Reeds bij de eerste zin verscheen er een grootse lach op mijn gezicht. Stanzie, ik ben er zeker van dat je weet waarom. Dit wordt een geweldige reeks. 33 delen lang!

En toen liet ik me meevoeren in je verhaal. Een prachtverhaal waarin plotse bewondering verandert in een lustig verlangen, ondanks de snel afnemende twijfel.
Aan deze reeks ga ik veel plezier beleven. Dat weet ik nu al.

Zelfs de denk- en leefwereld van de adolescente jongen kent voor jou geen geheimen, Stanzie. Ik maakte het ooit mee. Jij doorgrondt het.

Hier had ik al een tijdje naar uitgekeken. Een juf Annemie-verhaal.
Vanaf de eerste regels werd ik overvallen door een drama. Arie was niet meer, en Annemie was haar levenslust kwijt.

De beste remedie tegen levenswanhoop is een Stanzie-verhaal! Een emotionele opkikker, of om het met moderne woorden te zeggen: een emo-booster.
Een tedere ervaring lapt iedereen weer op.

Shadow

Zo weinig reacties op jouw en Esmays verhalen doet jullie onrecht. Ze zijn goed geschreven, vertellen een opwindend verhaal dat enkel boeiender lijkt te worden en geven ons een beeld over het beleven van lust en verlangen in een verder vrij preutse maatschappij.

Esmay maakt een keuze voor haar genot. Ze doet dit bewust en durft het zelfs met ons te delen. Respect daarvoor. Ik blijf haar evolutie volgen. Hopelijk laten andere volgers dit ook weten.

Fabulas Publicanus.
Twee woorden. Een naam die garant staat voor het betere verhaal. Ook nu weer.

Vanaf de inleiding geef je al hints over wat eraan zit te komen. Je doet er ons, uit sympathie voor de ik-persoon, zelfs voor supporteren. De weg hiernaartoe is echter nog veel boeiender. Je creëert een “alledaags” gebeuren dat we allemaal kennen en beschrijft het ongemak, de vervreemding, het beginnende plezier, zelfs het gevoel van geluk voor het bruidspaar dat bij een huwelijksfeest hoort. De setting geeft er een speelse draai aan die het voor de lezer extra boeiend maakt.

De finale van het verhaal zorgt voor de ethische overwinning van het hoofdpersonage. De tederheid toont wie de grootste man is.

Mooi! Heel mooi!
Een 10. Natuurlijk!

De sfeer van het kunstenaarsleven, een beetje bohémien, genietend van de eenvoud, met zielsgenoten eten en drinken op een binnenplaats, pratend over zin en onzin van het leven…

En die zin? Die reik je ons aan: schoonheid en zinnelijk genot. Ik herken me in Vigo. Ik deel zijn woorden en gedachten over de vrouw.
Ik wilde me herkennen in Vigo, want door zijn ogen kon ik drie wondermooie vrouwen zien, via zijn handen kon ik de perfectie voelen, door zijn geslacht kon ik weten hoe genot kan zijn.
Maar het is door jouw woorden dat dit alles mogelijk is.

Onbewogen je verhalen lezen is onmogelijk. Ook nu weer las ik, voelde ik en beleefde ik. De opwinding blijft!

Een mooi debuut.
Je geeft ons een eerlijk en daardoor heerlijk verhaal. Geen poespas maar een opwindende weergave van je seksuele ontdekkingstocht.

Om op je vragen te antwoorden: ja!
Ja, David dacht op die manier aan jou. Ja, hij zou retegeil worden van je bezig te zien. Ja, op dat moment trok hij zich af met jou in gedachten.

Hopelijk lees ik snel meer van je hand.

Onverwacht duiken er een paar onthullingen op.
Drama en romantiek
Vooral romantiek
Heerlijk

Wonderbaarlijk mooi!

Wow!
Zelden las ik zo’n uitgebreid groepseksverhaal. Waar het bij het lezen van dit soort verhalen soms een chaotische weergave van namen en standjes wordt, omzeil je deze val vakkundig. Het wordt ook geen grote platvloerse neukshow. Je blijft aandacht houden voor de gedachten en gevoelens van je personages.
Luke vind ik zo een prachtige toevoeging.

Respect!

Jammer dat deze reeks stopt… maar, hij stopt omdat je niet meer weet? Is ook deze reeks gebaseerd op waargebeurde feiten? 😮

Het sletje in je ontwaakte. Het was de juiste plaats en het juiste moment. Er is geen sprake van schuld.
Jullie hadden het allebei nodig en
Het heeft niets met liefde te maken. Wel met genot, want dat was er.

1 puntje van kritiek:het is “mijn”; niet “me”.