De 68 Jarige Sex God - 2

Rudolfo leunt achter in zijn leren fauteuil, zijn borstkas nog glanzend van het zweet van zijn vorige uitspatting met Sanne en haar vriendje. Zijn pik, nog steeds half stijf en bedekt met een mengsel van sappen, rust zwaar tegen zijn dij. De jongen zit nog op zijn knieën bij de deur, zijn gezicht rood en zijn hand nog steeds om zijn eigen geslacht geklemd, wachtend op een teken van zijn meester.

De bel gaat.

Rudolfo glimlacht, een langzame, roofdierachtige uitdrukking die zijn gezicht transformeert van verzadigde rust naar gespannen anticipatie. "Ga openen," beveelt hij de jongen, zijn stem diep en rauw van de inspanning. "En gedraag je. Je bent hier om te observeren, niets meer."

De jongen krabbelt overeind, zijn knieën trillend, en schuifelt naar de deur. Rudolfo hoort gefluister, gevolgd door het geluid van hakken op zijn houten vloer. Drie paren, herkent hij, plus de zware laarzen van nog een man. Het bloed stroomt sneller door zijn aderen, zijn pik reageert onmiddellijk, pulserend naar volledige stijfheid terwijl hij zich voorstelt wat er gaat komen.

Sanne komt als eerste de woonkamer binnen, haar roodharige schoonheid nog stralender dan eerder, alsof de recente bevrediging haar van binnenuit verlicht. Ze draagt een kort zwart jurkje dat haar benen tot ver boven haar knieën bloot laat, en haar tepels drukken duidelijk zichtbaar tegen de dunne stof. Achter haar volgt een donkere vrouw van ongeveer dezelfde leeftijd, met krullend zwart haar dat in wilde golven om haar hoofd hangt. Haar lippen zijn vol en donker, haar ogen groot en amandelvormig, en ze draagt een strakke rode jurk die haar ronde heupen en volle borsten benadrukt. Dit moet Alysia zijn, concludeert Rudolfo, zijn blik langzaam over haar lichaam glijdend.

De derde vrouw, Jane, is een bleekblonde schoonheid met lang, steil haar dat als een waterval over haar schouders valt. Ze is het kleinst van de drie, met een tenger, bijna fragiel lijf dat echter duidelijk gespierd is onder haar strakke witte top en minirok. Haar ogen, een verrassend felblauw, ontmoeten die van Rudolfo met een open, nieuwsgierige uitdrukking die hem intrigeert.

Achter de vrouwen sluipen drie jonge mannen binnen, duidelijk nerveuzer dan hun vriendinnen. De ene, waarschijnlijk Alysia's vriendje, is een gespierde, donkere jongen met een strak T-shirt en jeans die zijn atletische bouw benadrukken. De andere is een bleekere, slankere jongen met een angstige uitdrukking in zijn ogen die Rudolfo herkent — dit moet Jane's partner zijn, nog groener dan Sanne's vriendje was aan het begin, die nu al doet alsof hij het hier kent.

Rudolfo staat langzaam op uit zijn fauteuil, zijn naakte, gespierde lichaam volledig bloot en zonder enige schaamte. Zijn pik staat stijf omhoog, dik en zwaar, de eikel glanzend van voorvocht. Hij ziet hoe de blikken van de nieuwkomers er naartoe getrokken worden, hoe Alysia's lippen onwillekeurig vochtig worden, hoe Jane's ademhaling sneller gaat.

"Welkom in mijn huis," zegt Rudolfo, zijn stem diep en resonant in de hoge ruimte van zijn loft. "Sanne heeft jullie vast verteld wat hier gebeurt. Wat ze misschien niet heeft benadrukt, is dat ik hier de enige ben die telt en het voor het zeggen heeft.

Jullie vriendjes..." hij wijst nonchalant naar de drie jonge mannen die bij de deur staan, "...zijn hier om te leren. Te observeren. En als het me uitkomt, om te dienen."

Daar in de hoek staat een stoel, daar kunnen jullie toekijken.

Hij loopt naar het midden van de kamer, waar een groot, laag platform bedekt met donkere zijden kussens en lakens wacht. "Kleding uit. Nu."

De drie vrouwen kijken elkaar even aan, een flits van opwinding en nervositeit heen en weer springend tussen hen. Dan, alsof ze een onzichtbaar signaal ontvangen, beginnen ze tegelijkertijd hun kleding uit te trekken. Sanne's jurkje glijdt over haar hoofd, haar bleke, sproetige huid bloot komend, haar harde tepels al opgezet van anticipatie. Alysia's rode jurk komt langzamer uit, alsof ze geniet van de manier waarop Rudolfo's ogen over haar donkere, glanzende huid glijden — haar borsten zwaar en vol, haar tepels bijna zwart tegen haar chocoladebruine huid. Jane is het snelst, zij trekt haar top en rok in één beweging uit, haar slanke, gespierde lichaam bijna androgyn in zijn tengerheid, tot je haar volle, stevige borsten en de scherpe lijn van haar heupen ziet.

De drie vrouwen staan naakt op het platform, hun lichamen glanzend in het gedempte licht van de loft. Rudolfo loopt om hen heen, zijn pik zwaaiend zwaar voor hem uit, zijn handen af en toe uitstrekkend om een borst te knijpen, een dij te strelen, een kont te pakken. "Mooi," mompelt hij, meer tegen zichzelf dan tegen hen. "Drie verschillende smaken. Drie verschillende manieren om te smeken."

Hij wijst naar de kussens in het midden van het platform. "Op handen en knieën. Dicht bij elkaar. Ik wil jullie alle drie tegelijk kunnen bereiken."

De vrouwen gehoorzamen, hun lichamen naast elkaar positionerend in een rij — Sanne in het midden, Alysia aan haar linkerkant, Jane aan haar rechterkant. Hun konten steken omhoog, hun ruggen gebogen, hun borsten hangend zwaar onder hen. Rudolfo staat achter hen, zijn ogen glijdend over de drie presenterende openingen — twee donkerroze, een bijna zwart, alle drie glinsterend van vochtige anticipatie.

"Jullie vriendjes," zegt hij hardop, zijn stem gericht op de drie jonge mannen die nu op de stoel zitten of staan, “ mogen nu dichterbij komen. Maar ze mogen niet aanraken. Alleen kijken. En als ik het zeg — likken."

“Alle drie de jongens, aan de zijkant van het platform. Knielen. Wachten."

De drie jongemannen — Sanne's ervaren maar onderdanige vriendje, Alysia's gespierde atleet, en Jane's bleke, nerveuze partner — schuifelen naar voren en knielen naast elkaar op het donkere hout van de vloer. Hun ogen zijn groot, hun ademhaling snel, hun handen rusteloos op hun dijen of — in het geval van Sanne's vriendje — trekkend aan zijn half stijve geslacht.

Rudolfo negeert hen nu, zijn focus volledig op de drie vrouwen voor hem. Hij stapt naar voren en plaatst zijn handen op de billen van Sanne, zijn duimen in haar spleet drukkend, haar openingen spreidend voor zijn ogen. "Jij eerst," mompelt hij. "Mijn favoriete roodharige slet."

Sanne kreunt zacht, haar rug buigend, haar kont tegen zijn handen drukkend. "O, god, ja... neuk me, alsjeblieft..."

Rudolfo grijnst, zijn tanden blootleggend in een roofdierachtige glimlach. Hij richt zijn pik — dik en zwaar — op haar natte, glinsterende kut. Met één harde stoot duwt hij zich naar binnen, zijn hele lengte in één keer verdwijnend in haar strakke, hete tunnel.

Sanne gílt het uit, haar hoofd achterover werpend, haar rode haren als een vlam om haar gezicht. "Jaaah! O, fuck, jaaah! Je bent zo fucking groot, o god, o god!"

Rudolfo lacht, een laag, gutturaal geluid terwijl hij zijn heupen begint te bewegen — langzame, diepe stoten die elke centimeter van zijn pik in haar duwen en weer naar buiten laten glijden. Hij kijkt naar Alysia aan Sanne's linkerkant, haar donkere huid glanzend in het licht, haar ogen wijd open terwijl ze toekijkt hoe haar vriendin genomen wordt.

"Jij," zegt Rudolfo, zijn stem scherp van commando. "Blijf vochtig. Vinger jezelf. Ik wil je nat en klaar zien wanneer ik aan jou toe kom."

Alysia kreunt, haar lippen vochtig van opwinding, en doet wat haar gevraagd wordt — haar hand glijdt tussen haar benen, haar vingers vinden haar clitoris en beginnen een langzame, cirkelvormige beweging. "O, shit," hijgt ze, haar donkere ogen op Rudolfo's pik gericht terwijl die in en uit Sanne's kut glijdt. "O, fuck, ik ben zo nat al..."

Jane, aan de andere kant, heeft haar hand al tussen haar benen, haar vingers diep in haar eigen kut, haar bleke huid roze van opwinding. Rudolfo knikt goedkeurend naar haar — ze heeft geen bevel nodig, ze weet al wat ze moet doen.

Hij richt zijn aandacht weer op Sanne, die onder hem kreunt en hijgt, haar kut strak om zijn pik gespannen. "Klaar voor je kont, slet?" vraagt hij, zijn stem laag en dreigend.

Sanne knikt heftig, haar gezicht rood en nat van zweet. "Ja, ja, alsjeblieft... neuk mijn kont, o god, ik wil het zo graag..."

Rudolfo trekt zijn pik uit haar kut met een nat, zuigend geluid — haar sappen glinsteren aan zijn schacht — en richt zich op haar strakke, donkerroze anus. Hij spuugt op zijn hand, wrijft het over zijn eikel, en drukt zichzelf tegen haar opening. Sanne kreunt, haar vuisten die in het kussen boven haar hoofd knijpen, terwijl hij langzaam maar onverbiddelijk naar binnen dringt.

"O, fuck, o fuck, fuck," stamelt ze, haar stem hoger, bijna kinderlijk in haar wanhoop. "Jij bent zo groot, o god, je scheurt me open..."

Rudolfo lacht, een laag, tevreden geluid, en begint te bewegen — langzame, diepe stoten die haar anus oprekken en vullen. Hij kijkt naar Alysia, die nog steeds zichzelf vingert, haar ogen groot en glazig van opwinding. "Jij," zegt hij, zijn stem scherp. "Kom hier. Lik haar kut terwijl ik haar kont neuk. Houd haar nat."

Alysia aarzelt geen seconde — ze krabbelt naar voren, haar donkere lichaam glanzend, en duwt haar gezicht tussen Sanne's benen. Haar tong vindt Sanne's clitoris en begint een langzame, pulserende beweging, terwijl Rudolfo's pik in en uit Sanne's kont glijdt. Sanne gilt, een lang, schor geluid dat ergens tussen pijn en extatisch genot in zit.

"O, god, o god, o god," hijgt ze, haar hele lichaam schuddend onder de dubbele aanval. "Jullie... jullie maken me gek... o fuck, o fuck!"

Rudolfo grijnst, zijn handen houden Sanne's heupen vast terwijl hij zijn tempo verhoogt — harder, sneller, zijn ballen slaan tegen Alysia's kin met elke stoot. Hij kijkt naar Jane, die nog steeds zichzelf vingert, haar bleke huid nu vlekkerig rood van opwinding. "Jij," hijgt hij, zijn stem ruw van de inspanning. "Kijk toe. Leer. Jij bent de volgende."

Jane knikt heftig, haar vingers dieper in haar eigen kut duwend, haar ogen wijd open terwijl ze toekijkt hoe Rudolfo Sanne's kont ruw neemt, hoe Alysia's donkere hoofd tussen Sanne's benen beweegt, hoe Sanne zelf kreunt en hijgt en schreeuwt van genot.

De drie jonge mannen naast het bed — Sanne’s vriendje die zich aftrekt, Alysia’s atletische vriendje en Jane's bleke partner — zitten nu alledrie op hun knieën, hun handen over hun geslachten, hun ogen wijd open van een mengeling van afgrijzen en onweerstaanbare opwinding. Sanne's vriendje, nu de meest ervaren in Rudolfo's spel, knikt naar hen, een stil gebaar van medeplichtigheid — wij zijn hier om te dienen, om te observeren, om te leren.

Rudolfo voelt zijn orgasme naderen, een zware, pulserende druk diep in zijn onderlijf. Hij vertraagt zijn stoten, elk naar binnen duwen lang en diep, Sanne's kont strak om zijn pik gespannen. "Klaar," hijgt hij, zijn stem bijna een grauw. "Klaar om je kont te vullen, slet?"

Sanne knikt heftig, onmogelijk te verstaan door haar kreunen, haar hele lichaam gespannen van anticipatie. Rudolfo grijpt haar heupen stevig vast, duikt één laatste keer diep, en explodeert — een hete, stotende stroom die Sanne's darmen vult, pulseert, overvloedig. Hij blijft stil staan, zijn ademhaling zwaar, zijn pik nog steeds half stijf in haar kont, zijn zaad diep in haar lichaam.

Langzaam trekt hij zich terug, zijn pik glibberig en glanzend, druppels van zijn sperma volgend op zijn schacht. Sanne kreunt, haar kont nog open, gapend, witte druppels zichtbaar in de donkere opening. Ze valt voorover op de kussens, haar hele lichaam trillend, haar ademhaling onregelmatig en diep.

Rudolfo draait zich om, zijn pik nog steeds half opgezet, druipend van sappen, en kijkt naar de drie jonge mannen bij de deur. "Jullie," zegt hij, zijn stem weer volledig in controle, koel en commandeerend. "Nu. Lik haar schoon. Haar kut, haar kont, haar hele lichaam. Gebruik je tong zoals je nog nooit hebt gedaan."

Sanne's vriendje is de eerste die naar voren krabbelt, zijn ogen groot en verlangend, zijn pik stijf tegen zijn buik. Hij duwt zijn gezicht tussen Sanne's benen, zijn tong uitstrekkend naar haar nog natte, gezwollen kut, en begint te likken — langzaam, diep, slurpende geluiden die de kamer vullen terwijl hij hun gecombineerde sappen opdrinkt.

Alysia's vriendje volgt, iets aarzelender maar gedreven door de heftige gebeurtenissen. Hij richt zich op Sanne's kont, zijn tong voorzichtig uitstrekkend naar de nog open, druipende opening, witte druppels van Rudolfo's zaad zichtbaar op zijn puntige tong als hij begint te likken, te slurpen, Sanne's lichaam schoonmakend van binnen en buiten.

Jane's bleke partner is de laatste, zijn gezicht vuurrood van schaamte maar zijn pik onmiskenbaar stijf. Hij richt zich op Sanne's bovenlichaam, zijn tong langs haar zij glijdend, haar tepels likkend, haar hals kussend — overal waar Rudolfo's handen zijn geweest, reinigt hij met zijn mond, Sanne's hele lichaam bedekkend met hun dienstbare aanrakingen.

Rudolfo staat toeziend, zijn armen over zijn borst gekruist, zijn pik langzaam weer volledig stijf wordend terwijl hij toekijkt hoe de drie jonge mannen zijn gebruik van Sanne opruimen. Hij knikt goedkeurend, zijn ogen dan naar de drie vrouwen op het platform glijdend — Alysia en Jane, nog steeds op hun handen en knieën, wachtend, hun ogen groot en vragend op zijn gezicht gericht.

"Goed zo," zegt hij, zijn stem weer volledig in controle, diep en resonant. "Jullie hebben geduld getoond. En jullie," hij wijst naar Alysia en Jane, "hebben toegekeken terwijl jullie vriendin gebruikt werd. Dat maakt jullie nat, nietwaar? Dat laat jullie smeken om hetzelfde?"

Alysia knikt heftig, haar volle lippen vochtig, haar stem een hees gefluister: "Ja... o god, ja... ik wil het... ik wil dat u me neemt..."

Jane's stem is hoger, bijna trillend van opwinding: "Alstublieft... we willen allebei... we hebben gezien wat u met Sanne deed... we willen hetzelfde..."

Rudolfo grijnst, zijn tanden blootleggend in een uitdrukking van pure, sensationele voldoening. "Goed. Want ik ben nog niet klaar. Verre van." Hij loopt naar het platform, zijn pik zwaait zwaar voor hem uit, en gaat op de rand van de zijden kussens zitten, zijn benen gespreid, zijn geslacht op ooghoogte met de drie vrouwen op hun knieën. "Maar eerst," zegt hij, zijn stem als een fluistering die nog steeds de hele kamer vult, "wil ik iets van jullie. Jane, was het?"

Jane knikt, haar blauwe ogen groot en vragend.

"Jij zei iets interessants," vervolgt Rudolfo, zijn hand om zijn eigen pik glijdend, langzaam heen en weer trekkend. "Je zei dat jullie willen wat ik Sanne gaf. Maar ik denk dat jullie meer willen. Ik denk dat jullie willen dat ik praat. Dat ik jullie vertel wat jullie zijn. Wat jullie voor mij zijn."

Hij leunt voorover, zijn gezicht dicht bij het hare, zijn adem warm op haar wang. "Is dat niet waar, Jane? Wil je dat ik vuil tegen je praat? Dat ik je vertel dat je een slet bent? Een stuk vlees voor mijn pik?"

Jane's adem stokt, haar gezicht vuurrood, maar ze knikt — een klein, heftig gebaar van bevestiging. "Ja," fluistert ze, haar stem bijna onhoorbaar. "Ja, alstublieft... praat vuil... noem me... noem me wat u wilt..."

Rudolfo grijnst, rechttrekkend, zijn pik pulserend in zijn hand. "Goed dan. Alysia — jij bent volgende. En jij," hij wijst naar Sanne, die nog steeds op haar knieën ligt, haar lichaam nog trillend van haar recente gebruik, "jij houdt ze nat. Met je tong. Met je vingers. Ik wil ze klaar zien voor mijn pik."

Hij gaat liggen op de kussens, zijn rug tegen een stapel zachte kussens, zijn pik omhoog wijzend als een obelisk. "Alysia," beveelt hij, zijn stem hard en scherp. "Kom hier. Zit op mijn pik. Kut eerst. En terwijl je me neemt, vertel ik je precies wat je bent."

Alysia krabbelt naar voren, haar donkere lichaam glanzend van zweet en eigen vocht, haar borsten zwaar met elke beweging zwaaiend. Ze positioneert zich boven Rudolfo, haar handen op zijn borstkas om evenwicht te vinden, en laat zich langzaam zakken — zijn dikke, zware pik glijdt moeiteloos in haar natte, wachtende kut, diep, tot ze volledig gevuld is, haar schaambeen tegen zijn schaambeen gedrukt.

"O, fuck," kreunt Alysia, haar hoofd achterover werpend, haar krullende haren als een halo om haar gezicht. "O god, u bent zo fucking groot... u vult me helemaal... o, shit..."

Rudolfo grijpt haar heupen vast, zijn vingers in haar donkere huid drukkend, en begint haar te bewegen — omhoog duwend, dan weer naar beneden laten zakken, zijn pik diep in haar pompend. "Je voelt dat, slet?" vraagt hij, zijn stem laag en dreigend. "Je voelt hoe je gevuld bent? Dat is alles wat je bent. Een warme, natte plek voor mijn pik. Niets meer."

Alysia kreunt, haar gezicht vertrokken van een mengeling van schaamte en intens genot. "Ja," hijgt ze, haar stem gehavend. "Ja... ik ben... ik ben uw slet... uw warme plek... o god, gebruik me... gebruik me zo als u wilt..."

Rudolfo grijnst, zijn heupen sneller bewegend, zijn pik diep in haar stotend. "Goed meisje. En nu ga je klaarkomen. Niet omdat je het wilt, maar omdat ik het zeg. Kom op mijn pik, slet. Nu."

Hij duwt zijn duim tegen haar clitoris, drukt hard, cirkelt terwijl hij haar blijft neuken — hard, diep, meedogenloos. Alysia schreeuwt, een lang, schor geluid dat uit haar diepst komt, haar hele lichaam schuddend, haar kut samentrekkend rond zijn pik in krampachtige golven.

"O, fuck! O, god! Ik kom! Ik kom! Aaaah! O, shit, o shit, o shiiit!"

Rudolfo voelt haar orgasme, haar vocht stromend over zijn ballen, haar kut hem vastgrijppend en pulserend — maar hij stopt niet. Hij blijft neuken, door haar orgasme heen, haar oversensitive lichaam gebruikend terwijl ze kreunt en huivert en smeekt.

"Alsjeblieft... alsjeblieft, ik kan niet meer... het is te veel... o god..."

Rudolfo lacht, eindelijk stoppend, zijn pik nog steeds diep in haar. "Goed. Maar we zijn nog niet klaar." Hij kijkt naar Jane, die nog steeds op haar knieën wacht, haar ogen groot en smekend. "Jij. Hier. Nu."

Alysia kreunt als hij uit haar trekt — een nat, zuigend geluid — en ze valt voorover op de kussens, haar lichaam nog trillend, haar kut open en gapend, witte druppels van haar eigen vocht glinsterend op haar donkere dijen. Rudolfo wijst naar haar. "Jij," zegt hij tegen Sanne, die nog steeds op haar knieën ligt, haar ogen glazig van eigen opwinding. "Houd haar bezig. Met je tong. Ik wil haar klaar houden voor de volgende ronde."

Sanne knikt heftig, krabbelt naar Alysia toe, en duwt haar gezicht tussen de donkere vrouw's benen — haar tong uitstrekkend naar de nog natte, geopende kut die Rudolfo net heeft gebruikt. Alysia kreunt, een diep, gutturaal geluid, haar handen in Sanne's rode haren grijpend, haar heupen opduwend naar een nieuwe stimulatie.

Rudolfo knikt goedkeurend, zijn pik in zijn hand glijdend, nog steeds hard en nat en klaar voor meer. Hij kijkt naar Jane, die nu voor hem knielt, haar bleke lichaam trillend van anticipatie. "Jij wilde dat ik vuil praat," zegt hij, zijn stem laag en dreigend. "Toen je binnenkwam. Je vroeg erom. Nou, hier is je kans. Vraag het me. Vraag me om je te vertellen wat je bent, terwijl ik je neem."

Jane's adem stokt, haar blauwe ogen groot en glazig. Ze slikt moeilijk, haar keel zichtbaar bewegend, en dan fluistert ze — eerst bijna onhoorbaar, dan sterker: "Alstublieft... praat vuil tegen me. Vertel me... vertel me dat ik een slet ben. Uw slet. Ik wil het horen... ik wil het voelen..."

Rudolfo grijnst, een triomfantelijke uitdrukking die zijn hele gezicht transformeert. "Goed meisje." Hij grijpt haar heupen, draait haar om zodat ze op handen en knieën zit, haar bleke kont omhoog wijzend, en richt zijn pik op haar natte, roze kut. "Dan luister goed, slet. Terwijl ik je neuk, ga ik je precies vertellen wat je bent. En jij gaat luisteren. En je gaat klaarkomen. En dan ga je me bedanken. Begrepen?"

Jane knikt heftig, haar blonde haren over haar gezicht vallend, haar vuisten knijpend in de kussens boven haar hoofd. "Ja," hijgt ze. "Ja, alstublieft... neuk me... zeg me..."

Rudolfo duwt zich naar binnen — Jane is smaller dan Alysia, strakker, en ze schreeuwt bij de penetratie, een hoog, scherp geluid dat snel overgaat in een lang, kreunend "Ooooh god!" Hij begint meteen te bewegen — hard, diepe stoten die haar hele lichaam doen schudden, haar borsten zwaar wiegend onder haar.

"Luister, slet," zegt hij, zijn stem hard en duidelijk boven het klappen van hun lichamen uit. "Je bent niets. Je bent een warme gat voor mijn pik. Een ding dat ik gebruik en weggooi. Je vriendje daar —" hij knikt naar de bleke jongen die toekijkt, zijn gezicht vertrokken van een mengeling van jaloezie en opwinding, "— die denkt dat hij van je houdt. Maar jij weet beter. Jij weet dat dit is wat je echt wilt. Gebruikt worden. Bezeten worden. Gevuld worden door een echte man terwijl je kleine vriendje toekijkt en zichzelf aftrekt."

Jane kreunt, een diep, gutturaal geluid dat uit haar diepst komt, haar hele lichaam schuddend van de penetratie en de woorden. "Ja," hijgt ze, haar stem gehavend. "Ja... ik ben... ik ben een slet... ik ben uw slet... o god, o god, gebruik me... gebruik me harder..."

Rudolfo lacht, een laag, tevreden geluid, en versnelt zijn tempo — zijn heupen pompen nu als een machine, zijn pik diep in haar stotend, elke stoot een klap die haar hele lichaam doet schokken. "Kom dan, slet," hijgt hij, zijn eigen ademhaling zwaar wordend. "Kom op mijn pik. Laat me voelen hoe je klaarkomt terwijl ik je neuk. Laat je vriendje zien wat je echt bent."

Jane schreeuwt, een lang, schor geluid dat uit haar kruis komt, haar hele lichaam verstijft, dan schuddend in krampachtige golven. Haar kut trekt samen rond Rudolfo's pik, pulserend, vocht stromend over zijn schacht, haar orgasme lang en intens en volledig. "O, fuck! O, god! Ik kom! Ik kom! Aaaah! O, shit, o shit, o shiiit!"

Rudolfo voelt haar klaarkomen, haar lichaam trillend om hem heen, maar hij stopt niet — hij blijft neuken, door haar orgasme heen, haar oversensitive lichaam gebruikend terwijl ze kreunt en huivert en smeekt. "Nog niet," hijgt hij, zijn stem ruw. "Nog niet klaar."

Hij trekt zich terug uit Jane, een nat, zuigend geluid volgend, en laat haar voorover vallen op de kussens, haar lichaam nog schuddend van naweeën. Zijn pik, nog steeds hard en nat en glanzend, richt zich nu op Alysia — die nog steeds ligt waar Sanne's tong haar heeft voorbereid, haar donkere huid glanzend van zweet en eigen vocht, haar ogen groot en smekend.

"Jij," zegt Rudolfo, zijn stem zacht maar dreigend. "Mijn donkere schoonheid. Nu is het jouw beurt. Maar eerst —" hij draait zich naar de drie jonge mannen die nog steeds aan de zijkant knielen, hun ogen groot en hun handen over hun geslachten, "— willen deze drie schoonmaakdienst verlenen. Of niet, jongens?"

De drie mannen knikken heftig, hun blikken op de drie vrouwen gericht — Sanne, nog steeds liggend waar ze is achtergelaten; Jane, nog schuddend van haar orgasme; Alysia, wachtend, klaar, smekend. Rudolfo knikt goedkeurend. "Goed. Maar eerst —" hij draait zich weer naar Alysia, zijn pik in zijn hand, hard en klaar, "— ga ik je in je kont nemen. En terwijl ik dat doe, ga ik je zeggen wat je bent. En als je goed luistert, als je me laat voelen hoe graag je het wilt — dan mag je klaarkomen. Begrepen?"

Alysia knikt heftig, haar volle lippen vochtig, haar ogen donker en glazig van opwinding. "Ja," hijgt ze. "Ja, alstublieft... zeg me... gebruik me... ik wil het..."

Rudolfo grijnst, zijn tanden bloot, en positioneert zich boven haar, zijn pik richtend op haar natte, wachtende kontgat. "Dan luister goed, mijn donkere slet. En onthoud elk woord."

Hij duwt zich naar binnen in haar nauwe anus.

Ze kreunt hard: “Auw…doorgaan…..ik wil hem diep…..voelen…..vul me…..maak me je kont-slet….”

Rudolfo's handen grijpen Alysia's heupen, zijn vingertoppen verdwijnen in het zachte vlees van haar billen terwijl hij haar ruwer naar zich toe trekt. Haar donkere huid glanst van het zweet, kleine pareltjes die over haar rug naar beneden lopen en zich verzamelen in de holte boven haar kruis. Ze hijgt, haar voorhoofd tegen de zijden kussens gedrukt, terwijl hij met zijn pik diep in haar anus duwt—dat haar laat kronkelen als een vastgebonden prooi die weet dat het onvermijdelijke vanzelf komt.

"Smeek erom," zegt hij, zijn stem laag als het donderen van een naderende storm op de Rotterdamse haven, als het zware geschuifel van containerschepen die zich door het water persen. "Laat me horen hoezeer je dit nodig hebt. Om je kont gevuld te hebben.”

Alysia's vingers knijpen in het zijde, haar knokkels wit als het gebleekte bot van walvissen die ooit deze wateren doorkruisten. "Alstublieft," stamelt ze, haar stem gebroken, versplinterd als oude pieren die onder het gewicht van de stad bezwijken. "Vul mijn kont, meneer. Ik wil het voelen. Ik wil u diep in me voelen—uw dikke lul die mijn strakke reet opentrekt—"

Hij onderbreekt haar met een harde klap op haar rechterbil, het geluid scherp als een geweerschot in de stilte van de loft, als het breken van een kabel onder spanning. Ze kreunt, niet van pijn maar van iets diepers, iets dat door haar buik trekt als een elektrische schok, als het gonzende netwerk van hoogspanningsleidingen die de stad van licht voorzien. Ze voelt hem—de dikke, paarse kop van zijn lul die haar strakke kont opent tot een gapend gat.

"Ah—ah—ah—" Alysia's adem stokt, wordt een reeks korte, hijgende klanken die uit haar keel ontsnappen, die stotteren als oude motoren die op gang komen. Haar ruggengraat buigt als een boog onder spanning, haar schouders trillen terwijl Rudolfo doorneukt, niet stoppend, niet aarzelend, en zijn zware balzak tegen haar natte kut aan klapt, tot ze niet meer weet waar haar lichaam eindigt en het zijne begint.

"Ah... ah... uw lul is zo enorm in me—" haar stem trilt, breekt, wordt weer heel. "Mijn kont wordt door uw dikke paal zo heerlijk opgerekt—ah—ah—"

Jane en Sanne liggen tegenover elkaar op het platform, hun benen verwikkeld als de takken van een oude wilg die door de jaren heen zijn vergroeid. Sanne's roodharige hoofd rust op Jane's bleke dij, haar tong trekt langzaam, genadeloos, door Jane's spleet terwijl Jane's vingers diep in Sanne's kut verdwijnen—drie vingers, vier, tot Sanne's heupen onwillekeurig omhoog komen bij elke stoot, tot ze haar kont van het platform heft om meer te krijgen, om alles te krijgen. Hun lippen zijn opgezwollen, rood en nat als bessen na een zomerse regenbui, hun gezichten bedekt met elkaars sappen, hun huid glanzend van het gemengde vocht van zweet en lust.

"Kijk naar hen," beveelt Rudolfo, zijn stem hard terwijl hij Alysia's heupen vasthoudt en blijft stoten—niet zacht, niet voorzichtig, maar met de regelmaat van een machine die weet wat hij wil, met het ritme van een hart dat al tachtig jaar onverstoorbaar klopt. "Kijk hoe ze elkaar opeten terwijl ik je reet uitneuk."

Alysia draait haar hoofd, haar ogen wazig van tranen die niet uit verdriet maar uit overgave komen, die als parels aan haar wimpers hangen, als dauw op spinnenwebben in de vroege ochtend. Ze ziet Jane's vingers diep in Sanne's kut, ziet ze buigen en draaien, ziet het vocht dat over Jane's knokkels loopt. Ze hoort het natte geluid van Sanne's tong die Jane's klit omringt, dat slobberende, gretige geluid van een vrouw die weet wat ze wil, en voelt hoe Rudolfo's stoten harder worden, dieper, alsof hij haar wil verplaatsen, will herverdelen over het platform, alsof hij haar wil vervormen tot iets dat alleen nog maar bestaat om hem te ontvangen.

"Zo—zo vast," hijgt ze, haar stem een fluistering die nauwelijks boven het geklots van hun lichamen uitkomt, boven het vochtige slaan van zijn heupen tegen haar billen. "Uw lul is zo—ah—zo enorm in me—mijn kont wordt door uw penis zo heerlijk opgerekt—ah—ah—"

Rudolfo antwoordt niet met woorden. Hij antwoordt met zijn lichaam—een harde, diepe stoot die Alysia's voorhoofd weer tegen de kussens drukt, die haar knieën over het zijde laat schuren, die een schreeuw uit haar perst die tussen de betonnen muren stuitert. Zijn handen glijden naar voren, omvatten haar borsten, knijpen in haar tepels tot ze gilt, een hoog, schril geluid dat door de loft echoot, dat de ramen doet trillen in hun oude sponningen.

"Ah! Ah! Uw vingers—ah—zo stevig—" Alysia's ruggengraat kronkelt onder hem, haar schouders schuren over het zijde. "Mijn tepels worden door uw handen zo meedogenloos vastgegrepen—ah—ah—"

De drie jongens knielen nog steeds aan de rand van het platform, hun handen om hun eigen stijve lullen. De knieën van Sanne's vriendje, nog steeds dezelfde nerveuze jongen van de vorige sessie, trillen zichtbaar, een trilling die door zijn hele lichaam loopt als een hond die moet plassen maar niet mag. Zijn voorhuid beweegt op en neer in een trage, wanhopige cadans, zijn ogen gefixeerd op het punt waar Rudolfo's lul in en uit Alysia's kont glijdt—het vlees dat meerekt, de glans van glijmiddel en lichaamsvocht die hun verbinding omhult, die de donkere huid van haar billen verlicht als olie op leer.

"Niet klaarkomen," zegt Rudolfo zonder hen aan te kijken, zijn adem even regelmatig als zijn stoten, alsof hij niet net een vrouw aan het uitneuken is alsof ze een instrument is dat hij bespeelt. "Niet voordat ik dit sletje heb volgespoten. Begrepen?"

De jongens knikken, hun monden droog, hun handen haperend terwijl ze proberen hun orgasmes terug te dringen, terwijl ze zichzelf pijn doen om te mogen blijven kijken. Een van hen—Alysia's vriendje, een slanke jongen met donkere ogen die op haar ogen lijken, die dezelfde wanhoop in zich draagt—laat een kreun horen, moet abrupt stoppen met trekken om niet te snel te komen, zijn vingers die om zijn wortel knijpen als een tourniquet.

Rudolfo lacht, een laag, amusant geluid dat uit zijn borst opstijgt als rook uit een schoorsteen. "Goed zo. Jullie leren geduld te hebben. Jullie leren dat jullie niets zijn zonder mijn toestemming mogen doen. Jullie leren dat jullie lullen alleen maar mogen spuiten wanneer ik dat wil, hoe ik dat wil, waar ik dat wil."

Hij richt zijn aandacht weer op Alysia, die nu onbedaarlijk kreunt, haar heupen tegen hem op bewegend, hem dieper zoekend, haar kont die zijn stoten ontmoet met een eigen ritme, een eigen honger. "Jij wel," zegt hij tegen haar, zijn stem zachter, intiemer, alsof ze alleen zijn in de kamer, alsof de anderen zijn verdwenen in een mist van onbelangrijkheid. "Jij mag komen. Kom voor me, Alysia. Laat me voelen hoe je me omklemt. Laat me voelen hoe je kutje nat wordt terwijl ik je reet uitneuk."

Haar reactie is onmiddellijk—haar ruggengraat verstijft, haar adem stokt in een reeks korte, stotterende "ah-ah-ah-" geluiden die hoog en wanhopig klinken, die piepen als remmende treinen. "Ik—ik kan niet—het is te veel—u bent te—ah—te sterk in me—"

"Wel," zegt hij, en zijn hand glijdt tussen haar benen, zijn vingers vinden haar klit en beginnen er ongenadig over te wrijven, die kleine, harde knop die onder zijn aanraking zwellend tot een tweede hart. Zijn andere hand grijpt haar haar, haar hoofd naar achteren trekkend zodat haar hals bloot ligt, zodat ze de koele lucht voelt over haar opengesperde keel. "Kom. Nu. Kom terwijl ik je reet volspuit, sletje. Kom voor je meester."

Het orgasme treft haar als een golf die op een rotspartij slaat—geen geleidelijke opbouw maar een plotselinge, vernietigende kracht die door haar hele lichaam raast, die haar optilt en neersmijt. "Ah! Ah! Ah!" Ze schreeuwt het, zonder schaamte, terwijl haar kont zich om Rudolfo's lul samenknijpt in snelle, krampachtige pulsen die hem masseren, die hem zuigen, die hem dwingen om met haar mee te komen. "Ik kom! Ik kom! Ah—ah—ah—uw lul wordt door mijn kont zo heerlijk vastgegrepen—ah—ah—"

Hij voelt het—de manier waarop haar spieren hem vastgrijpen, masseren, proberen hem dieper te zuigen, om hem binnen te houden, om hem nooit meer te laten gaan. Het is meer dan genoeg. Met een laatste, diepe stoot begraaft hij zichzelf tot aan de wortel in haar, zijn balzak trekt zich samen tegen haar natte kut, en dan spuit hij—heet, dik, eindeloos lijkend—diep in haar darmen. Golf na golf, alsof hij jaren heeft opgespaard, alsof dit het enige is waarvoor hij nog leeft. Alysia gilt opnieuw, voelt elke pulserende stoot, elke golf zaad dat haar vult tot het uit haar kont lekt en over haar dijen loopt, tot het op het zijde druppelt als was uit een overvolle kaars.

"Ah... ah... o god..." Ze stort in, haar ellebogen geven het op, haar voorhoofd tegen het platform terwijl hij haar nog steeds vasthoudt, nog steeds diep in haar zit, zijn adem zwaar maar gecontroleerd, zijn hartslag die in zijn hals zichtbaar is als een dansende slang. "Uw zaad... het is zo... ah... zo heet in me..."

Rudolfo trekt zich terug, zijn lul glanst van hun sappen, nog steeds half stijf, nog steeds imponerend, een monster dat pas even heeft gesmuld en alweer hongerig is. Hij knikt naar de jongens, naar de drie paar ogen die hem aanstaren met een mengeling van angst en verlangen. "Nu. Kom hier. Op hun tieten. En maak het mooi. Ik wil het zien glanzen op hun huid."

De jongens hoeven niet twee keer gevraagd te worden, hoewel hun benen niet meer willen, hoewel ze al uren in dezelfde houding hebben geknield. Ze strompelen naar voren, hun lullen in hun handen, hun ogen wild van opgekropte behoefte, van het urenlang kijken naar wat ze niet mochten aanraken. Sanne en Jane hebben zich omgedraaid, liggen nu naast elkaar op hun rug, hun borsten bloot en uitnodigend—Sanne's ronder, zwaarder, met roze tepels die nog steeds hard zijn van Jane's vingers, die nog steeds gevoelig zijn van elke aanraking; Jane's kleiner, bleker, met kleine bruine puntjes die omhoog steken als nieuwsgierige dieren uit hun hol.

"Wacht," zegt Rudolfo, en de jongens bevriezen, hun handen stil op hun lullen, hun adem die stokt in hun keel. "Samen. Op mijn teken. En kijk naar me terwijl je komt. Ik wil jullie ogen zien wanneer je spuit."

Hij telt af, langzaam, genietend van hun wanhoop, van het zicht van drie jongemannen die compleet in zijn macht zijn. "Drie. Twee. Een."

De eerste stoten komen bijna gelijktijdig—Sanne's vriendje, die het langst heeft moeten wachten, die het meest heeft moeten lijden, spuit het verst, witte draden die over Sanne's linkerborst en schouder landen, tot in haar rood haar, die op haar wangen parelen als een vreemde, zoute regen. Alysia's vriendje volgt direct, zijn orgasme minder explosief maar langduriger, druppels die Jane's borsten bedekken als een parelsnoer, als een ketting die te groot is voor haar slanke hals. De derde jongen, Jane's partner, komt het snelst, met korte, heftige sluitingen die voornamelijk op zijn eigen handen landen tot Rudolfo geïrriteerd knikt en hij zich naar voren buigt om het restant over Jane's buik te laten vallen, om de laatste druppels uit te wringen als water uit een spons.

"Goed," zegt Rudolfo, terwijl de jongens hijgend, leeg, op hun knieën zakken, terwijl ze naar het plafond staren alsof daar antwoorden hangen. "Nu gaan we douchen. Opstaan. En geen woord. Jullie hebben genoeg gekletst voor vanavond."

De badkamer van de loft is even minimalistisch als de rest—beton, glas, een regendouche die breed genoeg is voor meerdere lichamen, die hard genoeg is om huid te rauwen en ziel te reinigen. De warme straalen slaan neer op hun huid, stomen opwaaiend in de koele avondlucht die door het open raam naar binnen trekt, die de geur van de haven meebrengt—zout, olie, het verre zoete van rottend hout. Rotterdam glimt in de verte, de havenlichten als vage sterren aan de horizon, als ogen die hen gadeslaan.

Rudolfo staat onder de middelste waterstraal, het warme water over zijn grijze borstel naar beneden lopend, over de groeven van zijn buik, over de dikke wortel van zijn lul die nu volledig stijf weer is—het gevolg van de warmte, de nabijheid van de vrouwen, de macht die hij over hen uitoefent als een generaal over zijn troepen. De vrouwen staan om hem heen, hun huid roze van de hitte, hun haar plakkerig tegen hun schedels, hun ogen die hem niet loslaten.

"Sanne," zegt hij, en hij hoeft niets meer te zeggen, hoefde nooit iets meer te zeggen dan een naam.

Ze komt naar hem toe, haar lichaam soepel, zelfverzekerd nu ze weet wat hij wil, nu ze heeft geleerd zijn stiltes te lezen. Hij draait haar om, drukt haar met haar gezicht tegen de koele tegels van de douchewand, en trekt haar heupen naar achteren, naar hem toe, naar wat ze weet dat komt. Met één harde stoot is hij in haar—haar kut nog nat van Jane's tong, nog gevoelig van haar eerdere orgasmes, nog open van het willen, en ze kreunt, haar voorhoofd tegen de tegels gedrukt, terwijl het water over haar rug stroomt en tussen haar borsten verdwijnt.

"Ah—uw lul is zo—ah—zo hard in me—" Sanne's stem dreunt tegen het beton, haar handen zoekend naar houvast op de tegels, haar vingers die over de voegen strijken als braille. "Mijn kut wordt door uw penis zo heerlijk gevuld—ah—ah—"

Rudolfo antwoordt niet. Hij neukt haar met korte, krachtige stoten, zijn heupen tegen haar billen kletsend, het water dat tussen hun lichamen spettert en op de vloer wegstroomt, dat hun voeten glad maakt. Hij kijkt naar Jane en Alysia, die tegen de andere muur staan, hun handen over elkaars lichamen glijdend, hun ogen op hem gericht, op het punt waar hij in Sanne verdwijnt, waar ze samen één lichaam zijn.

"Kijk," hijgt hij, zijn stem ruw van inspanning, van het derde orgasme dat nog moet komen, dat altijd komt wanneer hij het beveelt. "Kijk hoe ik haar gebruik. Kijk hoe ik haar neuk alsof ze een ding is, een gat om mee te spelen."

Ze kijken. Ze kunnen niet anders. Ze zien hoe Sanne's borsten tegen de tegels worden gedrukt bij elke stoot, hoe haar tepels over het ruwe oppervlak schuren, hoe ze opzwellen van de wrijving. Ze zien Rudolfo's gezicht—gespannen, gefocust, de lijnen van zijn kaak diep uitgesneden terwijl hij zichzelf dichter naar het orgasme neukt, terwijl hij zijn tempo verhoogt, terwijl hij Sanne's heupen vastgrijpt tot zijn vingers wit worden.

"Ah! Ah! Ik—ik kan niet—ah—ah—" Sanne's stem stottert, breekt, wordt weer heel. "Uw lul is zo—ah—zo groot in me—mijn kut wordt zo heerlijk gebruikt—ah—ah—"

Hij komt in haar—een diepe, laatste stoot, zijn vingers diep in haar heupen gedrukt, zijn nagels die haar huid markeren—en trekt zich dan terug, zijn zaad dat uit haar loopt en meteen door het water wordt weggespoeld, dat de vloer afspoelt naar de afvoer alsof het nooit heeft bestaan. Sanne zakt tegen de tegel, haar benen die bijna begeven, haar adem die hijgt als een marathonloper.

Jane," zegt hij, en er is geen pauze, geen moment van herstel, geen genade. Hij is onverzadigbaar, een machine van vlees en begeerte, een oude man die de jaren heeft omgezet in pure, onvermoeibare wil.

Jane komt naar voren, haar bleke huid nog bleker in het felle douchelicht, haar blauwe ogen wijd en verlangend, wijd en bang, wijd en bereid. Ze draait zichzelf om, drukt haar borsten tegen de tegels, en kijkt over haar schouder naar hem—een uitdaging, een verzoek, een overgave, alles tegelijk.

Hij neemt haar hard, harder dan Sanne, alsof hij haar wil straffen voor die blik, alsof hij wil bewijzen dat hij de enige is die hier controle heeft, de enige die telt. Jane schreeuwt—een hoog, schril geluid dat door de badkamer schalt, dat de ramen doet trillen—terwijl hij haar neukt, zijn vingers om haar keel geslagen, niet knijpend maar aanwezig, een herinnering aan wie ze toebehoort, aan wie ze allemaal toebehoren.

"Ah! Ah! Uw lul—uw lul is zo—ah—zo groot in me—" Jane's woorden worden onderbroken door haar eigen kreunen, haar eigen orgasme dat haar overvalt, snel en heftig, haar kut die zich om hem samenklemt in krampachtige golven die hem bijna wegtrekken, die hem bijna dwingen om te blijven. "Ah—ah—ik kom—ik kom—ah—ah—"

Rudolfo laat haar niet los. Hij neukt door haar orgasme heen, gebruikt haar terwijl ze trilt, terwijl haar knieën het bijna begeven, terwijl ze bijna wegzakt maar hij haar optilt, tegen de tegels drukt, totdat ook hij komt—een tweede keer, minder explosief maar even intens, zijn zaad diep in haar kut spuitend voor het water het wegspoelt, voor het verdwijnt als al het andere.

Hij trekt zich terug, ademt zwaar, zijn borst op en neer gaand, zijn hart die in zijn oren bonkt. "Alysia," zegt hij, en zijn stem is nu schor, gebruikt, maar nog steeds commanderend, nog steeds de stem van een man die nooit genoeg krijgt.

Alysia komt naar voren, haar donkere huid glanzend in het water, haar ogen op zijn lul gericht—nog steeds stijf, nog steeds klaar, een monster van vlees dat haar twee keer heeft volgespoten deze avond en nog steeds meer wil, dat nog steeds recht naar haar wijst als een kompas naar het noorden. Ze draait zich om, haar handen tegen de tegels, haar billen naar achteren geboden, naar hem geboden, haar kont die nog nat is van zijn vorige lading, die nog open is van hem.

Hij neemt haar niet in haar kont—nog niet, niet opnieuw. Hij neemt haar in haar kut, die nog nat is van haar eigen orgasme, van zijn zaad dat er nog in zat toen ze onder de douche stapte, dat er nu uit loopt en met het water vermengt tot een parelmoerige stroom. Het is los, nat, perfect—en hij neukt haar langzaam, diep, elke stoot volledig, tot zijn balzak tegen haar klit klapt, tot ze voelt hoe hij haar vult, hoe hij haar completeert.

"Ah—ah—ah—" Alysia's kreunen zijn ritmisch, gecontroleerd, alsof ze haar ademhaling probeert te beheersen maar er niet in slaagt, alsof haar lichaam weet wat het nodig heeft terwijl haar geest nog probeert te volgen. "U bent zo—ah—zo sterk—uw lul is zo heerlijk diep in me—ah—ah—"

Rudolfo's handen glijden over haar rug, over de ronding van haar billen, en dan weer omhoog—een tedere beweging die in schril contrast staat met de manier waarop hij haar neukt, die haar desoriënteert, die haar laat weten dat hij alles kan, dat hij alle kanten van zichzelf kan zijn. Hij buigt zich voorover, zijn mond bij haar oor, en fluistert iets dat niemand anders kan horen, iets dat alleen voor haar is, iets dat haar lichaam doet verstijven van verlangen.

Wat hij zegt maakt haar kreunen luider, wanhopiger, dierlijker. Ze drukt zich harder tegen hem aan, haar kont tegen zijn heupen, hem dieper zoekend, hem willen verzwelgen. "Alstublieft," hijgt ze, en nu horen de anderen het, nu is er geen privacy meer, geen geheim. "Alstublieft, kom in me. Vul me op. Ik wil het voelen—ah—ik wil alles van u voelen—uw zaad diep in mijn kut—ah—ah—"

Hij komt—een derde keer, onmogelijk lijkend, maar waar, het bewijs van zijn onverzettelijkheid, van zijn absolute macht over zijn eigen lichaam en dat van anderen—en Alysia komt met hem mee, haar kut die hem zuigt, masseert, die hem leegt terwijl zij vol raakt, haar orgasme lang en golvend, haar benen die uiteindelijk begeven zodat hij haar moet vasthouden, tegen de tegels moet drukken om haar overeind te houden, om haar te dragen terwijl ze samen komen.

"Ah... ah... o god..." Ze stort in zijn armen, een gewicht dat hij moeiteloos draagt, een vrouw die hij heeft vernietigd en weer heeft opgebouwd in hetzelfde uur. "Uw zaad... het is zo... ah... zo veel..."

Het water loopt nog steeds, nu lauw wordend, over hun vermoeide lichamen, over de drie vrouwen die tegen elkaar geleund staan, over de jongens die in een hoek van de douche staan, hun lullen weer stijf—van het kijken, van de nabijheid, van de machteloosheid die hen meer opwindt dan alles wat ze zelf hebben gedaan.

"Nu jullie," zegt Rudolfo, zijn lul eindelijk slapend, eindelijk leeg, maar zijn stem nog steeds sterk, nog steeds commanderend, alsof hij niet net drie keer is gekomen, alsof hij nog altijd het hele regiment voor zich heeft. "Trek elkaar af. Nee—" hij corrigeert zichzelf, een sardonische glimlach op zijn gezicht, die rimpels trekt die alleen maar zijn gezag versterken, "pijp elkaer. Ik wil zien hoe jullie bij elkaar in de mond klaarkomen. Ik wil zien hoe jullie slikken wat jullie zelf hebben gemaakt."

De jongens kijken elkaar aan, aarzelend, schaamte die over hun gezichten trekt als een rode sluier. Maar dan—Sanne's vriendje knielt eerst, zijn ogen gesloten, zijn wimpers die trillen tegen zijn wangen, en neemt Alysia's vriendje in zijn mond—een onhandige, wanhopige beweging, zijn wangholten diep ingezogen terwijl hij probeert te doen wat hij heeft zien doen, wat hij zelf heeft gevoeld, wat hij nooit heeft durven wensen.

Alysia's vriendje kreunt, zijn handen in het haar van de jongen die hem pijpt, zijn heupen onwillekeurig naar voren stotend, dieper willend, meer willend, alles willend. De derde jongen, Jane's partner, knielt naast hen, wachtend, zijn lul in zijn hand, totdat Rudolfo knikt en hij zich bij het koppel voegt—zijn mond zoekend, vindend, en dan zuigen ze elkaar, een kring van drie, hun lichamen verstrengeld onder het lauwe water, hun hoofden die op en neer bewegen in hetzelfde ritme, hun keel die werkt om te slikken, om te ademen, om te overleven.

Rudolfo observeert, zijn armen over zijn borst gevouwen, de vrouwen naast hem die zich tegen hem aan nestelen—Sanne's hoofd tegen zijn schouder, Jane's hand op zijn buik, Alysia's vingers die zijn grijze borsthaar strelen, die rond zijn tepels cirkelen. Ze kijken allemaal, samen, naar het schouwspel van de jongens die elkaar gebruiken, elkaar vernederen, elkaar bevredigen onder Rudolfo's bevel, die elkaar vullen met wat ze zelf niet mochten geven aan de vrouwen die ze hebben verloren, die ze nooit hebben gehad.

Het duurt niet lang—ze zijn te opgewonden, te verlangend, te geconditioneerd door de avond van onderwerping, door het urenlang kijken naar wat ze niet mochten betasten. Sanne's vriendje komt het eerst, zijn mond nog steeds om Alysia's vriendje, die dan ook komt—een explosie die de eerste jongen laat kokhalzen, laat slikken, het witte zaad dat uit zijn mondhoeken loopt en door het water wordt weggespoeld, dat hij moet doorslikken om niet te stikken. Jane's partner volgt, zijn orgasme in de mond van Sanne's vriendje, die nu vol zit, die slikt en slikt, zijn ogen gesloten, zijn gezicht een masker van overgave, van vernedering, van ultieme bevrijding.

"Goed," zegt Rudolfo, als de jongens uit elkaars monden vallen, hijgend, leeg, hun lullen slapend tegen hun dijen, hun monden rood en gezwollen, hun ogen die niet meer kunnen kijken, die naar de grond vallen. "Nu zijn jullie écht van mij. Nu hebben jullie gegeven wat jullie nooit hebben willen geven, en jullie hebben het gedaan omdat ik het beval. Dat is macht. Dat is waarheid."

Hij draait de douche uit, het water stopt abrupt, de stilte die volgt bijna oorverdovend, gevuld met het zachte druppen van de laatste stralen, met het gesnufte van vermoeide ademhaling. Rotterdam glimt nog steeds buiten, onverschillig, oneindig, de stad die nooit slaapt, die nooit oordeelt.

"Kom," zegt hij tegen de vrouwen, zijn handen over hun natte lichamen glijdend, over de rondingen die hij heeft gevormd, over de huid die hij heeft gemarkeerd. "We gaan slapen. Morgen is er een nieuwe dag. En nieuwe lessen. En nieuwe manieren om jullie te laten zien wie jullie meester is."

Ze volgen hem, de jongens achter hen, allemaal naar het grote bed dat in de hoek van de loft staat—een eiland van zijde en vermoeidheid in een zee van beton en glas. Rudolfo ligt in het midden, de vrouwen om hem heen, hun lichamen tegen het zijne gedrukt als warme, zachte dekens, de jongens aan het voeteneind, hun plaats die duidelijk is gemaakt, die ze nooit meer zullen vergeten. En als het licht uitgaat is de laatste die verdwijnt het glimlachje op zijn gezicht—de glimlach van een man die weet dat dit pas het begin is, dat er geen einde is aan wat hij kan verlangen, wat hij kan eisen, wat hij kan nemen.

Trefwoord(en): Cuckold, Dominantie, Jong En Oud, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!