De Avonturen Van Arthur En Laura - 10

Terwijl we de trap oplopen naar de slaapkamer, stopt Maria plotseling op de overloop. Ze kijkt

me met een mengeling van ondeugendheid en aarzeling aan. "Arthur, ik moet je iets vertellen. Jannes, mijn man... hij blijft maar zeuren om meer spanning. Hij heeft niet meer genoeg aan die filmpjes op zijn telefoon. Hij wil het in het echt zien. Hij zei me dat hij zelfs bereid is om jouw tuin het hele jaar door perfect in orde te maken, gratis en voor niets, als hij maar één keer mag toekijken."

Ik lach kort en kijk naar Laura. "Een hovenier die mijn tuin gratis doet in ruil voor een showtje? Als hij alleen wil kijken, vind ik het best."

Laura krijgt een glans in haar ogen. "Ik vind het een waanzinnig geil idee," spint ze. "Een man die daar zit en helemaal gek wordt terwijl hij zijn eigen vrouw en een geil sletje als ik ziet neuken met een man die zijn vader had kunnen zijn. Laten we hem nu bellen."

Maria pakt trillend haar telefoon en zet hem op de luidspreker. "Jannes? Arthur vindt het goed. Je mag komen. Maar luister goed: je komt direct, je gaat op de stoel in de hoek van de slaapkamer zitten en je raakt jezelf met geen vinger aan. Als je je hand in je broek steekt, lig je eruit. Begrepen?"

"Ik... ik ben er over vijf minuten!" stamelt Jannes aan de andere kant van de lijn, zijn stem schor van de plotselinge opwinding.

Nog geen tien minuten later horen we de voordeur en sluipt Jannes de slaapkamer binnen. Hij ziet er ongemakkelijk uit in zijn hovenierskleding, zijn ogen schieten wild door de kamer. Ik wijs zwijgend naar de houten stoel in de hoek. Hij gaat zitten, zijn handen stevig om de leuningen geklemd, zijn ademhaling nu al zwaar.

Maria en Laura beginnen zich langzaam uit te kleden, midden in de kamer, pal voor zijn neus. Maria kijkt haar man uitdagend aan terwijl ze haar bh losmaakt en haar volle borsten bevrijdt. "Kijk maar goed, Jannes," fluistert ze. Laura gaat nog een stap verder; ze knielt voor me neer en begint mijn staalharde knots te kussen, terwijl ze met haar ogen Jannes provoceert.

Jannes zit op het puntje van zijn stoel. Ik zie zijn kaken op elkaar klemmen en zijn knokkels wit worden terwijl hij de leuningen bijna verbrijzelt. Zijn blik is gefixeerd op de plek waar Laura's lippen mijn huid raken. Hij wil bewegen, hij wil zijn hand naar zijn kruis brengen waar een enorme bult in zijn werkbroek zichtbaar is, maar elke keer als hij zijn vingers beweegt, geeft Maria hem een bestraffende blik.

"Niet aanraken, Jannes," zegt ze streng, terwijl ze haar benen wijd spreidt en mij naar zich toe trekt. "Alleen kijken hoe een echte Meester het doet."

Ik begin Maria hard en ritmisch te neuken op de rand van het bed, terwijl Laura mijn ballen likt en Jannes recht in zijn ogen kijkt. Het geluid van de natte stoten en het gekreun van de twee vrouwen vult de kamer. Jannes zit daar als een bezetene, zijn hele lichaam trilt van de ingehouden lust. Hij hapt naar adem, zijn ogen puilen bijna uit hun kassen van de visuele overdaad. Hij probeert onopvallend met zijn bekken tegen de stoel te schuren om wat verlichting te vinden, maar ik wijs hem met een dwingende vinger terecht.

Hij moet de kwelling tot het einde toe ondergaan: getuige zijn van de totale overgave van zijn vrouw aan een man van zeventig, terwijl hijzelf gereduceerd is tot niets meer dan een toeschouwer die straks als beloning de heg mag gaan knippen.

Maria kijkt me over haar schouder aan, haar ogen glinsterend van een bijna perverse ondeugendheid. Ze weet precies waar Jannes de grens altijd heeft getrokken. "Arthur," smeekt ze met een hese, quasi-smekende stem die luid genoeg is voor de hoek van de kamer. "Alsjeblieft... ik wil dat je me in mijn kontje neukt. Nu. Ik wil voelen hoe groot je bent in mijn kleinste gaatje."

In de hoek hoor ik Jannes een verstikt geluid maken, een soort halfslachtige protestkreet die onmiddellijk sterft in zijn keel. Hij grijpt de stoelpoten zo hard vast dat het hout kraakt. Dit was hun grote taboe, de grens die hij nooit mocht overschrijden.

Maria gaat op haar knieën en elle bogen op de rand van het bed liggen, haar achterwerk uitdagend omhoog gestoken in de richting van haar man. "Kijk goed, Jannes," plaagt ze hem wreed. "Dit strakke kontje is alleen voor de Meester. Jij was te voorzichtig, hij is de enige die dit verdient."

Laura, die de dynamiek perfect aanvoelt, kruipt bovenop Maria. Ze positioneert haar vochtige kut precies boven het achterwerk van Maria, zodat hun beide openingen als een uitnodigend menu voor me liggen. Ik spuug in mijn hand, smeer mijn staalharde knots in, waarbij ik ook nog wat kutvocht van de dames gebruik en zet hem tegen de strakke kringspier van Maria. Met één gecontroleerde, krachtige stoot druk ik door de weerstand heen.

Maria slaakt een schrille, rauwe kreet van pijn die onmiddellijk omslaat in een extatisch gekreun. In de hoek zie ik Jannes letterlijk van zijn stoel omhoog komen, zijn gezicht paars aangelopen. "Blijf zitten!" snauw ik hem toe, terwijl ik Maria diep begin te nemen.

Dan begint het spel van de afwisseling. Ik trek me terug uit de hete klem van Maria's reet en stoot in één beweging door in de drijfnatte kut van Laura, die boven haar hangt. De twee vrouwen worden knotsgeil van deze dubbele penetratie. Ze beginnen beschamende dingen naar de hoek te roepen.

"Kijk hoe hij ons tegelijk gebruikt, Jannes!" roept Laura, terwijl ze haar hoofd achterover gooit. "Zo zou je mij ook wel willen neuken, is het niet? Misschien roep ik je wel een keertje als ik me verveel en jij in de tuin bezig bent. Dan zuig ik je hele piemeltje naar binnen. Maar misschien ook niet. Je bent niets meer dan een toeschouwer bij je eigen vrouw! Voel je je nu een echte man, terwijl je daar op je handjes zit?"

Maria doet er nog een schepje bovenop terwijl ik haar kontje weer met volle kracht binnendring. "Oh god, Arthur, scheur me maar open! Jannes kon dit nooit, hij was veel te bang voor een beetje echte pijn en genot!"

Jannes is een wrak. Hij trilt over zijn hele lichaam, zijn ogen schieten heen en weer tussen de twee vrouwen die als een kluwen van vlees en lust voor hem op het bed liggen. Hij hapt naar adem als een vis op het droge, zijn handen krampachtig op zijn knieën om te voorkomen dat hij zijn stijve lid aanraakt dat als een tentstok tegen zijn werkbroek drukt. De vernedering is totaal; hij ziet hoe zijn vrouw de grens overgaat waar hij jarenlang alleen maar van kon dromen, en hij mag alleen maar toekijken hoe de tuinman van haar verlangens het werk afmaakt.

Ik ga stug en onvermoeibaar door, mijn bewegingen krachtig en ritmisch terwijl de sfeer in de kamer bijna bedwelmend wordt. Laura, die de opwinding tot het uiterste wil drijven, verplaatst zich behendig. In plaats van haar kut boven Maria’s achterwerk te houden, draait ze zich om en brengt haar mond vlak bij het doel.

Nu begint een waanzinnige afwisseling: ik trek me terug uit de hete, strakke reet van Maria en stoot direct door, diep in de gretige mond van Laura. Ze omsluit me volledig met haar lippen en tong, haar ogen wijd open terwijl ze Jannes in de hoek strak blijft aankijken. Het contrast tussen de strakke klem van Maria’s kontje en de warme, vochtige overgave van Laura’s mond zweept me op naar een ongekend niveau.

Maria is inmiddels in een andere wereld. Haar nagels graven zich diep in de lakens en haar ademhaling verandert in een ononderbroken, rauw gekreun. Wanneer ik haar reet weer met volle kracht binnendring, gebeurt het: ze verkrampt volledig, haar rug trekt hol en ze slaakt een schreeuw die door merg en been gaat. Ze beleeft een anaal orgasme zoals ze dat in al haar jaren met Jannes nooit voor mogelijk had gehouden. De schokgolven trekken door haar hele lichaam en ik voel hoe haar kringspier ritmisch om mijn knots samentrekt, een sensatie die zo intens is dat ik zelf ook bijna het breekpunt bereik.

Laura geniet zichtbaar van elke seconde; ze sabbelt op mijn eikel telkens wanneer ik uit Maria trek, haar gezicht glanzend van geilheid. "Kijk dan, Jannes!" roept ze tussen twee stoten door, haar stem schor van de opwinding. "Kijk hoe je vrouw trilt onder een echte man! Dit gaat ze nooit meer vergeten!"

De dynamiek op het bed verschuift met een soepele, geoefende beweging. Laura draait zich om en spreidt haar benen wijd voor me uit, haar ogen nog steeds priemend gericht op de hoek waar Jannes zit te trillen. Terwijl ik haar vochtige kut binnendring en het tempo direct weer hoog opvoer, komt Maria pal voor mijn gezicht zitten.

Ze pakt haar zware, volle borsten en duwt ze bijna gewelddadig tegen mijn lippen aan. "Hier, Arthur," steunt ze, terwijl ze haar tepels hard tussen haar vingers rolt. "Zuig ze leeg. Laat die toeschouwer zien hoe je mijn hele lichaam opeist."

Ik pak haar dikke borsten in mijn handen en begin er gulzig op te zuigen, mijn tong spelend rond haar stijve tepels, terwijl ik beneden Laura genadeloos hard neuk. Het geluid van de natte stoten in Laura en het geslobber aan Maria’s borsten vult de kamer.

Laura kan het niet laten om de dolk nog wat dieper in het vlees van Jannes te steken. Terwijl ze ritmisch tegen me aan bonkt, wijst ze naar hem. "Kijk hem zitten!" lacht ze hees. "Je vrouw geeft je de show van je leven, hovenier! Zie je hoe haar tieten in de mond van de Meester verdwijnen? Dat is de mond die ze straks gaat kussen, nadat hij zijn zaad over ons heen heeft gespoten!"

Maria geniet zichtbaar van de vernedering van haar man. Ze gooit haar hoofd achterover terwijl ik aan haar borst trek. "Oh god, Arthur... zuig harder! Jannes durfde ze nooit zo aan te raken,

hij was altijd zo... voorzichtig." Ze kijkt naar de hoek met een blik van puur medelijden.

"Morgenochtend kun je de struiken in de voortuin van Arthur wel heel kort snoeien, Jannes. Want dit beeld krijg je nooit meer van je netvlies."

De spanning in de kamer bereikt een absoluut breekpunt. Ik voel de druk onderin mijn buik

opbouwen als een vulkaan die op het punt van uitbarsten staat. "Nu!" snauw ik, en reflexmatig laten Maria en Laura zich op hun knieën zakken voor de rand van het bed. Hun monden zijn ver opengesperd, hun ogen vol aanbidding en hunkering.

Ik trek me terug en met een krachtige beweging komt de eerste straal vrij. Een dikke, hete lading schiet recht in de mond van Maria, die het gulzig opvangt. De volgende straal richt ik op Laura, die haar tong naar buiten steekt om elke druppel te verwelkomen. Om en om spuit ik mijn zaad in beide monden, een schouwspel dat Jannes vanuit de hoek met een mengeling van afschuw en diepe geilheid gadeslaat. Ze slikken het door alsof het de heerlijkste nectar is uit het land van melk en honing, hun kelen ritmisch bewegend terwijl ze me helemaal leegzuigen.

Dan is de rust wedergekeerd, althans voor ons. Maria staat op, veegt een laatste druppel van haar mondhoek en kijkt Jannes koud aan. "Het is voorbij voor jou, Jannes. Ga naar huis," zegt ze met een stem die geen tegenspraak duldt. Ik blijf hier vannacht." En luister goed: als ik morgenochtend merk dat je met jezelf aan de slag bent geweest om deze druk kwijt te raken, krijg je twee maanden lang geen seks van mij. Geen vinger, niets. Begrepen?"

Jannes knikt trillend, zijn gezicht een masker van frustratie. Maria loopt op hem toe, pakt zijn hoofd vast en geeft hem een diepe, langdurige tongzoen. Ze laat hem alles proeven—mij, Laura, en de nasmaak van de hele nacht—voordat ze hem de deur uit duwt. "Morgenochtend om acht uur sta je in de tuin van de Meester. Met je snoeischaar," is haar laatste bevel.

De volgende morgen worden we heerlijk loom wakker onder de zware lakens. Het eerste wat tot ons doordringt, is niet het getjilp van vogels, maar het ronkende geluid van een freesmachine in de achtertuin. Jannes is blijkbaar al een uur bezig; hij neemt zijn straf en zijn belofte uiterst serieus.

Voordat we echter ook maar aan opstaan denken, glijden Maria en Laura onder het dekbed. Hun handen en monden vinden elkaar en mij in een perfect gecoördineerde, gezamenlijke pijpbeurt. Het is de ultieme manier om wakker te worden: twee monden die strijden om elke millimeter van mijn herrijzende knots.

Na deze vloeibare start verplaatsen we ons naar de badkamer. Maria, die blijkbaar een enorme honger heeft gekregen, trekt zich na een korte opfrisbeurt terug. Ze loopt volledig naakt, met haar billen nog trillend van de inspanning van gisteravond, de trap af om het ontbijt te maken. Laura blijft achter. "Ik heb nog niet genoeg van je," spint ze, terwijl ze me onder de krachtige stralen van de douche tegen de tegels duwt. We neuken staand, het warme water kletterend over onze lichamen, terwijl we door het raampje van de badkamer een glimp opvangen van een zwoegende Jannes.

Beneden in de eetkamer is het schouwspel compleet. Maria heeft een vorstelijk ontbijt neergezet. Terwijl ik aan de kop van de tafel zit, word ik door de dames schaamteloos verwend. Maria voert me stukjes warm stokbrood met brie, terwijl ze over de tafel leunt zodat haar zware borsten over mijn armen schuren. Laura zit op haar knieën naast mijn stoel en wisselt kusjes op mijn wang af met het plagen van mijn stijve lid onder de tafel.

Buiten, achter de glazen schuifpui, is Jannes bezig met de freesmachine. Hij zweet zich kapot en zijn gezicht is rood van de inspanning en de emotie. Elke keer als hij de machine keert, kijkt hij recht de woonkamer in. Hij ziet alles: de naakte lichamen van zijn vrouw en haar vriendin, de manier waarop ze mij aanbidden, en de totale overgave waarmee zij zich aan mijn voeten werpen. Hij moet toekijken hoe Maria haar borsten aanbiedt als dessert, terwijl hijzelf het gazon moet omploegen om letterlijk en figuurlijk ruimte te maken voor de nieuwe oogst van de Meester.

"Kijk hem eens werken," lacht Maria, terwijl ze een druppel sap van haar lip likt en provocerend naar de ruit zwaait. "Hij heeft nog nooit zo hard zijn best gedaan in de tuin. Misschien moeten we hem straks een glas water gunnen... als hij braaf is."

Nadat we de laatste restjes van het ontbijt hebben genuttigd, kleden Maria en Laura zich op hun gemak aan. Ze ruimen de keuken en de kamer weer perfect op, alsof er nooit een

bacchanaal heeft plaatsgevonden. Met een laatste, veelzeggende kus en een kneep in mijn zij

nemen ze afscheid.

Ik blijf alleen achter en loop naar het raam. Jannes is inmiddels bezig met de hark, zijn rug gebogen, een beeld van absolute gehoorzaamheid. Hij ploetert voort in de aarde die hij zojuist heeft omgeploegd, terwijl hij af en toe schichtig naar de schuifpui kijkt waar zijn fantasie en zijn werkelijkheid vannacht zo hardhandig botsten.

Mijn aandacht wordt echter getrokken door geluiden op de oprit. Ik loop naar de voordeur en stap naar buiten. Daar staat een groepje buurtkinderen, een jaar of acht tot dertien oud, om de Bugatti heen. Ze staan er met open mond naar te kijken, hun fietsjes achteloos in de berm gesmeten.

Een jochie met een bril staat met zijn neus bijna tegen het zijruitje gedrukt. "Kijk die

kilometerteller!" roept hij opgewonden naar zijn vriendjes. "Die gaat tot 350! Man, deze auto moet echt bizar hard kunnen, dat heb ik op internet gezien. Dit is een monster!"

Een meisje met een paardenstaart staat naast hem en kijkt hem bewonderend aan, onder de indruk van zoveel technische kennis. "Echt waar, Tim? 350? Dat is sneller dan een vliegtuig bij de start!"

Maar een andere meid, wat brutaler met haar handen in de zakken van haar spijkerjasje, haalt haar schouders op en loopt om de neus van de auto heen. Ze kijkt me recht aan wanneer ze me op de drempel ziet staan. "Dat die teller tot 350 gaat, betekent helemaal niets," zegt ze eigenwijs. "Het gaat erom wie er achter het stuur zit en of diegene het lef heeft om het

gaspedaal ook echt in te trappen. Een snelle auto met een trage bestuurder is gewoon een dure parkeerplaats."

De rest van de groep valt stil en kijkt van het meisje naar mij. Ze voelen de autoriteit die van de Bugatti afstraalt, maar ze zijn vooral benieuwd naar de man die de sleutels van dit ruimteschip in zijn zak heeft.

Ik glimlach en loop langzaam de oprit op. "Ze heeft gelijk," zeg ik kalm, terwijl ik de afstandsbediening uit mijn zak haal. Met een zachte piep-piep klappen de zijspiegels uit en lichten de futuristische koplampen kort op.

"Zullen we een ritje maken?" vraag ik met een uitdagende glimlach.

Het effect is onmiddellijk. "JA! VET! ECHT?!" schreeuwen ze in koor door elkaar heen. De brutale meid van dertien staat als eerste bij de passagiersdeur, terwijl de rest zich naar achteren haast. De deuren van de Bugatti vallen met een gedempte, rijke plof dicht, waardoor de geluiden van de straat plotseling mijlenver weg lijken. De kinderen laten hun handen over het zachte leer en het glanzende carbon glijden alsof ze een heiligdom zijn binnengegaan.

Ik start de motor. De diepe, dreunende bas van de W16-motor doet de ruiten van de buren trillen. Terwijl we langzaam de Stille Straat uitrollen, zie ik door de achterruit Jannes in de tuin even stoppen met harken; hij kijkt met een mengeling van afgunst en ontzag naar de stofwolk die we achterlaten.

Eenmaal op de provinciale weg beginnen de verhalen. "Mijn pa zegt dat dit soort auto's meer kosten dan een heel huizenblok," zegt Tim met grote ogen terwijl hij naar het dashboard staart. Het meisje met de paardenstaart vraagt zich af of de stoelen van echt krokodillenleer zijn,

terwijl de brutale meid voorin alleen maar naar de snelheidsmeter kijkt. "Gaat u het doen, meneer Arthur? Gaat u laten zien wat hij kan?"

Ik glimlach alleen maar en stuur de oprit van de A12 op. De weg voor ons is vrij. "Houd je vast," zeg ik kalm.

Ik trap het gaspedaal in. De versnelling is niet te vergelijken met een normale auto; het is alsof we door een enorme onzichtbare hand naar voren worden geschoten. De kinderen worden diep in hun stoelen gedrukt, hun monden vallen open maar er komt geen geluid uit door de pure G-krachten. De teller klimt razendsnel: 120... 150... 180... en dan, heel even, tikken we de 200 aan.

Het fluiten van de turbo's en het gebrul van de zestien cilinders vullen de cabine. De kids gaan nu helemaal uit hun dak. "WAAAUW!" brult Tim. "Kijk die bomen, het zijn net strepen!" De brutale meid naast me heeft een grijns van oor tot oor. "Oké," roept ze boven het geweld uit, "U heeft het lef! Dit is het vetste wat ik ooit heb meegemaakt!"

Na een paar kilometer laat ik het gas los en zakken we weer naar een beschaafde snelheid. De adrenaline giert door de auto. De kinderen praten honderduit, hun wangen rood van de opwinding. Ze voelen zich voor even de koningen van de wereld.

Ik besluit om hen op een ijsje te trakteren. Het zonnetje schijnt fel op de lak van de Bugatti terwijl we stapvoets door de nauwe straatjes van het stadje rijden. De reacties zijn overal hetzelfde: hoofden draaien om, fietsers remmen af en mensen op terrasjes laten hun vorkje halverwege hun mond hangen. Ik voel me de kapitein van een ruimteschip dat per ongeluk in een middeleeuws dorpje is geland.

Op de markt parkeer ik de bolide pal voor de ijssalon. De deuren klappen open en de kinderen stappen uit als kleine beroemdheden. Binnen dertig seconden staat er een kring van toeristen en locals om de auto heen. Terwijl de rest van de groep druk wijzend en lachend hun ijsjes uitzoekt, strijken we neer op het terras.

Het brutale meisje, dat zichzelf inmiddels als mijn officieuze copiloot beschouwt, komt pal naast me zitten. Ze likt langzaam aan haar bolletje pistache-ijs, maar haar blik is niet bij het ijs. Ze kijkt me met een volwassenheid aan die me even uit mijn evenwicht brengt.

"Meneer Arthur," begint ze, terwijl ze haar stem verlaagt zodat de andere kinderen het niet horen. "Ik moet u iets vertellen. Gisteravond... ik kon niet slapen. Mama en papa waren beneden luidruchtig aan het praten, of eigenlijk was het meer ruzie. Ik ben bij de deur van de woonkamer gaan zitten om te luisteren."

Ze neemt een hapje van haar ijsje en kijkt me diep in de ogen aan. "Mama vertelde papa precies hoe lekker ze door u was geneukt. Ze was heel expliciet, ze zei dat ze zich nog nooit zo'n vrouw had gevoeld. Papa vond het helemaal niet fijn, hij werd rood en wilde haar de les lezen. Hij zei dat het schandelijk was." Ze grinnikt even. "Maar mama zei gewoon dat hij niet moest zeuren en dat ze het zo weer zou doen als ze de kans kreeg. Ze zei dat hij maar een voorbeeld aan u moest nemen."

Ik blijf even stil, verrast door de openheid van dit kind. De sociale controle in de Stille Straat is blijkbaar nog poreuzer dan ik dacht.

Dan leunt ze iets dichterbij, haar ogen fonkelen van een soort vroege wijsheid. "Weet u, meneer Arthur... als ik later groot ben, dan wil ik ook eens met u neuken. Want zoals mama het vertelde, moet het wel heel bijzonder zijn. Ik wil ook zo kunnen stralen als zij vanmorgen bij het ontbijt."

Ik kijk naar haar—een jong meisje dat aan de vooravond van haar eigen ontdekkingstocht staat

—en dan naar de menigte rond de Bugatti. De wereld van de volwassenen in dit stadje is een web van geheimen, maar hier, op dit terras, lijkt alles glashelder.

"Je hebt een verstandige moeder," zeg ik rustig, terwijl ik een hap van mijn eigen ijs neem. "Maar laten we afspreken dat we eerst zorgen dat je je diploma haalt, deal?"

Ze lacht, een helder en ondeugend geluid. "Deal. Maar die Bugatti... die moet u dan wel houden."

De terugrit naar de Stille Straat is een triomftocht. De kinderen achterin zijn nog steeds aan het nagenieten, maar het brutaaltje naast me is opvallend stil. Ze kijkt uit het raam met een wetende blik, alsof ze nu een geheim deelt met de "koning van de straat".

Zodra ik de oprit opdraai, zie ik dat het sociale klimaat in de straat is veranderd. De moeders staan niet meer alleen bij hun eigen hekken; ze hebben zich verzameld voor mijn huis. In het midden staat Karin, de moeder van het brutale meisje. Ze ziet er fantastisch uit in een strakke spijkerbroek en een bloesje dat net één knoopje te ver openstaat. Haar man staat een paar meter verderop met zijn armen over elkaar, zijn gezicht een onweerswolk.

De deuren van de Bugatti zwaaien open. De kinderen stormen naar buiten, overmeesterd door adrenaline. "Mama! Mama! We gingen tweehonderd! En we hebben ijsjes gegeten!"

Karin loopt op de auto toe, negeert de boze blik van haar man volledig en kijkt me recht aan. "Ik hoorde dat je de jeugd een lesje in snelheid hebt gegeven, Arthur," zegt ze met een stem die druipt van de dubbele bodems. Ze leunt even tegen de glimmende flank van de wagen, haar heup uitdagend opzij gedrukt. "Bedankt dat je op mijn dochter hebt gepast. Ze is nogal... veeleisend, net als haar moeder."

De andere moeders dringen naar voren. De sfeer is geladen. Ze hebben allemaal de selfie van Isabella gezien, ze zien nu deze peperdure bolide, en ze voelen de spanning die Karin gisteravond thuis heeft veroorzaakt.

"Arthur," roept Sophie lachend, "als je de kinderen trakteert op ijs, waar trakteer je ons dan op? Wij hebben ook wel behoefte aan een ritje waarbij we de tweehonderd aantikken."

Ik stap uit de auto en voel de ogen van de hele straat op me rusten. Zelfs Jannes is gestopt met harken en kijkt toe vanaf het gazon. Ik ben niet langer alleen hun buurman of de man die hun tuinen en huizen bekijkt; ik ben het middelpunt van hun diepste verlangens en hun grootste angsten geworden.

Karin komt nog een stapje dichterbij en fluistert, net hard genoeg zodat haar man het kan horen: "Hij heeft gelijk hoor, Arthur. Je bent een gevaar voor de openbare orde. Maar wel het lekkerste gevaar dat we ooit hebben gehad."

De laatste kinderstemmen sterven weg in de straat terwijl de groepen uiteengaan. Karin legt

een hand op de schouder van haar dochter Ellen, die nog een laatste keer enthousiast naar de Bugatti zwaait. Terwijl ze achter hun humeurige vader aanlopen, draaien moeder en dochter zich vrijwel gelijktijdig om. De blik in hun ogen is identiek: een mengeling van bewondering, verlangen en een diepe, bijna verliefde connectie. Het is een beeld dat me bijblijft als ik de zware voordeur achter me dichttrek.

Binnen valt de stilte als een warme deken over me heen. De adrenaline van de 200 km/u en de drukte van de vrouwen en kinderen ebt langzaam weg. Ik loop naar de geluidsinstallatie en zet Debussy op. De dromerige, zwellende klanken van 'La mer' vullen de kamer, alsof de golven van de oceaan door mijn woonkamer rollen.

Klik hier om te beluisteren (nieuw tabblad)

Ik plof neer in mijn vertrouwde lederen fauteuil. Terwijl de muziek aanzwelt, dwalen mijn gedachten terug naar wat Ellen me op het terras vertelde. De eerlijkheid van dat meisje, de wetenschap dat ik de dynamiek in haar ouderlijk huis voorgoed heb veranderd, en de herinnering aan de passie van haar moeder... het voert me mee naar een diepe rust. Met de geur van het dure autoleer nog in mijn neus en het ritme van de zee in mijn oren, val ik in een diepe, droomloze slaap.

TRIIING!

De deurbel gaat niet één keer, maar blijft hardnekkig en bruut rinkelen, alsof iemand zijn vinger op de knop houdt en niet van plan is hem eraf te halen. Ik schrik met een schok wakker uit mijn fauteuil. 'La mer' is inmiddels bij een stormachtig fragment aanbeland, wat de chaos in mijn hoofd alleen maar groter maakt.

Ik wrijf de slaap uit mijn ogen en kijk op de klok. Ik heb een uur geslapen. Wie durft er op deze manier mijn rust te verstoren? Is het een van de echtgenoten die verhaal komt halen? Is het Maria met een nieuw 'noodgeval'? Of is het iets heel anders?

Ik sta op, trek mijn shirt recht en loop naar de gang. Door het melkglas van de voordeur zie ik de contouren van twee personen.

Ik doe de deur open en tot mijn verbazing staan Karin en Ellen daar weer op de drempel. Karin

ziet er wat opgejaagd uit, haar wangen licht blozend, terwijl Ellen juist diezelfde onverstoorbare, ondeugende blik heeft als vanmiddag bij de ijssalon.

"Mogen we even binnenkomen, Arthur?" vraagt Karin haastig, terwijl ze schichtig over haar schouder naar de straat kijkt.

Ik ga ze voor naar de keuken, de plek waar de meeste geheimen in dit huis gedeeld worden. Terwijl ik het koffiezetapparaat laat pruttelen voor Karin en een groot glas frisdrank voor Ellen inschenk, valt er een korte, geladen stilte.

Karin neemt een diepe zucht en kijkt me recht aan. "Arthur, Ellen heeft me verteld wat ze op het terras tegen je heeft gezegd. Over... over het gesprek tussen mij en haar vader

gisteravond." Ze wrijft even over haar voorhoofd. "Kijk, we zijn thuis altijd heel open over seks.

We vinden dat kinderen moeten weten dat het iets natuurlijks is, maar ik wilde toch mijn excuses aanbieden. Het was niet de bedoeling dat zij onze... privézaken zo bij jou op tafel zou gooien. Ze is soms wat té eerlijk."

Ellen neemt ondertussen een grote slok van haar frisdrank, haar ogen glinsteren geamuseerd boven de rand van het glas. Ze lijkt totaal niet onder de indruk van haar moeders excuses.

Integendeel, ze kijkt me aan met een samenzweerderige blik die zegt: wij weten wel beter.

"Het geeft niet, Karin," zeg ik kalm terwijl ik de koffie voor haar neerzet. "Eerlijkheid is een schaars goed in deze straat."

Maar Ellen is nog niet klaar. Ze leunt naar voren op het aanrecht en laat een bommetje vallen. "Ik heb net trouwens ook met Myrthe gepraat," zegt ze ineens, haar stem vol opwinding. "Ze belde me meteen nadat ze bij jou weg was. Ze was nog helemaal aan het trillen, ze zei dat het het spannendste was wat ze ooit had meegemaakt. Ze vertelde me álles, meneer Arthur. Over de eikenhouten tafel, over hoe de andere vrouwen stonden te kijken... en over hoe jij haar hebt 'geneukt en ontmaagd'."

Karin verslikt zich bijna in haar koffie en kijkt haar dochter met grote ogen aan. "Ellen! Heb je het daar nu al over met je vriendinnen?"

Ellen haalt onverstoorbaar haar schouders op. "Natuurlijk, mam. Myrthe is mijn beste vriendin. Ze zei dat ze zich nu pas echt een vrouw voelt. En ze zei ook dat ik heel goed naar haar moest luisteren, want over een paar jaar is het mijn beurt." Ze kijkt me weer aan, diep in mijn ogen, met een brutale glimlach. "Het was echt een heel spannend verhaal om te horen. Ik wist niet dat een tafel zo multifunctioneel kon zijn."

Karin kijkt Ellen aan met een blik die geen tegenspraak duldt. "Ellen, ga jij maar even in de woonkamer wachten. Mama en meneer Arthur moeten even iets onder vier ogen bespreken."

Ik zie Ellen aarzelen, maar ik grijp in. "Je mag ook wel even een spelletje doen op mijn tablet, die ligt daar op de salontafel," zeg ik met een knipoog. Ellen grijnst breed, pakt haar glas frisdrank en loopt met een triomfantelijke zwaai van haar heupen de kamer uit.

Zodra de keukendeur in het slot valt, draait Karin zich naar me toe. Ze leunt tegen het aanrecht en kijkt me diep in de ogen. "Ik wist niet dat Ellen al zo rijp was, Arthur. En zoveel inzicht..." Ze schudt haar hoofd, bijna in ongeloof. "Blijkbaar hebben we haar toch goed opgevoed. Ik had nooit geweten dat ze zo volwassen met seks omging. Ze praat erover alsof het de normaalste zaak van de wereld is, zonder enige gêne."

Ik knik langzaam terwijl ik mijn koffiekopje neerzet. "Ja, sommige meisjes rijpen sneller dan andere, Karin. De een blijft lang een kind, de ander kijkt de wereld al vroeg met volwassen ogen aan."

Karin bijt even op haar onderlip en komt een stapje dichterbij. De sfeer in de keuken verandert; de moederlijke bezorgdheid maakt plaats voor een rauwe, persoonlijke bekentenis. "Ik was ook zo," fluistert ze. "Ik was ook heel vroeg rijp. Mijn eerste seksuele ervaringen... die had ik zelfs al toen ik tien was. Gewoon ontdekken, spelen, maar ik wist toen al precies wat het met me deed."

Ze kijkt even naar de keukendeur om te checken of Ellen echt weg is en gaat dan verder. "Op mijn twaalfde had ik al een vriendje van zeventien. Hij was natuurlijk veel ouder, maar ik wilde hem. Ik was degene die hem verleidde. Op die leeftijd heeft hij me ook ontmaagd. Ik was er

helemaal klaar voor, net zoals Myrthe dat blijkbaar was op die tafel van jou."

Ze legt haar hand op mijn arm en ik voel de hitte van haar huid. "Als ik Ellen zo hoor praten, zie ik mezelf weer. En als ik hoor hoe zij over jou praat... dan weet ik dat zij diezelfde honger heeft die ik vroeger had. En die ik nu, na gisteravond, weer helemaal terug heb."

De wetenschap dat Karin haar eigen vroege ervaringen spiegelt aan die van haar dochter, brengt een nieuwe, zinderende laag in ons gesprek. Ze staat daar, een volwassen vrouw met een verleden dat net zo onstuimig is als de toekomst die Ellen voor zichzelf lijkt te schetsen.

De bekentenis over haar eigen vroege ontwaken heeft bij Karin een sluimerend vuur

aangewakkerd. Haar ademhaling versnelt en haar blik wordt troebel van verlangen. Ze grijpt me bij mijn schouders en drukt haar lippen op de mijne in een kus die smaakt naar jaren van opgekropte honger.

"Arthur," fluistert ze hees tegen mijn oor, terwijl haar hand doelgericht naar mijn kruis zakt en de harde contouren van mijn lid verkent. "Neem me nog even snel... ik hunker ernaar. Ellen is toch druk met die tablet, die hoort niets."

Zonder op antwoord te wachten laat ze zich op haar knieën zakken op de keukenvloer. Ze rits op routineuze wijze mijn broek open. Mijn piemel, die door haar verhaal en de nabijheid van

zoveel vrouwelijke aandacht alweer strak stond, zwiept met een slag naar buiten. Karin vangt hem onmiddellijk op en neemt hem diep in haar mond. Ze pijpt me met een gretigheid en ervaring die haar woorden van zojuist bevestigen; ze weet precies wat ze doet en hoe ze me in recordtempo naar de rand moet brengen.

Na een paar minuten van intensief zuigwerk komt ze omhoog. Haar ogen fonkelen. Ze draait zich om en buigt voorover over de keukentafel, tussen de koffiekopjes. In één beweging trek ik haar stringetje naar haar knieën. Haar blanke billen lichten op in het middaglicht. Ik pak haar stevig bij haar heupen en ram hem er in één keer diep in.

Karin slaakt een rauwe kreun die ze smoort tegen de tafel. Ik neuk haar krachtig en meedogenloos, het ritme opzwepend terwijl het geluid van vlees op vlees door de keuken echoot. Binnen twee minuten voel ik haar binnenkant verkrampen; ze bereikt een explosief hoogtepunt en trilt over haar hele lichaam. Die sensatie trekt mij direct mee over de rand. Met een gesmoorde brul spuit ik mijn zaad diep in haar schoot, terwijl ik haar stevig tegen de tafel gedrukt houd.

Terwijl ik daar sta, hijgend en trillend van de ontlading, kijk ik toevallig over de schouder van Karin heen naar de keukendeur. Daar, door een kier van slechts een paar centimeter, zie ik Ellen staan. Ze staat daar doodstil, geen tablet meer te bekennen. Ze kijkt me geamuseerd en met een onthutsend volwassen blik diep in de ogen. Er speelt een klein, triomfantelijk lachje om haar mondhoeken.

Ze heeft alles gezien…

Was getekend:John Adams

Het verhaal vordert gestaag, ik hoop dat je tot nu toe genoten hebt als je het leuk vond of suggesties hebt mag je dat melden via een reactie of via de mail (op mijn profiel pagina) ik kijk er naar uit

.

Trefwoord(en): 50 Plus, Anaal, Badkamer, Beste Vriendin, Buren, Buurman, Buurvrouw, Cuckold, Dochter, Droom, Dubbele Penetratie, Eerste Keer, Huisvrouw, Jong En Oud, Keuken, Klaarkomen, Meester, Moeder, Ontmaagd, Oraal, Orgasme, Pijn, Pijpen, Pik, Plagen, Porno, Slaapkamer, Slet, Slikken, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!