Erasmussletje - 7

De volgende ochtend word ik wakker in een leeg bed. Het laken naast me is koud; Luca is al vertrokken naar zijn les, zonder een briefje, zonder een bericht. Alleen zijn geur hangt nog vaag in de kamer, vermengd met die van seks en zweet. Ik staar naar het plafond, voel hoe de leegte meteen weer toeslaat – zwaarder dan gisteren, alsof de nacht met hem alleen maar een tijdelijke pleister was op een open wond. Ik voel me nog altijd miserabel, eenzaam, gebroken. Mijn lichaam doet pijn op plekken waar hij me hard heeft vastgehouden, maar het is niets vergeleken met de pijn in mijn borst.

Ik raap mezelf bijeen. Douchen, koud water om de zwelling rond mijn ogen weg te spoelen, make-up om de sporen van tranen te verbergen, een simpele jeans en trui omdat ik vandaag geen zin heb in blikken. De lessen gaan voorbij in een waas; ik zit in de aula, hoor de professor praten, maar de woorden bereiken me niet. Ik voel me een wrak, een schaduw van mezelf.

In de late namiddag trilt mijn telefoon. Een bericht van Diego.

Diego: Hey bella, Luca vertelde me wat er gebeurd is met Clara. Zin om samen iets te eten? Ik haal je op.

Ik typ meteen terug: Ja, graag. Ik wil niet alleen zijn. Alles beter dan alleen in mijn kamer zitten met mijn gedachten.

We eten in een klein tapasbarretje vlakbij de campus. Diego is charmant als altijd, zijn stoppelbaard glimlacht, zijn bruine ogen twinkelen, maar hij luistert anders dan Luca – oppervlakkiger, minder geïnteresseerd. Ik vertel mijn verhaal, maar ik ga minder diep, praat minder over mijn emoties. Ik zeg dat Clara me niet gelooft, dat ze me een aandachtshoer noemde, maar ik slik de tranen weg, houd het kort.

Diego knikt, neemt een slok cerveza. “Ja, Clara is pissed. Maar eerlijk? Niet alleen zij. Sofia, Valentina en Alejandro geloven je ook niet helemaal. Ze denken dat je Erik toch meer hebt gegeven in dat toilet.”

Zijn woorden vallen als een mokerslag. Ik staar naar mijn bord patatas bravas, voel hoe mijn keel dichtknijpt. Een breuk in de vriendengroep. De mensen die mijn enige familie hier waren, keren zich tegen me. Ik voel me nog eenzamer, slecht, gebroken – een wrak dat niemand meer wil oprapen.

Na het eten zegt Diego dat hij met een paar Spaanse vrienden gaat drinken in een bar in Malasaña. “Kom je mee?”

Ik knik meteen. Alleen naar huis gaan is geen optie.

We lopen eerst langs mijn kamer. “Trek iets anders aan,” zegt hij nonchalant, terwijl hij op mijn bed ploft en door mijn kast bladert. “Iets uitdagenders. Mijn vrienden vinden dat leuk, en ik wil je een beetje showen.”

Ik protesteer zacht, maar hij wuift het weg. Hij kiest zelf: het strakke, korte leren rokje dat amper mijn billen bedekt, een wit, strak topje dat mijn borsten strak omvat en mijn tepels licht laat doorschemeren. Geen bh – “dat ziet er geiler uit,” zegt hij. Een minuscule zwarte string die tussen mijn billen snijdt, en hoge hakken, die mijn benen langer maken en mijn kont doen wiegen bij elke stap.

Ik kijk in de spiegel en zie een versie van mezelf die ik bijna niet herken: sexy, bloot, klaar om bekeken te worden. Diego knikt tevreden, zijn hand glijdt even over mijn kont. “Perfect.”

We lopen naar de bar, een rokerige plek vol locals. Zijn vrienden – vier Spaanse jongens, allemaal rond de twintig, gespierd, luidruchtig – zitten al aan een hoge tafel vol cañas en aceitunas. Ze begroeten Diego met handdrukken en schouderkloppen, veel “¡Tío!” en “¡Qué pasa!”. Mij begroeten ze met zoenen op mijn wangen, drie per persoon zoals hier gebruikelijk is, maar hun lippen blijven net iets te lang hangen, hun handen op mijn onderrug of heup. Ik voel meteen hun blikken: over mijn borsten, mijn blote benen, mijn kont in dat strakke leer.

Ze praten eerst in rap Spaans, te snel voor mij om alles te volgen. Ik zit erbij, lach ongemakkelijk mee, maar voel me steeds kleiner worden. Ik vang flarden op, woorden die ik wél ken.

Diego, met een brede grijns en zijn arm om mijn middel: “Esta es la belga que os dije… una puta belga que esta noche me la voy a follar por el culo.”

Zijn vrienden barsten in lachen uit, kijken naar mij met roofdierachtige ogen, tanden bloot. Ik hoor duidelijk “puta” en “belga” – puta, dat weet ik, betekent hoer. Mijn maag trekt samen. Gaan ze het over míj hebben? Zeggen ze dat ík een puta ben? Ik lach mee alsof ik het grappig vind, maar vanbinnen groeit een koude twijfel: wat zeggen ze precies? Waarom lachen ze zo naar me? Voel ik me paranoïde, of kijken ze echt anders naar me nu, alsof ik een trofee ben, een object? De eenzaamheid slaat harder toe – ik zit hier, omringd door mensen, maar begrijp hun taal niet, hun grapjes niet, en ik voel me buitengesloten, klein, onzeker over mijn plek in deze wereld.

Gelukkig schakelen ze daarna over op Engels voor mij. Ze vragen naar België, maken grapjes over wafels en bier, schenken mijn glas vol met tinto de verano. Het wordt gezellig, oppervlakkig, maar ik lach mee, drink mee, want alleen zijn is erger.

Toch wisselen ze onderling nog dingen in het Spaans. Een van hen, een jongen met een tatoeage in zijn nek, kijkt naar mijn borsten en zegt tegen Diego: “Mira, ya tiene los pezones duros… la puta está cachonda.”

Weer gelach, weer die roofdierblik. Ik hoor weer “puta”, en mijn wangen branden. Ze hebben het over mij, dat weet ik zeker. Over mijn tepels? Over dat ik geil zou zijn? De twijfel knaagt harder: ben ik echt zo doorzichtig? Voelen ze zich superieur omdat ik hun taal niet spreek, omdat ik hier zit als een decorstuk? Ik voel me nog eenzamer dan ooit, zelfs midden in dit gezelschap – een vreemdeling in een groep die me bekijkt als vlees.

De avond is lang, luid, vol drank en gelach. Als we eindelijk afscheid nemen, geven zijn vrienden me weer drie zoenen, hun handen langer op mijn middel, hun ogen op mijn decolleté. Diego slaat zijn arm om me heen, zijn hand glijdt meteen omlaag en rust openlijk op mijn kont terwijl we weg lopen. Ik voel de ogen van zijn vrienden op mijn wiebelende heupen, mijn kont in dat strakke rokje.

Ze roepen nog wat na in het Spaans: “¡Disfrútala, cabrón!” en “¡Cuéntanos mañana cómo fue el culo!”

Diego lacht hard, knijpt in mijn bil. “Ze vinden je leuk,” zegt hij tegen mij.

Ik lach mee, maar vanbinnen voel ik me kleiner dan ooit.

Alleen met Diego, op weg naar mijn kamer.

En ik heb een spannend voorgevoel voor wat er nu gaat komen.

Ik loop met Diego mee door de donkere straten van Malasaña, zijn arm stevig om mijn middel geslagen, zijn vingers drukken licht in mijn huid door de dunne stof van mijn topje heen. De hoge hakken klikken luid op de kasseien, elke stap een herinnering aan hoe ik mezelf heb laten kleden voor hem en zijn vrienden – bloot, kwetsbaar, een pop die hij kan showen. De koele nachtlucht bijt in mijn blote benen, en ik voel de plakkerige resten van de avonddrank nog in mijn mond, vermengd met de zoute smaak van olijven uit de bar. Mijn hoofd draait nog een beetje van de tinto de verano, maar de eenzaamheid die de hele dag aan me heeft geknaagd, is even op de achtergrond – zolang hij bij me is.

Ineens slaat hij een zijstraat in, een andere weg dan ik had verwacht. We zouden naar mijn kamer gaan, dacht ik, maar dit is de richting van de studentenhuizen waar de locals wonen. “Waar gaan we heen?” vraag ik zacht, mijn stem trillend van een mengeling van nieuwsgierigheid en een groeiende onzekerheid.

“Naar mijn kamer,” zegt hij nonchalant, zijn hand glijdt even lager, knijpt zacht in mijn kont. “Daar is het rustiger. En groter.”

Ik aarzel, stop even met lopen, mijn hakken schrapen over de stenen. Mijn hart bonkt harder – ik weet precies wat dit betekent. Hij gaat me neuken. Niet in mijn veilige, kleine kamertje waar ik de controle heb, waar ik kan zeggen stop als het te veel wordt, maar op zijn terrein, waar hij kan doen wat hij wil. Een golf van twijfel overspoelt me: wil ik dit echt? Ben ik niet al te ver gegaan vannacht, met zijn vrienden die me bekeken als een stuk vlees, hun lachende woorden in het Spaans die nog nagalmen in mijn hoofd? Puta belga. Hoer uit België. De schaamte brandt in mijn borst, maar daaronder zit die diepe, wanhopige eenzaamheid – de gedachte aan alleen in bed liggen, starend naar het plafond, met Clara's woorden die door mijn hoofd spoken, met de breuk in de groep die me kapotmaakt. Nee, ik kan niet alleen zijn. Niet vannacht. Dus na even aarzelen loop ik mee, zijn arm nog steeds stevig om mijn middel, zijn grip dwingend genoeg dat ik niet veel keuze heb dan te volgen. Ik laat het toe, geef mezelf over aan wat komen gaat, omdat de pijn van eenzaamheid groter is dan de schaamte van wat ik word.

Zijn kamer is in een oud studentenhuis, groter dan mijn piepkleine hokje – een ruime studio met een hoog plafond, een breed bed in de hoek, posters van voetbalclubs aan de muren en een bureau vol boeken en lege bierflesjes. De lucht ruikt naar zijn aftershave, vermengd met de vage geur van wasmiddel en mannenzweet. Zodra de deur dichtvalt, drukt hij me ertegenaan, zijn lichaam zwaar tegen het mijne, zijn mond op de mijne in een dominante kus. Zijn tong duwt meteen naar binnen, hard en eisend, zijn stoppelbaard schraapt over mijn kin. Ik hap naar adem, maar kus terug, mijn handen op zijn borst, voelend hoe zijn hart bonkt onder zijn shirt.

Zijn handen verkennen mijn lichaam meteen, ruw en hongerig – eerst over mijn armen, dan omlaag naar mijn borsten, knedend door de strakke stof van het topje heen. Mijn tepels worden hard onder zijn duimen, tintelend van de wrijving, en een warme golf schiet door mijn buik. Zijn andere hand glijdt onder mijn korte rokje, vingers strelen over mijn dijen, hoger, tot ze de minuscule string raken, die al nat is van de opwinding die ik niet kan tegenhouden. Ik word bloedgeil, mijn lichaam reageert voordat mijn hoofd het kan bijhouden – mijn huid kippenvel, mijn adem hijgend in zijn mond, een pulserend verlangen tussen mijn benen dat alle twijfel wegdrukt. Emotioneel voel ik me verscheurd: schaamte omdat ik mezelf weer laat gebruiken, omdat ik dit nodig heb om niet alleen te zijn, maar ook een diepe, wanhopige opluchting dat hij me wil, dat ik vannacht niet alleen hoef te liggen met mijn gebroken hart.

Hij stroopt mijn topje omhoog en over mijn hoofd, gooit het achteloos op de grond. Zijn mond vindt meteen mijn tepels – eerst de rechter, zuigend hard, zijn tong draaiend rond het knopje, dan zachtjes bijtend, net genoeg om een scherpe steek van pijn door me heen te sturen die overgaat in pure lust. Ik kreun luid, mijn rug kromt tegen de deur, mijn handen grijpen in zijn haar. De sensatie is overweldigend: warm, nat, plagend, en ik word gek van geilheid, mijn kutje kloppend, nat wordend tegen zijn vingers die nu onder de string glijden, over mijn lippen strelend. Emotioneel raakt het me dieper – dit is niet alleen lichamelijk, het is een ontsnapping aan de pijn van vandaag, een manier om te voelen dat ik gewild ben, al is het maar voor even.

Hij leidt me naar het bed, zijn greep stevig op mijn arm, en buigt me voorover – mijn handen op het matras, mijn kont naar achteren geduwd, blootgesteld onder het korte rokje. Ik voel de koele lucht op mijn huid, een rilling van anticipatie. Langzaam trekt hij de rits van het rokje open, het geluid van metaal op metaal galmt in de stille kamer. De stof glijdt omlaag over mijn heupen, valt op de grond rond mijn hakken, en ik sta daar in alleen mijn minuscule string, mijn borsten hangend, tepels nog tintelend van zijn mond. Hij trekt zijn T-shirt uit in één beweging, en ik kijk om – zijn geweldige gespierde sixpack toont zich, strak en gedefinieerd, zijn huid glanzend in het dimme lamplicht. Ik bijt even op mijn onderlip, een automatische reactie op die mannelijke aantrekkingskracht, zo ruw, zo dominant, zo anders dan mijn eigen zachte lichaam. Het maakt me nog geiler, maar ook kwetsbaarder – hij is sterk, ik ben zwak, en dat besef voedt mijn onderdanigheid.

Hij kleedt zich helemaal uit, zijn broek en boxer glijden omlaag, zijn harde pik springt tevoorschijn, dik en klaar. Hij duwt me zacht maar dwingend op bed, spreidt mijn benen wijd, en zijn hoofd zakt omlaag. Zijn tong vindt mijn klitje meteen – warm, nat, cirkelend met precies de juiste druk. Ik kreun diep, mijn heupen duwen omhoog, mijn handen grijpen in de lakens. Hij likt, zuigt, plaagt met zijn tanden, zijn handen houden mijn dijen vast, spreiden me nog verder. Ik word gek van geilheid, mijn hele lichaam trilt, mijn kutje pulserend, nat druipend over zijn kin. Emotioneel overspoelt het me: dit is puur, rauw verlangen, een ontsnapping aan de eenzaamheid, maar ook een erkenning van hoe ver ik ben gevallen – ik geef mezelf weg om niet alleen te zijn, en dat besef maakt de opwinding intenser, donkerder.

Maar hij laat me niet komen. Hij houdt me op het randje, stopt net als ik begin te schokken, zijn tong trekt zich terug, en ik jammer zacht van frustratie. Dan rukt hij mijn string aan flarden – het stof scheurt met een scherp geluid, de restjes vallen weg – en positioneert zich tussen mijn benen. Met één harde stoot duwt hij naar binnen, diep en volledig. Ik kan niet voorkomen dat een luide kreun ontsnapt aan mijn lippen, mijn rug kromt, mijn nagels krassen over zijn armen. Hij lacht laag, triomfantelijk, en moedigt me aan: “Goed zo, kreun maar voor me, puta belga.”

Hij neukt me hard, zijn heupen slaan tegen de mijne, zijn pik rekt me uit met elke stoot. Mijn borsten wiebelen wild mee op het ritme, mijn tepels schuren tegen zijn borst als hij voorover leunt. Zijn handen glijden naar mijn polsen, pinnen ze boven mijn hoofd vast tegen het matras, zijn grip ijzersterk. Hij domineert me volledig – zo mannelijk, zo krachtig, zijn spieren spannen zich aan bij elke beweging. Ik voel me onderdanig, hulpeloos, en dat windt me op tot waanzin. Ik kan niets doen; hij straalt zoveel kracht uit, zoveel dominantie, dat ik alleen maar kan ontvangen, me overgeven. Emotioneel breekt het me: schaamte omdat ik dit toelaat, omdat ik het wil, maar ook een diepe, wanhopige bevrijding – in deze overgave vergeet ik de eenzaamheid, de ruzie, de breuk. Ik wil niets liever; ik spreid mijn benen nog wijder, duw mijn heupen omhoog om hem dieper te nemen, en hij voelt het, lacht weer, verhoogt het tempo tot zijn stoten als hamerslagen voelen.

Dan ineens stopt hij, trekt zich terug. Ik hijg, mijn lichaam trilt van het bijna-orgasme. Hij draait me om op handen en knieën, mijn kont omhoog, blootgesteld. Ik voel de koele lucht op mijn natte kutje, een rilling van anticipatie en kwetsbaarheid. Dan pakt hij twee sjaals van zijn nachtkastje – zacht, zijdeachtig, maar sterk – en bindt mijn polsen vast aan de stijlen van het bed, mijn armen gespreid boven me hangend. De knopen zijn strak, niet pijnlijk maar onontkoombaar; ik trek eraan, voel hoe ik vastzit, hulpeloos. Emotioneel raakt het me diep: dit is totale overgave, een symbool van hoe ik me voel in dit leven – vastgebonden aan mijn eenzaamheid, mijn verlangens, maar nu letterlijk aan hem. Schaamte vermengt zich met opwinding, tranen prikken in mijn ogen van de intensiteit.

Hij positioneert zich achter me, zijn handen op mijn heupen, en wrijft zijn eikel plagend over mijn klitje – warm, nat, glijdend over het gevoelige knopje. Ik kreun, duw mijn kont naar achteren, smekend zonder woorden. De sensatie is martelend: elke wrijving stuurt schokjes door me heen, mijn kutje klopt, druipt, maar hij geeft niet toe. Ik voel zijn lach in de lucht, zijn dominantie, en diep vanbinnen weet ik dat ik dit wil – dit is mijn ontsnapping, mijn nachtelijke redding uit de eenzaamheid, al kost het mijn laatste restje zelfrespect.

Diego positioneert zich achter me, zijn knieën duwen mijn benen nog verder uit elkaar. Ik hoor het nachtkastje opengaan, het zachte klikje van een dop die losdraait. Dan voel ik iets kouds en glibberigs op mijn kontgaatje – een dikke klodder glijmiddel die hij met zijn duim langzaam in cirkels uitsmeert. De schok slaat in als een ijskoude walm: hij gaat het doen. Anaal. Hier, vastgebonden, op zijn kamer.

“Nee… Diego, wacht,” fluister ik meteen, mijn stem hoog van paniek. Ik trek aan de sjaals, voel hoe ze strak zitten, hoe mijn armen geen kant op kunnen. Angst grijpt me bij de keel – hij is veel te sterk, ik lig hier helemaal bloot en hulpeloos, mijn kont de lucht in, mijn kutje nog nat en pulserend van eerder. Hij kan doen wat hij wil, en niemand weet dat ik hier ben. Een diepe hulpeloosheid overspoelt me, maakt me klein en kwetsbaar, alsof ik geen controle meer heb over mijn eigen lichaam, alsof ik mezelf heb overgegeven aan dit moment uit pure wanhoop om niet alleen te zijn.

Hij lacht laag, zijn vingers blijven cirkelen, duwen het glijmiddel zachtjes naar binnen. “Kom op, bella, je wilt dit ook. Je bent me dit verschuldigd na vanavond – je hebt mijn vrienden zo geil gemaakt met je kontje in dat rokje. En je kutje is al zo nat… je lichaam liegt niet.”

Ik schud mijn hoofd, tranen prikken in mijn ogen van twijfel en angst. “Alsjeblieft… niet daar. Ik ben bang dat het pijn doet.” Schaamte brandt in mijn borst – schaamte omdat ik me hier als een hoer aanbied, vastgebonden en smekend, omdat ik mezelf heb laten kleden als een slet voor hem en zijn vrienden, omdat ik diep vanbinnen weet dat ik dit toelaat om niet alleen te zijn, om die lege pijn in mijn hart te vullen met wat dan ook.

Hij blijft aandringen, zijn stem rustig maar dwingend, zijn duim drukt nu iets dieper. “Je gaat het lekker vinden, vertrouw me. Gewoon ontspannen.”

Ik besef dat protesteren niets uithaalt – hij stopt niet, en ik kan nergens heen. Het beste wat ik kan doen is meewerken, zodat hij ten minste zachtjes doet, zodat het niet scheurt of te ruw wordt. Mijn stem trilt als ik fluister: “Oké… maar voorzichtig, alsjeblieft. Heel voorzichtig.” Ondanks de angst voel ik een perverse aantrekkingskracht – zijn gespierde lichaam achter me, zijn sixpack die ik eerder zag, zo mannelijk, zo aantrekkelijk, maakt dat ik hem wil, dat ik stiekem verlang naar zijn dominantie. De gewilligheid sluimert diep in me – stiekem wil ik dat hij me neemt, dat hij me vult op deze verboden manier, dat hij me laat voelen dat ik begeerd word, al is het ruw en donker.

“Eerste keer?” vraagt hij met een grijns in zijn stem.

Ik schud van nee, maar de eerlijkheid glijdt eruit voordat ik er erg in heb: “Nee… het is al even geleden. Met een ex-vriendje, maar… het was niet echt mijn ding.”

Hij lacht triomfantelijk. “Dat dacht ik al.”

Spijt overvalt me meteen, bitter en scherp. Waarom moest ik zo eerlijk zijn? Nu denkt hij zeker dat ik een ervaren slet ben, dat ik dit allemaal gewend ben. Ik had kunnen liegen, kunnen zeggen dat het mijn eerste keer was – misschien zou hij dan voorzichtiger zijn geweest, of medelijden hebben gehad. Maar nu… nu denkt hij dat ik dit verdien, dat ik het wil zoals een echte puta. De opwinding bouwt zich op ondanks alles – de hele situatie, vastgebonden, hulpeloos, zijn handen op me, maakt me bloedgeil, een tintelende hitte die door mijn aderen raast en mijn kutje laat kloppen.

Hij brengt meer glijmiddel aan, zijn vingers glijden nu dieper, rekken me langzaam, voorbereidend. Het voelt vreemd, vol, een druk die grenst aan ongemak maar ook iets anders oproept – een donkere, perverse tinteling diep in mijn buik.

Dan hoor ik zijn telefoon klikken. Ik kijk verschrikt om, zie hoe hij hem op zijn bureau zet, de camera gericht op het bed, op mij – vastgebonden, naakt, kont omhoog.

“Nee! Diego, niet filmen!” protesteer ik meteen, mijn stem breekt van paniek.

Hij schudt zijn hoofd, vastberaden. “Mijn vrienden willen bewijs, anders geloven ze me morgen niet. Dan ga ik af als opschepper. Gewoon een filmpje, bella. Niemand buiten ons ziet het.”

Ik blijf protesteren, trek harder aan de sjaals, mijn armen branden. “Alsjeblieft niet… dit is te veel.” De hulpeloosheid is overweldigend – ik lig hier, kan niet weg, en hij kan alles met me doen, filmen, delen, en ik ben machteloos.

Hij zucht, maar zijn stem wordt harder. “Luister. Keuze: of ik film dit, of ik app mijn vrienden nu en ze komen live kijken hoe ik je kont neem. Jij beslist.”

De woorden vallen als een doodvonnis. Ik besef dat ik geen kant op kan, ik lig hier vastgeketend, met een veel sterkere man, mijn kont de lucht in. Hij kan doen wat hij wil, en niemand hoort me als ik schreeuw. Het gevoel van totale overgave spoelt over me heen, een mengeling van angst, schaamte en… iets anders. Een perverse, bloedgeile hitte die mijn kutje laat samentrekken. Ik ben gewillig. Volledig. Omdat ik geen keuze heb, maar ook omdat diep vanbinnen, in deze donkere plek, de vernedering me opwindt – het maakt me voelen dat ik leef, dat ik begeerd word, al is het als een hoer.

“Oké…” fluister ik uiteindelijk, mijn stem klein en trillend. “Film maar.” De aantrekkingskracht tot zijn kracht, zijn lichaam, vermengt zich met de opwinding van de situatie – ik haat mezelf ervoor, maar ik wil het, stiekem, diep in mijn kern.

Hij grijnst, drukt op record, en positioneert zich weer achter me. Zijn eikel, warm en glibberig van het glijmiddel, drukt tegen mijn kontgaatje. Langzaam maar vastberaden duwt hij naar binnen – eerst het topje, een brandende rekking die me doet hijgen, dan verder, centimeter voor centimeter. Het doet pijn, een scherpe, volle druk, maar hij stimuleert tegelijk mijn klitje met zijn vingers, cirkelend, plagend. De pijn vermengt zich met genot, wordt iets pervers, iets wat mijn tong uit mijn mond laat hangen terwijl ik hijg en kreun. Mijn lichaam ontspant zich tegen wil en dank, accepteert hem dieper, en emotioneel breekt het me – schaamte omdat ik me als een hoer aanbied, hulpeloosheid omdat hij alles kan doen, aantrekkingskracht tot zijn gespierde lichaam dat ik voel tegen me aan, gewilligheid omdat ik stiekem wil dat hij me neemt, me vult, me breekt, en opwinding omdat de hele situatie – vastgebonden, gefilmd, gebruikt – me geiler maakt dan ooit, een vuur dat door me heen raast.

Wanneer ik begin te kreunen – eerst zacht, dan harder – verhoogt hij het tempo. Zijn heupen kletsen tegen mijn billen, een obsceen, nat geluid dat door de kamer galmt. Zijn hand komt met een harde klap neer op mijn bil – de pijn schiet als vuur door me heen, ik geef een schril gilletje, maar mijn kutje knijpt samen van pure geilheid.

Dan grijpt hij mijn haar, neemt het in een staart en trekt mijn hoofd achteruit. Mijn rug kromt, mijn borsten hangen zwaarder, mijn nek blootgesteld. “Zeg het,” gromt hij. “Zeg het in het Spaans. Herhaal na mij.”

Hij dicteert de zinnen, zijn stem ruw en bevelend: “Fóllame el culo más fuerte… por favor, papi.”

Ik herhaal het, mijn stem gebroken en hijgend, de woorden vreemd en vernederend op mijn tong. “Fóllame el culo más fuerte… por favor, papi.” De schaamte golft door me heen, hulpeloosheid versterkt door mijn bastgebonden handen, maar de aantrekkingskracht tot zijn dominantie, de gewilligheid in mijn kern, en de opwinding van het moment maken dat ik luider kreun, mijn lichaam schokkend.

Het voelt zo vernederend – smeken in een taal die ik nauwelijks spreek, mezelf aanbieden als zijn puta – maar precies die onderdanigheid maakt me retegeil. Mijn hele lichaam trilt, mijn klitje klopt onder zijn vingers, en ik kom luid kreunend klaar, een golf die door me heen raast, mijn kont knijpt ritmisch om zijn pik terwijl ik schreeuw, tranen over mijn wangen van de intensiteit, de emotionele storm van schaamte, hulpeloosheid, aantrekkingskracht, gewilligheid en pure, rauwe opwinding.

Niet veel later gromt hij diep, zijn stoten worden onregelmatig, en hij loost zijn lading in mijn kont – warm, dik, pulserend diep in me. Hij blijft even stil, zijn handen op mijn heupen knijpend, dan trekt hij zich langzaam terug.

Ik hang daar, na hijgend, vastgebonden, mijn lichaam slap van het orgasme en de uitputting. De camera loopt nog.

En diep vanbinnen weet ik: ik heb mezelf weer een stukje verder weggegeven.

Om niet alleen te zijn.

Trefwoord(en): Anaal, Slet, Spanje, Studenten, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!