De Bijlessen Van Jules

Ik ben Chrissy, 42 jaar, en ik heb altijd al een zwak gehad voor jongens die nog niet helemaal weten hoe de wereld in elkaar steekt. Misschien komt het door mijn eigen jeugd, vol onzekerheden en stiekeme verlangens, maar er is iets onweerstaanbaars aan die onbeholpenheid. Ik woon in een klein huisje aan de rand van de stad, werk als freelance consultant in de IT, en breng mijn vrije tijd door met vrienden en af en toe een goed boek. Een van mijn beste vriendinnen is Silvia, 43, een alleenstaande moeder die met hart en ziel voor haar zoon Jules zorgt. Silvia en ik kennen elkaar al jaren, sinds we samen op een yogacursus zaten. Ze is intens, bijna obsessief in haar moederliefde, en dat merk je aan alles. Jules is haar alles, haar trots, haar project.

Jules is nu 17, eindexamenklas van de middelbare school, klas overgeslagen op de basisschool, en op weg naar de universiteit. Hij is knap op een onopvallende manier: lang, slank, met donker haar dat altijd een beetje warrig zit, en ogen die je aankijken met een mengeling van nieuwsgierigheid en verlegenheid. Sociaal is hij niet de handigste – hij brengt meer tijd door met gamen en studeren dan met feesten – en seksueel... nou, laten we zeggen dat hij nog groen achter de oren is. Ik geef hem al een paar maanden bijles in wiskunde en natuurkunde, twee keer per week bij hen thuis. Het begon allemaal heel onschuldig: Silvia vroeg me of ik kon helpen omdat Jules worstelde met zijn eindexamens. Ik zei ja, want waarom niet? Het gaf me een excuus om tijd door te brengen in hun warme, chaotische huis, met de geur van verse koffie en Silvia's eindeloze verhalen.

DEEL 2

De eerste bijlessen waren puur professioneel. We zaten aan de keukentafel, Jules met zijn boeken open, ik naast hem met een pen in de hand en een kladblok voor me om formules uit te leggen. Aanvankelijk leek hij aandachtig, maar ik merkte al snel dat zijn blik af en toe afdwaalde. Niet naar het raam of zijn telefoon, maar naar mij. Naar mijn blouse, die soms misschien een knoopje te laag openstond, of naar mijn benen als ik ze over elkaar sloeg. Niet een keer, maar regelmatig. Ik deed alsof ik het niet merkte, maar het deed me wel iets, die onervaren fascinatie, die stille honger van iemand van zijn leeftijd.

Silvia was er vaak bij, niet opdringerig, maar gewoon aanwezig. Ze zette thee, maakte grapjes, en vroeg altijd hoe het ging. Na weer een vruchtbare bijlesesssie, waar Jules en ik hadden geworsteld met een lastige reeks differentiaalvergelijkingen, bleef ik zoals gewoonlijk nog even hangen. Het was een zwoele avond, de ramen stonden open en de geur van jasmijn uit de tuin dreef naar binnen. Silvia had een fles rode wijn opengetrokken – een soepele Merlot die we allebei graag dronken. We zaten in de woonkamer, omringd door de zachte kussens van de bank. Jules was alweer naar boven gegaan, mompelend over huiswerk afmaken, maar we wisten dat hij waarschijnlijk ging gamen of wat 17-jarige jongens allemaal nog meer doen op hun kamer.

Silvia schonk kalm onze glazen bij. Ze leek afgeleid, haar blik gleed af en toe door de openstaande kamerdeur naar de trap. Ik nam een slok, genietend van de smaak die zich door mijn mond verspreidde. "Dat was een goede les vandaag," zei ik, om het gesprek op gang te brengen. "Jules begint het echt te snappen. Hij is slim, weet je dat?"

Ze glimlachte vaag, stond op, sloot de kamerdeur en ging zitten in een fauteuil bij de bank. "Ja, hij is slim. Maar... Chrissy," begon ze voorzichtig met haar vingers trommelend op de rand van haar glas, "ik moet je iets vertellen over Jules. Het is persoonlijk."

Ik zette mijn glas neer op de salontafel, leunde naar voren, met mijn armen op mijn knieën en keek haar aan met oprechte interesse. We waren al jaren vriendinnen, hadden lief en leed gedeeld – van haar scheiding tot mijn mislukte relaties. "Vertel maar. We zijn vriendinnen, toch? Geen geheimen."

Ze zuchtte diep en staarde in haar glas, alsof daar de woorden vandaan zouden komen. "Ik maak me zorgen om hem. Hij is 17, Chrissy. Zeventien! Op die leeftijd had ik al... nou ja, ik ging echt al vaak met jongens naar bed. Maar hij heeft nog nooit een vriendinnetje gehad. Ik zie hoe hij naar meisjes kijkt – op straat, op tv, zelfs naar jou tijdens de lessen. Die blikken, maar hij doet er niks mee. Hij is zo teruggetrokken, zo onzeker."

Ik knikte begripvol. "Dat komt wel, Silvia. Hij is nog jong. Niet iedereen rent meteen de wereld in, bij mij kwam het ook pas later en kijk mij nu eens."

"Maar dat is het niet alleen," vervolgde ze. "Ik heb per ongeluk iets gevonden." Ze pauzeerde, haar wangen kleurden tot in haar hals. Ze keek van me weg. "In zijn kamer. Ik was aan het opruimen – je weet hoe rommelig hij is – en onder zijn bed... een geprinte foto van jou. Van vorig jaar, op het strandfeestje. Jij in die rode bikini, lachend met een cocktail in je hand. En tissues. Gebruikte tissues. Je weet wel wat ik bedoel."

Haar woorden klonken verboden en intiem. Mijn hart sloeg een slag over. "Bedoel je dat hij... op mij? Masturbeert hij op een foto van mij?"

"Ja. Ik denk het wel. Ik schrok eerst, maar toen dacht ik: het is normaal, toch? Jongens van zijn leeftijd doen dat. Dus… ja, hij fantaseert over jou. Ik zie het ook aan hem als jij er bent. Maar weet je, ik wil liever dat hij echt met meisjes omgaat in plaats van alleen maar fantaseren. Ik wil dat hij leert, dat hij zelfvertrouwen krijgt. Hij is zo onervaren, Chrissy. Hij heeft nog nooit een meisje gekust, laat staan meer. Ik zie hem worstelen en dat breekt mijn hart."

Ik liet haar woorden even bezinken, nam een slok wijn om tijd te rekken. Mijn gedachten gingen snel: Jules, met zijn warrige haar en verlegen glimlach, die fantaseert over mij. Het was vleiend, maar het was meer dan dat. Silvia en ik waren vriendinnen; dit was een moment van kwetsbaarheid. Ik moest het haar eerlijk vertellen, nu, zodat het van mijn schouders was. "Silvia, ik vind hem een aantrekkelijke jongen. Juist vanwege die onbeholpenheid, die onervarenheid. Het is alsof hij een leeg canvas is, vol potentie. Ik fantaseer ook stiekem over stoute dingetjes met hem. Tijdens de lessen, als hij zo geconcentreerd kijkt, of als hij bloost als ik hem complimenteer. Ik vinger mezelf er ook wel eens op. Ik wist niet of ik het je wel moest vertellen, hij is wel jouw zoon… en jong."

In tegenstelling tot mijn verwachting werden Silvia’s ogen groot en krulde er een glimlach krulde om haar lippen. Ze leunde naar voren, haar hand reikte uit en raakte lichtjes de mijne aan, een warm contact dat de intimiteit versterkte. "Echt? Meen je dat? Oh, Chrissy, dat zou perfect zijn. Ik bedoel... wow. Als jij dat zo voelt, misschien kunnen we hem dan helpen… als je dat ook wilt. Samen. Hem begeleiden, zodat hij leert zonder zich te branden."

Ik trok mijn wenkbrauwen op. "Helpen? Hoe zie je dat voor je? We kunnen niet zomaar..."

"Niet zomaar," onderbrak ze me zacht. "Denk erover na. Jij geeft hem al bijles. We kunnen dat uitbreiden, heel geleidelijk. Beginnen met praten over meisjes, over relaties. Jij. Ik als begeleider. ik ken hem als moeder door en door. We maken het veilig, educatief. Geen haast, geen risico's."

Ik nam een slok wijn, liet het over mijn tong rollen terwijl ik nadacht. Het idee was opwindend, maar misschien ook gevaarlijk. "En wat als hij niet wil?" vroeg ik.

"Oh, hij wil het," zei ze overtuigd. "Ik ken mijn jongen. Hij is gefascineerd door je. En jij zou het 'lijdend voorwerp' zijn – sorry, dat klinkt onpersoonlijk, maar je snapt wat ik bedoel. Jij bent de vrouw op wie hij mag oefenen, onder mijn supervisie. We verleggen grenzen stap voor stap, maken het natuurlijk."

We praatten er die avond lang over door. Silvia schetste het uit als een educatief project, vol met moederlijke zorg. Maar onder die laag zat haar eigen fascinatie, haar obsessie met Jules' ontluikende seksualiteit. Ze vertelde over hoe ze hem had zien veranderen, zijn lichaam dat mannelijker werd, zijn blikken die langer bleven hangen. "Ik wil hem zien bloeien," zei ze, haar hand op mijn arm leggend. "Met jou."

Ik ging naar huis met een hoofd vol gedachten. De dagen erna appten we erover, verfijnden we het plan. Silvia was voorzichtig, wilde niets overhaasten. "We beginnen met een gesprek," zei ze. "Zien hoe hij reageert."

DEEL 3

De avond waarop we het hem voorstelden, was een doordeweekse bijlesavond. Jules en ik hadden net een uur over kwantummechanica gedaan – hij was slim, maar weer veel afgeleid met ogen die steeds naar mijn decolleté gleden. Silvia had eten gemaakt: pasta met verse basilicum, de geur vulde het huis. Na het eten gingen we naar de woonkamer.

Jules zat op het randje van de bank met zijn handen in zijn schoot, alsof hij aanvoelde dat er iets ging komen. Silvia ging naast hem zitten, ik tegenover hen in een fauteuil. "Jules, schat," begon Silvia met haar warme. "Chrissy en ik hebben gepraat. Over jou."

Hij keek op, zijn wangen al licht rood. "Over mij? Wat dan?"

"Over hoe goed je het doet met de bijlessen," zei ik snel, glimlachend om hem op zijn gemak te stellen. "Je cijfers gaan omhoog, dat is super."

"Maar we denken dat we meer kunnen doen," vervolgde Silvia. Ze legde haar hand op zijn knie, een moederlijk gebaar. "Je bent 17 nu, bijna naar de uni. Het leven is meer dan alleen wiskunde en natuurkunde. We willen je helpen met levenslessen.”

Zijn ogen werden groot, flitsten van haar naar mij en terug. "Levenslessen? Wat bedoel je?"

Silvia koos haar woorden zorgvuldig. "Leren over meisjes bijvoorbeeld, praten over relaties, flirten, dat soort dingen. En als je wilt ook oefenen, met Chrissy, die vindt het goed. Ik ben erbij, om ervoor te zorgen dat het veilig en leerzaam blijft. Geen druk, jongen. Alleen als jij het wilt."

Er viel een stilte. Hij slikte. Ik zag hoe hij het hem overviel. De verlegenheid straalde van hem af. Zijn blik bleef hangen op mij. "Echt?" mompelde hij eindelijk. "Met Chrissy?"

Ik leunde naar voor. "Ja, met mij," zei ik zacht. "Als je dat oké vindt. We gaan langzaam, stap voor stap."

Silvia knikte bemoedigend. "Het is voor jou, Jules. Om je zelfvertrouwen te geven. Wat denk je?"

Zijn gezicht was vuurrood, maar zijn ogen begonnen op te lichten, het kwartje leek te vallen wat ons voorstel voor hem betekende, met mij. De opkomende opwinding brak door zijn verlegenheid heen. "Ik... ja. Ik denk het wel. Als het echt mag."

We lachten allemaal een beetje nerveus. Silvia omhelsde hem kort. "Goed zo, schat. We beginnen na de volgende bijles. Niks geks, gewoon praten."

Die nacht, thuis in bed, dacht ik eraan terug. Hoe zijn stem had getrild, hoe zijn ogen hadden geglansd, hoe hij zich waarschijnlijk op mij lag af te trekken nu.

DEEL 4

De eerste uitgebreide les vond plaats op een dinsdagavond, een paar dagen na ons gesprek met Jules. De spanning had zich opgebouwd in de tussentijd; ik had erover nagedacht tijdens mijn werk, tijdens het douchen, tijdens het eten. Silvia had me geappt met aanwijzingen: "Hou het licht, Chrissy, beweeg met hem mee." Jules zelf leek nerveuzer dan ooit tijdens de wiskundeles die eraan voorafging – zijn potlood tikte constant op de tafel, zijn antwoorden kwamen hortend en stotend. We hadden hem dit deel van de avond ook niet moeten aandoen. Na het academische deel ruimden we de boeken op, en Silvia leidde ons naar de woonkamer. De ruimte voelde intiemer dan ooit: de gordijnen half dicht, het zachte schijnsel van de schemerlampen, de bank met zijn pluizige kussens.

Jules nestelde zich op de bank. ik zo dicht naast hem, dat mijn dij de zijne raken kon. Silvia nam plaats in de fauteuil tegenover ons, met haar benen elegant over elkaar geslagen. De damp van de honingthee kringelde traag omhoog.

“Oké,” zei Silvia, duidelijk ook wat nerveus. “De eerste stap is praten. Niet over koetjes en kalfjes, maar iets echts. Jules, stel Chrissy een vraag die je echt interesseert. Iets persoonlijks.”

Jules schraapte zijn keel. Zijn handen lagen strak ineengevouwen in zijn schoot. Hij keek verlegen opzij. “Chrissy, wat vind je het mooiste aan jezelf?”

Ik voelde een glimlach op mijn gezicht ontstaan. “Goede vraag,” antwoordde ik zacht. Ik legde mijn hand op zijn knie om hem te laten voelen dat het goed was. “Ik denk mijn ogen. Ze vertellen vaak meer dan ik wil zeggen. En jij? Wat vind jij het mooiste aan jezelf?”

Hij bloosde. “Ik weet niet. Misschien mijn handen? Mijn vingers zijn lang. Handig met gamen.”

Silvia glimlachte. “Kijk haar eens aan terwijl je praat, Jules. Ze luistert echt.”

Hij knikte en keek me recht aan toen hij vroeg; “En, wat maakt iemand voor jou bijzonder? Iemand die je echt bijblijft?”

Ik voelde een lichte tinteling over mijn huid gaan. “Iemand die nieuwsgierig is,” zei ik. “Die durft te vragen, ook al is hij bang voor het antwoord. En die luistert zonder meteen iets terug te zeggen.” Mijn duim bewoog heel zacht over zijn knie, een klein kringetje. “Jij bent zo iemand, denk ik.”

Zijn adem stokte even. Hij slikte. “Echt?”

“Echt.”

Silvia zweeg even en leunde toen iets naar voren. “Mooi. Nu jij, Jules. Vertel haar iets intiems over jezelf.”

Hij aarzelde, keek naar zijn handen, toen weer naar mij. “Soms, als ik alleen ben, stel ik me voor hoe het zou zijn om een meisje vast te houden. Niet zomaar. Maar echt tegen me aan, zodat ik haar hart voel kloppen.” Zijn stem werd zachter, bijna een fluistering. “Dat klinkt misschien stom.”

Ik schudde mijn hoofd. “Helemaal niet.” Ik draaide weer naar hem toe, een heel klein moment met mijn hoofd op zijn schouder om hem een verbinding te laten voelen. “Dat klinkt mooi.”

Even was het stil, dat hoorde er ook bij. “Nu over dingen die je voelt als je iemand echt leuk vindt,” zei Silvia na een tijdje.

Jules keek naar zijn handen, toen naar mij. “Chrissy…” begon hij zacht. “Wat voel je als iemand je aankijkt alsof… alsof je het enige bent dat ertoe doet?”

Ik voelde een lichte warmte naar mijn wangen stijgen. Ik bewoog iets, zodat onze knieën elkaar raakten.

“Dan voel ik me gezien,” antwoordde ik. “Alsof iemand dwars door alle lagen heen kijkt en bij je wilt blijven. Het maakt me een beetje nerveus, maar vooral blij. En wat voel jij als je een meisje aankijkt dat je leuk vindt?”

Hij keek me aan. “Dan… dan wil ik dichterbij komen. Niet alleen met mijn lichaam, maar ook met woorden. Ik wil weten wat ze denkt als ze alleen is. Wat haar gelukkig maakt.”

Silvia knikte langzaam. “Mooi gezegd, jongen. Vraag haar nu iets over wat haar gelukkig maakt.”

Jules ademde diep in. “Chrissy, wat is het mooiste moment dat je je herinnert met iemand die je echt dierbaar was?”

Ik dacht even na, liet mijn vingers licht over de rug van zijn hand glijden. “Een avond waarop we gewoon naast elkaar lagen, niets zeiden, alleen ademden. En toch voelde het alsof we alles deelden. Dat soort stilte, die vergeet je nooit.”

Hij keek me aan. “Ik zou dat ook willen voelen,” zei hij, bijna te zacht om te horen.

Ik kneep zacht in zijn hand. “Misschien komt dat nog.”

Silvia leunde achterover, gaf ons even de ruimte.

“Nu jij, Jules,” zei ze. “Vertel Chrissy iets wat je nog nooit aan iemand hebt verteld. Iets kleins, maar wel echt.”

Hij aarzelde, zijn duim bewoog onbewust over mijn knokkels.

“Ik schrijf soms dingen op,” fluisterde hij. “In een notitieboekje. Over hoe ik denk dat liefde voelt. Niet zoals in films, maar echt. Dat het soms eng is, omdat je iemand kunt kwetsen. En dat ik bang ben dat ik het niet goed doe.”

Ik draaide mijn hand om, hield de zijne stevig vast. “Dat is eerlijk, Jules. En eerlijkheid is precies wat liefde mooi maakt.”

Hij keek op met een kleine glimlach. “Denk je dat ik het ooit goed zal doen?”

Ik boog iets dichterbij, mijn voorhoofd bijna tegen het zijne. “Ik denk dat je het nu al goed doet. Gewoon door hier te zitten en het te proberen.”

Silvia’s stem kwam zacht tussendoor. “Zie je hoe ze naar je kijkt? Ze meent het.”

We bleven een hele tijd zo zitten, mijn hand inmiddels verstrengeld met de zijne, woorden die niet meer nodig waren. Aan het eind trok ik hem in een omhelzing, langer en dieper dan ooit met hem. Zijn armen sloten zich om me heen, zijn kin rustte op mijn schouder. Ik voelde kalmeren.

Toen we loslieten zei hij: “Dank je, Chrissy.” Zijn stem klonk dit keer luider en duidelijker dan anders.

Ik glimlachte en raakte zijn wang even aan.

DEEL 5

De volgende les, een paar dagen later, bouwde er op voort. Weer in de woonkamer, maar nu met kaarsen aan voor een intieme sfeer. Silvia had wijn ingeschonken – alcoholvrij voor Jules. "Vandaag gaan we een stapje verder," zei ze. "Aanraken. zacht. Begin met een arm, een schouder. Toon interesse niet alleen door praten, maar ook door contact."

Jules zat naast me, onze schouders raakten elkaar. Hij aarzelde even, het was onwennig, maar toen legde hij voorzichtig zijn hand op mijn arm. "Zo?" vroeg hij.

"Ja, zo," zei ik zacht. Mijn hart ging sneller kloppen door het fysieke contact. Ik voelde de warmte van zijn hand, maar ook zijn aantrekkelijke onzekerheid. Het gaf me een tinteling die zich door mijn lichaam verspreidde. Silvia keek toe vanaf haar stoel. "Goed zo, jongen," zei ze en leunde wat naar voren. "Zie je hoe ze reageert? Ze krijgt er een beetje kippenvel van. Streel eens zachtjes over haar arm."

Hij deed het, zijn vingers gleden van mijn elleboog tot mijn schouder. Ik kon een zucht niet onderdrukken en legde mijn hand op de zijne om hem te leiden. "Voel maar, Jules. Het is ook fijn voor mij."

Zijn hand ging over mijn schouder, de mijne op zijn rug. Silvia's ogen glinsterden; ze leek te genieten van het tafereel, haar eigen handen bewogen rusteloos in haar schoot.

"Omhels haar maar" instrueerde Silvia. "Hou haar vast, voel haar warmte." Jules stond op, trok me overeind, zijn armen om me heen. Hij was verlegen maar verlangend – ik voelde het in de manier waarop hij me vasthield, niet te los, niet te strak. Ik nestelde me tegen hem aan, mijn handen op zijn rug, genietend van de traagheid, de opbouwende intimiteit.

Silvia’s stem klonk bijna fluisterend. “Goed gedaan, ga maar weer zitten.” We gingen weer op de bank zitten, dicht tegen elkaar aan. “We gaan een stapje verder nu. Kussen. Eerst op de wang. Jules, begin maar. Kus Chrissy op haar wang. Langzaam. Laat je lippen daar even rusten.”

Jules draaide zijn hoofd naar me toe en zijn lippen raakten mijn wang, warm. Hij bleef daar een seconde hangen, Ik voelde zijn adem tegen mijn huid.

“Goed zo,” zei Silvia. Ze kwam naar hem toe en legde haar hand licht op zijn rug. “ En nu kus je haar op haar mond. Heel zacht. Alleen lippen.”

Hij aarzelde. Zijn ogen zochten de mijne. Ik knikte. “Toe maar, het mag.” Hij kwam dichterbij. Onze neuzen raakten elkaar even. Hij zette zijn lippen onzeker op de mijne. Ik hield mijn mond nog even gesloten, Hij drukte iets harder, trok zich toen terug.

Silvia zuchtte tevreden. “Prachtig. Nu gaat ze haar lippen een beetje open doen. Dat is altijd een teken. Probeer het maar, maar nu iets langer.”

Ik opende mijn lippen een klein kiertje. Zijn onderlip gleed ertussen. Onze adem vermengde zich. Hij hijgde zachtjes in mijn mond. Mijn hand ging naar zijn nek en trok hem dichter naar me toe.

Silvia ging aan de andere kant naast hem zitten en leunde dichtbij om het goed te kunnen zien. Haar borst raakte zijn schouder. “Nu mag je je tong gebruiken. Heel voorzichtig. Raak haar tong aan met je eigen tong. Proef haar.”

Jules deed het. Zijn tong gleed mijn mond binnen, zoekend, verkennend. Onze tongen raakten elkaar, draaiden langzaam om elkaar heen. Hij trilde van de opwinding. Ik voelde hoe zijn hele lichaam zich spande.

We kusten zeker twee minuten. Diep. Traag. Nat. Silvia keek van dichtbij toe. Ik hoorde haar zwaarder ademen en zag dat ze Jules rustig over zijn dij streelde.

Toen we eindelijk loskwamen keek Jules wat verdwaasd met grote pupillen.

Silvia glimlachte. “Nu iets nieuws. Chrissy, kus zijn hals. Laat hem voelen hoe het is om gekust te worden op gevoelige plekken.”

Ik boog voorover. Mijn lippen raakten de huid onder zijn oor. Eerst een zachte kus, toen een lichte lik. Jules huiverde. Hij gaf een korte lage kreun. Ik zoog zachtjes, probeerde een lichte grip te krijgen met mijn tanden. Zijn handen grepen in de kussens van de bank.

Silvia fluisterde: “Goed zo. Nu jij, Jules. Kus haar hals. Hetzelfde. Zacht. Geef haar kippenvel.”

Ik hief mijn hoofd en reikte hem mijn hals. Hij kuste me, net onder mijn kin. Warme lippen. Toen zijn tong, wat hij waarschijnlijk van me had afgekeken. Ik zuchtte diep, liet mijn hoofd achterovervallen. Mijn hand gleed naar zijn haar en ik hield hem even zo.

“Jullie doen het goed,” brak Silvia in. “Nu gaan we verder met de borst. Over de kleren heen. Jules, leg je hand nu op maar Chrissy’s borst. Voel de vorm en de zachtheid. Durf je dat?”

Zijn hand kwam omhoog en hij legde zijn palm op mijn linkerborst, over de dunne stof van mijn blouse heen. Ik droeg geen bh. Hij kneep zachtjes. Ik gaf een kreuntje.

“Knijp wat steviger,” zei Silvia. “Daar houden vrouwen van. Voel je haar tepel? Wordt die al harder?”

Hij kneep steviger en ik voelde hoe mijn tepel inderdaad harder werd . Ik legde mijn eigen hand over de zijne, leidde hem, liet hem kneden en cirkelen.

Silvia ging rechtop zitten. “Voel met je andere hand bij mij en vergelijk.”

Jules’ andere hand ging naar zijn moeder. Hij kneedde haar borst door de stof heen. Silvia zuchtte, haar ogen vielen half dicht. “Ja… precies zo. Nu onder de kleren bij Chrissy.”

Ik maakte twee knoopjes van mijn blouse los. Jules’ hand gleed naar binnen. Huid op huid. Zijn vingers vonden mijn tepel. Hij rolde hem zachtjes tussen duim en wijsvinger. Ik hapte naar adem, mijn heupen bewogen onwillekeurig.

Silvia trok haar trui uit. Haar borsten vielen vrij, ook zij droeg geen bh. Ze leidde Jules’ hand naar haar eigen tepel. “Knijp. Trek een beetje. Voel hoe hard hij wordt.”

Hij deed het bij ons allebei. Afwisselend. Links bij mij, rechts bij haar. Zijn ademhaling schokte. Ik boog naar hem toe, met mijn mond tegen zijn oorlel en fluisterde: “Wil je mijn tepel in je mond voelen?”

Hij knikte wild. Silvia glimlachte en gaf een goedkeurend knikje.

Ik trok mijn blouse verder open. Jules boog zich voorover. Zijn lippen sloten zich om mijn tepel. Nat. Hij zoog zachtjes. Ik kreunde zachtjes en weer ging mijn hand in zijn haar.

Silvia keek toe, haar hand nu spelend met haar eigen borst. “Goed zo, schat. Lik haar tepel. Cirkeltjes met je tong.”

Hij deed het enthousiast en ik voelde hoe er zich geilheid in me verspreidde, diep in mijn buik.

Silvia’s vingers gleden weer over zijn dij, hoger nu, tot op de harde bobbel in zijn broek.

Ze fluisterde: “Hij is stijf, jongen. Dat komt omdat je dit doet.”

Hij kreunde tegen mijn huid. Ik voelde hoe zijn heupen schokten, hoe hij tegen Silvia’s hand aandrukte. Ik duwde Silvia’s hand weg en legde mijn eigen hand op zijn kruis. Door zijn broek heen voelde ik hoe dik en hard hij was. Ik kneep zachtjes. Hij kreunde harder, zijn mond liet mijn tepel los.

Silvia glimlachte. “Vandaag stoppen we hier. Volgende keer gaan we verder.”

We bleven nog een tijdje zo zitten, Silvia en ik met ontblote borsten, en met de belofte van meer.

Jules keek ons aan. “Dank je,” fluisterde hij.

Silvia streelde zijn wang. “Je leert snel, schat. Heel snel.”

DEEL 6

Een paar dagen later waren we weer met zijn drietjes op dezelfde plek. De spanning hing in de kamer. Silvia keek me aan en knikte. Zij had het van tevoren met me besproken. Ik ging onderuit hangen op de bank, spreidde mijn benen licht, stroopte mijn jurkje omhoog en knoopte de bovenkant los, zodat mijn borsten zo goed als helemaal ontbloot waren. Jules stond er met grote ogen bij te kijken. Ik lachte naar hem, maar geneerde me op dat moment ook wel enigszins om er zo ordinair bij te gaan zitten, aan het begin van weer een nieuwe levensles voor Jules. Silvia zag het aan me en brak gelijk het ijs. Ze liet Jules tussen mijn benen knielen en vroeg me mijn kutje aan hem te laten zien. Ik trok mijn slipje opzij.

“Oh, jongen kijk eens, dat vind je pas mooi hè,” zei Silvia. “Doe je broek maar omlaag. Laat Christy maar zien wat er nu met je plasser gebeurt.” Hij gehoorzaamde zonder aarzelen, hij begreep waarschijnlijk waar het deze keer heen ging. Zijn pik stond fier overeind. Hij was zenuwachtig met zijn ogen gefixeerd op mijn lichaam, op mijn kut. Dit was precies wat ik al die tijd al wilde.

Zijn moeder knielde achter hem en maakte haar blouse los. Ik zag het – ze was geil, haar tepels drukten tegen de stof. Ze bracht haar arm om zijn middel en pakte zijn pik vast. "Wat voelt hij lekker hard, Jules. Dat komt omdat je op haar geilt." Ze leek niet meer volledig te beseffen dat het haar eigen zoon was en begon hem langzaam af te trekken, gevaarlijk dicht bij mijn kut.

Ik begon mijn kut te strelen, vingers over mijn clit, en spreidde mijn schaamlippen met mijn vingers. "Ohhh ja, kijk dan Jules! Ze maakt hem voor je open. Schuif maar wat naar voor, zodat we erbij kunnen komen."

Jules kwam watdichter naar me toe en Silvia trok zijn gladde eikel eerst traag tussen mijn schaamlippen door en wreef er toen mee over mijn clit. Ik kreunde van genot. Zijn moeder ging door. "Jouw pik is snoeihard, haar kut is nat en beschikbaar. Je zou haar nu zo kunnen neuken. Geef maar toe, je hebt je hier al vaak op afgetrokken hè. Wil je het?"

Jules hijgde diep, zijn lichaam was totaal gespannen. Hij was te opgewonden, te onervaren nog. En nog voordat hij in me kon komen, spoot hij al – krachtig en veel – tegen mijn kut en over mijn onderbuik. Hij kreunde luid, maar schaamte zich. "Sorry," mompelde hij, maar Silvia lachte het weg. "Dat geeft niet, schat. Zoiets kan gebeuren de eerste keer. Kijk eens wat je hebt gedaan – Chrissy is bedekt met jouw zaad." Ze haalde er een vinger door en likte die af, terwijl ze met fonkelende ogen mij keek.

Ik glimlachte, nog steeds nat en opgewonden. "Het is oké, Jules. We hebben alle tijd. Volgende keer opnieuw proberen."

DEEL 7

Die volgende keer was op een vrijdagavond, de week na het explosieve moment op de bank. We hadden de woonkamer verruild voor Silvia's slaapkamer – een ruime kamer met een groot bed, zachte lakens in crème en goud, en een gedimd licht van een schemerlampje. Jules was nerveus, zijn handen trilden toen hij binnenkwam, maar zijn ogen brandden van verlangen. Ik lag al op het bed, mijn jurk omhoog geschoven, mijn benen licht gespreid,

Ze dirigeerde Jules naar het voeteneind en liet hem weer knielen tussen mijn benen. Haar hand lag op zijn schouder, geruststellend en ook sturend. "Kijk naar haar, jongen," zei ze,met een lage, hese stem. "Ze wacht op jou. Proef haar, Jules. Lik maar eens aan haar kut."

Jules aarzelde even, zijn adem stokte, maar toen boog hij voorover. Zijn tong raakte me voor het eerst op die plek, onzeker, met een lichte streling over mijn schaamlippen. Ik tilde mijn heupen wat op om hem aan te moedigen. "Ja, zo. Gebruik je tong.” Ze trok mijn lippen wat uit elkaar. “Kijk, zie je dit? Dit is haar clit. Die is heel gevoelig.” Cirkel er maar eens over met je tong en kijk dan hoe ze reageert." Ze duwde zijn hoofd er dichter tegen aan.

Ik voelde het. "Oh, Jules... ja," hijgde ik en greep in de lakens. Silvia keek toe. Ze zat naast ons op het bed met haar blouse half open. Ik zag hoe haar hand naar beneden gleed en onder haar rok verdween. Ze raakte zichzelf aan, openlijk nu. "Goed zo, schat," mompelde ze. "Hoor je hoe ze kreunt? Dat doe jij. Als je nog even gewoon zo doorgaat nu, komt ze vanzelf klaar. Probeer het maar."

De sensatie bouwde zich op, golf na golf, tot ik explodeerde – een intens orgasme dat door me lichaam sidderde, ik schokte onder zijn mond. Ik riep zijn naam en trok aan zijn haar. Silvia's zat zich nog steeds te vingeren, maar ze liet het niet tot een orgasme komen. Ze stopte toen ik weer ik weer bij zinnen kwam. "Prachtig," zei Silvia en ze streelde Jules over zijn rug. "Je hebt Chrissy klaar laten komen. Wat ben ik toch trots op je. Chrissy is echt een hele goede oefenvrouw voor jou."

DEEL 8

Grenzen vervaagden vanaf dat moment, als een mist die optrok en een nieuw landschap onthulde. In de les daarop – op de zondagmiddag, kleedde Silvia zich uit, helemaal, voor het eerst. We gingen weer naar de slaapkamer en gingen zitten op het bed, Jules zat tussen ons in, we waren alle drie nog gekleed. "Vandaag leren we verder verschillen," zei ze, “kleden jullie je maar helemaal uit.” Silvia knoopte haar blouse los, liet hem van haar schouders glijden, waardoor haar volle borsten werden onthuld, in een kanten bh. Jules' ogen werden groot, zijn blik flitste tussen haar en mij. Hij trok zijn shirt en broek uit en toen Jules en ik volledig naakt waren, deed Silvia haar bh af. "Aanraken, Jules. Voel aan mij, terwijl je Chrissy kust."

Hij draaide zich naar me toe, zijn lippen op de mijne, warm en nu zelfverzekerder. Terwijl we kusten, leidde Silvia zijn hand naar haar borst. "Zie je? Vrouwen zijn allemaal anders, maar toch hetzelfde. Voel mijn tepel, knijp zacht." Jules' vingers beefden, maar hij deed het, kneedde haar borst terwijl zijn tong met de mijne danste. Ik voelde de opwinding groeien, niet alleen van zijn kus, maar van het zien van moeder en zoon in dit intieme spel. Silvia zuchtte, genietend gooide ze haar hoofd achterover. "Ja, jongen. Voel nu aan Chrissy. Vergelijk onze tieten, net als de vorige keer.

Zijn hand gleed naar mijn borst, hij kneedde, vergeleek. Silvia keek toe met haar hand nu op zijn dij, strelend, soms even over zijn stijve geslacht. "Goed zo. Wat is het verschil?"

Hij kneedde nog eens stevig in mijn borst en ging toen weer met zijn hand naar Silvia. “De jouwe zijn strakker, steviger. Bij Chrissy zijn ze ronder en zwaarder.”

“En wat voelt het lekkerst?”

Hij keek van Silvia naar mij en weer naar Silvia. “Ik weet het niet, het is anders, maar allebei voelen ze lekker.”

Er verscheen een grijns op Silvia’s gezicht. Ze pakte even zijn pik vast, trok eraan en zei toen grinnikend: “Lafaard.” Ze knuffelde hem, met haar blote borsten tegen zijn blote lijf.

De lessen smolten samen. Silvia's regie werd vrijer, ze liet Jules losser. Ze deed haar rok en slipje uit en was nu ook helemaal bloot. Jules keek gefascineerd naar het mooie naakte lijf van zijn moeder. Ze liet hem onze kutjes likken, ja, ook die van haar. Hij wisselde tussen haar en mij. We hijgden en kreunden zonder gêne. "Proef je het verschil?" vroeg Silvia terwijl ze haar benen verder voor hem spreidde. Jules’ zelfvertrouwen groeide enorm, zijn onbeholpenheid maakte plaats voor geile gretigheid. Het laatste flintertje schaamte was verdwenen. Ja, hij proefde het verschil.

DEEL 9

De volgende les was een paar dagen later op een warme zomeravond, het slaapkamerraam stond open en de geur van parfum en lust vulde de ruimte. We lagen met z'n drieën op bed, naakt, onze lichamen verstrengeld. Silvia had het geleid: "Vanavond is het zover, Jules. We gaan Chrissy nog een keer proberen te neuken, maar nu zonder te vroeg klaar te komen.”

Ik lachte naar hem en wenkte met mijn hoofd dat hij bij me mocht komen. “Grijp je kans, Jules, je mag, ik wil eindelijk wel eens weten hoe jouw pik in me voelt.”

Hij knikte en glunderde van verlangen, het was aandoenlijk om te zien. Ik nam mijn houding aan, op mijn rug, benen ver uit elkaar. Silvia liet hem knielen tussen mijn benen, met zijn harde, kloppende pik recht omhoog. Silvia knielde zelf naast ons. Ze pakte zijn stijve vast en leidde die naar mijn ingang. "Eerst langzaam zo diep als je kunt, schat. Voel haar helemaal om je heen. Ga maar helemaal op haar liggen." Jules boog voorover op me, Silvia trok haar hand terug en hij gleed soepel bij me naar binnen. Hij kreunde – het was diep, heerlijk gevuld, perfect. Ik hijgde, klauwde met mijn handen in zijn rug, terwijl hij langzaam in me begon te stoten.

Silvia klonk hees. "Doe maar harder, schat, dat vinden vrouwen fijn. Chrissy ook, hè Chrissy? Laat je maar lekker gaan." Ze boog voorover, haar mond sloot zich om mijn tepel, ze zoog krachtig terwijl hij in me stootte. Haar vingers vonden mijn clit. Het voelde geweldig met die twee, mijn hele lichaam kronkelde onder hen. Jules gromde, hij stootte harder, sneller, terwijl Silvia me streelde, daar waar hij in me zat.

Het was pure geilheid, een diepe intimiteit. Ik kreunde luid, mijn heupen kwamen Jules tegemoet, smeekten om meer. Hij gromde laag, zijn stoten werden krachtiger, nog sneller, het bed kraakte ritmisch onder ons. Ik zag in een oogwenk dat Silvia’s hand nu tussen haar eigen benen gleed, haar vingers bewogen razendsnel over haar eigen clit, en haar heupen schokten mee.

“Harder, schat,” hijgde ze. “Neuk haar echt. Laat haar voelen hoe sterk je bent.”

Jules’ stoten werden dwingend, zijn bekken sloeg tegen het mijne, zijn ballen kletsten tegen mijn billen. Ik voelde de spanning in mijn onderbuik razendsnel groeien, heet en onvermijdelijk. Silvia’s eigen gehijg was net zo luid als het onze.

“Ik… ik hou het niet lang meer,” stamelde Jules, met stem, gebroken van de inspanning en van het genot.

“Wacht op haar,” commandeerde Silvia “Voel wanneer zij komt… dan mag jij ook.”

Ik was er bijna. Silvia’s vingers gingen weer naar mijn clit. De combinatie van zijn harde pik die me steeds weer helemaal vulde, Silvia’s vingers die precies wisten wat ik nodig had, en de pure, ongefilterde geilheid van het moment duwden me over de rand.

Mijn lichaam spande zich strak aan. “Oh fuck… Jules… nú…” Ik kwam. Hard. Mijn kut kneep ritmisch om zijn pik, golf na golf van genot schoot door me heen. Ik schreeuwde het uit, mijn nagels krasten over zijn rug, mijn heupen schokten ongecontroleerd omhoog.

Precies op dat moment verloor Jules zijn strijd. Met een diepe, bijna pijnlijke kreun stootte hij nog één keer zo diep mogelijk in me, toen explodeerde hij. Krachtig pompend kwam hij in me klaar, elke golf begeleid door een schok van zijn hele lichaam. Hij trilde, hijgde mijn naam, zijn gezicht was vertrokken van intens genot.

Silvia trok haar hand terug en vingerde weer zichzelf. Ze kreunde rauw, tot haar lichaam begon te schokken, naast ons, haar dijen trilden. Er klonk een langgerekt ‘jaaah…’. terwijl haar ogen waren gefixeerd op de plek waar haar zoon en ik nog steeds verbonden waren.

Een paar tellen lang was er alleen nog zwaar gehijg en de naschokken die door ons drieën trokken. Toen, heel langzaam, kroop Silvia dichterbij en legde een arm over ons beiden heen. Ze zette haar lippen zacht tegen Jules’ slaap. “Zo moet het,” fluisterde ze met een tedere stem. “Zo moet je neuken, precies zo.”

Jules' ogen vonden de mijne, vol dankbaarheid. Handen verstrengelden zich. Silvia's obsessie werd onze gedeelde passie; Jules' onervarenheid smolt weg in zelfvertrouwen, een man geboren uit onze lessen.

En ik? Ik was het middelpunt, genietend van elke seconde. Het plan had gewerkt, en meer dan dat: Steeds als ik bij Silvia op bezoek kwam, keek Jules me aan met ogen, waar ik geen nee tegen zeggen kon. We gebruikten Silvia’s grote bed en lieten haar altijd kijken.

Toen ik Silvia later vroeg hoe het nu met Jules en de meisjes ging, grinnikte ze ondeugend: “Je bent niet de enige die hij mee naar boven neemt. En het is ook niet altijd dezelfde.” Of Silvia er daar een van was, durfde ik niet te vragen.

EINDE

Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!