Klaasjes Klus, Nat Op De Noordzee - 3 (Slot)

Dag 6

We hebben gisterenavond nog even geknuffeld, maar daarna is iedereen toch naar zijn eigen bed gegaan. Ik had wel zin in een man naast me maar het offshore matrasje is daar niet echt geschikt voor. Ik ben nog even snel wezen douchen, heb een schoon laken gevonden en mijn bed verschoond en ben daarna als een blok in slaap gevallen.

Vandaag gaan we een poging doen de productie weer op te starten. We hebben toestemming gekregen zo vaak als we willen te starten en te stoppen. N12 zal er voor zorgen dat wat niet van N14 komt, door N12 geproduceerd zal gaan worden om aan de verkochte hoeveelheid te komen die naar wal getransporteerd moet worden. Ieder platform dat aan één van de grote pijpleidingen verbonden is die het gas naar wal transporteren, is verplicht ieder uur een bepaalde hoeveelheid gas in de pijpleiding te stoppen, om de druk en de flow beheersbaar te houden. Hier worden strikte regels voor aangehouden en iedere afwijking moet onmiddellijk gemeld worden zodat de beheerder van de pijpleiding maatregelen kan nemen.

Sander en ik lopen alles nog een keer na, halen de veiligheden weg die we voor het testen hebben aangebracht en rond tien uur, het afgesproken tijdstip, probeert N12 de eerste put te openen. Het is de put met de laagste druk. Zodra de druk gemeten wordt op het platform wordt de pijpleiding naar N12 geopend en tot onze opluchting lijkt alles goed te gaan. We zien de flow op gang komen in de pijpleiding. Sander en ik hoeven niets te doen. N14 is normaal gesproken onbemand en we mogen alleen maar toekijken.

Eén voor één openen we alle putten. Alleen bij de laatste put zit er een hapering. Het blijkt dat het signaal van N12 om de put te openen niet doorkomt in N14. Ik check alles nog eens dubbel en kom tot de conclusie dat de fout bij N12 zit. Navraag leert dat de betreffende put al een tijd niet gebruikt is, dus misschien is de fout al ontstaan tijdens de vorige aanpassingen. Ik kan op afstand de ontwikkel-computer op N12 overnemen en na enig zoekwerk ontdek ik de fout. Ik pas het aan en daarna mag N12 het weer proberen. Tot mijn grote vreugde, en die van Sander en Michael, werkt het en zijn nu alle vier putten gereed voor productie. Om zeker te zijn dat het echt goed gaat herhalen we de hele procedure nog eenmaal. De laatste stap is om te kijken of het ook lukt als het eiland helemaal opnieuw opstart. We schakelen alles uit, tot en met de generator. Dan zetten we de generator weer aan zodat de besturingen weer stroom krijgen en nu is het aan N12 om het eiland weer te laten produceren zonder dat wij op N14 handelingen verrichten. Het kost wat moeite maar uiteindelijk behalen we het doel.

Het is ondertussen drie uur in de middag als we klaar zijn. N14 produceert nu driekwart van het gas wat N12 en N14 samen dienen te produceren. In feite zijn we nu klaar. We blijven nog de nacht om zeker te zijn dat alles ook goed blijft draaien en als dit het geval is kan ik morgen terug naar Den Helder. Sander en Michael gaan terug naar N12 om daar hun twee weken vol te maken. Als alles goed gaat uiteraard.

Sander gaat aan de keukentafel zitten om het papierwerk af te ronden. Ik ga tegenover hem zitten om back-ups maken van de laatste versie van de software en om te zorgen dat deze op je juiste plekken worden opgeslagen. Michael is ondertussen, om ons succes te vieren, begonnen met het bakken van lekker gebak. Op het moment dat ik klaar ben zie ik Michael met zijn kont naar mij toe gebogen staan voor de oven, om het gebak eruit te halen. Hij is bezig met een prikketje om te kijken dat het echt gaar is. Ik ben in een baldadige bui, sluip naar hem toe en knijp van achteren in zijn ballen. Hij schrikt op en wil mij grijpen, maar ik weet net op tijd te bukken en sprint onder zijn graaiende armen door naar buiten. Michael komt achter mij aan, Sander ziet het hoofdschuddend allemaal gebeuren. Ik sprint de trap af naar het productiegedeelte, ren langs de rand naar de andere kant en neem daar de trap weer naar boven. Ik hoor de stappen van Michael nog steeds achter mij, boven het sissende geluid van het gas dat nu door de pijpleidingen stroomt. Ik kom achter de slaapcontainer uit en neem van daaruit gelijk de trap richting het helidek. Als ik daar bijna ben haalt Michael mij in. We staan zo’n beetje op dezelfde plek als waar hij mij de eerste keer heeft genomen. Michael grijpt mij bij mijn arm en trekt mij naar zich toe. Hij slaat zijn armen om mij heen zodat ik niet meer kan ontsnappen. Hij heeft geen moeite met mijn gewicht en tilt mij op van de vloer. Ik voel zijn warme lijf tegen de mijne en een golf van opwinding schiet door mij heen. Ik kan met één hand net bij zijn hoofd, trek deze naar mij toe en druk zijn lippen tegen de mijne. Wat volgt is een gepassioneerde zoen. Michael heeft alleen zijn korte broek en een shirt aan. Ik ben volledig gekleed in mijn overall. Hij weet mij om te draaien zodat ik mijn benen om hem heen kan slaan en zo blijven we innig tongen. Ik voel zijn erectie in mijn kruis drukken wat mijn opwinding nog groter maakt.

“Ik wil je in mij voelen”, kreun ik. Hij zet mij neer en doet de bovenzijde van mijn overall open. Ik trek mijn armen uit de mouwen en vouw de bovenzijde naar beneden. Michael doet mijn T-shirt over mijn hoofd, gooit deze op het dek en maakt dan mijn beha los. Mijn tieten stuiteren op en neer als ze bevrijd zijn. Mijn beha komt op het dek een verdieping lager terecht. Hij zet zijn mond op mijn tepels die gelijk keihard worden. Ik duw mijn overall verder naar beneden zodat mijn kont bevrijd wordt en duw mijn slip naar beneden.

“Neuk me, please”, kerm ik. Michael draait mij om zodat ik met mijn kont in zijn richting staat, trekt deze omhoog en drijft zijn pik zonder genade mijn drijfnatte kut in. Het inmiddels bekende gevoel van pijn en genot schiet door mij heen. Ik beweeg gelijk heen en weer tegen de richting van Michaels stoten in. We neuken zo hard dat het denk ik op het hele platform te horen is. Met een luide schreeuw komt ik, gelijk met Michael klaar. Ik schok helemaal en verlies mijn evenwicht. Michael probeert mij nog op te vangen maar dat lukt maar half. Ik maai in de rondte met mijn armen om steun te zoeken en ram keihard de reling. Onmiddellijk klinkt er een keiharde bel. Ik schrik enorm en zoek waar het geluid vandaan komt. Dan zie ik waar ik met mijn arm tegenaan heb geslagen. Het is niet de reling maar een enorme rode knop met de tekst ‘Confirmed Fire’.

“Fuck, ik heb een confirmed fire alarm gegeven!”, roep ik richting Michael. Ik weet precies wat dit inhoudt. Dit betekent dat de productie wordt uitgezet, dat vervolgens zoveel mogelijk stroom wordt uitgeschakeld en dat daarna de waterpomp voor het bluswater wordt aangezet. De hele procedure duurt misschien twee minuten maar wat je niet wil is dat het platform onder water wordt gezet. Het zeewater blust dan wel de brand, het zoute water kan ook heel veel schade geven. Ik moet zo snel mogelijk het proces stoppen. Ik trek de broek van mijn overall omhoog, graait mijn shirt van de grond en sprint met ontbloot bovenlijf zo snel als mijn lijf mij kan dragen richting de controlekamer waar het bedieningsscherm is. Mijn tieten stuiteren op en neer maar dat voel ik niet. Ik hoor dat het bekende gesis door de leidingen inmiddels is gestopt, wat betekent dat de productie al gestopt is. Blinde paniek maakt zich van mij meester als ik de controlekamer binnen storm. Daar knal ik tegen Sander aan die onderweg was naar buiten om te kijken wat er aan de hand is. Ik storm half vallend naar het bedieningspaneel en weet met een paar handelingen de juiste schakelaars te vinden om de procedure te stoppen. Ik prijs mij gelukkig dat we dit de laatste dagen een paar keer hebben gedaan, zodat ik precies weet welke knoppen ik moet hebben. Ik hoor op de achtergrond dat de opstartende bluswaterpomp langzaam weer tot stilstand komt.

Sander staat op van de grond en kijkt mij vragend aan.

“Sorry, sorry”, zeg ik, terwijl ik voel dat er tranen opkomen. Dan komt Michael naar binnen, hij heeft mijn beha in zijn handen.

“Heb je de boel gestopt?”, vraag hij. Ik knik. “Net op tijd, ik zag hier en daar al water uit de spuitmonden komen”, zegt hij opgelucht. Dan kijkt hij beschaamd naar Sander. Hij wil net gaan vertellen wat er is gebeurd als de telefoon gaat.

“Dat zal N12 zijn”, zegt hij als hij opneemt. Voordat de andere kant wat kan zeggen meldt hij “Vals alarm.” Hij is even stil als de andere kant aan het praten is.

“Nee, er is niets aan de hand. We controleerden het helidek toen ik struikelde en met mijn arm tegen de ‘Confirmed Fire’ knop aankwam. Klaasje was gelukkig helder en snel genoeg om te voorkomen dat we een onvrijwillige douche kregen.”

In de tijd dat Michael aan de telefoon zit doe ik mijn beha en T-shirt weer aan.

“Je mag de boel weer opstarten, laat maar weten als er nog problemen zijn”, besluit hij het gesprek.

Als Michael ophangt ben ik weer volledig gekleed. Sander heeft inmiddels het platform weer in normale toestand teruggebracht zodat N12 de productie weer kan opstarten.

“En vertel nu eens wat er werkelijk gebeurd is”, zegt Sander, want hij voelt aan alles dat wat Michael door de telefoon heeft verteld maar de halve waarheid is. Michael legt in een paar zinnen uit wat er is gebeurd. Hij is vuurrood van schaamte en ook ik zit vol schaamte stil in een hoekje. Als Michael is uitgepraat zie ik Sander over zijn gezicht wrijven en in zijn neus knijpen. Hij heeft zichtbaar moeite zijn lachen in te houden.

“Ik hoop dat ze je verhaal slikken. Die ‘Confirmed Fire’ knoppen zijn zo gemaakt dat je ze niet zomaar kunt indrukken. Je moet echt een hele vreemde beweging hebben gemaakt.”

“Dat was het denk ik ook, ik verloor mijn evenwicht terwijl ik nog half door Michael werd vastgehouden”, fluister ik nauwelijks hoorbaar. Ik hoor het inmiddels vertrouwde gesis van het gas dat door de pijpleidingen stroomt weer op gang komen.

“Met een beetje mazzel loopt dit met een sisser af”, zegt Sander. Zo te horen heeft het misschien een half uurtje productie gekost, daar kunnen ze niet moeilijk over doen.

“Dank dat je mij beschermde”, zeg ik tegen Michael, “maar je moet er niet zelf door in problemen komen. Ik werk niet voor O&G, hooguit dat ik niet meer terug mag komen, maar ik kan andere klussen doen, jij kunt ontslagen worden.”

“Nee, ik geloof niet dat dat zal gebeuren. Net wat Sander zegt, door jouw snelle ingrijpen is schade voorkomen dus daar kunnen ze niet over klagen.”

Met ons drieën lopen we voor de zekerheid nog het hele platform af. Hier en daar ligt een plasje water onder de blusleidingen, maar dat is dan ook alles. Er is geen zeewater over apparatuur of sensoren gespoten. Ik was echt net op tijd, het had niet tien seconden langer moeten duren. Opgelucht komen we weer terug in de controlekamer. Het gebak van Michael staat nog in de geopende oven te wachten op ons. Ondanks dat ik totaal geen honger heb ontkom ik er niet aan van zijn gebak te moeten proeven. Ik kan weer voorzichtig lachen. De rest van de dag tot het avondeten doe ik weinig meer.

Na het eten zitten we bij elkaar. Michael heeft het gebeuren al verwerkt, hij zit er al grapjes over te maken. We krijgen het schema van de heli door. Dat is een goed teken want het betekent dat ze ook op N12 er vertrouwen in hebben dat we klaar zijn. De heli zal eerst naar N14 vliegen om ons op te halen, dan naar N12 om Sander en Michael af te zetten, samen met de passagiers uit Den Helder. De mannen die afgelost worden gaan dan met mij mee terug naar Den Helder, en dan zit het er voor mij op. Ik stuur mijn moeder een berichtje hoe laat ik verwacht in Den Helder te zijn.

Er is weer een saaie voetbalwedstrijd op tv. Ik heb geen zin om wat anders te doen dus ik kijk met de mannen mee, maar nu alles in orde is word ik overvallen door moeheid. Ik ga alvast douchen en als ik fris gewassen terug ben ga ik in nachtkleding bij de mannen zitten. Het is blijkbaar een belangrijke wedstrijd want de heren hebben geen enkele belangstelling voor mij. Ik probeer mee te kijken maar ben te moe om dit lang vol te houden. Ik ga in foetushouding op de bank liggen en leg mijn hoofd op de schoot van Sander. Terwijl hij zachtjes over mijn hoofd aait val ik in slaap.

Ik word voorzichtig wakker gemaakt door Sander.

“Klaasje, wordt even wakker. Het is bedtijd.” Ik heb moeite om mijn ogen open te doen, zo diep sliep ik. Michael is gaan douchen en samen met Sander maak ik mijn bed in orde. Als een klein kind dekt hij mij toe, het bed voelt echter onaangenaam koud.

“Als je klaar bent met douchen, kom je straks bij mij liggen om mij op te warmen?”, vraag ik voorzichtig.

“Is goed.”

Ik word midden in de nacht wakker omdat ik ontzettend moet pissen. Sander ligt diep in slaap tegen mijn rug aan, met zijn armen om mij heen. Ik heb eigenlijk geen zin om uit zijn warme omhelzing te gaan maar ik heb geen keus. Voorzichtig maak ik mij los uit zijn armen en ga snel naar het toilet.

Als ik terug ben en mij weer in zijn armen nestel ben ik echter klaarwakker. Ik geniet van de warmte van het lichaam van Sander. Ik voel zijn slappe lul tegen mijn billen liggen en krijg ondeugende gedachten. Ik duw mijn billen in zijn kruis en beweeg ze zachtjes heen en weer. Dat heeft het gewenste effect, ik voel een erectie opkomen. Ik breng een hand in zijn boxershort en haal zijn lul voorzichtig tevoorschijn. Sander kreunt even maar blijft slapen. Ik duw hem tussen mijn benen, zodat zijn eikel tegen mijn vulvalippen aanligt en beweeg voorzichtig naar voren en weer terug, ik sluit mijn ogen en geniet van de aanraking. Ik merk dat ik nat begin te worden en ook uit de lul van Sander komt nu het voorvocht. Langzaam neemt mijn opwinding toe. Ik wil hem in mij, ik wil geneukt worden maar Sander lijkt nog diep in slaap. Het is vast een fijne droom glimlach ik in mijzelf. Ik duw zijn eikel tegen mijn klit om mijzelf nog extra te stimuleren en begin zachtjes te kreunen van genot. Af en toe laat ik hem naar binnen glippen mijn kut in. Sander neemt mijn bewegingen nu over en begint zachtjes te stoten. Ik zorg ervoor dat hij in mij glijdt en duw mijzelf verder over hem heen. Hij zegt niets dus ik weet niet of hij wakker is of niet, maar dat maakt mij ook niet uit, zolang hij blijft stoten vind ik alles prima. Hij raakt mij precies waar ik hem wil hebben en zit al tegen een orgasme aan. Volgens mij zit hij in dezelfde fase want hij begint steeds harder te stoten. Ik kom gelijk klaar en duw mijzelf naar achteren zodat hij nog dieper in mij komt. De spieren in mijn kut klemmen zijn lul af en ik voel dat hij ook komt. Oh mijn God wat is dit geil. Sander stoot nog een paar keer door en blijft dan stilliggen, zijn lul nog diep in mij.

“Dat was lekker”, hoor ik hem zeggen.

“Mmm, mmm", mompel ik ter bevestiging. Ik hoor zijn ademhaling weer rustig worden en ik vermoed dat hij weer slaapt. Ik moet gapen en sluit mijn ogen ook weer.

Dag 7

Ik word wakker van de geur van verse koffie. Als ik mijn ogen opendoe zie ik dat Sander al koffie heeft gezet.

"Mmm, lekker", breng ik uit. Ik sta op en pak de koffie aan die hij inmiddels voor mij heeft ingeschonken. Samen gaan we op de rand van het bed zitten.

“Wat was dat vannacht?", vraagt hij met een knipoog.

“Afscheidsseks. Ik zal het weer even zonder moeten doen vermoed ik", zeg ik met een weemoedige klank in mijn stem.

Epiloog

Twee dagen later ben ik op kantoor. Ik vind een mailtje in mijn inbox van Sander dat alles goed draait en dat ze hier blij mee zijn. En dat hij mij bedankt voor de fijne samenwerking, ook namens Michael. Een half uurtje later komt Jan, mijn baas, naar mijn bureau. Hij kijkt serieus en vraagt of ik even mee wil komen. Samen met hem loop ik naar zijn kantoor.

“Ga zitten", zegt hij.

“Is er iets?”, vraag ik, als hij niet gelijk begint met praten. Het lijkt erop dat hij loopt te zoeken naar woorden.

“Ik kreeg een mailtje, van de offshore installation manager van N12. Hij zei dat er een brandalarm is geweest op de dag dat ze de productie weer hadden opgestart, en dat dit veroorzaakt zou zijn doordat Michael, die met jullie op N14 was, gevallen is en per ongeluk de Confirmed Fire knop zou hebben geactiveerd. Klopt dit?” Ik knik voorzichtig en voel dat ik rood word en het erg warm krijg. “De operator op N12 vertelde echter dat hij rennende personen hadden gezien op de beelden van N14 rond het moment dat het alarm kwam, en toen hebben ze de beelden nog eens nagekeken.” Jan draait zijn scherm en ik zie een email met een paar screenshots erin. Op de eerste zie ik mijzelf rennen, volledig in overall met Michael in korte broek en T-shirt achter mij aan. Op het tweede screenshot zie ik mijzelf alleen rennen. Met één hand houd ik de broek van mijn overall omhoog, in mijn andere hand heb ik mijn T-shirt. Het is overduidelijk dat mijn bovenlijf naakt is. Dit moet het moment geweest zijn waarop ik naar de controlekamer terug rende nadat het alarm was afgegaan. Fuck, ik heb er helemaal niet meer bij stilgestaan dat er overal camera's hangen om het productieproces in de gaten te houden. Tijdens onze eerste seksuele activiteit had Michael hier nog wel een opmerking over, en dat er bij het helidek geen camera's zijn. Maar om daar te komen kom je wel langs een aantal camera’s, en die hebben ons blijkbaar gefilmd.

“Wat is hier gebeurd?”, vraagt Jan nu. Aan de mail van de offshore installatie manager te zien heeft Michael nog steeds volgehouden dat hij de veroorzaker is, maar dat verklaard natuurlijk niet waarom we lopen te rennen en al helemaal niet waarom ik met blote tieten rondren. Ik heb het ondertussen verschrikkelijk warm.

“We liepen te dollen. Ik zat Michael te pesten en toen probeerde hij mij te pakken, dat zie je op de eerste foto. We waren toen al klaar en draaiden gewoon productie. Naast het helidek kreeg hij mij te pakken, en daar hebben we staan zoenen. Dat ging een beetje heftig en toen hebben we per ongeluk de Confirmed Fire knop geactiveerd. Ik begreep gelukkig gelijk de consequenties en op de tweede foto zie je dat ik naar de container terug ren om het proces te stoppen dat was geactiveerd.”

“Half naakt?”

“Het was een onstuimiger vrijpartij”, fluister ik.

“Ik vind het fijn dat je zo onze klant tevreden wilt houden, maar je kunt ook overdrijven.” Ik hoor aan zijn stem dat hij boos wil doen maar dat hij moeite moet doen om niet te lachen.

“Sorry, we hadden gewoon lol en dat ging per ongeluk fout.” Jan is even stil. “Zijn we nu een klant kwijt?”, vraag ik angstig. Ik weet dat we heel veel omzet hebben van O&G.

“Nog niet, maar ik denk wel dat we eerlijk moeten zijn en zeggen wat er is gebeurd, dan zal het wel met een sisser aflopen.”

“Hun eigen mensen waren erbij, dus ze weten toch wat er is gebeurd?”

“Ik denk dat de offshore manager het ook uit onze mond wilde horen. Ik bel zo wel even en zal vertellen wat je mij hebt verteld.”

“Okay, mag ik gaan?”

“Dat is goed.” Ik sta op en wil weglopen. “Nog een ding.” Ik draai mij weer om en kijk hem vragend aan.

“Doe volgende keer wel je helm op als je half naakt over het platform rent. Veiligheid komt voor alles.” Hij moet luid lachen. Mijn toch al rode hoofd wordt nog roder en ik vlucht met een glimlach van schaamte op mijn gezicht zijn kantoortje uit.

Trefwoord(en): Meerdere Mannen, Nymfomanie, Slet, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!