Door: WriterBro
Datum: 23-02-2026 | Cijfer: 8.3 | Gelezen: 559
Lengte: Lang | Leestijd: 18 minuten | Lezers Online: 5
Trefwoord(en): Ardennen,
Lengte: Lang | Leestijd: 18 minuten | Lezers Online: 5
Trefwoord(en): Ardennen,
Vervolg op: De Ardennen - 7: Badgesprekken
Indringer
Liefste dagboek,
Er is net iets heel bizars gebeurd en ik moet het even kwijt kunnen. Ik keer even terug naar het moment waarop het allemaal begon.
Ik heb mijn laatste zinnen slordig neergekrabbeld, maar de leesbaarheid ervan baart me op dit moment geen zorgen. Ik klap het dagboek vlug toe en schuif het onder mijn bed. Niemand mag hiervan weten. Hoe gênant zou dat anders worden? Ik spits mijn oren als een prooidier in de savanne, die lucht krijgt van een leeuw in de schamele bosjes. Ik hoor het inderdaad goed. Er komt iemand naar boven. De krakende traptreden worden met de seconde luider. Wie heeft mij op dit uur nodig? O, nee! Die gaat zich afvragen waarom ik nog wakker ben. Ik panikeer. Zo kom ik onmogelijk op een geloofwaardig excuus. Misschien hoeft dat ook niet. Als ik mijn licht snel uitdoe, zal mijn bezoeker nooit doorhebben dat ik nog wakker was. Kak! Te laat! De deur gaat piepend open. Ik hou mijn adem in. Het voelt allemaal aan als een slechte horrorfilm. Ik hoorde mijn aanvaller lang genoeg op voorhand aankomen. Vluchten was geen optie, maar ik had me kunnen verstoppen en hem verrassen of iets vastnemen om me te verdedigen. Die spiegel zou een prima wapen kunnen zijn als het echt moet. Met een beetje geluk breekt het ding op zo'n manier dat de scherven een slagader van de aanvaller raken. Ik weet plots niet van wie ik meer schrik moet hebben: mijn onbekende bezoeker of mezelf. Ik wil niet weten tot wat ik in staat ben als ik in het nauw gedreven wordt. Godzijdank kom ik dat vannacht niet te weten. Er staat geen moordenaar aan mijn deur, het is Tim maar. Ik kan terug ademen. Dat was nu eigenlijk wel de laatste die ik hier verwacht had. Niels misschien, die kon zich eenzaam voelen, aangezien hij ook alleen in zijn kamer slaapt. Zelfs van Kasper had ik minder opgekeken, want die ken ik beter. Al zou ik er ook het raden naar hebben wat hij hier zou komen uitspoken. Maar nee, Tim dus. Hij wandelt op zijn dooie gemak de kamer binnen en sluit de deur nonchalant achter zich. Als hij al verbaasd is om te zien dat ik nog wakker ben, laat hij daar niets van merken.
"Stoor ik niet?" vraagt hij onschuldig.
"Euhm", is het enige wat ik kan uitbrengen. Wat moet ik hierop antwoorden? Ik heb geen geldige reden om te zeggen dat hij stoort en als het wel al zo was, dan is hij nu toch al binnen. Beseft hij eigenlijk wel hoe laat het is?
"Goed dan, ik dacht dat het een tijd wordt om elkaar wat beter te leren kennen", zegt hij, terwijl hij naar mijn bed toestapt.
Ik moet lachen.
"Jij kent me al beter dan de meeste andere mensen."
Ook hij grinnikt. Tim ploft zich neer op mijn bed. Het voelt allemaal wat ongemakkelijk voor mij. Ik verzet me zodat ik naast hem zit. Dat is allemaal wat formeler dan als ik half onder de lakens verscholen lig. Ik kan niet goed hoogte van hem nemen. Mijn achterdocht stijgt opnieuw.
"O, ja?" vraagt hij. Zijn rechterwenkbrauw trekt hij omhoog.
Ergens heeft hij wel gelijk. Ons lichaam heeft dan wel geen geheimen meer voor elkaar, eigenlijk weten we bijna niets van elkaar.
"Oké, waar wil je beginnen?" vraag ik hem ongemakkelijk.
Hij legt vriendschappelijk zijn arm om mijn schouder heen. Dit wordt me toch iets te intiem. Ik betrap mezelf erop dat ik een slecht mens ben. Als Kasper dit zou doen, zou ik dichter tegen hem aan schuiven. Ik zou hem zelfs weer willen kussen zoals vanmiddag. Dat mag Tim nooit te weten komen. Over Kasper gesproken: weet die jongen eigenlijk wel dat zijn lief hier bij me zit in het holst van de nacht? Ik vergeet die vraag al snel. Ik word namelijk afgeleid door een geur. Het was me nog niet eerder opgevallen, maar nu dringt hij langzaam mijn neus binnen. Het is een bekende geur en toch kan ik er mijn vinger niet op leggen. Mijn tikker begint sneller te slaan en mijn voelsprieten staan alert. Het is een instinct, maar waarom? Wat heeft dit te betekenen? Vanbinnen word ik uitermate zenuwachtig, maar aan de buitenkant straal ik wellicht de rust zelve uit. Tim lijkt immers voorlopig niets te merken van mijn bezorgdheid. Mooi zo. Dat geeft me de opportuniteit om uit te zoeken waar het vandaan lijkt te komen. Dat is moeilijk te bepalen. Het is alsof het van overal komt. Alsof de hele kamer ermee vol hangt. Het heeft iets vluchtigs zoals alcohol, maar dat is het niet. Godverdomme! Wat ruik ik toch en waarom lijkt Tim er niets van te merken? Ik moet tijd rekken. Dus ik stel de vraag die me enkele tellen geleden nog bezighield luidop: "Weet Kasper hiervan?"
"Tuurlijk, maak je maar geen zorgen. Wij vertellen elkaar alles."
"En hij vindt dat niet raar dat je met mij alleen op een kamer zit?"
"Nee, hij heeft er zoveel vertrouwen in dat hij nu zelfs vredig aan het slapen is", antwoordt Tim met de klemtoon op vredig. Zijn bijbehorende glimlach geeft alles prijs. De puzzelstukken vallen in elkaar. Hoe kon ik dit niet eerder doorhebben? Is het de vermoeidheid of werkt het goedje al in? Ether! Fuck, dat is wat ik ruik! Tim heeft meteen door dat ik het besef. Waarom vond ik het niet raar dat hij al de hele tijd één hand achter zijn rug verborgen hield? Hij haalt hem tevoorschijn en brengt hem razend snel naar mijn neus. Een vod, doordrenkt met het slaapverwekkende goedje, houdt mijn neus warm. Alhoewel, ether voelt toch altijd een beetje aan als een koude douche, letterlijk en figuurlijk. Het is alsof ik naar een film kijk. Ik ben niet meer in mijn lichaam. Ik sta erbuiten en staar er onbeholpen naar.
"Ga nu ook maar gewoon gaan slapen, verzetten heeft toch geen zin."
Ik ben net wakker geworden in mijn bed, alleen in mijn kamer. Volledig naakt. Het licht is nog aan. Als ik mijn wekker mag geloven heeft Tim mij maar twintig minuten gebruikt. Twintig minuten. Ik moet het even tot me laten doordringen. Daar kun je al zoveel in doen. Ik ga heel mijn lijf af om sporen van geweld of iets anders te vinden. Ik weet eigenlijk niet waar ik precies naar op zoek ben, maar ik zal het wel merken als ik het gevonden heb. Maar na een grondige zoektocht ben ik niets wijzer geworden. Wat heeft hij met me gedaan? Ik voel me misbruikt. Waarom windt mij dat dan toch op? Wat nu? Moet ik hem ermee confronteren? Moet ik het aan Kasper laten weten? Ik wil hun relatie niet kapotmaken, maar uiteindelijk is het allemaal Tims schuld. Ik ben niet diegene die het verknald heeft. Of heeft het allemaal geen zin en sprak hij de waarheid net voor hij me verdoofde? Weet Kasper hier iets van? Ik walg van de gedachte. Het maakt me misselijk. Ik duw het van me af. Dat kan niet. Lieve Kasper is zo niet. Al zou ik dat waarschijnlijk ook gezegd hebben over Tim als ik hem beter had gekend. Alhoewel. Ik kan me nog net een wazige zin herinneren. Het is alsof ik hem onder water heb gehoord. Maar ik weet dat ik niet onder water was en zelfs nog niet eens volledig onder invloed van de ether, wellicht wel al wat versuft. Kasper lag vredig te slapen! Tim heeft hem niet op de hoogte gebracht. Hij heeft geduldig gewacht tot Kasper lag te slapen. Een andere optie is dat Kasper er wel iets van wist en zich ertegen heeft willen verzetten, maar dat Tim hem ook onder narcose heeft gebracht. Ik weet niet exact wat ik moet denken. Er was iets met de manier waarop hij 'vredig' uitsprak. Mijn buikgevoel zegt me dat ik eerder de tweede piste moet geloven. Stiekem hoop ik het ook een beetje. Kasper is mijn held en dat moet zo blijven. Maar er blijft iets anders aan mij knagen. Waarom heeft hij dat gedaan? Seks? Waarschijnlijk, maar waarom moest hij me dan platleggen? Heeft hij een fetisj zo afschuwelijk dat niemand het mag weten en dat hij het niet eens met zijn eigen vriendje durft te doen? Er gaat plots een verschrikkelijke gedachte door mijn hoofd heen: mijn dagboek! Wat als hij hier naartoe gekomen is om in mijn spullen te snuisteren? Ik heb niets bij dat hij niet mag vinden, behalve mijn heilig boek. Niemand mag daar ooit een blik in werpen. Er staat te veel gevoelige informatie in. Ik hang over de rand van mijn bed. Oef, het boek ligt eronder, exact op de plek waar ik hem achtergelaten heb. Tim zal dat daar niet gevonden hebben. Ik weet het echt niet. Wat had hij hier te zoeken? Moet ik hem of Kasper erover aanspreken? Moeilijke vragen die ik niet kan beantwoorden. Daar ben ik te moe voor. Ik besluit om er een nachtje over te slapen. Morgen is er een nieuwe dag en kan ik er met een frisse blik naar kijken. Ik sluit mijn ogen en open ze daarna tig keer.
Ik raak totaal niet in slaap. Er is intussen al een uur verstreken na Tims bezoek. Ik ken mezelf. Op een moment zoals dit is er maar één iets dat me kan helpen. Hoe misplaatst het ook is, ik zal me moeten aftrekken. Ik doe mijn shirt uit en gooi mijn deken van me af. De stukken stof vliegen me om de oren. ten slotte trek ik ook mijn pyjamashortje uit. Mijn rechterhand vindt snel zijn weg naar beneden. Ik ben niet hard, nog niet. Ik neem mijn kleine rups bij de basis vast en zwier hem alle kanten op. Het geluid van een helikopter fantaseer ik er gewoon bij. Ja, het werkt hoor. In geen tijd heb ik een harde vleesstaaf vast. Zou Tim de mijne daarnet ook in zijn hand hebben gehad? Ik kan het niet laten om erover na te denken. Ik merk dat mijn kleine vriend er gelukkig van wordt, dus waarom niet? Ik stel me voor hoe Tim me languit op mijn bed neerlegt en me uitkleedt. Hij bestudeert me van boven tot onder. Niets ontsnapt aan zijn goedkeurende blik. Het begint behoorlijk te spannen in zijn broek, maar toch houdt hij zich nog even in. Hij zet zich op zijn knieën aan het voetuiteinde van het bed. Met een maniakale interesse staart hij naar mijn blote voeten. Zijn vingers gaan ervan jeuken. Tim kan ze niet meer onder controle houden. Ze krullen elk op hun beurt op en strekken dan weer. Het is alsof hij een bord spaghetti gaat aanvallen met zijn blote handen. Hunkerend brengt hij zijn handen naar mijn voeten. Hij neemt ze meteen stevig beet en begint onmiddellijk aan een deugddoende massage. Al heb ik dat niet door, want ik lig helemaal buiten westen op het bed. Toch maakt hij er zijn werk van. Tim laat geen plekje onaangeroerd van mijn gladde voetzolen. Hij gaat er even voor op het bed zitten. Hij spreidt zijn benen ver open, totdat er aan beide kanten van het bed een voet van hem over de rand bungelt. Dat kan onmogelijk comfortabel zijn voor hem, maar hij klaagt niet. Integendeel. Hij gaat grondig te werk met mijn voeten. Wanneer hij na enkele minuten volledig klaar is, schuift hij iets dichter naar me op. Zijn kruis bevindt zich nu op enkele centimeters van mijn voeten. Tim trekt ze dichter naar zich toe. Hij is pas tevreden als mijn voeten zijn klokkenspel raken. Er zitten nog een onderbroek en broek tussen, maar ondanks dat zou ik zijn stijve voelen als ik bij bewustzijn was. Tim wordt er lekker opgewonden van. Hij gromt zachtjes, terwijl hij mijn voeten over zijn erectie heen beweegt. Het is maar goed dat ik het niet besef, want anders zou ik mijn voeten terugtrekken. Hij duwt ze namelijk hard tegen zijn ballen aan. Dat moet behoorlijk pijn doen, maar Tim lijkt er juist van te genieten. Die Tim is me toch een rare vogel. Maar bon, na een tijdje heeft zijn frikadel speciaal er genoeg van. Hij gaat terug op zijn knieën voor het bed zitten. Tim brengt zijn gezicht nu naar mijn voeten toe. Hij besnuffelt ze als een blij hondje. Ik zie zijn denkbeeldig staartje kwispelen. Hij geniet van de geur. Wat ben ik blij dat we daarnet nog in bad gezeten hebben. Ruiken is echter niet genoeg voor hem. Hij wil me ook proeven. Als een slang die zijn prooi bespringt, valt hij mijn tenen aan met zijn mond. Hij sabbelt ze één voor één nat. Voor de dikke tenen neemt hij extra tijd. Tim zuigt zoals hij aan een fopspeen zou doen. De gedachte dat hij dat misschien echt gedaan heeft, windt me behoorlijk op. Intussen is hij al vijf minuten met me bezig. De tijd blijft ongenadig verder tikken. Hij moet er wat vaart in steken, anders word ik wakker voor het hoogtepunt. Hij heeft dus genoeg met mijn voeten gespeeld. Tim richt zich nu op mijn trofee. Het is lastig om hem hard te krijgen, terwijl ik weg ben van de wereld. Maar net zoals met de lamp van Aladin kan wrijven wonderen verrichten. Langzaamaan recht mijn penis zijn rug. Als hij na enkele tellen volledig opstaat, gebruikt Tim zijn rechterhand om te doen waar een rechterhand voor gemaakt is. Hij trekt me als een bezetene af. Al die tijd heeft hij zijn broek nog steeds flink aangehouden en daar lijkt niet meteen verandering in te komen. Hij heeft alleen maar interesse in mijn lul, niet die van zichzelf. Toch staat die ook knoerthard. Het zou mij niet lukken, chapeau voor die jongen. Normaal zou ik wel blij zijn met al die aandacht, maar nu besef ik er niets van. Ga ik dit straks nog voelen? Vast wel, want man, hoe hard gaat Tim eigenlijk tekeer? Straks begint mijn paal te roken. Als hij een kampvuur wil, moet hij dat maar buiten in gang steken met echt hout, niet met een blok morning wood. Hij krijgt door dat ik aan het mopperen ben in mijn binnenste, dus Tim legt me het zwijgen op door me passioneel te kussen. Hij gaat me gelijk tongen. Dat is het makkelijkste met mijn half opengesperde mond. Hij laat zijn rechterhand intussen verder rukken. Het werkt. Ik hou mijn mond, maar dat deed ik eigenlijk al de hele tijd. Zijn linkerhand vindt zijn weg naar mijn nek. Hij houdt die goed vast zodat mijn hoofd niet alle kanten op zou gaan. Het is toch niet zo bevredigend als hij verwacht had, veronderstel ik. Tim houdt er namelijk al tamelijk snel mee op. Ik heb er het raden naar waarom, maar naar zijn volgende stap moet ik niet lang raden. Zijn gezicht blijft dicht bij het mijne. Zijn tanden vinden hun weg naar mijn oor. Daar aangekomen plant hij ze vast in mijn oorlel. Hij bijt er zachtjes in. In een romantische film ziet dit er vast heel schattig uit. Was dit maar gewoon een romantische komedie. Dit voelt eerder als een horrorfilm. Het monster laat nog niet gauw los. Hij sabbelt en likt eraan alsof het een lolly is. Dat gaat zo nog even door. Totdat mijn lijf begint te sidderen. Tim begrijpt wat dat betekent. Hij kust nog vluchtig mijn nek en borstkas voordat hij zich naar 'de kelder' begeeft. Hij is nog net op tijd om het 'lek' te dichten. Op het moment dat hij zijn lippen tegen mijn eikel zet, laat ik de geest los uit mijn wonderlamp. Ik weet niet of het veel is, maar Tim slikt het hoe dan ook zonder enige moeite door. Terwijl ik dat beeld in mijn fantasie voor me zie, kom ik ook in het echt klaar. Het zaad schiet onverwachts hard. Het komt tot in mijn nek terecht. Wat is er mis met mij? Vond ik deze foute fantasie nu echt zo geil? Ik walg van mezelf. Maar ergens hoop ik ook dat dit exact is wat er daarnet gebeurd is toen ik buiten westen lag. En dat hij meteen daarna de kamer is uitgeglipt. Waarop hij naar zijn eigen kamer gerend is om zichzelf daar te plezieren, terwijl hij terugdacht aan de macht die hij even gevoeld heeft. Daar zou ik wel mee kunnen leven. Met iets anders waarschijnlijk niet. Laat die vreemde fetisj gewoon werkelijkheid zijn, bid ik voordat ik eindelijk in slaap val.
Er is net iets heel bizars gebeurd en ik moet het even kwijt kunnen. Ik keer even terug naar het moment waarop het allemaal begon.
Ik heb mijn laatste zinnen slordig neergekrabbeld, maar de leesbaarheid ervan baart me op dit moment geen zorgen. Ik klap het dagboek vlug toe en schuif het onder mijn bed. Niemand mag hiervan weten. Hoe gênant zou dat anders worden? Ik spits mijn oren als een prooidier in de savanne, die lucht krijgt van een leeuw in de schamele bosjes. Ik hoor het inderdaad goed. Er komt iemand naar boven. De krakende traptreden worden met de seconde luider. Wie heeft mij op dit uur nodig? O, nee! Die gaat zich afvragen waarom ik nog wakker ben. Ik panikeer. Zo kom ik onmogelijk op een geloofwaardig excuus. Misschien hoeft dat ook niet. Als ik mijn licht snel uitdoe, zal mijn bezoeker nooit doorhebben dat ik nog wakker was. Kak! Te laat! De deur gaat piepend open. Ik hou mijn adem in. Het voelt allemaal aan als een slechte horrorfilm. Ik hoorde mijn aanvaller lang genoeg op voorhand aankomen. Vluchten was geen optie, maar ik had me kunnen verstoppen en hem verrassen of iets vastnemen om me te verdedigen. Die spiegel zou een prima wapen kunnen zijn als het echt moet. Met een beetje geluk breekt het ding op zo'n manier dat de scherven een slagader van de aanvaller raken. Ik weet plots niet van wie ik meer schrik moet hebben: mijn onbekende bezoeker of mezelf. Ik wil niet weten tot wat ik in staat ben als ik in het nauw gedreven wordt. Godzijdank kom ik dat vannacht niet te weten. Er staat geen moordenaar aan mijn deur, het is Tim maar. Ik kan terug ademen. Dat was nu eigenlijk wel de laatste die ik hier verwacht had. Niels misschien, die kon zich eenzaam voelen, aangezien hij ook alleen in zijn kamer slaapt. Zelfs van Kasper had ik minder opgekeken, want die ken ik beter. Al zou ik er ook het raden naar hebben wat hij hier zou komen uitspoken. Maar nee, Tim dus. Hij wandelt op zijn dooie gemak de kamer binnen en sluit de deur nonchalant achter zich. Als hij al verbaasd is om te zien dat ik nog wakker ben, laat hij daar niets van merken.
"Stoor ik niet?" vraagt hij onschuldig.
"Euhm", is het enige wat ik kan uitbrengen. Wat moet ik hierop antwoorden? Ik heb geen geldige reden om te zeggen dat hij stoort en als het wel al zo was, dan is hij nu toch al binnen. Beseft hij eigenlijk wel hoe laat het is?
"Goed dan, ik dacht dat het een tijd wordt om elkaar wat beter te leren kennen", zegt hij, terwijl hij naar mijn bed toestapt.
Ik moet lachen.
"Jij kent me al beter dan de meeste andere mensen."
Ook hij grinnikt. Tim ploft zich neer op mijn bed. Het voelt allemaal wat ongemakkelijk voor mij. Ik verzet me zodat ik naast hem zit. Dat is allemaal wat formeler dan als ik half onder de lakens verscholen lig. Ik kan niet goed hoogte van hem nemen. Mijn achterdocht stijgt opnieuw.
"O, ja?" vraagt hij. Zijn rechterwenkbrauw trekt hij omhoog.
Ergens heeft hij wel gelijk. Ons lichaam heeft dan wel geen geheimen meer voor elkaar, eigenlijk weten we bijna niets van elkaar.
"Oké, waar wil je beginnen?" vraag ik hem ongemakkelijk.
Hij legt vriendschappelijk zijn arm om mijn schouder heen. Dit wordt me toch iets te intiem. Ik betrap mezelf erop dat ik een slecht mens ben. Als Kasper dit zou doen, zou ik dichter tegen hem aan schuiven. Ik zou hem zelfs weer willen kussen zoals vanmiddag. Dat mag Tim nooit te weten komen. Over Kasper gesproken: weet die jongen eigenlijk wel dat zijn lief hier bij me zit in het holst van de nacht? Ik vergeet die vraag al snel. Ik word namelijk afgeleid door een geur. Het was me nog niet eerder opgevallen, maar nu dringt hij langzaam mijn neus binnen. Het is een bekende geur en toch kan ik er mijn vinger niet op leggen. Mijn tikker begint sneller te slaan en mijn voelsprieten staan alert. Het is een instinct, maar waarom? Wat heeft dit te betekenen? Vanbinnen word ik uitermate zenuwachtig, maar aan de buitenkant straal ik wellicht de rust zelve uit. Tim lijkt immers voorlopig niets te merken van mijn bezorgdheid. Mooi zo. Dat geeft me de opportuniteit om uit te zoeken waar het vandaan lijkt te komen. Dat is moeilijk te bepalen. Het is alsof het van overal komt. Alsof de hele kamer ermee vol hangt. Het heeft iets vluchtigs zoals alcohol, maar dat is het niet. Godverdomme! Wat ruik ik toch en waarom lijkt Tim er niets van te merken? Ik moet tijd rekken. Dus ik stel de vraag die me enkele tellen geleden nog bezighield luidop: "Weet Kasper hiervan?"
"Tuurlijk, maak je maar geen zorgen. Wij vertellen elkaar alles."
"En hij vindt dat niet raar dat je met mij alleen op een kamer zit?"
"Nee, hij heeft er zoveel vertrouwen in dat hij nu zelfs vredig aan het slapen is", antwoordt Tim met de klemtoon op vredig. Zijn bijbehorende glimlach geeft alles prijs. De puzzelstukken vallen in elkaar. Hoe kon ik dit niet eerder doorhebben? Is het de vermoeidheid of werkt het goedje al in? Ether! Fuck, dat is wat ik ruik! Tim heeft meteen door dat ik het besef. Waarom vond ik het niet raar dat hij al de hele tijd één hand achter zijn rug verborgen hield? Hij haalt hem tevoorschijn en brengt hem razend snel naar mijn neus. Een vod, doordrenkt met het slaapverwekkende goedje, houdt mijn neus warm. Alhoewel, ether voelt toch altijd een beetje aan als een koude douche, letterlijk en figuurlijk. Het is alsof ik naar een film kijk. Ik ben niet meer in mijn lichaam. Ik sta erbuiten en staar er onbeholpen naar.
"Ga nu ook maar gewoon gaan slapen, verzetten heeft toch geen zin."
Ik ben net wakker geworden in mijn bed, alleen in mijn kamer. Volledig naakt. Het licht is nog aan. Als ik mijn wekker mag geloven heeft Tim mij maar twintig minuten gebruikt. Twintig minuten. Ik moet het even tot me laten doordringen. Daar kun je al zoveel in doen. Ik ga heel mijn lijf af om sporen van geweld of iets anders te vinden. Ik weet eigenlijk niet waar ik precies naar op zoek ben, maar ik zal het wel merken als ik het gevonden heb. Maar na een grondige zoektocht ben ik niets wijzer geworden. Wat heeft hij met me gedaan? Ik voel me misbruikt. Waarom windt mij dat dan toch op? Wat nu? Moet ik hem ermee confronteren? Moet ik het aan Kasper laten weten? Ik wil hun relatie niet kapotmaken, maar uiteindelijk is het allemaal Tims schuld. Ik ben niet diegene die het verknald heeft. Of heeft het allemaal geen zin en sprak hij de waarheid net voor hij me verdoofde? Weet Kasper hier iets van? Ik walg van de gedachte. Het maakt me misselijk. Ik duw het van me af. Dat kan niet. Lieve Kasper is zo niet. Al zou ik dat waarschijnlijk ook gezegd hebben over Tim als ik hem beter had gekend. Alhoewel. Ik kan me nog net een wazige zin herinneren. Het is alsof ik hem onder water heb gehoord. Maar ik weet dat ik niet onder water was en zelfs nog niet eens volledig onder invloed van de ether, wellicht wel al wat versuft. Kasper lag vredig te slapen! Tim heeft hem niet op de hoogte gebracht. Hij heeft geduldig gewacht tot Kasper lag te slapen. Een andere optie is dat Kasper er wel iets van wist en zich ertegen heeft willen verzetten, maar dat Tim hem ook onder narcose heeft gebracht. Ik weet niet exact wat ik moet denken. Er was iets met de manier waarop hij 'vredig' uitsprak. Mijn buikgevoel zegt me dat ik eerder de tweede piste moet geloven. Stiekem hoop ik het ook een beetje. Kasper is mijn held en dat moet zo blijven. Maar er blijft iets anders aan mij knagen. Waarom heeft hij dat gedaan? Seks? Waarschijnlijk, maar waarom moest hij me dan platleggen? Heeft hij een fetisj zo afschuwelijk dat niemand het mag weten en dat hij het niet eens met zijn eigen vriendje durft te doen? Er gaat plots een verschrikkelijke gedachte door mijn hoofd heen: mijn dagboek! Wat als hij hier naartoe gekomen is om in mijn spullen te snuisteren? Ik heb niets bij dat hij niet mag vinden, behalve mijn heilig boek. Niemand mag daar ooit een blik in werpen. Er staat te veel gevoelige informatie in. Ik hang over de rand van mijn bed. Oef, het boek ligt eronder, exact op de plek waar ik hem achtergelaten heb. Tim zal dat daar niet gevonden hebben. Ik weet het echt niet. Wat had hij hier te zoeken? Moet ik hem of Kasper erover aanspreken? Moeilijke vragen die ik niet kan beantwoorden. Daar ben ik te moe voor. Ik besluit om er een nachtje over te slapen. Morgen is er een nieuwe dag en kan ik er met een frisse blik naar kijken. Ik sluit mijn ogen en open ze daarna tig keer.
Ik raak totaal niet in slaap. Er is intussen al een uur verstreken na Tims bezoek. Ik ken mezelf. Op een moment zoals dit is er maar één iets dat me kan helpen. Hoe misplaatst het ook is, ik zal me moeten aftrekken. Ik doe mijn shirt uit en gooi mijn deken van me af. De stukken stof vliegen me om de oren. ten slotte trek ik ook mijn pyjamashortje uit. Mijn rechterhand vindt snel zijn weg naar beneden. Ik ben niet hard, nog niet. Ik neem mijn kleine rups bij de basis vast en zwier hem alle kanten op. Het geluid van een helikopter fantaseer ik er gewoon bij. Ja, het werkt hoor. In geen tijd heb ik een harde vleesstaaf vast. Zou Tim de mijne daarnet ook in zijn hand hebben gehad? Ik kan het niet laten om erover na te denken. Ik merk dat mijn kleine vriend er gelukkig van wordt, dus waarom niet? Ik stel me voor hoe Tim me languit op mijn bed neerlegt en me uitkleedt. Hij bestudeert me van boven tot onder. Niets ontsnapt aan zijn goedkeurende blik. Het begint behoorlijk te spannen in zijn broek, maar toch houdt hij zich nog even in. Hij zet zich op zijn knieën aan het voetuiteinde van het bed. Met een maniakale interesse staart hij naar mijn blote voeten. Zijn vingers gaan ervan jeuken. Tim kan ze niet meer onder controle houden. Ze krullen elk op hun beurt op en strekken dan weer. Het is alsof hij een bord spaghetti gaat aanvallen met zijn blote handen. Hunkerend brengt hij zijn handen naar mijn voeten. Hij neemt ze meteen stevig beet en begint onmiddellijk aan een deugddoende massage. Al heb ik dat niet door, want ik lig helemaal buiten westen op het bed. Toch maakt hij er zijn werk van. Tim laat geen plekje onaangeroerd van mijn gladde voetzolen. Hij gaat er even voor op het bed zitten. Hij spreidt zijn benen ver open, totdat er aan beide kanten van het bed een voet van hem over de rand bungelt. Dat kan onmogelijk comfortabel zijn voor hem, maar hij klaagt niet. Integendeel. Hij gaat grondig te werk met mijn voeten. Wanneer hij na enkele minuten volledig klaar is, schuift hij iets dichter naar me op. Zijn kruis bevindt zich nu op enkele centimeters van mijn voeten. Tim trekt ze dichter naar zich toe. Hij is pas tevreden als mijn voeten zijn klokkenspel raken. Er zitten nog een onderbroek en broek tussen, maar ondanks dat zou ik zijn stijve voelen als ik bij bewustzijn was. Tim wordt er lekker opgewonden van. Hij gromt zachtjes, terwijl hij mijn voeten over zijn erectie heen beweegt. Het is maar goed dat ik het niet besef, want anders zou ik mijn voeten terugtrekken. Hij duwt ze namelijk hard tegen zijn ballen aan. Dat moet behoorlijk pijn doen, maar Tim lijkt er juist van te genieten. Die Tim is me toch een rare vogel. Maar bon, na een tijdje heeft zijn frikadel speciaal er genoeg van. Hij gaat terug op zijn knieën voor het bed zitten. Tim brengt zijn gezicht nu naar mijn voeten toe. Hij besnuffelt ze als een blij hondje. Ik zie zijn denkbeeldig staartje kwispelen. Hij geniet van de geur. Wat ben ik blij dat we daarnet nog in bad gezeten hebben. Ruiken is echter niet genoeg voor hem. Hij wil me ook proeven. Als een slang die zijn prooi bespringt, valt hij mijn tenen aan met zijn mond. Hij sabbelt ze één voor één nat. Voor de dikke tenen neemt hij extra tijd. Tim zuigt zoals hij aan een fopspeen zou doen. De gedachte dat hij dat misschien echt gedaan heeft, windt me behoorlijk op. Intussen is hij al vijf minuten met me bezig. De tijd blijft ongenadig verder tikken. Hij moet er wat vaart in steken, anders word ik wakker voor het hoogtepunt. Hij heeft dus genoeg met mijn voeten gespeeld. Tim richt zich nu op mijn trofee. Het is lastig om hem hard te krijgen, terwijl ik weg ben van de wereld. Maar net zoals met de lamp van Aladin kan wrijven wonderen verrichten. Langzaamaan recht mijn penis zijn rug. Als hij na enkele tellen volledig opstaat, gebruikt Tim zijn rechterhand om te doen waar een rechterhand voor gemaakt is. Hij trekt me als een bezetene af. Al die tijd heeft hij zijn broek nog steeds flink aangehouden en daar lijkt niet meteen verandering in te komen. Hij heeft alleen maar interesse in mijn lul, niet die van zichzelf. Toch staat die ook knoerthard. Het zou mij niet lukken, chapeau voor die jongen. Normaal zou ik wel blij zijn met al die aandacht, maar nu besef ik er niets van. Ga ik dit straks nog voelen? Vast wel, want man, hoe hard gaat Tim eigenlijk tekeer? Straks begint mijn paal te roken. Als hij een kampvuur wil, moet hij dat maar buiten in gang steken met echt hout, niet met een blok morning wood. Hij krijgt door dat ik aan het mopperen ben in mijn binnenste, dus Tim legt me het zwijgen op door me passioneel te kussen. Hij gaat me gelijk tongen. Dat is het makkelijkste met mijn half opengesperde mond. Hij laat zijn rechterhand intussen verder rukken. Het werkt. Ik hou mijn mond, maar dat deed ik eigenlijk al de hele tijd. Zijn linkerhand vindt zijn weg naar mijn nek. Hij houdt die goed vast zodat mijn hoofd niet alle kanten op zou gaan. Het is toch niet zo bevredigend als hij verwacht had, veronderstel ik. Tim houdt er namelijk al tamelijk snel mee op. Ik heb er het raden naar waarom, maar naar zijn volgende stap moet ik niet lang raden. Zijn gezicht blijft dicht bij het mijne. Zijn tanden vinden hun weg naar mijn oor. Daar aangekomen plant hij ze vast in mijn oorlel. Hij bijt er zachtjes in. In een romantische film ziet dit er vast heel schattig uit. Was dit maar gewoon een romantische komedie. Dit voelt eerder als een horrorfilm. Het monster laat nog niet gauw los. Hij sabbelt en likt eraan alsof het een lolly is. Dat gaat zo nog even door. Totdat mijn lijf begint te sidderen. Tim begrijpt wat dat betekent. Hij kust nog vluchtig mijn nek en borstkas voordat hij zich naar 'de kelder' begeeft. Hij is nog net op tijd om het 'lek' te dichten. Op het moment dat hij zijn lippen tegen mijn eikel zet, laat ik de geest los uit mijn wonderlamp. Ik weet niet of het veel is, maar Tim slikt het hoe dan ook zonder enige moeite door. Terwijl ik dat beeld in mijn fantasie voor me zie, kom ik ook in het echt klaar. Het zaad schiet onverwachts hard. Het komt tot in mijn nek terecht. Wat is er mis met mij? Vond ik deze foute fantasie nu echt zo geil? Ik walg van mezelf. Maar ergens hoop ik ook dat dit exact is wat er daarnet gebeurd is toen ik buiten westen lag. En dat hij meteen daarna de kamer is uitgeglipt. Waarop hij naar zijn eigen kamer gerend is om zichzelf daar te plezieren, terwijl hij terugdacht aan de macht die hij even gevoeld heeft. Daar zou ik wel mee kunnen leven. Met iets anders waarschijnlijk niet. Laat die vreemde fetisj gewoon werkelijkheid zijn, bid ik voordat ik eindelijk in slaap val.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!Trefwoord(en): Ardennen, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Cain (37)
Wesleywilw (33)
Arjeun (37)