Stiekem Op Toneel

Vandaag was het dan eindelijk zo ver: de première van ons toneel! De meeste acteurs zitten al en de kleedkamer hun kledij aan te trekken en anderen krijgen al de nodige schmink aangebracht bij wie het nodig is. We zijn een toneelgezelschap van alle leeftijden, en ondanks dat er grote leeftijdsverschillen tussen zitten zijn we een grote hechte groep. Ikzelf ben een jongen van 19 en het is voor mij mijn tweede toneelstuk hier. De zenuwen beginnen langzaam toe te nemen, ook al is het nog zo’n anderhalf uur voor we eraan beginnen. Het is een komisch stuk dat zich op de middelbare school afspeelt waarin ik een klungelige nerd speel. Helemaal iets voor mij dus! Ik hou van humoristische rollen, en als e mensen dan luidop lachen, dat geeft me nog eens extra energie.

Ik ben net klaar met me om te kleden en wandel de mannenkleedkamer uit in de grote zaal. Alle stoelen staan al klaar en de gordijnen van het podium zijn gesloten. Ik kijk naar rechts en daar staat vlak aan het podium de deur naar de dameskleedkamer. De deur gaat open en ik herken meteen het gezicht van Sofie, mijn beste vriendin in onze toneelgroep. Ze is net zo oud als mij en een prachtige verschijning om te zien. Lang, slank, blond haar dat tot in het midden van haar rug loopt en altijd die stralende glimlach met die hemelsblauwe ogen. “He, maatje!” Roep ik haar oe. Ze sluit de deur en wierp haar hoofd in mijn richting. Meteen kreeg ze een brede glimlach op haar gezicht. “Kijk eens aan, wat een perfecte timing!” Roept ze lachend en komt op me afgewandeld. Ik bekijk haar eens goed. Ze heeft zo te zien ook al haar kledij aan. Sofie speelt de grote bitch van de school. Een fel contrast met wie ze in de werkelijkheid is, maar wat speelt ze het sterk. Hierdoor moest ze zich ook wat uitdagender kleden: een redelijk kort rokje, maar ook weer niet zo kort dat het publiek er onder zou kunnen kijken, hoge hakken en een zwart topje met dunne schouderbandjes. Ze had kleine borsten, net geen B schatte ik, maar dat maakte haar niet minder aantrekkelijk. Ook had ze nu wat meer make-up aangebracht en haar lange blonde haren hingen los over haar schouders.

Het was moeilijk om niet naar haar te staren terwijl ze vrolijk op me afgestapt kwam. Op een kleine afstand voor me bleef ze staan en leek ze even te poseren. “En? Bitchie genoeg?” Lachte ze. Ik lachte terug. “Helemaal! Je word de ster van de avond.” Reageerde ik. Ze gaf me een schouderklopje. “Zal mee van jou afhangen, hoor. Een sterke tegenspeler is even belangrijk.” Ik glimlachte. IN het stuk was ik het grote slachtoffer van haar en iedere keer tijdens het repeteren was het dolle pret. De deur naar de dameskleedkamer achter haar opende weer en iemand stak haar hoofd naar buiten. “Sofie?” De stem was die van haar oudere zus, Ellen. Ellen was vijf jaar ouder Sofie en dat ze zussen waren kon je duidelijk zien. Diezelfde stralende glimlach en van stem leken ze ook best op elkaar. Ellens haren waren meer donkerblond en een stuk korter tot net boven haar schouders en ze droeg een bril. Ze was ook iets kleiner dan haar zus, maar haar vormen waren iets voluptueuzer: een mooie ronde kont en borsten van zeker een C cup. Sofie draaide zich om en keek naar haar zus. “Ja Ellen, heb je me nodig?” “Zou je me even kunnen komen helpen met mijn make-up?” Sofie kek me nog even aan. “Zie je zo weer.” Zei ze en ze draaide zich om en verdween toen met haar zus weer in de kleedkamer. Ik bleef nog even richting de deur staren en haalde dromerig diep adem. Sofie… Nu al bijna een jaar mijn beste vriendin, maar wat zou ik toch graag meer met haar willen. Iedere keer als ik haar zag kreeg ik altijd heerlijke vlinders in mijn buik. Iedere avond kek ik thuis op haar instagram, scrollend door haar foto’s wat vaak eindigde met een geile rukbeurt en heerlijk klaarkomen. Na dar zo enkele seconden te staan draaide ik me om naar de herenkleedkamer om mijn tekst nog een laatste keer door te nemen.

Een anderhalf uur later begon het stuk. De mensen hadden hun plek ingenomen en de acteurs stonden achter de doeken klaar. Ik stond naast Sofie. We tuurden stiekem door een kleine opening tussen twee doeken en zagen het publiek. De zaal zat overvol wat ons op dat moment alleen nog meer zenuwen gaf, maar wat hadden we er zin in. Plots doofden de lichten zich langzaam in de zaal en we wisten wat dat betekende: het gaat beginnen. Ze keek me aan. “Brake a leg!” Zei ze en we gaven elkaar een korte omhelzing. “Jij ook, maatje!” Antwoorde i ik zachtjes. Ik wist dat ik nog ongeveer 15 minuten had vooraleer ik voor de eerste keer op moest, dus ik zette me op een stoel rustig tegen de muur. Na enkele minuten schoot het me plots te binnen dat ik een van mijn attributen vergeten was, de schoolrugzak. Ik stond op en liep naar Sofie. “Ik ben mijn rugzak in de kleedkamer vergeten. Ik ga deze snel even halen.” Fluisterde ik in haar oor. Ze knikte. “Niet te lang wegblijven, nog enkele minuten en het is aan jou.” Fluisterde ze terug. Ik stak een kleine zaklamp aan, want we mochten geen grote lichten aansteken. Ik liep naar een deur achter de doeken. Gelukkig kon je achter het podium recht naar de kleedkamers gaan, maar om in de mannenkleedkamer te komen moest je eerst door de dameskleedkamer. Ik liep met mijn zaklamp door de donkere kleedkamer, uitkijkend dat ik niet over schoenen en attributen struikelde. Even viel mijn licht op enkele kledingstukken die aan een kapstok hing. Het hing tussen andere kledingstukken van andere acteurs, maar dit zwart jurkje met bloemen op herkende ik meteen: het was van Sofie. Even staarde ik er naar, maar toen drong weer tot me door wat ik moest doen. Snel wandelde ik naar mijn kleedkamer en zag daar al snel in de hoek van de kamer mijn rugzak staan. Ik griste hem van de grond en wandelde mijn kleedkamer weer uit.

Terug in de dameskleedkamer werd ik door de een of andere reden weer aangetrokken tot de jurk van Sofie. Deze keer bleef ik wel van dichterbij staren. Ik keek vlug richting de deur die naar het podium leidde. Niemand te zien en vaag kon ik het gepraat horen van op het podium. Toen keek ik weer naar de jurk. Een extra spanning begon zich bovenop de zenuwen van het toneelstuk te stapelen in mijn lichaam. Ik slikte eens en reikte toen met mijn vrije hand naar de jurk. Het voelde zacht en heel licht in mijn vingers. Toen bracht ik langzaam mijn gezicht er naartoe tot ik de stof raakte. Ik sloot mijn ogen en ademde diep in. De geur van Sofie drong mijn neusgaten binnen en meteen voelde ik de vlinders in mijn buik terugkeren. Spanning, vlinders en nog iets anders… Een licht gevoel van opwinding. Ik ademde nog eens in en trok met mijn hand de jurk nu recht tegen mijn gezicht aan. Wat een geur al niet met je hoofd kon doen. “Ruikt het lekker?” Geschrokken trok ik me meteen terug en ging mijn hoofd in de richting aan de stem. Die kwam vanuit de richting van de deur naar het podium. Ik scheen met mijn zaklamp in de richting, maar ik had de stem al herkend: Ellen. Als aan de grond genageld bleef ik roerloos staan. De vlinders makten meteen plaats voor een gevoel van ongemak en plaatselijke schaamte. Moest ze mijn gezicht kunnen zien had ze me waarschijnlijk vuurrood zien worden. Met grote ogen, half open mond en mijn ene hand nog steeds in de jurk bleef ik Ellen aanstaren. Ze stond daar met haar armen over elkaar. Haar gezicht kon ik door het donker niet zien, maar ik vermoedde dat ze me nu niet met die stralende glimlach stond aan te staren. Toen zette ze zich van de deur af en wandelde in mijn richting. “Nu gaat het komen.” Dacht ik in mezelf. Ze zou me een mep in mijn gezicht geven, en dat verdiende ik waarschijnlijk ook. Ik zette me schrap, maar in plaats daarvan liep ze me gewoon voorbij en nam iets achter mij van de grond. Ze was blijkbaar ook een attribuut vergeten. Ik durfde me nog steeds niet verroeren. Een warme lucht raakte plotseling mijn oor en voelde hoe het Ellens adem was. “Niet verstandig om jezelf op te winden voor je op het podium gaat, niet?” Haar hand gleed zacht langs mijn onderrug toen ze weer richting de deur stapte. Ze opende hem en keek me aan. “Kom, je moet zo op.” Zei ze zonder enige emotie in haar stem te verraden. Alsof deze woorden me wakker schudde wandelde ik in een snel tempo door de deur. Ik durfde haar niet aan te kijken toen ik haar voorbij wandelde.

Een tijd later wandelde ik van het podium terug achter de doeken. Oef, dat was me al gelukt. Ik was met meer stress het podium op gegaan dan nodig was door de onverwachte gebeurtenis in de dameskleedkamer. Sofie leek niets te weten van wat er binnen was gebeurt, want ze stond nog steeds op dezelfde plek me op te wachten toen ik terug was gekomen en Ellen had haar niet meer gesproken. Zou ze het blijven verzwijgen? Of zou ze haar zus vertellen wat ik had gedaan? Meteen terug achter de doeken kwamen deze vragen allemaal in me op en kwamen de zenuwen weer terug. Gelukkig moest ik in deel 1 het podium niet meer op en kon ik nu gewoon nog een tijdje rustig blijven zitten. Sofie legde haar hand op mijn schouder. “Goed gespeeld, echt waar.” Fluisterde ze in mijn oor. Hetzelfde oor waar haar zus eerder deze avond in had gefluisterd. Door een smal streepje licht van het podium door de doeken door zag ik hoe haar ogen glinsterde. Ik probeerde ontspannen te lachen. “Jij ook.” Was alles wat ik eruit kon brengen. Ze leek te merken dat ik niet volledig ontspannen was en gaf me een stevig schouderklopje. “Die zenuwen mogen nu wel weg hoor. Het ging goed en jij hebt de rest van deel 1 volledige rust. Ik mag zo meteen al weer op.” Ik glimlachte en knikte. We zetten ons naast elkaar op twee stoelen en luisteren naar de dialogen op het podium. Enkele andere acteurs stapten stilletjes voorbij naar de andere achterkant van het podium waar ze zo meteen op moesten gaan. Ellen was niet te zien. Ik vermoedde dat ze aan de andere kant van het podium zat. Ook zij moest niet meer op dit deel. Ik hoopte niet dat ze bij me zou komen zitten. Die ongemakkelijke situatie zou ik nu niet aankunnen. Na enkele minuten voelde ik plotseling dat ik enorm dringend moest plassen. De enige plek waar dat nu zou kunnen was in de dameskleedkamer. Ik tikte Sofie op haar schouder. “Ik ga naar het toilet. Als ik je niet meer zie voor je op moet: succes.” Fluisterde ik. Sofie knikte. “Dat is over twee minuten ongeveer. Dus je gaat je enorm moeten haasten dan hoor.” Fluisterde ze giechelend. Ik kreeg er weer een glimlachje uit en stapte weer met mijn zaklamp richting de dameskleedkamer.

Eenmaal binnen kreeg ik weer een ongemakkelijk gevoel toen ik in het flauwe licht van mijn zaklamp de jurk weer zag hangen. Ik besloot er geen aandacht aan te besteden en wandelde naar de deur aan het eind van de kamer waarachter zich het toilet bevond. Ik liet mijn broek zakken en zette me neer op het toilet. Ik ademde diep uit en liet mijn hoofd in mijn handen rusten. Wat een avond was dit toch al geweest. Als Sofie dit te weten kwam… Ik schudde m’n hoofd. Niet aan denken. Misschien moest ik toch maar eens even met Ellen hierover gaan praten. Misschien viel er wel wat te regelen. Ik haalde nog eens diep adem, trok mijn broek weer op en wandelde het toilethokje uit. Ik wandelde net voorbij de jurk toen een zachte stem ergens achter mij ineens zei: “Ga je niet nog eens ruiken?” In een flits draaide ik me om en scheen met mijn zaklamp in de richting van de stem… Ellen. Ze had zich stiekem in het duister gezet waar ik haar niet had kunnen zien als ik het toilet uit zou stappen. In het flauwe licht zag ik hoe ze daar tegen de muur leunde met haar armen over elkaar. Haar gezichtsuitdrukking verraadde niets van wat ze nu dacht. Ze speelde in het stuk de moeder van het personage van Sofie en droeg donkerdoorzichtige panties met daaronder zwarte hakken. Een donkere jurk met een kleine inkijk in haar borsten. Ze was misschien maar vijf jaar ouder dan mij wat haar 24 jaar maakte, maar de aanblik van haar in zo gekleed, haar bril en neutrale blik straalde toch een zekere autoriteit uit.

“Ellen… Ik…” Stamelde ik, maar ik kreeg er niet meer uit. Ik mende hoe ze har lippen in een fijne glimlach perste. Toen duwde ze zich van de muur af en kwam langzaam op me afgestapt. Ik durfde me niet bewegen en kon enkel toekijken hoe ze met haar armen over elkaar, me doordringend aankijkend op me af kwam gestapt. “Ik dacht al wel dat jij een zwak had voor mijn kleine zusje.” Zei ze zachtjes. Vlak voor me bleef ze stilstaan, ik voelde haar gekruiste armen tegen mijn onderbuik. Ze was misschien een kop kleiner dan mij, maar toch was het duidelijk dat zij het hier voor het zeggen had. “En?” Begon ze. “Wat vond je van haar geur?” Ik probeerde te slikken, maar mijn mond was kurkdroog. “EH… Ik… Goed.” Kreeg ik er met moeite uit. Ellen keek naar de jurk die naast ons hing en toen weer naar mij. Haar ogen fonkelde zachtjes in het licht van de zaklamp. “Een jurk… Ook maar zo eenvoudig, niet?” En toen ze dat zei liet ze haar hand zakken in de rugzak van Sofie die er onder stond. Na twee seconden met haar hand erin verdwenen te zijn haalde ze haar er weer uit, maar niet zonder iets vast te houden. Een zwart slipje. Ik staarde ernaar met half open mond. Ellens glimlach werd nog wat breder. “Sofie wisselt ook altijd van ondergoed voor se moet acteren.” Zei ze. Ze hield het slipje tussen twee vingers vlak voor mijn gezicht. “Toe maar. Tast nog eens toe.” Fluisterde ze verleidelijk met een gebiedende ondertoon. Even aarzelde ik, maar bijna in trance hief ik mijn hand op en nam het slipje van haar over. Het stofje voelde dun tussen mijn vingers en even kon ik niet anders dan er naar blijven staren. Ellen duwde zachtjes met haar hand tegen de mijne en het slipje kwam recht tegen mijn neus. Ik sloot mijn ogen en ademde diep in. De geur van Sofies vrouwelijkheid was voor een seconde overweldigend. De lekkere geur van haar jurk viel in het niets bij dit. Ik duwde het slipje steviger tegen me aan en haalde nog eens diep adem, even alles om me heen vergeten. De vlinders, maar vooral het opwindende gevoel, kwam ineens terug en tien keren sterker dan eerder deze avond.

Ellen grijnsde goedkeurend. Ze tuurde naar beneden en merkte in het vage licht dat er zich een bult in zijn broek begon te vormen. “Hmm… Wat doet deze geur met je?” Ik opende mijn ogen en zag hoe ze naar beneden keek met een fonkeling in haar ogen die ik nog niet eerder bij haar had gezien. Niet vrolijk en optimistisch, eerder hongerig en vol lust. Haar hand duwde zachtjes op mijn bult. “Ellen?” Vroeg ik aarzelend. Ze reageerde niet, bleef naar beneden staren en met haar hand over mijn bult strelen. Mijn groeiende stijve reageerde en werd nog wat harder. Even werd ik overvallen door een angst. “Ellen… Als iemand ons…” “Gaat niet gebeuren.” Onderbrak ze me. “Al de rest staat tot de pauze op het podium.” Haar vingers begonnen aan mijn broeksriem en knop de prutsen. Binnen enkele tellen was deze helemaal los en zakte deze tot op mijn voeten. In mijn boxer tekende zich nu een enorme tent af. Ik kon alleen maar staren met het slipje in mijn handen terwijl Ellen gebiologeerd naar mijn boxer staarde en zachtjes door haar knieën ging. “Ik ga je zeggen…” Begon ze terwijl ze de bovenste rand van mijn boxer vastnam en langzaam naar beneden trok. “Ik ga je eerst moeten keuren voor ik je vrije doorgang geef om mijn zusje te kunnen krijgen.” Mijn stijve sprong tevoorschijn en mijn boxer zakte bij op mijn broek. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ging nu net de knappe zus van mijn crush mijn harde paal verwennen?

Zonder haar ogen van mijn paal af te wenden hief Ellen haar hand op en trok ze de zaklamp uit mijn handen. Ze legde hem op de grond en duwde het knopje uit was de kamer in volledige duisternis hulde. “Je gaat nu even heerlijk door mij verwend worden en terwijl ga jij aan mijn zusje har slipje blijven ruiken.” Ik hoorde hoe ze spuwde en meteen daarna voelde ik hoe een flinke klodder speeksel op mijn harde paal belande. Toen voelde ik hoe Ellen haar hand er over begon te bewegen. “Ruik haar, en beeld je in dat zij je n aan het verwennen is.” Toen voelde ik een vochtige warmte rond mijn paal en wist dat ze nu haar mond er omheen had geplaatst. Een diepe kreun ontsnapte aan mijn lippen. “Oh… Ellen…” Kreunde ik. Ze haalde haar mond van mijn paal maar trok intussen verder. “Ruiken en inbeelden dat ik Sofie ben.” Beval ze zachtjes. Meteen daarna ging haar mond weer om mijn paal en zoog ze aan een stevig tempo. Ik sloot mijn ogen van genot en duwde het slipje tegen mijn neus. Ik had het geopend waardoor ik nu op het stukje stof kwam dat aan haar gaatjes zat. De geur van een beetje urine en poep waren lichtjes te ruiken, maar iets anders, iets vrouwelijks had de overmacht. Als een bezetene begon ik aan het slipje te ruiken. Ik duwde het harder en harder en mijn gesnuif weerklonk door de ruimte samen met Ellens soppende geluiden om mijn paal. Ze kneedde zachtjes in mijn ballen en liet mijn paal weer even uit haar mond komen met een zacht pop geluid. “Ja, goed zo. Ruik mij, je geile Sofie. Voel mijn natte mond om je lul.” Ellens woorden gemengd met Sofies geur maakten me helemaal gek en ik wist dan ook dat het niet lang zou duren vooraleer ik in haar mond zou komen. Ik voelde hoe haar tong rondjes om mijn eikel begon te draaien. Toen zoog ze in een keer mijn lul diep in haar mond wat me even luidop deed kreunen. Ik legde mijn hand in haar haren. Ze voelden hemels zacht, maar meteen nam Ellen mijn hand beet en duwde die weer omhoog. “Niet voelen, enkel ruiken.” Fluisterde ze. Wat verlangde ik op dit oment om har hele lichaam af te tasten en te zoenen, maar lang duurde die gedachte niet. Ik voelde hoe ze me plots aan een razendsnel tempo begon te zuigen. De soppende geluiden waren nu veel luider, zo luid dat ik begon te vrezen dat ze het op het podium ook konden horen. Ik hield het niet meer, en met Sofies slipje tegen mijn neus en mijn lul in Ellens mond kwam ik ineens keihard klaar. Ik onderdrukte mijn harde kreun terwijl ik Ellens mond volspoot. Ellen klemde haar lippen hard om mijn lul, ervoor zorgend dat er geen druppel verloren ging of ergens op terecht kwam. Na enige tijd te blijven spuiten was de lading uiteindelijk gelost en liet ze mijn lul uit haar mond glijden. Ik hoorde een slikkend geluid en een zacht binnensmonds gelach van onder me komen.

Plots knipte de zaklamp weer aan en Ellen overhandigde deze mij. Ik zag haar gezicht. Buiten een lichte blos op haar wangen was er niks terug te vinden van het korte avontuur. Mijn harde paal glom van haar speeksel en stond nog steeds recht overeind. Langzaam begon ze mijn boxer en broek weer op te trekken. Bijna moederlijk sloot ze hem weer en koppelde de riem ook weer vast. Toen stond ze op en keek me glimlachend aan. Ik stond nog steeds met Sofies slipje in mijn handen. “Waarom hou je dat slipje niet gewoon bij je?” Zei ze grijnzend. “Zou het niet een geile gedachte zijn dat Sofie straks misschien zonder slipje zou rondlopen?” Ik staarde naar het slipje in mijn hand. Zou ik dat echt doen? Plots klonk er applaus van achter de deur naar het podium. Deel 1 was op zijn einde gekomen. Ellens gezicht veranderde plots weer naar die welgekende blik van haar. Stralende glimlach en fonkelende ogen. “Denk maar na wat je ermee doet, maar denk snel.” Ik stak het slipje snel in mijn broekzak en Ellen lachte zachtjes. “Heel verstandig, maatje.” Zei ze op zachte, lieve toon. Toen ging ze richting het toilet. Ik hoorde hoe de rest eraan kwam. Ik toverde een glimlach op mijn gezicht toen ik Sofie als eerste binnen zag komen. Ze duwde op de lichtschakelaar naast de deur. Nu het pauze was mocht er weer overal licht zijn. Ze keek me stralend aan. “Deel 1 geslaagd: check!” Zei ze trots. Ik stapte op haar af en gaf haar een korte omhelzing. “Op naar deel 2!” Reageerde ik.

Wordt vervolgd…

Trefwoord(en): Kleedkamer, Pijpen, Stiekem, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!