Door: Brechtje.S
Datum: 19-04-2026 | Cijfer: 9.4 | Gelezen: 1973
Lengte: Lang | Leestijd: 27 minuten | Lezers Online: 5
Lengte: Lang | Leestijd: 27 minuten | Lezers Online: 5
Een deel van de gasten zou op het landgoed verblijven. Een paar weken geleden had Olivia met spijt in haar stem gezegd dat er in het landhuis helaas niet genoeg ruimte was voor iedereen. Smekend had ze om zich heen gekeken, in de hoop dat iemand vrijwillig een nacht in het landhuis zou opgeven, om in plaats daarvan in een of ander nabijgelegen hotel te willen overnachten. Ik had meteen mijn kans gegrepen.
"Voor mij is dat geen probleem, Olivia,” had ik gezegd. “Zoals je weet ben ik de enige single van heel onze vriendengroep, dus zou het niet netjes zijn als ik een grote tweepersoonskamer voor mij alleen zou opeisen."
Olivia bedankte me uitvoerig, terwijl ik inwendig juichte. Zij dacht dat ik een offer bracht voor haar bruiloft en ik was dan weer beleefd genoeg om haar dat te laten geloven. Ze toonde me brochures van verschillende hotels in de omgeving. Mijn oog viel gelijk al op een klein, gezellig ogend familiehotel. Die accommodatie, voldoende ver weg van de kitscherige huwelijksidylle, gaf me vooraf al een gevoel van vrijheid. Ik zou me daar makkelijk kunnen terugtrekken als ik het gevoel kreeg dat ik kopje onder dreigde te gaan door een overdosis aan heteroseksuele huwelijksrituelen. Ik nam de brochure dankbaar aan en de volgende dag reserveerde ik al een kamer.
Nu was het dus eindelijk zover. Na vandaag zouden alle discussies over planning, organisatie, kleding, menukeuze en bloemstukken voorbij zijn. Ik was al in mijn hotel aangekomen en vond de kamer gewoonweg mooi. Bij het boeken werd me verteld dat alle eenpersoonskamers al bezet waren en dat ze daarom een tweepersoonskamer voor me zouden reserveren tegen een gunstige prijs. Ik had dan ook geen enkele reden om me bekocht te voelen.
De kamer was rustiek maar gezellig ingericht, met veel oog voor detail. Het paste perfect bij de algehele indruk van dat kleine hotel. De eigenaars hadden duidelijk moeite gedaan om met hun decoraties een knusse, huiselijke sfeer te creëren. Naast het grote tweepersoonsbed van donker hout stonden nachtkastjes in dezelfde stijl. Boven het bed hing een groot schilderij, wat een idyllisch landschap toonde, met groene weiden, donkere bossen en kleurrijke wilde bloemen. Een soortgelijk tafereel was te zien als ik door het raam naar buiten keek.
Aan de muur tegenover het bed hing een kleine flatscreen-tv en in de hoek stond een uitnodigende fauteuil. Verder was er nog een ruime kleerkast met spiegeldeuren. Ook de badkamer voldeed aan mijn verwachtingen. Naast een grote spiegel boven de wastafel was ik vooral blij met de ruime inloopdouche.
Eenmaal keurig aangekleed, bekeek ik mezelf in de spiegel. Ik was wat blij dat ik Olivia’s vraag om bruidsmeisje te zijn af had kunnen wimpelen. Zo kon ik mijn eigen outfit kiezen voor de grote dag van Olivia en ‘haar’ Werner. Gelukkig had ik een overtuigend argument bedacht waar ze niet omheen kon. Met mijn 32 jaar was ik te oud voor die rol, wist ik haar te overtuigen. Alweer een beleefde manier om onderuit te komen aan iets waar ik geen zin in had...
Terwijl de bruidsmeisjes allemaal in het roze gekleed waren, droeg ik een heel comfortabel zittende, lange paarse jurk. De vlot rekbare stof verborg mijn ietwat vollere figuur goed. Ik glimlachte en probeerde te bedenken hoe vaak ik vandaag nog opmerkingen als ‘Paars, is dat niet de kleur van de hopeloze gevallen?’ zou horen. Ondanks mijn korte bruine haar zag ik er heel vrouwelijk uit. Ik controleerde mijn make-up nog een laatste keer voordat ik mijn tas pakte en de kamer verliet om in de wachtende taxi te stappen.
Toen ik bij het landhuis aankwam, was de rest van de vriendengroep er al om me te begroeten. Iedereen was zeer elegant gekleed, passend bij de gelegenheid en de wensen van onze gastvrouw. We kletsten even voordat we werden gevraagd plaats te nemen voor de ceremonie. Olivia had alles perfect gepland. Alles zou buiten plaatsvinden en het leek erop dat het weer meewerkte. Een groot aantal witte stoelen stond opgesteld in een deel van de tuin, aan weerskanten van een brede, rode loper, die leidde naar een iets hoger gelegen boog, versierd met rozen. Mijn vrienden en ik brainstormden over in hoofdzaak Amerikaanse filmtitels waarin een soortgelijke scène voorkwam, terwijl we zochten naar een vrije plek waar we met zijn allen samen konden zitten.
Het hoogtepunt van de ceremonie was vanzelfsprekend het uitspreken van hun tweezijdig, gepersonaliseerde ‘Ja-woord’, al had het voor mij gerust ietsje minder zeemzoet en klef mogen zijn. Weldra stonden de bruid en bruidegom de felicitaties van een lange rij aanschuivende gasten in ontvangst te nemen, waarna diezelfde gasten onder een enorme hagelwitte sheltertent konden aanschuiven voor de receptie.
Ik vroeg me af wat ik kon zeggen behalve een standaard felicitatie, maar omdat er niets in me opkwam, omhelsde ik Olivia dan maar gewoon, waarbij zij me eventjes stevig tegen zich aantrok.
"Vond je het mooi? Was de ceremonie niet prachtig?” vroeg ze. “Lotje, ik ben zo blij!"
Zoals zo vaak gebeurde, streden eerlijkheid en beleefdheid in mij om voorrang. Olivia keek me verwachtingsvol en stralend aan, én ik kon het niet laten…
"Het was gewoonweg een magisch moment, Olivia. Ik kreeg de tranen in mijn ogen!"
Beleefdheid had weer gewonnen van eerlijkheid.
Het diner vond plaats in enkele aanpalende grote ruimten binnen in het grote landhuis, waar de tafels in groepjes opgesteld waren. Olivia had een nauwkeurige en zeer gedetailleerde tafelplanning gemaakt, waarin stond dat alle alleenstaande gasten bij elkaar zouden zitten. Precies om die reden had ik de afgelopen dagen overwogen om ‘van de trap’ te vallen, gewoon om een goed excuus te hebben om op het laatste moment af te zeggen. Ik was echter gewoon te goed voor deze wereld, dus ik bespaarde Olivia een hartverzakking en waagde me in het hol van de leeuw, met name haar bruiloft.
Ik liep naar de mij toegewezen tafel, stelde mezelf kort voor aan de twee mensen die er al zaten en naam plaats achter een van de acht couverts, waar op een kaartje mijn naam bij stond. Ik observeerde de andere gasten en keek om me heen waar mijn vrienden zaten. Zelfs de koppels in onze groep zaten niet allemaal bij elkaar aan dezelfde tafel, stelde ik vast. We wisselden blikken uit en zwaaiden elkaar glimlachend toe, dat dan weer wel.
De twee andere mensen aan mijn tafel bleven met elkaar praten en leken niet geïnteresseerd om mij bij hun gesprek te betrekken. Ik bleef dus maar om me heen kijken, tot een knappe vrouw mijn aandacht trok. Ze had zwarte krullen tot op haar schouders en droeg een elegante, lange blauwe jurk. Ze liep rechtstreeks naar onze tafel en ik volgde de bewegingen van haar heupen én haar welgevormde been, wat bij elke stap die ze zette eventjes doorheen een hoge split te zien was. Oogcontact maken lukte me echter niet en hoewel ik mezelf niet bepaald gelovig zou noemen, bad ik in stilte tot God dat hij deze prachtvrouw aan mijn tafel zou laten plaatnemen. En jawel… Mijn gebeden werden verhoord! Enkele tellen later stond ze al naast mij en glimlachend stelde zichzelf voor.
"Hallo, ik ben Ingrid," zei ze, met een stem die als muziek in mijn oren klonk. Ze stak haar hand uit maar ik durfde aanvankelijk nauwelijks te reageren. Ik kon alleen maar hopen dat mijn mond niet openviel of dat ik niet kwijlde van verlangen. De vrouw was echter geduldig en bleef haar hand naar me uitsteken tot mijn verstand het eindelijk overnam. Ik stond op en nam haar hand in de mijne.
"Aangenaam kennis te maken… Ik ben Lotte," zei ik, tegelijk beseffend dat mijn stem waarschijnlijk nog nooit zo schor had geklonken.
Ingrid keek me recht in de ogen en glimlachte. Haar ogen fascineerden me nogal. Ze straalden een ongelooflijke warmte uit. Ondertussen hadden onze handen elkaar al veel te lang vastgehouden volgens de gangbare fatsoensnormen, maar dat stoorde me helemaal niet. Haar hand voelde warm en zacht aan, en de diepe blik in haar ogen deed mijn hart sneller kloppen. Ze trok haar hand terug. Ze begroette ook de andere twee mensen aan onze tafel keurig, waarna ze ging zitten op de stoel naast mij!
Binnen in mij jubelde van alles, maar uiterlijk probeerde ik zo kalm mogelijk over te komen. Mijn hersenen draaiden op volle toeren, op zoek naar een geschikt gespreksonderwerp.
"Hoe vond je de ceremonie?” Ik moest even nadenken wie die vraag had gesteld voordat ik me realiseerde dat ze van mij kwam. Nou ja, waarom niet over de bruiloft praten, stelde ik mezelf gerust. Het bleek ook de goede keuze.
"Nou, naar mijn smaak was het een beetje kitscherig en té gemaakt,” antwoordde ze. “Het leek wel een Hollywoodfilm."
Ik was aangenaam verrast. Eerlijkheid had voor één keer gewonnen. Ik was blij met haar mening en deelde mijn eigen gedachten net zo eerlijk met Ingrid. Er ontstond al snel een gesprek tussen ons, waarbij bleek dat we dezelfde smaak hadden als het om bruiloften ging. Een deel van mij besefte dat dit erg handig was voor een gezamenlijke toekomst, maar een ander deel waarschuwde me meteen om toch maar wat terughoudender te zijn.
Tijdens het diner kletsten we over van alles en nog wat, waarbij we al snel ontdekten dat we ook op andere vlakken dezelfde interesses deelden. We speelden allebei volleybal, we hielden van dezelfde muziekgenres en leken ook op andere vlakken op dezelfde golflengte te zitten. Ik voelde de vonken er vanaf spatten. Deze vrouw was gewoonweg fascinerend, mooi en sexy. Ik vroeg me af of ze zich ook tot vrouwen aangetrokken voelde. Zou ze de sterke chemie tussen ons ook opgemerkt hebben?
Ondertussen verliepen de huwelijksplechtigheden zoals gepland. Na het hoofdgerecht werden de eerste speeches gehouden. De liefde werd op een sentimenteel gekunsteld voetstuk geplaatst en geprezen als het enige, échte doel in ieders leven. Ingrid en ik keken elkaar aan tijdens de speech. We staken onze hoofden bij elkaar en wisselden een paar geestige en humoristische opmerkingen uit. We barstten allebei in lachen uit en ze legde haar hand op mijn pols. Mijn hart sloeg een slag over, maar gelukkig kwam het snel weer tot rust, waardoor ik van dit vluchtige moment kon genieten. In tegenstelling tot mijn bange verwachtingen vooraf, had ik het plots eigenlijk heel erg naar mijn zin. Ik begon zowaar te genieten van de hele bruiloftssfeer.
Na het diner opende het bruidspaar de dans en begon het feest pas goed. Ingrid verontschuldigde zich en ging naar wat vrienden van haar. Ik ging ook naar mijn vrienden en we dansten en feestten de hele avond, tot diep in de nacht. Ik zag Ingrid niet meer. We waren elkaar echt wel uit het oog verloren. Gedurende de avond keek ik verschillende keren om me heen, maar ik zag haar nergens.
Uiteindelijk werd ik moe en nam ik afscheid van het bruidspaar en mijn vrienden. Op de oprit van het landhuis zouden er taxi's klaarstaan om de gasten die daar niet verbleven naar hun hotel te brengen. Toen ik naar huis wilde, waren ze echter allemaal weg. Er zat niets anders op dan even te wachten. Het zou vast niet lang duren voordat er weer een taxi zou aan komen rijden, daar ging ik maar van uit.
De naderende, zachte voetstappen achter mij hoorde ik wel, maar ik draaide me pas om toen ik een inmiddels bekende stem hoorde. "Nou nou… Heb jij ook genoeg gezien voor vandaag?"
"Hallo, Ingrid," zei ik glimlachend, om gelijk daarna te antwoorden op haar vraag. "Ja, ik heb genoeg kitsch gezien voor vandaag. Bovendien moet ik nog naar mijn hotel."
Ingrid glimlachte me vriendelijk terug. "In welk hotel verblijf jij?"
Ik noemde de naam, en Ingrid schaterde het uit.
“In dat geval kunnen we een taxi delen,” giechelde ze. “Ik verblijf daar ook.”
Als ik een beetje meer op Olivia had geleken, dan had ik op dat moment in zielsverwanten of een voorziening van het lot geloofd. Ik twijfelde zelfs even of Olivia geen gelijk had om in dat soort dingen te geloven, maar toen kwam er een taxi aan en kon ik die gedachte met een gerust hart aan de genuttigde wijntjes toewijzen.
Tijdens de autorit naar het hotel bleven Ingrid en ik praten, zoals we dat eerder aan tafel al hadden gedaan. Natuurlijk kenden we elkaar nog maar pas, maar dat voelde allesbehalve zo. Spontaan konden we gewoonweg prima met elkaar overweg en wat mij betrof had de rit veel langer mogen duren. Bij aankomst in het hotel was ik blij te zien dat de kleine hotelbar nog open was. Meteen zag ik dé kans om de avond in haar aangenaam gezelschap nog wat te rekken.
"Zou je misschien nog een afzakkertje willen?" vroeg ik.
Ingrid stemde toe en mijn hart maakte opnieuw een vreugdesprongetje. We bestelden allebei een cocktail en ondanks haar protest, liet ik onze drankjes op mijn kamerrekening zetten. We dronken langzaam, terwijl we genoten van onze babbel. Ik voelde me volledig op mijn gemak in haar aanwezigheid en we geraakten simpelweg niet uitgepraat.
Uiteindelijk keek Ingrid naar de klok aan de wand en gelijk stond ze op.
"Ik denk dat ik nu echt wel naar bed moet," zei ze, waarna ik ook maar opstond.
“Dankjewel voor de uitnodiging en de fijne avond en slaap lekker,” zei Ingrid nog, waarna ze een zachte kus op mijn wang drukte en vertrok.
Ik wenste haar ook welterusten en haar nakijkend, streek ik met mijn vingers over de plek waar ik haar warme lippen eventjes kort op mijn huid had gevoeld. Eenmaal ze om de hoek verdween, ging ik ook maar naar mijn kamer.
Ik had me al helemaal uitgekleed en stond in de badkamer voor de spiegel mijn make-up te verwijderen. Dan nog bleven mijn gedachten echter steeds teruggaan naar Ingrid, naar haar lach, haar ogen en haar elegantie. Terwijl ik in gedachten verzonken mijn gezicht afdroogde, werd er plotseling op de deur geklopt. Ik liep snel terug naar mijn kamer, pakte mijn slaapkleedje uit mijn koffer en trok het aan. Ik nam aan dat het iemand van het hotelpersoneel zou zijn. Misschien had ik iets bij de bar laten liggen of zoiets.
Zodra ik de deur opende, keek ik in de prachtige ogen van Ingrid. Nog steeds in haar elegante blauwe jurk stond ze tegenover mij en glimlachte onzeker. Ik was sprakeloos. Uiteraard had ik haar niet verwacht en het enige wat ik kon uitbrengen was een gestamelde "Hoi."
Ingrid antwoordde niet, maar legde haar handen wel op mijn schouders. Lichtjes druk uitoefenend duwde ze me achteruit terug de kamer in en sloeg de deur achter zich dicht. Meteen daarna plooide ze haar armen om me heen en drukte haar lippen vol op de mijne.
Ik voelde me bijna als was ik in de hemel aanbeland. Haar lippen raakten de mijne vol en haar tong ‘eiste’ toegang tot mijn mond. Gewillig opende ik mijn lippen en terwijl we elkaar vonden in een heerlijke tongzoen, leidde Ingrid me behendig tot bij het bed. Weldra voelde ik het koude houten frame al tegen mijn onderbenen. Toen pas verbrak Ingrid onze kus. Voor ik goed en wel besefte wat er gebeurde, trok ze mijn nachthemd al over mijn hoofd. Naakt als ik was, duwde ze me achterover op het bed. Ik ademde zwaar en schoof omhoog, totdat mijn achterhoofd op het kussen rustte.
Ingrid bleef naast het bed staan en keek me recht in de ogen. Ook zij ademde zwaar en in haar blik las ik verlangen, passie en een vleugje opwinding. Het volgende moment liet ze de bandjes van haar jurk van haar schouders glijden. Terwijl ze de jurk langzaam naar beneden stroopte, onthulde ze haar prachtige figuur. Haar verleidelijke rondingen waren nog verborgen achter met kant afgeboorde, kraak witte lingerie, maar dan nog zaten ze absoluut op de juiste plekken en perfect passend bij het totaalplaatje van haar lichaam. Zodra de jurk op de grond lag, aarzelde Ingrid geen moment. Ze reikte achter zich, maakte haar bh los en liet ook die op de grond vallen.
Vol bewondering keek ik haar aan. Mijn tepels waren al lang stijf en die van haar verraadden ook duidelijk haar opwinding. Ingrid pakte met beide handen de randen van haar slipje vast en trok het uit. Volledig naakt knielde ze op het bed en kroop naar me toe. De eerste kus landde op mijn onderbeen, de volgende op mijn knie en daarna nog een op mijn dij. Haar borsten streelden daarbij zachtjes mijn benen en mijn lustgevoelens overrompelden het genotscentrum ter hoogte van mijn schoot stormenderhand.
Ingrid bleef me kussen, langs mijn buik, nek en kin, tot haar lippen eindelijk opnieuw de mijne raakten. Haar zachte borsten wreven over de mijne, terwijl we elkaar hartstochtelijk kusten. Onze tongen dansten over elkaar heen en we likten elkaars lippen herhaaldelijk. Ondertussen verkende Ingrid mijn lichaam met haar handen. Zachtjes streelde ze mijn tepels, die bij elke aanraking harder werden. Ze plaatste een been tussen mijn dijen en duwde mijn benen uit elkaar. Gewillig gehoorzamend aan haar woordeloze hint, spreidde ik mijn benen wijd. Lichtjes grinnikend haalde Ingrid haar lippen van de mijne, waarna ze mijn tepels om de beurt likte. Weldra sloot ze haar lippen rondom mijn rechternippel, om er meteen daarna flink op te zuigen.
Alsof ik mijn verstand had verloren, kreunde ik mijn genot uit. Ik was gewoonweg zo ongelooflijk opgewonden dat ik haar overal wilde voelen. Ik wilde nog veel dichter bij haar zijn en de hele nacht met haar doorbrengen, maar was het dan wel verstandig om zo hard van stapel te lopen? Ik had niet het idee dat Ingrid uit was op een rondje van snelle, platte seks. Ikzelf had ook helemaal geen haast, dus waarom niet een beetje gas terugnemen, dacht ik.
"Volgens mij was die laatste cocktail een heel slecht, of juist een heel erg goed plan. Djezus Ingrid, wat heb ik zin in jou," fluisterde ik tegen haar hals.
Ingrid lachte zachtjes, een warm geluid dat zich direct naar mijn onderbuik vertaalde. “Ik denk dat we daarstraks op de bruiloft al op dat punt kwamen, Lotte,” zei ze, mij aankijkend met een blik die geen twijfel liet over wat ze wilde. “Ik heb ook onwaarschijnlijk veel zin in jou, alleen… Moet jij zo dadelijk nog ergens naartoe?”
“Nee, waarom?”
“Omdat we in dat geval alle tijd van de wereld kunnen nemen om elkaar beetje bij beetje te ontdekken en te beminnen,” zei Ingrid.
Daarmee kreeg mijn niet uitgesproken vraag meteen een antwoord en vanzelf gaf ik haar alle gelijk van de wereld. Het hoefde ook voor haar geen snel rondje seks om de seks te worden. Dat we daar hetzelfde in stonden, voelde onwaarschijnlijk goed.
Vanaf dan lieten we de wereld buiten deze hotelkamer definitief achter ons. Geen haastig gestoei meer, maar een ontdekkingstocht die zoveel natuurlijker aanvoelde dan ik ooit had durven hopen. Toen haar lippen mijn borsten opnieuw leken te ontdekken, ontsnapte er een diepe zucht uit mijn keel.
"Jij bent... niet normaal," bracht ik uit, terwijl ik mijn vingers in haar haren verstrengelde en haar dichter tegen me aan trok.
"Zeg je dat tegen al jouw bar-scharrels?" plaagde ze me, haar stem hees en laag. Haar hand gleed trefzeker naar beneden, waar ze met een terloops gemak mijn natheid verkende. De manier waarop ze met haar vingertoppen speelde, getuigde van een kalm zelfvertrouwen dat me bijna tot waanzin dreef.
Toen ze lager gleed en ik haar tong voelde, klauwde ik mijn handen in de lakens. Het was een ritme waar ik me alleen maar aan kon overgeven. Ingrid wist precies de juiste druk te vinden, haar tong soms dwingend en dan weer vederlicht over mijn clitoris, terwijl haar vingers me van binnen opeisten.
"Ingrid... oh ja!" smeekte ik bijna, terwijl ik mijn heupen tegen haar op drukte. De eerste golf van genot was zo krachtig dat ik mijn ogen stijf dichtkneep, terwijl ik haar naam in het kussen kreunde.
Maar Ingrid liet me niet zomaar bijkomen. Voordat de laatste tintelingen wegstierven, voerde ze het tempo van haar handelingen alweer op. Ze zoog aan me, diep en hongerig, terwijl haar hand me bleef vullen. Ik was volledig aan haar overgeleverd, mijn lichaam spande zich in een boog, tot een tweede, nog intensere ontlading door me heen raasde.
Trillend en volledig buiten adem lag ik daar eventjes bij te komen, maar de rollen draaiden al snel om. De geur van haar huid en de manier waarop ze zachtjes nagloeide, maakten dat ik haar op dezelfde manier wilde claimen.
In een giechelend kluwen van armen en benen rolden we in één vloeiende beweging om elkaar heen. Ik nam ruim de tijd om haar uitgebreid te ‘plagen’ met kussen en strelingen, genietend van hoe ze onder mijn opeenvolgende handelingen begon te zinderen. Ik bleef haar mooie, strakke lijf net zo lang bespelen tot ze me met een ondeugende maar indringende blik naar zich toe trok en me onverbloemd smeekte om haar niet langer te laten wachten.
“Oh… Lotte..! Nu!” pufte ze. “Geef me je vingers schatje... Please..!”
Wie was ik om de knappe, lieve vrouw onder mij niet te geven waar ze zo naar verlangde, maar dan wel in de volgorde die ik voor ogen had. Na een korte, natte zoen gleed ik over haar borsten naar omlaag, tot ik bij haar schoot uitkwam. Met mijn handen haar opgetrokken dijen stevig omklemmend, viel ik met mijn mond vol aan op haar als een bloem voor mij geopende vrouwelijkheid. Iets wat haar meteen deed opveren zodra ik mijn tong met een forse lik over haar pretknopje liet gaan.
Terwijl ik mijn lippen over haar geurige spleetje liet glijden, hoorde ik haar ademhaling verzwaren. Ik proefde mezelf op haar huid en genoot van de manier waarop ze onder mijn knabbeltjes en likjes begon te beven.
"Lotte... ja, daar!" bracht ze uit, weldra gevolgd door een hese schreeuw. “Oooh… Lotje...!”
Terwijl ze haar nagels lichtjes in mijn schouders zette, concentreerde ik me volledig op haar genot. Met mijn tong ritmisch en onvermoeibaar haar klit en lipjes bespelend, bracht ik twee vingers bij haar in.
Ingrids heupen golfden meteen mee in de stotende cadans waarin ik haar vingerneukte. Toen ik even later moeiteloos een derde vinger inbracht, was het hek helemaal van de dam. Haar heupen begonnen wild te schokken en enkele tellen later gooide ze haar hoofd al achterover. Haar romp veerde op van het bed, en weldra galmde haar kreet van extase door de kamer.
Ergens tussen de verfrommelde lakens, in de bijna tastbare stilte van de hotelnacht, kwamen we uiteindelijk samen tot rust. Ik kroop tegen haar rug aan en sloeg mijn armen om haar heen. Toen ik daarop mijn gezicht in haar nek begroef, pakte ze mijn hand en verstrengelde haar vingers met de mijne. Een gebaar dat op dat moment zo perfect aanvoelde dat ik met een glimlach mijn ogen sloot. Het laatste wat ik me herinnerde was de warmte van haar lichaam en de rustige hartslag van Ingrid tegen mijn arm. Niet veel later zonk ik weg in een diepe, droomloze slaap.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Jammiejamm, 23 jaar. Benieuwd wat gebeurt zonder grenzen? Op mijn prive pagina ontdekken we samen verleiding, nieuwsgierigheid en loslaten van controle...
Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Allefra (54)
Fannyan (24)
JolienJoli (28)
Vadette (25)