Lekker Anoniem Webcammen!
Donkere Modus
Door: WriterBro
Datum: 26-01-2026 | Cijfer: 8.5 | Gelezen: 241
Lengte: Lang | Leestijd: 32 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Ardennen,
Otterspotten
Een uur na ons eerste spel is het tijd voor ons middagmaal. We hebben besloten om nu boterhammen te eten. Vanavond, na onze wandeling, zullen we vast meer zin hebben in iets warms. We zitten nog steeds naakt. Daarom eten we in de keuken en niet in de tuin, ook al is het warm genoeg. Terwijl we eten, hebben we het over doodnormale zaken. Het woord 'seks' of gelijk wat ermee te maken heeft, wordt niet uitgesproken. Het lijkt allemaal even een normaal weekendje weg met heterovrienden. Mijn kleine vriend verliest zijn concentratie en besluit om te gaan slapen. Het valt me pas op wanneer hij al in een diepe roes is. Zouden de andere penissen onder tafel ook slap zijn? Ik ga het niet vragen. Ik vind het best wel leuk dat we even normaal doen. We gaan het nog genoeg over seks hebben dit weekend. Zo'n moment komt er al sneller aan dan verwacht. Terwijl we de tafel afruimen, zie ik dat enkel Tim nog stijf staat. Dat heeft waarschijnlijk alles te maken met de gedachten in zijn hoofd. Hij stelt namelijk voor om aan het tweede spel te beginnen. Hoe sneller we ermee starten, hoe sneller we ook kunnen vertrekken op onze wandeling. Daar kan ik niets tegenin brengen, dus we gaan er meteen voor. Niels haalt twee borrelglaasjes uit de kast en overhandigt die ons. Ik word zenuwachtig, waardoor ik hem niet makkelijk omhoog krijg. Lekker gênant! Gelukkig ken ik iets dat meestal wel helpt om zowel de stress van me af te schudden en mezelf een harde te bezorgen. Ik schud mijn heupen wild heen en weer als een Afrikaanse vrouw die een rituele dans start. Mijn lul vliegt van links naar rechts. Hij klets tegen mijn dijen aan. Met iedere slag voel ik hoe hij stijver wordt. Het duurt maar een paar seconden tot ik volledig paraat sta. De vreemde blikken van de anderen neem ik er maar bij. Ik ben er klaar voor en dat is Tim ook. We hadden op voorhand beslist dat dit tweede spelletje ook een solo spel moest worden. We mogen elkaar met andere woorden niet aanraken. Dus we trekken ons elk in ons eentje af. Ik vind het makkelijker om neer te zitten dan te staan. Ik neem dus plaats op dezelfde stoel waarop ik gegeten heb. Tim volgt mijn voorbeeld en gaat op de stoel naast me zitten. We draaien ons zo dat we elkaar aankijken. Terwijl wij naar elkaars paal staren, volgen Niels en Kasper alles mee van aan de andere kant van de tafel. Ik voel hun blikken branden op mijn lijf. Het maakt me ontzettend geil. Nu ben ik stiekem blij dat ik mee moet doen met dit spel. Kasper en Niels mogen volgens onze spelregels namelijk alleen maar toekijken. Zichzelf betasten is verboden. Dit spel is puur een strijd tussen Tim en mij. Ik probeer me niet door hen te laten afleiden. Dat is een beetje moeilijk, want vanuit mijn ooghoek zie ik hoe ze allebei een fiere erectie hebben. Ik heb al medelijden met hen. Ze hebben een 'probleem' en mogen er niets aan doen. Wie zich wel mag amuseren is Tim. Dat doet hij volop. Ik neem mezelf voor om enkel oog voor hem te hebben. Ik staar naar zijn penis. Na een tijdje valt het me plots op dat hij besneden is. Hoe kan het dat me dat niet eerder is opgevallen? Ik raak erdoor gefascineerd. Het is bijzonder om te zien hoe hij over zijn eikel wrijft zonder dat er voorhuid is om hem te verwennen. Ik stel me voor hoe het moet zijn. Het lijkt me nogal pijnlijk zonder voorvocht. Ik vraag me af hoe het komt dat hij geen voorhuid meer heeft, maar ik besluit om de vraag niet te stellen. Dat zou de sfeer wel eens helemaal kunnen doen omslaan en we zitten er net allebei zo lekker in. Ik vul mijn mond met een grote hoeveelheid speeksel. Als ik vind dat het genoeg is, laat ik het allemaal naar de voorkant van mijn mond stromen. Ik laat mijn worst los en neem over met links. Daarna spuug ik het kwijl uit op de palm van mijn rechterhand. Het vormt een slijmerig plasje. Ik smeer er mijn eikel mee in en ga dan verder met rechts alsof ik nooit iets anders gedaan heb. Elke ruk klinkt lekker soppig. Ik glijd met het grootste gemak over de gehele lengte van mijn staaf. Zalig. Ik begin zwaar te ademen. Tijd om nog meer geschut in de strijd te gooien. Mijn linkerhand hangt er veel te losjes bij. Ik gebruik hem om mijn ballen te strelen. Ze glippen door mijn vingers heen. Een siddering gaat doorheen mijn volledige genotsorgaan. Ik voel hoe de elektrische stroom via mijn ballen naar mijn eikel toe loopt. Dit is het goede leven. Een natte pik en een balmassage, meer is er niet nodig om me tot mijn hoogtepunt te brengen. Mijn benen trillen ongecontroleerd. Ik grijp met links naar mijn glaasje en ben maar net op tijd om mijn lading erin te spuiten. Ik brom luid bij elke straal. Het maakt Tim helemaal wild. Wanneer ik mijn glaasje op tafel zet, ontspan ik helemaal. Tim daarentegen spant op. Het is zijn beurt om te komen. Met minder kabaal dan mij, spuit hij ook zijn glaasje vol. Er is wat aan zijn vinger blijven kleven. Onhandig slaat hij het ervan, recht in zijn borrelglas. Bij dit spelletje was het niet de bedoeling om zo ver als mogelijk te spuiten, maar zo veel als mogelijk. Diegene die zijn glaasje het meeste gevuld heeft, is de winnaar. Dat van mij is voor 75% gevuld. Geen slechte prestatie, maar ik vloek. We hoeven de glaasjes niet eens naast elkaar te zetten om te zien dat Tim gewonnen heeft. Het zijne is tot aan de rand vol. Shit! Dat betekent dat ik ook een opdracht moet doen tijdens onze wandeling. Niet zo erg als die van Niels, maar ik kijk er toch niet naar uit. Het besef sijpelt langzaam tot me door. Ik ben er zo van aangedaan dat ik Tim vergeet te feliciteren. Ik heb zelfs amper door dat Kasper onze glaasjes leegt in de fles en die terugzet in de frigo. Er ontstaat al een flinke bodem. Het gaat sneller dan verwacht.

Nu het spel gedaan is, is het tijd om ons klaar te maken voor de wandeling. We gaan allemaal naar boven om onze kleren aan te doen en onze rugzakken te halen. Het duurt niet lang voor we terug beneden staan. Allemaal flink aangekleed, behalve ik. Al is dat misschien wat overdreven. Ik heb alles aan behalve een T-shirt. Dat is namelijk mijn opdracht. Ik mag geen shirt aandoen tijdens de wandeling. Stiekem heb ik wel één in mijn rugzak gestoken. Je weet maar nooit dat we door dichte begroeiing moeten wandelen. Dan is het wel even handig om iets beschermends aan te hebben. Dat zullen de anderen wel verstaan. Ik kijk er niet echt naar uit om er zo op uit te trekken. Normaal heb ik altijd een shirt aan. Ik voel me wat oncomfortabel zonder. Daarbovenop ben ik geconditioneerd. Wanneer ik in bloot bovenlijf rondloop, wil dat over het algemeen zeggen dat ik niet lang daarna naakt ben en me zal aftrekken. Ik ben dus al voorbereid op een hele middag rondlopen met een stijve. Al moet ik toegeven dat ik er momenteel nog geen last van heb. We zijn bijna klaar om te vertrekken, maar eerst willen we ons nog goed insmeren. De zon staat hoog aan de hemel en brandt goed door vandaag. Ik smeer mijn gezicht als eerste in en doe dan mijn armen. O, nee, fuck. Ik loopt halfnaakt rond, dus ook mijn halve lijf moet ingesmeerd worden. De grote shit is dat ik niet goed bij mijn rug kan. Daar ziet Kasper al mooi zijn kans om misbruik te maken van zijn positie. Omdat hij het eerste spel gewonnen heeft, mag hij zowel Niels als mij nog een extra opdracht geven tijdens onze tocht. Ik hou mijn hart al vast voor wat hij in petto heeft voor mij. Dat blijft nog even een verrassing, maar Niels krijgt al meteen zijn opgave. Omdat ik mij niet alleen kan insmeren, moet Niels mij helemaal onder handen nemen. De letterlijke woorden van Kasper zijn: "Smeer Sander sensueel in van boven tot onder." Ik denk dat Niels stiekem wel opgelucht is dat zijn extra opdracht niet zoveel voorstelt. Hij neemt een goede kwak zonnecrème en begint bij mijn rug. Hij strijkt hem helemaal in. Het voelt als een massage. Heerlijk.

"Hier kan ik wel aan wennen", lach ik.

"Geniet er dan maar dubbel en dik van nu, want dit wordt geen gewoonte", is het antwoord van Niels.

Wanneer hij na een tweetal minuten klaar is met mijn rug, is het wel oké voor mij. Aan de rest van mijn lijf kan ik wel. Maar dit volstaat niet voor Kasper. Van boven tot onder waren zijn orders. Dus Niels neemt een volgend handje crème en komt vervolgens voor me staan. Hij kijkt me verleidelijk in de ogen en gooit me een luchtkusje toe. Ik moet erom lachen. Kasper geniet van het schouwspel. Niels overtreft zijn verwachtingen. Maar dan begint het echte werk. Niels smeert de zonnecrème eerst in grote vegen uit over mijn harige borstkas en buik. Daarna wrijft hij het langzaam en sensueel open. Zijn grote, zachte handen glijden over mijn ganse blote bast. Hij bezorgt me een erectie. Ik weet niet of hij het doorheeft, maar als ik naar beneden kijk, zie ik alvast de contouren van een stevige bult doorheen mijn short. Dit is zo schaamtelijk. Ik wil dit niet. Vooral wanneer zijn vingers mijn tepels en lenden aanraken, gaat er een stuiptrekking door mijn kleine vriend heen. De anderen lijken niets door te hebben van wat er zich allemaal in mijn broek afspeelt. Eigenlijk vraag ik me af of we niet allemaal met hetzelfde verhaal achter onze rits zitten. Ik trek het me even niet meer aan en besluit om mee te gaan in dit schouwspel. Ik geef me helemaal over aan Niels. Hij doet het grondig. Geen enkel plekje blijft onaangeroerd. Hij vergeet ook mijn armen niet, ook al had ik die zelf al ingesmeerd. Zelfs onder mijn oksels smeert hij het goedje uit.

Ik kreun: "O, ja", wanneer zijn handen gevoelige plekjes strelen. Niels wordt er rood van, terwijl Kasper op de achtergrond goedkeurend aan het knikken is. Ten slotte sluit Niels af door een kusje net boven mijn navel te geven. Dat beklaagt hij zich natuurlijk meteen. De smaak van zonnecrème hangt aan zijn lippen. Hij drinkt een grote slok water vooraleer hij het klusje afwerkt. Een laatste hoeveelheid zonnecrème vult zijn handen. Hij smeert daarmee mijn benen in. Dat doet hij op dezelfde manier als mijn rug. Het lijkt wel een massage. Dat mag hij na de wandeling nog wel eens overdoen. Al vrees ik dat ik hem niet zover meer zal krijgen. Mijn ogen zetten groot op wanneer zijn handen een stukje in mijn broekspijpen verdwijnen. Hij denkt echt aan elk plekje. Maar dieper dan vijf centimeter onder de rand van mijn broekspijpen gaat hij niet. Het heeft uiteindelijk vijf minuten gekost, maar ik ben ingesmeerd. We kunnen eindelijk vertrekken. Ik doe mijn rugzak aan en ben opgelucht. De riemen ervan lopen naast mijn tepels. Gelukkig. Ze zouden helemaal opengelegen hebben als ze er vlak overliepen. We hebben een tocht van twaalf kilometer op de planning staan. De zon brandt nog harder dan ik had verwacht. Ik ben blij dat Niels zich zo heeft laten gaan. We wandelen het dorpje uit en komen al snel in de ongerepte bossen van de Ardennen terecht. Onder de bomen is het al een pak frisser. Ik voel hoe een zachte bries mijn lijf een knuffel geeft. Straks krijg ik het nog koud. Ik denk het nog maar of mijn tepels gaan al stijf staan. Leuk, denk ik sarcastisch. Eerst mijn penis, nu mijn tepels en na de wandeling heb ik waarschijnlijk ook stijve benen. Niels heeft de route uitgestippeld en gidst ons door het bos. Hij loopt voorop, gevolgd door Kasper en Tim. Ik bengel wat achterop. Het koppel houdt elkaars hand vast. Ik vind het schattig, maar tegelijk voel ik ook een steek van jaloezie. Ik wil ook een vriendje. Ondanks dat er verder niets opwindends is aan de omgeving, duurt het nog een hele poos voordat ik van mijn erectie verlost raak. We hebben al zeker drie kilometer achter de rug. Al die tijd hebben we nog niemand tegengekomen. Het valt ons op hoe rustig het hier is. Dat hadden we natuurlijk niet mogen zeggen, want twee minuten later komen we een ouder koppel tegen. Ze zien er erg fanatiek uit met hun wandelstokken, professionele rugzakken en witte petjes op. Ze lopen in de tegenovergestelde richting van ons. Het bospad is breed en best plat, dus we kunnen elkaar zonder problemen kruisen. We wisselen enkele beleefdheden uit en vervolgen dan onze weg. Nog eens twee kilometer verder houdt Niels ons tegen.

"Hier moet het zijn", verkondigt hij niet al te blij.

Hij verlaat het pad en wij volgen als een kudde schapen. De bomen staan hier dicht op elkaar. Veel compacter dan eerder op onze wandeling. Het is inderdaad de perfecte plek voor zijn opdracht. Hij wandelt zo'n 100 meter door. We komen op een open plekje tussen de stammen uit. Als we ons omdraaien, is het pad niet meer te zien. Mooi, zo. Niemand mag ons zien. Al hadden we evengoed op het pad kunnen blijven staan. Tot hiertoe hebben we enkel nog maar het oudere koppel gezien.

"Je weet wat je te doen staat", zegt Kasper uitdagend tegen Niels.

Wees maar zeker dat hij weet wat er van hem verwacht wordt. Met tegenzin laat hij als eerste zijn rugzak op de grond zakken. Hij legt er zijn T-shirt overheen zodat die niet vuil wordt. Als laatste laat hij zijn broek en onderbroek tot op zijn enkels zakken. Niels staat in volle glorie voor ons met een gezicht dat op onweer staat. Zijn opdracht is heel simpel, maar erg gewaagd. Hij moet zich tijdens onze wandeling volledig uitkleden, check, en klaarkomen. Zijn bloedpenis groeit gestaag terwijl hij ons één voor één aankijkt. Intussen maak ik me dubbele zorgen. We zijn ver van het pad, maar misschien nog wel een beetje zichtbaar. Als er toch iemand ons ziet, raken we serieus in de problemen, vooral als er kinderen bij zijn. En we zijn van het pad afgedwaald. Regel nummer één die ik van sprookjes geleerd heb: blijf op het pad. Wat als een wild everzwijn ons aanvalt? Ik krijg geen tijd om me er nog langer zorgen over te maken, want er dient zich een onverwachts probleem aan.

"Haal maar al het papier uit. Straks is hij bijna zover en moet je nog beginnen rommelen in je rugzak", zegt Tim tegen mij.

Ik ben in de war.

"Wat bedoel je?" vraag ik

"Dit was jouw idee. Jij ging toch papier meenemen om het op te kuisen?"

"Maar, nee. We hadden toch afgesproken dat de verliezer zelf papier moest meenemen."

"Gasten, ik dacht ook wel dat Sander dat mee zou hebben", antwoordt Niels doodserieus.

Ik panikeer lichtjes.

"Heeft er dan niemand papier mee?" vraag ik aan de groep.

Er komt geen reactie.

"Jongens, als het zo zit kom ik niet klaar", klaagt Niels.

"Nee, nee, nee", bemoeit Kasper zich met het gesprek.

"Ik denk dat ik weet welke opdracht ik aan Sander ga geven."

Mijn hart gaat wild tekeer.

"Hij is ten slotte het papier vergeten, dus hij moet het dan ook maar opkuisen."

Kasper maakt een likkende beweging in de lucht. Kut, dat meent hij niet. Hij ziet me kijken.

"O, jawel. Jij gaat Niels' zaad slikken."

Ik zie aan Niels' blik dat hij dat stiekem wel ziet zitten. In Parijs was hij ook al zo euforisch over het feit dat hij in mijn bek mocht klaarkomen. Ik laat me op mijn knieën vallen recht voor Niels. Zijn kleine soldaat staat intussen paraat voor zijn missie. Hij doet zelfs niet de moeite om ermee te spelen. Hij laat het werk aan mij over. Ik grijp zijn strakke kontje beet en sla enkele stappen over. Ik slik meteen zijn curryworst speciaal in. Ik doe hetzelfde met mijn tong en lippen als in Parijs. Niels lijkt er nu nog meer van te genieten als toen. Misschien wel omdat we buiten zijn. Alles is beter buiten. Zijn harde in mijn mond voelt ook toffer aan dan in die kamer van het vijfsterrenhotel. Mijn eigen lolly is intussen ook helemaal klaar om geconsumeerd te worden. Terwijl mijn tong langs zijn zoute pisgaatje glijdt, voel ik hoe het voorvocht uit mijn eigen paal stroomt. Ik kan me niet langer inhouden en wrijf over de bult in mijn broek. Het is lekker, te lekker. Ik moet oppassen. Straks hangt heel mijn onderbroek onder het sperma. Ik stop er bijna onmiddellijk mee voordat ik klaarkom in mijn broek. Ik laat mijn hand terug naar boven glijden. Ik wrijf over Niels buik, daarna over zijn borst en knijp even in zijn tepels. Dat geilt hem nog meer op. Ik voel het aan de kloppende aders van zijn penis. Ik draai hem nog meer binnen. Een langgerekte tongkus is er niets mee in vergelijking. Niels kreunt het uit. Steeds harder en harder. Ik maak me stilaan zorgen. Hij is wel erg luid. Straks hoort er iemand hem. Maar dat kan Niels blijkbaar niets bommen. Ik breng mijn hand naar beneden. Met mijn andere hand heb ik nog steeds zijn billen vast. Ik geef er een klets op en knijp er dan eens hard in. Met de andere hand ben ik inmiddels beneden aangekomen. Ik neem zijn ballen in mijn hand. Ik weeg ze even. Ze voelen lekker zwaar aan. Ik kneed ze zachtjes in mijn hand. Exact zoals ik het graag heb. Geen idee of dat ook voor hem zo aanvoelt. Ow, ja, fuck, jawel. Dit is heel goed voor hem. Ik denk dat ik het zaad uit zijn ballen heb gemasseerd, want onder luid gekreun is hij in mijn mond aan het klaarkomen. De warme klodders landen overal op mijn tong. Het schiet al wat harder dan vanmorgen heb ik de indruk en het lijkt vooral meer. Ik heb een goede job verricht.

"Flinke jongen", kreunt Niels als een meester, terwijl hij volop nageniet.

Het smaakt goed, beter dan mijn eigen zaad. Ik sta op het punt om het allemaal in te slikken, maar dan besef ik dat Kasper en Tim geen sperma gezien hebben. Straks geloven ze niet dat hij echt gekomen is! Dat zou een ramp zijn. Dus ik draai me om en steek mijn tong uit.

"Nice!" roept Kasper uit.

"Lekker", fluistert Tim.

Er valt een beetje van mijn tong op mijn borstkas. Ik steek mijn tong in mijn mond voordat er meer uitvalt. Ik slik het met een overdreven slikgeluid in. Het is echt goed. Zonder veel na te denken neem ik het mengsel van sperma en speeksel op mijn borstkas op met mijn vingers. Ik breng mijn plakkende vingers naar mijn mond en ook dat witte sausje gaat goed naar binnen. Jammer dat het slijm al op is. Ik wil meer! Maar ik wil ook water. Mijn tong brandt van Niels' zwemmers. Terwijl ik drink, kleedt Niels zich terug aan. Ik voel hoe ik plots een schouderklop van Kasper krijg.

"Goed gedaan, gast. Ik ben fier op je."

"Zal ik je nog wat trotser maken?" Het is niet ik die dat zeg, het zijn mijn hormonen.

Kasper kijkt me vragend aan. Ik zwier mijn stijve lul uit mijn broek en ruk als nooit tevoren. Fuck, ik ben ongelofelijk geil. De boys kijken allemaal toe hoe ik mij aftrek als een wild beest. Ik raak er helemaal van buiten adem. Mijn kop voelt rood en ik zweet massa's hard. Ik voel overal zweetstraaltjes langs mijn lijf lopen. Nog geen minuut nadat ik begonnen ben, schiet ik. Een paar krachtige stralen en dan stopt het. Voor even. Twee seconden later volgt er nog eens zoveel. Heel mijn borstkas hangt vol. Van boven tot onder. Shit, maat. Wat heb ik gedaan? Ik was zo geil, dat het gevoel nog niet meteen wegebt zoals het anders wel doet. Ik lik direct de dikke klodder van mijn hand. Daarna strijk ik met diezelfde hand doorheen het zaad en de zachte haartjes op mijn lijf. Ik breng het allemaal naar mijn lippen. Zelfs de smaak van de zonnecrème kan de pret niet meer verpesten voor me. Ik moet drie keer met mijn hand over mijn lijf heen wrijven om alle grote klodders in mijn mond te krijgen. Er hangt hier en daar nog een restje. Ik besluit om dat gewoon in mijn huid te wrijven. Het zal wel opdrogen. Daarna trek ik mijn broek op en zeg ik alsof er niets gebeurd is: "Kom, gaan we verder?"

Stomverbaasd volgen de jongens mij, wanneer ik terug richting het pad loop. Ik trek me niets aan van het feit dat het koppel wellicht betonhard is in de broek. Mijn probleem is opgelost en hun probleem is het mijne niet. Eénmaal terug op het pad aangekomen, speelt Niels terug voor gids. Nu zijn straf voor het verliezen van het eerste spel erop zit, is hij overduidelijk opgelucht. Hij is veel enthousiaster. Ik moet toegeven dat ik ook meer geniet van de omgeving nu mijn hormonen doorgeslikt zijn. Tijdens het tweede deel van de wandeling komen we opvallend veel meer mensen tegen. Onze onderlinge blikken spreken boekdelen. Gelukkig dat we die niet eerder tegen het lijf zijn gelopen. Op een stuk waar we toch weer eerder alleen op de wereld lijken te zijn, houdt Tim plots halt. Hij houdt iedereen tegen. Tim legt zijn vingers tegen zijn lippen, ten teken dat we stil moeten zijn. Hij staart ergens geconcentreerd naar tussen de bomen.

"Kijk, een otter", fluistert hij.

Ik wist niet dat er otters in de Ardennen voorkomen, maar er leeft hier zoveel dat ik er eigenlijk niet gek van opkijk. Ik tuur in dezelfde richting als hem, maar ik zie niets. Ik ben dan ook blij als ik hoor van Niels dat hij het beestje ook niet ziet.

"Waar is hij precies?" vraagt Kasper.

"Daar!" lacht Tim luid. Hij wijst naar mij. O mijn God, hoelang heeft hij op die domme mop zitten broeden? Hij vindt het zelf hilarisch. Kasper lacht duidelijk alleen maar omdat zijn lief de dwaze opmerking gemaakt heeft en Niels kijkt mij van top tot teen aan. De blik in zijn ogen zegt dat hij er hetzelfde over denkt als mij. Ik steek boos mijn tong uit naar Tim. Daardoor gaat hij nog harder lachen. Als er al otters of anders beesten in de buurt waren, dan zijn die nu allemaal gevlucht.

Tijdens het laatste stuk komen we geen bijzonderheden meer tegen. Van zodra we terug zijn in het huisje wil ik meteen mijn shirt aantrekken, maar dan herinnert Kasper ons aan de gouden regel. In het huisje dragen we geen kleren. Niels, die achteraan loopt, is nog niet eens helemaal binnen of Kasper loopt al in zijn blote flieter rond. We volgen allemaal zijn voorbeeld. En eerlijk? Het voelt best bevrijdend. Het duurt echter niet lang voor we alle vier weer een stijve pik hebben. We hebben duidelijk allemaal heel veel zin, maar niemand durft iets te ondernemen. Het is er ook de tijd niet voor. Niels en ik hebben kookdienst vanavond. Het is hoog tijd om eraan te beginnen. Veel werk hebben we er eigenlijk niet aan. Er staat spaghetti bolognaise op het menu, met saus die thuis al klaargemaakt was. We moeten het alleen maar opwarmen. We besluiten om Tims regel over het dragen van kleren tijdens het koken aan onze laars te lappen. Een schort zal wel voldoende zijn. Terwijl wij aan het vuur staan, kleedt het koppel zich terug aan. We hebben besloten om buiten te eten. Zij zetten alvast de tafel. Dat duurt niet zolang. Dus wanneer ze klaar zijn, zetten ze zich in de keuken. Daar genieten ze van onze blote kontjes. Vooral Tim vindt het geil. Hij trekt zijn kleren terug uit en gooit ze op een hoopje achter zich. Hij wrijft wat over zijn paal, zonder zich echt af te trekken. Er komt niets zinnigs uit hem. In zijn geile bui daagt hij Niels en mij uit.

"Kus elkaar", gebiedt hij ons.

"Wij zijn geen koppel", zeg ik droog.

"Je durft niet."

Drie onnozele woorden, maar ze hebben wel impact. De stoppen slaan door bij mij. Daag mij niet uit door te zeggen dat ik niet durf. Ik laat de pollepel in de pot vallen en draai me naar Niels om. Die lijkt al even slecht tegen Tims uitdagende toon te kunnen. We staan oog in oog met elkaar. Ik ga op de tippen van mijn tenen staan en tuit mijn lippen. Niels komt ook dichter bij mij. Ik sluit mijn ogen. Onze lippen raken elkaar zacht aan. Er gaat vuurwerk door me heen, ook al besef ik heel goed dat ik geen gevoelens voor Niels heb. Onze monden gaan open en dicht, alsmaar wijder. Tot we plots heftig aan het tongen zijn. Oh, ik sla mijn handen rond zijn heupen en hij de zijne rond mijn schouders. Onze erecties schuren tegen elkaar, doorheen de stof van onze schorten. We staan te muilen alsof er niemand op ons staat te kijken en vooral alsof we hartstochtelijk verliefd zijn op elkaar. Na een klein minuutje laten onze lippen weer los. Mijn ogen gaan open en ik staar recht in zijn grijze kijkers. We hebben elkaar nog steeds vast. Ik ga de show helemaal afmaken. Ik kijk hem smoorverliefd aan en hij staart me met hartjes in de ogen terug aan. Niels haalt een arm van mijn schouder en steekt met die hand een lok van mijn haar achter mijn oor. Het is een teder en klein gebaar. Iets wat ik in het echte leven mis. Plots word ik uit ons liefdesspel getrokken. De saus! Die is hard aan het borrelen. Het is precies een klein kind dat lawaai maakt om aandacht te krijgen. Ik moet er meteen in roeren of ze brandt aan. Niels concentreert zich op zijn beurt terug op de pastaslierten. Terwijl de saus tot bedaren komt, vult Tim de stilte op met zijn stem: "Man, dat was geil!" Ik hoor hoe hij zich aftrekt achter mijn rug. Een half minuutje houd ik het vol vooraleer ik zeg: "Steek je braadworst maar weg. Het eten is klaar." Hij kleedt zich onmiddellijk aan, terwijl we het vuur doven. Tim en Kasper brengen het eten alvast naar buiten, terwijl ook Niels en ik onze kleren terug aandoen. Ik grijp even dit momentje onder ons om meteen iets uit te klaren.

"Die kus … euhm … die was zo … hoe zeg ik dat nu? … zo echt? Je bent toch niet ver…?"

Niels onderbreekt me meteen: "Nee, what the fuck! Ik heb geen gevoelens voor je. Nu niet, nooit niet. Als dat ooit zo zou zijn, was dat al lang gebeurd."

"Gast, ik ben zo opgelucht dat je er ook zo over denkt. Oef, dat misverstand is ook weer uit de wereld geholpen."

Ik heb de woorden nog niet uitgesproken of het koppel komt al naar binnen om nog wat materiaal te komen halen. Wij doen door en gaan dan ook mee naar buiten. Aan de tafel besluit ik om me opnieuw te verkleden als otter. Het is veel te mooi weer, maar vooral: ik ben een kluns. Als ik mors, is mijn T-shirt alvast niet vuil. De spaghetti smaakt fantastisch. Niels' moeder heeft zich echt uitgesloofd in de keuken. Niels kan zien dat hij de complimenten overbrengt. Ik heb eigenlijk geen honger meer na mijn eerste bord, maar het is veel te lekker. Ik neem een tweede portie en schrok die even snel naar binnen als de eerste. Het moet maar zo goed niet smaken. Oei, ik ben veel te enthousiast. Er valt een hele klodder van de saus op mijn borstkas. Het druipt gestaag richting mijn buik. Ik weet niet of de anderen me geloven als ik zeg dat het niet expres was, maar ik deed het echt niet met opzet.

"Wil er iemand snel even wat papier halen voor me? Als ik ga rechtstaan valt het gegarandeerd op de grond."

"Ik heb een beter plan", antwoordt Kasper mysterieus. Hij buigt zich naar me toe. Ik voel al welke richting dit uitgaat. Hij houdt duidelijk ook erg van de saus en misschien ook wel een beetje van mijn lichaam. Hij likt de saus van mijn lijf tot de laatste druppel. Zelfs het restje op mijn tepels. Waaw, wat die jongen met zijn tong doet! Na het eten mag hij eens aan mijn lolly likken. Die is er intussen alweer helemaal klaar voor. Als we effectief de plannen uitvoeren zoals we ze hadden voorzien, wordt vanavond een feestje voor ons snoepgoed daar beneden. Ik kan al niet meer wachten tot we klaar zijn met eten.
Trefwoord(en): Ardennen, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...