Door: Annelust
Datum: 05-01-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 3390
Lengte: Lang | Leestijd: 15 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Neuken, Verlangen, Vingeren,
Lengte: Lang | Leestijd: 15 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Neuken, Verlangen, Vingeren,
[i]Anne worstelt met haar seksualiteit door een verkrachting uit haar jeugd. Ze vind hulp bij Hans, een traumatherapeut, gespecialiseerd in EMDR. Tijdens een huiswerkopdracht worden verlangen en gevoelens verkent. Kan het professioneel blijven?[i]
Anne was 23: slank, met zachte rondingen, lange benen, donker haar dat in golven over haar schouders viel en groene ogen die kwetsbaarheid en sensualiteit uitstraalden. Achter die schoonheid zaten littekens. Slechte seksuele ervaringen hadden haar afgesloten voor genot; seks voelde als verplichting, als pijn in plaats van plezier. Ze wilde weer leren voelen, weer leren genieten.
Daarom kwam ze bij Hans, een 40-jarige psycholoog en traumatherapeut, gespecialiseerd in EMDR. Kalm, empathisch, met een diepe stem die vertrouwen wekte. Zijn praktijk was een veilige ruimte: zachte verlichting, comfortabele bank, boeken over trauma en heling.
De eerste sessies waren praten. Anne vertelde open over partners die haar grenzen negeerden, die te ruw waren, die haar gebruikt lieten voelen. Hans luisterde zonder oordeel, stelde EMDR voor om herinneringen te verzachten en gaf huiswerk: ademhalingsoefeningen en sensuele zelfaanraking zonder seksueel doel.
Tijdens de emdr sessie moet ze vertellen over de verschillende negatieve ervaringen die ze had. Hoe vriendjes haar toch hadden geneukt terwijl ze eigenlik niet wilde. Dat haar lichaam andere signalen afgaf. Dat ze toch nat werd tijdens de sex, heel nat. En dat ze toch klaar kwam. Dat ze dacht dat het misschien een kink was. En het daar afdeed als niet iets heel geks.
Het gesprek kwam op masturbatie.
“Heb je dat wel eens echt gedaan om te genieten?” vroeg hij.
“Nee,” zei ze eerlijk.
Hij legde uit waarom het cruciaal was: haar lichaam weer volledig op haar eigen voorwaarden leren kennen. “Klaarkomen is geen doel,” benadrukte hij steeds. “Het gaat om voelen zonder druk.”
Hij gaf opdrachten: langzaam aanraken, sensaties opmerken. Ze probeerde het thuis; ze werd nat, tintelend, maar kwam niet klaar. Ze voelde zich teleurgesteld.
In de volgende sessie vertelde ze dat. Hans stelde haar gerust: “Je doet het precies goed. Dat je geniet zonder orgasme betekent dat je de prestatiedruk loslaat. Dat is helend.”
Toen ze aangaf dat haar hoofd soms ‘leeg’ bleef, vroeg hij waar ze aan dacht.
“Aan niets.”
“Misschien helpt een beetje fantasie,” zei hij. “Visualiseer dat iemand veilig naar je kijkt, zoals je eerste vriendje. Hij zit naast je bed, bewondert je, zegt zacht wat je moet doen.”
Die avond thuis voelde Anne de lichte opwinding die ze altijd meekreeg na een sessie bij Hans. Het was als een zachte gloed in haar onderbuik, een tinteling die zich langzaam verspreidde door haar hele lichaam. Ze had zin – meer dan een beetje. Het was verwarrend: waarom voelde ze dit na een therapiesessie? Waarom maakte zijn stem, zijn blik, haar zo rusteloos? Ze schudde het van zich af, of probeerde dat althans, terwijl ze de lichten dimde in haar slaapkamer. Alleen een klein lampje naast haar bed bleef branden, werpend een warm, goudkleurig schijnsel over de lakens.
Ze kleedde zich langzaam uit, alsof het een ritueel was. Eerst haar blouse, die ze over haar hoofd trok, haar borsten bevrijdend van de stof. Haar tepels reageerden meteen op de koele lucht, hard wordend als kleine knoppen. Toen haar rok, die ze langs haar heupen liet glijden, gevolgd door haar slipje – al een beetje vochtig aan de binnenkant. Naakt ging ze op bed liggen, op haar rug, de lakens zacht en uitnodigend tegen haar huid. Ze ademde diep in, probeerde te ontspannen, zoals Hans haar had geleerd. Begin langzaam, had hij gezegd. Voel wat je lichaam doet.
Haar handen begonnen bij haar hals: zachte strelingen, haar vingertoppen licht als veertjes over haar sleutelbeen. Ze sloot haar ogen en probeerde aan haar eerste vriendje te denken, zoals hij had voorgesteld. Een veilige herinnering: zijn glimlach, zijn onschuldige aanrakingen van vroeger. Ze voelde een lichte warmte tussen haar benen, een klein beetje vocht dat zich begon te verzamelen. Haar vingers gleden lager, over haar borsten, knedend en knijpend in haar tepels. Een zachte kreun ontsnapte haar lippen. Het voelde goed, maar... niet genoeg.
Plotseling veranderde het beeld in haar hoofd. Het was niet haar eerste vriendje die naast haar bed zat. Het was Hans. Hij zat daar in een stoel, zijn armen ontspannen op de leuningen, zijn ogen donker en intens op haar gericht. Zijn blik was hongerig, vol onverholen verlangen – precies zoals ze soms dacht dat hij in de praktijk naar haar keek, als hij dacht dat ze het niet zag. Anne schrok. Haar ogen vlogen open, haar hart bonsde in haar borst. *Waarom hij?* dacht ze verward. *Dit is mijn therapeut. Dit mag niet.* Maar haar lichaam reageerde anders: ze was natter geworden, haar schaamlippen glibberig en gezwollen. De lust overspoelde haar verwarring, een warme golf die haar ademhaling versnelde.
Ze sloot haar ogen weer, probeerde terug te gaan naar haar eerste vriendje. Maar het beeld van Hans kwam meteen terug, sterker, dominanter. Hij leunde iets naar voren, zijn stem laag en kalm, zoals in de sessies: “Ga door, Anne... raak jezelf aan zoals je wilt. Ik kijk alleen maar. Je bent zo mooi, precies zoals je bent.”
Haar handen gehoorzaamden bijna vanzelf. Een hand bleef bij haar borsten, draaiend om haar tepels, harder knijpend nu, terwijl de andere lager gleed, over haar buik, naar de hitte tussen haar benen. Ze was doorweekt – haar vingers gleden makkelijk over haar klit, cirkelend in trage, natte bewegingen. In haar fantasie zei Hans: “Laat me zien hoe nat je bent. Spreid je benen verder voor me.”
Ze deed het. Haar knieën bogen zich, haar voeten schoven uit elkaar, haar benen openden zich wijd. De koele lucht raakte haar blootgestelde kern, wat haar nog geiler maakte. In gedachten hielp hij haar: zijn sterke handen op haar knieën, zacht maar vastberaden duwend, haar dijen spreidend tot ze volledig open lag. Zijn vingers streelden de binnenkant van haar dijen – zacht, plagend, hoger en hoger kruipend. Anne kreunde harder, haar heupen schokkend omhoog. *Dit is verkeerd,* dacht ze in een flits van verwarring. *Hij is mijn therapeut. Maar god, wat voelt dit goed. Ik wil meer. Ik wil hém.*
De lust won het van de twijfel. Ze fantaseerde hoe hij naar haar keek, zijn ogen verslindend haar natte schaamlippen, haar klit die klopte onder haar eigen vingers. “Proef jezelf,” zei hij in haar hoofd, zijn stem hees van verlangen. Ze bracht haar vingers naar haar mond, likte eraan, proefde haar eigen zoute, muskusachtige smaak. Het maakte haar wild. “Schrik niet,” fluisterde hij, en in haar fantasie gleden zijn vingers over haar schaamlippen – zacht eerst, glijdend door haar vocht, haar plaagend openend.
Ze voelde zich enorm geil nu, haar hele lichaam brandend van lust. Hij mocht alles doen. Alles. Ze zou op haar knieën gaan als hij dat wilde, zijn broek openritsen, zijn harde lul in haar mond nemen en hem pijpen tot hij kreunde van genot. Ze zou hem smeken om haar te neuken, hard en diep. Maar in haar fantasie bleef hij gefocust op haar: “Dit gaat om jou, Anne. Ik wil alleen maar helpen. Laat me je laten klaarkomen.”
Zijn vingers drukten naar binnen – twee, dik en lang, vullend haar op. Ze kreunde harder en harder, haar eigen vingers imiterend de beweging in realiteit: in en uit, krullend tegen dat gevoelige plekje binnenin. Haar ademhaling werd hijgend, haar borsten op en neer gaand. Hij kuste haar dijen in haar hoofd, zijn lippen warm en nat, hoger kruipend. Zijn tong raakte haar clit – likkend, zuigend, cirkelend in perfecte ritmes.
De opwinding bouwde op tot een ondraaglijk hoogtepunt. Haar spieren spanden zich aan, haar tenen kromden, haar rug kromde zich van het bed. “Hans...” kreunde ze hardop, haar stem brekend. Ze kwam klaar – explosief, schokkend, een golf van puur, intens genot die door haar hele lichaam raasde. Haar kut trok samen rond haar vingers, vocht spoot licht over haar hand, haar dijen. Het duurde lang, golven na golven, tot ze uitgeput en trillend bleef liggen, haar huid glimmend van zweet.
Daarna opende ze haar ogen, starend naar het plafond. De verwarring kwam terug, sterker nu. *Wat heb ik gedaan? Hij is verboden terrein. Maar... het voelde zo echt. Zo nodig.* De lust ebde langzaam weg, maar liet een warme, voldane gloed achter. Ze wist dat ze dit moest vertellen in de volgende sessie. Alles. Ook al zou het alles veranderen.
### De Gebroken Grens – De Laatste Sessie
Anne wist al dagen dat dit de laatste sessie zou zijn. Ze voelde zich geheeld, vrij, weer helemaal van zichzelf. Hans had haar daarbij geholpen op een manier die ze nooit had verwacht. Ze was hem oprecht dankbaar.
Ze had wel gefantaseerd over deze laatste afspraak, maar het was geen plan. Gewoon nachtelijke gedachten die ze snel wegwuifde. Ze had zichzelf beloofd dat ze zich zou gedragen: gewoon bedanken en weggaan.
Ze droeg een kort zwart rokje en een dunne blouse zonder bh. Niet om te verleiden, hield ze zichzelf voor. Het was gewoon warm buiten, en ze voelde zich nu vrijer.
“Dít is mijn laatste sessie, Hans,” begon ze zacht maar duidelijk. “Ik voel me klaar. Ik kan weer echt genieten. Dat heb ik aan jou te danken. Ik wilde je daar heel persoonlijk voor bedanken.”
Hans keek haar onderzoekend aan. “Dat is mooi om te horen, Anne. Ik ben trots op je. Hoe ging het met de laatste opdracht?”
Ze glimlachte verlegen. “Ik ben klaargekomen… heel intens. Harder dan ooit.”
Hij knikte, zijn stem rustig en zorgvuldig. “Dat is een prachtige stap. Als je wilt, kun je iets vertellen over je proces. Ik ben vooral benieuwd naar de beelden die je hielpen, maar alleen als jij dat wilt delen. Het gaat me niet om de expliciete details, echt niet.”
Anne sloeg haar ogen neer, haar wangen rood. Ze friemelde met haar handen, duidelijk ongemakkelijk.
Hans merkte het meteen. “Het is helemaal oké als je het lastig vindt, Anne. Dit is een professionele omgeving, alles blijft in vertrouwen. Er is hier geen oordeel, geen schaamte. Wat je ook zegt, het is goed.”
“Oké… maar misschien is dit wel ongemakkelijk voor je.”
Hans glimlachte mild. “Ik ben wel wat gewend, hoor. Echt.”
Anne ademde diep in. Tussen haar benen voelde ze alweer die warme nattigheid groeien, alleen al door zijn stem, door zijn geruststellende woorden. Ze keek hem aan.
“Oké… ik voel al een tijdje seksuele spanning,” begon ze zacht. “Elke keer als ik hier ben. Als jij naar me kijkt. Als we over dit soort dingen praten. Het windt me op. Heel erg.”
Hans knikte langzaam. “Dat is niet gek, Anne. Ik doe het soms bewust – je een beetje uit je comfortzone halen, je laten voelen dat verlangen weer veilig kan zijn. Het is deel van het proces.”
Ze beet op haar lip. “Maar… in mijn fantasie was jij het. Jij zat naast mijn bed. Jij keek naar me. Jij zei wat ik moest doen. Jij… raakte me aan. Je vingers, je mond… je liet me klaarkomen.”
Hans voelde zijn hart bonzen. Zijn lul klopte in zijn broek. Hij dacht: God, wat vind ik dit geil. Wat had ik haar graag echt zo gezien – naakt, nat, smekend. Wat had ik haar graag echt geholpen, mijn vingers in haar, mijn tong op haar clit… Hij werd hard, pijnlijk hard.
Hans ademde diep in en grapte schor: “Oké Anne, echt weer veel te veel details.”
Ze lachten allebei kort, verlegen.
“Vind je dat dan niet lastig?” vroeg ze naïef. “Als patiënten dit soort dingen vertellen?”
“In dit soort trajecten komt het wel vaker voor,” zei hij. “Overdracht. Heel normaal.”
“Maar… doet het je dan helemaal niets?”
“Tuurlijk wel. Jullie zijn mooie wezens… natuurlijk raakt het me soms. Ik ben ook maar een man. Maar ik ben professioneel.”
Hij stuurde het gesprek weg: “Maar hoe is het nú met jou, Anne?”
“Ik zou dat echt niet kunnen, denk ik,” zei ze peinzend, zonder direct antwoord te geven. “Zo professioneel blijven.”
Ze stond op. “Mag ik je een knuffel geven? Gewoon als afscheid.”
“Natuurlijk.”
Ze sloeg haar armen om zijn nek en drukte zich warm tegen hem aan.
“Echt bedankt, Hans. Voor alles,” fluisterde ze.
Toen, zacht plagend: “En om toch antwoord te geven op je vraag hoe ik me nú voel… heel erg nat.”
Tegelijkertijd drukte ze haar onderlijf dichter tegen hem aan. Haar kutje raakte de harde, kloppende bult in zijn broek.
Hans kreunde zacht, een diep, onwillekeurig geluid. Zijn handen, die eerst voorzichtig op haar rug lagen, gleden langzaam omlaag. Over de zachte stof van haar rokje, tot ze haar billen bereikten. Hij voelde hoe rond en stevig ze waren, hoe ze perfect in zijn handen pasten.
Op het moment dat zijn vingers zich vastgrepen en licht kneedden, slaakte Anne een zachte, trillende kreun. Het klonk niet als protest, niet als schrik – eerder als een diepe, bevrijdende zucht die zei: *het is oké*.
Alsof haar lichaam toestemming gaf aan wat haar hoofd nog niet helemaal durfde uit te spreken.
Dat was het moment dat de laatste weerstand brak.
Hans draaide haar om, tilde haar op en legde haar op haar buik over zijn bureau. Boeken en papieren vielen op de grond. Met een snelle, hongerige beweging scheurde hij haar dunne, doorweekte string van haar billen – het stofje gaf met een scheurend geluid mee.
Hij staarde naar haar: haar perfecte ronde billen, en daartussen haar glinsterende, roze kutje dat helemaal open en nat voor hem lag.
Hij maakte zijn broek open. Zijn dikke, harde pik sprong eruit, de eikel glanzend van voorvocht.
Anne voelde zijn warme eikel langs haar schaamlippen glijden, zoekend naar de ingang. Ze duwde haar billen licht naar achteren, een stille smeekbede.
Hij drong diep bij haar naar binnen – langzaam eerst, dan onverbiddelijk. Ze voelde hoe hij haar volledig vulde, haar rekte, haar diep raakte.
“Dieper…” hijgde ze.
Hij stootte harder, zijn heupen klappend tegen haar billen, zijn handen stevig op haar heupen.
Ze kwamen bijna tegelijk klaar – zij schokkend om hem heen, haar kreun luider wordend, hij diep in haar pompend, zijn warme zaad krachtig in haar spuitend.
Daarna bleven ze even zo liggen, hij over haar heen, hijgend.
Het was nooit haar bedoeling geweest.
Maar die zachte kreun, dat *het is oké*, had alles veranderd.
Anne was 23: slank, met zachte rondingen, lange benen, donker haar dat in golven over haar schouders viel en groene ogen die kwetsbaarheid en sensualiteit uitstraalden. Achter die schoonheid zaten littekens. Slechte seksuele ervaringen hadden haar afgesloten voor genot; seks voelde als verplichting, als pijn in plaats van plezier. Ze wilde weer leren voelen, weer leren genieten.
Daarom kwam ze bij Hans, een 40-jarige psycholoog en traumatherapeut, gespecialiseerd in EMDR. Kalm, empathisch, met een diepe stem die vertrouwen wekte. Zijn praktijk was een veilige ruimte: zachte verlichting, comfortabele bank, boeken over trauma en heling.
De eerste sessies waren praten. Anne vertelde open over partners die haar grenzen negeerden, die te ruw waren, die haar gebruikt lieten voelen. Hans luisterde zonder oordeel, stelde EMDR voor om herinneringen te verzachten en gaf huiswerk: ademhalingsoefeningen en sensuele zelfaanraking zonder seksueel doel.
Tijdens de emdr sessie moet ze vertellen over de verschillende negatieve ervaringen die ze had. Hoe vriendjes haar toch hadden geneukt terwijl ze eigenlik niet wilde. Dat haar lichaam andere signalen afgaf. Dat ze toch nat werd tijdens de sex, heel nat. En dat ze toch klaar kwam. Dat ze dacht dat het misschien een kink was. En het daar afdeed als niet iets heel geks.
Het gesprek kwam op masturbatie.
“Heb je dat wel eens echt gedaan om te genieten?” vroeg hij.
“Nee,” zei ze eerlijk.
Hij legde uit waarom het cruciaal was: haar lichaam weer volledig op haar eigen voorwaarden leren kennen. “Klaarkomen is geen doel,” benadrukte hij steeds. “Het gaat om voelen zonder druk.”
Hij gaf opdrachten: langzaam aanraken, sensaties opmerken. Ze probeerde het thuis; ze werd nat, tintelend, maar kwam niet klaar. Ze voelde zich teleurgesteld.
In de volgende sessie vertelde ze dat. Hans stelde haar gerust: “Je doet het precies goed. Dat je geniet zonder orgasme betekent dat je de prestatiedruk loslaat. Dat is helend.”
Toen ze aangaf dat haar hoofd soms ‘leeg’ bleef, vroeg hij waar ze aan dacht.
“Aan niets.”
“Misschien helpt een beetje fantasie,” zei hij. “Visualiseer dat iemand veilig naar je kijkt, zoals je eerste vriendje. Hij zit naast je bed, bewondert je, zegt zacht wat je moet doen.”
Die avond thuis voelde Anne de lichte opwinding die ze altijd meekreeg na een sessie bij Hans. Het was als een zachte gloed in haar onderbuik, een tinteling die zich langzaam verspreidde door haar hele lichaam. Ze had zin – meer dan een beetje. Het was verwarrend: waarom voelde ze dit na een therapiesessie? Waarom maakte zijn stem, zijn blik, haar zo rusteloos? Ze schudde het van zich af, of probeerde dat althans, terwijl ze de lichten dimde in haar slaapkamer. Alleen een klein lampje naast haar bed bleef branden, werpend een warm, goudkleurig schijnsel over de lakens.
Ze kleedde zich langzaam uit, alsof het een ritueel was. Eerst haar blouse, die ze over haar hoofd trok, haar borsten bevrijdend van de stof. Haar tepels reageerden meteen op de koele lucht, hard wordend als kleine knoppen. Toen haar rok, die ze langs haar heupen liet glijden, gevolgd door haar slipje – al een beetje vochtig aan de binnenkant. Naakt ging ze op bed liggen, op haar rug, de lakens zacht en uitnodigend tegen haar huid. Ze ademde diep in, probeerde te ontspannen, zoals Hans haar had geleerd. Begin langzaam, had hij gezegd. Voel wat je lichaam doet.
Haar handen begonnen bij haar hals: zachte strelingen, haar vingertoppen licht als veertjes over haar sleutelbeen. Ze sloot haar ogen en probeerde aan haar eerste vriendje te denken, zoals hij had voorgesteld. Een veilige herinnering: zijn glimlach, zijn onschuldige aanrakingen van vroeger. Ze voelde een lichte warmte tussen haar benen, een klein beetje vocht dat zich begon te verzamelen. Haar vingers gleden lager, over haar borsten, knedend en knijpend in haar tepels. Een zachte kreun ontsnapte haar lippen. Het voelde goed, maar... niet genoeg.
Plotseling veranderde het beeld in haar hoofd. Het was niet haar eerste vriendje die naast haar bed zat. Het was Hans. Hij zat daar in een stoel, zijn armen ontspannen op de leuningen, zijn ogen donker en intens op haar gericht. Zijn blik was hongerig, vol onverholen verlangen – precies zoals ze soms dacht dat hij in de praktijk naar haar keek, als hij dacht dat ze het niet zag. Anne schrok. Haar ogen vlogen open, haar hart bonsde in haar borst. *Waarom hij?* dacht ze verward. *Dit is mijn therapeut. Dit mag niet.* Maar haar lichaam reageerde anders: ze was natter geworden, haar schaamlippen glibberig en gezwollen. De lust overspoelde haar verwarring, een warme golf die haar ademhaling versnelde.
Ze sloot haar ogen weer, probeerde terug te gaan naar haar eerste vriendje. Maar het beeld van Hans kwam meteen terug, sterker, dominanter. Hij leunde iets naar voren, zijn stem laag en kalm, zoals in de sessies: “Ga door, Anne... raak jezelf aan zoals je wilt. Ik kijk alleen maar. Je bent zo mooi, precies zoals je bent.”
Haar handen gehoorzaamden bijna vanzelf. Een hand bleef bij haar borsten, draaiend om haar tepels, harder knijpend nu, terwijl de andere lager gleed, over haar buik, naar de hitte tussen haar benen. Ze was doorweekt – haar vingers gleden makkelijk over haar klit, cirkelend in trage, natte bewegingen. In haar fantasie zei Hans: “Laat me zien hoe nat je bent. Spreid je benen verder voor me.”
Ze deed het. Haar knieën bogen zich, haar voeten schoven uit elkaar, haar benen openden zich wijd. De koele lucht raakte haar blootgestelde kern, wat haar nog geiler maakte. In gedachten hielp hij haar: zijn sterke handen op haar knieën, zacht maar vastberaden duwend, haar dijen spreidend tot ze volledig open lag. Zijn vingers streelden de binnenkant van haar dijen – zacht, plagend, hoger en hoger kruipend. Anne kreunde harder, haar heupen schokkend omhoog. *Dit is verkeerd,* dacht ze in een flits van verwarring. *Hij is mijn therapeut. Maar god, wat voelt dit goed. Ik wil meer. Ik wil hém.*
De lust won het van de twijfel. Ze fantaseerde hoe hij naar haar keek, zijn ogen verslindend haar natte schaamlippen, haar klit die klopte onder haar eigen vingers. “Proef jezelf,” zei hij in haar hoofd, zijn stem hees van verlangen. Ze bracht haar vingers naar haar mond, likte eraan, proefde haar eigen zoute, muskusachtige smaak. Het maakte haar wild. “Schrik niet,” fluisterde hij, en in haar fantasie gleden zijn vingers over haar schaamlippen – zacht eerst, glijdend door haar vocht, haar plaagend openend.
Ze voelde zich enorm geil nu, haar hele lichaam brandend van lust. Hij mocht alles doen. Alles. Ze zou op haar knieën gaan als hij dat wilde, zijn broek openritsen, zijn harde lul in haar mond nemen en hem pijpen tot hij kreunde van genot. Ze zou hem smeken om haar te neuken, hard en diep. Maar in haar fantasie bleef hij gefocust op haar: “Dit gaat om jou, Anne. Ik wil alleen maar helpen. Laat me je laten klaarkomen.”
Zijn vingers drukten naar binnen – twee, dik en lang, vullend haar op. Ze kreunde harder en harder, haar eigen vingers imiterend de beweging in realiteit: in en uit, krullend tegen dat gevoelige plekje binnenin. Haar ademhaling werd hijgend, haar borsten op en neer gaand. Hij kuste haar dijen in haar hoofd, zijn lippen warm en nat, hoger kruipend. Zijn tong raakte haar clit – likkend, zuigend, cirkelend in perfecte ritmes.
De opwinding bouwde op tot een ondraaglijk hoogtepunt. Haar spieren spanden zich aan, haar tenen kromden, haar rug kromde zich van het bed. “Hans...” kreunde ze hardop, haar stem brekend. Ze kwam klaar – explosief, schokkend, een golf van puur, intens genot die door haar hele lichaam raasde. Haar kut trok samen rond haar vingers, vocht spoot licht over haar hand, haar dijen. Het duurde lang, golven na golven, tot ze uitgeput en trillend bleef liggen, haar huid glimmend van zweet.
Daarna opende ze haar ogen, starend naar het plafond. De verwarring kwam terug, sterker nu. *Wat heb ik gedaan? Hij is verboden terrein. Maar... het voelde zo echt. Zo nodig.* De lust ebde langzaam weg, maar liet een warme, voldane gloed achter. Ze wist dat ze dit moest vertellen in de volgende sessie. Alles. Ook al zou het alles veranderen.
### De Gebroken Grens – De Laatste Sessie
Anne wist al dagen dat dit de laatste sessie zou zijn. Ze voelde zich geheeld, vrij, weer helemaal van zichzelf. Hans had haar daarbij geholpen op een manier die ze nooit had verwacht. Ze was hem oprecht dankbaar.
Ze had wel gefantaseerd over deze laatste afspraak, maar het was geen plan. Gewoon nachtelijke gedachten die ze snel wegwuifde. Ze had zichzelf beloofd dat ze zich zou gedragen: gewoon bedanken en weggaan.
Ze droeg een kort zwart rokje en een dunne blouse zonder bh. Niet om te verleiden, hield ze zichzelf voor. Het was gewoon warm buiten, en ze voelde zich nu vrijer.
“Dít is mijn laatste sessie, Hans,” begon ze zacht maar duidelijk. “Ik voel me klaar. Ik kan weer echt genieten. Dat heb ik aan jou te danken. Ik wilde je daar heel persoonlijk voor bedanken.”
Hans keek haar onderzoekend aan. “Dat is mooi om te horen, Anne. Ik ben trots op je. Hoe ging het met de laatste opdracht?”
Ze glimlachte verlegen. “Ik ben klaargekomen… heel intens. Harder dan ooit.”
Hij knikte, zijn stem rustig en zorgvuldig. “Dat is een prachtige stap. Als je wilt, kun je iets vertellen over je proces. Ik ben vooral benieuwd naar de beelden die je hielpen, maar alleen als jij dat wilt delen. Het gaat me niet om de expliciete details, echt niet.”
Anne sloeg haar ogen neer, haar wangen rood. Ze friemelde met haar handen, duidelijk ongemakkelijk.
Hans merkte het meteen. “Het is helemaal oké als je het lastig vindt, Anne. Dit is een professionele omgeving, alles blijft in vertrouwen. Er is hier geen oordeel, geen schaamte. Wat je ook zegt, het is goed.”
“Oké… maar misschien is dit wel ongemakkelijk voor je.”
Hans glimlachte mild. “Ik ben wel wat gewend, hoor. Echt.”
Anne ademde diep in. Tussen haar benen voelde ze alweer die warme nattigheid groeien, alleen al door zijn stem, door zijn geruststellende woorden. Ze keek hem aan.
“Oké… ik voel al een tijdje seksuele spanning,” begon ze zacht. “Elke keer als ik hier ben. Als jij naar me kijkt. Als we over dit soort dingen praten. Het windt me op. Heel erg.”
Hans knikte langzaam. “Dat is niet gek, Anne. Ik doe het soms bewust – je een beetje uit je comfortzone halen, je laten voelen dat verlangen weer veilig kan zijn. Het is deel van het proces.”
Ze beet op haar lip. “Maar… in mijn fantasie was jij het. Jij zat naast mijn bed. Jij keek naar me. Jij zei wat ik moest doen. Jij… raakte me aan. Je vingers, je mond… je liet me klaarkomen.”
Hans voelde zijn hart bonzen. Zijn lul klopte in zijn broek. Hij dacht: God, wat vind ik dit geil. Wat had ik haar graag echt zo gezien – naakt, nat, smekend. Wat had ik haar graag echt geholpen, mijn vingers in haar, mijn tong op haar clit… Hij werd hard, pijnlijk hard.
Hans ademde diep in en grapte schor: “Oké Anne, echt weer veel te veel details.”
Ze lachten allebei kort, verlegen.
“Vind je dat dan niet lastig?” vroeg ze naïef. “Als patiënten dit soort dingen vertellen?”
“In dit soort trajecten komt het wel vaker voor,” zei hij. “Overdracht. Heel normaal.”
“Maar… doet het je dan helemaal niets?”
“Tuurlijk wel. Jullie zijn mooie wezens… natuurlijk raakt het me soms. Ik ben ook maar een man. Maar ik ben professioneel.”
Hij stuurde het gesprek weg: “Maar hoe is het nú met jou, Anne?”
“Ik zou dat echt niet kunnen, denk ik,” zei ze peinzend, zonder direct antwoord te geven. “Zo professioneel blijven.”
Ze stond op. “Mag ik je een knuffel geven? Gewoon als afscheid.”
“Natuurlijk.”
Ze sloeg haar armen om zijn nek en drukte zich warm tegen hem aan.
“Echt bedankt, Hans. Voor alles,” fluisterde ze.
Toen, zacht plagend: “En om toch antwoord te geven op je vraag hoe ik me nú voel… heel erg nat.”
Tegelijkertijd drukte ze haar onderlijf dichter tegen hem aan. Haar kutje raakte de harde, kloppende bult in zijn broek.
Hans kreunde zacht, een diep, onwillekeurig geluid. Zijn handen, die eerst voorzichtig op haar rug lagen, gleden langzaam omlaag. Over de zachte stof van haar rokje, tot ze haar billen bereikten. Hij voelde hoe rond en stevig ze waren, hoe ze perfect in zijn handen pasten.
Op het moment dat zijn vingers zich vastgrepen en licht kneedden, slaakte Anne een zachte, trillende kreun. Het klonk niet als protest, niet als schrik – eerder als een diepe, bevrijdende zucht die zei: *het is oké*.
Alsof haar lichaam toestemming gaf aan wat haar hoofd nog niet helemaal durfde uit te spreken.
Dat was het moment dat de laatste weerstand brak.
Hans draaide haar om, tilde haar op en legde haar op haar buik over zijn bureau. Boeken en papieren vielen op de grond. Met een snelle, hongerige beweging scheurde hij haar dunne, doorweekte string van haar billen – het stofje gaf met een scheurend geluid mee.
Hij staarde naar haar: haar perfecte ronde billen, en daartussen haar glinsterende, roze kutje dat helemaal open en nat voor hem lag.
Hij maakte zijn broek open. Zijn dikke, harde pik sprong eruit, de eikel glanzend van voorvocht.
Anne voelde zijn warme eikel langs haar schaamlippen glijden, zoekend naar de ingang. Ze duwde haar billen licht naar achteren, een stille smeekbede.
Hij drong diep bij haar naar binnen – langzaam eerst, dan onverbiddelijk. Ze voelde hoe hij haar volledig vulde, haar rekte, haar diep raakte.
“Dieper…” hijgde ze.
Hij stootte harder, zijn heupen klappend tegen haar billen, zijn handen stevig op haar heupen.
Ze kwamen bijna tegelijk klaar – zij schokkend om hem heen, haar kreun luider wordend, hij diep in haar pompend, zijn warme zaad krachtig in haar spuitend.
Daarna bleven ze even zo liggen, hij over haar heen, hijgend.
Het was nooit haar bedoeling geweest.
Maar die zachte kreun, dat *het is oké*, had alles veranderd.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben GGB, 42 jaar. Dit verhaal is nog maar het begin... Op mijn prive pagina wacht een wereld vol nieuwe verleidingen en geheime momenten...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Sexy_Shell (33)
Ricardiene (33)
Alleenzaam (63)
LustigeSyl (28)