Door: Mitchy3nl
Datum: 11-03-2026 | Cijfer: 9.9 | Gelezen: 207
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 49 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Feest, Spelletje, Strand, Thailand, Trio,
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 49 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Feest, Spelletje, Strand, Thailand, Trio,
Vervolg op: Backpacken In Azië - 5
Mijn naam is Mitch en samen met drie maten maak ik eindelijk een langverwachte backpacktrip door Azië, wat een groot avontuur wordt! Tijdens deze reis wordt er voldoende spanning verwacht! Lees vooral ook de andere delen voor een hele verhaallijn. Vertel ook vooral wat je van de verhalen vindt met een reactie!
---
Opeens schrik ik wakker van een deur die open gaat, waarna een geniepig en stiekem gelach de kamer vult...
Met Heidi in mijn arm springt Emma op het bed. "Komaan Heid, we moeten over twee uurtjes op de ferry zijn. Het is al 9 uur", geeft ze aan. "De boot wacht niet!" Thibo kijkt naar me en zegt: "Mats en Jack zijn ook al richting een marktje hier in de buurt. Mats is zijn zonnebrandcrème blijkbaar verloren en wilt toch een fatsoenlijke hebben". Na nog even wat over en weer babbelen is het tijd om dan toch afscheid te nemen. Iets uitgebreider dan bij de andere dames neem ik afscheid van Heidi met een kus en wens ze nog een fijne reis. Wie weet komen we elkaar weer ergens tegen.
"Fuck man, wat een nacht" geeft Thibo aan. "Jij hebt ook niet stilgelegen, he?!" Zegt ie er achteraan. In de trap naar beneden kijken we terug op de avond, nacht en ochtend, waarbij we kort bespreken hoe het gelopen is en concluderen dat we beide geluk hebben gehad hiermee! Zodra we het hostel uitlopen nemen we een scooter-taxi richting de markt waar Mats en Jack zijn en vertellen hier nog eens ons hele verhaal. Zelf hebben ze ook hun plezier gehad vannacht, en na een korte analyse zit de gemoedelijke, doch brakke, sfeer er weer lekker in!
Op de markt koop ik zelf een paar luchtigere tanktops en een lichtgewicht rugzak zodat ik mijn spullen voor de dag beter kan verdelen en comfortabeler kan reizen in de vochtige hitte. We slenteren wat van kraam naar kraam, bedenken dat het gaaf is om naar een strandbar te gaan in de middag en doen het lekker op het gemak allemaal. De relaxte sfeer, de cocktails en de zeebries is heerlijk om te ervaren, waarbij een local het opneemt tegen een toerist in een beachvolleybalspel. Laat mij maar lekker in m'n stoel toekijken!
Na de middag besluiten we een hapje te doen op Bangla Road, dichtbij de haven en was het tijd om even te reflecteren met de mannen. Drie dagen chaos, een bruisend eiland, avontuur, weinig slaap, maar ook met ontspanning (en inspanning) vervolgden we de reis. De neonlichten, gefrituurde garnalen, scooters en souvenirverkopers wilden we even achter ons laten om richting de eilanden te trekken en even het paradijselijke Thailand zien.
We kochten ferrytickets voor morgenochtend richting Koh Phi Phi. De eindbestemming was Phi Phi, maar via een tussenstop in Ao Nang, en we zouden onderweg nog twee stops maken: eerst kort bij Railay Beach, en daarna in Tonsai Bay, dat Jack al weken aan het hypen was. Hij had foto's gezien van klimrotsen aan turquoise water, omgeven door jungle en kalkstenen pieken. "Als we daar niet heen gaan, mis je de avontuurlijke kant van Thailand," zei hij met een soort avontuurlijk enthousiasme waar ik stiekem wel van genoot.
De rit naar Railay duurde een uur of vier met de ferry en bus. We kwamen aan in de late middag, net op tijd om de zon achter de kliffen te zien zakken. Het strand was sereen en bijna verlaten. Geen feestende massa, geen luide speakers — alleen een paar locals met longtailboten en een handvol klimmers die leken te zijn blijven plakken. Na een avondmaaltijd en een rustige avond vol ontspanning zoals dat met vrienden kan, huurden we de volgende dag kajaks en peddelden langs de kust, waar apen in de bomen speelden en vissers hun lijnen uitwierpen.
’s Avonds aten we gegrilde vis op het strand en dronken we goedkope gin met tonic uit glazen flessen. Alles voelde puur. Echt. Het soort avonden dat niet op sociale media verschijnt maar waar je later het meest aan terugdenkt.
Na weer een tocht van drie uur in een longtailboot kwamen we aan in het kleine dorpje bij de ingang van Tonsai. Het was zonnig en droog. Alles rook naar zout water en kokos. We checkten in bij eenvoudige bungalows op het strand, met uitzicht op de zee. De matrassen waren hard, de klamboes hingen scheef en de douche was zoutig — maar de setting maakte alles goed. We zaten midden in het paradijs, omringd door rotsen en geluiden die ik alleen uit reisfilms kende.
De eerste dag maakten we een klimtocht met een gids genaamd Noi. Hij was lang, lenig en had een touw bij zich, waarmee hij nonchalant routes aanwees terwijl hij verhalen vertelde over apen en zeeotters. We zagen geen van beide, maar wel kleurrijke vogels, enorme spinnen en een hagedis die Jack bijna aanraakte omdat hij dacht dat het een tak was. De muggen zoemden constant, terwijl we zelf hier en daar eentje van ons af hebben moeten slaan.
’s Avonds zaten we met kaarsen op het terras van onze bungalow, luisterend naar de golven. Het was alsof de zee constant aan het fluisteren was. Golven, vogels, het geritsel van palmbladeren. We dronken Leo-bier uit de fles en praatten over de toekomst, over dromen, over alles. Zoals het altijd is, maar vooral genietend van het moment! De tweede dag gingen we met onze gids over het water heen naar wat overhangende rotsen om te freeclimben. Zonder touw omhoog, loslaten wanneer het niet meer lukt en met een plons tot ontspanning komen. Het heerlijke, vrije gevoel van los klimmen. Niet zo spectaculair als Alex Honnold, die 1km omhoog klimt zonder touw, maar met veel plezier en voor ieder zijn uitdaging op niveau. Een laatste avond in Tonsai in de bungalows met een maaltijd gemaakt van fried mushrooms en biertjes hield ons in het hier en nu, met de idyllische achtergrond van rotsen die uit het water rijzen.
Een kleurrijke longtailboot bracht ons de volgende dag over het kristalheldere water, langs imposante kliffen die oprijzen uit de zee als wachters van kalksteen. Een nieuw paradijs ontpopte zich voor ons in de zee, waarbij we toch enigszins verbaast waren over het vele tourisme. In de baai aangekomen moesten we nog op zoek naar een hostel, die we iets verderdoor al snel hadden gevonden. Bovenaan de trap lagen nog vier vrije kamers, met uitzicht op zee nog wel. Allemaal een eigen kamer voor de komende nachten, ook niet mis. Enkel het sanitair was gedeeld, al mogen we daar niet om klagen.
We gooiden onze spullen af in de kamers, kleedden ons om in zwemkleding en liepen richting zee om even verder te ontspannen voordat de 'partymode' weer aanging. Een frisbee werd erbij getoverd en al snel speelden we ons spel in de warme zee. Na een paar uurtjes was het wel goed geweest, gingen we naar een restaurantje aan het strand en aten een goede avondmaal. Onderweg terug naar de kamers haalden we wat koude biertjes, die we opentrokken met een kaartspel tijdens het klaarmaken voor de avond. Zelf deed ik voor de verandering eens rustiger aan met water tussendoor. Ik wil niet thuiskomen na deze reis als een uitgeputte avonturier.
Voor mij was het wel even goed. We zaten goed op het balkon, de zee op de achtergrond en de gezelligheid met de vrienden. Voor mij een momentje om eens terug te blikken op wat al geweest was, en we waren pas net vertrokken op reis. Een klein deel van Thailand hebben er gehad, maar nog zo veel plaatsen, en tijd, hebben we over! Voor mij reden om vanavond lekker over te slaan en eens op tijd het bed in te duiken na het contact met het thuisfront en wat eerdere ontmoetingen deze reis.
Toen ik in de ochtend wakker werd, kon ik buiten al genieten van het uitzicht, de zon die langzaam hoger ging staan en het tropische klimaat. Nadat ik een koffietje had gehaald in het tentje beneden, zag ik dat Mats ook wakker was en rustig op het balkon door zijn telefoon aan het scrollen was. Hij vertelde me dat hij ook niet meer weg was geweest gisteravond en vroeg of ik mee de berg omhoog ging voor het viewpoint over Koh Phi Phi. Ik heb energie zat, dus fuck it, lets go!
Een klein half uurtje later waren we al aan de top. Een leuk uitzicht over het eiland, met de restaurantjes, de baai en alle overige gebouwen ertussen. Een stel uit Oostenrijk vroeg me om een fotootje van ze te maken, aangezien ze blijkbaar hun tripod waren vergeten. Een aantal foto's later maakten ze er ook een paar voor ons, leuk om aan het thuisfront te laten zien, maar vooral om de herinneringen.
Met een koel drankje bleven we hier een half uurtje zitten, kijken hoe het eiland ontwaakt en bootjes op en aan gingen. Maya beach is het bekende strandje hier, voor ons ook leuk om te bekijken. Zodoende gingen we Thibo en Jack halen om ons eigen afvarende bootje op te gaan om het bountyeiland te bezoeken. Na een tijdje varen kwamen we de baai in, waar het overspoeld was met bootjes die hetzelfde idee hadden. Heel leuk zo, maar niet echt waar we op zaten te wachten. De tourguide vroeg of we aan land wilden of hier wilden snorkelen, waarop Jack vroeg of hij ons niet naar een iets minder toeristische plek kon brengen om wat te zwemmen.
Eenmaal omgedraaid uit de baai bracht hij ons weer terug naar Phi Phi, alleen de achterkant van het eiland waar slechts twee andere bootjes te vinden waren en de rotsen hoog het water uit kwamen. Het heldere water toonde ons een magnefiek zicht op scholen vissen, in alle kleuren! De snorkels werden weer tevoorschijn gehaald, waarna we ons hier een tijdje hebben kunnen vermaken.
Eind van de middag kwamen we weer terug aan op Phi Phi, waarna het tijd was om een hapje te eten. Genoeg restaurantjes om te kiezen, eten met goed Thais eten en wat koude biertje gingen er goed in. Nadat de zon onder was, werd het eiland langzaam weer omgetoverd van relaxtmodus naar standje feesten. We zorgen dat we gedoucht en opgefrist waren, en daar gingen we. Blijkbaar zijn de strandfeesten hier de moeite waard. Waar overdag het ontspannen centraal staat, komen in de avond de neonverf, lampjes en luide muziek boven tafel. Ik keek om me heen en kon het contrast tussen gisteravond en vanavond niet groter zien. Mats stond op een verhoging bier te drinken en te dansen, Thibo en Jack speelden een of ander spel met twee Portugezen en ik? Ik besloot het vanavond alsnog lekker rustig aan te doen, althans dat dacht ik. Die paar tequila shotjes die werden gehaald gingen er met wat moeite, maar zonder tegenstribbelen toch weer in. Spijt? Tuurlijk niet! Op de heerlijke beats, de vuurshow op het strand en de dansende menigte verloor ik mezelf en de tijd voor een moment.
Na, ik vermoed, twee uur nam ik even afstand van het feestje. Mats en Thibo was ik al kwijt, en Jack stond nu op de verhoging en werd geteased door een lange, blonde vrouw. Ik besloot even bij het strandvuur te gaan zitten, waar al een groep zich omheen had verzameld. Een goede mix met verschillende nationaliteiten. Ik nam plaats naast het stel uit Oostenrijk die ik vanochtend op het viewpoint had gefotografeerd, stelde me voor en werd zo langzaam meegenomen in de groepsdynamiek rondom het vuur. De relaxte sfeer, verschillende gemakkelijke gesprekken en wat drankjes maakte dat ik na een goed uurtje zin had om even wat rond te lopen over het eiland, weg van de muziek en meer de rust in.
Toen ik dit verkondigde waren er twee Britse meiden die meteen reageerden. “Wacht even, mogen wij mee?” vroeg de langste van de twee met een zachte, maar zelfverzekerde stem die boven het zachte geknetter van het vuur uitkwam. Ze stond al half op, haar lange benen strekkend alsof ze zich voorbereidde op een wandeling die ze al dagen in haar hoofd had. “Ik ben Charlotte,” zei ze terwijl ze een hand naar me uitstak, haar grip stevig maar warm, “en dit is Ruby.” Ze knikte naar het meisje naast haar, dat kleiner was, met kort, warrig blond haar dat in de vuurgloed bijna goud leek te kleuren. Ruby grijnsde breed, haar ogen twinkelend van een mix van nieuwsgierigheid en lichte ondeugendheid. “We zitten hier al de hele avond te luisteren naar verhalen over olifanten en meditatie-monniken. Een blokje om met een Nederlander klinkt een stuk spannender dan nog meer gitaarspel en off-key ‘Wonderwall’.”
Ik lachte en haalde mijn schouders op. “Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Kom maar mee.”
Zo gezegd, zo gedaan. Ze schudden het zand van hun shorts en sandalen, pakten snel hun kleine rugzakjes mee – “voor het geval dat,” zei Ruby met een knipoog terwijl ze een flesje water en een dunne sarong tevoorschijn toverde – en sloten zich bij me aan. We liepen weg van het vuur, de groep achterlatend in hun eigen bubbel van gelach, halflege bierflesjes en het zachte gepingel op een akoestische gitaar. De muziek van de strandbar werd zachter naarmate we verder liepen, tot het uiteindelijk niet meer was dan een verre dreun die samenvloeide met het constante, hypnotiserende geruis van de golven.
De paadjes van Phi Phi zijn smal en kronkelig, soms niet meer dan een strook aangestampt zand tussen bamboehekjes en lage muurtjes van schelpenbeton. Hier en daar hingen slingers met gekleurde lampjes die zachtjes heen en weer wiegden in de nachtelijke bries, hun warme oranje en roze gloed werpend over het pad als een soort tropische feeërieke verlichting. De lucht rook naar zout, naar de laatste restjes gefrituurd eten van de kraampjes die langzaam sloten, en naar de zoete, bijna bedwelmende geur van jasmijn die ergens in een verborgen tuin bloeide. Charlotte liep links van me, Ruby rechts. Ze pasten perfect in het ritme van mijn stappen, alsof we al weken samen reisden in plaats van elkaar net een halfuur geleden te hebben ontmoet.
Charlotte was lang en slank, met een natuurlijke, bijna atletische houding die verraadde dat ze waarschijnlijk veel wandelde of surfde. Haar bruine haar viel in losse golven tot net over haar schouders en ze droeg een simpel zwart crop topje dat een smal reepje getinte huid liet zien boven haar korte sarong, die ze nonchalant om haar middel had geknoopt. Aan haar pols bungelde een leren bandje met een paar kleine schelpen eraan – waarschijnlijk zelf geraapt ergens op een strand. Ze praatte makkelijk, met dat typische Britse sarcasme dat nooit gemeen overkomt maar altijd net scherp genoeg is om je aan het lachen te maken. “Dus jij bent hier met je maten om de ziel van Thailand te vinden?” plaagde ze terwijl ze een losliggend steentje weg schopte dat over het pad stuiterde. “Of gewoon om zoveel mogelijk Chang te drinken en te hopen dat je niet in een tuk-tuk crasht met een dronken bestuurder?”
Ik grinnikte. “Beetje van allebei. Maar eerlijk? De beste avonden zijn altijd die zonder plan. No expectations, geen Instagram-momenten, gewoon… wat er gebeurt.”
Ruby lachte kort en scherp, een geluid dat aanstekelijk was en meteen de stilte doorbrak. Ze was kleiner, compacter, met een energie die bijna tastbaar was – alsof ze elk moment kon besluiten om te gaan rennen of te gaan dansen. Haar korte blonde kapsel zat in een warrige coupe die eruitzag alsof ze er met haar vingers doorheen was gegaan en het zo had gelaten – en dat stond haar waanzinnig goed. Ze had een kleine zilveren ringetje door haar neusvleugel dat af en toe oplichtte in het schijnsel van een lantaarn, en een tatoeage van een golf op haar onderarm die ze trots liet zien toen ik ernaar vroeg. “Geen plan is mijn levensmotto,” zei ze terwijl ze haar armen spreidde alsof ze het hele eiland omhelsde. “Vorige week in Krabi ben ik midden in de nacht met een gehuurde scooter de jungle in gereden omdat iemand zei dat er daar een waterval was met bioluminescentie. Bleek het een gewoon riviertje te zijn met een paar vuurvliegjes. Maar de rit was sick. Wind in m’n haar, sterren boven m’n hoofd, en geen fuck gegeven aan morgen.”
We liepen een tijdje zwijgend verder, gewoon genietend van het gevoel dat de nacht ons inpakte als een warme deken. Af en toe passeerden we een slapende hond die loom zijn kop optilde en ons met één oog aankeek, of een kat die geruisloos over een muurtje sprong. De geluiden van het eiland werden zachter: het zachte klotsen van water tegen de pieren, het geritsel van palmbladeren hoog boven ons, een verre lach die wegstierf in de richting van de feestende baai. Het voelde alsof het eiland ademde, levend en rustig tegelijk.
Uiteindelijk kwamen we bij een klein, halfverstopt strandje aan de noordkant van het eiland – een plek die de meeste toeristen overslaan omdat er geen bars en geen ligbedden zijn. Alleen maar zacht zand dat nog warm was van de dag, een paar overhangende palmbomen die hun schaduwen over het strand wierpen, en een smalle strook zee die glinsterde onder de bijna volle maan. Er brandde nog een restje vuur van een eerdere groep; gloeiende kooltjes die rood opflakkerden als je er zachtjes tegenaan blies, genoeg om een cirkel van warm licht te creëren zonder de sterrenhemel te overrompelen.
We lieten ons alle drie in het zand zakken, ruggen tegen een omgevallen palmboomstam die glad was van jaren zout en wind. Benen uitgestrekt richting het water, tenen bijna rakend aan de kleine golfjes die lui aan kwamen rollen. Ruby haalde een flesje Chang tevoorschijn – intussen lauw geworden, maar dat maakte niet uit. We gaven het rond, namen kleine slokken, en keken hoe de maan een zilveren pad over het water trok, recht naar ons toe.
Charlotte leunde achterover op haar ellebogen, haar gezicht half in schaduw, half in het zachte schijnsel van het vuur. “Weet je wat ik het mooiste vind aan reizen?” vroeg ze zacht, bijna fluisterend, alsof ze bang was het moment te breken. “Dat je mensen ontmoet die je nooit meer ziet, maar met wie je in één nacht meer deelt dan met sommige vrienden thuis in jaren. Geen verplichtingen, geen verwachtingen. Gewoon… puur zijn.”
Ruby knikte langzaam, haar hoofd leunend tegen mijn schouder. “En soms,” voegde ze eraan toe terwijl ze me van opzij aankeek, haar ogen donker en glinsterend, “voelt het alsof je ze al je hele leven kent. Alsof dit strand, dit vuur, dit fucking moment altijd al heeft bestaan en wij er alleen maar naartoe zijn gelopen.”
Haar hand landde licht op mijn bovenbeen, niet dwingend, maar ook niet per ongeluk. Charlotte schoof iets dichterbij, haar schouder warm tegen de mijne, haar vingers die loom patronen trokken in het zand naast haar. De lucht tussen ons drieën veranderde ineens – niet abrupt, maar als een golf die langzaam opbouwt, hoger en hoger wordt tot hij breekt. Ik voelde hun warmte, hun ademhaling die iets sneller ging, de lichte trilling van anticipatie.
Ik draaide mijn hoofd naar Ruby en kuste haar. Zacht eerst, voorzichtig, alsof ik testte of het oké was. Ze beantwoordde het meteen, haar lippen warm en een tikje zout van de zee en het bier, haar hand die omhoog gleed naar mijn nek en me dichterbij trok. Charlotte keek toe, een halve glimlach op haar gezicht, haar ogen halfgesloten van genot bij het zien ervan. Toen ik me naar haar omdraaide kuste zij me dieper, intenser, met een honger die ze tot dat moment had ingehouden. Charlotte’s lippen waren zacht maar dwingend, haar tong gleed plagend langs de mijne, alsof ze me uitnodigde om mee te doen in een spel waarvan alleen zij de regels kende. Haar vingers gleden onder mijn shirt, over mijn rug, nagels licht krassend – niet hard genoeg om pijn te doen, maar wel genoeg om kippenvel over mijn armen te laten trekken. Tegelijkertijd voelde ik Ruby’s warme adem in mijn nek. Ze beet zachtjes in mijn oorlel, trok er even aan met haar tanden en fluisterde hees: “We hoeven nergens naartoe vanavond. Niemand wacht op ons.”
Ik kreunde zacht in Charlotte’s mond, mijn handen vonden vanzelf hun weg naar haar middel, trokken haar dichterbij tot ze op mijn schoot zat en onze lichamen tegen elkaar aan drukten. Ruby schoof achter me, haar borsten warm tegen mijn rug gedrukt, haar handen gleden over mijn zijden omhoog tot ze onder mijn shirt verdwenen en over mijn borst streelden. Ze kneep zachtjes in mijn tepels, draaide ze tussen duim en wijsvinger, terwijl Charlotte haar kus verdiepte en haar heupen licht tegen de mijne wiegde.
Zoenend wisselde ik tussen Charlotte op mijn schoot en Ruby achter me, waarbij ik over mijn schouder moest kijken en Charlotte zachte kusjes in mijn nek gaf. We bleven zo een hele tijd zitten tegen die palmboomstam. Alleen maar zoenend, strelend, elkaar proevend met de kleren nog aan. Geen haast. Geen haast om iets uit te trekken. Het was alsof we alle drie wisten dat hoe langer we dit voorspel rekten, hoe beter het zou worden.
Na een tijdje trok Charlotte zich een klein stukje terug, haar lippen glanzend, haar ogen donker van lust. Ze likte langzaam over haar onderlip en keek van mij naar Ruby. “Oké,” zei ze met een ondeugende glimlach, “als we dit toch gaan doen… laten we het een beetje spannend maken.”
Ruby’s ogen lichtten op. “Truth or dare?”
Charlotte knikte. “Maar dan op zijn Thais-strand-vuur-versie. Geen saaie vragen. En als je ‘dare’ zegt, moet je het doen. Geen afhaken.”
Ik lachte zacht en dacht even terug aan de rooftopbar in Bangkok, waarbij de avond met Lisanne, Caya, Simone en Mats weer even door mijn hoofd flitst. Zonder twijfel zeg ik zelfverzekerde “Deal.”
We schoven nog wat dichter bij elkaar, benen verstrengeld in het zand, het gloeiende vuurtje tussen ons in als een soort intieme spotlights. Ruby begon.
“Oké, Mitch… truth or dare?”
“Truth,” zei ik, omdat ik nog even wilde zien hoe dit zich ging ontvouwen.
Ze leunde voorover, haar gezicht vlak bij het mijne. “Wanneer was de laatste keer dat je fantaseerde over een trio… en met wie?”
Ik voelde mijn wangen warm worden, maar loog niet. “Twee nachten geleden. In Khao Sok. Dacht aan twee meiden die ik daar had ontmoet… maar eerlijk? Jullie twee overtreffen die fantasie al.”
Charlotte lachte zacht, tevreden. “Goed antwoord.”
Haar beurt. Ze keek Ruby aan. “Truth or dare?”
“Dare,” zei Ruby zonder aarzelen.
Charlotte’s stem werd lager. “Kus me. Langzaam. En laat je handen over mijn lichaam gaan… maar hou je kleren aan.”
Ruby kroop meteen naar voren, nam Charlotte’s gezicht tussen haar handen en kuste haar. Het was een show op zich: hun lippen bewogen traag, tongen die elkaar vonden, kleine zachte kreuntjes die ontsnapten. Ruby’s handen gleden over Charlotte’s schouders, langs haar armen, over haar borsten – duimde plagend over haar tepels door het dunne stof van haar crop top heen tot die hard en zichtbaar werden. Charlotte kreunde in Ruby’s mond, haar rug licht gebogen en tussendoor zag ik beide meiden even een glimps op mij werpen.
Toen ze loskwamen waren hun wangen rood, hun ademhaling zwaar. "Dare goedgekeurd" zei Charlotte snel voor ze haar blik weer op mij wierp.
Mijn beurt. Ik keek naar Charlotte. “Truth or dare?”
“Dare.”
Ik glimlachte. “Trek je sarong los… maar hou ‘m nog om je heen. Laat ons zien wat eronder zit, maar niet helemaal.”
Ze stond op, langzaam, liet de knoop losgaan. De sarong gleed een stukje omlaag, bleef hangen op haar heupen, onthulde het zwarte slipje eronder, de zachte curve van haar onderbuik, het dunne lijntje schaamhaar dat boven de rand uit piepte. Ze draaide zich half om, liet ons haar kont zien – strak, rond, perfect – en ging toen weer zitten, de stof losjes om haar benen gedrapeerd.
Ruby beet op haar lip. “Fuck…”
Nu Ruby’s beurt weer. Ze keek mij aan. “Truth or dare?”
“Dare.”
Ze leunde dichterbij, haar stem een fluistering. “Laat mij je shirt uittrekken… met mijn tanden.”
Ruby kroop naar me toe, haar knieën aan weerszijden van mijn heupen. Ze pakte de zoom van mijn shirt tussen haar tanden, trok langzaam omhoog. Haar lippen streken langs mijn buik, mijn ribben, mijn borst terwijl ze het shirt centimeter voor centimeter optrok. Tussendoor liet ze het shirt even los en voelde ik haar tong even. Toen het bij mijn schouders was, hielp ik even mee, en trok ze het helemaal uit. Ze gooide het opzij en liet haar tong over een van mijn tepels glijden en beet er zachtjes in tot ik kreunde.
Charlotte keek toe, haar hand al onder haar eigen sarong verdwenen, zichzelf zachtjes strelend door de stof heen.
Mijn beurt. Ik keek Ruby aan. “Truth or dare?”
“Dare.”
“Trek je top uit… en laat Charlotte je borsten kussen. Vijf seconden lang.”
Ruby trok haar tie-dye top over haar hoofd, gooide hem weg. Haar borsten waren klein maar perfect rond, tepels hard en roze in het maanlicht. Charlotte boog zich voorover, nam een tepel in haar mond, zoog zachtjes, likte eromheen met het puntje van haar tong. Vijf seconden werden er tien, werden er vijftien. Ruby’s hoofd viel achterover, een lange zucht ontsnapte haar lippen.
Toen Charlotte losliet waren Ruby’s tepels nat en glanzend, en haar ogen half dicht van genot.
Charlotte keek mij snel aan. “Truth or dare?”
“Dare.”
Ze glimlachte duivels. “Kus Ruby’s kutje… door haar short heen. Vijftien seconden. En laat je tong goed voelen.”
Ruby ging op haar rug liggen, benen licht gespreid. Ik kroop tussen haar benen, drukte mijn mond tegen de stof van haar short. Ze was al nat – ik voelde de warmte, de vochtigheid door het dunne katoen heen. Ik likte traag over de naad, duwde mijn tong tegen haar clit aan door de stof en zoog zachtjes. Ruby kreunde luid, haar heupen kwamen omhoog, duwden zichzelf tegen mijn mond. Vijftien seconden werden er dertig. Charlotte keek toe, haar hand nu duidelijk in haar slipje, vingers bewegend in trage cirkels.
Toen ik losliet was de stof van Ruby’s short donker van vocht. De donkere vlek verspreidde zich in een onregelmatige cirkel rond de naad, en je kon duidelijk zien hoe ze had gereageerd op mijn tong door de stof heen. Ruby ademde zwaar, haar borst ging snel op en neer en ze keek me aan met halfgesloten ogen en een lome, tevreden grijns.
“Jezus, Mitch…” mompelde ze, haar stem schor. Ze liet haar hoofd even achterover vallen, genietend van de nasensatie, voordat ze zich oprichtte op haar ellebogen. “Jouw beurt om te kiezen wie er nu mag.”
Ik keek van haar naar Charlotte, die nog steeds haar hand onder haar eigen sarong had, vingers traag bewegend, haar lippen licht geopend terwijl ze ons allebei aankeek alsof ze naar een privévoorstelling keek.
“Charlotte,” zei ik zacht. “Truth or dare?”
Ze beet even op haar onderlip, trok haar hand langzaam terug en likte haar eigen vingers af – een klein, bewust geil gebaar dat ons allebei deed slikken.
“Dare,” zei ze zonder aarzelen.
Ik dacht even na, wilde het nog spannender maken zonder meteen alles uit te trekken. “Ga op je knieën zitten… en laat Ruby je sarong helemaal lostrekken. Maar je mag haar niet aanraken. Alleen maar kijken hoe ze het doet. En je mag geen geluid maken.”
Charlotte’s ogen werden donkerder. Ze kwam langzaam overeind, ging op haar knieën in het zand zitten, rug recht, borst vooruit. Ruby kroop naar haar toe, knielde achter haar. Ze pakte de losse knoop van de sarong beet en begon heel langzaam te trekken. De stof gleed centimeter voor centimeter omlaag over Charlotte’s heupen, onthulde eerst de bovenkant van haar billen, toen het zwarte slipje dat strak om haar kont zat gespannen, en uiteindelijk liet Ruby de hele sarong op het zand vallen. Charlotte bleef stil, maar haar ademhaling werd onregelmatiger, haar tepels priemden hard door het dunne zwart van haar crop top heen.
Ruby kon het niet laten: ze liet haar vingertoppen heel licht over de binnenkant van Charlotte’s dijen glijden, net niet hoog genoeg om echt te raken waar ze wilde. Charlotte beet hard op haar lip om geen geluid te maken, maar haar heupen bewogen onwillekeurig een klein stukje naar achteren, zoekend naar meer contact.
“Goed gedaan,” fluisterde ik. “Nu jij, Ruby. Truth or dare?”
Ruby keek me aan, ogen glinsterend. “Dare. Geef me iets goeds.”
“Ga plat op je rug liggen… trek je short niet uit, maar schuif ‘m wel omlaag tot halverwege je dijen. En laat Charlotte en mij je dan allebei kussen en likken… overal waar we maar willen, zolang de short nog een beetje aanzit.”
Ruby aarzelde geen seconde. Ze liet zich achterover zakken, tilde haar heupen op en schoof de short omlaag tot halverwege haar dijen. Haar slipje – een klein zwart dingetje – zat strak en nat tegen haar kutje aan gedrukt, de stof bijna doorzichtig van hoe opgewonden ze was. Ze spreidde haar benen een stukje uitnodigend.
Charlotte en ik keken elkaar even aan, een stilzwijgende afspraak. Ik ging links van haar liggen, Charlotte rechts. We begonnen laag: ik kuste de binnenkant van haar linker dij, likte traag omhoog tot waar de short ophield. Charlotte deed hetzelfde aan de andere kant. We werkten langzaam naar boven, tongen die over de rand van de short gleden, over het gevoelige stukje huid net onder haar slipje. Ruby kreunde zacht, haar handen grepen in het zand.
Toen gleden we allebei hoger. Ik drukte mijn mond tegen de natte stof van haar slipje, likte over de naad waar haar clit zat, zoog zachtjes door de stof heen. Charlotte deed hetzelfde iets lager, tong die over haar opening gleed, duwend tegen de stof alsof ze naar binnen probeerde te komen. Ruby’s heupen schokten, haar adem stokte.
“Fuck… jullie maken me gek…” hijgde ze.
We bleven een minuut of twee zo doorgaan, likken, zuigen, plagend happen door de stof heen. Tussendoor namen Charlotte en ik ook even de tijd om een geile tongzoen uit te delen aan elkaar. Tot Ruby’s handen ons bij onze haren grepen en ze ons allebei dichter naar zich toe trok.
“M’n beurt,” bracht ze uiteindelijk uit, stem trillend van opwinding. Ze keek naar Charlotte. “Truth or dare?”
Charlotte likte haar lippen af, proefde Ruby nog steeds. “Dare.”
Ruby grijnsde. “Trek je crop top uit… langzaam. En terwijl je dat doet, moet Mitch je tepels likken en zuigen. En ik mag meekijken en mezelf aanraken.”
Charlotte kwam overeind, ging op haar knieën zitten. Ze pakte de zoom van haar top beet en begon heel langzaam omhoog te trekken. Ik boog me voorover, nam een tepel in mijn mond zodra die vrijkwam – hard, roze, perfect. Ik zoog eraan, draaide mijn tong eromheen, beet zachtjes. Charlotte kreunde laag in haar keel. Ruby zat schuin tegenover ons, hand al in haar slipje, vingers cirkelend over haar clit terwijl ze toekeek hoe ik de andere tepel nam en Charlotte’s rug liet krommen van genot.
Toen de top helemaal uit was gooide Charlotte hem weg. Haar borsten waren voller dan die van Ruby, tepels donker en nat van mijn mond. Ze keek omlaag naar me, ogen brandend.
“M’n beurt,” zei ze hees. Ze keek mij aan. “Truth or dare?”
“Dare.”
Ze leunde voorover, lippen vlak bij mijn oor. “Laat Ruby en mij je short uittrekken… met onze monden. Samen. En je mag ons niet helpen.”
Ik ging op mijn rug liggen. Ruby en Charlotte kwamen allebei naar voren, knielden aan weerszijden van mijn heupen. Ze pakten samen de rand van mijn short beet – met hun tanden dit keer. Het ging langzaam, grappig en tegelijkertijd ontzettend geil. Hun lippen en tongen streken over mijn onderbuik, mijn heupen, terwijl ze trokken. Af en toe raakten hun monden elkaar, kusten ze elkaar kort boven mijn huid heen voordat ze verder trokken. Toen ik mijn heupen wat optilde en de short eindelijk omlaag gleed sprong mijn pik vrij, hard en kloppend tegen mijn buik aan.
Ze keken er allebei naar, likten tegelijkertijd hun lippen af. Het maanlicht viel precies goed, wierp een zilveren glans over mijn harde pik die kloppend tegen mijn buik lag, een druppel voorvocht glinsterend aan de top. Charlotte’s ogen werden donkerder, haar pupillen groot. Ruby beet zacht op haar onderlip, een klein kreuntje ontsnapte haar terwijl ze haar dijen onwillekeurig tegen elkaar aan drukte.
“Fuck, kijk hem eens,” mompelde Ruby, haar stem laag en rauw. Ze kroop iets dichterbij, haar vingertoppen zweefden vlak boven mijn schacht zonder hem aan te raken – alleen maar plagend de lucht laten trillen. “Zo hard… voor ons allebei.”
Charlotte leunde voorover, haar borsten zwaaiend terwijl ze haar gezicht vlak bij de mijne bracht. Ze kuste me langzaam, diep, liet haar tong over de mijne glijden alsof ze me wilde proeven terwijl ze naar Ruby keek. Toen ze loskwam fluisterde ze tegen mijn lippen: “Truth or dare, Mitch. Eén laatste ronde. Maar deze keer… geen spelletjes meer als je durft.”
Ik slikte, voelde mijn hart in mijn keel bonken. “Dare.”
Ruby grijnsde duivels. “Laat ons je aftrekken… allebei tegelijk. Maar je mag niet klaarkomen. Nog niet. Als je het niet volhoudt, verlies je en moet je ons allebei likken tot we komen voordat je zelf mag.”
Charlotte lachte zacht, laag in haar keel. “En als je wél volhoudt… dan mag je kiezen wie er eerst op je mag rijden. En hoe hard.”
Ze gingen allebei op hun knieën zitten, aan weerszijden van mijn heupen. Charlotte pakte mijn pik eerst vast, haar lange vingers omsloten hem stevig maar niet te hard, begon langzaam op en neer te bewegen. Ruby voegde haar hand toe, vingertoppen die over de eikel gleden, de voorvocht uitsmeerden tot alles glinsterde en glad was. Ze wisselden ritme af: Charlotte pompte de schacht terwijl Ruby met haar duim cirkels draaide over de top, dan omgekeerd. Af en toe lieten ze hun tongen erbij komen – korte likjes over de eikel, tongen die elkaar raakten boven mijn pik heen, een natte kus die eindigde met een draadje speeksel dat tussen hun lippen en mijn huid hing.
Ik kreunde, heupen schokten onwillekeurig omhoog. “Fuck… jullie maken het onmogelijk…”
“Volhouden, tijger,” fluisterde Charlotte terwijl ze harder kneep, precies op het randje van te veel. Ruby boog zich voorover, nam de eikel kort in haar mond, zoog hard één keer en liet los met een plop-geluid. Mijn ballen trokken samen, de spanning bouwde razendsnel op.
“Ik… shit, ik ga bijna…”
Ze stopten tegelijk, handen los, lieten me hijgend en kloppend achter. Charlotte likte haar lippen af, proefde me. “Goed gedaan. Je hebt gewonnen.” Terwijl ze dit zeiden, dreunde mijn pik op het ritme van mijn hartslag op en neer, met een stroompje voorvocht als resultaat van het geile tafereel.
Ruby kroop meteen over me heen, positioneerde zichzelf boven me. “Dan kies ik eerst,” zei ze met een ondeugende grijns. Charlotte nam mijn pik nog een keer kort in haar mond en likte haar lippen af van voorvocht. Ruby liet zich langzaam zakken, nam me centimeter voor centimeter in zich op tot ze helemaal zat, haar kutje strak en heet en doorweekt om me heen. Ze kreunde lang en laag, begon traag te rijden, heupen rollend in grote cirkels zodat ik elke plooi van haar kutje voelde.
Charlotte ging achter Ruby zitten, sloeg haar armen om haar heen, kneep in haar borsten, rolde haar tepels tussen duim en wijsvinger. Ze fluisterde vieze dingen in Ruby’s oor: “Voel je hoe diep hij zit? Hoe hard hij voor je is? Rij hem harder… laat hem je helemaal vullen.” Ruby gehoorzaamde, begon sneller te bewegen, harder neer te komen, haar kont kletsend tegen mijn bovenbenen.
Ik greep haar heupen vast, stootte omhoog om haar te ontmoeten. Charlotte boog zich voorover, likte over Ruby’s nek, beet zacht in haar schouder, liet één hand omlaag glijden om Ruby’s clit te masseren in snelle cirkels.
Ruby begon te trillen, haar kreunen werden hoger, schriller. “Ik… oh fuck, ik kom bijna…”
“Kom maar,” hijgde Charlotte. “Kom hard op zijn pik… laat hem voelen hoe nat je wordt.”
Ruby schokte, haar kutje kneep ritmisch om me heen terwijl ze klaarkwam, een lange, trillende gil die over het strand galmde. Ze zakte voorover, hijgend tegen mijn borst aan, maar bleef me diep in zich houden.
Charlotte kuste haar nek, fluisterde: “Nu ik.”
Ze duwde Ruby zacht opzij, ging zelf bovenop me zitten. Mijn handen gleden van Ruby haar billen naar die van Charlotte. Ze nam me in één beweging diep in zich op, kreunde luid toen ik haar helemaal vulde. Ze begon meteen hard te rijden, lang en diep, haar borsten stuiterend bij elke stoot. Ruby herstelde zich snel, ging naast ons liggen, vingers diep in haar eigen kutje terwijl ze toekeek. Ze boog zich voorover, zoog aan Charlotte’s tepel, beet er zachtjes in terwijl haar andere hand Charlotte’s clit vond en hard masseerde.
Charlotte’s hoofd viel achterover, haar lange haar zwiepte over haar rug. “Harder… neuk me harder…”
Ik greep haar heupen, stootte omhoog, hard en snel, precies zoals ze wilde. Ruby fluisterde in mijn oor: “Voel je hoe strak ze is? Hoe ze om je heen knijpt? Ze wil je helemaal leegmelken…” waarna ze mijn oorlel likte, mijn hoofd pakte en me vurig begon te tongzoenen.
Charlotte begon te schokken, haar nagels groeven in mijn borst. “Ja… ja… ik kom… oh god…” Ze kwam hard, haar hele lichaam trillend, kutje pulserend rond mijn pik terwijl ze een lange, rauwe kreet liet horen.
Ik hield het niet meer. De spanning die al minutenlang was opgebouwd barstte los. Ik stootte diep in Charlotte, spoot krachtig in haar terwijl ze nog naschokte, haar eigen orgasme verlengend door het gevoel van mijn warme stralen diep in haar. Ruby keek toe, ging snel op haar knieën zitten en vingers vliegensvlug over haar eigen clit, en kwam nog een tweede keer klaar, klein maar intens, kreunend tegen Charlotte’s schouder aan.
We zakten alle drie ineen, een kluwen van bezwete, hijgende lichamen, zand overal geplakt, de geur van seks en zee zwaar in de lucht. Charlotte lag half over me heen, Ruby tegen mijn zijde genesteld, haar been over het mijne geslagen.
Charlotte lachte zachtjes, hoofd op mijn borst. “Dat was… beter dan elke dare.”
Het vuur was nu helemaal uit, alleen nog een paar sintels die rood opgloeiden als iemand ademhaalde. De golven bleven komen, ritmisch, kalm, alsof niets ertoe deed behalve dit moment.
We bleven liggen, naakt onder de sterren, handen die zacht over elkaars huid gleden, kleine kusjes die nergens naartoe hoefden, alleen maar omdat het goed voelde.
Langzaam ontwaakten we een paar uur later op het strand, het eerste ochtendlicht zichtbaar als een zachte, roze gloed die over de horizon kroop. De lucht was nog koel, de zee kalm en bijna fluisterend, alsof ze ons niet wilde storen. Zand plakte aan onze ruggen, dijen en haren – een korrelig bewijs van de nacht die we net hadden gedeeld. Mijn arm lag nog om Charlotte heen, haar hoofd op mijn borst, haar ademhaling rustig en diep. Ruby lag half over mijn benen gedrapeerd, haar korte blonde haar warrig en vol zand, één hand losjes op mijn buik.
Ik voelde ze allebei bewegen op hetzelfde moment, alsof ons lichaam een soort collectief ritme had ontwikkeld. Charlotte zuchtte zacht, rekte zich uit als een kat, haar lange ledematen strekkend tot haar tenen bijna het water raakten. Ruby opende één oog, kreunde iets onverstaanbaars en begroef haar gezicht weer even in mijn zij.
“Fuck… hoe laat is het?” mompelde ze, haar stem schor van slaap en te veel kreunen.
Ik viste mijn telefoon uit de stapel kleren een meter verderop – het scherm barstend van zandkorrels. “Half zes. De zon komt nu langzaam echt op.”
Charlotte tilde haar hoofd op, keek naar de horizon waar een dunne streep goud nu zichtbaar werd. “We moeten eigenlijk weg… voor iemand ons hier vindt en een foto maakt voor TripAdvisor of zo.”
Ruby lachte slaperig. “Laat ze. Dan hebben we ten minste bewijs dat dit echt gebeurd is.”
We bleven nog een paar minuten liggen, gewoon ademend, voelend hoe de nacht langzaam uit onze spieren trok. Af en toe raakte een hand de ander – een loom strelen over een dij, een kusje in een nek, een vinger die loom cirkels trok over een tepel die nog gevoelig was. Een zachte tongzoen wisselde af met een zachte kus. Geen haast om op te staan. Geen haast om de bubbel te doorprikken.
Uiteindelijk was het Charlotte die als eerste bewoog. Ze ging zitten, schudde haar haar uit, zand dwarrelde als fijne sneeuw omlaag. “Oké… praktisch worden. We moeten douchen, aankleden, en ik heb over drie uur een boot naar Koh Lanta.”
Ruby kreunde theatraal. “En ik moet om acht uur inchecken voor Krabi. Backpack vol zand en zweet… charmant.”
Ik lachte zacht. “wij gaan vanmiddag ook weer door. Ik ben alleen vergeten waarheen. Dus… dit was het?”
Ze keken elkaar aan, toen naar mij. Er hing een stilte die niet ongemakkelijk was, maar wel geladen. Alsof we alle drie wisten dat dit soort nachten zeldzaam zijn, en dat je ze niet forceert om langer te duren dan ze mogen.
Charlotte pakte haar telefoon uit haar tasje – wonder boven wonder nog heel – en opende Instagram. “Geef eens je @.”
Ik noemde mijn gebruikersnaam. Ze typte hem in, volgde me meteen, en stuurde een DM met alleen een vuurtje-emoji en een golf-emoji. Ruby deed hetzelfde, voegde er nog een lippen-emoji en een aubergine aan toe, puur om te plagen.
“Zo,” zei Charlotte terwijl ze haar telefoon weglegde. “Nu kunnen we elkaar stalken als we heimwee krijgen naar vannacht.”
Ruby grijnsde. “En als we toevallig in dezelfde stad belanden… dan weten we elkaar te vinden.”
Ik keek ze allebei aan – Charlotte met haar kalme, intense blik, Ruby met haar ondeugende twinkeling – en voelde een rare mix van voldoening en een klein beetje weemoed. “Dankjewel. Voor… dit. Voor alles.”
Charlotte boog zich voorover en kuste me zacht, lang, haar lippen nog zout van de zee en van ons. “Jij ook bedankt, tijger. Je was precies wat we nodig hadden.”
Ruby volgde, haar kus speelser, beet zacht in mijn onderlip voordat ze losliet. “Volgende keer neem ik de bovenkant. Deal?”
We lachten alle drie, zacht en intiem.
Langzaam stonden we op. We klopten het ergste zand van ons af – wat natuurlijk amper lukte – en trokken onze kleren aan. Het voelde vreemd om weer aangekleed te zijn na zoveel uren naakt. Charlotte bond haar sarong weer om, Ruby trok haar short omhoog en veegde zand uit haar decolleté. Ik schudde mijn shirt uit en trok het aan, met hoe het nog naar haar allebei rook.
We liepen samen terug over het strandpad, de eerste locals al op weg naar hun bootjes, een paar vroege joggers die ons vreemd aankeken maar niets zeiden. Bij de splitsing naar de hoofdstraat bleven we staan.
Charlotte omhelsde me eerst – stevig, warm, haar kin even op mijn schouder. “Pas goed op jezelf. En stuur af en toe een story, oké? Dan weet ik dat je nog leeft.”
“Jij ook.”
Ruby sprong bijna in mijn armen, gaf me een harde kus op mijn mond, sloeg haar benen even om mijn middel. “Tot snel, Nederlander. En volgende keer… minder zand maar meer zaad in m’n kut, graag.”
We lachten weer, en toen draaiden ze zich om. Charlotte stak nog een hand op zonder om te kijken, Ruby blies een kusje over haar schouder.
Ik keek ze na tot ze de hoek om waren, hun silhouetten oplosten in de vroege ochtend van Phi Phi.
De zon stond nu echt boven de horizon, goud en warm. Ik voelde het zand nog tussen mijn tenen, de lichte spierpijn in mijn rug, de nasmaak van hun lippen op de mijne.
Ik liep terug naar het hostel, de anderen waarschijnlijk nog slapend. Mats zou vragen waar ik was gebleven. Jack zou een domme opmerking maken. Thibo zou gewoon grijnzen.
Maar ik zei niets. Dit was van mij. Van ons drieën. Na een snelle douche dook ik nog even mijn bed in om nog wat rust mee te pakken. Tegen 11 uur werd ik wakker gemaakt door gebonk op de deur en door Mats het verzoek om mijn spullen te pakken om uit te checken. Ik wist eigenlijk niet meer waar we nu naartoe zouden gaan, maar toen we na wat gegeten te hebben in de boot over het water scheurde richting Koh Lipe, trilde mijn telefoon. Twee nieuwe volgers. Twee nieuwe stories in mijn DM.
Charlotte: een foto van haar voeten op de boot naar Lanta, met de caption “Nog steeds zand overal… thanks for that.”
Ruby: een selfie met wind in haar haar en haar tong uitstekend, caption “Next time no clothes, no sand, just us. Deal?”
Ik glimlachte, typte terug: “Deal.” en sloot mijn ogen, liet de zoute wind over mijn gezicht gaan, terwijl Thailand onder me doorgleed. De reis ging door. Maar sommige nachten… die neem je mee, waar je ook gaat.
---
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal. Met meerdere vervolgverhalen zal een lange verhaallijn worden gecreëerd die Mitch volgt op zijn backpacktrip door Azië.
Alle feedback, vragen, suggesties en tips zijn welkom, geef vooral een reactie. Dit wordt erg gewaardeerd!
---
Opeens schrik ik wakker van een deur die open gaat, waarna een geniepig en stiekem gelach de kamer vult...
Met Heidi in mijn arm springt Emma op het bed. "Komaan Heid, we moeten over twee uurtjes op de ferry zijn. Het is al 9 uur", geeft ze aan. "De boot wacht niet!" Thibo kijkt naar me en zegt: "Mats en Jack zijn ook al richting een marktje hier in de buurt. Mats is zijn zonnebrandcrème blijkbaar verloren en wilt toch een fatsoenlijke hebben". Na nog even wat over en weer babbelen is het tijd om dan toch afscheid te nemen. Iets uitgebreider dan bij de andere dames neem ik afscheid van Heidi met een kus en wens ze nog een fijne reis. Wie weet komen we elkaar weer ergens tegen.
"Fuck man, wat een nacht" geeft Thibo aan. "Jij hebt ook niet stilgelegen, he?!" Zegt ie er achteraan. In de trap naar beneden kijken we terug op de avond, nacht en ochtend, waarbij we kort bespreken hoe het gelopen is en concluderen dat we beide geluk hebben gehad hiermee! Zodra we het hostel uitlopen nemen we een scooter-taxi richting de markt waar Mats en Jack zijn en vertellen hier nog eens ons hele verhaal. Zelf hebben ze ook hun plezier gehad vannacht, en na een korte analyse zit de gemoedelijke, doch brakke, sfeer er weer lekker in!
Op de markt koop ik zelf een paar luchtigere tanktops en een lichtgewicht rugzak zodat ik mijn spullen voor de dag beter kan verdelen en comfortabeler kan reizen in de vochtige hitte. We slenteren wat van kraam naar kraam, bedenken dat het gaaf is om naar een strandbar te gaan in de middag en doen het lekker op het gemak allemaal. De relaxte sfeer, de cocktails en de zeebries is heerlijk om te ervaren, waarbij een local het opneemt tegen een toerist in een beachvolleybalspel. Laat mij maar lekker in m'n stoel toekijken!
Na de middag besluiten we een hapje te doen op Bangla Road, dichtbij de haven en was het tijd om even te reflecteren met de mannen. Drie dagen chaos, een bruisend eiland, avontuur, weinig slaap, maar ook met ontspanning (en inspanning) vervolgden we de reis. De neonlichten, gefrituurde garnalen, scooters en souvenirverkopers wilden we even achter ons laten om richting de eilanden te trekken en even het paradijselijke Thailand zien.
We kochten ferrytickets voor morgenochtend richting Koh Phi Phi. De eindbestemming was Phi Phi, maar via een tussenstop in Ao Nang, en we zouden onderweg nog twee stops maken: eerst kort bij Railay Beach, en daarna in Tonsai Bay, dat Jack al weken aan het hypen was. Hij had foto's gezien van klimrotsen aan turquoise water, omgeven door jungle en kalkstenen pieken. "Als we daar niet heen gaan, mis je de avontuurlijke kant van Thailand," zei hij met een soort avontuurlijk enthousiasme waar ik stiekem wel van genoot.
De rit naar Railay duurde een uur of vier met de ferry en bus. We kwamen aan in de late middag, net op tijd om de zon achter de kliffen te zien zakken. Het strand was sereen en bijna verlaten. Geen feestende massa, geen luide speakers — alleen een paar locals met longtailboten en een handvol klimmers die leken te zijn blijven plakken. Na een avondmaaltijd en een rustige avond vol ontspanning zoals dat met vrienden kan, huurden we de volgende dag kajaks en peddelden langs de kust, waar apen in de bomen speelden en vissers hun lijnen uitwierpen.
’s Avonds aten we gegrilde vis op het strand en dronken we goedkope gin met tonic uit glazen flessen. Alles voelde puur. Echt. Het soort avonden dat niet op sociale media verschijnt maar waar je later het meest aan terugdenkt.
Na weer een tocht van drie uur in een longtailboot kwamen we aan in het kleine dorpje bij de ingang van Tonsai. Het was zonnig en droog. Alles rook naar zout water en kokos. We checkten in bij eenvoudige bungalows op het strand, met uitzicht op de zee. De matrassen waren hard, de klamboes hingen scheef en de douche was zoutig — maar de setting maakte alles goed. We zaten midden in het paradijs, omringd door rotsen en geluiden die ik alleen uit reisfilms kende.
De eerste dag maakten we een klimtocht met een gids genaamd Noi. Hij was lang, lenig en had een touw bij zich, waarmee hij nonchalant routes aanwees terwijl hij verhalen vertelde over apen en zeeotters. We zagen geen van beide, maar wel kleurrijke vogels, enorme spinnen en een hagedis die Jack bijna aanraakte omdat hij dacht dat het een tak was. De muggen zoemden constant, terwijl we zelf hier en daar eentje van ons af hebben moeten slaan.
’s Avonds zaten we met kaarsen op het terras van onze bungalow, luisterend naar de golven. Het was alsof de zee constant aan het fluisteren was. Golven, vogels, het geritsel van palmbladeren. We dronken Leo-bier uit de fles en praatten over de toekomst, over dromen, over alles. Zoals het altijd is, maar vooral genietend van het moment! De tweede dag gingen we met onze gids over het water heen naar wat overhangende rotsen om te freeclimben. Zonder touw omhoog, loslaten wanneer het niet meer lukt en met een plons tot ontspanning komen. Het heerlijke, vrije gevoel van los klimmen. Niet zo spectaculair als Alex Honnold, die 1km omhoog klimt zonder touw, maar met veel plezier en voor ieder zijn uitdaging op niveau. Een laatste avond in Tonsai in de bungalows met een maaltijd gemaakt van fried mushrooms en biertjes hield ons in het hier en nu, met de idyllische achtergrond van rotsen die uit het water rijzen.
Een kleurrijke longtailboot bracht ons de volgende dag over het kristalheldere water, langs imposante kliffen die oprijzen uit de zee als wachters van kalksteen. Een nieuw paradijs ontpopte zich voor ons in de zee, waarbij we toch enigszins verbaast waren over het vele tourisme. In de baai aangekomen moesten we nog op zoek naar een hostel, die we iets verderdoor al snel hadden gevonden. Bovenaan de trap lagen nog vier vrije kamers, met uitzicht op zee nog wel. Allemaal een eigen kamer voor de komende nachten, ook niet mis. Enkel het sanitair was gedeeld, al mogen we daar niet om klagen.
We gooiden onze spullen af in de kamers, kleedden ons om in zwemkleding en liepen richting zee om even verder te ontspannen voordat de 'partymode' weer aanging. Een frisbee werd erbij getoverd en al snel speelden we ons spel in de warme zee. Na een paar uurtjes was het wel goed geweest, gingen we naar een restaurantje aan het strand en aten een goede avondmaal. Onderweg terug naar de kamers haalden we wat koude biertjes, die we opentrokken met een kaartspel tijdens het klaarmaken voor de avond. Zelf deed ik voor de verandering eens rustiger aan met water tussendoor. Ik wil niet thuiskomen na deze reis als een uitgeputte avonturier.
Voor mij was het wel even goed. We zaten goed op het balkon, de zee op de achtergrond en de gezelligheid met de vrienden. Voor mij een momentje om eens terug te blikken op wat al geweest was, en we waren pas net vertrokken op reis. Een klein deel van Thailand hebben er gehad, maar nog zo veel plaatsen, en tijd, hebben we over! Voor mij reden om vanavond lekker over te slaan en eens op tijd het bed in te duiken na het contact met het thuisfront en wat eerdere ontmoetingen deze reis.
Toen ik in de ochtend wakker werd, kon ik buiten al genieten van het uitzicht, de zon die langzaam hoger ging staan en het tropische klimaat. Nadat ik een koffietje had gehaald in het tentje beneden, zag ik dat Mats ook wakker was en rustig op het balkon door zijn telefoon aan het scrollen was. Hij vertelde me dat hij ook niet meer weg was geweest gisteravond en vroeg of ik mee de berg omhoog ging voor het viewpoint over Koh Phi Phi. Ik heb energie zat, dus fuck it, lets go!
Een klein half uurtje later waren we al aan de top. Een leuk uitzicht over het eiland, met de restaurantjes, de baai en alle overige gebouwen ertussen. Een stel uit Oostenrijk vroeg me om een fotootje van ze te maken, aangezien ze blijkbaar hun tripod waren vergeten. Een aantal foto's later maakten ze er ook een paar voor ons, leuk om aan het thuisfront te laten zien, maar vooral om de herinneringen.
Met een koel drankje bleven we hier een half uurtje zitten, kijken hoe het eiland ontwaakt en bootjes op en aan gingen. Maya beach is het bekende strandje hier, voor ons ook leuk om te bekijken. Zodoende gingen we Thibo en Jack halen om ons eigen afvarende bootje op te gaan om het bountyeiland te bezoeken. Na een tijdje varen kwamen we de baai in, waar het overspoeld was met bootjes die hetzelfde idee hadden. Heel leuk zo, maar niet echt waar we op zaten te wachten. De tourguide vroeg of we aan land wilden of hier wilden snorkelen, waarop Jack vroeg of hij ons niet naar een iets minder toeristische plek kon brengen om wat te zwemmen.
Eenmaal omgedraaid uit de baai bracht hij ons weer terug naar Phi Phi, alleen de achterkant van het eiland waar slechts twee andere bootjes te vinden waren en de rotsen hoog het water uit kwamen. Het heldere water toonde ons een magnefiek zicht op scholen vissen, in alle kleuren! De snorkels werden weer tevoorschijn gehaald, waarna we ons hier een tijdje hebben kunnen vermaken.
Eind van de middag kwamen we weer terug aan op Phi Phi, waarna het tijd was om een hapje te eten. Genoeg restaurantjes om te kiezen, eten met goed Thais eten en wat koude biertje gingen er goed in. Nadat de zon onder was, werd het eiland langzaam weer omgetoverd van relaxtmodus naar standje feesten. We zorgen dat we gedoucht en opgefrist waren, en daar gingen we. Blijkbaar zijn de strandfeesten hier de moeite waard. Waar overdag het ontspannen centraal staat, komen in de avond de neonverf, lampjes en luide muziek boven tafel. Ik keek om me heen en kon het contrast tussen gisteravond en vanavond niet groter zien. Mats stond op een verhoging bier te drinken en te dansen, Thibo en Jack speelden een of ander spel met twee Portugezen en ik? Ik besloot het vanavond alsnog lekker rustig aan te doen, althans dat dacht ik. Die paar tequila shotjes die werden gehaald gingen er met wat moeite, maar zonder tegenstribbelen toch weer in. Spijt? Tuurlijk niet! Op de heerlijke beats, de vuurshow op het strand en de dansende menigte verloor ik mezelf en de tijd voor een moment.
Na, ik vermoed, twee uur nam ik even afstand van het feestje. Mats en Thibo was ik al kwijt, en Jack stond nu op de verhoging en werd geteased door een lange, blonde vrouw. Ik besloot even bij het strandvuur te gaan zitten, waar al een groep zich omheen had verzameld. Een goede mix met verschillende nationaliteiten. Ik nam plaats naast het stel uit Oostenrijk die ik vanochtend op het viewpoint had gefotografeerd, stelde me voor en werd zo langzaam meegenomen in de groepsdynamiek rondom het vuur. De relaxte sfeer, verschillende gemakkelijke gesprekken en wat drankjes maakte dat ik na een goed uurtje zin had om even wat rond te lopen over het eiland, weg van de muziek en meer de rust in.
Toen ik dit verkondigde waren er twee Britse meiden die meteen reageerden. “Wacht even, mogen wij mee?” vroeg de langste van de twee met een zachte, maar zelfverzekerde stem die boven het zachte geknetter van het vuur uitkwam. Ze stond al half op, haar lange benen strekkend alsof ze zich voorbereidde op een wandeling die ze al dagen in haar hoofd had. “Ik ben Charlotte,” zei ze terwijl ze een hand naar me uitstak, haar grip stevig maar warm, “en dit is Ruby.” Ze knikte naar het meisje naast haar, dat kleiner was, met kort, warrig blond haar dat in de vuurgloed bijna goud leek te kleuren. Ruby grijnsde breed, haar ogen twinkelend van een mix van nieuwsgierigheid en lichte ondeugendheid. “We zitten hier al de hele avond te luisteren naar verhalen over olifanten en meditatie-monniken. Een blokje om met een Nederlander klinkt een stuk spannender dan nog meer gitaarspel en off-key ‘Wonderwall’.”
Ik lachte en haalde mijn schouders op. “Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Kom maar mee.”
Zo gezegd, zo gedaan. Ze schudden het zand van hun shorts en sandalen, pakten snel hun kleine rugzakjes mee – “voor het geval dat,” zei Ruby met een knipoog terwijl ze een flesje water en een dunne sarong tevoorschijn toverde – en sloten zich bij me aan. We liepen weg van het vuur, de groep achterlatend in hun eigen bubbel van gelach, halflege bierflesjes en het zachte gepingel op een akoestische gitaar. De muziek van de strandbar werd zachter naarmate we verder liepen, tot het uiteindelijk niet meer was dan een verre dreun die samenvloeide met het constante, hypnotiserende geruis van de golven.
De paadjes van Phi Phi zijn smal en kronkelig, soms niet meer dan een strook aangestampt zand tussen bamboehekjes en lage muurtjes van schelpenbeton. Hier en daar hingen slingers met gekleurde lampjes die zachtjes heen en weer wiegden in de nachtelijke bries, hun warme oranje en roze gloed werpend over het pad als een soort tropische feeërieke verlichting. De lucht rook naar zout, naar de laatste restjes gefrituurd eten van de kraampjes die langzaam sloten, en naar de zoete, bijna bedwelmende geur van jasmijn die ergens in een verborgen tuin bloeide. Charlotte liep links van me, Ruby rechts. Ze pasten perfect in het ritme van mijn stappen, alsof we al weken samen reisden in plaats van elkaar net een halfuur geleden te hebben ontmoet.
Charlotte was lang en slank, met een natuurlijke, bijna atletische houding die verraadde dat ze waarschijnlijk veel wandelde of surfde. Haar bruine haar viel in losse golven tot net over haar schouders en ze droeg een simpel zwart crop topje dat een smal reepje getinte huid liet zien boven haar korte sarong, die ze nonchalant om haar middel had geknoopt. Aan haar pols bungelde een leren bandje met een paar kleine schelpen eraan – waarschijnlijk zelf geraapt ergens op een strand. Ze praatte makkelijk, met dat typische Britse sarcasme dat nooit gemeen overkomt maar altijd net scherp genoeg is om je aan het lachen te maken. “Dus jij bent hier met je maten om de ziel van Thailand te vinden?” plaagde ze terwijl ze een losliggend steentje weg schopte dat over het pad stuiterde. “Of gewoon om zoveel mogelijk Chang te drinken en te hopen dat je niet in een tuk-tuk crasht met een dronken bestuurder?”
Ik grinnikte. “Beetje van allebei. Maar eerlijk? De beste avonden zijn altijd die zonder plan. No expectations, geen Instagram-momenten, gewoon… wat er gebeurt.”
Ruby lachte kort en scherp, een geluid dat aanstekelijk was en meteen de stilte doorbrak. Ze was kleiner, compacter, met een energie die bijna tastbaar was – alsof ze elk moment kon besluiten om te gaan rennen of te gaan dansen. Haar korte blonde kapsel zat in een warrige coupe die eruitzag alsof ze er met haar vingers doorheen was gegaan en het zo had gelaten – en dat stond haar waanzinnig goed. Ze had een kleine zilveren ringetje door haar neusvleugel dat af en toe oplichtte in het schijnsel van een lantaarn, en een tatoeage van een golf op haar onderarm die ze trots liet zien toen ik ernaar vroeg. “Geen plan is mijn levensmotto,” zei ze terwijl ze haar armen spreidde alsof ze het hele eiland omhelsde. “Vorige week in Krabi ben ik midden in de nacht met een gehuurde scooter de jungle in gereden omdat iemand zei dat er daar een waterval was met bioluminescentie. Bleek het een gewoon riviertje te zijn met een paar vuurvliegjes. Maar de rit was sick. Wind in m’n haar, sterren boven m’n hoofd, en geen fuck gegeven aan morgen.”
We liepen een tijdje zwijgend verder, gewoon genietend van het gevoel dat de nacht ons inpakte als een warme deken. Af en toe passeerden we een slapende hond die loom zijn kop optilde en ons met één oog aankeek, of een kat die geruisloos over een muurtje sprong. De geluiden van het eiland werden zachter: het zachte klotsen van water tegen de pieren, het geritsel van palmbladeren hoog boven ons, een verre lach die wegstierf in de richting van de feestende baai. Het voelde alsof het eiland ademde, levend en rustig tegelijk.
Uiteindelijk kwamen we bij een klein, halfverstopt strandje aan de noordkant van het eiland – een plek die de meeste toeristen overslaan omdat er geen bars en geen ligbedden zijn. Alleen maar zacht zand dat nog warm was van de dag, een paar overhangende palmbomen die hun schaduwen over het strand wierpen, en een smalle strook zee die glinsterde onder de bijna volle maan. Er brandde nog een restje vuur van een eerdere groep; gloeiende kooltjes die rood opflakkerden als je er zachtjes tegenaan blies, genoeg om een cirkel van warm licht te creëren zonder de sterrenhemel te overrompelen.
We lieten ons alle drie in het zand zakken, ruggen tegen een omgevallen palmboomstam die glad was van jaren zout en wind. Benen uitgestrekt richting het water, tenen bijna rakend aan de kleine golfjes die lui aan kwamen rollen. Ruby haalde een flesje Chang tevoorschijn – intussen lauw geworden, maar dat maakte niet uit. We gaven het rond, namen kleine slokken, en keken hoe de maan een zilveren pad over het water trok, recht naar ons toe.
Charlotte leunde achterover op haar ellebogen, haar gezicht half in schaduw, half in het zachte schijnsel van het vuur. “Weet je wat ik het mooiste vind aan reizen?” vroeg ze zacht, bijna fluisterend, alsof ze bang was het moment te breken. “Dat je mensen ontmoet die je nooit meer ziet, maar met wie je in één nacht meer deelt dan met sommige vrienden thuis in jaren. Geen verplichtingen, geen verwachtingen. Gewoon… puur zijn.”
Ruby knikte langzaam, haar hoofd leunend tegen mijn schouder. “En soms,” voegde ze eraan toe terwijl ze me van opzij aankeek, haar ogen donker en glinsterend, “voelt het alsof je ze al je hele leven kent. Alsof dit strand, dit vuur, dit fucking moment altijd al heeft bestaan en wij er alleen maar naartoe zijn gelopen.”
Haar hand landde licht op mijn bovenbeen, niet dwingend, maar ook niet per ongeluk. Charlotte schoof iets dichterbij, haar schouder warm tegen de mijne, haar vingers die loom patronen trokken in het zand naast haar. De lucht tussen ons drieën veranderde ineens – niet abrupt, maar als een golf die langzaam opbouwt, hoger en hoger wordt tot hij breekt. Ik voelde hun warmte, hun ademhaling die iets sneller ging, de lichte trilling van anticipatie.
Ik draaide mijn hoofd naar Ruby en kuste haar. Zacht eerst, voorzichtig, alsof ik testte of het oké was. Ze beantwoordde het meteen, haar lippen warm en een tikje zout van de zee en het bier, haar hand die omhoog gleed naar mijn nek en me dichterbij trok. Charlotte keek toe, een halve glimlach op haar gezicht, haar ogen halfgesloten van genot bij het zien ervan. Toen ik me naar haar omdraaide kuste zij me dieper, intenser, met een honger die ze tot dat moment had ingehouden. Charlotte’s lippen waren zacht maar dwingend, haar tong gleed plagend langs de mijne, alsof ze me uitnodigde om mee te doen in een spel waarvan alleen zij de regels kende. Haar vingers gleden onder mijn shirt, over mijn rug, nagels licht krassend – niet hard genoeg om pijn te doen, maar wel genoeg om kippenvel over mijn armen te laten trekken. Tegelijkertijd voelde ik Ruby’s warme adem in mijn nek. Ze beet zachtjes in mijn oorlel, trok er even aan met haar tanden en fluisterde hees: “We hoeven nergens naartoe vanavond. Niemand wacht op ons.”
Ik kreunde zacht in Charlotte’s mond, mijn handen vonden vanzelf hun weg naar haar middel, trokken haar dichterbij tot ze op mijn schoot zat en onze lichamen tegen elkaar aan drukten. Ruby schoof achter me, haar borsten warm tegen mijn rug gedrukt, haar handen gleden over mijn zijden omhoog tot ze onder mijn shirt verdwenen en over mijn borst streelden. Ze kneep zachtjes in mijn tepels, draaide ze tussen duim en wijsvinger, terwijl Charlotte haar kus verdiepte en haar heupen licht tegen de mijne wiegde.
Zoenend wisselde ik tussen Charlotte op mijn schoot en Ruby achter me, waarbij ik over mijn schouder moest kijken en Charlotte zachte kusjes in mijn nek gaf. We bleven zo een hele tijd zitten tegen die palmboomstam. Alleen maar zoenend, strelend, elkaar proevend met de kleren nog aan. Geen haast. Geen haast om iets uit te trekken. Het was alsof we alle drie wisten dat hoe langer we dit voorspel rekten, hoe beter het zou worden.
Na een tijdje trok Charlotte zich een klein stukje terug, haar lippen glanzend, haar ogen donker van lust. Ze likte langzaam over haar onderlip en keek van mij naar Ruby. “Oké,” zei ze met een ondeugende glimlach, “als we dit toch gaan doen… laten we het een beetje spannend maken.”
Ruby’s ogen lichtten op. “Truth or dare?”
Charlotte knikte. “Maar dan op zijn Thais-strand-vuur-versie. Geen saaie vragen. En als je ‘dare’ zegt, moet je het doen. Geen afhaken.”
Ik lachte zacht en dacht even terug aan de rooftopbar in Bangkok, waarbij de avond met Lisanne, Caya, Simone en Mats weer even door mijn hoofd flitst. Zonder twijfel zeg ik zelfverzekerde “Deal.”
We schoven nog wat dichter bij elkaar, benen verstrengeld in het zand, het gloeiende vuurtje tussen ons in als een soort intieme spotlights. Ruby begon.
“Oké, Mitch… truth or dare?”
“Truth,” zei ik, omdat ik nog even wilde zien hoe dit zich ging ontvouwen.
Ze leunde voorover, haar gezicht vlak bij het mijne. “Wanneer was de laatste keer dat je fantaseerde over een trio… en met wie?”
Ik voelde mijn wangen warm worden, maar loog niet. “Twee nachten geleden. In Khao Sok. Dacht aan twee meiden die ik daar had ontmoet… maar eerlijk? Jullie twee overtreffen die fantasie al.”
Charlotte lachte zacht, tevreden. “Goed antwoord.”
Haar beurt. Ze keek Ruby aan. “Truth or dare?”
“Dare,” zei Ruby zonder aarzelen.
Charlotte’s stem werd lager. “Kus me. Langzaam. En laat je handen over mijn lichaam gaan… maar hou je kleren aan.”
Ruby kroop meteen naar voren, nam Charlotte’s gezicht tussen haar handen en kuste haar. Het was een show op zich: hun lippen bewogen traag, tongen die elkaar vonden, kleine zachte kreuntjes die ontsnapten. Ruby’s handen gleden over Charlotte’s schouders, langs haar armen, over haar borsten – duimde plagend over haar tepels door het dunne stof van haar crop top heen tot die hard en zichtbaar werden. Charlotte kreunde in Ruby’s mond, haar rug licht gebogen en tussendoor zag ik beide meiden even een glimps op mij werpen.
Toen ze loskwamen waren hun wangen rood, hun ademhaling zwaar. "Dare goedgekeurd" zei Charlotte snel voor ze haar blik weer op mij wierp.
Mijn beurt. Ik keek naar Charlotte. “Truth or dare?”
“Dare.”
Ik glimlachte. “Trek je sarong los… maar hou ‘m nog om je heen. Laat ons zien wat eronder zit, maar niet helemaal.”
Ze stond op, langzaam, liet de knoop losgaan. De sarong gleed een stukje omlaag, bleef hangen op haar heupen, onthulde het zwarte slipje eronder, de zachte curve van haar onderbuik, het dunne lijntje schaamhaar dat boven de rand uit piepte. Ze draaide zich half om, liet ons haar kont zien – strak, rond, perfect – en ging toen weer zitten, de stof losjes om haar benen gedrapeerd.
Ruby beet op haar lip. “Fuck…”
Nu Ruby’s beurt weer. Ze keek mij aan. “Truth or dare?”
“Dare.”
Ze leunde dichterbij, haar stem een fluistering. “Laat mij je shirt uittrekken… met mijn tanden.”
Ruby kroop naar me toe, haar knieën aan weerszijden van mijn heupen. Ze pakte de zoom van mijn shirt tussen haar tanden, trok langzaam omhoog. Haar lippen streken langs mijn buik, mijn ribben, mijn borst terwijl ze het shirt centimeter voor centimeter optrok. Tussendoor liet ze het shirt even los en voelde ik haar tong even. Toen het bij mijn schouders was, hielp ik even mee, en trok ze het helemaal uit. Ze gooide het opzij en liet haar tong over een van mijn tepels glijden en beet er zachtjes in tot ik kreunde.
Charlotte keek toe, haar hand al onder haar eigen sarong verdwenen, zichzelf zachtjes strelend door de stof heen.
Mijn beurt. Ik keek Ruby aan. “Truth or dare?”
“Dare.”
“Trek je top uit… en laat Charlotte je borsten kussen. Vijf seconden lang.”
Ruby trok haar tie-dye top over haar hoofd, gooide hem weg. Haar borsten waren klein maar perfect rond, tepels hard en roze in het maanlicht. Charlotte boog zich voorover, nam een tepel in haar mond, zoog zachtjes, likte eromheen met het puntje van haar tong. Vijf seconden werden er tien, werden er vijftien. Ruby’s hoofd viel achterover, een lange zucht ontsnapte haar lippen.
Toen Charlotte losliet waren Ruby’s tepels nat en glanzend, en haar ogen half dicht van genot.
Charlotte keek mij snel aan. “Truth or dare?”
“Dare.”
Ze glimlachte duivels. “Kus Ruby’s kutje… door haar short heen. Vijftien seconden. En laat je tong goed voelen.”
Ruby ging op haar rug liggen, benen licht gespreid. Ik kroop tussen haar benen, drukte mijn mond tegen de stof van haar short. Ze was al nat – ik voelde de warmte, de vochtigheid door het dunne katoen heen. Ik likte traag over de naad, duwde mijn tong tegen haar clit aan door de stof en zoog zachtjes. Ruby kreunde luid, haar heupen kwamen omhoog, duwden zichzelf tegen mijn mond. Vijftien seconden werden er dertig. Charlotte keek toe, haar hand nu duidelijk in haar slipje, vingers bewegend in trage cirkels.
Toen ik losliet was de stof van Ruby’s short donker van vocht. De donkere vlek verspreidde zich in een onregelmatige cirkel rond de naad, en je kon duidelijk zien hoe ze had gereageerd op mijn tong door de stof heen. Ruby ademde zwaar, haar borst ging snel op en neer en ze keek me aan met halfgesloten ogen en een lome, tevreden grijns.
“Jezus, Mitch…” mompelde ze, haar stem schor. Ze liet haar hoofd even achterover vallen, genietend van de nasensatie, voordat ze zich oprichtte op haar ellebogen. “Jouw beurt om te kiezen wie er nu mag.”
Ik keek van haar naar Charlotte, die nog steeds haar hand onder haar eigen sarong had, vingers traag bewegend, haar lippen licht geopend terwijl ze ons allebei aankeek alsof ze naar een privévoorstelling keek.
“Charlotte,” zei ik zacht. “Truth or dare?”
Ze beet even op haar onderlip, trok haar hand langzaam terug en likte haar eigen vingers af – een klein, bewust geil gebaar dat ons allebei deed slikken.
“Dare,” zei ze zonder aarzelen.
Ik dacht even na, wilde het nog spannender maken zonder meteen alles uit te trekken. “Ga op je knieën zitten… en laat Ruby je sarong helemaal lostrekken. Maar je mag haar niet aanraken. Alleen maar kijken hoe ze het doet. En je mag geen geluid maken.”
Charlotte’s ogen werden donkerder. Ze kwam langzaam overeind, ging op haar knieën in het zand zitten, rug recht, borst vooruit. Ruby kroop naar haar toe, knielde achter haar. Ze pakte de losse knoop van de sarong beet en begon heel langzaam te trekken. De stof gleed centimeter voor centimeter omlaag over Charlotte’s heupen, onthulde eerst de bovenkant van haar billen, toen het zwarte slipje dat strak om haar kont zat gespannen, en uiteindelijk liet Ruby de hele sarong op het zand vallen. Charlotte bleef stil, maar haar ademhaling werd onregelmatiger, haar tepels priemden hard door het dunne zwart van haar crop top heen.
Ruby kon het niet laten: ze liet haar vingertoppen heel licht over de binnenkant van Charlotte’s dijen glijden, net niet hoog genoeg om echt te raken waar ze wilde. Charlotte beet hard op haar lip om geen geluid te maken, maar haar heupen bewogen onwillekeurig een klein stukje naar achteren, zoekend naar meer contact.
“Goed gedaan,” fluisterde ik. “Nu jij, Ruby. Truth or dare?”
Ruby keek me aan, ogen glinsterend. “Dare. Geef me iets goeds.”
“Ga plat op je rug liggen… trek je short niet uit, maar schuif ‘m wel omlaag tot halverwege je dijen. En laat Charlotte en mij je dan allebei kussen en likken… overal waar we maar willen, zolang de short nog een beetje aanzit.”
Ruby aarzelde geen seconde. Ze liet zich achterover zakken, tilde haar heupen op en schoof de short omlaag tot halverwege haar dijen. Haar slipje – een klein zwart dingetje – zat strak en nat tegen haar kutje aan gedrukt, de stof bijna doorzichtig van hoe opgewonden ze was. Ze spreidde haar benen een stukje uitnodigend.
Charlotte en ik keken elkaar even aan, een stilzwijgende afspraak. Ik ging links van haar liggen, Charlotte rechts. We begonnen laag: ik kuste de binnenkant van haar linker dij, likte traag omhoog tot waar de short ophield. Charlotte deed hetzelfde aan de andere kant. We werkten langzaam naar boven, tongen die over de rand van de short gleden, over het gevoelige stukje huid net onder haar slipje. Ruby kreunde zacht, haar handen grepen in het zand.
Toen gleden we allebei hoger. Ik drukte mijn mond tegen de natte stof van haar slipje, likte over de naad waar haar clit zat, zoog zachtjes door de stof heen. Charlotte deed hetzelfde iets lager, tong die over haar opening gleed, duwend tegen de stof alsof ze naar binnen probeerde te komen. Ruby’s heupen schokten, haar adem stokte.
“Fuck… jullie maken me gek…” hijgde ze.
We bleven een minuut of twee zo doorgaan, likken, zuigen, plagend happen door de stof heen. Tussendoor namen Charlotte en ik ook even de tijd om een geile tongzoen uit te delen aan elkaar. Tot Ruby’s handen ons bij onze haren grepen en ze ons allebei dichter naar zich toe trok.
“M’n beurt,” bracht ze uiteindelijk uit, stem trillend van opwinding. Ze keek naar Charlotte. “Truth or dare?”
Charlotte likte haar lippen af, proefde Ruby nog steeds. “Dare.”
Ruby grijnsde. “Trek je crop top uit… langzaam. En terwijl je dat doet, moet Mitch je tepels likken en zuigen. En ik mag meekijken en mezelf aanraken.”
Charlotte kwam overeind, ging op haar knieën zitten. Ze pakte de zoom van haar top beet en begon heel langzaam omhoog te trekken. Ik boog me voorover, nam een tepel in mijn mond zodra die vrijkwam – hard, roze, perfect. Ik zoog eraan, draaide mijn tong eromheen, beet zachtjes. Charlotte kreunde laag in haar keel. Ruby zat schuin tegenover ons, hand al in haar slipje, vingers cirkelend over haar clit terwijl ze toekeek hoe ik de andere tepel nam en Charlotte’s rug liet krommen van genot.
Toen de top helemaal uit was gooide Charlotte hem weg. Haar borsten waren voller dan die van Ruby, tepels donker en nat van mijn mond. Ze keek omlaag naar me, ogen brandend.
“M’n beurt,” zei ze hees. Ze keek mij aan. “Truth or dare?”
“Dare.”
Ze leunde voorover, lippen vlak bij mijn oor. “Laat Ruby en mij je short uittrekken… met onze monden. Samen. En je mag ons niet helpen.”
Ik ging op mijn rug liggen. Ruby en Charlotte kwamen allebei naar voren, knielden aan weerszijden van mijn heupen. Ze pakten samen de rand van mijn short beet – met hun tanden dit keer. Het ging langzaam, grappig en tegelijkertijd ontzettend geil. Hun lippen en tongen streken over mijn onderbuik, mijn heupen, terwijl ze trokken. Af en toe raakten hun monden elkaar, kusten ze elkaar kort boven mijn huid heen voordat ze verder trokken. Toen ik mijn heupen wat optilde en de short eindelijk omlaag gleed sprong mijn pik vrij, hard en kloppend tegen mijn buik aan.
Ze keken er allebei naar, likten tegelijkertijd hun lippen af. Het maanlicht viel precies goed, wierp een zilveren glans over mijn harde pik die kloppend tegen mijn buik lag, een druppel voorvocht glinsterend aan de top. Charlotte’s ogen werden donkerder, haar pupillen groot. Ruby beet zacht op haar onderlip, een klein kreuntje ontsnapte haar terwijl ze haar dijen onwillekeurig tegen elkaar aan drukte.
“Fuck, kijk hem eens,” mompelde Ruby, haar stem laag en rauw. Ze kroop iets dichterbij, haar vingertoppen zweefden vlak boven mijn schacht zonder hem aan te raken – alleen maar plagend de lucht laten trillen. “Zo hard… voor ons allebei.”
Charlotte leunde voorover, haar borsten zwaaiend terwijl ze haar gezicht vlak bij de mijne bracht. Ze kuste me langzaam, diep, liet haar tong over de mijne glijden alsof ze me wilde proeven terwijl ze naar Ruby keek. Toen ze loskwam fluisterde ze tegen mijn lippen: “Truth or dare, Mitch. Eén laatste ronde. Maar deze keer… geen spelletjes meer als je durft.”
Ik slikte, voelde mijn hart in mijn keel bonken. “Dare.”
Ruby grijnsde duivels. “Laat ons je aftrekken… allebei tegelijk. Maar je mag niet klaarkomen. Nog niet. Als je het niet volhoudt, verlies je en moet je ons allebei likken tot we komen voordat je zelf mag.”
Charlotte lachte zacht, laag in haar keel. “En als je wél volhoudt… dan mag je kiezen wie er eerst op je mag rijden. En hoe hard.”
Ze gingen allebei op hun knieën zitten, aan weerszijden van mijn heupen. Charlotte pakte mijn pik eerst vast, haar lange vingers omsloten hem stevig maar niet te hard, begon langzaam op en neer te bewegen. Ruby voegde haar hand toe, vingertoppen die over de eikel gleden, de voorvocht uitsmeerden tot alles glinsterde en glad was. Ze wisselden ritme af: Charlotte pompte de schacht terwijl Ruby met haar duim cirkels draaide over de top, dan omgekeerd. Af en toe lieten ze hun tongen erbij komen – korte likjes over de eikel, tongen die elkaar raakten boven mijn pik heen, een natte kus die eindigde met een draadje speeksel dat tussen hun lippen en mijn huid hing.
Ik kreunde, heupen schokten onwillekeurig omhoog. “Fuck… jullie maken het onmogelijk…”
“Volhouden, tijger,” fluisterde Charlotte terwijl ze harder kneep, precies op het randje van te veel. Ruby boog zich voorover, nam de eikel kort in haar mond, zoog hard één keer en liet los met een plop-geluid. Mijn ballen trokken samen, de spanning bouwde razendsnel op.
“Ik… shit, ik ga bijna…”
Ze stopten tegelijk, handen los, lieten me hijgend en kloppend achter. Charlotte likte haar lippen af, proefde me. “Goed gedaan. Je hebt gewonnen.” Terwijl ze dit zeiden, dreunde mijn pik op het ritme van mijn hartslag op en neer, met een stroompje voorvocht als resultaat van het geile tafereel.
Ruby kroop meteen over me heen, positioneerde zichzelf boven me. “Dan kies ik eerst,” zei ze met een ondeugende grijns. Charlotte nam mijn pik nog een keer kort in haar mond en likte haar lippen af van voorvocht. Ruby liet zich langzaam zakken, nam me centimeter voor centimeter in zich op tot ze helemaal zat, haar kutje strak en heet en doorweekt om me heen. Ze kreunde lang en laag, begon traag te rijden, heupen rollend in grote cirkels zodat ik elke plooi van haar kutje voelde.
Charlotte ging achter Ruby zitten, sloeg haar armen om haar heen, kneep in haar borsten, rolde haar tepels tussen duim en wijsvinger. Ze fluisterde vieze dingen in Ruby’s oor: “Voel je hoe diep hij zit? Hoe hard hij voor je is? Rij hem harder… laat hem je helemaal vullen.” Ruby gehoorzaamde, begon sneller te bewegen, harder neer te komen, haar kont kletsend tegen mijn bovenbenen.
Ik greep haar heupen vast, stootte omhoog om haar te ontmoeten. Charlotte boog zich voorover, likte over Ruby’s nek, beet zacht in haar schouder, liet één hand omlaag glijden om Ruby’s clit te masseren in snelle cirkels.
Ruby begon te trillen, haar kreunen werden hoger, schriller. “Ik… oh fuck, ik kom bijna…”
“Kom maar,” hijgde Charlotte. “Kom hard op zijn pik… laat hem voelen hoe nat je wordt.”
Ruby schokte, haar kutje kneep ritmisch om me heen terwijl ze klaarkwam, een lange, trillende gil die over het strand galmde. Ze zakte voorover, hijgend tegen mijn borst aan, maar bleef me diep in zich houden.
Charlotte kuste haar nek, fluisterde: “Nu ik.”
Ze duwde Ruby zacht opzij, ging zelf bovenop me zitten. Mijn handen gleden van Ruby haar billen naar die van Charlotte. Ze nam me in één beweging diep in zich op, kreunde luid toen ik haar helemaal vulde. Ze begon meteen hard te rijden, lang en diep, haar borsten stuiterend bij elke stoot. Ruby herstelde zich snel, ging naast ons liggen, vingers diep in haar eigen kutje terwijl ze toekeek. Ze boog zich voorover, zoog aan Charlotte’s tepel, beet er zachtjes in terwijl haar andere hand Charlotte’s clit vond en hard masseerde.
Charlotte’s hoofd viel achterover, haar lange haar zwiepte over haar rug. “Harder… neuk me harder…”
Ik greep haar heupen, stootte omhoog, hard en snel, precies zoals ze wilde. Ruby fluisterde in mijn oor: “Voel je hoe strak ze is? Hoe ze om je heen knijpt? Ze wil je helemaal leegmelken…” waarna ze mijn oorlel likte, mijn hoofd pakte en me vurig begon te tongzoenen.
Charlotte begon te schokken, haar nagels groeven in mijn borst. “Ja… ja… ik kom… oh god…” Ze kwam hard, haar hele lichaam trillend, kutje pulserend rond mijn pik terwijl ze een lange, rauwe kreet liet horen.
Ik hield het niet meer. De spanning die al minutenlang was opgebouwd barstte los. Ik stootte diep in Charlotte, spoot krachtig in haar terwijl ze nog naschokte, haar eigen orgasme verlengend door het gevoel van mijn warme stralen diep in haar. Ruby keek toe, ging snel op haar knieën zitten en vingers vliegensvlug over haar eigen clit, en kwam nog een tweede keer klaar, klein maar intens, kreunend tegen Charlotte’s schouder aan.
We zakten alle drie ineen, een kluwen van bezwete, hijgende lichamen, zand overal geplakt, de geur van seks en zee zwaar in de lucht. Charlotte lag half over me heen, Ruby tegen mijn zijde genesteld, haar been over het mijne geslagen.
Charlotte lachte zachtjes, hoofd op mijn borst. “Dat was… beter dan elke dare.”
Het vuur was nu helemaal uit, alleen nog een paar sintels die rood opgloeiden als iemand ademhaalde. De golven bleven komen, ritmisch, kalm, alsof niets ertoe deed behalve dit moment.
We bleven liggen, naakt onder de sterren, handen die zacht over elkaars huid gleden, kleine kusjes die nergens naartoe hoefden, alleen maar omdat het goed voelde.
Langzaam ontwaakten we een paar uur later op het strand, het eerste ochtendlicht zichtbaar als een zachte, roze gloed die over de horizon kroop. De lucht was nog koel, de zee kalm en bijna fluisterend, alsof ze ons niet wilde storen. Zand plakte aan onze ruggen, dijen en haren – een korrelig bewijs van de nacht die we net hadden gedeeld. Mijn arm lag nog om Charlotte heen, haar hoofd op mijn borst, haar ademhaling rustig en diep. Ruby lag half over mijn benen gedrapeerd, haar korte blonde haar warrig en vol zand, één hand losjes op mijn buik.
Ik voelde ze allebei bewegen op hetzelfde moment, alsof ons lichaam een soort collectief ritme had ontwikkeld. Charlotte zuchtte zacht, rekte zich uit als een kat, haar lange ledematen strekkend tot haar tenen bijna het water raakten. Ruby opende één oog, kreunde iets onverstaanbaars en begroef haar gezicht weer even in mijn zij.
“Fuck… hoe laat is het?” mompelde ze, haar stem schor van slaap en te veel kreunen.
Ik viste mijn telefoon uit de stapel kleren een meter verderop – het scherm barstend van zandkorrels. “Half zes. De zon komt nu langzaam echt op.”
Charlotte tilde haar hoofd op, keek naar de horizon waar een dunne streep goud nu zichtbaar werd. “We moeten eigenlijk weg… voor iemand ons hier vindt en een foto maakt voor TripAdvisor of zo.”
Ruby lachte slaperig. “Laat ze. Dan hebben we ten minste bewijs dat dit echt gebeurd is.”
We bleven nog een paar minuten liggen, gewoon ademend, voelend hoe de nacht langzaam uit onze spieren trok. Af en toe raakte een hand de ander – een loom strelen over een dij, een kusje in een nek, een vinger die loom cirkels trok over een tepel die nog gevoelig was. Een zachte tongzoen wisselde af met een zachte kus. Geen haast om op te staan. Geen haast om de bubbel te doorprikken.
Uiteindelijk was het Charlotte die als eerste bewoog. Ze ging zitten, schudde haar haar uit, zand dwarrelde als fijne sneeuw omlaag. “Oké… praktisch worden. We moeten douchen, aankleden, en ik heb over drie uur een boot naar Koh Lanta.”
Ruby kreunde theatraal. “En ik moet om acht uur inchecken voor Krabi. Backpack vol zand en zweet… charmant.”
Ik lachte zacht. “wij gaan vanmiddag ook weer door. Ik ben alleen vergeten waarheen. Dus… dit was het?”
Ze keken elkaar aan, toen naar mij. Er hing een stilte die niet ongemakkelijk was, maar wel geladen. Alsof we alle drie wisten dat dit soort nachten zeldzaam zijn, en dat je ze niet forceert om langer te duren dan ze mogen.
Charlotte pakte haar telefoon uit haar tasje – wonder boven wonder nog heel – en opende Instagram. “Geef eens je @.”
Ik noemde mijn gebruikersnaam. Ze typte hem in, volgde me meteen, en stuurde een DM met alleen een vuurtje-emoji en een golf-emoji. Ruby deed hetzelfde, voegde er nog een lippen-emoji en een aubergine aan toe, puur om te plagen.
“Zo,” zei Charlotte terwijl ze haar telefoon weglegde. “Nu kunnen we elkaar stalken als we heimwee krijgen naar vannacht.”
Ruby grijnsde. “En als we toevallig in dezelfde stad belanden… dan weten we elkaar te vinden.”
Ik keek ze allebei aan – Charlotte met haar kalme, intense blik, Ruby met haar ondeugende twinkeling – en voelde een rare mix van voldoening en een klein beetje weemoed. “Dankjewel. Voor… dit. Voor alles.”
Charlotte boog zich voorover en kuste me zacht, lang, haar lippen nog zout van de zee en van ons. “Jij ook bedankt, tijger. Je was precies wat we nodig hadden.”
Ruby volgde, haar kus speelser, beet zacht in mijn onderlip voordat ze losliet. “Volgende keer neem ik de bovenkant. Deal?”
We lachten alle drie, zacht en intiem.
Langzaam stonden we op. We klopten het ergste zand van ons af – wat natuurlijk amper lukte – en trokken onze kleren aan. Het voelde vreemd om weer aangekleed te zijn na zoveel uren naakt. Charlotte bond haar sarong weer om, Ruby trok haar short omhoog en veegde zand uit haar decolleté. Ik schudde mijn shirt uit en trok het aan, met hoe het nog naar haar allebei rook.
We liepen samen terug over het strandpad, de eerste locals al op weg naar hun bootjes, een paar vroege joggers die ons vreemd aankeken maar niets zeiden. Bij de splitsing naar de hoofdstraat bleven we staan.
Charlotte omhelsde me eerst – stevig, warm, haar kin even op mijn schouder. “Pas goed op jezelf. En stuur af en toe een story, oké? Dan weet ik dat je nog leeft.”
“Jij ook.”
Ruby sprong bijna in mijn armen, gaf me een harde kus op mijn mond, sloeg haar benen even om mijn middel. “Tot snel, Nederlander. En volgende keer… minder zand maar meer zaad in m’n kut, graag.”
We lachten weer, en toen draaiden ze zich om. Charlotte stak nog een hand op zonder om te kijken, Ruby blies een kusje over haar schouder.
Ik keek ze na tot ze de hoek om waren, hun silhouetten oplosten in de vroege ochtend van Phi Phi.
De zon stond nu echt boven de horizon, goud en warm. Ik voelde het zand nog tussen mijn tenen, de lichte spierpijn in mijn rug, de nasmaak van hun lippen op de mijne.
Ik liep terug naar het hostel, de anderen waarschijnlijk nog slapend. Mats zou vragen waar ik was gebleven. Jack zou een domme opmerking maken. Thibo zou gewoon grijnzen.
Maar ik zei niets. Dit was van mij. Van ons drieën. Na een snelle douche dook ik nog even mijn bed in om nog wat rust mee te pakken. Tegen 11 uur werd ik wakker gemaakt door gebonk op de deur en door Mats het verzoek om mijn spullen te pakken om uit te checken. Ik wist eigenlijk niet meer waar we nu naartoe zouden gaan, maar toen we na wat gegeten te hebben in de boot over het water scheurde richting Koh Lipe, trilde mijn telefoon. Twee nieuwe volgers. Twee nieuwe stories in mijn DM.
Charlotte: een foto van haar voeten op de boot naar Lanta, met de caption “Nog steeds zand overal… thanks for that.”
Ruby: een selfie met wind in haar haar en haar tong uitstekend, caption “Next time no clothes, no sand, just us. Deal?”
Ik glimlachte, typte terug: “Deal.” en sloot mijn ogen, liet de zoute wind over mijn gezicht gaan, terwijl Thailand onder me doorgleed. De reis ging door. Maar sommige nachten… die neem je mee, waar je ook gaat.
---
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal. Met meerdere vervolgverhalen zal een lange verhaallijn worden gecreëerd die Mitch volgt op zijn backpacktrip door Azië.
Alle feedback, vragen, suggesties en tips zijn welkom, geef vooral een reactie. Dit wordt erg gewaardeerd!
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Sajimmie, 29 jaar. Benieuwd wat gebeurt zonder grenzen? Op mijn prive pagina ontdekken we samen verleiding, nieuwsgierigheid en loslaten van controle...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Mireyjetop (31)
Roosalan (24)
Lammi (38)