Door: JeroenG1982
Datum: 03-05-2026 | Cijfer: 9.7 | Gelezen: 519
Lengte: Lang | Leestijd: 23 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Young Adult,
Lengte: Lang | Leestijd: 23 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Young Adult,
Vervolg op: Sex Met 150 Bpm
Greetje zat in de geïmproviseerde schoolbanken van de Middelbare Meisjes School. Helaas was het eigen schoolgebouw van de MMS opgeëist door de Duitsers. Daardoor moest het schoolbestuur steeds op zoek naar nieuwe locaties. Nu werd er lesgegeven in een plaatselijk café. Greetje en haar klasgenootjes waren daar nu onder leiding van hun lerares mevrouw De Groot bezig met handwerken. Greetje was er goed in en haalde altijd mooie cijfers. Ze had het ondanks de oorlog en de verhuizingen van haar school nog best naar haar zin. Ze mistte alleen haar beste vriendinnen Hannah en Esther heel erg. Zij zaten al een paar weken ondergedoken, net als drie andere Joodse meiden uit de klas.
Mevrouw De Groot was net uit aan het leggen hoe een gat in een broek het best hersteld kon worden, toen er op de deur van het café werd gebonsd. Verstoord keek mevrouw De Groot op. Greetje voelde hoe haar hart in haar keel klopte. Sinds de avond ervoor zat er ook bij haar thuis een Joods echtpaar ondergedoken. Zouden de Duitsers er soms al achter zijn gekomen? "Rustig maar meisjes," zei mevrouw De Groot geruststellend, hoewel ze die rust zelf niet uitstraalde. Ze was pas half twintig en dit was haar eerste jaar als lerares.
"Kom binnen!," riep ze. Niet dat de Duitse soldaat daarop wachtte. Hij zwiepte de deur al open terwijl mevrouw De Groot "kom binnen" riep en stapte naar binnen, gevolgd door een officier en twee andere soldaten. Mevrouw De Groot vroeg in haar beste Duits wat ze voor de heren kon betekenen. De officier liet zijn blik al spiedend langs de meisjes glijden. Even keek hij Greetje wat langer aan. Ze werd rood en draaide verlegen en bang haar hoofd weg.
Ondertussen kreeg mevrouw De Groot te horen dat alle meisjes die er Arisch uitzagen mee moesten. "Maar waar gaan ze naartoe dan? Wat vertel ik aan hun ouders?," sputterde mevrouw De Groot tegen. Ze kreeg te horen dat dat haar probleem was. De officier richtte zijn aandacht nu op de lerares, die toevallig blond was en blauwe ogen had. Hij wees naar haar: "Sie auf jeden Fall". Mevrouw de Groot werd bij haar arm gepakt om te voorkomen dat ze zou vluchten. Ze verzette zich even, maar ze was geen partij voor de soldaat, die zichtbaar genoot van haar weerstand.
De officier begon met zijn handen achter zijn rug gevouwen rond te lopen. Hij wees drie meiden aan, die ook voldeden aan de Arische maatstaven. Zij werden naast mevrouw De Groot gezet. Weer liet de officier zijn blik op Greetje rusten. Hij knikte en wees haar aan: "Nur diese noch und dann gehen wir". Greetje schrok enorm, maar wist natuurlijk zelf ook wel hoe ze eruitzag. Ze liet zich gedwee naar haar drie klasgenootjes en mevrouw De Groot leiden. "Rustig maar meisjes," zei mevrouw De Groot tegen zowel de vier meiden naast haar als tegen de overgebleven meisjes.
Zonder zich verder om de andere meisjes te bekommeren, liep de officier al richting de deur, gevolgd door de soldaten, die mevrouw de Groot, Greetje en haar drie klasgenootjes met gepaste dwang naar buiten leidden. Mevrouw De Groot keek achterom en riep nog snel naar de verbouwereerde achterblijvers: "Zorg dat mevrouw Winsemius dit te weten komt en ga dan allemaal naar huis!". Mevrouw Winsemius was het hoofd van de school, die nu een paar straten verderop kantoor hield in een pand dat ook dienstdeed als tijdelijke kerk.
De vijf jonge vrouwen werden achterin een vrachtwagen gezet en daar bewaakt door twee soldaten. De officier klom de cabine in en ging op de bijrijdersstoel zitten, waarna de chauffeur de motor startte. Terwijl de vrachtwagen begon te rijden, zagen de jonge vrouwen achterin hoe de overgebleven meisjes naar buiten renden. Twee van hen renden richting de straat waar mevrouw Winsemius op dat moment zou moeten zijn. De anderen stoven alle kanten op, richting huis.
Mevrouw De Groot zat in het midden tussen haar leerlingen in. Ze trok ze tegen zich aan en zei zacht: "Het komt vast goed meisjes. Jullie mogen me Elisabeth noemen. Goed?". De twee soldaten zaten op de bank tegenover hen. Ze hadden ieder hun geweer tussen hun benen staan en konden hun ogen niet van de vijf blonde dames afhouden. De vrachtwagen reed door een kuil in de weg. Elisabeth had de grootste borsten, die behoorlijk op en neer wipten. Ook Greetje was behoorlijk voorzien. Doordat de dames waren afgevallen, waren hun borsten iets slapper dan voorheen. Greetje vouwde net als Elisabeth te laat haar armen voor haar borsten. Lerares en leerling sloegen blozend hun ogen neer toen ze merkten dat de soldaten meer dan geïnteresseerd naar hen keken.
De soldaten grinnikten even en bespraken samen in rap Duits wat ze met de vijf dames zouden willen doen. De vrachtwagen draaide een hobbelige oprijlaan op. Elisabeth en Greetje zorgden er nu met hun armen voor dat hun borsten geen kant op konden. De soldaten verloren hun interesse even en keken naar buiten, waar de toegangspoort al werd gesloten. De vrachtwagen hobbelde zacht rijdend door en kwam uiteindelijk tot stilstand. De soldaten stonden op. De chauffeur klapte de halfhoge klep open, terwijl ze officier met zijn handen achter zijn rug stond toe te kijken. Elisabeth keek Greetje aan: "Laat ze maar kijken lieverd, dat hou je toch niet tegen".
Greetje knikte. Om de aandacht van haar leerlingen af te leiden, sprong Elisabeth als eerste, meteen gevolgd door Greetje. De andere twee meisjes kwamen daarna. De officier liep met afgemeten passen richting de geopende voordeur van een groot huis. De vijf blonde jongedames volgden de officier. Ze keken naar de vlaggen met hakenkruizen, die aan de voorgevel van het huis waren bevestigd. Elisabeth liep in het midden en hield haar vier meiden dicht tegen zich aan. Ze keek met een kwade blik achterom toen één van de soldaten in haar bil kneep. "Laat dat," zei ze bits. De officier draaide zich met een ruk om en kwam vanuit de deuropening teruglopen. Elisabeth was even bang dat hij haar aan zou pakken. Hij negeerde haar echter volkomen en nam de nog altijd grijnzende soldaat apart. De glimlach was op slag verdwenen. Op gedempte, maar duidelijk geërgerde toon liet de officier blijken wat hij van het gedrag van de soldaat vond.
Die knikte gedwee en mompelde excuses. Daarna liep hij meteen naar binnen. De officier liep naar Elisabeth toe. "Entschuldigung". Elisabeth accepteerde de excuses maar. Haar bil deed nog wat pijn. De officier schraapte zijn keel en liep weer richting de voordeur. De rest volgde hem naar binnen. Ook deze deur werd direct na binnenkomst achter hen gesloten. Ze stonden nu in een grote hal. Een brede wenteltrap leidde naar boven. De deuren op de benedenverdieping waren dicht. De officier blafte een bevel. Eén van de soldaten liep de trap op en verdween uit het zicht.
Even later hoorden de dames het geluid van naaldhakken op de trap. Ze zagen hoe een prachtige vrouw van half of eind dertig naar beneden kwam lopen. Ze was uiteraard blond. Haar haren waren op een ingewikkelde manier gevlochten. Ze had mooie blauwe ogen. Haar uniform was strak gestreken en smetteloos. Haar jasje was dichtgeknoopt en sloot mooi om haar borsten. Haar rok paste bij het jasje en accentueerde haar stevige billen.
De vrouw kwam beneden aan en bekeek hetgeen de officier had meegenomen. Elisabeth hield Greetje en haar klasgenootjes nog stevig tegen zich aan. De vrouw vond dat prima. Het contrast tussen de enigszins magere en bleek ogende Elisabeth en de weldoorvoede Duitse vrouw was duidelijk. Toch knikte ze goedkeurend. Ze wuifde naar de officier en soldaten, die haastig wegliepen.
De vrouw wachtte even tot ze alleen was met Elisabeth en de meisjes. Ze bleek vrij redelijk Nederlands te spreken, uiteraard wel met een zwaar Duits accent. Ze stelde zich voor als Helga. "Waarom zijn we hier naartoe gebracht?," vroeg Elisabeth, die het voortouw nam om meisjes uit de wind te houden. Helga keek haar aan: "Wij organiseren regelmatig ontmoetingsdagen met onze meest loyale Nederlandse vrienden. Om die dagen leuker te maken, bieden wij ze vermaak met leuke dames". Elisabeth trok de meisjes nog strakker tegen zich aan. "U wilt toch niet zeggen dat deze jonge meisjes naar bed moeten met volwassen mannen?". Helga haalde haar schouders op: "Zij niet. Jij en zij". Helga wees naar Greetje. Elisabeth keek Helga aan: "En de andere meisjes dan?". Helga werd wat ongeduldig; "Dat komt wel goed. Kom maar mee".
Helga leidde het vijftal naar een kamer, waar Greetje en Elisabeth zich helemaal uit moesten kleden. De andere meiden werden opgehaald door een andere vrouw. Greetje en Elisabeth stonden nu naakt voor Helga. Elisabeth was nu te gefocust op haar eigen en Greetjes naaktheid en vergat daardoor te vragen waar de twee andere meiden naartoe gebracht werden. Helga liep keurend een rondje om Greetje en Elisabeth heen. Ze huiverden beiden en toen ze Helga's vingers zacht strelend over hun billen voelden glijden.
Greetje had een B-cup, die ietsje slapper was geworden. Ze was ietsje magerder geworden door het eentonige dieet en had wat plattere billen gekregen. Ze had een behoorlijk bosje schaamhaar.
Elisabeth had een inmiddels hangende cup D en was ook magerder geworden. Ze had nog wel brede heupen, maar zeker geen volle kont meer. Zij had een behoorlijk bosje schaamhaar.
Helga kwam voor hen staan en begon zich ook uit te kleden. Greetje en Elisabeth keken jaloers naar Helga's weldoorvoede lichaam. Haar cup D was wel mooi stevig en zelfs wat gebruind. Haar kont was vol, maar stevig. Haar kutje was perfect kaal geschoren. Ze had stevige benen en gespierde kuiten. "Zo dames, gaan jullie mee?," vroeg ze, hoewel het niet overkwam als een vraag. "Ik kan wel wat assistentie gebruiken met al die hitsige mannen hier". Er zat voor Greetje en Elisabeth niets anders op. Ze volgden Helga de gang op. Ze sloegen linksaf en liepen langs verschillende gesloten deuren. Er klonk gedempt gekreun en gehijg uit de kamers. Elisabeth luisterde ingespannen of ze de drie weggehaalde meisjes kon herkennen
De gang liep dood bij een deur. Helga klopte driemaal. De deur werd geopend. De geur van sigarenrook dreef de gang op. Helga wenkte Greetje en Elisabeth. Ze volgden haar de kamer in. De deur viel achter hen dicht. Door de dichte mist van sigarenrook heen, ontwaarden Elisabeth en Greetje een Duitse officier die rokend en Schnapps drinkend zat te kaarten. Hij speelde met twee Nederlandse mannen die bij hem aan tafel zaten. Elisabeth schrok zichtbaar toen ze de man van mevrouw Winsemius herkende. Hij keek haar aan maar herkende haar niet. De andere man aan tafel schoof zijn stoel haar achteren en klopte op zijn schoot. Hij keek Greetje aan: "Kom jij eens hier". "Doe het nu maar," fluisterde Elisabeth.
Greetje liep aarzelend om de tafel heen en liet zich door de man op schoot trekken. Zijn adem rook naar sigaren en drank. Greetje voelde zijn handen op plaatsen waar nog geen man haar had aangeraakt. "Doe je voorzichtig met haar, Rudolf?," zei Helga. "Natuurlijk lieveling," lachte Rudolf, terwijl hij Greetjes borsten begon te betasten. Ondertussen klom Elisabeth bij de Duitse officier op schoot en was Helga voor Winsemius. Zij begonnen meteen innig te zoenen, terwijl Winsemius enthousiast in haar borsten kneep en ze wild kneedde.
Greetje voelde zich opgelaten. Elisabeth en Helga waren duidelijk ervaren met mannen en zijzelf nog totaal niet. Elisabeth had zich nu helemaal over haar schroom heen gezet en zat vol overgave te zoenen met de niet onknappe Duitse officier. Helga had de bretels van Winsemius al los en knoopte nu zijn overhemd open. Greetje zoende voorzichtig met Rudolf, die gelukkig geen haast had. Ze voelde hoe zijn vingers speelden met haar borsten en schaamhaar. Ze voelde dat hij een erectie had. Ze wreef zacht met haar hand over de bult in zijn broek. Ze glimlachte even opgelucht toen hij goedkeurend kreunde.
Elisabeth had de officier inmiddels grotendeels uitgekleed en zat op haar knieën voor hem. Ze nam zijn forse erectie in haar mond, terwijl de officier zelf weer een sigaar opstak. Helga hield haar borsten klaar voor de mond van Winsemius. Hij zat in zijn onderbroek, met daarin zijn erectie duidelijk zichtbaar. Greetje haalde de erectie van Rudolf tevoorschijn. Ze schrok een beetje van zijn lengte. Greetje trok de voorhuid voorzichtig op en neer en keek gefascineerd naar de eikel. Rudolf streelde door Greetjes haren. "Neem hem maar in je mond". Greetje keek wat onzeker op: "Nog nooit gedaan". "Probeer maar," drong Rudolf aan.
Elisabeth gaf intussen het goede voorbeeld door de officier in een stevig tempo te pijpen. Helga liet haar borsten verwennen door Winsemius, die dat vol overgave deed. Hij likte ze fanatiek af, terwijl hij Helga's billen vasthad. Helga keek nu neutraal voor zich uit. Greetje keek heel even de kunst af bij Elisabeth, voordat ze Rudolf's eikel voorzichtig in haar mond nam. Ze begon hem te likken en merkte dat Rudolf het lekker vond. Daardoor aangemoedigd nam ze zijn pik wat dieper in haar mond. Stiekem werd ze er best opgewonden van.
Helga had Winsemius nu helemaal uitgekleed en zat nu op en neer te wippen op zijn erectie. Elisabeth stond wijdbeens voorovergebogen over de tafel geleund en werd staand van achteren genomen. De officier rookte ook neukend gewoon door. Greetje hoorde dat Elisabeth hard kreunde, maar kom er niet uit opmaken of ze het lekker vond. Haar gekreun klonk een beetje zoals Greetjes moeder wel eens liet horen in de slaapkamer als de deur op slot zat en zij met Greetjes vader in bed lag. Greetje had wel eens bij de deur staan luisteren met haar oudere broer en zus, die er altijd duidelijk opgewonden van werden.
Greetje werd steeds zelfverzekerder. Haar oudere zus Annie had stiekem wel eens verteld hoe zij dat pijpen eigenlijk aanpakte. Greetje had ademloos geluisterd en paste Annies tips nu toe. Rudolfs erectie was staalhard en gleed steeds iets verder naar binnen. Greetje speelde wat met de zak en ballen. Rudolf kreunde weer goedkeurend en nam daarna een slok Schnapps. Greetje begon tijdens het pijpen met haar kutje te spelen, zoals Annie haar had verteld. Ze voelde dat ze nat was. Annie had uitgelegd dat dat altijd goed was, maar vooral bij de eerste keer. "Dan komt hij soepeler bij je naar binnen... Hmm... Hihi".
Greetje keek op, in de ogen van Rudolf. Hij streelde haar wang. "Wil je sex? Ik wel". Greetje knikte maar, hoewel ze een beetje bang was voor wat komen ging en hoe haar ouders zouden reageren als ze erachter zouden komen. Ze hoorde de stem van Annie in haar achterhoofd: "Ik was zeventien bij mijn eerste keer". Greetje stond op. Rudolf ook. Hij kleedde zichzelf snel uit en ging op de grond liggen. Hij hield zijn erectie uitnodigend omhoog. "Ben je goed nat?," vroeg hij. Greetje voelde. Ze keek onzeker. Elisabeth zag het en wenkte Greetje. "Laat mij eens voelen liefje?". Ze voelde tussen Greetjes benen, terwijl ze zelf nog werd genomen. Ze glimlachte: "Jij bent nat... heel nat. Geniet ervan".
Greetje liep naar Rudolf en liet zich door hem leiden. Rustig legde hij uit hoe ze moest gaan zitten. Ze luisterde goed en liet haar kutje langzaam over zijn pik glijden. Het voelde onwennig, maar best lekker. Ze probeerde goed te ontspannen. Rudolf streelde haar borsten, wat haar extra opwond en nog natter maakte. Ze zuchtte even opgelucht toen de erectie voor de helft in haar kutje zat. Voorzichtig begon ze op en neer te bewegen. “Ik ben ontmaagd,” fluisterde ze ongelovig. Helga en Elisabeth keken haar vertederd aan. Helga werd nu ook staand van achteren genomen. Elisabeth en de officier wisselden kort daarna van standje en gingen voor doggy. Ze zaten vlakbij het neukende stel op de vloer.
Rudolf kon nu mooi tegelijk met Greetjes wippende borsten en Elisabeths bungelende borsten spelen. Elisabeth kreunde hard toen de officier haar al stotend een flinke klap op haar bil gaf. Greetje had nu een fijn ritme en diepte gevonden en genoot nu echt van haar eerste keer. Rudolf gaf haar de gelegenheid om te ontdekken en drong haar niets op. Greetje begon zacht te kreunen, Rudolf was daar al een tijdje mee bezig.
Helga stootte met Winsemius mee. Haar billen en zijn onderbuik maakten kletsen geluiden zodra ze elkaar raakten. Elisabeth kreunde zittend op de grond harder en sneller en keek achterom: “ik kom zo…”. Greetje had van Annie geleerd en wist wat het betekende. Ze was benieuwd of het haar ook zou gaan overkomen. De Duitse officier stootte nog even flink door en liet Elisabeth daardoor klaarkomen. Ze klampte zich vast aan de tafel. Kreunend en hijgend onderging ze haar orgasme. Greetje keek toe en vroeg: “Het was zeker lekker?”. Elisabeth knipoogde: “Eigenlijk wel hihi”.
Ook Helga begon harder te hijgen en meer te kreunen. Ze bewoog als een bezetene mee met de stoten van Winsemius. Uiteindelijk hield ze het niet meer en kwam hevig klaar. Ze keek Greetje aan: “Bij mij was het ook lekker,” lachte ze. Greetje verhoogde haar eigen tempo en voelde het gevoel opkomen. “O, ik… eeh… kom ook”. Rudolf stootte even voorzichtig mee en hielp Greetje daarmee aan haar orgasme. Greetje was beschaafd opgevoed. Ze wilde in haar euforie heel vieze dingen zeggen, maar durfde het niet zo goed. Gelukkig zagen Helga en Elisabeth aan haar lichaamstaal dat ze het heerlijk had gevonden.
De mannen wilden ook graag komen. Helga en Elisabeth werden hard en onbeheerst genomen. Rudolf deed het iets rustiger aan, maar zat wel constant aan de borsten van Greetje. Die genoot nog na van haar orgasme en liet gewillig in zich stoten. Winsemius kwam als eerste klaar, gevolgd door de Duitse officier. Rudolf had iets langer werk, maar uiteinde was hij de eerste man die zijn zaad in Greetje loosde.
De mannen hadden de sex binnen. Ze lieten hun pik schoonlikken. Greetje proefde voor het eerst mannelijk zaad. Het smaakte ongeveer zoals Annie had voorspeld. De dames werden weer weggestuurd. Beduusd stonden Elisabeth en Greetje met Helga op de gang en keken haar aan: “En nu?”. Helga reageerde zakelijk: “Jullie kleden jezelf weer aan en dan brengen we jullie terug”. Elisabeth herinnerde zich dat ze nog drie meisjes miste. Helga haalde haar schouders op: “Daar weet ik niets van”. Met een steen in haar maag liep Elisabeth terug naar de kamer waar ze zich had uitgekleed. Wat moest ze de ouders vertellen?
Greetje, Elisabeth en Helga kleedden zichzelf weer aan. Helga keek voldaan: “Zo, dat was lekker. Gaan jullie mee?”. Elisabeth en Greetje volgden haar naar beneden. Elisabeths hart maakte een sprong toen ze de drie meisjes in de hal zag staan. “Zie je nou wel?,” lachte Helga. Elisabeth rende op de drie meiden af en omhelsde ze. “Waar waren jullie? Alles goed? Hebben ze jullie pijn gedaan?,” vroeg ze snel en fluisterend. De meisjes schudden “nee”, maar hun ogen vertelden een ander verhaal. Elisabeth draaide zich met een ruk om naar Helga en snauwde: “Wat hebben jullie met hen gedaan? Nou?”. Helga haalde haar schouders op: “Ik was bij jullie…”. Elisabeth kookte woede, maar wist ook wel dat ze in haar licht verzwakte toestand niet op zou kunnen tegen de topfitte en goed doorvoede Helga.
“Goed,” zei Helga, die ook wel wist dat ze niets te duchten zou hebben van Elisabeth. “We gaan jullie terugbrengen”. Elisabeth klemde de meisjes weer stevig tegen zich aan. Ze liepen naar buiten, waar de vrachtwagen alweer klaar stond. Nu waren er geen soldaten die achterin kwamen zitten. De chauffeur en bijrijder zaten al in de cabine. Elisabeth en de meiden zaten nauwelijks, of de vrachtwagen trok al op. Helga stond hen roerloos na te kijken en liep toen de villa weer binnen.
De vrouwen werden weer bij school afgezet. Elisabeth en de meisjes keken de vrachtwagen even na en liepen toen terug naar het café om hun achtergelaten spullen te pakken. Elisabeth beloofde dat ze de meisjes persoonlijk thuis zou brengen. Ze gingen als groep op pad. Greetjes klasgenootjes woonden niet ver elkaar vandaan. Ze werden opgelucht onthaald door hun families. Elisabeth nam de ouders steeds even kort apart om ze fluisterend te vertellen dat er iets ergs gebeurd zou kunnen zijn.
Als laatste bracht ze Greetje naar huis. Ook zij werd liefdevol onthaald door haar ongeruste familie. Greetjes vader kreeg van Elisabeth te horen wat er was gebeurd. Hij zei niets, maar zijn vrouw kende hem goed genoeg om te weten dat hij broedde op wraak. Ze legde haar hand op zijn arm: “Doe niet,” smeekte ze, “dat wordt jouw dood en misschien die van ons ook wel”. Hij knikte: “Goed dan”.
Ook Elisabeths vader was in stilte woest. Ook hij moest zijn vrouw beloven dat hij niets stoms zou doen. Hij beloofde het.
Drie nachten later vond er een grote explosie plaats in de villa. Alle aanwezigen werden gedood of raakten op zijn minst zwaargewond. De verbazing was groot toen de echtgenoot van het schoolhoofd ook tot de overledenen bleek te behoren. Officieel werd gecommuniceerd dat de oorzaak de optelsom van een gaslek en een aangestoken sigaret was geweest, maar de Duitsers wisten beter.
Mevrouw De Groot was net uit aan het leggen hoe een gat in een broek het best hersteld kon worden, toen er op de deur van het café werd gebonsd. Verstoord keek mevrouw De Groot op. Greetje voelde hoe haar hart in haar keel klopte. Sinds de avond ervoor zat er ook bij haar thuis een Joods echtpaar ondergedoken. Zouden de Duitsers er soms al achter zijn gekomen? "Rustig maar meisjes," zei mevrouw De Groot geruststellend, hoewel ze die rust zelf niet uitstraalde. Ze was pas half twintig en dit was haar eerste jaar als lerares.
"Kom binnen!," riep ze. Niet dat de Duitse soldaat daarop wachtte. Hij zwiepte de deur al open terwijl mevrouw De Groot "kom binnen" riep en stapte naar binnen, gevolgd door een officier en twee andere soldaten. Mevrouw De Groot vroeg in haar beste Duits wat ze voor de heren kon betekenen. De officier liet zijn blik al spiedend langs de meisjes glijden. Even keek hij Greetje wat langer aan. Ze werd rood en draaide verlegen en bang haar hoofd weg.
Ondertussen kreeg mevrouw De Groot te horen dat alle meisjes die er Arisch uitzagen mee moesten. "Maar waar gaan ze naartoe dan? Wat vertel ik aan hun ouders?," sputterde mevrouw De Groot tegen. Ze kreeg te horen dat dat haar probleem was. De officier richtte zijn aandacht nu op de lerares, die toevallig blond was en blauwe ogen had. Hij wees naar haar: "Sie auf jeden Fall". Mevrouw de Groot werd bij haar arm gepakt om te voorkomen dat ze zou vluchten. Ze verzette zich even, maar ze was geen partij voor de soldaat, die zichtbaar genoot van haar weerstand.
De officier begon met zijn handen achter zijn rug gevouwen rond te lopen. Hij wees drie meiden aan, die ook voldeden aan de Arische maatstaven. Zij werden naast mevrouw De Groot gezet. Weer liet de officier zijn blik op Greetje rusten. Hij knikte en wees haar aan: "Nur diese noch und dann gehen wir". Greetje schrok enorm, maar wist natuurlijk zelf ook wel hoe ze eruitzag. Ze liet zich gedwee naar haar drie klasgenootjes en mevrouw De Groot leiden. "Rustig maar meisjes," zei mevrouw De Groot tegen zowel de vier meiden naast haar als tegen de overgebleven meisjes.
Zonder zich verder om de andere meisjes te bekommeren, liep de officier al richting de deur, gevolgd door de soldaten, die mevrouw de Groot, Greetje en haar drie klasgenootjes met gepaste dwang naar buiten leidden. Mevrouw De Groot keek achterom en riep nog snel naar de verbouwereerde achterblijvers: "Zorg dat mevrouw Winsemius dit te weten komt en ga dan allemaal naar huis!". Mevrouw Winsemius was het hoofd van de school, die nu een paar straten verderop kantoor hield in een pand dat ook dienstdeed als tijdelijke kerk.
De vijf jonge vrouwen werden achterin een vrachtwagen gezet en daar bewaakt door twee soldaten. De officier klom de cabine in en ging op de bijrijdersstoel zitten, waarna de chauffeur de motor startte. Terwijl de vrachtwagen begon te rijden, zagen de jonge vrouwen achterin hoe de overgebleven meisjes naar buiten renden. Twee van hen renden richting de straat waar mevrouw Winsemius op dat moment zou moeten zijn. De anderen stoven alle kanten op, richting huis.
Mevrouw De Groot zat in het midden tussen haar leerlingen in. Ze trok ze tegen zich aan en zei zacht: "Het komt vast goed meisjes. Jullie mogen me Elisabeth noemen. Goed?". De twee soldaten zaten op de bank tegenover hen. Ze hadden ieder hun geweer tussen hun benen staan en konden hun ogen niet van de vijf blonde dames afhouden. De vrachtwagen reed door een kuil in de weg. Elisabeth had de grootste borsten, die behoorlijk op en neer wipten. Ook Greetje was behoorlijk voorzien. Doordat de dames waren afgevallen, waren hun borsten iets slapper dan voorheen. Greetje vouwde net als Elisabeth te laat haar armen voor haar borsten. Lerares en leerling sloegen blozend hun ogen neer toen ze merkten dat de soldaten meer dan geïnteresseerd naar hen keken.
De soldaten grinnikten even en bespraken samen in rap Duits wat ze met de vijf dames zouden willen doen. De vrachtwagen draaide een hobbelige oprijlaan op. Elisabeth en Greetje zorgden er nu met hun armen voor dat hun borsten geen kant op konden. De soldaten verloren hun interesse even en keken naar buiten, waar de toegangspoort al werd gesloten. De vrachtwagen hobbelde zacht rijdend door en kwam uiteindelijk tot stilstand. De soldaten stonden op. De chauffeur klapte de halfhoge klep open, terwijl ze officier met zijn handen achter zijn rug stond toe te kijken. Elisabeth keek Greetje aan: "Laat ze maar kijken lieverd, dat hou je toch niet tegen".
Greetje knikte. Om de aandacht van haar leerlingen af te leiden, sprong Elisabeth als eerste, meteen gevolgd door Greetje. De andere twee meisjes kwamen daarna. De officier liep met afgemeten passen richting de geopende voordeur van een groot huis. De vijf blonde jongedames volgden de officier. Ze keken naar de vlaggen met hakenkruizen, die aan de voorgevel van het huis waren bevestigd. Elisabeth liep in het midden en hield haar vier meiden dicht tegen zich aan. Ze keek met een kwade blik achterom toen één van de soldaten in haar bil kneep. "Laat dat," zei ze bits. De officier draaide zich met een ruk om en kwam vanuit de deuropening teruglopen. Elisabeth was even bang dat hij haar aan zou pakken. Hij negeerde haar echter volkomen en nam de nog altijd grijnzende soldaat apart. De glimlach was op slag verdwenen. Op gedempte, maar duidelijk geërgerde toon liet de officier blijken wat hij van het gedrag van de soldaat vond.
Die knikte gedwee en mompelde excuses. Daarna liep hij meteen naar binnen. De officier liep naar Elisabeth toe. "Entschuldigung". Elisabeth accepteerde de excuses maar. Haar bil deed nog wat pijn. De officier schraapte zijn keel en liep weer richting de voordeur. De rest volgde hem naar binnen. Ook deze deur werd direct na binnenkomst achter hen gesloten. Ze stonden nu in een grote hal. Een brede wenteltrap leidde naar boven. De deuren op de benedenverdieping waren dicht. De officier blafte een bevel. Eén van de soldaten liep de trap op en verdween uit het zicht.
Even later hoorden de dames het geluid van naaldhakken op de trap. Ze zagen hoe een prachtige vrouw van half of eind dertig naar beneden kwam lopen. Ze was uiteraard blond. Haar haren waren op een ingewikkelde manier gevlochten. Ze had mooie blauwe ogen. Haar uniform was strak gestreken en smetteloos. Haar jasje was dichtgeknoopt en sloot mooi om haar borsten. Haar rok paste bij het jasje en accentueerde haar stevige billen.
De vrouw kwam beneden aan en bekeek hetgeen de officier had meegenomen. Elisabeth hield Greetje en haar klasgenootjes nog stevig tegen zich aan. De vrouw vond dat prima. Het contrast tussen de enigszins magere en bleek ogende Elisabeth en de weldoorvoede Duitse vrouw was duidelijk. Toch knikte ze goedkeurend. Ze wuifde naar de officier en soldaten, die haastig wegliepen.
De vrouw wachtte even tot ze alleen was met Elisabeth en de meisjes. Ze bleek vrij redelijk Nederlands te spreken, uiteraard wel met een zwaar Duits accent. Ze stelde zich voor als Helga. "Waarom zijn we hier naartoe gebracht?," vroeg Elisabeth, die het voortouw nam om meisjes uit de wind te houden. Helga keek haar aan: "Wij organiseren regelmatig ontmoetingsdagen met onze meest loyale Nederlandse vrienden. Om die dagen leuker te maken, bieden wij ze vermaak met leuke dames". Elisabeth trok de meisjes nog strakker tegen zich aan. "U wilt toch niet zeggen dat deze jonge meisjes naar bed moeten met volwassen mannen?". Helga haalde haar schouders op: "Zij niet. Jij en zij". Helga wees naar Greetje. Elisabeth keek Helga aan: "En de andere meisjes dan?". Helga werd wat ongeduldig; "Dat komt wel goed. Kom maar mee".
Helga leidde het vijftal naar een kamer, waar Greetje en Elisabeth zich helemaal uit moesten kleden. De andere meiden werden opgehaald door een andere vrouw. Greetje en Elisabeth stonden nu naakt voor Helga. Elisabeth was nu te gefocust op haar eigen en Greetjes naaktheid en vergat daardoor te vragen waar de twee andere meiden naartoe gebracht werden. Helga liep keurend een rondje om Greetje en Elisabeth heen. Ze huiverden beiden en toen ze Helga's vingers zacht strelend over hun billen voelden glijden.
Greetje had een B-cup, die ietsje slapper was geworden. Ze was ietsje magerder geworden door het eentonige dieet en had wat plattere billen gekregen. Ze had een behoorlijk bosje schaamhaar.
Elisabeth had een inmiddels hangende cup D en was ook magerder geworden. Ze had nog wel brede heupen, maar zeker geen volle kont meer. Zij had een behoorlijk bosje schaamhaar.
Helga kwam voor hen staan en begon zich ook uit te kleden. Greetje en Elisabeth keken jaloers naar Helga's weldoorvoede lichaam. Haar cup D was wel mooi stevig en zelfs wat gebruind. Haar kont was vol, maar stevig. Haar kutje was perfect kaal geschoren. Ze had stevige benen en gespierde kuiten. "Zo dames, gaan jullie mee?," vroeg ze, hoewel het niet overkwam als een vraag. "Ik kan wel wat assistentie gebruiken met al die hitsige mannen hier". Er zat voor Greetje en Elisabeth niets anders op. Ze volgden Helga de gang op. Ze sloegen linksaf en liepen langs verschillende gesloten deuren. Er klonk gedempt gekreun en gehijg uit de kamers. Elisabeth luisterde ingespannen of ze de drie weggehaalde meisjes kon herkennen
De gang liep dood bij een deur. Helga klopte driemaal. De deur werd geopend. De geur van sigarenrook dreef de gang op. Helga wenkte Greetje en Elisabeth. Ze volgden haar de kamer in. De deur viel achter hen dicht. Door de dichte mist van sigarenrook heen, ontwaarden Elisabeth en Greetje een Duitse officier die rokend en Schnapps drinkend zat te kaarten. Hij speelde met twee Nederlandse mannen die bij hem aan tafel zaten. Elisabeth schrok zichtbaar toen ze de man van mevrouw Winsemius herkende. Hij keek haar aan maar herkende haar niet. De andere man aan tafel schoof zijn stoel haar achteren en klopte op zijn schoot. Hij keek Greetje aan: "Kom jij eens hier". "Doe het nu maar," fluisterde Elisabeth.
Greetje liep aarzelend om de tafel heen en liet zich door de man op schoot trekken. Zijn adem rook naar sigaren en drank. Greetje voelde zijn handen op plaatsen waar nog geen man haar had aangeraakt. "Doe je voorzichtig met haar, Rudolf?," zei Helga. "Natuurlijk lieveling," lachte Rudolf, terwijl hij Greetjes borsten begon te betasten. Ondertussen klom Elisabeth bij de Duitse officier op schoot en was Helga voor Winsemius. Zij begonnen meteen innig te zoenen, terwijl Winsemius enthousiast in haar borsten kneep en ze wild kneedde.
Greetje voelde zich opgelaten. Elisabeth en Helga waren duidelijk ervaren met mannen en zijzelf nog totaal niet. Elisabeth had zich nu helemaal over haar schroom heen gezet en zat vol overgave te zoenen met de niet onknappe Duitse officier. Helga had de bretels van Winsemius al los en knoopte nu zijn overhemd open. Greetje zoende voorzichtig met Rudolf, die gelukkig geen haast had. Ze voelde hoe zijn vingers speelden met haar borsten en schaamhaar. Ze voelde dat hij een erectie had. Ze wreef zacht met haar hand over de bult in zijn broek. Ze glimlachte even opgelucht toen hij goedkeurend kreunde.
Elisabeth had de officier inmiddels grotendeels uitgekleed en zat op haar knieën voor hem. Ze nam zijn forse erectie in haar mond, terwijl de officier zelf weer een sigaar opstak. Helga hield haar borsten klaar voor de mond van Winsemius. Hij zat in zijn onderbroek, met daarin zijn erectie duidelijk zichtbaar. Greetje haalde de erectie van Rudolf tevoorschijn. Ze schrok een beetje van zijn lengte. Greetje trok de voorhuid voorzichtig op en neer en keek gefascineerd naar de eikel. Rudolf streelde door Greetjes haren. "Neem hem maar in je mond". Greetje keek wat onzeker op: "Nog nooit gedaan". "Probeer maar," drong Rudolf aan.
Elisabeth gaf intussen het goede voorbeeld door de officier in een stevig tempo te pijpen. Helga liet haar borsten verwennen door Winsemius, die dat vol overgave deed. Hij likte ze fanatiek af, terwijl hij Helga's billen vasthad. Helga keek nu neutraal voor zich uit. Greetje keek heel even de kunst af bij Elisabeth, voordat ze Rudolf's eikel voorzichtig in haar mond nam. Ze begon hem te likken en merkte dat Rudolf het lekker vond. Daardoor aangemoedigd nam ze zijn pik wat dieper in haar mond. Stiekem werd ze er best opgewonden van.
Helga had Winsemius nu helemaal uitgekleed en zat nu op en neer te wippen op zijn erectie. Elisabeth stond wijdbeens voorovergebogen over de tafel geleund en werd staand van achteren genomen. De officier rookte ook neukend gewoon door. Greetje hoorde dat Elisabeth hard kreunde, maar kom er niet uit opmaken of ze het lekker vond. Haar gekreun klonk een beetje zoals Greetjes moeder wel eens liet horen in de slaapkamer als de deur op slot zat en zij met Greetjes vader in bed lag. Greetje had wel eens bij de deur staan luisteren met haar oudere broer en zus, die er altijd duidelijk opgewonden van werden.
Greetje werd steeds zelfverzekerder. Haar oudere zus Annie had stiekem wel eens verteld hoe zij dat pijpen eigenlijk aanpakte. Greetje had ademloos geluisterd en paste Annies tips nu toe. Rudolfs erectie was staalhard en gleed steeds iets verder naar binnen. Greetje speelde wat met de zak en ballen. Rudolf kreunde weer goedkeurend en nam daarna een slok Schnapps. Greetje begon tijdens het pijpen met haar kutje te spelen, zoals Annie haar had verteld. Ze voelde dat ze nat was. Annie had uitgelegd dat dat altijd goed was, maar vooral bij de eerste keer. "Dan komt hij soepeler bij je naar binnen... Hmm... Hihi".
Greetje keek op, in de ogen van Rudolf. Hij streelde haar wang. "Wil je sex? Ik wel". Greetje knikte maar, hoewel ze een beetje bang was voor wat komen ging en hoe haar ouders zouden reageren als ze erachter zouden komen. Ze hoorde de stem van Annie in haar achterhoofd: "Ik was zeventien bij mijn eerste keer". Greetje stond op. Rudolf ook. Hij kleedde zichzelf snel uit en ging op de grond liggen. Hij hield zijn erectie uitnodigend omhoog. "Ben je goed nat?," vroeg hij. Greetje voelde. Ze keek onzeker. Elisabeth zag het en wenkte Greetje. "Laat mij eens voelen liefje?". Ze voelde tussen Greetjes benen, terwijl ze zelf nog werd genomen. Ze glimlachte: "Jij bent nat... heel nat. Geniet ervan".
Greetje liep naar Rudolf en liet zich door hem leiden. Rustig legde hij uit hoe ze moest gaan zitten. Ze luisterde goed en liet haar kutje langzaam over zijn pik glijden. Het voelde onwennig, maar best lekker. Ze probeerde goed te ontspannen. Rudolf streelde haar borsten, wat haar extra opwond en nog natter maakte. Ze zuchtte even opgelucht toen de erectie voor de helft in haar kutje zat. Voorzichtig begon ze op en neer te bewegen. “Ik ben ontmaagd,” fluisterde ze ongelovig. Helga en Elisabeth keken haar vertederd aan. Helga werd nu ook staand van achteren genomen. Elisabeth en de officier wisselden kort daarna van standje en gingen voor doggy. Ze zaten vlakbij het neukende stel op de vloer.
Rudolf kon nu mooi tegelijk met Greetjes wippende borsten en Elisabeths bungelende borsten spelen. Elisabeth kreunde hard toen de officier haar al stotend een flinke klap op haar bil gaf. Greetje had nu een fijn ritme en diepte gevonden en genoot nu echt van haar eerste keer. Rudolf gaf haar de gelegenheid om te ontdekken en drong haar niets op. Greetje begon zacht te kreunen, Rudolf was daar al een tijdje mee bezig.
Helga stootte met Winsemius mee. Haar billen en zijn onderbuik maakten kletsen geluiden zodra ze elkaar raakten. Elisabeth kreunde zittend op de grond harder en sneller en keek achterom: “ik kom zo…”. Greetje had van Annie geleerd en wist wat het betekende. Ze was benieuwd of het haar ook zou gaan overkomen. De Duitse officier stootte nog even flink door en liet Elisabeth daardoor klaarkomen. Ze klampte zich vast aan de tafel. Kreunend en hijgend onderging ze haar orgasme. Greetje keek toe en vroeg: “Het was zeker lekker?”. Elisabeth knipoogde: “Eigenlijk wel hihi”.
Ook Helga begon harder te hijgen en meer te kreunen. Ze bewoog als een bezetene mee met de stoten van Winsemius. Uiteindelijk hield ze het niet meer en kwam hevig klaar. Ze keek Greetje aan: “Bij mij was het ook lekker,” lachte ze. Greetje verhoogde haar eigen tempo en voelde het gevoel opkomen. “O, ik… eeh… kom ook”. Rudolf stootte even voorzichtig mee en hielp Greetje daarmee aan haar orgasme. Greetje was beschaafd opgevoed. Ze wilde in haar euforie heel vieze dingen zeggen, maar durfde het niet zo goed. Gelukkig zagen Helga en Elisabeth aan haar lichaamstaal dat ze het heerlijk had gevonden.
De mannen wilden ook graag komen. Helga en Elisabeth werden hard en onbeheerst genomen. Rudolf deed het iets rustiger aan, maar zat wel constant aan de borsten van Greetje. Die genoot nog na van haar orgasme en liet gewillig in zich stoten. Winsemius kwam als eerste klaar, gevolgd door de Duitse officier. Rudolf had iets langer werk, maar uiteinde was hij de eerste man die zijn zaad in Greetje loosde.
De mannen hadden de sex binnen. Ze lieten hun pik schoonlikken. Greetje proefde voor het eerst mannelijk zaad. Het smaakte ongeveer zoals Annie had voorspeld. De dames werden weer weggestuurd. Beduusd stonden Elisabeth en Greetje met Helga op de gang en keken haar aan: “En nu?”. Helga reageerde zakelijk: “Jullie kleden jezelf weer aan en dan brengen we jullie terug”. Elisabeth herinnerde zich dat ze nog drie meisjes miste. Helga haalde haar schouders op: “Daar weet ik niets van”. Met een steen in haar maag liep Elisabeth terug naar de kamer waar ze zich had uitgekleed. Wat moest ze de ouders vertellen?
Greetje, Elisabeth en Helga kleedden zichzelf weer aan. Helga keek voldaan: “Zo, dat was lekker. Gaan jullie mee?”. Elisabeth en Greetje volgden haar naar beneden. Elisabeths hart maakte een sprong toen ze de drie meisjes in de hal zag staan. “Zie je nou wel?,” lachte Helga. Elisabeth rende op de drie meiden af en omhelsde ze. “Waar waren jullie? Alles goed? Hebben ze jullie pijn gedaan?,” vroeg ze snel en fluisterend. De meisjes schudden “nee”, maar hun ogen vertelden een ander verhaal. Elisabeth draaide zich met een ruk om naar Helga en snauwde: “Wat hebben jullie met hen gedaan? Nou?”. Helga haalde haar schouders op: “Ik was bij jullie…”. Elisabeth kookte woede, maar wist ook wel dat ze in haar licht verzwakte toestand niet op zou kunnen tegen de topfitte en goed doorvoede Helga.
“Goed,” zei Helga, die ook wel wist dat ze niets te duchten zou hebben van Elisabeth. “We gaan jullie terugbrengen”. Elisabeth klemde de meisjes weer stevig tegen zich aan. Ze liepen naar buiten, waar de vrachtwagen alweer klaar stond. Nu waren er geen soldaten die achterin kwamen zitten. De chauffeur en bijrijder zaten al in de cabine. Elisabeth en de meiden zaten nauwelijks, of de vrachtwagen trok al op. Helga stond hen roerloos na te kijken en liep toen de villa weer binnen.
De vrouwen werden weer bij school afgezet. Elisabeth en de meisjes keken de vrachtwagen even na en liepen toen terug naar het café om hun achtergelaten spullen te pakken. Elisabeth beloofde dat ze de meisjes persoonlijk thuis zou brengen. Ze gingen als groep op pad. Greetjes klasgenootjes woonden niet ver elkaar vandaan. Ze werden opgelucht onthaald door hun families. Elisabeth nam de ouders steeds even kort apart om ze fluisterend te vertellen dat er iets ergs gebeurd zou kunnen zijn.
Als laatste bracht ze Greetje naar huis. Ook zij werd liefdevol onthaald door haar ongeruste familie. Greetjes vader kreeg van Elisabeth te horen wat er was gebeurd. Hij zei niets, maar zijn vrouw kende hem goed genoeg om te weten dat hij broedde op wraak. Ze legde haar hand op zijn arm: “Doe niet,” smeekte ze, “dat wordt jouw dood en misschien die van ons ook wel”. Hij knikte: “Goed dan”.
Ook Elisabeths vader was in stilte woest. Ook hij moest zijn vrouw beloven dat hij niets stoms zou doen. Hij beloofde het.
Drie nachten later vond er een grote explosie plaats in de villa. Alle aanwezigen werden gedood of raakten op zijn minst zwaargewond. De verbazing was groot toen de echtgenoot van het schoolhoofd ook tot de overledenen bleek te behoren. Officieel werd gecommuniceerd dat de oorzaak de optelsom van een gaslek en een aangestoken sigaret was geweest, maar de Duitsers wisten beter.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Prutsel, 36 jaar. Wil je weten wat er nog schuilgaat? Op mijn prive pagina deel ik ondeugende gedachten en ontdekken we samen de spanning...Trefwoord(en): Young Adult, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Selinea (31)
Ondeugenme (29)
Lynny (49)
LacheXbek (68)