Door: Stanzie
Datum: 26-01-2026 | Cijfer: 9.7 | Gelezen: 1795
Lengte: Lang | Leestijd: 28 minuten | Lezers Online: 8
Lengte: Lang | Leestijd: 28 minuten | Lezers Online: 8
Vervolg op: Te Nemen Of Te Laten - 18

Op het moment dat ik mijn telefoon van het nachtkastje wilde pakken om te kijken hoe laat het was, kwam Frank vanuit de badkamer de slaapkamer binnen, met niet meer om het lijf dan een grijze boxerslip. Zijn haren waren nog niet helemaal droog, dus allicht kwam hij net onder de douche vandaan.
“Goedemorgen, schone slaapster,” glimlachte hij, toen hij zag dat ik wakker was. “Lekker geslapen?”
“Absoluut!” reageerde ik, mezelf uitrekkend. “Hoe laat is het?”
“Half tien.”
“Oh jee..! Moesten wij al niet onderweg zijn naar Antwerpen? Het laatste wat ik wil is dat jij jouw agenda overhoop moet halen omwille van mij. Waarom heb je me niet gewekt, Frank?”
“Veel vragen tegelijk, Tess. Waar zal ik beginnen?” Inmiddels stond hij naast het bed en grijzend keek hij me aan. “Ten eerste is mijn agenda vandaag en de komende dagen leeg, dus haal jij helemaal niets overhoop. Ten tweede vliegen we vandaag inderdaad naar Antwerpen, maar niemand die daar op ons wacht en dus hebben we alle tijd van de wereld. Ten derde heb ik nog maar net een ontbijt voor twee besteld. Dat wordt pas binnen een halfuurtje geleverd, dus zag ik geen enkele reden om jou niet te laten uitslapen.”
Frank die nergens heen moest en alle tijd van de wereld had? Dat was nieuw voor mij en vanzelf kwam er in mijn hoofd een stout ideetje voorbij.
“Bedoel je dat we vanmorgen écht alle tijd van de wereld hebben?” vroeg ik, voor de zekerheid.
“Precies.”
“Nou… In dat geval heb ik wel zin in een spelletje met jou.”
“Wat voor spelletje heb je in gedachten?”
“Een spelletje in bed. Nu ja, als jij daar ook zin in hebt natuurlijk…”
“Je maakt me nieuwgierig, Tess. Vertel me maar snel waar jij aan denkt.”
“Je slip uittrekken zou al een mooi begin zijn,” zei ik, blij dat Frank er oren naar bleek te hebben.
Terwijl hij zijn slip al naar omlaag stroopte, zette ik snel een paar kussens rechtop tegen de voorkant van het bed, waarna ik er met mijn rug tegenaan ging zitten.
“En nu?” vroeg hij lacherig, terwijl hij zijn onderbroek in mijn gezicht gooide. Natuurlijk deed hij dat om mij te plagen, maar dan nog ging ik die zeker niet teruggooien. Zijn slip kon later nog van pas komen, dus legde ik ze naast mij op het bed, waarna ik mijn benen spreidde.
“Kom hier maar zitten,” zei ik, met mijn hand tussen mijn benen op het bed kloppend. “Graag met je rug naar mij toe en het zou helemaal perfect zijn als je het geen probleem vindt om tegen mij aan te leunen.”
“Als het dat maar is,” grijnsde hij.
‘Denkt hij ook terug aan ons rollenspel van gisteren,’ vroeg ik me af, terwijl Frank op het bed klom en de positie innam waarin ik hem wilde hebben. Wat ik in gedachten had kwam min of meer in de buurt van wat we gisteren hadden gedaan. Daar zou hij snel achter komen. Alleen zou de rol die ik hem dadelijk ging toedichten er een zijn van lijdzaam ondergaan, uiteraard met de bedoeling dat hij ging genieten.
“Lig je comfortabel?” vroeg ik, zodra Frank met zijn hoofd op mijn linkerschouder lag, zodat onze wangen tegen elkaar aan lagen.
“Ik denk niet dat ik ooit comfortabeler heb gelegen,” grinnikte hij.
“Mooi, want dan ga ik je nu eerst de spelregels uitleggen, oké?”
Terwijl ik het zei, trok ik mijn benen op en legde ze bovenop zijn dijen. Omdat ik ook al mijn armen rond zijn torso had geklemd, voelde het aan alsof Frank meer dan ooit ‘van mij’ was!
“Ik kan haast niet wachten,” klonk het geamuseerd. “Ik denk dat ik het nu al leuk vind.”
“Ik hoop dat je het ook nog leuk zult vinden als ik dadelijk jouw pik in de hand neem en je zolang ga aftrekken tot je klaarkomt.”
“Jij bent echt ongelooflijk, Tess!” reageerde Frank enthousiast. Zijn pik reageerde al even enthousiast, want daar kwam duidelijk al wat leven in. “Ga je gang, lieve meid!”
“Helaba! Niet te snel met jouw conclusies, meneer Beckers!” temperde ik zijn misschien iets te steile verwachtingen. “Je hebt de spelregels nog niet gehoord. Wie weet heb je er daarna helemaal geen zin meer in.”
“Meid, je hebt me al lang om. Twijfel daar vooral niet aan, dus kom maar op met die regels.”
“Weet je dat wel zeker?”
“Heel zeker!”
“Oké dan… Dit zijn de spelregels, Frank.”
Ik vertelde hem dat ik in de komende minuten hem overal mocht aanraken waar en hoe ik maar wilde. Hij daarentegen moest zijn handjes braaf thuishouden en ondergaan. Ik ging dadelijk de timer op mijn telefoon instellen op tien minuten, want zolang zou ons spelletje gaan duren. Zodra de tijd begon te lopen, zou ik mijn linkerhand op zijn mond leggen en mocht hij niets meer zeggen. Behalve wanneer ik mijn hand van zijn mond haalde. Dan mocht hij eventjes iets zeggen en als hij daar zin in had mocht hij me op dat moment ook kussen, maar dat liet ik aan hem. Hij moest zich vooral niet verplicht voelen.
“Volg je nog?” vroeg ik, waarop Frank knikte en ik verder vertelde.
De uitdaging voor mij was dat ik hem zodanig lekker zou aftrekken dat hij klaar zou komen voor de timer afliep. Als mij dat niet zou lukken binnen die tien minuten, dan won hij en mocht hij me neuken op de manier die hij zelf wilde.
“Ook als ik weer eens in je kontje wil?” onderbrak Frank me.
“Ja, ook als je in mijn kont wil, maar reken je vooral niet te snel rijk,” giechelde ik. “Ik ga er namelijk alles aan doen om je binnen de tijd te laten klaarkomen.”
“Djezus, ik vrees dat ik op voorhand al verloren ben,” zuchtte hij.
“Ik ben geen onmens, Frank… En het is maar een spelletje,” giechelde ik. “Je mag geen woord zeggen zolang mijn hand op je mond ligt, maar dan nog mag je me op een andere manier aangeven dat je het moeilijk krijgt om het nog langer op te houden. Wie weet doe ik het dan wat rustiger aan of zorg ik er op een of andere manier voor dat de druk tijdelijk van de ketel gaat. Oké?”
Uit de snelle kus die hij op mijn lippen drukte, maakte ik op dat Frank zich daarin kon vinden.
In de knipoog die hij me daarop toestuurde las ik de bevestiging dat hij de uitdaging aanging. Dit ging een leuke challenge worden, daar twijfelde ik niet aan.
“Zullen we dan maar?” vroeg ik.
“Graag! Stel die timer maar in,” antwoordde hij. Gelijk leunde hij voorover om mij de kans te geven om mijn telefoon in te stellen en die zodanig te positioneren dat we allebei de lopende speeltijd konden volgen als we dat wilden.
Eenmaal de tijd begon te lopen en ik mijn positie terug had ingenomen, legde ik mijn linkerhand op zijn mond en trok hem tegen me aan. Gewillig legde Frank zijn hoofd op mijn schouder en nadat ik een kusje op zijn wang had gedrukt, ging ik ervoor. Zachtjes gleden mijn vingers via zijn nog half slappe pik tot op zijn goed gevulde balzak en gelijk begon ik zijn teelnoten zachtjes te kneden. Onder mijn hand op zijn mond kwam een verrast geluidje vandaan, dus hier had hij zich niet aan verwacht. Toch spreidde hij zijn benen nog iets meer, zodat ik alle ruimte kreeg om zijn klokkenspel langs alle kanten onder handen te nemen. Uiteraard lette ik erop dat ik hem daarbij geen pijn deed en een goedkeurend gegrom gaf aan dat hij dat wist te waarderen. Zijn jongeheer waardeerde dat trouwens ook, want met kleine schokjes kwam die sneller dan ik verwachtte overeind. Spontaan kwam zijn mooie, glimmende eikel van onder de voorhuid vandaan en weldra was zijn paal hard als staal. Frank wilde iets zeggen, maar door zijn mond flink samen te knijpen, voorkwam ik dat er iets verstaanbaars uit kwam. Hoewel ik had gezegd dat hij me niet mocht aanraken, maakte ik er geen punt van dat hij mijn opgetrokken knieën stevig vastpakte. ten slotte moest hij toch ergens blijven met die grote handen van hem.
Ik drukte een nieuw kusje op Franks wang en sabbelde eventjes op zijn oorlel, waarna ik zijn balzak voorlopig liet voor wat hij was. Mijn vingers gleden naar omhoog om die rond zijn erectie te krommen. Frank kreunde zacht toen ik mijn hand met lange halen, maar vooralsnog langzaam, op en neer begon te bewegen over de gehele lengte van zijn paal. Vanzelf drukte ik alweer een kusje op zijn wang, waarna ik mijn greep op zijn pik verdapperde en mijn pompende bewegingen versnelde. Toen hij daarbij opnieuw kreunde, vond ik het moment gekomen om mijn hand een eerste keer van zijn mond te halen.
“Vindt je dit lekker?” vroeg ik, waarbij ik mijn linkerhand strelend over zijn borst liet gaan en eventjes in zijn tepel kneep.
“Veel te lekker,” zuchtte hij. “Als je zo doorgaat kan ik het nooit van je winnen.” De blik die hij me daarbij toestuurde was die van een hoogst opgewonden man. Even zag het ernaar uit dat hij me op de mond zou kussen, maar toen hij dat niet deed, legde ik mijn hand maar weer op zijn mond.
Mijn pompende bewegingen op zijn paal nog flink verdapperend, overlaadde ik zijn hele wang en ook zijn oor met een reeks vochtige kusjes. Ergens was het mijn manier om aan te geven hoe gelukkig ik me voelde omdat ik dit allemaal met hem mocht doen. Het was zo zalig om te ervaren hoe deze lieve, knappe, succesvolle miljonair zijn lichaam zonder de minste tegenstribbeling aan mij toevertrouwde. Nu ja, zijn rijkdom kon mij niet bepaald boeien, maar ik zou er wel mijn hele hebben en houden voor over hebben om elke dag opnieuw de dag op zo’n manier met hem te mogen beginnen.
Een nieuwe kreun van Frank, in combinatie met de manier waarop hij me stevig in allebei de knieën kneep, haalde me terug naar de realiteit. Net op tijd om te beseffen dat hij het lastig kreeg. Spontaan liet ik zijn pik los en tegelijk haalde ik ook mijn linkerhand van zijn mond. Ik wierp een snelle blik op mijn telefoon, maar toen ik me terug naar hem toedraaide, kwam Frank me met getuite lippen tegemoet. Deze keer kuste hij me wel en nog heel erg lekker ook!
Nu ik toch allebei mijn handen vrij had, maakte ik daar dankbaar gebruik van om tijdens het zoenen allebei zijn tepels tussen mijn duimen en wijsvingers te rollen. Iets wat hem spontaan deed ‘hummen’ in mijn mond.
“Kreeg je het te kwaad?” vroeg ik zodra Frank een einde maakte aan onze korte maar felle kus.
“Zeg dat wel,” antwoordde hij, enigszins bedeesd.
“Je hield het al bijna vijf minuten vol… Gefeliciteerd, meneer Beckers!” grijnsde ik.
“Gek wijf!” reageerde hij prompt. Beledigend klonk het niet bepaald en toen hij een hand achter mijn hoofd haakte en mijn mond terug op de zijne trok voor een nieuwe kus, was ik er helemaal van overtuigd dat hij het als compliment bedoelde.
Toch liet ik me daardoor niet afleiden. Er moest immers een wedstrijdje gewonnen worden en de tijd liep uiteraard gewoon door. Terwijl ik hem vurig terug kuste, ging mijn hand dan ook al terug naar zijn balzak. Dit keer trok ik met krassende nagels plagerige lijntjes vanaf de onderkant van zijn trotse stamper, tot aan de top en weer terug. Dat bleef niet zonder gevolgen, want zwaar kreunend maakte Frank meteen een einde aan onze hete kus.
Vanzelf was dat voor mij het moment om mijn hand opnieuw stevig op zijn mond te leggen. Met mijn rechterhand soepel op en neer dansend over de gehele lengte van zijn paal had ik hem binnen de kortste keren alweer op volle sterkte. Zodra ik mijn aftrekkende bewegingen versnelde en daar ook nog een soort draaiende handbeweging aan toevoegde, begon Frank al snel weer te kreunen en te grommen. Terwijl ik hem snel bleef afsjorren, knabbelde ik eventjes op zijn oorlel, waarbij hij een poging deed om zijn hoofd in mijn richting te draaien. Zijn ademhaling verzwaarde en terwijl ik voelde hoe zijn hele lijf alweer aanspande, probeerde Frank mijn hand van zijn pik te halen. Dat ging ik echter niet laten gebeuren.
“Handen thuis!” herinnerde ik hem aan de spelregels, ondertussen mijn aandacht naar zijn balzak verplaatsend. De manier waarop ik zijn testikels zachtjes masseerde maakte het voor Frank duidelijk nog moeilijker om zich nog langer te beheersen. Zijn lijf spande zich nog meer aan en dat was precies datgene waar ik op hoopte.
Zijn hand die even voordien de mijne nog wilde wegduwen, gleed nu onder mijn rechteroksel en haakte zich vast op mijn schouder. Ondanks dat ik dat met mijn linkerhand op zijn mond probeerde te verhinderen, lukte het hem toch om zijn hoofd in mijn richting te draaien. Zijn grom was niet te missen en zijn bijna wazige blik verraadde hoe moeilijk het hem viel om niet toe te geven aan wat door mijn toedoen de natuur hem opdrong.
Een blik richting mijn telefoon maakte me duidelijk dat er nog iets meer dan drie minuten ‘speeltijd’ overbleef. Wat mij betrof hoefde Frank nu nog niet klaar te komen. Een beetje extra spanning in de resterende minuten leek me zoveel leuker en tegelijk zou dat mijn ‘overwinning’ alleen maar zoeter doen smaken. Bij die gedachtegang kwam ik vanzelf uit op een ideetje om Franks lozingsdrang te temperen.
“Aaaauw!” brulde Frank luid, toen ik zijn ballen met mijn handpalm omsloot en er krachtig in kneep. “Verdomme, Tess!”
De blik die hij me toestuurde kon ik niet goed plaatsen. Dat hij meteen daarna zijn ogen sloot al evenmin. Was Frank écht boos op mij? Was ik te onbesuisd tekeer gegaan en had ik veel te hard geknepen in wat voor een man wellicht het meest gevoelige plekje van het hele lichaam was? Hoe dan ook stond zijn paal niet langer fier rechtop, maar hing half slap tegen zijn buik aan. Klaar om te gaan spuiten was zijn jongeheer op dat moment allerminst. Opzet geslaagd dus, maar of ik daar blij om mocht zijn, dat was nog maar de vraag. Een verontschuldiging drong zich op.
“Sorry Frank. Ik kneep je om jou te helpen, met de beste bedoelingen, zeg maar. Deed ik je erg veel pijn?”
“Nogal ja, maar het gaat alweer.”
Dat laatste loog hij niet, want zodra ik mijn vingers rond zijn pik kromde en op en neer begon te bewegen, voelde ik die al snel weer groeien in mijn hand.
“Als je wil stoppen met dit spelletje, gewoon zeggen hoor,” zei ik desondanks.
“Ben je gek?” glimlachte Frank. “Jij hebt gouden handjes en weet ook nog eens goed hoe die te gebruiken om een man helemaal gek te maken. Wist je dat, juffrouw Bemindt?”
“Niet echt, meneer Beckers… Maar als jij het zegt, dan moeten we daar maar vol voor gaan, zou ik denken.”
“Dat denk ik ook, al wil ik wel nog altijd gewoon winnen,” grijnsde hij. “Alleen zou ik het waarderen als je me niet meer zo uitbundig in mijn ballen knijpt, snap je?”
“Geef maar toe dat je al lang verloren zou zijn als ik dat niet had gedaan,” zei ik op plagerige toon.
“Dat is waar, maar ik keek net naar jouw timer. Nog een dikke twee minuten te gaan. Dat red ik heus wel, Tess.”
“Reken jezelf vooral niet te snel rijk, Frank,” bleef ik mijn plagerige zelf. “Zet je schrap voor mijn ultieme aanval op jouw uithoudingsvermogen. Deze keer ga ik er vol voor, zonder genade. Reken er vooral niet meer op dat ik jou nog eens op een of andere manier ga afremmen.”
‘Zonder genade’ bedoelde ik uiteraard niet negatief, ook al wist ik al even niet meer zeker wie van ons twee het meest van dit spelletje genoot. Wat mij betrof was dit ‘iets van ons’. Iets heel mooi wat ik met hem mocht delen. Natuurlijk wilde ik winnen, maar naar mijn gevoel kon ik gewoonweg niet verliezen. Als het mij binnen de twee minuten niet lukte om hem aan het spuiten te krijgen, dan ging er geneukt worden. Iets wat met Frank nog geen enkele keer een straf was gebleken, dus op zich was dat iets om naar uit te kijken. Vreemd genoeg had ik echter zo heel veel liever dat het mij wél ging lukken. Zoals hij tegen me aan lag en zijn hele lijf aan me toevertrouwde, kon ik eigenlijk alleen maar denken aan zijn genot. Franks onvoorwaardelijke overgave zorgde voor een zodanige kronkel in mijn brein dat ik op het punt stond om een soort van ’geestelijk’ klaar te komen. Fysieke opwinding voelde ik nauwelijks, maar mentaal gebeurde er zoveel vreemds met me wat ik nauwelijks kon bevatten. Alleen Franks klaarkomen was van belang, in de wetenschap dat ik evenveel van dat moment zou genieten als hijzelf.
Terwijl ik me dit alles realiseerde, was ik alvast herbegonnen. De tijd drong, dus dit keer bedekte ik zijn mond niet langer, maar gebruikte allebei mijn handen om Franks geslacht zoveel mogelijk te stimuleren en te verwennen. Met mijn linkerhand zijn zak en ballen teder strelend, ging mijn rechterhand razendsnel op en neer op zijn alweer op volle sterkte gekomen paal.
“Godver Tess!” gromde hij weldra bij mijn oor.
Toen hij zijn hoofd daarop in mijn richting draaide en met zijn rug echt zwaar tegen me aan ging leunen, was dat voor mij het sein om nog een tandje bij te steken. Franks hele lijf spande aan op het moment dat ik zijn keiharde stamper met twee handen omvatte en die met subtiele, tegengestelde draaibewegingen snel op en neer bewoog. Frank gromde luid en met gesloten ogen draaide hij zijn hoofd in mijn richting. Zijn blik kon ik dus niet zien. De geile grijns op zijn gezicht uiteraard wel en samen met de taal die zijn verhitte lichaam uitstuurde, bezorgde me dat een licht euforisch gevoel. Die euforische status nam helemaal de overhand toen zijn al versnelde ademhaling overging naar zwaar hijgen en ik zijn paal al voelde kloppen onder mijn pompende vingers.
Enkele tellen later was er voor Frank geen houden meer aan. Begeleid door een bijna dierlijk klinkende grom schokte zijn lijf tegen het mijne op. Precies op het moment dat een signaal op mijn telefoon het einde van de speeltijd aangaf, vloog zijn eerste krachtige puls met een sierlijke boog door de lucht en spatte uiteen op zijn borst. De volgende twee stralen waren al iets minder krachtig, maar landden wel nog op zijn buik. Bij de volgende vier of vijf pulsen was er nauwelijks nog sprake van spuiten, maar dan nog vloeide zijn zaad rijkelijk. We keken het allebei aan hoe de vingers van mijn rechterhand werkelijk bedolven werden onder zijn warme sperma.
Ik zou niet durven zeggen wie van ons twee het meest verbaasd was over de omvang van zijn lozing, maar dat het uitzonderlijk veel was stond buiten kijf. Dat het genot voor Frank overduidelijk van heel diep kwam en ook nog eens behoorlijk lang duurde, daar hoefde ik geen tekening bij. Dat straalde hij simpelweg uit. Iets wat me nog zoveel blijer maakte dan ik vooraf voor mogelijk hield, waardoor ik spontaan mijn hand zachtjes op en neer bleef bewegen over zijn nu wel erg glibberige, langzaam slapper wordende penis.
“Ik denk te mogen zeggen dat ik heb gewonnen,” grijnsde ik, mijn vingers waar zijn witte zaad vanaf lekte voor zijn ogen houdend.
“En of!” pufte Frank, waarna hij me naar zich toe trok en me meenam in een korte maar gulzige zoen, waar zijn dankbaarheid gewoonweg vanaf spatte.
Dat Frank na die zoen gewoon rustig tegen me aan bleef liggen en er geen probleem mee had dat ik zijn borst, buik en scrotum schoonveegde met zijn eigen onderbroek, deed me zo mogelijk nog meer plezier dan de kus op zich. De ‘mijne’ zou Frank nooit worden, maar dan nog voelde het vertrouwen dat ik die ochtend van hem kreeg aan als eten en drinken voor mijn verliefde gevoelens, die ik zowaar stiekem begon te koesteren. Wel nog altijd tegen beter weten in, maar het was sterker dan mezelf.
“Ik denk dat ik je dankbaar mag zijn dat jij dit spelletje won, Tess,” zei Frank, nadat ik ook mijn vingers min of meer had schoongeveegd. “Volgens mij ben ik momenteel leger dan leeg. Ik zou niet weten hoe ik je nu nog zou kunnen neuken, want mijn derde beentje komt voorlopig vast niet meer overeind.”
“Dat geeft toch niet,” zei ik, met een glimlach van oor tot oor. “Je maakt me al even blij als je nog eventjes zo tegen me aan blijft liggen.”
Frank antwoordde niet met woorden, maar met de ogen gesloten bleef hij wel liggen waar hij lag. De volgende minuten streelde ik hem overal waar ik maar bij kon. Het was fijn om te voelen hoe hij daarbij helemaal tot rust kwam. Net toen ik dacht dat hij in mijn armen in slaap ging vallen, weerklonk de ‘ping’ van de liftdeur.
“Ons ontbijt is er,” zei Frank. “Tijd voor een snelle douche. Kom je mee?”
“Als we toch tijd genoeg hebben, dan zou ik na het ontbijt net zo graag eventjes in een warm bad willen liggen. Kan dat?” vroeg ik.
“Natuurlijk,” antwoordde hij. “Ik stel voor dat jij de tafel al dekt terwijl ik me snel even opfris. Na het ontbijt mag jij zo lang badderen als je wil. Ergens komt mij dat mooi uit, want ik heb nog enkele dingen te regelen voor die tweedaagse boottocht.”
Een snelle douche betekende voor Frank blijkbaar ook écht snel. Niet eens tien minuten later deden we ons te goed aan een zeer uitgebreid ontbijt. Ik gehuld in Franks witte kamerjas en hij met niet meer om zijn mooie lijf dan een propere boxerslip. Hoe warm huiselijk en knus kan een ontbijt zijn, vroeg ik me af.
Diegene die de mand had samengesteld had werkelijk niets over het hoofd gezien. Werkelijk alle denkbare ingrediënten van een ‘Engels ontbijt’ waren aanwezig en als je eenmaal honger hebt, dan smaakt ook alles al gauw voortreffelijk. Tegelijkertijd was Frank ook weer zijn onderhoudende zelf. Werkelijk alles kon ik met hem bespreken en zo kwam ik vanzelf uit bij wat hij me nog niet had verteld.
“Hoe is de vergadering met de vakbonden gisteren eigenlijk afgelopen?” vroeg ik. “Is de staking afgewend?”
“Hoe stom van mij!” reageerde Frank direct. “Als er iemand het verdient om dat te weten, dan ben jij het wel, Tess… Die staking komt er inderdaad niet en jouw verdienste daarin is best groot.”
In de minuten die volgden vertelde hij me dat na mijn tussenkomst de vakbondsafgevaardigden zich toch wel wat inschikkelijker hadden opgesteld. Het definitief ontslag van de drie leidinggevenden uit het tussenkader, die de sfeer op de werkvloer verziekten, was niet langer een struikelsteen gebleken. Het moeilijkste deel van de onderhandelingen was uiteindelijk de eis om twee maanden betaald verlof voor iedereen van de baan te krijgen. Als bedrijf was dat onmogelijk te accepteren, vertelde Frank en ergens vond ik dat een redelijk argument.
Uiteindelijk waren bedrijf en vakbonden tot een compromis gekomen, waarbij de betrokken werknemers hun nog openstaande overuren zouden inleveren, in ruil voor een billijke toeslag bovenop de uitkering die ze gedurende zes weken werkloosheid zouden ontvangen. Daar bovenop was overeengekomen dat alle arbeiders, twee weken eerder dan oorspronkelijk gepland, terug aangenomen zouden worden, zodat de opleiding en bijscholing van het personeel achter de rug zou zijn tegen de tijd dat de nieuwe productielijn in gebruik kon worden genomen. Voor zover ik het kon inschatten was het voor beide partijen een aanvaardbaar compromis, iets wat Frank niet tegensprak toen ik hem dat zei.
Nadat we samen de restanten van het ontbijt hadden opgeruimd, kleedde Frank zich aan, waarna hij naar zijn bureau ging om wat afspraken voor de boottocht te regelen. Zelf genoot ik van een warm bad. Loom achterover liggend, liet ik in gedachten alle gebeurtenissen van de voorbije dagen de revue passeren. Wat waren het al een onwaarschijnlijk boeiende dagen geweest en straks vlogen we alweer naar Antwerpen. Terwijl ik me afvroeg wat me daar weer te wachten zou staan, kwam ik vanzelf uit bij een conclusie die ik de allereerste keer dat ik Frank in het kantoor van Miriam ontmoette nooit voor mogelijk had gehouden. Ja, ik zou zomaar kunnen wennen aan een leven met zo’n geweldige man als Frank Beckers…
Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
