Door: Zazie
Datum: 10-02-2026 | Cijfer: 8.8 | Gelezen: 304
Lengte: Lang | Leestijd: 19 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Engeland, Fantasy,
Lengte: Lang | Leestijd: 19 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Engeland, Fantasy,
Vervolg op: Lord Bluebeard - 1

Ik heb mij voorgenomen om mijn kersverse bruid Margareth behoedzaam te benaderen, maar als ik eenmaal naast haar lig blijkt dat niet echt nodig te zijn. Opgewonden fluistert ze dat haar kamermeisje haar al vele malen uitvoerig vertelde over de details van haar eigen liefdesleven, met als gevolg dat Margareth nu wel ongeveer weet wat haar te wachten staat. Ik neem dan ook meteen maar het initiatief en zeg haar haar nachtgewaad uit te trekken, dat ze dat nu echt niet nodig heeft.
Gewillig ontdoet ze zich van de onhandig lange japon, waarmee haar naakte lichaam tevoorschijn komt. En ze is prachtig, ik heb er geen andere woorden voor. Ze heeft in alle opzichten nog het lichaam van een jonge vrouw, een meisje bijna nog. Haar borsten moeten duidelijk nog een groeispurtje maken, maar toch heeft ze al een opwindend appeal. Ik val dan ook gretig op haar aan.
Ik ken zo langzamerhand wel het klappen van de zweep als het om maagden gaat, het is zaak ze goed voor te bereiden. Ik vraag haar op haar rug te gaan liggen en haar benen op te trekken. Dat doet ze gewillig, ze echter nog wel gesloten tegen elkaar houdend. Met een hand op iedere knie beweeg ik ze vervolgens uit elkaar, daarbij Margareth strak aankijkend. Even later ligt haar vrouwelijke kleinood open en bloot voor me. De goed doorbloede nog gesloten lippen vormen samen een prachtige welving, met daarboven een zorgvuldig gecoiffeerd donker vachtje, dat me door de perfecte driehoekige vorm de weg naar beneden lijkt te wijzen.
Huwelijksgeluk
Dan buig ik me voorover en zet mijn tong tussen haar geslachtslippen, om haar te openen.
Op hetzelfde moment dat ik met het tipje van mijn tong haar klitje aanraak reageert ze alsof ze door een wesp gestoken wordt. Ze spant haar lichaam aan door haar billen iets op te willen en drukt zich zo stevig tegen mijn mond dat het lijkt alsof ze wil dat ik nu al volledig in haar verdwijn. Ik kijk haar tussen haar benen door aan en zeg dan ‘rustig aan m’n lieve, geniet ervan, de nacht is nog lang!’ Waarna ik doorga met haar open te likken.
En gaandeweg blijkt wel dat ze zich niet bepaald gedraagt als een bedeesde maagd. Ze blijft zich maar in een boogje tegen me opdrukken, ondertussen steeds luider kreunend. De dame maakt me zo duidelijk dat ze haast heeft, en welaan, daar heb ik geen problemen mee. Zodra ik denk dat ze er klaar voor is ga ik over haar heen liggen, mijn liefdeslans tussen haar liefdeslippen plaatsend. Haar aankijkend zeg ik ‘daar kom ik’ en beweeg me een eerste stukje in haar. Ze klauwt haar handen diep in het vel van mijn rug, wat me een felle pijn oplevert. Het maakt dat ik daarna in éen keer diep doorstoot, me volledig in haar begravend.
Ik had al ontelbare dames in mijn bed, ook maagden, maar dit keer is het anders. Deze dame is mijn echtgenote en zal de draagster worden van mijn nageslacht. Geen idee waarom, ik had verwacht een teruggetrokken bedeesd meisje in mijn echtelijke bed aan te treffen, dat uitgerekend zij nu zo open en expressief is doet me deugd. Haar gedrag maakt dat ik haar wil hebben, wil nemen, tot de mijne maken. Ik merk aan haar reactie dat ze is overvallen door mijn felle diepe stoot, maar ja, daar vroeg ze wel een beetje om. Me even wat omhoog drukkend op mijn armen kijk ik haar opnieuw aan en vraag: ‘u had haast, is het zo naar uw zin mylady?’
Ze is nog net niet veranderd in een blazend katje, haar ogen zijn op het zwarte af geworden, waarmee ze me vurig aankijkt. Ze wil zich niet laten kennen en knikt alleen maar, maar het feit dat ze haar dijbenen klemvast tegen mijn heupen duwt verraadt haar, ze heeft pijn. Ik laat haar enkele momenten betijen en begin haar dan te bewerken. Langzaam trek ik me uit haar terug, waarna ik mijn lans inspecteer en constateer dat de dame inderdaad nog maagd was. Het stemt me tevreden en bedaard duw ik me weer volledig in haar terug. Dit rustige ritueel herhaal ik een aantal keren, zo Margareth de tijd gevend eraan te wennen. Als ik merk dat ze wat ontspant kijk ik haar opnieuw aan, geef haar een knipoogje, trek me weer uit haar terug en stoot me dan voor het eerst wat steviger terug.
‘Mpff’ is haar reactie, maar nu is er voor haar geen ontkomen meer aan, vanaf nu zet ik mijn stoten stevig door. Mijn jarenlange oefening maakt het me mogelijk dit lang vol te houden en na verloop van tijd begint mijn nieuwbakken echtgenote min of meer tegen te bewegen. Ook dit keer kijk ik haar aan: ‘begint het te wennen, M’lady?’ Ze kijkt me met nog steeds die donkere ogen geconcentreerd aan, er kan geen glimlachje af. Haar enige reactie is een kleine beweging van haar bekken, wat ik dan maar zal opnemen als instemming, waarna ik het ritueel weer oppak. Na verloop van tijd merk ik aan de reacties van haar schede rond mijn nog steeds stevig toestekende zwaard dat ze haar orgasme bereikt.
Op een vreemde manier ben ik daar tevreden over. Meestal ben ik er niet zo mee bezig of een dame dat stadium bereikt, maar nu het om mijn echtgenote gaat geeft me dat een bijzonder gevoel. Haar orgasme toont immers aan dat ze geschikt is voor de lichamelijke liefde. Ik heb geen idee of dit zal leiden tot een meer diepgaande liefde tussen ons, wat me ook niet echt uitmaakt, want het is ten slotte vooral haar taak mijn nakomelingen te baren. Maar het maakt wel wat uit of dat onder zeg maar ijzige omstandigheden moet gebeuren, of dat er ook nog plezier in de echtelijke sponde is. En dat laatste lijkt nu het geval te zijn. Ik ben dan ook blij dat ik het rustig aan heb gedaan en mijn dame de kans gaf aan het liefdesspel te wennen.
Terwijl haar orgasme op gang komt blijf ik me in een iets rustiger tempo in haar schede op en neer bewegen. Pas tegen de tijd dat haar kreuntjes wegebben en ze zich minder spastisch tegen me aandrukt versnel ik weer, het wordt tijd dat ik me voor het eerst in haar ledig. Met groot genoegen spuit ik het basismateriaal voor mijn nageslacht diep in haar, iets wat ik voornemens ben de komende tijd nog vaak te herhalen. Ik begin daar meteen al deze nacht mee, nog twee keer neem ik haar en beide keren vul ik haar met mijn zaad.
Voorspoed
De volgende morgen vertrekken we vroeg, zo mogelijk wil ik in éen etappe naar huis rijden. De zon is nog maar net op en Alnwick Castle is nog in diepe rust als wij in de salon aan de ochtenddis aanschuiven. Margareths ouders zijn ook al paraat, hoewel, voor wat betreft Lord Alnwick is dat alleen een fysieke aanwezigheid, zijn geest lijkt nog te vertoeven bij afgelopen nacht, toen de alcohol steeds rijkelijker vloeide. Zijn inbreng wordt niet gemist, want Lady Alnwick vult zijn leemte dubbel en dwars op. Ze onderwerpt ons beiden aan een kruisverhoor, dat qua doortastendheid in het kantoor van de lokale gerechtsdienaar niet zou misstaan.
Ik begrijp eruit dat ze wil weten of onze eerste nacht aan de verwachtingen heeft voldaan en omdat haar dochter zich min of meer gegeneerd beperkt tot enkel ‘ja’ of ‘nee’ ga ik maar wat dieper op de zaak in. Na enige tijd vertel haar dat ik de maagdelijkheid van haar dochter heb vastgesteld en dat ik daarmee onze verbintenis als geslaagd beschouw. Ik begrijp de opluchting van de dame, want hiermee valt het tweede deel van de bruidsschat vrij, die zich nog steeds in de stevig vergrendelde geheime dubbele bodem van mijn rijtuig bevindt. Na het ontbijt overhandig ik goed gevulde beurs persoonlijk, waarna we kunnen vertrekken. Lord Alnwick heeft zich dan al teruggetrokken, vermoedelijk is hij de goudstukken aan het natellen.
Het afscheidsritueel tussen moeder en dochter is roerend om te zien, wat ik wel begrijp want heel erg vaak zullen ze elkaar niet terugzien. Enigszins aangedaan neemt Lady Margareth in de koets plaats tegen over mij. Als ik zie dat dan ook nog de tranen gaan vloeien vind ik dat moeilijk om aan te zien, ik voel behoefte om haar te troosten. ‘Alsjeblieft, M’lady, we zijn nu man en vrouw, kom naast me zitten.’
Van de vrijpostige maagd van afgelopen nacht is echter niet veel meer te bekennen. Enigszins bedeesd voldoet ze aan mijn verzoek, waarna ik haar tegen me aan trek en wat troostende woorden spreek. Als ik merk dat ze zich eraan overgeeft en tot rust komt vertel ik haar over Pembroke-Castle, hoe ik het de afgelopen jaren in ere herstelde en het hoofdgebouw naar een exclusieve club transformeerde. Zonder haar precies te vertellen wat er allemaal gebeurt maak ik haar duidelijk dat daaruit onze belangrijkste inkomsten vloeien. Ik wijs Margareth erop dat de club strikt privé is en daarmee absoluut verboden terrein voor haar is. Onze gasten komen er voor hun rust en zij moet zich daarvan afzijdig houden. Ik zeg haar zich vooral te richten op het beheer van onze privé-huishouding en op de komst van mijn nakomelingen. En uiteraard stemt Margareth daar mee in.
Er volgens enkele zeer voorspoedig jaren. De club floreert als nooit tevoren, met een riante stroom van inkomsten als gevolg. Nadat ik Pembroke-Castle de afgelopen jaren al tot een waar lustoord transformeerde kan ik inmiddels ook de laatste hand laten leggen aan het groot onderhoud van de pachtboerderijen en de dorpen die eveneens tot mijn landgoed behoren.
Ondertussen verschaft Margareth mij een aangenaam thuis en lukt het haar tegelijkertijd om mij kort achter elkaar twee kinderen te schenken, als eerste de zo begeerde zoon en vervolgens een dochter. Het is geen bon ton in onze kringen, als echtgenoot behoor je enige afstand te houden, maar toch moet ik bekennen dat hun komst heeft me ronduit gelukkig heeft gemaakt. En dat niet alleen, het verdiepte de relatie met mijn echtgenote, inmiddels zijn we elkaar zeer genegen.
Op dit punt in mijn leven aangekomen kondig ik Margareth op enig moment aan dat ik voor zaken naar Frankrijk vertrek. Ik vertel haar dat ik mij wil verdiepen in de nieuwste Franse inzichten rond ontspanningstherapieën. Mijn werkelijke doel is echter Parijs, de hoofdstad van de ongeremde liefde, waar ik kennis wil nemen van de jongste ontwikkelingen rond BDSM. Mijn club trekt uit steeds grotere delen van het land mensen naar ons toe, om zich bij mij over te geven aan hun buitenissige lusten. Het is zaak hen de nieuwste en meest verfijnde technieken te blijven bieden.
Aanhalige katjes
Ik zal ongeveer twee maanden afwezig zijn. Bij mijn vertrek druk ik Margareth nog eens nadrukkelijk op het hart dat ze zich zoals altijd volledig afzijdig van de club moet houden en die op geen enkele manier mag betreden. Hetgeen zij mij uiteraard belooft!
De reis is een doorslaand succes, evenals het verblijf in de Franse hoofdstad. Ze hebben iets verwijfds, die Fransen, maar genieten kunnen ze. Enigszins afgunstig moet ik bekennen dat ze hun imago van ‘liefdeshoofdstad’ absoluut waarmaken. Avond na avond vertoef ik in de vele kleine clubs rond ‘Moulin Rouge’ en Place Pigalle, waar ik word getrakteerd op de meest exorbitante hoewel niet altijd even verfijnde shows. Ik vul het ene na het andere schrijfboekje met aantekeningen en ook onderga ik uiteraard een aantal behandelingen, om ze aan den lijve te kunnen ervaren.
Uiteindelijk werd ik het meest geraakt tijdens een kleine show in een club achteraf, die ik bijna over het hoofd had gezien. In niets straalde de wat dagelijks aandoende entree de sfeer uit van een ‘anders-dan-anders-show’, maar eenmaal binnen veranderde die indruk volledig. De gastdames waren uitgedost als katachtige meisjes, op een oogmasker na volledig naakt en alle drie uitgedost met een staartje, dat met een plug op hun plaats werd gehouden in wat ik noem hun ‘uitgangsgrotje’. Stuk voor stuk waren het nog zeer jonge dames, hooguit achttien, wat zich vertaalde naar hun nog zeer slanke lenige lichamen. Zwoel kronkelden ze op handen en knieën kruipend tussen de nogal spaarzame gasten door, hen kopjes gevend, waarbij ze telkens weer van alle zijden gretig werden betast.
Bij mijn binnenkomst werd ik heel eervol verwelkomd door twee krolse katjes tegelijk, die me aanhalig naar een zitplaats begeleidden. Daar aangekomen kroop er een schrijlings op mijn schoot, met haar gezicht naar me toe, me daarbij een open zicht biedend op haar vrouwelijke schatten. Ik liet haar haar gang gaan, me ondertussen wat oriënterend op de ruimte waar ik in terecht was gekomen. Voor het interieur was als overwegende kleur voor blauw gekozen, wat het geheel een nogal sinistere indruk gaf. Dat werd versterkt door het optreden op het kleine podium. Want toeval of niet, ik was amper binnen of de gaslampen werden lager gedraaid, waarna de blauwe velours gordijnen voor het podium werd opengetrokken.
Vervolgens werd de aandacht getrokken door een groot Andreaskruis, waar een man aan vastgebonden was, op een eveneens blauwe blinddoek na volledig naakt. Als op commando gleed het katje van mijn schoot en samen met haar twee mede-katjes kroop ze, nog steeds op knieën handen naar het podium toe, waar ze zo ongeveer tegelijk arriveerden. Een lang moment keerden ze daar hun achtersten naar het publiek toe, waarmee ze ons een blik gunden op hun fraaie billen, met de staartjes nog steeds in hun lichamen geplugd. Ondertussen maakten ze daarmee kwispelende bewegingen, waardoor de staartjes heen en weer wiegden, met als gevolg dat we een lustvol zicht op hun vrouwelijke schatkistjes kregen.
De dames gedroegen zich als katten die een prooi in het oog krijgen en wat daarna gebeurde was zeldzaam opwindend. Gedrieën vlogen ze ineens op de weerloze naakte man af en zetten hun klauwtjes in zijn huid, waarna ze zijn hele lichaam bekrasten. Het leverde geen diepe krassen op maar toch wel zodanig dat er her en der een druppeltje bloed zichtbaar werd. De man kreunde en trok aan zijn boeien, alsof hij zich los wilde rukken van deze marteling. Desondanks was heel zichtbaar dat hij ervan genoot. Zijn stam verrees binnen de kortste keren tot grote hoogte en zelfs vanaf mijn zitplaats kon ik zien dat er al gauw een druppel van zijn liefdesvloeistof zichtbaar werd.
Nadat de katjes hun min of meer verwoestende werk hadden gedaan werden ze de man meer genegen en begonnen ze hem af te likken. Met hun drieën sloegen ze geen plekje over, hij werd volledig ‘gereinigd, en nadat ze hem kronkelend onder hun tongen langdurig hadden bewerkt wreven ze hem in met een olie, die zijn huid in het licht intens deed glimmen. Daarbij werd overmatig lang aandacht besteed aan zijn stevig staande phallus, die met op en neer gaande bewegingen werd uitgenodigd en uiteindelijk zelfs geprest om zijn sappen prijs te geven. Met stevige stralen kwamen ze vrij, gretig opgevangen door de ver geopende kattenmondjes.’
Na afloop van de show kropen de katjes terug het publiek in en kreeg ik weer mijn ‘eigen’ katje op schoot. Opnieuw nam ze schrijlings op mijn schoot plaats, maar dit keer met haar rug naar mij toe, tegen mij aan leunend, waarna ze lichtjes op mijn eigen inmiddels harde mast begon te wiebelen. Tijdens de show werden ongevraagd twee glazen champagne op het tafeltje voor mij geplaatst, waarvan ze er ondertussen een ter hand nam om die gretig leeg te drinken. Geen enkel moment viel ze daarbij uit haar rol, alles gebeurde met de meest sierlijke bewegingen, waarbij ze zich regelmatig omdraaide en me met haar donkere kattenogen vanachter haar maskertje begluurde.
Nadat ze zich zo een tijdje op mijn schoot had geamuseerd kroop ze van me af en opende ze mijn benen, waarna ze mijn broek tergend langzaam open knoopte. Ze deed dat zo geraffineerd dat ik me begon af te vragen of het haar zou lukken mijn immens opgewonden lans te bevrijden voordat hij zijn lading zou loslaten. Op hetzelfde moment dat hij werd bevrijd nam ze hem in haar mond, waarna ze hem koesterde als ware het dat ze hem in een van de beidde holletjes tussen haar benen toeliet. Het was een paradijselijke beleving en eerder dan me lief was spoot ik met alles wat ik in me had haar mond vol.
Tevredengesteld slikte het katje alles door waarna ze weer op mijn schoot plaats nam, opnieuw schrijlings maar dit keer weer met haar gezicht naar me toe. Alles gebeurde zonder dat er ook maar een woord viel en ook dit keer ondernam ze haar actie zonder iets te zeggen. Ze plaatste haar liefdesschede boven mijn nog steeds rechtopstaande zwaard, waarna ze zich er langzaam op spietste, om zich vervolgens in alle rust tegen me aan te nestelen. In mijn beleving werd ik niet eerder zo opgewonden. Maar dat niet alleen, dit stille doortastende wondermooie katachtige wezen raakte me tot in ieder vezel van mijn lichaam, toch vooral de behoefte oproepend om haar al mijn genegenheid te tonen. Wat ik dan ook deed, haar strelend, terwijl ik mijn stam keer op keer in haar dreef. Ik heb achteraf geen enkel idee meer van de hoeveelheid tijd die ik zo met haar doorbracht. Ongetwijfeld was dit een visioen van het poezenparadijs, een tijdloos en wulps oord.
Liefs,
Zazie
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
