De Avonturen Van Arthur En Laura - 15

de avonturen van Arthur en Laura 15

Terwijl de opzwepende ritmes van de originele Miami Sound Machine door de luidsprekers knallen, verandert de sfeer op het podium. Gloria Estefan, de wereldster die zojuist nog voor kippenvel zorgde, krijgt een ondeugende en rauwe blik in haar ogen. Het bekende ritme van

Conga wordt ingezet, maar ze past de tekst ter plekke aan.

Klik hier om te beluisteren (nieuw tabblad) volume knop!

Met een sensueel gebaar wenkt ze me dichterbij, terwijl ze met haar krachtige stem niet "Conga" zingt, maar de tekst vervangt door een uitdagend: "Fuckah!"

Het publiek houdt de adem in. Terwijl ze blijft zingen, grijpt ze met haar vrije hand haar rok en trekt deze tergend langzaam omhoog. Met een gedurfde beweging trekt ze het touwtje van haar string opzij, waardoor ze me een directe blik gunt op haar natte, druipende kutje. Ik zie de muzikanten van de band hun wenkbrauwen optrekken; dit stond duidelijk niet in de repetitie.

Vanuit de tuin stijgt een aanzwellend geluid op uit 274 kelen: een collectief "Ooooh!" gevolgd door een ongelovig "Waaah” en dan scanderen ze: “fuck her, fuck her Arthur!"

Ik aarzel geen seconde. Ik stap achter haar, mijn rode mantel zwierig om me heen, en met één krachtige stoot ram ik mijn harde, geoliede lul in één keer bij haar naar binnen. Gloria slaakt een diepe, hoorbare zucht door de microfoon die over het hele landgoed galmt. De band speelt strak door, maar zij is even niet in staat om te zingen; ze leunt met haar hoofd achterover tegen mijn schouder, haar ogen wegdraaiend van genot.

Dan herpakt ze zich. Ze zet de zang weer in, en het woord "Fuckah" krijgt nu een heel andere, rauwe lading op het ritme van mijn stoten. Voor het oog van het voltallige publiek, de camera's en de studenten neuk ik de wereldster terwijl ze haar grootste hit performt.

De aanmoedigingen van de vrouwen op het gazon zijn niet van de lucht; ze schreeuwen, fluiten en scanderen mijn naam. Ik denk bij mezelf: Fuck, ik sta hier op dit landgoed Gloria Estefan te neuken.

De Boléro-achtige opbouw van het nummer bereikt zijn finale. Op de allerlaatste, knallende noot van de Miami Sound Machine spant Gloria al haar spieren aan. Ze begint hevig te schokken en komt met een explosieve intensiteit klaar, haar stem overslaand in de microfoon.

Zodra de muziek stopt, is het precies twee seconden muisstil. De ontlading is totaal. Dan barst een enthousiasme los dat alles wat we die avond gehoord hebben overtreft. Gloria is zo overweldigd door het orgasme dat haar benen trillen; ik moet haar stevig ondersteunen en tegen me aan houden om te voorkomen dat ze op de podiumvloer in elkaar zakt.

Terwijl de laatste echo’s van de muziek wegsterven, staat Isabella daar, stralend aan de rand van het podium. Ze kijkt me aan met een blik van puur triomf; dit overtrof zelfs haar stoutste dromen. Ze klapt langzaam en uitdagend, terwijl ze haar leren mantel iets verder open laat vallen, haar met spijkers beslagen bikini glinstert in het laatste paarse licht van de show.

Gloria, die nog steeds licht natrilt en met een waas voor haar ogen voor zich uit staart, wordt teder opgevangen. Twee professionele stage managers snellen toe en nemen haar van me over. Ze ondersteunen haar aan weerszijden en leiden haar met voorzichtige passen naar de coulissen, waar ze in de luwte van het podium kan bijkomen van de explosieve ontlading. Ze werpt me over haar schouder nog een laatste, bewonderende blik toe voordat ze in de schaduwen verdwijnt.

Dan geeft Isabella een kort teken naar de techniek. Met een zware, suizende zwaai valt het grote doek voor het hoofdpodium weer dicht. De vrouwen in de tuin blijven achter in een soort collectieve roes, starend naar het gesloten gordijn, terwijl de beelden van de afgelopen minuten nog op hun netvlies gebrand staan.

De studenten aan de zijlijn staan nu als honden aan de lijn; ze trillen letterlijk van de ingehouden energie, klaar om de tuin te bestormen. Maar het teken is nog niet gegeven. Er hangt een zware, elektrische stilte in de tuin. De vrouwen kijken elkaar aan, hun ogen glanzend van opwinding, hun lichamen gespannen.

Ik sta nu alleen voor het doek, mijn rode mantel fier om me heen, de geur van Gloria nog op mijn huid. Ik kijk uit over de menigte die nu massaal begint te scanderen en te roepen om meer.

Het is een fantastische overgang. Terwijl de vrouwen nog nahijgen van de verschijning van Gloria Estefan, zwiept het doek voor de tweede keer die avond open.

Daar staan ze: twintig mannen, de crème de la crème van de strippers, opgesteld in een perfecte lijn. De belichting is nu gedimd naar een zwoel, dieprood 'red light district' schijnsel. Ze dragen strakke leren broeken die hun gespierde benen accentueren en openvallende giletjes over hun glimmende, geoliede borstkassen.

Klik hier om te beluisteren (nieuw tabblad)

Het orkest zet de lome, zware beat van TLC – Red Light Special in. De bas trilt door het gazon en lijkt rechtstreeks in de onderbuiken van de vrouwen te resoneren. De strippers bewegen synchroon; geen wilde acrobatiek, maar langzame, gecontroleerde en uiterst sensuele bewegingen. Terwijl ze dansen, zingen ze met hun lage, zwoele stemmen in koor de tekst mee, hun ogen priemend gericht op de vrouwen op de eerste rijen.

De impact is direct en verwoestend. Ik overzie het publiek vanaf mijn plek naast Isabella en de transformatie is compleet. Vrouwen die zich normaal gesproken achter hun status verschuilen, bijten nu ongeremd op hun lippen. Ik zie handen die over leren korsetten glijden en vingers die onbewust hun eigen hals en borsten strelen. De geur van opwinding op het gazon is inmiddels zo sterk dat het bijna bedwelmend werkt.

"Kijk naar ze, Arthur," fluistert Isabella in mijn oor, haar eigen ademhaling ook zwaarder nu. "Er is geen weg meer terug. De Stille Straat is officieel de Straat van de Lust geworden."

De strippers beginnen nu langzaam hun giletjes uit te trekken, waarbij ze het publiek tergen met hun trage bewegingen, terwijl de muziek aanzwelt naar het refrein. De studenten aan de zijlijn kunnen zich nu bijna niet meer inhouden; ze zien hoe de vrouwen volledig rijp zijn voor wat er komen gaat.

zet de muziek aan (nieuw tabblad)

De energie in de tuin bereikt een kookpunt wanneer de eerste tonen van Fever door het orkest worden ingezet. De baslijn is diep en dwingend. Bij de allereerste keer dat de zangeres met een rauwe uithaal luid en kort "Fever!" roept, gebeurt het: de twintig strippers grijpen tegelijkertijd naar de zijkanten van hun broeken.

Met één krachtige ruk trekken ze de met klittenband vastgezette leren broeken uit. De menigte slaakt een collectieve kreet van opwinding. De mannen staan daar nu in niets meer dan een minuscuul 'vangnetje', een slipje dat zo klein is dat hun geslachten er maar net in passen, enkel bijeengehouden door een simpel strikje aan de zijkant.

Dan, op de volgende beat, trekken ze tegelijkertijd aan het touwtje. De vangnetjes vallen op de grond en de twintig mannen staan daar volledig naakt in het rode schijnwerperlicht. Ze beginnen hun gevaartes, ze zijn allemaal groot geschapen, op het ritme van de muziek rond te slingeren, uitdagend en krachtig, terwijl ze de vrouwen in het publiek recht in de ogen kijken.

Ik werp een blik in mijn ooghoek naar de zijkant van het gazon. Daar staan de studenten klaar in hun nieuwe outfit: korte Romeinse tuniekjes die net over hun heupen vallen. Ze dragen hun stoere laarzen, maar daaronder zijn ze volledig bloot. Bijna elk tuniekje wordt aan de voorkant omhoog geduwd door een superstijve, fier omhoogstaande pik. Ze trillen letterlijk van ongeduld, hun ogen gefixeerd op de vrouwen die nu volledig buiten zinnen zijn door de show van de strippers.

Ik loop samen met Isabella naar de uiterste rand van het podium, waar twee zware, vergulde stoelen staan die dienst doen als onze tronen voor deze nacht. We gaan zitten en kijken uit over ons koninkrijk van lust. De positie geeft ons een perfect overzicht: onder ons kolkt een zee van vrouwen die volledig in de ban zijn van de twintig naakte strippers.

Isabella leunt zijwaarts naar me toe, haar hand rustend op mijn knie. Haar ogen glinsteren van een bijna duivels plezier. "Kijk naar ze, Arthur," fluistert ze boven het ritme van de muziek uit. "Kijk naar de gerespecteerde dames van de Stille Straat. Ze zijn geen advocaten, doktersvrouwen of bestuursleden meer. Ze zijn gereduceerd tot hun puurste vorm: verlangen."

Beneden ons is de chaos bijna compleet, maar de discipline houdt nog net stand. De twintig strippers staan nu op de rand van het podium, hun lichamen glanzend van het zweet, hun geslachten uitdagend bewegend vlak voor de gezichten van de voorste rij vrouwen. Ik zie handen die smekend worden uitgestoken, maar de strippers raken hen nog niet aan. Ze tergen de vrouwen, trekken zich telkens net buiten bereik terug.

Aan de flanken staan de studenten als standbeelden in hun Romeinse tuniekjes. Het is een bizar en indrukwekkend gezicht; bijna honderd jonge, viriele mannen met hun stijve pikken die de stof van hun tuniekjes omhoog duwen, strak in het gelid, wachtend op mijn handgebaar. De spanning bij hen is zo hoog dat ik sommigen zie trillen.

De muziek van de Miami Sound Machine is nu overgegaan in een diepe, hypnotiserende drumbeat die de hartslag van de hele tuin lijkt over te nemen. Het is het moment van de stilte voor de storm. De vrouwen kijken afwisselend naar de strippers, de studenten en dan omhoog naar ons. Ze smeken met hun ogen om verlossing, om het startsein dat hen toestaat zich volledig te verliezen.

Ik hou mijn hand nog steeds laag. Ik geniet van dit moment van absolute macht. De hele tuin, elke ziel op dit landgoed, hangt aan mijn wil.

Mijn blik valt op mevrouw De Winter, de altijd zo gereserveerde voorzitster van de lokale tennisclub. Ze staat bijna vooraan, haar handen stevig vastgeklemd om het fluwelen koord dat het publiek scheidt van het podium. Haar strakke lakleren korset deint hevig mee op haar versnelde ademhaling en haar ogen zijn wijd opengesperd, gefixeerd op de deinende gevaartes van de strippers vlak voor haar neus.

Ze is de controle volledig kwijt. Ik zie hoe ze onbewust haar onderlip kapot bijt, terwijl er een glanzend spoor van zweet over haar decolleté loopt. Ze wiegt onrustig met haar heupen en haar knieën lijken elk moment te kunnen bezwijken. Wanneer een van de strippers even haar kant op kijkt en zijn bekken uitdagend naar voren duwt, slaakt ze een kort, verstikt kreetje. Ze steekt een trillende hand uit, haar vingers slechts centimeters verwijderd van zijn glanzende huid, smekend om de aanraking die ik nog steeds verbied.

Naast haar zie ik andere vrouwen die in een soortgelijke staat van extase verkeren; sommigen hebben hun ogen gesloten en gooien hun hoofd achterover, terwijl ze zichzelf koelte toewuiven met hun handen. De collectieve geilheid is nu bijna tastbaar als een warme, vochtige deken die over het gazon ligt.

Isabella kijkt me aan, haar eigen ademhaling inmiddels net zo onregelmatig als die van de vrouwen beneden. Ze legt haar hand op de mijne, die nog steeds rust op de leuning van de troon. "Arthur," perst ze eruit, haar stem hees van verlangen. "Kijk naar ze. Ze smeken erom. De studenten staan op ontploffen. Geef ze wat ze willen."

Ik voel de macht door mijn aderen stromen. Ik kijk nog één keer de kring rond, langs de hunkerende vrouwen, de twintig naakte strippers en de stijve studenten in hun tuniekjes. Dan begin ik heel langzaam mijn arm op te tillen.

Wanneer mijn hand langzaam omhoog gaat, zie ik de reactie bij de studenten als een schokgolf door hun gelederen trekken. Het is alsof er een elektrische stroom door de formatie gaat. De discipline die Titia er met zoveel moeite in heeft gehouden, staat op het punt van bezwijken.

De studenten die vooraan staan, zetten hun voeten schrap in het gras, hun laarzen graven zich diep in de zode. Hun gezichten zijn strak, de kaken op elkaar geklemd, maar hun ogen verraden alles; ze kijken naar de vrouwen als hongerige wolven die naar een prooi staren. Ik zie de aderen op hun slapen en in hun nekken dik opzwellen.

Het meest indrukwekkende is het woud van stijve piemels onder de korte Romeinse tuniekjes. Nu mijn hand het hoogste punt bereikt, zie ik hoe de tuniekjes ritmisch op en neer bewegen door hun zware hartslag. Sommige jongens houden hun adem in, hun borstkassen wijd uitgezet, wachtend op die ene neerwaartse beweging van mijn arm die de ketens zal verbreken.

Eén van de jongens, een grote blonde corpsbal die recht voor mevrouw De Winter staat, maakt oogcontact met haar. Hij grijpt de rand van zijn tuniekje al vast, zijn knokkels wit. De wederzijdse lust die tussen die twee overspringt is bijna zichtbaar als een vonk. De lucht trilt van de ingehouden oerkracht van jonge mannen die lang op dit moment zijn voorbereid.

Isabella knijpt nu pijnlijk hard in mijn arm. "Nu, Arthur," fluistert ze dringend. "Nu!"

Isabella kan het niet meer verdragen. De macht die ik uitoefen door het moment te rekken, drijft haar tot waanzin. Ze springt op van haar troon, haar spijkerbikini flikkerend in het roze licht, en grist de microfoon uit de standaard. Ze rent naar de uiterste rand van het podium, kijkt met een bezeten blik de tuin in en brult met al haar kracht:

"LET THE GAMES BEGIN!"

Het effect is verpletterend. De band zet direct een loodzware, pompende Latin beat in die de grond onder het landgoed doet schudden. Het is het startschot waar iedereen op wachtte.

De twintig naakte strippers wachten niet eens op de trap; ze springen vanaf het podium rechtstreeks de menigte in. Ze worden letterlijk opgevangen door tientallen handen van vrouwen die nu elke vorm van decorum hebben laten varen. De strippers worden als slachtoffers van een hongerige stam naar de loungesets en het gras getrokken.

Tegelijkertijd barst de formatie van studenten uit elkaar. Als een Romeins legioen dat een stad bestormt, rennen ze met hun wapperende tuniekjes en hun stijve gevaartes de tuin in. Het is een koortsachtige jacht, maar wie is de jager en wie is de prooi? Ik zie hoe studenten die een bepaalde vrouw op het oog hadden, halverwege worden besprongen door andere vrouwen die hen simpelweg tegen de grond werken.

Mevrouw De Winter heeft de blonde student die haar eerder al fixeerde bij zijn tuniek gegrepen en trekt hem met een brute kracht naar een nabijgelegen ligbed. Overal waar ik kijk, zie ik leer en lak vermengen met de blote huid van de studenten en strippers. Ritsen worden opengetrokken, korsetten losgescheurd, en de eerste kreten van genot beginnen zich te mengen met de beukende muziek.

De vrouwen hebben zich als een collectieve golf over de 115 mannen gestort. Het gazon is veranderd in een slagveld van lust. Lichamen kronkelen over elkaar heen, benen gaan de lucht in, en de twintig beveiligers die aan de randen staan, kijken met open mond toe hoe de "notabelen" van de stad zich volledig laten gaan.

Isabella staat hijgend naast me, de microfoon nog in haar hand, trillend over haar hele lichaam terwijl ze naar de massa-orgie beneden ons kijkt.

Vanaf onze verhoogde positie hebben we een perfect zicht op de eerste "slachtoffers" van deze collectieve razernij. De vier engelen, die nog maar net van hun altaren waren gestapt, worden als eersten geclaimd. Hun witte vleugels vormen een prachtig, bijna surreëel contrast met de donkere lak- en leeroutfits van de vrouwen die hen omringen en de gespierde lichamen van de mannen die hen nu opeisen.

Mijn blik wordt direct getrokken naar Ellen. Ze heeft een van de meest imposante strippers te pakken gekregen, een man met een torso als van graniet. Hij grijpt haar bij haar nek en kust haar zo heftig dat haar hoofd naar achteren slaat. Omdat haar engelenpakje na de inwijding door mij nog steeds wijd openstaat, verspilt hij geen tijd aan kleding. Hij tilt haar moeiteloos op, haar benen slaan zich direct om zijn middel, en met één krachtige beweging drukt hij zijn gevaarte bij haar naar binnen.

Ellen slaakt een rauwe, ongefilterde kreet die zelfs boven de pompende beat uitkomt. Maar wat me het meeste raakt, is haar blik. Terwijl ze door deze vreemde man wordt genomen, houdt ze haar ogen strak op mij gericht. Er spreekt een ongelooflijke, smachtende intensiteit uit haar blik; het is alsof ze elke stoot die ze van hem ontvangt, opdraagt aan mij, haar inwijder. Ze deinst niet terug, ze geniet zichtbaar van de aandacht, maar haar ziel lijkt nog steeds bij mij te zijn.

Rondom hen heen is de tuin inmiddels veranderd in een kolkende massa. De studenten zijn volledig opgenomen in de groep; overal zie je roze en zwarte flitsen, blote ruggen en zwaaiende benen. De geur van seks en dure parfum stijgt in dikke wolven op vanaf het gazon.

Mijn blik verschuift naar het ligbed waar de voorzitster van de tennisclub, mevrouw De Winter,

haar blonde student heeft neergehaald. Het is een schouwspel van brute, vrouwelijke dominantie dat perfect past bij de sfeer van deze nacht.

Ze zit schrijlings bovenop hem, haar zwarte lakleren korset glanzend in het schijnwerperlicht. De student ligt met zijn rug in de kussens, zijn Romeinse tuniekje is omhoog gestroopt tot onder zijn oksels, waardoor zijn atletische lichaam volledig is blootgesteld aan haar hongerige blikken. Mevrouw De Winter heeft zijn beide polsen met één hand stevig boven zijn hoofd vastgepind tegen het frame van het bed.

Met haar andere hand grijpt ze zijn stijve lul vast, die als een strakke mast omhoog wijst. Ze kijkt hem aan met een blik die geen tegenspraak duldt—de blik van een vrouw die jarenlang haar lusten heeft onderdrukt en nu elke druppel genot uit deze jongen gaat persen. Zonder haar ogen van de zijne af te wenden, laat ze zich langzaam op hem zakken. Ik zie hoe haar gezicht vertrekt in een masker van pure extase wanneer ze hem volledig in zich opneemt.

De student kreunt diep, zijn spieren spannen zich aan onder haar gewicht, maar zij houdt de controle. Ze begint een ritmisch, dwingend tempo te rijden, waarbij het gekraak van het bed en het geluid van haar lakleer zich mengen met de beat. Mevrouw De Winter is niet langer de gerespecteerde notabele; ze is een roofdier dat haar prooi eindelijk heeft gevangen.

Overal om hen heen zie ik soortgelijke scènes. De vrouwen hebben de mannen verdeeld; op loungesets, tegen de stammen van de oude eiken en simpelweg midden op het gazon wordt de Straat herschreven in een taal van vlees en begeerte.

Marga van Dijk, ook nog in haar engelen kostuum, die zojuist voor het oog van iedereen haar vroomheid heeft afgeschud, is veranderd in een ware magneet voor de jongere mannen. Ze bevindt zich bij de vijver, waar het zachte kletteren van het water zich mengt met de zware muziek. Ik zie haar op een van de grote schermen. De vrome mevrouw Van Dijk van weleer is nergens meer te bekennen; Marga is herboren als een sensuele godin.

Ze wordt omringd door drie van de fitste studenten, die haar met bijna religieuze verering benaderen. Ze zit op de rand van een marmeren bankje, haar rug recht, haar volle borsten fier vooruit terwijl ze de aandacht van de drie jongens opeist. Eén student ligt op zijn knieën voor haar en kust haar voeten en schenen met een toewijding die grenst aan aanbidding. De tweede staat achter haar en masseert haar schouders, terwijl hij zijn stijve gevaarte langs haar nek en wangen laat glijden.

Marga geniet er met volle teugen van. Ze heeft de derde student, een jongen met een donkere krullenbol, bij de rand van zijn Romeinse tuniekje gegrepen en trekt hem dwingend tussen haar benen. "Niet zo verlegen, jongeman," hoor ik haar hees zeggen via de microfoon, aangezien de camera's nog steeds op haar gericht zijn. "Ik heb vijftig jaar ingehaald, en jullie gaan me helpen elke seconde te vullen."

Ze grijpt zijn pik met beide handen vast en begeleidt hem met een trefzekere beweging naar binnen. Terwijl ze hem in zich opneemt, gooit ze haar hoofd in haar nek en slaakt een diepe, bevrijdende zucht. De andere twee studenten laten zich niet onbetuigd en beginnen haar borsten en buik te kussen, waardoor Marga volledig wordt bedolven onder een deken van mannelijke aandacht.

Terwijl wij langzaam de trap van het podium afdalen, splijt de menigte voor ons uiteen. De vrouwen, bezweet en met verwilderde haren, raken mijn rode mantel aan alsof ik een heilige ben die langsloopt. Isabella loopt naast me, haar heupen wiegend op de muziek, haar blik die van een roofdier dat haar territorium inspecteert.

Was getekend: John Adams

Trefwoord(en): Bikini, Borsten, Dominantie, Festival, Gevangen, Golf, Jong En Oud, Kort, Laarzen, Lak, Leer, Lust, Macht, Masseuse, Naakt, Neuken, Ontmaagd, Orgasme, Orgie, Pik, Slipje, String, Striptease, Studenten, Transformatie, Tuin, Verlangen, Verlegen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!