Mijn Buurvrouw Souad

Ik stond aan het aanrecht in de keuken, bezig met het wassen van de Krulsla voor bij het eten vanavond.

Mijn keuken is aan de straatkant van mijn woning en het keukenraam bevindt zich boven het aanrecht zodat ik dus recht op de straat kijk als ik daar bezig ben. Doordat de vloer van de begane grond ruim een halve meter hoger ligt dan de straat kijk ik dus van hoog naar omlaag. Voor de woningen en dus pal voor mijn neus liggen de parkeerplaatsen voor auto’s.

Dezelfde situatie aan de overkant van de straat, dus rond etenstijd, als de meeste buren thuiskomen is het vrij druk met arriverende auto’s van mijn buren. Een dagelijks terugkerend gebeuren dat allang mijn aandacht niet meer heeft. Behalve als mijn buurvrouw thuis komt. Dan kijk ik graag.

Zij is een Marokkaanse van geboorte maar al haar hele leven in Nederland. Ze is vrij lang, slank en ze heeft mooi, lang, loshangend donker haar en een open gezicht. Haar gedrag is puur Hollands en ze zwaait en kletst met iedereen. Altijd met een lach. Toen ze mij bezig zag stak ze dus ook haar hand op en zwaaide uitbundig. Ze riep iets maar ik kon haar niet horen omdat het raam dicht was.

Ik keek hoe ze twee tassen met boodschappen uit de achterklep haalde en die naar binnen zeulde. Dat was het weer voor vandaag.

Ik ging door met mijn werk en dacht even aan mijn buurvrouw.

‘Best een lekker wijf die Souad’ dacht ik bij mijzelf.

‘Hou zou ze in bed zijn’? Schoot het direct door mijn hoofd.

Ik schrok van mijn eigen gedachten. ‘Man, kom op zeg, je bent getrouwd’!

Ja, dat klopt. En ik ken mijn eigen vrouw al ruim tien jaar. Ik wist inmiddels alles van haar. Haar karakter, haar persoonlijke trekjes en eigenaardigheden, ik kende haar letterlijk van binnen en van buiten bedacht ik mij. Zelfs intiem had ze geen geheimen meer voor me. Ik kende haar tieten en haar spleet dan ook goed. Ik likte haar ten slotte regelmatig voordat we seks hadden. Ik kende ieder detail, ieder plekje. Van haar clit tot haar schede opening. Niks nieuws meer te ontdekken, geen spanning, alleen routine. Hmmm, ja, en daar kwam nog bij dat ze niet van experimenteren hield. Geen spelletjes met bondage of bdsm…

Jezus! Wat stond ik nu hier te dromen over de poes van mijn vrouw!

Maar op de een of andere manier speelden mijn hersens een gevaarlijk spelletje met me.

Zo dacht ik nu aan Souad. Wat voor een geheimen zou haar poes eigenlijk hebben? Speelde het door mijn hoofd. Zou zij, zoals soms wordt beweerd van Arabische vrouwen, ook een geschoren poes hebben? De gedachte liet mij niet meer los. “Souad ik wil je naakt zien”! Dacht ik. Het kostte mij zelfs moeite om mijn klusje af te maken omdat ik nu aan seks dacht. Souad was ergens rond de dertig en gescheiden. Een vlot modern wijf eigenlijk. Totaal vernederlandst. Alleen aan haar trekken en lichte huidtint kon je haar afkomst raden. Ik snapte niet waarom ze alleen was, ze zou iedere vent kunnen krijgen.

Verdomme! Ik moest mijn eten voorbereiden en niet staan te dromen.

Mijn vrouw had namelijk nachtdienst en was een uur geleden vertrokken. Als ik niets deed, moest ik pizza uit de vriezer eten. Was dat erg? Nee eigenlijk niet echt. Ik zou niet omkomen van de honger ten slotte.

“Souad haar poes”! Dacht ik.

Lekkere kont, strakke spijkerbroek en lange benen. Dat moest gewoon lekker zijn! Droeg zij een bikini of zou ze een voorkeur hebben voor een badpak? Ik probeerde het mij alle twee voor te stellen.

Het moest allebei fantastisch zijn!

Ik voelde hoe mijn lul hier op reageerde. Hmmm…

De sla was schoon en ik liet het uit druipen in een zeef. Ik pakte twee tomaten. Wat was ik eigenlijk aan het doen? Wat ging ik in godsnaam maken?

Ik had eigenlijk geen idee! En nu met Souad in mijn hoofd had ik ook geen zin meer om aan dat eten te denken! Ik wilde mijn lul voelen.

Liefst in Souad, maar dat zat er niet in, dus moest ik wat anders en ik deed mijn rits los, graaide mijn groeiende lul er uit en speelde ermee in de buitenlucht. Lekker zo. Binnen een minuut was hij stijf en begon ik mijzelf langzaam af te trekken.

Grappig wl, zo voor het raam. Ik zag de mensen wel, maar zij zagen mij natuurlijk niet! Het wond mij op zo stiekem net mij stijve te staan. Voor de ogen van iedereen, maar zij zagen niets,

Ik wilde nu meer. Mijn lul gloeide van de warmte en pulseerde samentrekkend en ontspannend. Ik keek nog eens goed naar de overkant. Was daar niemand boven? Niemand die van boven in mijn keuken kon kijken?

Ik maakte daar voor het aanrecht mijn broek los en liet hem op de grond zakken. Ik wist dat ik dit moest afmaken en zocht daarom de keukenrol om mijn zaad in op te vangen. Vervolgens stapte ik uit mijn broek en schopte hem aan de kant. Nu stond ik in mijn blote reet in de keuken en iedereen die mij zag kon mijn oranje poloshirtje zien, maar niet dat ik daaronder naakt met een stijve stond. Ik voelde mij nu wel een beetje een perverseling, maar na vier keer trekken was dat idee weer weg en moest ik de klus nu wel afmaken.

Toch moest ik het zo, pal voor het raam beheerst doen, want als ik gekke bewegingen ging staan maken zou dat zeker opvallen.

Dit gedwongen beheerste aftrekken maakte alles nog veel opwindender.

Ik voelde dan ook het punt dat ik niet meer kon stoppen al naderen.

Ik dacht bij mijzelf, ‘kom op, effe snel afmaken’ en ik boog mij iets voorover en zakte wat door mijn knieën om de spanning verder op te voeren. Kom op !

En in een enorme flits schoot het door mijn hele lijf. Ik kwam klaar zoals ik niet vaak klaar kom. Een straal warm zaad schoot …ik weet niet waarheen. Mijn ogen zagen sterretjes, niet waar mijn kwak heen ging. Een tweede en een derde golf volgden elkaar bijna net zo intensief op. Ik hijgde en haalde diep adem. Een heerlijke ontspanning trok door mij heen.

Daar stond ik dan, nog na te druipen met mijn broek aan mijn voeten. Ik greep er naar en trok mijn broek weer tot aan mijn kont omhoog. Om nu alweer mijn lul op te bergen was wel erg rigoureus. Mijn oog viel op de keukenrol en scheurde er en paar velletjes vanaf om de grond schoon te vegen. Gelijk beten de tandjes van mijn gulp in de huid van mijn zak. AU! Verdomme…. Ik besloot daarom toch maar mijn broek weer op te hijsen en dicht te knopen. Dat was nu toch praktischer als je aan het werk bent, sprak het stemmetje in mij.

‘Ja maar het liefst had ik helemaal geen kleren aan’! Reageerde het duiveltje op mijn andere schouder.

Ik schrok mij kapot toen ik de deurkruk van de achterdeur hoorde bewegen en er daarna op het raam werd geklopt.

Barst! Goed dat ik mijn broek weer had opgehaald want achter stond Souad voor de deur met iets in haar handen.

Ik keek om en zij zwaaide naar mij.

Met een nog bonkend hart liep ik naar de deur en deed hem van het slot.

Souad viel gelijk met de deur in huis.

‘Ik heb in de stad wat lekker Marokkaanse koekjes gekocht’, zei ze direct.

‘Voor bij de koffie’.

Ik wist inmiddels dat Marokkanen nooit met lege handen langs komen en dat was nu ook zo. Souad kwam steevast met iets als ze een wederdienst verlangde dus rekende ik op een vraag.

Maar deze keer had ze geen vraag. Dat verwonderde mij een beetje.

‘Stoor ik je, vroeg Souad.

‘Welnee, ik stond wat met het eten te rommelen, maar dat lukte niet’!

Gaf ik te kennen.

Ik stapte langzaam achteruit en vroeg Souad om verder binnen te komen.

‘Heb je tijd voor koffie’? Vroeg ik.

‘Nou ik moet zelf nu ook met het eten beginnen, … nou, vooruit één bakkie dan’! Antwoordde ze en liep door naar de keuken om het doosje koekjes daar neer te zetten.

‘Sla’? ‘Is dat alles? En dat lukte je niet’? lachte ze toen ze de sla zag die ik had gewassen en in een schaal gelegd.

‘Mannen’! Voegde ze er spottend aan toe.

Souad leunde met haar kont tegen het aanrecht en keek toe hoe ik met de koffie aan de slag ging.

Opeens voelde ik haar kijken…. Maar ze zei niets. Nu wist ik het! Ze zag dat mijn rits nog open stond! … ik kon wel door de grond gaan!

Ik ook altijd met mijn geile gedoe, dat moest een keer fout gaan!

Ik deed de koffie in het filter en zocht daarna naar een paar kopjes in de kast.

‘Zal ik die sla even kleiner maken voor je’? vroeg Souad. En begon direct de bladeren te scheuren tot hanteerbare stukjes.

Opeens hoorde ik haar zeggen, ‘O, je hebt hier wat gemorst op het keukenkastje’! ‘Er loopt iets langs het deurtje op de grond’!

‘Wacht ik pak even dat doekje dan veeg ik het wel even schoon’!

Voor mijn gevoel zonk ik nu diep in de grond.

‘O mijn god’! Schoot het dor mijn hoofd. Daar was mijn kwak dus terecht gekomen! En ik was vergeten het op te ruimen…

‘Je was er blijkbaar niet helemaal bij met je gedachten daarnet, zo te zien’, merkte Souad op.

Waar doelde ze op? Die blik van daarnet, of de viezigheid? Of allebei? Legde ze zo al het verband? Ik werd erg onzeker nu. Ik pakte nu nerveus de verkeerde dingen. Koffie kopjes in plaats van een simpele mok, grote boterham borden in plaats van schoteltjes voor de koekjes…

‘Is er misschien iets’? Vroeg Souad. ‘Kwam ik ongelegen misschien’?

Wat moest ik antwoorden? Ik wilde ja zeggen, maar dat sloeg op mijn geile bui. Maar nee, ze kwam niet ongelegen. Zeker niet !

Ik genoot zelfs van haar ongedwongen aanwezigheid, haar aura, haar hele voorkomen.

Het gepruttel van de doorgelopen koffie doorbrak de spanning. Net genoeg om mijn onzekerheid te laten verdwijnen. Om maar niet teveel aandacht op mijn openstaande gulp te richten liet ik die maar gewoon los en zette de twee kopjes op tafel. Souad nam de bordjes en keek er naar.

‘Zoveel heb ik nu ook weer niet meegenomen hoor, heb je geen gebakschoteltjes’? vroeg ze en trok mij kastjes open op zoek naar ander servies. ‘Aah…, deze zijn goed’! en nam er twee die ze op tafel zette.

Ik schonk de koffie in.

‘Zo’! Wist ik uit te brengen terwijl ik ging zitten.

‘Is Karin werken’? vroeg Souad.

‘Ja die is net een uur of meer geleden vertrokken’. ‘Nachtdienst’ voegde ik er aan toe. ‘Oh ok’, reageerde Souad.

We dronken van de koffie en ze presenteerde mij de overheerlijk zoete koekjes. Gefrituurde driehoekjes gevuld met Amandelspijs, in olie gebakken en in Honing gedompeld. Hemels lekker. Ze had ze wel eens eerder laten proeven toen we bij haar op visite waren,

‘Oww Souad, wat zijn deze toch heerlijk’! complimenteerde ik het gebak.

‘Zeg’… begon ze, ..’Als je zit met het eten maken.., heb je zin om zo meteen bij mij te komen eten’? Het is wel Marokkaans natuurlijk, maar ik maak altijd een boel, die je mag komen proeven als je wil’!

‘Ach nee Souad, ik wil je niet met mijzelf opdringen’… begon ik tegen te sputteren.

‘Nou ik vraag het maar een keer hoor’! ‘Ja of nee’?

Mijn geweten knaagde. Mijn geile bui was nog niet over en ik wilde mijzelf nog een keer goed aftrekken. Dat eten kwam daar nu tussen. Dat was een streep door de rekening. Maar aan de andere kant bood het nieuwe en onverwachte kansen…. Kansen waarbij Souad mogelijk een rol kon spelen!

‘OK’! ‘Ja goed’! Antwoordde ik. ‘Ik neem je uitnodiging graag aan’!

‘Mooi, dan ga ik zo na de koffie naar huis en even onder de douche door’ , ‘Als jij dan over een half uur of drie kwartier komt dan kan ik alvast beginnen met het eten, is dat goed’? Stelde ze een beetje dwingend voor.

Ik kende haar Marokkaanse manier van fdoen al een beetje, als het op uitnodigen aan kwam kun je eigenlijk niet weigeren en dan gaat er een heel nieuw protocol van staart voor hen. Daarbij hoort besluitvorming en stapsgewijs werken. Souad gaaf haar lange haren een zwiep terug over haar schouder en stond op.

‘OK, dan zie ik je zo’! …. ‘En vergeet die rits niet’! Zei ze nadrukkelijk. ‘Een vrouw zou er wat van kunnen denken’. Klonk het grappig, maar hoeveel waarheid daar achter zat? Ik kon het alleen maar gissen.

De tijd kroop voorbij kun je begrijpen. Intussen waste ik nog maar even mijn handen na het contact met mijn lul en mijn zaad. Dat zou niet erg fris zijn bij Souad aan tafel. Terwijl ik zo bij het aanrecht stond besloot ik dat ik toch ook maar beter mijn kleverige lul even moes =t wassen met water en zeep. Dus trok ik de hele handel naar buiten en hing het over de rand in de gootsteen. Met warm water en wat zeep sopte ik mijn lul en mijn zak schoon. Het warme water was zalig en gaf mij weer een nieuwe geile boost. Toch moest ik stoppen en duwde de hele handel weer terug op z’n plaats.

Ik keek naar de klok. Vijfendertig minuten …. Ik vond het wel tijd om te gaan.

Ik besloot op het laatste moment mijn mooie fles Riesling wijn mee te nemen naar Souad. Heldere licht tintelende wijn. Romantisch soms, te gebruiken als aperitief of bij het eten zelf. Maar ach, hoe dan ook, het neemt als wijn steevast bestaande barrières weg! En dat kon misschien nog wel van pas komen hoopte ik….

Ik ging ook achterom bij Souad binnen.

Ze stond al in de keuken en twee pannen dampten grote wolken stoom. Souad had zoals zoveel Marokkaanse vrouwen doen een handdoek om haar natte haren geknoopt en was gehuld in een dikke badstof badjas. Ze was op blote voeten.

‘O hoi, ben je daar? Kom verder’!

Ik liep door naar de keuken en keek geïnteresseerd naar alles wat daar aan ingrediënten stond uitgestald.

‘Ik zie er zo niet uit, ik weet het, ik heb hieronder alleen maar mijn maar mijn Foukia aan’. ‘Ik zal me zo wel even netjes aankleden hoor’, verontschuldigde Souad zich’.

Ik reageerde laconiek ‘O, dat hoeft toch niet!, je bent hier in je eigen huis’! ‘En ik ben niet echt visite toch’?

‘Souad reageerde niet. Had ze mij niet gehoord of negeerde ze gewoon te antwoorden? Ze roerde in een pan en goot van een andere pan het water af.

‘Nu reageerde ze pas en zei, ‘Nee ik moet echt even iets fatsoenlijks aantrekken, in Marokko trekken we dit alleen aan over ons ondergoed’.

Ik reageerde daar natuurlijk op en zei, ‘O, over je ondergoed, nou dan is dat toch voldoende’?

‘Je begrijpt het niet, ging Souad verder, in Marokko dragen vrouwen alleen onderling een Foukia, omdat die half doorzichtig is draag je dat nooit waar mannen bij zijn’!

‘O ik snap het’, reageerde ik, ‘ik mag je ondergoed niet zien’…

‘Ach barst’! ‘Je mag alles zien, ik heb geen geheimen ten slotte. En jij hebt je eigen vrouw ten slotte, dus je weet wat hier onder zit’!

En gelijk begon Souad de tafel te dekken.

‘O wat lekker, je hebt wijn meegenomen’! ‘Ja ik heb alleen fris in huis. Je weet de familie houdt in de gaten dat je braaf bent, dus wijn in de kast is taboe bij ons’! Toen Souad klaar was met de tafel, stapte ze de deur uit en ging in de tuin uitgebreid haar haren staan af te drogen en uit de knoop te trekken. Met haar haren nat en wild door elkaar kwam ze weer binnen en greep een borstel die ergens op de bank lag en ging buiten weer verder staan borstelen.

Toen ze klaar was en zichtend binnenkwam zuchtte ze, ‘Pfff, altijd dat haar’!

‘Dat geloof ik’, antwoordde ik, ‘Maar je hebt een prachtige bos haar hoor, echt heel mooi’!

‘Dank je’, antwoordde Souad en ging weer naar de pannen.

Ze nam een houten lepel en proefde aan iets, waarbij een klodder van de lepel op haar badjas viel. ‘Shit’! ‘… Toen lachte ze. ‘Als ik geen vrouw was geweest was het op de grond terecht gekomen’, constateerde ze geamuseerd.

Gelijk liet ze de idioot dikke badjas van haar schouders glijden en hing hem over een eetkamerstoel. ‘Zo heb je nu je in’? ‘Nu sta ik hier bloot’.

‘Ik zie niks’, reageerde ik nuchter.

‘ Laat maar’! klonk het.

“Vrouwen”! verzuchtte ik binnensmonds, ”sommige dingen zal ik nooit begrijpen vrees ik”….

‘Zullen we alvast de wijn open maken en een glas vooraf drinken’? Stelde Souad plotseling voor en zocht in een keukenla naar een kurkentrekker.

Ik ging bij de tafel zitten en wachtte af. Souad kwam ook aan tafel zitten en gaf mij de fles en de opener. ‘Hier, dat is mannenwerk’!

Even was ik geconcentreerd op het klusje, maar toen ik wilde inschenken zag ik opeens wat Souad had bedoeld met ‘zich naakt voelen’…. Zo te zien droeg ze onder haar Foukia helemaal geen ondergoed! Ik zag nu hoe vaag haar tepels door de stof zichtbaar waren! Ze droeg er dus niets onder!

Ik besloot er niets over te zeggen en schonk voor ons twee glazen in.

‘Proost’! Zei Souad. ‘Wat is het voor wijn’?

‘Duits’, antwoordde ik, ‘Riesling’, weet je wel, aan de Moezel’.

‘O ja, dat weet ik nog van school ja’… ‘Erg lekker trouwens’, ‘lekker fis en een beetje zoet’.

‘Klopt, dit is de beste witte wijn van Duitsland’ legde ik uit. ‘De Romeinen verbouwden daar al wijn’!

‘O, wacht, ik moet weer even naar het eten kijken’, verontschuldigde Souad zich.

Toen ze terug kwam zette ze alvast twee schaaltjes met Tomaat, schijfjes Komkommer, ringetjes Ui, groene en zwarte Olijven en stukjes Augurk op tafel.

‘Zeg Frank’… begon Souad. Ik wist meteen hoe laat het was. “Nu komt het” dacht ik bij mijzelf. “De koekjes was dus toch niet zomaar” stelde ik geamuseerd vast. Marokkanen zijn zo voorspelbaar….

‘Weet jij wat van elektriciteit af’?

Ik wachtte even op wat er verder ging komen voordat ik antwoord gaf, want als je ze een vinger geeft nemen ze je hele hand!

‘Wat is je probleem’? vroeg ik.

‘Nou ik kom eigenlijk een stopcontact tekort in de slaapkamer en ik weet niet of er een goede oplossing voor is’. ‘Wil jij even kijken wat jij er van vindt?

‘O, een stopcontact? Ja, daar wil ik wel even naar kijken’, ‘Zolang het maar niet in de meterkast is’, antwoordde ik.

‘O ja? Fijn, zullen we er nu even naar kijken, voordat we gaan eten’? stelde Souad voor.

‘Best, kom op’! reageerde ik en ik stond gelijk op.

Souad ging me voor en ging de trap op.

Ik keek uiteraard omhoog. Naar haar stevige billen en hoe die in haar Foukia heen een weer schoven. Vaag meende ik haar bilspleet te kunnen zien, maar wat die doorzichtigheid betrof, ik vond het tegenvallen!

Souad liep haar kamer in en ik zag de vrouwelijke aard onmiddellijk. Overal losse kledingstukken. Op het bed, over een stoel, aan een hangertje aan de deur. Slipjes op de grond en een mooie BH op het bed.

‘Sorry voor de puinhoop hoor’, ‘ik had geen tijd om dat ook nog op te ruimen zie je’…

‘Welke puinhoop’? vroeg ik om haar wat gerust te stellen.

‘Kijk daar, in de hoek bij het raam, daar zit maar één stopcontact.

‘Ik kom daar gewoon aansluitingen tekort snap je’.? ‘Voor mijn Mobiel, en mijn tablet, een nachtlampje, dat soort dingen’. Ze vervolgde, ‘Tot nu toe deed ik het met een lang verlengsnoer vanaf de andere kant hier, maar dan kom ik hier weer een stekker tekort’!

Ik overzag de situatie en moest haar gelijk geven. Tegenwoordig zijn twee enkele stekkerdozen niet meer genoeg. Eén naast het bed en één bij de deur, nee.

‘Wij hebben thuis inderdaad hetzelfde probleem’, legde ik uit.

‘Ja ik kan wel een extra stopcontact voor je maken. Een dubbele netjes in de muur zoals nu, of een doos met vier, maar die steekt dan wel uit’.

‘Ja kan dat’? vroeg Souad verwachtingsvol en stapte naar die kant van het bed en ging op de rand zitten, waarna ze het gordijn opzij schoof. ‘Dat het uitsteekt interesseert me niet, als ik maar stroom heb daar’!

Toen Souad weer opstond viel er tot haar ontzetting en mijn eigen verbazing een forse vibrator onder de dekens vandaan op de grond.

Ik voelde Souad bijna verstijven van verlegenheid.

We wisten allebei wat dit betekende. Zij stond voor haar gevoel volledig voor schut en ik wist dat zij zich bevredigde met een elektrisch tril apparaat! Dus daar had ze die extra stekker voor nodig!

‘Oh, kut…’! vloekte Souad. … en keek wat beteuterd naar mij.

‘Wat moet ik zeggen…’? ‘Ja, ik heb als vrouw alleen ook wel mijn behoeftes, snap je’?

‘Zeg maar niets, het is oké’! Reageerde ik.

‘We hebben dit ‘gewoon even niet gezien’!

Jij wil daar stekkers en die kan ik wel voor je aanleggen. Klaar’!

Souad maakte een handbeweging alsof ze een toverspreuk afsloot en zei ‘Goed, dank je’. ‘Dank je dat je mij hier zo uit red’!

‘Zullen we nu maar gaan eten dan’?

Ik maakte een armgebaar naar de deur en ging Souad nu voor.

Ik voelde hoe ze de vibrator weer snel onder haar dekens stopte en achter mij aan liep naar de trap.

In de kamer terug keek ze even naar de keuken om te bepalen wat ze als eerste zou doen. De ondergaande zon scheen nu door het keukenraam en het silhouet van Souad in haar kleding werd nu zo helder uitgelicht dat het leek alsof ze daar naakt stond. Ze droeg niet alleen geen BH, ze droeg ook geen broekje! Waarom was ze na haar douchen zo vrijpostig gekleed terwijl ze wist dat ik zou komen?

Haar contouren verraadden haar oorsprong een beetje, Brede heupen en een taille die een beetje anders liep zoals bij Afrikanen meestal het geval is.

‘Kan ik iets doen nog’? Bood ik aan.

‘Ja dat is goed, Zet jij de Mazmar maar op tafel en steek alvast de kooltjes maar aan met een beetje spiritus’! Souad reikte mij de fles aan vanuit het keukenkastje.

‘Hier doe ook maar even dit plankje er nog onder, dat ding kan heet worden en de tafel beschadigen.

Ik deed wat ze me vroeg en zorgde voor een gloeiend vuurtje.

Souad was ook klaar met koken en kwam nu met de grote ‘Kasjria’ en plaatste deze op de Mazmar.

‘Nou val maar aan, eet smakelijk’! Zei Souad.

Voor ons stond een grote geglazuurde aardewerk schaal met daarin een tomatensaus met gehaktballetjes en nog veel meer. Kleuren en geuren waren een genot voor de zintuigen!

‘Jee Souad’, ’wat een maaltijd’, liet ik mij ontvallen.

‘Nee helemaal niet, een paar minuten werk, heel simpel’! antwoordde ze.

‘Dit is dagelijkse kost, een echte maaltijd is een paar uur werk’!

‘Proost’! Zei ik en nam nog een slok wijn. Gelijk was mijn glas leeg.

Souad dronk haar glas ook leeg. ‘Nog een’? vroeg ik.

‘Ja, kom maar op hoor, deze smaakt prima. Echt erg lekker’…

Toen ik had ingeschonken dronk Souad haar glas achter elkaar in een paar slokken weer leeg. …’Zo, nu voel ik me lekker’…

We aten even volledig gefocust op de schaal, totdat ook onze buik een beetje bodem had. Ik leunde nu wat achterover en keek naar de licht borrelende inhoud door de hete kooltjes.

Ja dit was echt zo anders dan wij in Europa kennen… Misschien een beetje in Zuid-Spanje, maar verder?

‘Is het veel werk eigenlijk, zo’n stopcontact aanleggen’? Wilde Souad weten.

‘Nee, hooguit een half uurtje’! Zei ik.

Een stekkerdoos, twee gaatjes boren en de draadjes verbinden. Kan in een kwartiertje eigenlijk.

‘Echt? Zo snel’? ‘Ik koop wel zo’n stekker geval’, gaf Souad aan.

‘Hoeft niet, ik heb er nog wel een thuis’. Antwoordde ik.

‘O echt’? ‘Je bent een schat’! paaide Souad mijn gevoelens.

We aten nog even zwijgend een paar happen en dronken weer van de wijn.

Ik verdeelde het laatste beetje uit de fles over onze glazen.’

‘Jammer’, zei Souad. ‘Ik begin er steeds meer van te genieten. Ik krijg er helemaal een warm gezicht van. Om dat te benadrukken greep ze met twee handen naar haar wangen. ‘Ja hoor’ ik gloei er al helemaal van’. Grijnsde ze.

Ik vroeg; ‘Wat denk je, zullen we nog wat meer nemen’?

‘Hoe dan’, ik heb geen wijn in huis hoor’

‘Nee, maar ik wel’!

“Ja? Bedoel je dat je nog een fles bij jou wil gaan halen’?

‘Precies! Maar alleen als jij denkt dat je nog meer wilt natuurlijk’! reageerde ik.

‘Nou, ja best wel eigenlijk’! gaf Souad te kennen.

Ik schoof mij stoel achteruit en stond op. ‘OK, een paar tellen dan’ en ik stapte de deur uit. Haastig liep ik om de schutting heen en sprintte nu mijn eigen huis in, spoedde mij naar de kast, haalde er een andere Riesling uit en rende weer terug naar Souad.

Triomfantelijk hield ik de fles omhoog toen ik de kamer weer in stapte.

‘Ik heb nog even een toetje klaargezet’, zei Souad. IJs, dus eerst dat even’!

Weer in stilte snoepten we van het lekkers.

‘Best vreemd eigenlijk’, begon Souad. ‘Eerst spreken we elkaar niet in weken, en nu zitten we opeens intiem met een etentje en een wijntje’…

‘Ja, en morgen zit ik hier weer’, constateerde ik. ‘Met dat stopcontact’!

‘Ach ja, morgen denk je’? ‘Ja dat is goed hoor’, antwoordde Souad.

Dan is het maar klaar ook gelijk’. ‘Dan kan alles tegelijk opladen en hoeft het niet meer uren en uren en een voor een te duren voordat ik mijn ‘brommer heb opgeladen’.

‘Want je mag nu eigenlijk best wel weten dat ik een van die vrouwen ben die zo’n ding gebruikt’… Zei ze met een brede grijns.

‘O natuurlijk, nee geneer je er maar niet voor hoor’, ‘ieder mens heeft zijn behoeften wat dat betreft’.

‘Ja, maar toch, toen dat ding op de grond donderde schaamde ik mij echt kapot’! ‘Je weet niet hoe vernederend dat voor me was’!

Nu vond ik het moment wel gekomen om ook eerlijk naar Souad te zijn en zei ik; ‘Nou…. Misschien weet ik het wel beter dan jij nu kan vermoeden’.

‘Zal ik je nu eens iets echt privé’s vertellen’? ‘Echt intiem dus’?

‘Nou dat hoeft niet als het echt zo privé is hoor’ gaf Souad nog aan.

‘Nee daar gaat het niet om, maar jij voelde je daarnet betrapt, maar toen jij bij mij aan de deur stond heb jij mij betrapt’! ‘Dat heb je niet zo duidelijk gezien, maar ik schaamde me op dat moment ook kapot’!

‘Waarom dan’? vroeg Souad, terwijl ze mij vragend aankeek, terwijl ze het ijs met haar tong van het schaaltje likte.

‘Wel, toen jij daar stond was ik net klaar met mezelf te bevredigen en had ik net weer mijn broek omhoog gedaan. Maar twee tellen daarvoor had ik nog mijn zaad verschoten. En wat jij op dat kastje zag was een sliert Sperma’!

Souad sloeg haar handen voor haar mond.

‘O echt’? riep ze onthutst uit.

‘Stond jij je daar af te trekken’?

Ik knikte verlegen. ‘Ja en toen jij naar mijn open rits keek dacht ik gelijk dat jij het al had begrepen wat er was gebeurd’.

‘Ik’? ‘Nee echt niet’!

‘Dus nu staan we quitte’. Lachte ik om de spanning weer wat te doorbreken.

Ik besloot het onderwerp nog iets langer aan te houden en vervolgde daarom met meer privé onthullingen.

‘Ik doe dat wel vaker’ bekkende ik. ‘Niet in de keuken natuurlijk, maar gewoon omdat Karin er weinig om geeft’.

‘Waar om geeft’? vroeg Souad.

‘Seks natuurlijk’, ‘Als stel doen we het nog zelden, ze heeft er geen plezier in, alleen af en toe klaarkomen en dat is het’.

Souad had er merkbaar enige moeite mee hoe makkelijk over deze zaken sprak. Voor haar als Marokkaanse was dat toch wel een dingetje merkte ik.

Souad schoof haar stoel achteruit en legde haar voeten op een vrije stoel.

Ze ging er blijkbaar even goed voor zitten om ons gesprek voort te zetten.

Ze hield haar lege glas op, ten teken dat we nog niet klaar waren.

Lachend voldeed ik aan haar verzoek.

‘Zullen we een cigaret roken’? Vroeg Souad opeens.

‘Wat? Jij en roken’? vroeg ik.

Ze knikte. ‘Hm Hm, ja’, in de keukenla’ ! ‘Pak ze maar’!

Ik stond open vond de cigaretten. Ik naam een dekseltje van een leeg potje mee als asbakje en ik trok het pakje open.

Souad nam het aan maar bood toen mij weer als eerste aan. Een Marokkaanse beleefdheidsvorm vermoedde ik.

Zwijgend rookten we een paar haaltjes.

Souad pakte het gesprek weer op.

‘Vreemd dat Karin geen zin lijkt te hebben, zit het daar beneden bij haar wel goed, of heeft ze misschien iets’? ‘Ik bedoel, als ik mijzelf neem of er met mijn zus over praat dan zijn we allebei juist erg … eh, hoe zeg ik dat netjes… Hebben wij juist alle twee wel veel interesse’.

Ik weet het niet, ook daar praten we nooit over. Maar nu je het zo zeg Is er toch misschien iets mis bij haar’… ‘Dus moet ik meestal mijzelf maar een beetje zien te redden’.

‘Ik vind dart niet normaal hoor, sorry’ reageerde Souad. Een vrouw hoort er gewoon voor haar man te zijn. ten minste bij ons Marokkanen is dat zeker zo.’!

Ik haalde mijn schouders op en slaakte een zucht.

Tja, vrouwen hebben dan nog zo’n ding, maar als man heb ik eigenlijk niks.

‘Alleen mijn eigen hand’.

Souad trok aan haat kleding die nu door het gaan verzitten stak rond haar borsten was getrokken.

Ongeduldig liet ze het weer los en mompelde iets als ‘ach wat’.

‘Ja, ik snap jouw probleem’, begon Souad. En ze stopte weer.

‘Ik zit er nu zo over na te denken’…. Het bleef weer stil.

‘Ik weet het niet’ verzuchtte Souad en sloeg weer een half glas wijn achterover.

‘Ik hoor mij er niet mee te bemoeien’, begon ik, ‘maar ga je niet te snel met je wijn’? ‘Straks ben je echt Lazarus’! waarschuwde ik.

‘Het wordt voor mij ook steeds moeilijker om mijn fatsoen te bewaren’…., ‘Als we alle twee onze kop verliezen belanden we zo meteen nog in bed’!

Souad schudde met haar haren en leek te denken.

‘Misschien is dat wel wat ik wil’, flapte ze er uit.

Haar woorden verrasten mij onaangenaam. Nou niet echt onaangenaam natuurlijk maar wel hard en ontnuchterend. Het leek inderdaad wel onvermijdelijk ja. Ik bood Souad nog een van haar eigen cigaretten aan en nam zelf ook.

‘Weet je wat je zegt Souad’? vroeg ik voor de zekerheid.

Pfff… ze blies de rook uit, ‘Ja, als ik eerlijk ben naar mijzelf en bedenk hoe ik met dat ding onder mijn bed lig te rotzooien…, Eigenlijk heb ik zo ontzettend behoefte aan een echt, lieve, zorgzame vent’, ‘Een vent die mijn honger kan bevredigen, iemand die de leegte in me opvult’….

Souad stond op en drukte haar cigaret uit. ‘Kom’! Zei ze, en stak haar hand naar mij uit. Ze trok mij mee achter zich aan de trap op… Ik volgde gedwee als een peuter die zijn moeder volgt.

Ik had even geen zin nu om aan moraal en de huwelijkse belofte na te denken.

Alleen mijn instinctieve gevoel, mijn dierlijke mannelijkheid….

Een vrouw die zich nota bene aanbood om genomen te worden. Ook met haar eigen redenen, haar natuurlijke behoeften. Hier hoorden geen regeltjes en cultuur thuis. Dit was alleen twee menselijke zielen die elkaar begrepen en aanvoelden. En het moment zei ‘De tijd is nu’!

Souad liet haar Foukia gewoon van haar schouders glijden en stond daar nu naakt voor mij. Ik ervoer geen lust vreemd genoeg. Eerder een gevoel van aantrekking, niet eens seksueel, maar naar de vrouw, de persoon. Ze had gesproken en was eerlijk geweest. Was de vrouw wiens ring ik droeg eigenlijk wel eerlijk?

Ik liet de gedachten los en ontdeed mij van mijn kleding. Souad ging op haar bed liggen. Ik stond daar nu voor haar, niet trots met een uitdagende harde paal, maar slap en kwetsbaar. Ik hoefde haar niet te veroveren, alleen maar er te zijn.

Ik kwam naast haar liggen en teder zorgde zij er voor dat ik haar kon geven wat zij verlangde. Geen plastic surrogaat maar een warme en levende voldoening voor haar wachtende lichaam.

Samen gingen wij het avontuur aan en samen bereikten wij ten slotte explosief wat de natuur voor ons als man en vrouw had geregeld.

Souad … hijgde ik en viel in een soort slaap , alert om te orgen dat ik weer thuis was als Karin kwam.

Trefwoord(en): Buurvrouw, Marokkaans, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!