Erasmussletje - 8

De ochtend na de nacht met Diego word ik wakker in zijn bed, mijn lichaam zwaar en plakkerig van zweet en de resten van ons samenzijn. Mijn polsen zijn nog licht rood van de sjaals, mijn kont voelt rauw en gebruikt, een doffe pijn die me herinnert aan hoe ik me heb laten nemen – vastgebonden, gefilmd, smekend in het Spaans. Ik rol me om, zoek naar Diego, maar hij is al weg, waarschijnlijk naar de les of een koffietje halen. Mijn telefoon trilt op het nachtkastje, en ik pak hem met trillende vingers. Een bericht van Diego: “Buenos días, bella. Mijn vrienden vonden het filmpje top. Hier, voor jou 😏” Met een video-attachment.

Mijn hart zakt in mijn schoenen. Hij heeft het gestuurd. Aan zijn vrienden. Ik aarzel even, mijn duim hangt boven de play-knop, maar ik druk toch. Het filmpje start: daar lig ik, vastgebonden op handen en knieën, mijn lichaam naakt en blootgesteld, Diego achter me, langzaam naar binnen duwend. Ik zie mezelf kreunen, mijn gezicht vertrokken in een mix van pijn en genot, mijn borsten wiegend bij elke beweging. De camera vangt alles – mijn smekende woorden in het Spaans, zijn lach, mijn orgasme dat door me heen raast. Schaamte overspoelt me als een golf koud water, mijn wangen branden, mijn maag draait om. Hoe kon ik dat toelaten? Ik voel me vies, kwetsbaar, een meisje dat zich te ver heeft laten gaan. Maar dan, diep onder die schaamte, borrelt iets anders op: opwinding. De manier waarop mijn lichaam reageert in het filmpje, hoe ik me overgeef, hoe hij me neemt – het maakt me warm, tintelend tussen mijn benen. Tranen prikken in mijn ogen, maar mijn hand glijdt onwillekeurig omlaag, over mijn buik, en ik sluit het filmpje af met een zucht. Een mix van schaamte en opwinding die me verwart, me laat liggen in de verkreukelde lakens, starend naar het plafond.

De telefoon trilt weer. Berichten van nummers die ik niet ken – zijn vrienden.

Eerste bericht, van de jongen met de tatoeage: “Wauw, Belgische schoonheid, je bent prachtig. Die kreuntjes maken me gek. Wanneer mag ik eens proberen? 😈”

Tweede, van een ander: “Diego had gelijk, je bent adembenemend. Je borsten bewegen zo sensueel in dat filmpje. Complimenten voor je passie – je bent een natuurtalent.”

Derde: “Hola guapa, je lichaam is vuur. Hoe je smeekt in het Spaans… dat verdient een applaus. Je maakt ons helemaal gek.”

Ik staar naar de scherm, mijn adem stokt. Het voelt zo fout – deze vreemden hebben me gezien op mijn kwetsbaarst, naakt, overgeleverd. Onzekerheid knaagt aan me: wat denken ze nu van me? Ben ik echt niets meer dan een lichaam voor hen? Ik wil ze blokkeren, maar iets houdt me tegen. Een klein, donker sprankje – de complimenten. Ze vinden me mooi, sensueel. Langzaam lees ik ze opnieuw, en een vreemde warmte kruipt in mijn buik. Het windt me op, die aandacht, hun woorden die mijn lichaam prijzen alsof ik een kunstwerk ben. Het is fout, ik weet het, maar het laat me sexy voelen, begeerd. Voor het eerst in dagen voel ik me niet alleen eenzaam en gebroken, maar levend.

De volgende dagen zijn een stroom van berichten. Ze blijven komen: flirterig, plagend, vol complimenten. “Je groene ogen in dat filmpje… zo onschuldig, maar je bewegingen zeggen iets anders 😉” Of: “Die billen van jou, perfect. Ik droom er al van om ze vast te pakken.” Ik antwoord eerst kort, aarzelend – “Haha, thanks” – maar langzaam ontstaat er een klik. Ik begin het leuk te vinden, spannend om hen uit te dagen. Ik tease terug: “Misschien als je lief vraagt…” met een knipoog-emoji. Of ik stuur een foto van mezelf in een strak topje, mijn decolleté net zichtbaar, met “Voor de fans 😘”. Het voelt als een spel, een verboden thrill – hun antwoorden maken me warm, mijn tepels hard, mijn kutje tintelend terwijl ik in bed lig en met ze stuur. Het is fout, ik weet dat ze me zien als een avontuurlijke schoonheid, maar aan de andere kant hou ik van de aandacht. Het laat me gewild voelen, sexy, machtig zelfs. De kick dat ze me willen, dat ze over me fantaseren, vult de leegte die Clara's woorden hebben achtergelaten. Ik raak eraan verslaafd, check mijn telefoon om het uur, mijn hart bonkt bij elk nieuw bericht. Emotioneel evolueert het: de onzekerheid smelt weg bij elke compliment, vervangen door een groeiend genot om de aandacht – het laat me lachen, blozen, opgewonden.

Een paar dagen later stuurt Diego: “Hey bella, zin om mee uit te gaan met de jongens? We gaan eten en daarna feesten. Ze kunnen niet wachten om je live te zien.”

Ik aarzel even – de schaamte van het filmpje flitst door me heen, de onzekerheid of ik dit wel aankan. Maar de eenzaamheid loert, en de gedachte aan hun blikken, hun complimenten, wint. Ik ga akkoord.

Ik kleed me speciaal uitdagend, niet alleen voor Diego maar voor de aandacht van zijn vrienden. Ik kies een strak rood jurkje dat mijn borsten mooi accentueert en mijn figuur volgt, net te bloot voor een gewoon etentje – het decolleté is diep genoeg om te verleiden, de zoom halverwege mijn dijen. Ik doe geen bh aan, alleen een minuscule string, en hoge hakken die mijn benen langer maken. In de spiegel zie ik mezelf: sensueel, uitnodigend, aantrekkelijk. Schaamte prikt – is dit wie ik ben geworden? Een meisje dat zich kleedt voor mannelijke blikken? Maar dan denk ik aan hun berichten, aan hoe gewild ik me voelde, en een opwindende tinteling verspreidt zich door mijn buik. Ik wil dat ze me bekijken, wil hun opmerkingen, hun starende blikken. Ik laat me gebruiken voor aandacht, en het voelt spannend, opwindend. Ik lach naar mezelf in de spiegel, mijn wangen rood, mijn tepels al licht zichtbaar door de stof.

Wanneer Diego me komt ophalen, hoor ik zijn gefluit al van beneden. Ik loop de trap af, voel hoe het jurkje licht opkruipt, de koele lucht op mijn dijen. Hij staat daar, zijn haar netjes gekamd, zijn ogen glijden over me heen – van mijn decolleté naar mijn benen, zijn mond valt half open. “Wauw… je ziet er prachtig uit,” mompelt hij hees, zijn hand glijdt even over mijn onderrug. Ik lach, een nerveus maar opgewonden lachje, voel zijn warmte door de stof heen. Het voelt zo fout – me zo kleden, me zo laten bekijken – maar zo goed tegelijk. De aandacht van zijn blik maakt me warm, tintelend, en ik weet dat vanavond meer van dat komt.

Tijdens het eten in een rumoerig tapasrestaurant flirt ik met hen allemaal, niet alleen Diego. Ik leun naar voren over de tafel, mijn decolleté diep, voel hun ogen op mijn borsten rusten terwijl ik lach om hun grapjes – het geluid van bestek op borden, de geur van knoflook en olijfolie in de lucht, de warme gloed van de hanglampen op mijn huid. Ik raak hun armen aan als ik praat, mijn vingers licht strelend over hun huid, een zachte aanraking die elektriciteit door me heen stuurt. Ik vis naar complimenten: “Vind je dit jurkje leuk? Ik heb het speciaal voor vanavond aangetrokken,” zeg ik met een knipoog, mijn stem speels, terwijl ik mijn haar over mijn schouder gooi en mijn borsten licht wiegen. Hun antwoorden komen meteen – “Je bent een echte schoonheid,” zegt de ene, zijn ogen warm. “Dat jurkje staat je fantastisch,” grinnikt een ander, zijn blik glijdt even omlaag. Ik hoor het gelach, voel de hitte van hun blikken op mijn huid, ruik de mix van aftershave en wijn om de tafel. Eerst is er nog een restje onzekerheid – een knoop in mijn maag, een fluistering in mijn hoofd dat dit te ver gaat, dat ik mezelf verlies. Maar langzaam verdwijnt dat, smelt weg bij elke glimlach, elke opmerking. Ervoor in de plaats komt genot om de aandacht – puur, warm, opwindend. Hun ogen maken me retegeil, mijn tepels hard tegen de stof, mijn kutje kloppend onder de tafel, een vochtige warmte die zich verspreidt. Ik lach harder, leun dichterbij, laat een hand op een dij rusten, mijn vingers knijpen zacht. Het is mijn kick nu – hun verlangen, hun starende blikken, het gevoel dat ik de ster ben, dat ik hen kan laten verlangen. Emotioneel evolueert het: de onzekerheid ebt weg met elke compliment, vervangen door een groeiend genot, een opwindende rush die me levend maakt, me laat vergeten hoe eenzaam ik me voelde. Ik tease verder, buig voorover om een schaaltje aan te reiken, voel hoe mijn jurkje opkruipt en hun ogen volgen, hun adem even stokken. Ik lach erom, knipoog, geniet van de macht die het me geeft, al is het vluchtig.

Na het eten in dat rumoerige tapasbarretje, waar de geur van gefrituurde calamares en knoflook nog in mijn neus hangt en mijn glas nog halfvol staat met de zoete, fruitige resten van tinto de verano die mijn tong tintelen, stel ik voor om naar een club te gaan. “Laten we dansen,” zeg ik met een lach die te luid is, te gemaakt, mijn stem overschreeuwend het geroezemoes van de tafel. Mijn hart bonkt in mijn keel – diep vanbinnen weet ik waarom: ik wil meer aandacht, meer blikken, meer van die kick die me vult en de eenzaamheid verjaagt die al dagen als een schaduw aan me kleeft. Diego knikt meteen, zijn hand al op mijn dij onder tafel, zijn vingers knijpen licht in mijn huid door de stof van mijn jurkje heen, warm en bezitterig. Zijn vrienden juichen in het Spaans, hun stemmen overlappend in een koor van “¡Vamos!” en gelach dat door de bar galmt, hun ogen al op me gericht, donker en hongerig.

We lopen naar een club in het hart van Malasaña, een donkere grot van pulserende bas die ik al van ver voel trillen in mijn borstkas, neonlichten die rood en paars over de muren dansen als bloed en wijn, en een menigte van lichamen die tegen elkaar aan schuren in een zee van zweet en hitte. De lucht slaat me tegemoet als we binnenstappen – zwaar van zweet, goedkoop parfum, sigarettenrook die nog in de muren hangt, en de zoete, muskusachtige geur van opwinding. Mijn strakke jurkje plakt meteen tegen mijn rug, de stof warm en vochtig van de hitte binnen, en ik voel hoe het bij elke stap over mijn dijen schuurt, mijn tepels hard tegen de dunne stof drukken. Ik bestel een shot tequila aan de bar, de barkeeper schuift het glaasje over het plakkerige hout, en ik slik het brandende goedje door dat mijn keel in vuur zet, een scherpe, zoute nasmaak die mijn tong verdooft en mijn hoofd licht maakt.

Ik trek Diego mee naar de dansvloer, maar niet alleen hem – ik wil ze allemaal. De beat is zwaar, reggaeton die diep in mijn buik resoneert, en ik begin te bewegen. Eerst met Diego: ik draai me om, druk mijn kont stevig tegen zijn kruis, voel zijn harde pik al groeien door zijn broek heen, warm en pulserend tegen mijn billen. Mijn heupen maken wiegende bewegingen, langzaam cirkelend, dan harder duwend, alsof we al neuken op de dansvloer, de stof van mijn jurkje schuurt tegen zijn jeans met elke stoot. Zijn handen grijpen mijn heupen vast, knijpen in het zachte vlees, en ik hoor zijn adem hijgen in mijn oor, warm en zwaar, zijn stoppelbaard schraapt over mijn nek terwijl hij mompelt: “Fuck, bella, je maakt me gek.” De muziek dreunt door mijn lichaam, mijn huid tintelt van de hitte, het zweet parelt tussen mijn borsten en loopt omlaag in een dun stroompje dat ik voel langs mijn buik glijden. Emotioneel voel ik de schaamte knagen – dit is te veel, te openlijk, ik ben geen slet, ik ben niet dit meisje – maar de opwinding overheerst, een warme golf die door me heen raast bij elke blik die ik opvang, bij elke aanraking die ze wagen.

Dan wissel ik naar een van zijn vrienden – de jongen met de tatoeage in zijn nek, zijn ogen donker en hongerig. Ik dans naar hem toe, heupwiegend, mijn handen glijden over mijn eigen lichaam terwijl ik dichterbij kom, mijn borsten wiegen licht mee op de beat. Hij grijnst, trekt me tegen zich aan, en ik dans zoals daarnet: mijn kont tegen hem aan, mijn rug tegen zijn borst, mijn armen omhoog terwijl ik wieg op de beat, voel hoe zijn handen lager glijden, over mijn dijen, zijn vingers strelen de rand van mijn jurkje. Zijn adem is heet tegen mijn oor, zijn stem een grom in het Spaans die ik niet begrijp maar die me kippenvel geeft. Ik lach, draai me half om, laat mijn hand over zijn borst glijden, voel zijn hart bonken onder mijn palm. De kick is overweldigend – hun ogen op me, hoe ze staren naar mijn decolleté dat bij elke beweging dieper lijkt te worden, naar mijn benen die glanzen onder de lichten, naar mijn kont die wiegt en plaagt. Ik hoor hun gefluister in het Spaans, hun lach, het gejoel als ik harder duw, en het maakt me high, vult de leegte in mijn borst met een warme, tintelende rush. Emotioneel worstel ik nog – een stemmetje in mijn hoofd schreeuwt dat dit fout is, dat ik mezelf verkoop voor aandacht – maar de schaamte smelt weg bij elke aanraking, vervangen door genot, door de pure, rauwe opwinding van gewild zijn.

We gaan naar een donker hoekje met zetels, half afgeschermd door gordijnen die zachtjes bewegen in de luchtstroom van de ventilatie. Daar gaat het verder. Ik ga op Diego’s schoot zitten, ik draai me om, mijn benen wijd over hem heen, mijn jurkje kruipt omhoog tot mijn string zichtbaar is, en ik grind tegen hem aan terwijl zijn handen onder mijn jurkje glijden, over mijn borsten kneden door de stof heen. Ik voel zijn vingers mijn tepels vinden, knijpen tot ze branden van pijn en genot, en ik kreun zacht in zijn oor, ruik zijn aftershave vermengd met bier en zweet. Dan word ik overgehaald door zijn vrienden om te wisselen. Ik wandel heupwiegend naar een vriend: ik ga op zijn schoot, laat zijn handen over mijn dijen glijden, hoger, tot ze mijn string raken, nat en warm. Ik lach als hij fluistert “Je bent ongelooflijk,” zijn adem heet tegen mijn nek, zijn vingers plagend over mijn lippen strelend, lichtjes duwend tegen de stof die al doorweekt is. Ik duw mezelf tegen hem aan, voel zijn harde pik onder me, en de kick is overweldigend – hun ogen op me, hun handen op me, hun gefluister dat door de bas heen dringt. Het is fout, maar ik ben geworden wat ik verafschuwde: een aandachtshoer. Emotioneel voel ik de schaamte knagen, heet en bitter in mijn keel, omdat ik weet dat dit niet echt is, dat ze me alleen willen voor mijn lichaam, maar de opwinding overheerst – de rush van gewild zijn, van hun starende blikken die mijn huid laten tintelen, van het geluid van hun lach als ik harder grind, van de geur van hun zweet vermengd met de clubrook. Het vult de eenzaamheid, al is het maar voor even, en ik kan niet stoppen.

Diego kijkt toe, zijn ogen donkerder wordend met elke wissel, zijn kaak gespannen, zijn handen gebald op zijn knieën. Aan het eind van de avond claimt hij me – hij pakt mijn arm vast, trekt me van de laatste schoot af, zijn greep hard genoeg om blauwe plekken achter te laten. “Genoeg,” gromt hij in het Engels, zijn stem laag en dreigend. “Ze is van mij vannacht.” Zijn vrienden joelen, klappen, maar hij leidt me weg, zijn hand stevig om mijn pols, zijn adem snel en zwaar.

Bij zijn kamer aangekomen, ontploft hij zodra de deur dichtvalt. Hij is razend, zijn gezicht rood, zijn stem luid: “Wat was dat? Je flirtte met al mijn vrienden! Je liet ze aan je zitten als een goedkope slet!” Hij ijsbeert door de kamer, zijn vuisten gebald, zijn borst op en neer gaand onder zijn shirt. Hij zit vol testosteron, opgefokt door mijn teasen vanavond, zijn ogen wild en bezitterig. De kamer voelt kleiner, de lucht zwaar van zijn woede, de geur van zijn zweet vermengd met de nachtlucht die nog aan onze kleren hangt.

Ik plaag hem terug, een nerveus lachje op mijn lippen, terwijl ik tegen de deur leun en mijn jurkje recht trek. “Ben je jaloers, papi? Heb ik je goed opgegeild?” Mijn stem is hees van de drank, maar diep vanbinnen voel ik een mengeling van emoties – aan de ene kant wil ik hem plagen, uitdagen, flirten omdat ik het heerlijk vind hem zo opgefokt te zien, zo mannelijk, zijn spieren gespannen, zijn stem ruw, een alpha die vecht voor wat hij wil. Het windt me op, maakt mijn kutje nat, mijn tepels hard. Aan de andere kant is er angst – heb ik te ver gegaan? Een beetje schuld knaagt aan me, medelijden met hem omdat hij echt jaloers lijkt, en ik wil het goedmaken, hem kalmeren, laten zien dat ik van hem ben, al is het maar voor vannacht. Ik tease verder, mijn stem laag en speels: “Misschien had ik wel met ze mee naar bed moeten gaan. Een triootje, of nog beter – een orgie. Stel je voor, al je vrienden tegelijk… zou dat je niet gek maken?”

Hij gromt, komt dichterbij, zijn adem heet op mijn gezicht. Ik vind het amusant, hoe hij kookt van jaloezie, maar heb ook medelijden met hem, met mezelf, met dit spel dat we spelen. Om hem te kalmeren, om het goed te maken, besluit ik hem te verleiden, hem verder op te geilen. Ik geef een showtje, strip mijn jurk sensueel uit. Ik draai me langzaam om, mijn rug naar hem toe, en begin met mijn heupen te wiegen op een denkbeeldige beat, mijn handen glijden over mijn lichaam – eerst over mijn armen, dan omlaag over mijn borsten, knedend door de stof heen, voelend hoe mijn tepels reageren op de druk. De kamer is schemerig, alleen het licht van een straatlantaarn valt door het raam, werpt schaduwen over mijn huid. Ik pak de rits van mijn jurkje vast, trek hem traag omlaag, het geluid van metaal op metaal galmt zacht in de stilte, en de stof glijdt van mijn schouders, onthult mijn blote rug, de curve van mijn taille. Ik laat het jurkje verder zakken, over mijn heupen, voel de koele lucht op mijn billen, op mijn dijen, terwijl het op de grond valt rond mijn hakken. Ik sta daar in alleen mijn string en hakken, mijn tepels hard van de kou en de opwinding, mijn huid kippenvel van de spanning. Ik draai me om, mijn armen boven mijn hoofd, laat hem alles zien – mijn borsten vol en wiegend, mijn buik plat en glanzend van een dun laagje zweet, mijn string nat en plakkerig tussen mijn benen. Ik bijt op mijn lip, kijk hem aan met halfgesloten ogen, voel de hitte in mijn wangen, de tinteling tussen mijn dijen. Het voelt verleidelijk, machtig, maar ook kwetsbaar – ik geef mezelf bloot om hem te kalmeren, om het goed te maken.

Zo jaloers fluister ik, terwijl ik hier in enkel mijn string voor je sta en je vrienden in bed liggen met enkel hun fantasie. Mijn ogen op de zijne. “Ik ga het goed maken, ik ga je zo hard laten komen.”

Hij blijft opgefokt, licht agressief – hij pakt mijn armen vast, duwt me tegen de muur, zijn lichaam zwaar tegen het mijne. Ik vind het amusant, hoe hij kookt van jaloezie, maar heb ook medelijden met hem, met mezelf, met dit spel dat we spelen. Om hem te kalmeren zak ik op mijn knieën, mijn hakken schrapen over de vloer, en open zijn broek. Zijn pik springt tevoorschijn, hard en pulserend, de geur van zijn opwinding vult mijn neus – muskusachtig, zout, mannelijk. Ik neem hem in mijn mond, zuig zacht aan de eikel, mijn tong draaiend over de schacht, nat makend met mijn speeksel. Hij kreunt, zijn handen glijden in mijn haar, en eindelijk ontspant hij een beetje, zijn heupen duwen licht naar voren.

Na even pijpen, mijn lippen strak om hem heen, mijn handen masserend zijn ballen, kijk ik omhoog en vraag: “Neuken?”

Hij stemt toe, zijn stem nog ruw.

Hij tilt me op, gooit me op bed, met een stoot dringt hij mijn kletsnatte kutje binnen. Ik lig op mijn rug, mijn benen wijd, zijn stoten diep en ritmisch, zijn handen op mijn borsten knedend, zijn mond bijtend in mijn nek. Ik kreun luid, mijn nagels in zijn rug, voel hoe hij me vult, me breekt, me claimt. De sensaties overweldigen me: zijn gewicht op me, zwaar en heet, zijn zweet dat op mijn huid drupt, het natte geluid van zijn pik die in en uit glijdt, mijn kutje is kletsnat en sopt bij elke stoot. Ik zie zijn gezicht boven me – rood, bezweet, ogen donker van lust en jaloezie – en hoor zijn gegrom, laag en dierlijk, vermengd met mijn eigen kreunen. Emotioneel voel ik me verscheurd: schaamte omdat ik hem heb opgegeild met zijn vrienden, omdat ik dit spel speel, maar ook een diepe, gewillige overgave – ik wil dit, wil dat hij me claimt, me vult, me laat voelen dat ik van hem ben, al is het maar voor vannacht.

Dan draait hij me om, neemt me van achteren, zijn hand klapt op mijn kont – hard en brandend, de pijn schiet als vuur door me heen, ik geef een schril gilletje, maar mijn kutje knijpt samen van pure geilheid. Hij stoot dieper, zijn heupen slaan tegen mijn billen met een nat, kletsend geluid, zijn zweet drupt op mijn rug, warm en zout. Ik spoor hem aan, smeek hem: “Neuk me harder, papi… neuk me als de slet die ik ben.” Mijn stem breekt, rauw van verlangen, en hij gromt goedkeurend, zijn hand vindt mijn klitje, begint het te stimuleren – cirkels, hard drukken, knijpen tot ik schok. Golven van genot razen door mijn lichaam, mijn tenen krullen, mijn rug kromt, mijn kreunen worden schreeuwen. Ik kom schreeuwend klaar, mijn kutje knijpt ritmisch om hem heen, een explosie die me doet trillen, mijn nagels krassen in het laken, tranen van intensiteit over mijn wangen.

Niet veel later gromt hij diep, zijn stoten worden onregelmatig, en hij loost zijn lading in me – warm, dik, pulserend diep in mijn baarmoeder. Ik voel elke straal, heet en vol, vullend, overlopend, een diep, mannelijk bezit dat me laat kreunen van overgave. Hij gromt laag, dierlijk, zijn handen knijpen in mijn heupen, zijn lichaam schokt tegen het mijne. Ik voel me onderdanig, volledig van hem – een slet die zich laat claimen, maar in dat moment ook veilig, gewild, gevuld. De eenzaamheid is weg, al is het maar voor even.

We blijven liggen, na hijgend, zijn gewicht zwaar op me, zijn adem in mijn nek. Ik sluit mijn ogen, voel zijn hartslag tegen mijn rug, en denk: dit is wat ik nodig had. Al is het fout. Al is het tijdelijk.

Het is genoeg. Voor vannacht.

Trefwoord(en): Pijpen, Slet, Spanje, String, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!