Wie Niet Slim Is...

Ze vragen me wel eens om een hoger cijfer, maar dit is (helaas) niet waargebeurd.

Esmee staarde naar het scherm van haar telefoon, haar vingers trilden lichtjes. Het was een heldere, zonnige middag in eind juni en het licht viel door het raam van de woonkamer naar binnen, waardoor haar lange rode haar glansde als koper. Haar bleke huid met de fijne sproetjes leek nog lichter in dat licht en haar heldere blauwe ogen werden groot van schrik.

Een 3.

Natuurkunde: 3,0.

Ze voelde haar maag ineenkrimpen. Het cijfer stond daar zwart op wit in de app van de school. Geen komma, geen twijfel. Een keiharde drie. Haar andere cijfers waren net genoeg geweest – een magere zes voor Nederlands, een zeven voor wiskunde – maar dit… dit was het einde. Ze zou blijven zitten en vijf vwo over moeten doen. Nog een heel jaar hetzelfde, terwijl al haar vriendinnen door zouden stromen naar de zesde. Feesten, examens, vrijheid… alles zou een jaar later komen. Of misschien wel nooit, als ze er helemaal de brui aan gaf.

Met een diepe zucht legde ze haar telefoon neer en liep naar de keuken. Haar moeder stond bij het aanrecht, groentes aan het snijden voor het avondeten. Esmee was klein van stuk, nog geen één meter zestig, met een opvallend vrouwelijk figuur voor haar zeventien jaar: een zeer slanke taille die mooi paste bij tegen haar stevige B-cup borsten. Haar lief ronde gezichtje met de zachte wangen zag er nu bleek en verslagen uit.

„Mam… ik heb een drie voor natuurkunde,” zei ze zacht.

Haar moeder draaide zich om, droogde haar handen af en trok Esmee even tegen zich aan. „Oh lieverd… dat is balen. Maar je moet het niet zomaar accepteren. Ga in ieder geval met meneer Blokker praten. Vraag of je de toets mag inzien. Misschien is er een fout gemaakt bij het nakijken. En wie weet, als je het netjes vraagt, geeft hij je nog een extra herkansing. Het is het proberen waard.”

Esmee knikte braaf, maar vanbinnen wist ze dat het zinloos was. Ze had de toets verknald. Ze had amper gestudeerd, te veel afgeleid door vriendinnen, TikTok en de warmte van de naderende zomervakantie. Meneer Blokker was streng en stond niet bepaald bekend om zijn mildheid.

Later die avond, toen ze op haar kamer lag, appte haar beste vriendin Floor haar een berichtje.

Floor:

"Wat een drama! Maar serieus, je moeder heeft gelijk. Ga met Blokker praten. En trek dan wel je meest sletterige outfit aan 😉 Iedereen zegt dat hij een enorme pervert is. Misschien werkt het 😉”

Esmee lachte hardop, een korte, nerveuze lach. Ze typte terug:

„Haha ja tuurlijk, ik ga in mijn kortste rokje en diep decolleté bij hem smeken. Dan geeft hij me vast een tien uit medelijden 😂”

Maar toen ze haar telefoon neerlegde en naar het plafond staarde, bleef die opmerking hangen. Als een klein, ondeugend zaadje dat langzaam wortel schoot in haar gedachten.

Meneer Blokker…

Hij was begin vijftig, grijs aan de slapen, altijd in diezelfde saaie overhemden. Maar inderdaad, de geruchten waren er al jaren. Meisjes die zeiden dat hij langer keek dan nodig was. Dat hij tijdens practicumlessen net iets te dichtbij kwam staan. Dat hij soms rode oortjes kreeg als een meisje zich vooroverboog om iets op te schrijven.

Esmee beet op haar onderlip. Ze was nooit het type geweest om zoiets te doen. Ze was lief, een beetje verlegen, geen feestbeest. Maar de gedachte aan een heel jaar overdoen… aan de schaamte als ze in september weer opnieuw in de vijfde zou zitten…

Ze stond op en liep naar haar kledingkast. Haar vingers gleden over de hangers. Een kort spijkerrokje dat ze eigenlijk alleen in de zomer droeg als het écht warm was. Een strak wit topje met een vrij laag uitgesneden hals. Ze hield het even voor haar borst en keek in de spiegel.

Haar lange rode haar viel over haar schouders, haar sproetjes staken lieflijk af tegen haar bleke huid, en haar blauwe ogen keken terug met een mengeling van schroom en iets nieuws… iets spannends.

Ze schudde haar hoofd en hing de kleren terug.

„Doe normaal, Es,” fluisterde ze tegen zichzelf.

Maar toen ze even later onder de dekens kroop, kon ze de gedachte niet helemaal loslaten.

Wat als het écht zou werken?

---

De volgende ochtend stond Esmee voor haar kledingkast en voelde haar hart bonzen. Haar vingers trilden licht toen ze de kortste hotpants pakte die ze had – een klein, strak spijkerbroekje dat amper haar billen bedekte. Ze trok het aan en keek in de spiegel. Haar slanke taille kwam er prachtig in uit, maar ze voelde zich meteen al veel te bloot. Daarna koos ze een witte croptop met een diepe V-hals. Het topje was kort, zodat er een stuk van haar platte buik te zien was, en het decolleté liet duidelijk de bovenkant van haar stevige B-cup borsten zien. Haar lange rode haar liet ze los over haar schouders vallen. Ze deed een beetje extra mascara op, zodat haar heldere blauwe ogen nog meer opvielen tegen haar bleke, sproetige huid.

„Dit is gekkenwerk,” fluisterde ze tegen haar spiegelbeeld. Toch pakte ze haar tas en fietste ze naar school.

Het was al twintig minuten na het laatste uur. De gangen waren bijna helemaal uitgestorven. Hier en daar klonk nog een deur die dichtsloeg, maar verder was het stil. Esmee’s sneakers maakten zachte geluidjes op de vloer terwijl ze naar het natuurkundelokaal liep. Haar hart ging zo hard tekeer dat ze bang was dat meneer Blokker het zou horen.

Voor de deur bleef ze even staan. Ze haalde diep adem, streek haar topje glad en klopte zachtjes aan.

„Binnen,” klonk de zware stem van meneer Blokker.

Esmee duwde de deur open en stapte naar binnen. Het lokaal was leeg, op hem na. Hij zat achter zijn bureau, papieren voor zich uitgespreid. Zodra hij opkeek, gleed zijn blik langzaam over haar lichaam: van haar lange rode haar, langs haar decolleté, over haar blote buik, naar haar korte hotpants en blote benen. Hij nam de tijd. Esmee voelde haar wangen meteen vuurrood worden. Opeens wilde ze zich omdraaien en wegrennen. Dit was een stom idee. Een heel stom idee.

"Goedemiddag, Esmee,” zei hij kalm, terwijl hij achterover leunde in zijn stoel. "Waaraan dank ik dit… bezoek?”

Ze slikte en deed een stap dichterbij. Haar stem klonk zachter dan ze wilde. "Meneer, ik heb een drie voor de laatste toets. Als ik dat cijfer houd, blijf ik zitten. Ik heb echt een hoger cijfer nodig. Kunt u… kunt u iets doen? Een extra herkansing misschien? Of… of gewoon een iets hoger cijfer voor die toets? Alstublieft.”

Meneer Blokker keek haar even aan, een klein glimlachje om zijn lippen. Toen zei hij, zonder omwegen: "En heb je je daarvoor zo aangekleed? Om mij te verleiden?”

Esmee voelde een golf van schaamte door haar heen slaan. Ze keek snel naar de grond, haar handen friemelend aan de zoom van haar croptop. Haar bleke wangen werden nog roder. „Ik… ja. Sorry,” fluisterde ze.

Hij grinnikte zacht. "Je hoeft geen sorry te zeggen, Esmee. Het is juist heel slim. Je bent een mooi meisje met een mooi lichaam. Het is verstandig om dat in te zetten als je iets wilt bereiken. Veel meisjes doen alsof ze dat niet weten, maar jij… jij durft het ten minste.”

Zijn woorden maakten dat ze zich iets minder vernederd voelde, maar tegelijkertijd nog veel bloter. Ze voelde zijn ogen weer over haar huid glijden.

"Betekent dat dat ik een hoger cijfer krijg?” vroeg ze hoopvol, haar stem nog altijd zacht.

Meneer Blokker schudde langzaam zijn hoofd. "Nee, dit is mij nog niet verleidelijk genoeg. Maar als je écht bereid bent om jezelf te laten zien, als je dat topje en dat broekje voor me uit wilt doen, dan zal ik je wel een hoger cijfer geven.”

Esmee staarde hem aan. Haar blauwe ogen werden groot. Dit kon niet waar zijn. Hij vroeg dit niet echt. Toch? Ze voelde haar hart in haar keel bonzen. Haar gedachten raasden.

Dit meent hij niet. Hij maakt een grap. Ik kan dit niet doen. Maar, niemand hoeft het te weten. Als ik dit doe, ben ik over. Geen jaar overdoen. Geen schaamte tegenover mijn ouders en vriendinnen.

De stilte hing zwaar in het lokaal. Meneer Blokker zei niets meer. Hij keek haar alleen maar aan, geduldig, afwachtend.

Esmee’s handen trilden. Na een lange, pijnlijke interne strijd haalde ze diep adem. Langzaam pakte ze de onderkant van haar croptop vast. Ze trok het topje over haar hoofd en liet het op de grond vallen. Haar stevige, ronde B-cup borsten kwamen vrij, slechts bedekt door een sexy zwart kanten bh’tje dat ze vanochtend had aangetrokken omdat het haar zelfvertrouwen gaf. Waarom had ze juist dít setje gekozen? Waarom niet iets simpels, iets wits en onopvallends?

Daarna haakte ze haar vingers achter de rand van haar hotpants. Ze schoof het strakke broekje langzaam over haar heupen en billen naar beneden, tot het rond haar enkels lag. Ze stapte eruit. Nu stond ze daar, in het midden van het natuurkundelokaal, alleen nog in haar zwarte kanten lingerie. Haar bleke huid met de sproetjes kleurde rood van schaamte. Haar lange rode haar viel over haar schouders en borsten, maar kon niet alles verbergen.

Meneer Blokker leunde iets naar voren. Vanaf de andere kant van het bureau gleden zijn ogen hongerig over haar lichaam. Langzaam, genietend. Over haar kleine, slanke postuur, haar smalle taille, haar volle borsten in het zwarte kant, haar ronde billen en haar bleke dijen.

Esmee stond daar, blozend, met haar armen half voor haar borst geslagen, en voelde zich kwetsbaarder dan ooit.

"Mooi…” mompelde hij zacht. "Heel mooi.”

Meneer Blokker bleef nog even zitten, zijn ogen traag over Esmee’s lichaam glijdend, alsof hij elke sproet, elke ronding in zich opnam. Toen stond hij langzaam op. Zijn stoel schoof krassend over de vloer. Hij liep om zijn bureau heen, recht op de deur af. Esmee volgde hem met haar blik, nog altijd als verstijfd in haar zwarte lingerie. Ze hoorde het zachte klikken toen hij de deur op slot draaide. Het geluid voelde definitief, er was geen weg meer terug.

Hij draaide zich om en kwam rustig naar haar toe gelopen. Zijn schoenen maakten zachte geluiden op de linoleumvloer. Toen hij naast haar stond, torende hij boven haar kleine gestalte uit. Esmee staarde recht voor zich uit, naar het whiteboard vol formules die ze nooit meer hoefde te zien als dit lukte. Haar ademhaling was snel en oppervlakkig.

Ze voelde zijn vingers eerst. Warm, een beetje ruw, die voorzichtig op haar blote billen werden gelegd, precies waar het zwarte kant van haar string ophield. Zijn vingertoppen streelden langzaam over de zachte huid van haar rechterbil. Esmee’s lichaam spande zich aan. Ze durfde niet te bewegen. Toen sloot zijn hele hand zich om haar bil, kneep zachtjes, alsof hij de stevigheid testte. Esmee beet op haar lip.

Opeens gaf hij een tik.

Het was niet hard genoeg om echt pijn te doen, maar het geluid echode scherp door het stille lokaal. Esmee gaf een hoog, verschrikt gilletje en schrok zo dat ze een klein sprongetje maakte. Haar lange rode haar zwiepte mee.

"Hmm, mooi,” mompelde meneer Blokker tevreden. Zijn hand bleef even liggen. "Je mag de rest nu ook uitdoen.”

Esmee keek geschrokken naar hem op. Haar heldere blauwe ogen waren groot van ongeloof. "W-wat? Maar… dat hadden we niet afgesproken,” stotterde ze. Haar stem trilde. "U zei… u zei alleen mijn topje en broekje. Dat was de deal.”

Meneer Blokker glimlachte rustig, bijna vaderlijk, maar zijn ogen stonden hongerig. "Als ik zeg dat ik wil dat je je uitkleedt, begrijp je toch wel dat ik niet maar de helft van je kleren bedoel, Esmee? Ik zeg niet voor niets altijd dat je eerst de vraag goed moet lezen, meisje.” Hij tikte zacht met zijn vinger tegen haar kin. "Nou, hup. Als je dat hogere cijfer wilt ten minste.”

Esmee voelde een golf van verwarring en boosheid door zich heen gaan. Had hij dat echt gezegd? Had hij “topje en broekje” gezegd of had ze het verkeerd verstaan? Ze wist het niet meer. Haar hoofd tolde. Ze was al zo ver gegaan, ze stond hier bijna naakt in het natuurkundelokaal. Haar bleke huid gloeide van schaamte, haar sproetjes leken feller dan ooit.

Toch besloot ze het te laten gaan. Ze was nu al zo ver. Nog even en ze was over. Niemand hoefde het ooit te weten.

Met trillende vingers reikte ze achter haar rug en maakte ze de haakjes van haar zwarte kanten bh los. Het kant gleed van haar schouders. Haar stevige borsten kwamen vrij, de tepels hard van de kou en de spanning. Ze liet de bh op de grond vallen. Daarna haakte ze haar duimen achter de dunne bandjes van haar string en schoof die langzaam over haar heupen en billen naar beneden. Het zwarte kantje viel rond haar enkels en ze stapte eruit.

Nu stond ze helemaal naakt in het lokaal.

Esmee probeerde meteen haar armen voor haar borsten en tussen haar benen te slaan, maar meneer Blokker klakte met zijn tong.

"Tut tut, armen langs je zij, liefje.”

Ze haatte dat woord. Liefje. Ze haatte hem. Toch liet ze langzaam haar armen zakken. Haar kleine, slanke lichaam was nu volledig zichtbaar: haar lange rode haar dat over haar schouders viel, haar bleke huid met de fijne sproetjes over haar neus en borst, haar stevige borsten die licht mee bewogen met haar ademhaling, haar smalle taille en de zachte ronding van haar heupen. Ze voelde zich vreselijk bloot, kwetsbaar, alsof ze elk moment kon breken.

Meneer Blokker deed een stap achteruit en liet zijn ogen langzaam over haar hele lichaam glijden. Van haar heldere blauwe ogen, langs haar hals, over haar borsten, haar platte buik, haar gladde schaamstreek, haar dijen en weer terug omhoog.

"Kijk dan, viespeuk,” dacht Esmee woedend, terwijl ze haar best deed om sterk te blijven. "Geniet er maar van. Over vijf minuten sta ik buiten en hoef ik nooit meer terug te komen. Dan ben ik over.”

Ze hield zich sterk. Haar kin een beetje omhoog, haar blauwe ogen strak op een punt ergens achter hem gericht. Maar vanbinnen trilde alles.

Meneer Blokker stond dichtbij en liet zijn blik vol openlijke lust over Esmee’s naakte lichaam glijden. Hij nam de tijd, alsof hij een kunstwerk bekeek dat alleen voor hem bestemd was. Zijn ogen bleven vooral hangen bij haar kleine ronde borsten.

"Prachtig, liefje,” zei hij zacht, terwijl zijn blik strak op haar borsten gericht bleef. "Ik zie dat jouw tieten nog niet weten wat de zwaartekracht is.”

Esmee reageerde niet. Ze hield haar blik strak op een onzichtbaar punt op de muur tegenover haar, haar blauwe ogen kil en leeg. Bij elk ‘liefje’ dat uit zijn mond kwam, voelde ze een nieuwe steek van woede in haar borst. Ze haatte dat woord. Ze haatte hem.

Hij deed een klein stapje dichterbij en bracht zijn wijsvinger omhoog. Voorzichtig legde hij de top van zijn vinger tegen de zachte ronding van haar linkerborst, precies bij de rand van haar kleine, roze tepelhof.

"Zo’n mooi klein roze tepelhof,” fluisterde hij vlak bij haar oor. "Daar hou ik van.”

Esmee drukte haar tanden stevig op elkaar. Haar gezicht bleef recht vooruit gericht. Ze deed haar ogen even dicht, ademde diep in door haar neus en langzaam weer uit. Toen opende ze haar ogen weer en staarde opnieuw naar de muur. In haar hoofd herhaalde ze als een mantra:

Ik wil niet blijven zitten. Ik wil niet blijven zitten. Ik wil niet blijven zitten.

Zijn vingers gleden nu langzamer over haar borsten, volgden de ronding, streelden de zachte huid. Met zijn wijsvinger speelde hij met haar tepel, draaide er kleine cirkeltjes omheen en trok er zachtjes aan. De tepel werd hard onder zijn aanraking.

"Wat een lekker prominent tepeltje, liefje,” zei hij goedkeurend. "Die kan wel door ieder shirtje heen prikken om jongens te laten zien wanneer je geil bent.”

Esmee voelde elke beweging van haar tepel door haar hele lichaam trekken. Een vreemde, ongewenste tinteling schoot naar beneden. Ze klemde haar kaken nog harder op elkaar en herhaalde in gedachten:

Ik wil niet blijven zitten. Ik wil niet blijven zitten.

Hij kneedde haar borst drie keer stevig met zijn hele hand, zijn vingers drukten diep in het zachte vlees. Toen deed hij twee stappen naar achteren.

Esmee dacht opgelucht: Goed zo, Es. Het is klaar. Maar niets was minder waar.

Meneer Blokker pakte een stoel die bij een tafeltje stond en zette hem recht voor haar neer. Hij ging zitten, zijn gezicht nu op ooghoogte met haar onderlichaam. Hij leunde comfortabel achterover en keek omhoog.

"Doe je benen wat wijder, zodat ik je goed kan zien.”

Esmee aarzelde een halve seconde. Haar woede laaide op. Ze overwoog om hem alles naar zijn hoofd te slingeren, zich om te draaien en weg te rennen. Maar ze was nu zo dichtbij. Ze kon het niet opgeven. Met een klein, trillend stapje zette ze haar rechterbeen iets verder opzij. Haar benen stonden nu een stukje uit elkaar. Haar bleke dijen trilden licht.

"Dit kan niet waar zijn, meisje toch… wat een schoonheid,” mompelde hij. Zijn stem klonk hees. "Ik zie alleen een prachtig klein spleetje. Je clitje, je binnenste schaamlipjes… je hebt alles netjes binnenboord gehouden.”

Esmee gaf geen enkel teken van reactie. Ze bleef strak voor zich uit kijken, haar lange rode haar over haar schouders, haar armen slap langs haar zij. Als ze naar hem keek, werd ze nog bozer, en dan hield ze het misschien niet meer vol. In haar hoofd bleef de mantra doorgaan:

Ik wil niet blijven zitten. Ik wil niet blijven zitten.

Opeens voelde ze een vinger bij haar kutje. Esmee gaf een hoge gil en sprong geschrokken een klein stukje omhoog.

"Rustig, liefje,” zei hij kalmerend. "Ik wil even naar de binnenkant gluren, meer niet.”

Esmee herstelde zichzelf snel en ging weer precies zo staan als daarvoor, benen iets uit elkaar. Ze wist nu wat er kwam. Ze voelde hoe de achterkant van zijn vinger langzaam over haar gladde schaamstreek gleed en toen over de buitenkant van haar kutje. Hij bewoog voorzichtig, maar doelbewust. Met zijn vinger duwde hij haar lipjes zachtjes uit elkaar.

"Glinsterend roze… perfect, liefje.”

Liefje, hou je bek met je liefje, viespeuk. Ik ben je liefje niet, gore vieze lul, dacht ze woedend in zichzelf.

Terwijl hij zijn vinger terugtrok, streek hij per ongeluk – of misschien niet – langs haar clitje. Esmee’s lichaam schokte onwillekeurig. Een korte, scherpe tinteling schoot door haar heen.

Meneer Blokker stond op en schoof de stoel terug. Hij veegde zijn vinger af aan zijn broek en keek haar tevreden aan.

"Het zit erop, liefje. En zoals beloofd krijg je voor deze inzet een hoger cijfer van me.”

Esmee stond daar nog even naakt, haar lichaam nog steeds trillend van spanning en schaamte. Maar toen de woorden van meneer Blokker tot haar doordrongen – "zoals beloofd krijg je voor deze inzet een hoger cijfer” – voelde ze een golf van opluchting door haar heen stromen. Het was voorbij. Ze had het gedaan. Ze was over. Geen jaar overdoen, geen vernedering tegenover haar ouders en vriendinnen. Ze mocht gewoon met Floor en de rest mee naar de zesde. Het was eindelijk voorbij.

Met trillende handen raapte ze haar kleren van de grond. Eerst trok ze haar zwarte kanten string en bh weer aan. Het sexy setje voelde nu vreemd en goedkoop aan op haar huid. Daarna schoof ze de kort hotpants over haar billen en trok ze de witte croptop over haar hoofd. Haar lange rode haar zat een beetje in de war; ze streek het snel glad met haar vingers. Haar bleke wangen waren nog rood, haar sproetjes leken feller door de tranen die ze had ingehouden.

Meneer Blokker had ondertussen zijn laptop opengeklapt en zat weer achter zijn bureau. Hij gebaarde naar haar.

"Kom erbij, dan passen we het meteen aan.”

Esmee voelde zich licht in haar hoofd van blijdschap. Ze liep snel naar hem toe en ging naast zijn stoel staan, haar kleine gestalte dicht bij hem. Haar blauwe ogen keken gretig naar het scherm.

Hij opende het cijferoverzicht. Daar stond haar naam: Esmee van der Linden. Een lijst met natuurkunde-cijfers verscheen. Bovenaan de laatste toets: een keiharde 3,0.

"Even kijken. Het gaat om die 3 toch, liefje?” vroeg hij, terwijl hij zijn hand nonchalant op haar blote been legde. Zijn vingers streelden langzaam omhoog over haar dij en even later voelde ze zijn hand over haar billen glijden, door de dunne stof van haar hotpants heen. Hij kneep zachtjes.

Esmee liet het gaan. Na alles wat er net gebeurd was, voelde dit bijna onschuldig. Ze knikte snel.

"Ja, dat is hem. Dat moet een 8 worden, zodat ik gemiddeld op een 5,8 uitkom,” zei ze blij, haar stem nog een beetje beverig maar vol hoop.

Meneer Blokker keek haar aan met een brede grijns.

"Een 8?” Hij lachte zacht. "Maar wat je net hebt gedaan is hooguit 1 punt waard, geen 5. Dus van die 3 kan ik nu een 4 voor je maken.”

Esmee staarde hem aan. De opluchting verdween als sneeuw voor de zon. Ze voelde haar maag omdraaien. Hij had dit vanaf het begin zo gepland. Die hele “deal”, die geruststellende woorden, het was allemaal één grote val.

Woede laaide in haar op. Ze wilde schreeuwen, hem slaan, de laptop van het bureau gooien. Maar in plaats daarvan voelde ze haar ogen vol lopen met tranen. Haar lip begon te trillen en opeens barstte ze in huilen uit. Grote, stille tranen rolden over haar bleke wangen met de sproetjes.

"Alstublieft…” snikte ze. "U heeft het beloofd. Als ik geen 8 heb, ga ik niet over. Alstublieft.”

"Ach meisje, ik vind het heel naar om je zo verdrietig te zien,” zei hij met een gespeeld meelevende toon, terwijl zijn hand nog steeds op haar bil lag. "Wat ik beloofd had was dat ik je cijfer zou verhogen, niet met hoeveel. Maar geloof me, ik wil je écht helpen. En wat mij betreft is er ook voldoende ruimte om die andere 4 punten ook te verdienen. Wil je dat?”

Esmee veegde met de rug van haar hand over haar ogen. Haar lange rode haar plakte tegen haar natte wangen. Ze voelde zich klein, machteloos en vreselijk dom. Maar de gedachte aan blijven zitten was nog erger.

"Ja…” stamelde ze door haar tranen heen. Haar stem was klein en gebroken. "Ja, dat wil ik. Alstublieft, ik moet overgaan. Ik wil niet blijven zitten.”

Meneer Blokker leunde achterover in zijn stoel en keek haar aan met diezelfde hongerige blik als eerder. Zijn hand gleed nog iets hoger over haar bil.

"Goed zo, liefje,” zei hij kalm. "Dan gaan we verder.”

Esmee stond daar, huilend, haar blauwe ogen rood en opgezwollen, terwijl de realiteit langzaam tot haar doordrong: dit was nog lang niet voorbij.

---

Meneer Blokker leunde achterover in zijn stoel en keek Esmee met een tevreden glimlach aan. Zijn hand lag nog steeds losjes op haar bil, alsof hij daar inmiddels recht op had.

"Je mag nu naar huis gaan, Esmee,” zei hij rustig. "Je hebt je lichaam slim ingezet waar je hersens je in de steek lieten. Van die 3 heb je al een prachtige 4 gemaakt. Ik heb er alle vertrouwen in dat je er een dikke 8 van kunt maken. Als je het net zo goed blijft doen als vandaag.”

Esmee veegde de tranen van haar wangen en knikte zwijgend. Ze wilde alleen nog maar weg.

"Morgen na de les blijf je gewoon zitten,” ging hij verder. "Geen haast. En luister goed: trek een leuk stringetje aan. Een strak topje of shirtje. En geen bh. Ook niet tijdens de les zelf. Begrepen?”

Esmee mompelde een zacht "ja” en griste haar tas van de grond. Ze durfde hem niet meer aan te kijken. Zonder nog iets te zeggen liep ze het lokaal uit, de gang door, de school uit. Zodra ze op haar fiets zat, kwamen de tranen opnieuw. Dik en heet rolden ze over haar bleke wangen terwijl ze naar huis fietste. Haar lange rode haar wapperde in de wind en plakte tegen haar natte gezicht. Ze snikte zo hard dat ze bijna niet kon sturen. Ze had zich zo laten vernederen, laten aanraken, en voor wat? Om van een 3 een 4 te maken, daar had ze niks aan. Het was allemaal voor niks geweest.

Thuis rende ze meteen naar boven. Gelukkig was er niemand thuis. Ze gooide de deur van haar kamer achter zich dicht, liet zich op bed vallen en huilde tot ze geen tranen meer overhad.

Wat moet ik doen? dacht ze steeds opnieuw.

Ze wilde zo verschrikkelijk graag overgaan. Ze wilde met haar vriendinnen mee naar de zesde, naar de examens, naar de vrijheid. Maar wat zou die viezerik van een meneer Blokker morgen van haar vragen als ze verder ging? Seks? Nee toch, zo ver zou hij niet gaan. Dat kon toch niet? Hij was een leraar. Dat mocht niet. Dat durfde hij vast niet echt.

Toch bleef de angst knagen. De hele avond en nacht lag ze te woelen. Tegen de ochtend had ze een besluit genomen: niks was erger dan blijven zitten. Ze zou morgen blijven na de les. Wat er ook kwam, ze zou het doen.

De volgende dag liep Esmee in een strak wit shirtje en een spijkerbroek naar school. Ze was zo bang en in gedachten verzonken dat ze de kledinginstructies helemaal was vergeten. Pas tijdens het natuurkundelesuur, toen ze de strenge, doordringende blik van meneer Blokker op zich voelde, schoot het haar weer te binnen: geen bh, ze mocht geen bh aan tijdens de les.

Haar hart sloeg over. Snel stak ze haar hand op en vroeg of ze even naar het toilet mocht. In het wc-hokje trok ze haastig haar bh uit, propte hem in haar tas en liep terug het lokaal in. Haar stevige B-cup borsten lagen nu vrij onder het strakke shirtje. Haar tepels drukten duidelijk zichtbaar door de dunne stof. Ze voelde zich vreselijk naakt, ook al had ze kleren aan. Tijdens de rest van de les had ze het gevoel dat iedereen naar haar borsten staarde. Elke keer als ze bewoog, voelde ze haar borsten zacht meebewegen. Ze durfde bijna niet te ademen.

Eindelijk ging de bel. De klas stroomde luidruchtig naar buiten. Esmee bleef zitten, haar handen in haar schoot gevouwen.

Floor draaide zich bij de deur nog even om. "Ga je niet mee?”

Esmee forceerde een glimlachje. "Ik ga even vragen voor mijn cijfer. Over die toets.”

"Oke, succes,” zei Floor nonchalant. "We appen nog!”

Toen de deur dichtviel, was het lokaal opeens akelig stil. Alleen Esmee en meneer Blokker waren nog over. Hij stond op van achter zijn bureau en liep langzaam naar de deur. Esmee hoorde het vertrouwde klikken van het slot.

Hij draaide zich om, keek naar haar strakke shirtje en de duidelijk zichtbare tepels eronder, en glimlachte.

"Goed zo, liefje. Je hebt je best gedaan om je aan de regels te houden. Bijna dan.”

Esmee slikte. Haar blauwe ogen waren groot van angst. Ze voelde haar hart in haar keel bonzen terwijl meneer Blokker langzaam dichterbij kwam. Zijn ogen gleden over haar strakke shirtje, waarin haar tepels duidelijk zichtbaar waren.

"Je mag je uitkleden,” zei hij kalm. "Maar je string mag je aanhouden.”

Esmee’s handen trilden toen ze het strakke witte shirtje over haar hoofd trok. Haar kleine stevige borsten kwamen vrij, de roze tepels al een beetje hard van de spanning en de airco in het lokaal. Daarna maakte ze de knoop van haar spijkerbroek los en schoof hem over haar slanke heupen en benen naar beneden. Ze stapte eruit en stond nu alleen in haar minimalistisch roze stringetje met kleine bloemetjes erop. Het was een schattig, bijna kinderlijk dingetje dat ze vanochtend had aangetrokken zonder er echt bij na te denken.

De hele dag was ze zo zeker geweest. Ze had zichzelf voorgehouden dat ze dit aankon, dat ze dit ervoor overhad om over te gaan. Maar nu ze hier stond, bijna naakt in het lege natuurkundelokaal, was die zekerheid als sneeuw voor de zon verdwenen. Ze voelde zich klein, alleen en vreselijk kwetsbaar. Meneer Blokker stond een paar meter verderop en liet zijn blik openlijk en hongerig over haar bleke lichaam met sproetjes glijden: van haar lange rode haar, langs haar kleine ronde borsten, over haar smalle taille naar het roze stringetje.

"Leuke keuze,” zei hij met een glimlach. "Die bloemetjes zijn schattig. Past goed bij je.”

Esmee bloosde diep en sloeg haar armen half voor haar borsten.

"Ga maar op mijn bureau zitten,” beval hij. "Leun naar achter, je kan op je handen steunen. En doe je benen maar mooi open.”

Ze aarzelde even, maar deed toen wat hij zei. Ze draaide zich om, klom op het bureau en voelde zijn ogen in haar rug prikken terwijl haar billen naar hem toe gedraaid waren. Toen ging ze op haar kont zitten en leunde achterover op haar handen, haar lange rode haar viel over haar schouders en borsten. Langzaam spreidde ze haar benen. Het roze stringetje spande strak over haar kutje.

Meneer Blokker kwam dichterbij en keek tevreden naar haar.

"Heb je wel eens een stijve pik in het echt gezien, meisje?”

Esmee slikte. Haar stem was klein. "Nee, meneer Blokker.”

Hij ritste zijn broek open en haalde zijn pik eruit. Esmee wilde eigenlijk de andere kant op kijken, maar ze kon het niet. Nieuwsgierigheid won. Zijn pik sprong hard en stijf naar voren. Hij was groot – dikker en langer dan ze zich had voorgesteld. Hij wees een beetje omhoog en kromde licht naar links. Zijn eikel was paars en glom, zijn huid strak. Onder zijn pik hing een zware, behaarde balzak.

Esmee had wel eens met haar moeder in de sauna gezeten, maar de enige piemels die ze daar zag waren slap en onschuldige. Nu wenste ze dat ze ooit porno had gekeken, zoals sommige van haar vriendinnen, zodat ze voorbereid was geweest op wat ze nu zag.

Meneer Blokker liep tussen haar benen in en ging vlak voor het bureau staan. Esmee’s ademhaling werd sneller. Een lichte paniek zwol op in haar borst en haar keel kneep dicht.

Hij pakte haar heupen vast en trok haar dichter naar de rand van het bureau, tot haar billen bijna over de rand hingen. Daarna duwde hij haar benen verder omhoog en open, zodat haar knieën gebogen waren en haar roze stringetje volledig zichtbaar en toegankelijk was.

Hij pakte zijn harde pik en sloeg ermee op haar kutje. De tikken kwamen door de dunne stof van haar string heen, precies op haar clitje. Esmee schokte elke keer, een scherpe tinteling schoot door haar onderbuik.

"Voel je mijn pik, liefje?” vroeg hij hees.

"Ja, meneer Blokker,” fluisterde ze, haar stem trilde.

Hij deed een klein stapje terug en wreef met zijn hand over de voorkant van haar string. Met zijn vingers drukte hij de stof diep tussen haar schaamlipjes.

"Mooie cameltoe heb je zo,” zei hij grijnzend.

Hij duwde de string nog dieper naar binnen, zodat de dunne stof tussen haar lipjes verdween. Toen hij hem langzaam weer naar buiten trok, was de stof vochtig. Hij boog zich voorover en rook eraan.

Esmee leunde op haar handen en keek tussen haar borsten door naar beneden. Ze zag duidelijk een natte, donkere plek in het midden van haar roze stringetje, precies op het deel dat hij naar binnen had gedrukt. Haar wangen brandden van schaamte. Haar lichaam had haar verraden.

Meneer Blokker keek op, nog steeds met die tevreden grijns.

"Kijk eens aan… je begint het al te voelen, hè liefje?”

Esmee beet hard op haar lip en zei niets. Haar hart bonkte wild in haar borst terwijl ze daar lag, benen wijd open op het bureau van haar natuurkundeleraar, alleen nog in dat kleine roze bloemetjes-stringetje.

Meneer Blokker liet zijn handen langzaam langs de binnenkant van Esmee’s dijen glijden. Zijn vingers waren warm en zwaar. Met zijn duimen streek hij over de dunne stof van haar roze stringetje en drukte lichtjes tegen haar schaamlippen. Daarna gleden zijn handen verder omhoog, over haar platte buik, langs haar smalle taille, tot ze haar stevige borsten bereikten.

Hij kneedde ze stevig, zijn vingers drukten diep in het zachte vlees. Esmee hapte naar adem toen hij haar tepels tussen duim en wijsvinger pakte en eraan trok. Het deed pijn – een scherpe, trekkende pijn – maar ze durfde niets te zeggen. Ze klemde haar kaken op elkaar en probeerde aan andere dingen te denken: aan de zomervakantie, aan haar vriendinnen, aan alles behalve wat deze vieze man met haar lichaam deed.

Maar haar aandacht werd steeds weer getrokken naar zijn pik. Die stond stijf en hard, slechts enkele centimeters van haar stringetje vandaan. De paarse eikel glom, een klein druppeltje vocht glinsterde aan de top. Ze kon haar ogen er niet van afhouden.

Meneer Blokker zag haar kijken en grinnikte.

"Lekker hè, meisje?”

Voordat ze kon reageren, pakte hij haar benen vast, duwde ze bij elkaar en tilde ze omhoog. Met één beweging trok hij haar string uit. De natte stof bleef even aan haar schaamlippen plakken voordat hij loskwam. Nu lag ze helemaal naakt op het bureau, haar benen hoog in de lucht, haar gladde kutje volledig zichtbaar.

"Zo zie ik een kutje graag,” zei hij tevreden, terwijl hij naar haar roze, licht gezwollen lipjes keek. "Als een heerlijk klein hamburgertje.”

Esmee voelde haar wangen branden. Ze wilde haar benen zo hard mogelijk dichtknijpen, zich verstoppen, maar ze bleef liggen zoals hij haar had neergezet.

Helemaal liggen," beval hij. Hij liep om het bureau heen en ging ter hoogte van haar gezicht staan. Zijn harde pik hing nu vlak voor haar mond. Hij tikte ermee tegen haar lippen.

"Lik hem maar.”

Esmee aarzelde een seconde, maar opende toen haar mond en liet haar tong over de onderkant van zijn eikel glijden. Hij smaakte zout en een beetje bitter.

"Helemaal in je mond,” beval hij. "Zuig maar.”

Ze opende haar lippen wijder en nam zijn pik zo ver mogelijk in haar mond. Het voelde vreemd, vol, een beetje verstikkend. Ze begon voorzichtig te zuigen, haar tong bewoog onhandig rond de eikel.

Ondertussen had meneer Blokker zijn hand tussen haar benen laten glijden. Zijn middelvinger vond haar natte opening en gleed diep bij haar naar binnen. Hij krulde zijn vinger en bewoog hem heen en weer, precies tegen dat gevoelige plekje aan de binnenkant. Esmee’s lichaam schokte. Met zijn andere hand ging hij door haar lange rode haar, streelde even over haar hoofd en pakte toen weer een tepel vast, draaide en trok eraan.

Hij kreunde diep. "Goed zo… precies zo.”

Esmee wilde dat het stopte. Dit was meneer Blokker. Haar leraar. Een vieze, oude man. Maar tegelijkertijd… wilde een deel van haar dat het niet stopte. Zijn vinger in haar kutje voelde lekker – te lekker. Elke beweging stuurde warme golven door haar onderbuik. En het gevoel van zijn harde pik in haar mond was spannend, maar alleen omdat het nieuw was. Ze had altijd stiekem willen weten hoe het was om een pik te pijpen, maar nu het gebeurde was het met hém. Dat maakte alles vies. Verkeerd.

Toch werd haar kutje natter, haar tepels harder, haar heupen maakten kleine, onwillekeurige bewegingen tegen zijn vinger. Maar haar hoofd schreeuwde dat dit fout was. Dat ze dit niet wilde. Dat ze zich schaamde.

Meneer Blokker kreunde harder, duwde zijn pik iets dieper in haar mond en bewoog zijn vinger sneller in en uit haar natte kutje.

Esmee’s blauwe ogen werden vochtig. Tranen van verwarring en opwinding mengden zich. Ze wist niet meer wat ze moest voelen.

Meneer Blokker haalde zijn pik langzaam uit Esmee’s mond, een draadje speeksel bleef even hangen tussen haar lippen en zijn glimmende eikel. Hij leunde verder naar voren en liet zijn zware, behaarde balzak zakken tot die recht op haar gezicht rustte.

"Zuigen maar lekker aan me ballen, liefje,” hijgde hij.

Esmee rook de zware, zweetachtige geur meteen. Het was warm en muskusachtig. Ze opende aarzelend haar mond, liet haar tong over de gerimpelde huid glijden en voelde zijn twee ballen in zijn zak bewegen. Ze zoog voorzichtig aan één bal. Die gleed een stukje haar mond in, maar werd tegengehouden door zijn huid. Ze likte en zoog zoals hij wilde, terwijl zijn vinger nog steeds diep in haar kutje kromde en dat gevoelige plekje bleef masseren.

Toen trok hij zijn vinger terug. Esmee’s kutje pulseerde even van het plotselinge gemis.

"Het is tijd voor je ontmaagding, liefje,” zei hij met een dikke stem.

Esmee’s hart sloeg over. "Nee…” fluisterde ze, en de tranen kwamen meteen. Ze had er altijd van gedroomd dat haar eerste keer speciaal zou zijn. Met iemand van wie ze hield. Romantisch. Kaarsjes, zachte muziek, lieve woorden. Niet zo. Niet op een hard schoolbureau, niet door een vieze, oude leraar, niet om over te gaan.

"Wil je niet over dan, Esmee?” vroeg hij. Het klonk bijna bezorgd.

"Wel, echt, maar…” begon ze.

Nog voordat ze haar zin kon afmaken, zette meneer Blokker zijn pik tegen haar natte opening en duwde hij zich met één harde stoot bij haar naar binnen.

Esmee schrok, kreunde luid – van pijn en genot tegelijk. Haar maagdenvlies was allang verdwenen, dankzij de achterkant van haar haarborstel die ze stiekem vaak gebruikte als ze alleen op haar kamer was, maar ze was nog steeds strak. Zijn pik rekte haar op, vulde haar. Tranen biggelden over haar wangen, maar tegelijk duwde haar lichaam instinctief haar heupen omhoog, alsof ze hem smeekte om dieper te gaan.

Meneer Blokker wilde duidelijk snel klaarkomen. Hij greep haar heupen stevig vast en stootte hard en snel in haar. Bij elke stoot schoven Esmee’s billen over het gladde hout van het bureau. Ze kwam half overeind, leunde op haar armen, maar die trilden zo hard dat ze amper haar eigen gewicht konden dragen.

Ze keek omlaag tussen haar deinende borstjes door en zag alles: hoe haar kutje opgerekt werd rond zijn pik, hoe hij er glimmend van haar eigen vocht uit kwam en weer diep in haar verdween. Haar stevige borsten dansten wild mee bij elke stoot.

Hij hield haar heupen in een ijzeren greep en ramde nog harder. Esmee hoorde haar eigen natte geluiden, hoorde haar eigen zachte kreuntjes die ze niet kon tegenhouden.

Toen voelde ze het. Zijn pik zwol op, werd nog dikker. Met een lage, grommende kreun kwam hij klaar. Warm zaad spoot diep in haar binnenste, golf na golf. Hij boog zich voorover, drukte zijn zware lichaam tegen haar aan en kuste haar nek, haar borsten, haar schouders. Hij wilde haar mond zoenen, maar Esmee draaide demonstratief haar gezicht weg.

Ze had meegekreund. Ze had genoten van hoe zijn pik in haar voelde. En daar baalde ze vreselijk van. Ze walgde van zichzelf.

Een dikke traan rolde over haar wang terwijl meneer Blokker nog na hijgend in haar bleef liggen, zijn pik nog half hard in haar volgespoten kutje.

Hij streelde loom over haar rode haar en fluisterde:

"Goed zo, liefje… dat was twee punten waard. Nog twee te gaan voor die 8.”

Esmee sloot haar ogen. Haar lichaam trilde nog na, haar kutje pulseerde rond zijn pik, en ze haatte zichzelf.

Toen trok meneer Blokker zijn pik langzaam uit haar kutje. Een dikke druppel wit sperma liep meteen uit haar opening en gleed langs de binnenkant van haar dij naar beneden. Ze voelde het warme, plakkerige vocht over haar huid lopen, maar durfde het niet weg te vegen.

Hij keek haar tevreden aan en zei: "Ik kan je heel makkelijk nog een punt laten verdienen, Esmee. Kom eens hier.”

Hij pakte zijn laptop en klapte hem open. Esmee voelde zich vies en naakt, maar ging toch naast hem staan. Haar lange rode haar hing warrig over haar schouders, haar bleke borsten met de sproetjes waren nog rood van zijn handen, en tussen haar benen voelde ze steeds meer van zijn zaad naar buiten sijpelen.

Meneer Blokker opende het overzicht met eindcijfers van de hele klas. In het rood stonden de onvoldoendes gemarkeerd.

"Zoals je ziet staan Lisa, Erica en Anne ook een onvoldoende, net als jij. Weet je wie van hen nog meer moet blijven zitten nu?”

Esmee keek naar het scherm en slikte. "Alleen Erica, voor zover ik weet…”

"Precies,” zei hij met een glimlach. "Pak je telefoon en stuur Erica een appje. Vertel haar dat jij een beter cijfer hebt gekregen toen je sexy gekleed bij die viespeuk van een Blokker ging smeken.”

Esmee keek hem verbaasd aan. "Je wilt zelf dat ik je viespeuk noem?”

"Zeker,” antwoordde hij kalm. "Als jij dat niet van me gedacht had, was je hier ook nooit geweest, toch?”

Esmee zei niets, maar in gedachten moest ze hem gelijk geven. Ze pakte haar telefoon met trillende vingers en opende WhatsApp. Ze typte een bericht aan Erica, maar stopte halverwege.

"Ik… ik doe het wel, maar ik moet het eerst een beetje opbouwen. Anders gelooft ze me nooit.”

Meneer Blokker knikte. "Goed. Als je de boodschap maar overbrengt. Als je dat goed doet, hoef je nog maar één keer langs te komen. Dan ga je over. Echt over.”

Terwijl hij dat zei, gleed zijn hand langs de binnenkant van haar been omhoog, zijn vingers streken over de natte binnenkant van haar dij.

Esmee stapte snel opzij. "Blijf van me af! Ik heb gedaan wat je wilde vandaag.”

Meneer Blokker grijnsde breed. "Stevige woorden voor een meisje dat haar lichaam moet gebruiken omdat ze zelf geen sommen kan oplossen.”

Esmee keek hem woedend aan, haar blauwe ogen schoten vuur. Ze bukte zich snel om haar kleren van de grond te rapen. Ze wilde weg. Nu meteen.

Maar meneer Blokker stond op, greep haar van achteren stevig vast. Zijn ene hand kneep hard in haar borst, zijn vingers boorden zich in het zachte vlees. Met zijn andere hand ging hij direct naar haar kruis. Esmee probeerde haar benen tegen elkaar te klemmen, maar hij was sterker. Zonder moeite duwde hij een vinger diep bij haar naar binnen, recht in haar nog natte, volgespoten kutje.

"En vergeet niet,” fluisterde hij in haar oor, zijn stem laag en dreigend, "dat je me nu nog nodig hebt als je niet wilt blijven zitten… liefje.”

Hij legde extra nadruk op dat laatste woord. Esmee huiverde. Ze haatte hem. Ze was bang voor hem. Maar hij had gelijk. Ze had hem nog nodig.

Zijn vinger bewoog langzaam in en uit haar, terwijl zijn zaad nog uit haar droop. Esmee stond daar naakt, trillend, met zijn hand op haar borst en zijn vinger in haar kutje, en voelde zich machtelozer dan ooit.

"Stuur dat appje vanavond nog,” zei hij zacht. "En zorg dat het overtuigend klinkt.”

Hij trok zijn vinger terug, veegde hem af aan haar bil en liet haar los.

Esmee kleedde zich razendsnel aan en rende bijna het lokaal uit zonder nog iets te zeggen. Buiten op de fiets voelde ze zijn sperma nog steeds uit haar lopen, warm en plakkerig hoopte het op in haar string.

---

Thuis op haar kamer, met de deur op slot, zat Esmee op haar bed. Ze had gedoucht, maar het plakkerige gevoel tussen haar benen leek niet helemaal weg te gaan. Haar lange rode haar was nog vochtig en viel in warrige lokken over haar schouders. Ze staarde naar haar telefoon en opende het chatvenster met Erica.

Esmee typte langzaam, haar vingers aarzelend boven het scherm.

Esmee:

Hé, hoe is het met je natuurkunde-cijfer? Moet je ook blijven zitten?

Erica:

Ja… 4,2. Drama. Jij?

Esmee:

Ik had een 3. Maar ik ben vanmiddag bij Blokker geweest. Heb hem gesmeekt om een hoger cijfer.

Erica:

Serieus? En?

Esmee:

Hij gaat het verhogen.

Erica:

Nee:O Hoe dan?

Esmee:

Gewoon sexy gekleed, kort en strak haha. Geen bh. Je weet wat voor viespeuk hij is.

Ze liet bewust weg wat ze écht had moeten doen. Geen woord over het uitkleden, het bureau, zijn vinger, zijn pik, het zaad dat nog steeds een beetje uit haar leek te lekken ondanks de douche. Ze voelde een scherpe steek van schuld in haar borst. Stuurde ze Erica nu dezelfde vernederende weg op als zijzelf? Ze schaamde zich kapot. Maar tegelijk was de drang om zelf over te gaan groter dan alles. Wie weet was Erica haar later zelfs dankbaar als zij ook zo wanhopig was om niet te blijven zitten.

Erica:

Meen je dit serieus?

Esmee:[b]

Ja. Geloof me. Het werkt.

Esmee legde haar telefoon even weg en staarde naar het plafond. Haar moeder had eerder die avond al gevraagd: "Ben je al bij meneer Blokker geweest?”

Esmee had geknikt en gezegd: "Ja, maar hij moet er nog over nadenken.”

Tegen Floor had ze iets meer verteld: dat ze in haar kortste hotpants en croptop was gegaan, maar meer dan dat niet. Ze had gelachen alsof het een grap was, maar vanbinnen brandde de schaamte. Niemand mocht dit ooit te weten komen. Ze voelde zich vies, gebruikt, vies van zichzelf.

Toch bleven de woorden van meneer Blokker door haar hoofd spoken: "Het is juist heel slim. Je hebt een mooi lichaam. Gebruik dat maar om te krijgen wat je wilt.”

Ze vroeg zich af hoeveel vrouwen in hun leven hun lichaam gebruikten om dingen voor elkaar te krijgen. Was dat slecht? Was zij nu een slet? Of was het gewoon… slim? Ze wist het niet. Ze wist alleen dat ze er alles voor over had om dit jaar niet over te hoeven doen. Zelfs als dat betekende dat ze zich letterlijk moest openstellen voor die smeerlap van een meneer Blokker.

Haar telefoon piepte.

[b]Erica:

Bedankt voor de tip! Wat heb jij precies aangedaan om hem te overtuigen?

Esmee aarzelde even, maar typte toen:

Esmee:

Ik ben in een kort rokje en strak topje zonder bh gegaan. Hij vond dat duidelijk leuk. Probeer dat ook maar.

Even later kwam er een foto terug. Erica stond voor de spiegel in een kort rokje en een strak zwart shirtje. Haar grote borsten kwamen er goed in uit, geen bh zichtbaar. Ze had een vragend gezichtje erbij.

Erica:

Denk je dat dit goed genoeg is?

Esmee keek naar de foto. Ze voelde een tinteling in haar kutje bij de gedachten dat zij zo voor haar zou staan en dat ze dezelfde macht zou hebben als meneer Blokker. Haar schuldgevoel knaagde harder. Ze stelde zich voor hoe Erica straks hetzelfde zou meemaken als zij. Toch typte ze terug:

Esmee:

Ja, volgens mij werkt dat wel. Succes morgen.

Ze legde haar telefoon weg en trok haar knieën op tegen haar borst. Haar bleke huid met de sproetjes voelde koud aan. Ze haatte zichzelf een beetje. Maar ze was ook opgelucht. Nog één keer, had hij gezegd. Nog één keer en ze was over.

Buiten begon het al donker te worden. Esmee kroop onder haar dekbed, maar slapen lukte niet. In haar hoofd draaide alles om morgen, om Erica, om wat meneer Blokker nog van haar zou verlangen voor dat laatste punt.

---

De volgende dag, tijdens de lunchpauze, ging Esmee’s telefoon over. Ze schrok toen ze het nummer zag: meneer Blokker. Ze liep snel naar een rustig hoekje van de school en nam op.

"Hallo?” zei ze zacht.

"Esmee, goed werk geleverd,” klonk de zware stem van meneer Blokker. Ze hoorde aan zijn toon dat hij tevreden was. "Erica is net mijn lokaal uit. Ik heb haar gezegd dat ze vanmiddag terug moet komen. En ik verwacht dat jij er dan ook bent.”

Esmee slikte. "Oké…”

"Luister goed,” ging hij verder. "Als je echt over wilt, doe je vanmiddag alsof je nog nooit uit de kleren bent geweest voor mij. Je bent zenuwachtig, een beetje verlegen, maar vooral heel gehoorzaam. Laat Erica zien dat jij braaf doet wat ik zeg. Als ze jou als voorbeeld neemt, gaat het makkelijker. Begrepen?”

Esmee’s stem was klein. "Ja, meneer Blokker.”

"En als je vanmiddag braaf en gehoorzaam bent en precies doet wat ik wil, dan is dit het laatste. Dan heb je je 8 en ga je over. Beloofd.”

Ze stelde nog een paar korte vragen – hoe laat precies, of ze iets speciaals aan moest trekken – en ging overal mee akkoord. Toen hij ophing, bleef ze even staan met de telefoon in haar hand.

Aan de ene kant voelde ze opluchting. Het was bijna voorbij. Nog één middag en ze had bereikt wat ze wilde: ze zou overgaan, met haar vriendinnen mee naar de zesde. Maar aan de andere kant kroop de angst langzaam omhoog. Erica was er nu bij betrokken. Niemand mocht dit ooit te weten komen. Wat als Erica haar mond niet kon houden? Wat als ze later alles zou vertellen? En wat betekende het dat ze er allebei moesten zijn? Ging hij hen om en om neuken? Of tegelijk? De gedachte alleen al maakte haar misselijk en zenuwachtig, maar tegelijkertijd probeerde ze zich al voor te stellen hoe Erica er naakt uit zou zien.

Die middag trok Esmee bewust een kort rokje aan en een strak wit topje, ongeveer hetzelfde als wat Erica op de foto had laten zien. Geen bh. Haar stevige B-cup borsten drukten duidelijk zichtbaar tegen de stof. Haar lange rode haar liet ze los over haar schouders vallen. Ze voelde zich weer klein en kwetsbaar, maar ze deed het toch.

Onderweg naar school appte Erica haar.

Erica:

Moet jij vanmiddag ook komen? Weet jij wat hij precies wil?

Esmee:

Ja, ik moet er ook zijn. Geen idee wat hij van plan is.

Erica:[b]

Hij zei dat als ik echt over wil, hij wel meer van mij wil zien… Zou hij bedoelen zonder kleren?

Esmee staarde naar het bericht. Ze voelde zich schuldig, alsof ze Erica de val in lokte. Maar ze was zelf net zo goed slachtoffer. Of… waren ze geen van beiden slachtoffer? Ze deden het toch uit vrije wil? Om een doel te bereiken?

[b]Esmee:

Echt? Zou je denken?

Erica:

Ik weet het niet… Ik ben bang. Maar ik wil zo graag over.

Esmee:

Ik ook.

Ze stopte met typen. Meer durfde ze niet te zeggen. Ze voelde zich vies en gemeen, maar tegelijk was de drang om dit achter de rug te hebben sterker dan alles.

Toen ze bij het natuurkundelokaal aankwam, was de deur al op slot. Ze klopte zachtjes. Even later hoorde ze het slot klikken. Meneer Blokker deed open. Hij keek haar goedkeurend aan, zijn blik gleed over haar korte rokje en strakke topje.

"Mooi op tijd, Esmee. Kom binnen. Erica is er al.”

Esmee stapte het lokaal in. Erica stond een beetje ongemakkelijk bij het bureau, in precies hetzelfde soort outfit: kort rokje en strak shirtje. Haar wangen waren rood. Ze keek Esmee aan met een mengeling van zenuwen en opluchting dat ze niet alleen meer was.

Meneer Blokker sloot de deur achter hen en draaide het slot weer om. Het geluid echode door het stille lokaal.

Hij ging achter zijn bureau zitten, leunde achterover en keek de twee meisjes om de beurt aan. Meneer Blokker leunde achterover in zijn stoel en keek de twee meisjes rustig aan. Het lokaal was stil, op het zachte zoemen van de tl-lampen na.

"Dus jullie hebben allebei een hoger cijfer nodig om niet te blijven zitten?” vroeg hij. Het was duidelijk een retorische vraag.

Esmee en Erica knikten allebei. Esmee keek kalm voor zich uit, recht naar meneer Blokker. Ze wist precies wat er ging komen. Ze zou zich moeten uitkleden. Hij zou hen neuken. Ze keek ertegenop, voelde de schaamte alweer opkomen, maar bang was ze niet meer. Ze had het al een keer meegemaakt. Ze wist hoe het voelde.

Naast haar stond Erica te trillen op haar benen. Haar hoofd hing naar beneden, haar blik strak op de grond gericht. Esmee zag uit haar ooghoek hoe haar klasgenootje haar handen tot vuisten balde en weer ontspande. Medelijden schoot door Esmee heen. Instinctief deed ze een klein stapje opzij, dichter naar Erica toe, en wreef even zacht met haar hand over haar rug.

Erica keek op. Hun ogen vonden elkaar. Esmee probeerde met haar blik te zeggen: Het komt goed. Het is zo voorbij. Erica’s ogen werden iets zachter. Ze knikte bijna onmerkbaar, dankbaar voor het kleine gebaar.

"Heel goed,” zei meneer Blokker tevreden. Toen verscheen er een brede glimlach op zijn gezicht. "Een lekker wijf heeft geen hersens nodig, zeg ik altijd. Dus laat maar eens zien hoe lekker jullie zijn. Willen jullie zo vriendelijk zijn om je uit te kleden voor me?”

Erica keek geschrokken op naar meneer Blokker, alsof ze hoopte dat hij een grap maakte. Haar ogen schoten daarna naar Esmee, vol twijfel en een klein beetje wanhoop.

Esmee haalde lichtjes haar schouders op, alsof ze wilde zeggen: Ik weet het ook niet. Maar zoals afgesproken met meneer Blokker nam ze het voortouw. Ze pakte de onderkant van haar strakke topje vast en trok het langzaam over haar hoofd. Haar kleine ronde borsten kwamen vrij, de roze tepeltjes al een beetje hard van de spanning.

Erica’s ogen schoten meteen naar Esmee’s borsten. Je kon bijna de radertjes in haar hoofd zien draaien.

Toen, na een diepe zucht, pakte ook Erica haar topje vast. Ze trok het over haar hoofd. Haar enorme borsten – duidelijk de grootste van de hele klas – werden even omhoog geduwd door de stof en vielen toen zwaar neer. Haar tepels waren plat en donker, met grote tepelhoven. Het was het complete tegenovergestelde van Esmee’s borsten: waar Esmee klein, stevig en met priemende roze tepeltjes was, was Erica groot, zwaar en donker.

Meneer Blokker gebaarde met zijn hand dat ze door moesten gaan.

Esmee nam opnieuw het voortouw. Ze haakte haar vingers achter de rand van haar korte rokje en trok het langzaam over haar slanke heupen en billen naar beneden. Nu stond ze alleen nog in haar string: een klein lichtblauw lapje stof dat links en rechts met dunne zwarte linten als veter was vastgemaakt, met bovenop een klein zwart strikje. Het bedekte amper iets.

Erica volgde haar voorbeeld. Ze schoof haar rokje over haar vollere rondingen naar beneden. Daaronder droeg ze een simpele zwarte string met een rood strikje erop. Haar billen waren minder strak dan die van Esmee, maar wel ronder en voller.

Esmee vond het moeilijk om niet te staren naar het halfnaakte klasgenootje naast haar. Ze had Erica natuurlijk al honderd keer in de kleedkamer gezien, maar nooit zo. Nooit zo kwetsbaar, nooit zo bewust. Haar blik gleed even over die grote borsten, over de ronde buik, over de zwarte string die strak tussen haar billen zat.

Meneer Blokker zat nog steeds achter zijn bureau en liet zijn ogen genietend over beide meisjes glijden.

"Mooi,” zei hij zacht. "Heel mooi. Esmee, trek die string ook maar uit. En Erica… jij doet precies hetzelfde.”

Esmee’s hart klopte rustig maar zwaar. Ze haakte haar duimen achter de dunne linten van haar lichtblauwe string en begon hem langzaam naar beneden te schuiven.

Erica keek toe, haar ademhaling snel en oppervlakkig. Haar handen trilden zichtbaar toen ze hetzelfde deed met haar zwarte string.

Beide meisjes stonden nu helemaal naakt in het natuurkundelokaal. Esmee’s bleke huid met de fijne sproetjes, haar slanke taille en stevige borsten. Erica’s zachte, voluptueuze lichaam met haar enorme borsten en ronde billen.

Meneer Blokker stond op en liep langzaam om zijn bureau heen.

"Goed zo, meisjes. Nu gaan we eens kijken hoe goed jullie kunnen samenwerken…”

---

Meneer Blokker stond op van achter zijn bureau en liep langzaam om de twee naakte meisjes heen. Zijn ogen gleden genietend over hun lichamen.

"Goed,” zei hij met een lage stem. "Jullie willen allebei overgaan. Dan gaan we het leuk maken. Esmee en Erica… ik wil dat jullie elkaar tongzoenen. Nu.”

De meiden keken elkaar aan. In Esmee’s heldere blauwe ogen verscheen opeens verbazing, schrik en onzekerheid. Dit had ze niet verwacht. Ze had gedacht dat meneer Blokker hen alleen zou gebruiken, dat hij hen zou neuken, één voor één of misschien tegelijk. Maar dat ze iets met haar klasgenootje zou moeten doen… dat was nooit in haar opgekomen.

Toch was er ook een klein, verrassend gevoel van opluchting. Ze zou liever Erica zoenen dan meneer Blokker kussen. Veel liever.

Esmee deed nog een stapje dichterbij. Haar slanke, bleke lichaam met de sproetjes kwam vlak voor dat van Erica te staan. Voorzichtig legde ze haar hand op Erica’s bovenarm. Erica’s huid was warm en zacht. Esmee boog haar hoofd een beetje en drukte haar lippen zacht op die van Erica.

Erica aarzelde een seconde, maar beantwoordde de kus. Hun lippen bewogen voorzichtig, onwennig. Hun tongen raakten elkaar lichtjes aan, draaiden voorzichtig om elkaar heen.

"Ik moet veel meer passie zien als jullie over willen,” zei meneer Blokker streng.

Dat hoefde hij geen tweede keer te zeggen. Esmee voelde meteen warmte door haar lichaam trekken. Ze kuste Erica intenser, dieper. Haar handen gleden langs Erica’s nek, door haar haren, over haar rug. Erica deed precies hetzelfde. Hun zoen werd hongeriger, natter. Esmee had nog nooit zo genoten van zoenen als nu. De zachte lippen, de warme huid, de zachte borsten die bijna tegen de hare drukten… het maakte haar geil. Echt geil.

"Verken elkaars lichaam,” beval meneer Blokker. "Voel aan haar billen, haar borsten. Proef elkaars huid. Lik elkaars tepels.”

Esmee liet haar handen zonder aarzelen over Erica’s volle, ronde billen glijden. Ze kneep erin, trok ze zacht uit elkaar en kreunde van genot in Erica’s mond. Ze genoot van hoe Erica’s handen precies hetzelfde bij haar deden: over haar strakkere, kleinere billen gleden, erin knepen, ze streelden.

Esmee verbrak de zoen even. Ze stapte een klein stukje achteruit, pakte Erica’s enorme borsten met beide handen vast en boog voorover. Ze kuste de zachte huid, toen de donkere tepel. Haar tong likte er zachtjes overheen. Ze voelde hoe de tepel hard werd, naar buiten kwam en groeide onder haar aanraking. Ze zoog er even voorzichtig aan, sabbelde eraan.

Toen kwam ze weer omhoog en keek recht in Erica’s ogen.

Het voelde alsof ze in de ogen van haar geliefde keek. Alles viel opeens op zijn plaats. Dit voelde zo goed, zo fijn, zo natuurlijk. Ik val op meisjes, dacht ze in een flits. Dit is hoe het hoort te voelen.

In Erica’s ogen las ze iets anders. Acceptatie. Geen liefde, niet hetzelfde diepe genot. Erica deed gewoon wat ze moest doen om over te gaan. Maar op dat moment kon het Esmee niet schelen.

Erica begon nu plichtsgetrouw Esmee’s borsten te voelen. Ze kneedde ze zacht, bijna voorzichtig. Toen boog ze voorover en nam een van Esmee’s kleine, roze tepels in haar mond. Ze zoog eraan.

Esmee kreunde hard. Haar tepels waren heel gevoelig. Een scherpe, heerlijke tinteling schoot door haar hele lichaam. Ze greep Erica’s hoofd vast, duwde haar borst iets verder in haar mond en sloot even haar ogen.

Meneer Blokker stond een paar meter verderop en keek toe met een brede, tevreden grijns. Zijn hand lag al op zijn broek, die duidelijk begon te spannen.

"Veel beter,” mompelde hij. "Veel beter. Ga door, meisjes. Laat me zien hoe nat jullie hiervan worden.”

Esmee’s hand gleed weer naar beneden, over Erica’s buik, en bleef even hangen bij de rand van waar net nog haar string had gezeten. Haar hart bonkte. Ze wilde meer. Veel meer.

---

Meneer Blokker klapte zacht in zijn handen.

"Stoppen.”

Erica stopte meteen, haar mond liet Esmee’s tepel los met een zacht plopgeluid. Esmee volgde snel haar voorbeeld, ook al wilde ze eigenlijk niets liever dan doorgaan. Ze probeerde haar ademhaling onder controle te houden zodat niemand zou merken hoe opgewonden ze was.

"Ik wil dat jij hier met je rug op de grond gaat liggen, Esmee,” zei meneer Blokker tegen haar.

Esmee ging gehoorzaam liggen. De koude linoleumvloer drukte tegen haar rug en billen. Ze staarde even naar het plafond en dacht niet meer aan blijven zitten. Ze dacht alleen nog aan Erica. Aan de zachte lippen, de warme tong, de volle borsten die tegen haar aan hadden gedrukt.

"En jij, Erica, komt andersom bovenop haar. Standje 69. Dat ken je vast wel.”

Esmee zocht oogcontact met Erica, maar die ontweek haar blik. Langzaam liet Erica zich zakken. Ze draaide zich om en plaatste haar knieën aan weerszijden van Esmee’s hoofd. Haar kutje kwam een paar centimeter boven Esmee’s gezicht te hangen. Esmee ademde diep in – stil, zodat niemand het zou horen. Ze keek omhoog en zag Erica’s zware borsten vlak boven haar buik bungelen, de donkere tepels nog hard van de zoen.

"Geef elkaar maar eens een lekker likje,” beval meneer Blokker.

Esmee opende haar benen iets wijder, tilde haar hoofd op en likte langzaam met haar tong over de hele lengte van Erica’s kutje. Ze stopte net voordat ze bij haar anus kwam. Toen haar tong Erica’s clitje raakte, hoorde ze een zachte kreun. Dat geluidje maakte Esmee nog geiler.

Een paar tellen later voelde ze Erica’s tong voorzichtig over haar eigen gladde kutje glijden.

Maar meneer Blokker onderbrak hen alweer. Hij knielde neer achter Erica, kneedde met beide handen haar volle billen en gaf er een harde tik op. Erica schokte. Toen zette hij zijn pik tegen haar opening en duwde langzaam naar binnen.

Esmee keek van slechts enkele centimeters afstand toe hoe Erica’s kutje openrekte en de pik van meneer Blokker centimeter voor centimeter opslokte. Toen hij er helemaal in zat, zei hij hijgend:

"Esmee, sabbel aan mijn ballen.”

Esmee deed het meteen. Ze draaide haar hoofd iets en nam zijn zware balzak in haar mond. De zoute, muskusachtige mannengeur vulde haar neus. Ze verlangde naar de zoete smaak van Erica.

Zonder waarschuwing begon meneer Blokker te stoten. Hard en diep. Esmee verloor zijn ballen uit haar mond en voelde hoe zijn zak een paar keer tegen haar wang en voorhoofd tikte voordat ze haar hoofd weer plat op de grond kon leggen. Ze keek gebiologeerd toe hoe zijn pik in en uit Erica’s kutje gleed, hoe haar lipjes mee bewogen, hoe haar zware borsten bij elke stoot over Esmee’s buik schuurden.

Erica kreunde steeds harder.

"Bef Esmee, Erica! Bef haar!” riep meneer Blokker hijgend.

Esmee voelde Erica’s tong weer op haar kutje, maar door de harde stoten was het geen echt beffen meer – eerder een natte, onregelmatige lik. Toch genoot ze ervan.

Even stopte meneer Blokker.

"Esmee, lik haar clitje.”

Esmee deed het gretig. Ze voelde een soort trotse opwinding toen Erica veel harder kreunde van haar tong dan van de pik in haar kutje. Erica drukte haar heupen onbewust omlaag, tegen Esmee’s mond aan.

Maar het duurde niet lang. Meneer Blokker wilde verder. Zijn stoten werden harder, sneller. Esmee wist dat hij bijna kwam. Ze had gelijk. Hij duwde zijn pik diep naar binnen, hield hem daar en kreunde laag en lang terwijl hij klaarkwam.

"Ben je er klaar voor, Esmee?” hijgde hij. "Ik wil dat je elke druppel sperma uit haar kutje zuigt. Begrepen?”

Esmee knikte.

Langzaam trok hij zijn pik uit Erica. Meteen parelde er een witte druppel aan haar schaamlippen. Esmee zag hoe haar opening langzaam sloot. Snel drukte ze haar open mond tegen Erica’s kutje en begon te likken en te zuigen. Ze haatte de zoute smaak van meneer Blokker, ze walgde ervan, maar ze zou het zo opnieuw doen voor de kans om Erica’s kutje tegen haar mond te voelen.

Met haar tong tikte ze snel heen en weer over Erica’s clitje. Haar armen gleden omhoog, knepen even in Erica’s borsten en pakten toen stevig haar billen vast om haar nog harder tegen haar gezicht te drukken.

Af en toe proefde ze een nieuwe zoute druppel sperma, maar vooral proefde ze Erica. Erica kreunde steeds harder, hijgde, bolde haar rug en begon opeens hevig te schokken. Haar dijen trilden, haar kutje drukte ritmisch tegen Esmee’s mond terwijl ze klaarkwam.

"Goed zo, meisjes,” zei meneer Blokker tevreden, terwijl hij nog na hijgend toekeek.

Esmee bleef likken, zacht en lief, tot het schokken van Erica langzaam minder werd. Haar eigen kutje klopte van opwinding en frustratie. Ze had nog nooit zoiets geils meegemaakt.

---

Meneer Blokker trok zijn broek omhoog en keek met een tevreden grijns op de twee naakte meisjes neer die nog na hijgend op de vloer lagen.

"Jullie hebben het goed gedaan,” zei hij kalm. "Allebei. Jullie zijn over. Gefeliciteerd.”

Esmee en Erica kwamen langzaam overeind. Zonder iets te zeggen begonnen ze zich aan te kleden. Esmee trok haar lichtblauwe string weer aan, daarna haar rokje en haar strakke topje. Haar handen trilden licht, niet van schaamte, maar van iets heel anders.

Terwijl ze zich aankleedde, kon ze haar ogen bijna niet van Erica afhouden. Ze haatte meneer Blokker. Ze haatte wat hij hen had laten doen. Maar de ontdekking van Erica was dat allemaal waard geweest. Haar zachte huid, haar volle borsten, de smaak van haar kutje, de kreuntjes die ze had gemaakt. Esmee zag nu pas echt hoe mooi Erica was. Haar ronde lichaam, haar ogen, de manier waarop haar haar over haar schouders viel. Ze was verliefd. Hevig, overweldigend verliefd.

Toen ze allebei aangekleed waren en meneer Blokker hen met een laatste "veel plezier op de zesde” de deur uit had gewerkt, stonden ze samen in de stille schoolgang. De deur van het natuurkundelokaal viel achter hen dicht.

Esmee’s hart bonsde van blijdschap en opwinding. Ze draaide zich naar Erica toe, haar wangen nog rood, haar lange rode haar een beetje in de war.

"Wil je nog even mee naar mijn huis?” vroeg ze hoopvol, haar stem zacht en enthousiast. "We kunnen… gewoon even praten. Of niks doen. Gewoon samen zijn.”

Erica keek haar even aan en schudde toen haar hoofd.

"Nee, ik ga naar huis.”

"Oke…” zei Esmee zacht.

Als afscheid leunde ze voorover. Hun borsten drukten door hun shirts zacht tegen elkaar. Esmee liet haar hand meteen onder Erica’s rokje glijden, over de blote, warme billen. Ze opende haar mond en wilde haar lippen op die van Erica drukken.

Maar Erica duwde haar hard weg.

"What the fuck, lesbo!”

Esmee verstijfde. Erica draaide zich om en liep zonder nog iets te zeggen de gang uit, haar rokje zwiepend om haar benen.

Esmee bleef alleen achter. Haar hand hing nog even in de lucht. De warmte van Erica’s billen leek nog op haar vingertoppen te branden.

Ze had gedacht, of vooral gehoopt, dat Erica hetzelfde had gevoeld. Dat die middag iets speciaals tussen hen had gecreëerd. Maar niets bleek minder waar.

De tranen kwamen meteen. Heet en stil rolden ze over haar bleke wangen met de sproetjes. Ze liep de school uit, haar kleine gestalte gebogen, haar lange rode haar half voor haar gezicht. Op de fiets naar huis huilde ze zo hard dat ze bijna niet kon sturen.

Thuis vroeg haar moeder bezorgd: "Esmee, lieverd, wat is er? Gaat het wel?”

Esmee zei niks. Ze rende meteen naar boven, smeet de deur van haar kamer dicht en liet zich op bed vallen.

Ze was over. Ze had haar 8 voor natuurkunde. Ze mocht door naar de zesde met al haar vriendinnen. Maar het boeide haar opeens helemaal niet meer.

Het enige wat haar boeide was Erica.

De herinnering aan die middag. Aan haar zachte lippen, haar volle borsten, haar kreuntjes, de smaak van haar kutje tegen Esmee’s mond. Aan hoe perfect het had gevoeld.

Esmee trok haar knieën op tegen haar borst, begroef haar gezicht in haar kussen en huilde tot ze geen tranen meer over had.

Ze was verliefd geworden op een meisje dat haar nooit zou willen.

En dat deed meer pijn dan welke onvoldoende of welk schooljaar overdoen ook had kunnen doen.

Trefwoord(en): Chantage, Leraar, School, Young Adult, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!