Door: Tdid
Datum: 08-01-2026 | Cijfer: 9.8 | Gelezen: 2307
Lengte: Lang | Leestijd: 17 minuten | Lezers Online: 1
Lengte: Lang | Leestijd: 17 minuten | Lezers Online: 1
Vervolg op: Was Het Een Engel? - 8

De volgende ochtend wordt hij gewekt door een vrolijk lachende Laurus die hem vraagt;
“ Maatje gisteravond nog langs geweest? “
Sander knippert met zijn ogen en zegt “ Maatje, ja ze heeft me mijn avond eten gebracht maar daarna heb ik er niet meer gezien hoezo ? “
Laurus begint weer te lachen “ Dus geen prettige sport massage gehad dan zeker ? “
“ Nee helaas niet, had ik best wel prettig gevonden “ antwoord Sander. “ Ja ja tuurlijk hmm hmm “ zegt Laurus “ Jij zegt het, maar vraag Maatje toch maar de volgende keer even een raampje open te zetten, want ik ruik toch echt de geur van haar massage olie “
Waarna hij het dienblad met ontbijt neerzet en met een lachend gezicht de kamer verliet.
Sander kwam zijn bed uit en at zijn ontbijt en besloot direct hierna te gaan douchen.
Even nog een toilet bezoek want dat kwam ook weer op gang en daarna douchen, tandenpoetsen, scheren. Lekker luchtje op, het is Sauvage van Dior, het favoriete luchtje van zijn vrouw Monika, die Ramon in zijn toilettas heeft gestopt. Dan nog even de haren in model en hij was weer helemaal het ventje.
Maar toen hij zijn kamer weer op kwam viel het hem ook op, er hing een duidelijke licht geparfumeerde lucht in de kamer. Hij moest glimlachen en zegt hardop “ Betrapt “
En besluit om toch maar even de ramen open te zetten en voor de zekerheid spuit hij wat deo van hem zelf rond.
Hij gebruikt dat spul toch zelden omdat zijn huid hier nogal vreemd op reageert.
Meestal spuit hij het spul maar op zijn hemd of T shirt om eventueel geurtjes te maskeren. Maar zo komt hij er ook vanaf.
Hij kijkt op zijn horloge en ziet dat het bijna 10 uur is. Tijd voor zijn volgende afspraak met Angela, de fysiotherapeute. En voor hem stiekem de mooiste vrouw van het ziekenhuis, al is Maatje ook zeker niet onaantrekkelijk.
Hij besluit om Angela te gaan verrassen door zelf naar de behandelkamer te lopen.
En zo loopt hij naar de lift en op het moment dat de liftdeuren open gaan, stapt Angela er al uit.
Zij is weer gekleed in een donker groene strak sport of yoga outfit wat als een soort tweede huid over haar benen zit. Daarover een lange net boven de knie eindigende witte doktersjas. Er staan wederom wat extra knoopjes open aan de onder- en bovenzijde waardoor haar ronde borsten ook verpakt in de zelfde strakke groene stof als haar broek.
“Goedemorgen Angela je bent vroeg, was net naar je onderweg “ begroet Sander de aantrekkelijke dame.
“ Hey goedemorgen, zo was je al onderweg naar mij toe. Wat gezellig nou dan gaan we maar weer terug “ antwoord Angela verrast.
En samen stappen ze weer in de lift onderweg naar beneden, naar Angela’s oefen en behandelkamer.
Als de liftdeuren sluiten stapt Angela iets dichterbij en zegt “ oh. Jij hebt zo’n lekker luchtje op. Lekker hoor is dat niet sauvage ?
Want dat is mijn lievelingsgeurtje bij mannen.” Sander begint te lachen en zegt “
Klopt, dit is sauvage aftershave dat was het lievelings luchtje van mijn vrouw “
Angela snuift nog eens en zegt “ lekker “
Dan gaan de deuren open en stappen ze uit en lopen ze richting Angela”s ruimte.
En eenmaal binnen zegt Angela “ zo dat loopt een stuk soepeler dan gisteren. Nou dan gaan we vandaag maar eerst weer eens je spieren masseren, en aan je schouder werken. Kleed je maar weer uit, en klim maar op de tafel “ Sander doet wat hem is opgedragen en Angela zit weer even achter haar computer. En Sander hoort haar duidelijk maar zachtjes vloeken. “ Is er iets? “ vraagt hij. En Angela antwoord “ Ja. Maar dat heeft niets met jou te maken. Maar Dokter Stevens zegt alweer een afspraak van een patiënt af, op de dag van de behandeling.
En dat is niet voor het eerst, deze man vindt mijn werk in het ziekenhuis niet nuttig of zo.
Ik wordt er een beetje stront ziek van. Maar ja. Voordeel voor jou is dat ik weer meer tijd voor je heb “ Sander glimlacht en zegt “
Nou ik zit er niet mee, om langer met zo’n ontzettende schoonheid als jou opgescheept te zitten. Oh sorry, huh bedoel er niks mee, oude gewoonte. Uit het tijdperk voor de ‘ hashtag me too’ beweging. Ik noem dames nog steeds vaak schoonheid of kanjer. Bedoel er niks mee, floept er gewoon uit “.
Angela begint te lachen en zegt “ Nou geeft niks hoor, zolang je me nog geen doessie, moppie of bitch noem kan ik veel hebben “
Sander lacht “ Gelukkig maar“
Dan gaat hij op de tafel zitten en vraagt “ hoe wil je me hebben “
“ op je buik “ zegt Angela en even later glijden er warme handen over zijn benen heen.
“ Huh, wat vreemd, ik voel geen of bijna geen spierverdikkingen meer ? Dat kan toch niet. Meneer Vermeer heeft U toevallig bezoek gehad van een andere fysiotherapeut of een masseur ? “ Het klonk behoorlijk enigszins geïrriteerd.
Sander hoorde het duidelijk in haar stem en had het idee dat als hij zou vertellen dat Maatje bij hem langs was geweest, zij wel eens een hoop gedonder zou kunnen krijgen.
En besloot tot een leugentje voor bestwil “ Uh ja, klopt. Gisteren is mijn collega bij me op bezoek geweest, en toen had ik nog wat pijnlijke benen en die heeft me toen even snel doorgemasseerd “
“ Ja ja, en die collega heet toevallig zuster Maatje Dieleman ? “. “ Nee. die heet Ramon, Ramon Verschuur “ antwoord Sander snel.
Angela begint te lachen en zegt “ Nou ik geloof er helemaal niks van “. Terwijl ze haar handen nu ook over zijn rug en schouders laat glijden en duwen. “ maar ik waardeer het dat je een collega van mij in bescherming neemt. Maar ik ga vandaag toch nog even het gesprek aan met Zuster Dieleman. Want die moet heel snel een carrière switch gaan maken. En wel naar mijn afdeling. Dit is heel goed gedaan, heb ik vandaag dus minder werk aan “
Sander zegt niks en voelt even later weer olie op zijn rug, warme olie dit keer. Dan gaat Angela aan het werk, en kneed en wrijft en duwt. Maar zijn linker schouder wordt nú wel behoorlijk aaangepakt. Bepaalde bewegingen gemaakt, een paar keer aan zijn arm getrokken, en op bepaald moment hoorden ze ook een duidelijke krak, en een pijnscheut trok door zijn schouder. “ Zo die zit ook weer helemaal zoals het hoort te zitten “ zegt Angela dan. Sander gromt en zegt “ Dat hoop ik dan maar want dat was geen prettig gevoel”
Angela zegt “ sorry maar soms moet ik je even pijn doen voor het beter gaat worden. Volgens mij heb je vaker last gehad van die schouder toch? “. “ klopt een keer verrekt met een brancard optillen in een smalle ruimte “
“ Dacht al zo iets, maar Sander je schoudergewricht is toen waarschijnlijk iets ontwricht en heeft je arm niet meer helemaal goed in het gewricht gezeten . Nu wel en we gaan zo nog even met gewichten en oefeningen aan de gang om die spieren daar weer meer te versterken. Zodat het in de toekomst zo blijft zitten. Maar dat gaat wel een tijdje duren voordat het weer helemaal hersteld is.” Sander reageert met “ bedankt, hoop ik maar dat ik dan geen last meer heb en pijnstillers hoef te slikken. Want soms was het echt wel pijnlijk, zeker als we weer eens een trap af moesten lopen met de brancard met een patiënt erop “
“ Ja je werkt op een ambulance toch? “ vroeg Angela. “ Klopt “ zegt Sander, en dat hoop ik binnenkort weer te gaan doen. Nú door omstandigheden er een tijdje uit te zijn geweest.”.
“ Oh hoe dat zo ? “ Vraagt Angela geïnteresseerd “ of wil je dat niet delen?”. Terwijl ze ondertussen zijn schouders en rug blijft masseren.
“ Nee hoor is geen geheim, maar het is wel een behoorlijk heftig verhaal “. Zegt Sander, en dan hij vertelt Angela zijn geschiedenis.
Tijdens zijn verhaal vertragen de handelingen een paar keer en stopt op een bepaald moment. En terwijl Sander vertelt over het overlijden van zijn vrouw en kind. Voelt hij opeens warme tranen op zijn rug, en als hij naar Angela kijkt ziet hij dat zij staat te huilen. Hij stopt en ziet dat Angela haar gezicht in haar handen verbergt. “ Hè hè niet huilen joh. Daar kan ik nú niet zo goed tegen. Ik heb al teveel tranen gezien en gehuild. “ Hij komt overeind zitten en trekt troostend Angela in zijn armen tegen zich aan. “ Rustig maar lieverd. Hé kom op het is al weer bijna meer dan drie jaar geleden “.
Op dat moment begint Angela nog harder te huilen en haar lichaam schokt in zijn armen.
Niet wetend of zonder pretenties fluistert hij lieve woordjes en geluiden in haar oor. “ Sttt, kalm maar, rustig lieverd, het is goed, laat het los “ en nog wat andere woorden, ook kust hij zachtjes op haar hoofd en haren. Het is even alsof ze troost zoeken bij elkaar. Na minstens vijf minuten misschien wel langer, stop het schokken en bedaard Angela. Dan maakt ze zich los uit zijn armen en stapt naar achteren. Ze loopt naar haar bureau en pakt een pakje papieren zakdoekjes. Droogt haar tranen en snuit haar neus dan kijkt ze Sander aan en zegt “ dat was niet bepaald professioneel “
Sander kijkt haar aan en zegt “ Maar wel menselijk, en het heeft je geraakt of iets bij je los gemaakt “
Dan kijkt Angela hem aan en zegt “ Dat laatste heeft het zeker, ik weet namelijk hoe het is om een kind te verliezen, of beter gezegd bijna te verliezen. “. Sander kijkt haar aan en vraagt “ wil jij dat dan ook met mij delen? “.
Angela gaat in haar bureau stoel zitten en zegt; “ Ik zal je mijn verhaal vertellen. “
Angela haalt diep adem en begint te vertellen.
“ Ik ben destijds getrouwd toen ik 21 was met een oudere man. Nou ja, ik was 21 en hij was 32, en we hadden het goed samen. Hij had een eigen accountantskantoor wat heel goed liep. Daarnaast zat hij in het vastgoed hier in Zeeland met diverse panden en appartementen. Ik had me studie afgerond en werkte als fysiotherapeut.
Een eigen huis, zeg maar grote bungalow, zwembad erbij twee auto’s voor de deur, drie of vier keer per jaar op luxe vakanties. Een heerlijk luxe leventje zeg maar. Ik deed verschillende cursussen en begon een eigen praktijk aan huis. Maar zoals gezegd ik had een oudere man en een kinderwens. Meneer zag het niet zitten om vader te worden. Maar uiteindelijk heeft hij er toch mee ingestemd en na een paar jaar proberen. Is uiteindelijk onze dochter geboren. Ik was toen 29 en was dolgelukkig met onze Esther.
En alles ging goed, ze groeide op en leek een gezonde baby. Papa accepteerde haar, maar besteedde weinig aandacht aan zijn dochter. Tot dat ze een jaar 3 werd toen ontdekte we dat ze kortademig was en snel moe. In eerste instantie leek het allemaal wat onschuldig, de huisarts dacht aan astma. Maar het werd steeds erger en mijn man begon zich te ergeren aan mijn bezorgdheid als moeder en de eerste heftige ruzies waren een feit. Toen vertrouwde de huisarts het niet meer en zijn we doorverwezen naar het ziekenhuis.
Eerst hier in Zeeland en later naar het Erasmus UMC. Het bleek dat mijn dochter een aangeboren hartafwijking had, een vrij zeldzame aandoening waar geen medicatie voor was. Ja medicatie dat de klachten zou verminderen en haar leven zou verlengen maar zeker niet genezen. Vanuit hier zijn we toen doorverwezen naar Rotterdam naar het Erasmus ziekenhuis voor verder onderzoek en misschien wel een oplossing. Daar bleek dus uit verder onderzoek en een operatie dat het een erfelijke ziekte was die in de familie van mijn man voorkomt. Iets dat die lul geweten heeft maar altijd verzwegen. Nou de ruzies werden erger en mijn man was er klaar mee en zette mij werkelijk letterlijk met mijn kind en al op straat.
Het werd uiteindelijk een scheiding en ik zal je ellende van die gehele periode besparen.
Kind meer in het ziekenhuis dan thuis, niet begrijpen waarom papa niet op bezoek komt. Ik in de hulpverlening en in een tijdelijke opvang. Maar ik kreeg tijdens de rechtszaak uiteindelijk de volledige voogdij, een klein appartementje in Tholen en nog een paar centen mee.
Meneer hield de bungalow, alle aandelen in de zaak en neukte ondertussen met zijn secretaresse. Hij betaalt gelukkig wel netjes elke maand alimentatie voor Esther.”
“ Hoe gaat het nu met je dochter ? “ onderbrak Sander haar verhaal. Dan ziet hij een mooie glimlach komen op haar gezicht en Angela zegt zachtjes “ Ondertussen weer goed. “ En vervolgt haar verhaal.
“ In die periode van in en uit het ziekenhuis werden er diverse onderzoeken gedaan en kwam men erachter dat het niet aan een bepaald gen vast zat. En dat een donor hart de oplossing zou kunnen zijn. Maar ja. Een passend donor hart voor een kind is niet zo snel gevonden. Maar een paar jaar geleden was er opeens een match, en is Esther geopereerd. Toen een paar hele spannende maanden achter elkaar gehad, maar uiteindelijk sloeg het aan en gaat het nu weer fantastisch met haar. Nu gaat ze gewoon weer naar school. Wat zij erg goed oppakt en haar achterstand in scholing inhaalt. Ze kan sporten, zit op paardrijden en doet aan jazz ballet. Ik zelf heb deze baan gevonden hier in het ziekenhuis.
Mijn appartementje is nu helemaal voor ons tweeën in gericht en begin ik weer een beetje van het leven te genieten. Al is het s’avonds soms eenzaam en zwaar als alleenstaande moeder met een kind wat toch extra aandacht nodig heeft. “
Sander knikt en zegt “ Dat begrijp ik en die eenzaamheid herken ik wel “ Dan kijkt Sander haar aan en vraagt “ mag ik je misschien een knuffel geven? “. Angela kijkt hem aan en zegt “ ach we zijn toch al lang niet meer helemaal professioneel bezig, dus ja waarom niet “
En ze staat op uit haar stoel en loopt op Sander af, die zijn armen opent en Angela omarmt. Angela kruipt in zijn armen en voelt de knuffels die Sander op haar hoofd drukt, ze ruikt de betoverende geur van haar favoriete mannen luchtje. Kijkt dan Sander diep in zijn blauwe ogen aan en fluistert “ Je ruikt echt wel heel lekker “
Dan vinden hun lippen elkaar voor het eerst en het is of de bliksem inslaat.
De eerste voorzichtig zoen wordt herhaald en nog een en nog een keer. Sander voelt dan opeens het puntje van Angela haar tong zijn lippen raken. En hij ontvangt haar tong in zijn mond en treedt haar dan met zijn tong tegemoet en een seconde later spelen hun tongen een opwindend spel.
Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
