Anna’s Geheime Momentje - 5

De maandagochtend voelde als een zachte overgang tussen twee werelden. Anna werd wakker met een diepe, warme gloed die nog steeds door haar onderbuik trok. Het was de echo van het intense weekend op de boot met Lars. Haar blonde haren lagen in een wilde warboel over het kussen. Toen ze zich uitrekte, voelde ze een lichte, aangename spierpijn in haar dijen en ‘daar beneden’. Haar lichaam herinnerde zich alles: zijn handen, zijn mond, zijn harde, kloppende lengte.

Haar telefoon trilde zacht. Twee berichten.

Eerst opende ze dat van Sophie. Een naaktfoto vulde het scherm: Sophie lag ontspannen op haar bed, haar bruine haren los en haar benen licht gespreid. Haar zachte lippen glinsterden. “Mis je al… Dinsdagavond bij mij? Lisa komt ook. Laatste schoolweek-viering? 😘”

Anna’s wangen werden warm. Een lichte tinteling roerde zich, maar het voelde nu anders. Ze typte voorzichtig terug: “Je bent prachtig… Dinsdagavond klinkt goed, maar alleen kletsen, knuffelen en afscheid nemen oké?”

Daarna het bericht van Fleur: “Anna… ik wil echt zien hoe je het doet. Het lukt mij echt niet goed. Mag ik kijken? Alsjeblieft? #Zussengeheim.”

Anna zuchtte. Ze antwoordde: “Vanavond na het eten hebben we het er over, Fleur. Geen druk. Ik help je.”

Beneden in de keuken was haar moeder al bezig met koffie. Fleur zat aan tafel met een grote grijns. Hun ogen kruisten elkaar en Anna bloosde. Haar moeder merkte het niet. “Jullie twee zien er stralend uit. Nog even volhouden, de schoolweek is bijna voorbij. En dan gaan we heerlijk op vakantie! Geniet ervan, meiden.”

Op school hing er een lichte, afwezige sfeer. In de gangen ving Anna Lars op bij zijn locker. Hij keek op, zijn donkere haar viel over zijn voorhoofd, en er brak een brede, verlegen glimlach door. Hij kwam meteen naar haar toe en raakte kort haar hand aan.

“Hé kapitein,” fluisterde hij. “Ik heb de hele nacht aan je gedacht.”

Anna’s hart bonsde. “Ik ook, matroos. Dit weekend was perfect. Maar nu deze week… en dan vakantie. Ik ga je zo missen.”

Ze spraken af voor de lunchpauze. Lars wist een rustig hoekje achter de school. De lessen gingen langzaam. Eigenlijk was alles wel klaar. Anna en Lars wisselden blozende blikken tijdens de lessen die ze samen hadden. Hun geheim. Niemand wist het nog, want zo hadden ze het afgesproken. Anna wilde het wel uitschreeuwen, maar als ze om haar heen keek toch ook maar niet.

De hele week appten Anna en Lars uren met elkaar. Het begon ’s ochtends vroeg met simpele berichtjes en groeide uit tot lange gesprekken tot laat in de avond.

Maandagavond:

Lars: “Kapitein, ik kan niet stoppen met denken aan hoe je eruitzag op het dek… 😍”

Anna: “Matroos, ik word al rood als ik eraan denk. En aan hoe jij eruitzag… hard en kloppend voor mij.”

Lars: “Je maakt het er niet makkelijker op om te slapen, weet je dat?”

Anna: “Goed zo. Dan droom je ten minste van mij. ❤️”

Dinsdagmiddag fietste Anna na school naar de huisarts. Haar hart bonsde. Ze wilde de HPV-prik halen en, nu ze er toch zat, ook naar de pil vragen – of ze die kon krijgen zonder dat haar ouders het wisten. Het voelde spannend en moedig tegelijk. Haar ouders hadden de hpv-prik niet nodig gevonden. Maar Anna was er anders over gaan denken toen een beroemde zangeres deelde dat ze kanker had. Anna had haar filmpjes gevolgd op insta. En toen besloten dat ze die prik toch wilde. Ze was er trots op dat ze deze stap durfde te zetten – voor zichzelf, maar nu ook voor Lars, voor hun toekomst.

De huisarts was een vriendelijke vrouw van rond de veertig. Ze zat achter haar bureau. Naast haar zat Jeroen, een jonge arts in opleiding.

“Dag Anna, goed dat je er bent. Dit is Jeroen. Vind je het goed als hij erbij is? Hij moet nog veel leren, onder andere prikken.”

Anna knikte, al voelde ze zich een beetje ongemakkelijk worden. “Ja, dat is prima.”, zei ze aarzelend. De huisarts merkte haar aarzeling direct op en stelde haar gerust. “Jeroen heeft al vaker geprikt hoor. Ik blijf er gewoon bij”.

De HPV-prik ging snel. Daarna keek de huisarts in haar dossier. “Anna, ik zie geen voorbehoedmiddel. Jij doet het toch wel veilig, hè?”

Anna werd knalrood. Ze stamelde: “Ik… ben nog maagd. Maar ik heb wel van alles gedaan met mijn vriendje. We zijn net samen. En eigenlijk wilde ik vragen of ik de pil kan krijgen. Zonder dat mijn ouders het weten.”

De huisarts knikte begripvol. “Was het daarom dat je aarzelde net? Omdat je het wilde vragen en er een man bij zat? Dat hoeft echt niet hoor. Maar als je liever wil dat Jeroen er niet bij is, dan kan dat natuurlijk.” Anna schudde haar hoofd. “Nee hoor, het is prima.” Haar stem klonk nog wat onzeker, maar ze dacht: ook hij moet dit leren. En het is voor hen natuurlijk allemaal normaal. De huisarts nam Jeroen even apart. Toen ze terugkwamen, zei ze: “Jeroen gaat je uitleggen hoe de pil werkt en welke alternatieven er zijn. Ik vul aan als dat nodig is.”

Jeroen legde rustig uit over dagelijkse inname, starten, bijwerkingen en privacy. Daarna stelde hij een inwendige controle voor. Anna bloosde hevig, maar stemde toe. “Anna”, zei de huisarts, “ik heb ook nog een alternatief voor je. Misschien vind je dat wel handiger dan de pil. Ik heb hier een spiraaltje liggen. Degene die daar voor kwam bleek zwanger. Normaal is een spiraaltje best duur. Maar, ik kan deze gratis, als stage-opdracht voor Jeroen je ook aanbieden”.

Na overleg koos Anna voor het spiraaltje. Ze kleedde zich uit en ging op de behandeltafel liggen. Jeroen monteerde de beugels en maakte haar benen voorzichtig vast. “Dit is voor je eigen veiligheid, zodat je niet per ongeluk beweegt als het gevoelig is,” legde hij uit.

Anna lag daar met haar benen wijd. Ze voelde zich kwetsbaar en vooral heel erg bloot. Zenuwachtig, maar tegelijkertijd ook sterk. Dit doe ik voor ons, dacht ze, terwijl tranen achter haar ogen prikten.

De controle met speculum en vingers was gevoelig – een vreemde druk en lichte kramp. Nadat ook de huisarts nog had gekeken plaatste Jeroen het spiraaltje. Anna voelde een scherpe, diepe menstruatiekramp toen het inbrengpijpje naar binnen schoof en het T-vormige koper-spiraaltje op zijn plek werd gezet. Het duurde allemaal langer omdat Jeroen onervaren was. Ze voelde elke beweging, elke bijstelling. Haar vagina trok samen, een brandende druk die langzaam wegebde toen het eindelijk zat. De huisarts controleerde nog het een keer grondig en liet Jeroen aan Anna de verdere instructies geven.

Het fietsen naar huis was pijnlijk. Elke trap voelde als een beurse, zware druk diep in haar onderbuik. Ze voelde een constante, lichte zwaarte en kramp.

Thuis zei ze tegen haar moeder dat ze ongesteld was geworden. Haar moeder keek vreemd op. Nu al?, maar ze liet het gaan.

Anna kroop onder het dekbed op haar kamer. Zachtjes wreef ze over haar onderbuik. Ze voelde zich trots, maar tegelijkertijd ook heel erg vervelend. Ze hoopte dat dit snel weg zou trekken. Eigenlijk had ze helemaal geen zin om vanavond nog weg te gaan. Maar aan de andere kant had ze ook wel behoefte aan wat afleiding.

‘s Avonds fietste Anna dan ook richting Sophie voor een gezellige meidenavond.

Lisa was er al. De kamer was sfeervol verlicht met kaarsen en waxinelichtjes, zachte muziek speelde op de achtergrond. Ze bestelden pizza, aten met hun handen en lachten om de rommelige kaasdraden. Daarna kropen ze met z’n drieën op Sophie’s bed, dekens om hen heen. Ze hadden een heerlijke avond, met echte open en eerlijke meiden gesprekken.

Anna haalde diep adem. “Meiden… ik moet jullie iets vertellen. Het is officieel, maar jullie zijn de allereersten die ik het vertel. Zelfs aan mijn ouders heb ik het nog niet verteld. Maar jullie moeten het weten. Ik heb nu echt iets met Lars. We zijn officieel samen sinds het weekend. En het voelt zo goed, zo echt. Maar, thuis en op school weet nog niemand het en dat houden we nog even zo. Ik vind het spannend en superleuk tegelijk.”

Sophie en Lisa keken haar stralend aan. Lisa gaf haar een dikke knuffel. “Ann, wat ontzettend mooi voor je! Hij lijkt echt lief. Ik ben zo blij voor je.”

Sophie knikte enthousiast. “Echt geweldig. Hij kijkt altijd al naar je alsof je het mooiste bent in de klas.”

Lisa leunde iets dichterbij, haar stem warm en een beetje ondeugend. “Daarom zei je: alleen kletsen… hahahaha. Ik begrijp je helemaal hoor. Dat je nu voor Lars gaat. Dat verdient hij. Maar… ik hoop stiekem dat er misschien toch nog af en toe ruimte is voor spannende meidenavonden. Ik heb daar zo enorm van genoten met jou en met jullie. Geen druk hoor, alleen… als het ooit weer zo uitkomt.”

Anna lachte zacht en bloosde. “Jullie zijn schatten. Ik heb er ook ontzettend van genoten. Echt heel erg veel. Maar op dit moment voelt Lars als mijn prioriteit. Laten we gewoon zien hoe het loopt, oké?”

Ze praatten nog lang door, lachten om oude verhalen en knuffelden veel. Sophie stond op en pakte een usb-stickje. “Ann, hier. Ik heb alle naaktfoto’s van jou van die fotoshoot erop gezet. Veilig en alleen voor jou. Ik heb ze van mijn telefoon en laptop verwijderd. Ze zijn te mooi om zomaar weg te gooien. Als je dat wil is dat aan jou. Ze zijn nu helemaal van jou.”

Anna nam het stickje aan. “Dank je wel, Sophie. Dat betekent veel voor me. Bij jullie ben ik echt veilig. Dat is echt heel fijn om te weten. En die foto’s? Ik weet niet of ik er wel naar durf te kijken. Hebben jullie er nog naar gekeken?” Sophie knikte enthousiast. “Alleen ik. Lisa niet. En ik zal maar niet vertellen wat ik ondertussen deed”. Alle drie moesten ze lachen. “Maar Ann, je kunt ze echt wel bekijken hoor. Ze zijn verschrikkelijk geil, maar ook echt wel mooi. Krachtig en intiem. Ik vond ze geweldig.”

Later die avond, thuis in bed, appte Anna Sophie:

Anna: “Sophie, bedankt voor vanavond. En vooral voor het stickje. Je bent echt een topvriendin. ❤️”

Sophie: “Graag gedaan, lieverd. Jij verdient het om je mooi en veilig te voelen. Lars boft maar met jou.”

Anna: “Ik bof ook met hem. En met jullie. Die avond met de fotoshoot was wild, maar mooi. Dank je dat je alles hebt gewist.”

Sophie: “Alles weg. Geen spoor meer. Alleen goede herinneringen. Slaap lekker, Ann. En geniet van Lars 😉”

Anna: “Slaap lekker. Tot snel. 😘”

De woensdag verliep in een waas van lessen met tussendoor lange app-gesprekken met Lars.

Woensdagavond na het eten klopte Fleur zacht op Anna’s deur. Ze kwam binnen en plofte op het bed. “Dus… gaan we het nu doen? Kun jij mij vanavond laten zien hoe je het doet?”

Anna ging naast haar zitten en pakte haar hand. Ze haalde diep adem. “Fleur… ik ben ongesteld geworden, dus ik voel me niet helemaal top.”

Fleur keek haar verbaasd aan. “Nu? Dat is toch veel te snel?” Anna knikte bevestigend. “Ik weet ook niet waarom dat nu eerder is. Maar het lijkt me nu niet het goede moment hiervoor”. Fleur keek haar begripvol aan. “Nee, dat begrijp ik. Gek hoor. Zomaar een dikke week eerder. Wel fijn dat je dan in de vakantie niet ongesteld bent”. Anna schudde zacht haar hoofd.

“Ik heb er nu echt geen zin in, Fleur. Laten we dat tijdens onze vakantie doen, oké? Dan hebben we vast ook meer rust en kunnen we echt rustig praten en kijken. Zussen-geheim, zoals altijd.”

Fleur keek even teleurgesteld, maar knikte toen begripvol. “Oké… tijdens de vakantie. Dat is misschien ook wel een veel beter moment”. Anna lachte en omhelsde haar zusje stevig. “Dat denk ik ook. In onze tentjes hebben we ‘s avonds ook alle privacy. Nu kan mama zomaar binnenlopen.”

Donderdagmiddag was hun laatste echte date voor de vakantie. Ze hadden afgesproken op de boot.

Anna stuurde de boot naar hun beschutte baai. “Matroos, Gooi het anker maar uit”, commandeerde Anna met een grijns. Zodra ze alleen waren, trokken ze hun kleren uit, maar Anna hield haar slipje aan.

“Lars… ik ben ongesteld geworden. Ik hou mijn slipje even aan, oké? Maar ik wil je nog zo graag voelen”, loog Anna om bestwil.

Lars knikte meteen begripvol en kuste haar teder. “Natuurlijk, kapitein. Wat jij wilt. Ik vind je sowieso prachtig.”

Ze zoenden heerlijk, lang en intens, tongen die elkaar verkenden met een mengeling van honger en verdriet. Lars gleed met zijn handen over haar borsten. Hij kneedde ze zacht en rolde haar tepels tussen zijn vingers tot ze hard en gevoelig waren. Anna zuchtte diep in zijn mond.

“Je borsten voelen zo perfect,” fluisterde hij. “Ik ga ze zo missen.” Anna keek verongelijkt. “Alleen mijn borsten, matroos? Weet je dat wel zeker? Of moet ik je soms even kielhalen?, reageerde Anna gemaakt boos.

Anna’s hand gleed naar beneden en sloot zich om zijn harde piemel. Ze streelde hem langzaam en voelde hoe warm en kloppend hij was. Ze giechelde zacht. “Weet je… ik moet een goede naam voor hem verzinnen. Voor als we appen tijdens de vakantie. Dan begrijpt niet iedereen direct waar we het over hebben.”

Lars lachte ademloos. “O ja? Wat had je in gedachten, kapitein?”

Anna dacht even na terwijl ze hem bleef strelen, haar duim cirkelend over de gevoelige eikel. “Hmm… ‘Grote Matroos’? Dat klinkt stoer en een beetje grappig. Als ik schrijf ik mis ‘Grote Matroos’, dan weet jij precies wat ik bedoel.”

Lars kreunde zacht toen ze harder kneep. “‘Grote Matroos’… perfect. En veilig voor nieuwsgierige ogen.” Hij grijnsde, zijn ogen donker van opwinding. “Maar dan verzín ik ook een naam voor jou. Voor dat lekkere, warme kutje van je.” Hij liet zijn hand tussen haar dijen glijden, over haar slipje, en drukte zachtjes tegen haar aan. “Ik noem haar… ‘Nat Matroosje’. Want ze wordt zo lekker nat voor mij, en ze is mijn kleine, ondeugende matroosje.”

Anna bloosde diep en lachte tegelijk, een opgewonden rilling trok door haar buik. “Nat Matroosje… ohhh, dat is echt schattig én geil.

Anna lachte en boog zich voorover. Ze nam hem in haar mond. Eerst likte ze langzaam over de hele lengte. Ze proefde zijn zoutige smaak en cirkelde met haar tong rond de eikel. Daarna zoog ze hem dieper naar binnen. Ze bewoog haar hoofd op en neer terwijl haar hand de basis streelde. Lars kreunde harder, zijn heupen schokten licht.

“Oh Anna… dat voelt zo goed. Je mond is… perfect.”

Ze pijpte hem intens, met lange, diepe halen, af en toe hoestend als ze te diep ging, maar ze ging door. Haar eigen opwinding groeide ondanks het ongemak van het zeurende gevoel in haar onderbuik. Lars zijn handen grepen zich vast in haar haar. Niet dwingend, maar vol verlangen. “Ik kom bijna… Anna, ik…”

Ze zoog harder en keek hem aan terwijl ze hem diep in haar mond nam. Met een diepe kreun kwam hij klaar. Warme stralen zaad spoten in haar mond. Anna slikte zoveel ze kon, de rest liep langs haar kin. Voorzichtig en zachtjes likte ze hem schoon. Ze lachte zacht terwijl ze haar tong langs haar lippen haalde en kroop daarna tegen hem aan.

“‘Grote Matroos’ heeft hard gewerkt vandaag,” grapte ze. Lars lachte terwijl hij nog nahijgde. Hij trok haar dicht tegen zich aan. “Jij bent zo geweldig. Ik ga je zo ontzettend missen.” Anna keek hem gefronst aan. “Dat klinkt zo een heel stuk beter, matroos”.

Ze bleven nog lang liggen en praten over de vakantie. Beiden hadden er wel en niet zin in. Het was opeens zo anders geworden. Anna had veel zin gehad in de vakantie, maar nu voelde het als een stomme, onhandige onderbreking. “En weet je, Lars? Ik zou na onze vakantie zelf nog een weekje weggaan met een tentje en de fiets. Ik denk dat ik maar wat verzin dat ik dat niet meer ga doen”. Lars veerde opgelucht op. Blij keek Anna hem aan. “Jouw reactie zegt genoeg. Ik ga niet”. Lars schudde zijn hoofd. “Nou Ann, misschien toch wel. Ik heb eigenlijk ook wat als ik terug kom van vakantie…”. De stilte bleef hangen. Anna’s gezicht betrok. Teleurgesteld keek ze Lars aan. Ze voelde tranen opkomen. Lars zag het ook. “Ik heb het van de week nog wat afgehouden. Mijn opa en oma hebben een huisje in de duinen van Egmond. Dat zit al zeker 80 jaar in de familie. Opa belde mij of ik een weekje daarin wilde om wat klusjes en onderhoud daar te doen. Hij redt dat zelf niet meer zo goed. Normaal had ik net als vorig jaar direct ‘ja’ gezegd. Maar nu heb ik het nog even afgehouden”. Ze zaten stil naast elkaar. “Maar als je dat wel wil doen, dan zien we elkaar nog langer niet.”, zuchtte Anna. “Je kunt je opa daar toch niet mee laten zitten?” Anna d’r stem klonk ongewoon vast. Ze vocht tegen haar tranen. Het was echt een domper. Maar ze begreep ook wel dat ze er beiden niks aan konden doen. “Ann”, zei Lars. “Weet je? Als jij nou dat weekje ook naar Egmond komt? Het is echt een leuk huisje. Al zijn alle voorzieningen basis. Ik zit daar alleen. Moet alleen wat klussen. Wat schuren en verven. De afvoeren schoonmaken. Dat soort klusjes. Opa vindt het belangrijk dat dat gebeurt. Maar hij vindt het nog belangrijker dat er af en toe iemand in zit. Ik had afgehouden omdat ik dan nog langer bij je weg zou zijn. Maar jouw fietsvakantie biedt nieuwe mogelijkheden!” Met een blij en opgelucht hoofd keek hij haar aan. Anna, was het nog aan het verwerken. “Dus ik fiets naar Egmond? Dat is echt ver hoor. Dan blijven er niet veel dagen over, samen”. Lars legde zijn hand op haar arm. “Je begrijpt het nog niet goed. Ik heb het nog niet goed uitgelegd. We hebben fietsen nodig in Egmond. De fietsen van opa en oma zijn minimaal net zo oud als het huisje. Vorig jaar heb ik me kapot getrapt op die krengen. Als ik ga, neem ik mijn eigen fiets mee. Die neem ik mee in de trein. Op Alkmaar stap ik uit en dan fiets ik naar Egmond. We gaan er gewoon samen heen met de fiets in de trein. Snap je? Dan hebben we zelfs een hele week samen!” Anna d’r ogen begonnen te stralen. Ze sloeg haar armen om zijn nek en knuffelde hem stevig. “Wat een super idee, matroos! Echt heel erg goed. Ik heb er opeens weer helemaal zin in”.

Ze knuffelden en zakten samen van de bank op het dek. Anna speelde met ‘de Grote Matroos’ en al snel stond Lars zijn piemel weer keihard omhoog. “Ik vind dit zulk mooi speelgoed”, zuchtte Anna. “Hij wordt van lief klein en zacht, zomaar groot en hard. Echt groot. Denk je dat hij nog een keer kan spuiten?” Lars knikte. “Ik denk wel dat jij met de juiste aansturing deze matroos kunt laten werken”, zei hij lachend. Hij streelde Anna haar borsten en rolde haar tepeltjes tussen zijn vingers. Anna verplaatste zich en legde haar hoofd op zijn buik. “Ik wil nu heel goed zien hoe hij spuit”. Langzaam trok ze zijn velletje helemaal over zijn eikel naar beneden. “Wat ziet dit er ook geweldig uit zo. Het is net een soort helm”. Met haar tong likte ze langs zijn eikel. Ze maakte de eikel glimmend nat met haar tong en rolde toen zijn velletje langzaam met haar hand weer over zijn eikel. “Ha! Hij is nu zo groot, dat hij niet meer helemaal bedekt kan worden.”, zei ze verrukt. Ze bewoog haar hand nu op en neer. Langzaam, maar wel in een constant ritme. Lars zuchtte en streelde met zijn ene hand door haar haren en speelde met zijn andere hand met haar borst. “Doe ik het zo goed, matroos?” Lars wist niks te zeggen. Hij genoot van haar hand en van haar kriebelende haren op zijn buik. Hij voelde de opwinding in zijn buik. Anna voelde hoe zijn piemel nog harder werd. “Wat wil je dat ik doe, ‘Grote Matroos’? Wil je even in mijn mond? Dat is goed hoor. Maar niet gaan spuiten, want dat wil ik zien deze keer”. Ze opende haar mond en legde de eikel op haar uitgestoken tong. Terwijl ze haar hoofd naar voren bewoog liet ze zijn piemel over haar tong haar mond in glijden. Ze liet haar tong in haar mond over zijn eikel cirkelen en pakte met haar hand zijn ballen vast. Voorzichtig duwde ze haar mond verder over zijn piemel. Ze had hem nu voor de helft in haar mond zitten. Lars lag te genieten. Hij kreunde zachtjes. Nog verder duwde Anna haar mond over zijn piemel. Ze voelde hoe hij haar boven aan tegen haar keel duwde. Elke kleine beweging die ze nu maakte zorgde voor een kokhals-effect. En telkens als dat gebeurde trok ze even terug en slikte het kokhalzen weg. Opeens voelde ze hoe zijn piemel iets zakte en nu recht voor haar keel stond. Ze voelde hoe zijn hardheid klopte in haar mond. Ze slikte en voelde hoe haar de eikel nu even in haar keel stootte. Uit reflex slikte ze nog een keer en op het zelfde moment schokte Lars met zijn heupen. Anna voelde hoe zijn piemel nu in haar keel zat. Ze voelde hoe zijn ballen nu haar kin raakten. Zachtjes maakte Lars stoot bewegingen met zijn heupen. Heel voorzichtig neukte hij haar mond. Anna voelde zijn ballen bewegen in haar hand. Met haar ogen scande ze de situatie. Ze had Lars zijn hele piemel in haar mond. Lars stootte nu wat harder en nadrukkelijker. Ze voelde de eikel diep in haar keel glijden. Met elke stoot ging hij voor haar gevoel steeds dieper. Ze hoorde hem nu hijgen en kreunen. Ho wacht even matroosje. Zo gaan we het niet doen. Ik wil je zien spuiten. Ze trok haar hoofd terug en met wat slierten speeksel verliet zijn piemel haar mond. Gelijk pakte Anna de piemel weer vast met haar hand. “Opgewonden standje. Ik zei dat ik je wilde zien spuiten. Dus dan ga je natuurlijk niet klaarkomen in mijn mondje, hè?!” Ze bewoog haar hand nu in een sneller ritme. Vanaf zijn buik keek ze met grote ogen naar zijn piemel. “Ohhh Ann, ohhh, niet stoppen, Ann. Niet stoppen. Ga door nu”. Anna bleef ritmisch door bewegen. Lars bewoog zijn heupen mee in het ritme van haar hand. Haar zachte, natte hand verstevigde de grip om zijn piemel terwijl ze de snelheid van het ritme verhoogde. “Doe ik het zo goed, matroos? Of moet het nog sneller?” Lars kreunde harder en harder. Het ritme van de perfecte hand van Anna, haar zachte wangen op zijn buik, haar haren die kriebelden en zijn hand die haar zachte borst vast had. Het werd Lars te veel. Hij greep haar haren vast en duwde zijn heupen omhoog terwijl hij kreunend begon te spuiten. Anna keek gebiologeerd naar zijn eikel. Het spoot zelfs nu nog eerst een beetje omhoog voor het in klodders over haar hand gutste. Drie stralen telde ze. Daarna werd het minder. Maar haar hand zat er onder. Het zat op Lars zijn buik, een nat plasje wit, doorzichtig sperma. Ze hield zijn penis vast terwijl ze met haar andere hand opzoek ging naar papieren zakdoekjes in haar rugzak. “Blijf maar liggen, hoor. Anders zitten we er zo helemaal onder. Het is echt zo’n mooi gezicht als jij spuit”. Lars keek naar zijn sperma op Anna d’r hand. Wat een geil gezicht is dat… “Wat deed jij dat heerlijk, Ann. Gelukkig was ik al een keer gekomen. Anders had je het nu waarschijnlijk ook in je gezicht gehad”. Anna had de zakdoekjes gevonden. Ze maakte eerst zijn buik schoon en pakte toen een nieuw zakdoekje. “Opschepper”. Ze moesten beiden lachen. Anna maakte haar handen schoon en pakte toen wat zeep en waste haar handen buiten de boot in het water. “Pas, na de vakantie ben ik weer aan de beurt.”, zei ze gemaakt teleurgesteld. “Kun je wel zo lang wachten, dan?”, was Lars benieuwd. “Ik zal wel op je moeten wachten. Jij zit in Frankrijk en ik in Spanje. Maar misschien denk ik af en toe wel even aan je in m’n slaapzak.

Hoe gaan we dat doen op vakantie? Ik ga je heel veel appen. Vind je dat leuk? En ‘s avonds kunnen we vast wel even bellen via whatsapp”. Lars sloeg zijn arm om haar heen. “En we kunnen elkaar foto’s appen. Ik zie vast dingen waarvan ik dan denk, dit had ik met Anna willen zien of doen”. Anna knikte enthousiast. “En leuke selfies. Dan zie ik je ook nog. Maar Lars, ik ga wel aan mijn ouders vertellen over ons als we op vakantie zijn. Dat kan ik echt niet voor me houden”. Lars keek haar begripvol aan. “Dat doe ik dan ook. Ik vind het wel spannend. Maar ik denk dat mijn moeder het geweldig vindt. Ze vond jou al zo leuk”. Anna keek hem verbaasd aan. “Oh ja? Hoezo dan?” Lars pakte Anna d’r hoofd vast met beide handen. “Hoezo dan?! Nou, je bent slim en leuk. Je bent aardig en je ziet er geweldig uit. Ik denk daarom. Ze vraagt steeds naar je”. Anna bloosde tussen z’n handen. Lars kuste haar. En al snel waren ze weer aan het zoenen. Lars zijn hand gleed over Anna d’r buik. Hij liet zijn hand onder op haar buik liggen. “Voelt dat fijn? Mijn hand op je buik?” Anna knikte ze moest even diep zuchten tegen tranen die ze voelde opkomen. Hij is zo lief. Straks na de vakantie heb ik een verrassing voor hem.

Anna maakte zich los uit hun knuffel. “Ik ga wat inschenken en wat chips pakken. Ik heb honger en dorst gekregen van al die inspanningen om het jou naar je zin te maken…” Lachend keek ze hem aan. “Ik vind dat echt geweldig dat ik dat kan doen bij jou. Jou laten spuiten. Het is maar goed dat we straks vakantie hebben. Anders raak ik nog verslaafd aan ‘Grote Matroos’.” Lars liet zijn ogen over haar lichaam glijden. “Voor mij is het al te laat, kapitein. Ik ben al verslaafd. Zwaar verslaafd. Ik heb echt wel ‘dosis Anna’ nodig tijdens de vakantie”. Zijn ogen bleven extra lang hangen op Anna d’r borsten. “Ann, die zijn echt perfect. Jij bent echt perfect”, herstelde hij snel. Anna wees met twee vingers naar haar ogen, tot ze weer Lars z’n aandacht had. Lars keek haar lachend aan. “Mag ik niet van je borsten genieten? Ik moet ze nu goed bekijken, want ik moet het er de hele vakantie mee doen”. Anna keek hem nu serieus aan. “Jij bent inderdaad echt verslaafd. Ik zal je af en toe een dosis sturen via whatsapp. Goed? Helpt dat?” Ze dronken wat, aten chips en zaten heerlijk tegen elkaar aan. “We moeten gaan, matroos. Ik haal het anker binnen. Start jij de motor?” Anna deed haar shirt aan en liep naar voren. Lars trok z’n onderbroek en korte broek aan en ging staan om de motor te starten. Anna deed haar duim omhoog en Lars gaf gas en voer hun baai uit richting de jachthaven. Anna liep terug naar achteren. “Je doet het nu echt goed matroos. Je hebt goed opgelet.” Ze trok haar korte broek aan en verzamelde hun spullen en ruimde de kajuit op. Ze haalde al spullen uit de koelkast. De komende tijd zou er niemand op de boot komen. “Lars, wij komen die donderdag weer thuis en jullie de woensdag er voor, toch? Ik wil je dan echt die vrijdag zien hoor!” Lars zei: “Ja wij komen die woensdag avond weer thuis. Zal wel laat zijn misschien is het dan wel donderdagochtend heel vroeg. Onze caravan moet vrijdag weer mee met mijn oom en tante”. Anna ging achter hem staan en sloeg haar armen om hem heen. Zo voeren ze gezellig richting de haven. Een bootje passeerde hen en er werd gezwaaid. Anna zwaaide terug en sloeg gelijk d’r armen weer om Lars. “Ik hou van jou, Lars. Ik ben echt heel erg gek op jou.”, fluisterde ze in zijn oor. “Ik ga je echt enorm missen, straks op vakantie”. Even kneep ze zachtjes in de nu kleine bobbel in zijn broek. “En die ga ik ook missen. Mijn ‘Grote Matroos’. Je bent echt geweldig, Lars”. Lars voelde z’n nek vochtig worden. “Huil je, Ann?”, vroeg hij voorzichtig. Anna fluisterde zachtjes: “Ja, een beetje. Ik voel me zo gelukkig.” Dan voeren ze de haven in. Anna maakte zich los van Lars. “Zal ik de boot maar aanmeren? Doe jij het touw voor, matroos?” Lars gaf het roer over Anna. Hij was al lang blij dat Anna dit voorstelde. Dat aanmeren was nog best lastig. Anna legde de boot in een draai in hun box. Ze liet de boot zachtjes tegen de autobanden aankomen van de box en pakte het touw achter. Zodra Lars voor had vastgelegd sprong ze van boord en legde de boot achter vast. Ze liep naar voren en maakte Lars zijn knoop los en legde de boot nu voor ook goed vast. “Het komt echt precies, Lars. Hij moet goed vast liggen anders krijgen we schade”. Ze sloten de boot goed af en liepen met hun spullen naar hun fietsen.

Langzaam fietsten ze hand in hand richting huis.

Vrijdag was de allerlaatste schooldag. Van echte lessen was geen sprake meer. Er werd film gekeken, een andere docent had een schooljaarkwis gemaakt. De leraar Engels deed een les over Britse humor met YouTube voorbeelden. Zo ging de dag toch best nog snel. De bel ging voor de laatste keer en de gangen vulden zich met lachende en joelende leerlingen. Anna en Lars bleven nog zo lang mogelijk op school rondhangen. Ze liepen hand in hand door de lege gangen, kusten elkaar achter de lockers, en stelden het naar huis gaan zo lang mogelijk uit.

Uiteindelijk, toen de conciërge hen vriendelijk maar beslist naar buiten stuurde, stonden ze bij de hoofdingang. Anna’s armen lagen strak om Lars’ nek, haar gezicht verborgen in zijn hals. De tranen prikten in haar ogen en rolden uiteindelijk over haar wangen.

“Ik wil nog niet naar huis,” fluisterde ze met trillende stem. “Ik wil hier blijven, bij jou. Nog heel even.”

Lars hield haar stevig vast, ook zijn ogen waren vochtig. “Ik ook niet, Ann. Ik heb ook geen zin in vakantie. Maar straks na onze vakanties gaan we stiekem zelf nog. Een hele week in het huisje in Egmond… dat wordt ons geheime avontuur. En dat wordt echt geweldig leuk.”

Zonder zich iets aan te trekken van de groepjes klasgenoten die nog rondhingen, trok Anna zijn gezicht naar zich toe en kuste hem vol op de mond. Het was geen voorzichtige kus. Het was diep, intens en vol emotie. Hun tongen vonden elkaar. Hun handen hielden elkaar vast alsof ze elkaar nooit meer wilden loslaten. Lars’ armen sloten zich om haar middel en hij tilde haar een klein stukje van de grond.

Om hen heen ontstond meteen geroezemoes.

“Wacht… zijn Anna en Lars samen?”

“Eindelijk! Ik zag het al weken aankomen!”

“Ze zoenen echt waar iedereen bij is… zo schattig!”

Een jongen floot hard. Een meisje giechelde: “Dit is beter dan de romcom die we net keken!” Een andere klasgenoot riep: “Goed bezig Lars!” en iemand anders: “Anna, je bloost nog harder dan in de bioles!”

Mevrouw van der Linden, die net naar buiten kwam met een stapel papieren, bleef even staan. Ze keek naar het stelletje, een warme glimlach verscheen op haar gezicht. Ze schudde zacht haar hoofd en mompelde tegen zichzelf: “Zie je nou wel? Mijn lessen leveren echt wat op…” Toen riep ze met een lach in haar stem: “Anna! Lars! Jullie hebben mijn zegen, maar misschien niet midden in de schoolgang? Ga maar snel naar huis voordat de conciërge jullie eruit gooit!”

Anna en Lars lieten elkaar lachend en blozend los. Anna veegde een traan van haar wang. Lars kuste haar nog een keer zacht op haar voorhoofd. “Kom, we gaan kapitein, we zijn hier niet meer welkom voorlopig”.

Hand in hand fietsten ze nog een stukje samen, tot hun wegen scheidden. “Tot snel, kapitein,” zei Lars. “App me vanavond.” Anna fietste naar huis met een brok in haar keel, maar ook met een warme verliefde gloed in haar borst.

De zomervakantie lag voor haar. Lang, warm en vol verlangen. Maar ze wist nu wie ze was. Een meisje dat durfde te kiezen, dat haar lichaam kende, en dat klaar was voor wat komen ging.

Na het eten pakte ze haar laatste spulletjes in. Alles moest de auto in. En ze zouden vroeg hun bed in gaan. Ze deed haar koffer dicht. Het paste allemaal precies. Terwijl ze de koffer naar de auto bracht voelde ze haar telefoon trillen. Ze gaf de koffer aan haar vader en keek op haar telefoon. Een appje van Lars: “Al aan mij gedacht vanavond? Ik wel aan jou. ❤️”

Anna glimlachte door haar tranen heen en typte terug: “Altijd, matroos. Steeds.”

Die avond, alleen in bed, gleed haar hand tussen haar benen. Ze was nog gevoelig, maar de tinteling was er nog. Terwijl ze langzaam cirkelde, dacht ze aan Lars, aan de boot, aan het geheime huisje in Egmond. Ze kwam klaar met een zachte, diepe zucht. Haar lichaam trilde onder de dekens. Ze viel in slaap met een glimlach.

Trefwoord(en): Verlangen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!