet meer zo nerveus. “ Wat was er nou.” Vroeg ik. Annet keek me aan. “ Niet aan Myrna vertellen Pim maar ik dacht dat mijn oude vriend mij achterna liep. Ik was vroeger zijn eehhh eigendom.” “ Sorry ?” Zei ik verbaasd. “ Ik was vroeger zijn slet, zijn bezit tot hij me zat was en nu wil hij me blijkbaar terug.” Ik hield mijn stuur stevig vast en keek haar aan. “ Dus toch dat teken om jouw nek.” “ Je had het goed gezien.” Zei Annet lachend. “ Ik heb begrepen dat jij Myrna met harde hand hebt geleerd om zich te gedragen ?” “ Heeft ze dat gezegd ?” Vroeg ik.
“ Niet met zoveel woorden maar ik begreep het wel.” Zei Annet die vertelde hoe ik moest rijden.
“ Mijn man heeft er niets mee en ik heb het weggestopt. Heel toevallig kwam ik mijn oude Meester tegen toen ik naar Myrna ging en hij bleef net zo lang wachten tot ik weer naar buiten kwam.”
“ Maar goed dat ik ook meteen wegging dan.” Zei ik.
“ Hier woon ik. Ja inderdaad Pim. Gelukkig weet hij mijn adres niet vandaar dat ik steeds achterom keek.” “ Ik begrijp het.” Zei ik.
“ Kan ik je nog iets aanbieden ?” Vroeg Annet die even haar hand op mijn been legde.
“ Een kop koffie kan er nog wel bij.” Zei ik. Ik stapte ook uit en liep achter Annet aan naar binnen.
“ Mijn man is werken.” Zei Annet die me voor ging naar de woonkamer.
“ Ga maar ergens zitten dan zet ik even koffie.” Zei Annet die naar de gang liep om haar jas op te hangen. Ik liep ook naar de keuken en zag haar bij de aanrecht staan. “ Mis je het niet ?” Vroeg ik.
Annet draaide zich om. “ Wat bedoel je ?” Vroeg ze. “ Het hele spel, het leven als onderdanige.”
“ Ik heb het weggestopt Pim. Ik heb nog wel dingen overgehouden van mijn vroegere leven en verlang er wel eens naar maar dan denk ik aan de laatste jaren met hem en dan ben ik er weer klaar mee.” Annet draaide zich naar de automaat die begon te brommen en zijn lading uitspuugde.
“ Hij was de laatste maanden een echte klootzak geworden.” Zei ze kijkend naar de kopjes koffie.
Ik wist niet of ik het kon maken maar ik liep naar haar toe en legde een hand op haar schouder.
Annet schrok duidelijk en ik liet haar meteen weer los. “ Het spijt me Annet.” “ Hoeft niet.” Zei Annet. “ Ik vind het lief maar ik schrok.” “ het spijt me ook dat je zo’n slechte ervaring had. Zij zorgen ervoor dat steeds meer vrouwen en mannen zich afkeren en bdsm aan zich voorbij laten gaan.”
Annet pakte de kopjes en liep naar de woonkamer.
“ Ik had graag heel oud willen worden met hem. Ik had eeehhh.” Ze stopte ineens.
“ Wat wilde je zeggen.” Vroeg ik zacht.
“ Nee. Ik wil het er niet over hebben.” Zei Annet die een slokje van haar koffie nam.
Ik pakte ook mijn kopje en nam een slok.
Annet keek me aan en bekeek me. Daarna keek ze voor zich uit.
“ Ik had net mooie nieuwe ringen door mijn tepels laten zetten nadat ik eerst kleine staafjes had gehad. Het was een verrassing voor hem net als de ringen in mijn oren.” Ze deed haar lange haren opzij en ik zag de ringen in haar oren. “ Mooi hoor.” Zei ik. “ Ik had ook ringen door mijn schaamlippen en ook die had ik laten vervangen door platina ringen. Ik had een goeie baan dus geld was geen probleem.” Ze keek naar haar voeten. “ Hij werd ineens erg agressief en begon me zonder reden te slaan. Oké hij was mijn Meester, mijn alles maar we deden alles in overleg. Nu gedroeg hij zich als een beest en het werd steeds erger.” Annet nam nog een slok en keek me aan. “ Hij wilde me branden. Ik moest zijn letters op mijn billen en borsten.” Annet haalde diep adem. “ Dit was voor mij de laatste druppel. Het werd een knallende ruzie. Hij had een getekend contract in zijn handen want ik was zijn eigendom.”
Ik schudde met mijn hoofd en nam een slok koffie. “ Natuurlijk had hij gelijk maar er zijn grenzen en als hij zich niet aan afspraken houdt vervalt het contract.”
“ Lijkt mij ook.” Zei ik.
“ Dus heb ik mijn spulletjes gepakt. Ik zag de papieren van hem in zijn bureau waar ik nooit in had gekeken en zag dat hij er nog een slavin op na hield. Dat was echt een klap in mijn gezicht.”
“ Dan heb je groot gelijk. Hee Annet, ik wil graag met je verder praten maar ik moet ook weer aan het werk.” Ze keek me aan. “ Wil je niet nog één kopje koffie ? Ik ben zo blij dat ik even met iemand hierover kan praten. Met mijn man kan ik het niet.”
“ Nog één kopje dan.” Zei ik.
Annet liep naar de keuken en kwam even later terug met twee koppen koffie. Ze liep naar de kast en pakte een doosje uit de lade.
“ Deze had ik in mijn schaamlippen laten zetten Pim.” Zei ze en opende het doosje.
Ik keek naar de twee zeer dure ringen.
Ze klapte het doosje weer dicht en toen ze terug liep naar de bank trok ze haar trui omhoog.
Haar zware borsten zaten in een beugel bh die ze handig losmaakte.
“ Zeg nou zelf. Deze borsten kun je toch geen brandmerk opzetten ?”
Haar zware borsten hingen voor mijn ogen en Annet keek me aan. Ze duwde haar borsten omhoog en ik schudde met mijn hoofd. “ Nee die moet je niet verpesten met een brandmerk.”
“ Dat vind ik nu ook.” Ze ging op de bank zitten maar maakte haar bh niet meer vast. De ringen door haar tepels glommen me tegemoet.
“ Dus jij bent ook een Meester ? Een Dominant ?” Vroeg ze ineens.
“ Dat klopt Annet.” “ Dan hoop ik wel dat je een goede bent.”
Ik glimlachte. “ Dat zou je aan mijn vriendinnen moeten vragen maar ik ben een goede vind ik zelf.” Zei ik. “ Aan jouw vriendinnen nog wel.” Zei Annet lachend. “ Heb je een harem of zo.”
Nu lachte ik. “ Ik heb twee vriendinnen thuis waarvan een mijn verloofde is.” Zei ik.
Annet keek me ongelovig aan. “ En dat pikt ze ?”
“ Natuurlijk accepteert ze dat. Ik ben volkomen eerlijk tegenover haar.”
“ Dan zal ik deze twee maar even opbergen voor je in de verleiding komt.”
“ Van mij hoeft het niet hoor.” Zei ik en Annet stond op.
“ Dan kan dit ook wel Meester Pim.” Zei ze en trok haar broek uit.
Haar slip kwam tevoorschijn en ik zag een klein plukje haar tevoorschijn komen.
“ Dat is voor mij een afknapper Annet.” Zei ik. Ze keek naar haar slipje en zag wat ik bedoelde.
“ Ik heb het wel bijgehouden maar.” Ik onderbrak haar. “ Eerst die kut scheren en dan kun je doorgaan.” De Meester in mij kwam boven. “ Kut scheren, douchen, rok aan en een blouse. Dan kun je mij onder ogen komen.” Annet lachte. “ Je hebt heel wat te wensen.” Zei Annet. “ Geen wensen. Gewoon opdrachten. Als je wat wilt met mij dan houdt je je daaraan.” Ik stond op en keek in haar ogen. Ik keek naar de tafel, schreef een nummer op het papier en draaide me om. “ Bel me als je wat wilt.” Ik gaf haar een kus en liep naar de deur Annet verbaasd achterlatend.
“ Daar ben ik weer.” Zei ik tegen Gertie toen ik boven kwam.
“ We dachten al dat je helemaal wegbleef.” Zei Ilse die naast Gertie zat en naar het scherm keek.
“ Ik kan jullie toch niet in de steek laten.” Zei ik.
“ Dat is zo. Nu je er toch weer bent. De winkel moet nodig aangevuld worden en die gasten beneden moeten een schop onder hun kont hebben.” Zei Gertie die even opkeek van haar scherm.
“ Dan moet je ze aansturen. Wie is hier nou de eigenaar.”
Gertie keek me aan. “ Je hebt gelijk Pim.” “ Weet ik.” Zei ik en draaide me om.
“ Wat ga je doen ?” Vroeg Ilse. “ Ik ga een paar schoppen uitdelen.” Zei ik.
Ik liep naar de kantine en deed via mijn headset een oproep naar iedereen die in de winkel liep.
“ Iedereen behalve diegene die in de bediening staat.”
Vijf minuten later zaten er tien personeelsleden in de kantine.
“ Als jullie even willen luisteren. Er wordt hier teveel de kantjes eraf gelopen. Gertie wil een volle winkel zien dus aan jullie de edele taak om deze winkel bij te vullen met het tempo dat jullie in het begin hadden.” Ik keek iedereen even apart aan. “ Ik wil dat alle schappen over twee uur zijn bijgevuld en in ieder geval wil ik geen lege schappen meer zien.”
“ Wil je nu zeggen dat wij niets doen ? Ik loop me de benen onder mijn reet vandaan.” Riep Jan verongelijkt.
“ Precies Jan. Jij loopt jouw best te doen terwijl bijvoorbeeld Gert daar alleen maar staat te roken buiten.” Gert keek me kwaad aan. “ Ik was toevallig wel klaar met mijn afdeling.”
“ Precies. En wat doen wij als we klaar zijn ?”
“ Dan helpen we onze collega die nog niet klaar is.” Riep Cora die de zeep straat onder haar hoede had. “ Ik loop me suf te sjouwen aan die zware dozen.”
“ Precies.” Zei ik. “ We krijgen allemaal betaald maar sommige collega’s moeten er iets meer hun best voor doen.”
“ Kun je begrijpen dat sommige mensen ook gewoon moe zijn ? De afgelopen weken waren behoorlijk heftig.” Zei Daan die er behoorlijk moe uitzag.
Ik keek iedereen weer aan en zag iedereen instemmend knikken.
“ Dat begrijp ik ook. Dus als iedereen nu even iedereen een beetje meer helpt dan ga ik eens kijken wat we aan de moeheid kunnen doen. Dus neem nu een kop koffie en daarna aan de slag. Ik ben zo ook in de winkel om jullie te helpen. Kom op mensen.”
Ik rende snel naar beneden en haalde een doos gevulde koeken van de broodafdeling.
“ Even wat krachtvoer en dan aan de slag.”
Ik overlegde even met Gertie en daarna deed ik een voorstel aan haar dat ze na enig nadenken accepteerde. “ Alleen als ik ook mee mag Pim.”
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
