Wilma’s Opoffering - 1

Dit verhaal is het vervolg op “Het Bedrog van Wilma” . Wellicht had dit verhaal beter in de categorie ‘EXTREEM’ kunnen staan, door de wijze waarop Wilma ‘onderworpen of afgericht’ werd door deze man, haar zgn. Meester.. Voor ons was het in ieder geval te bizar voor woorden maar helaas is het niet anders en komt dit voor in deze wereld. En moesten we het zelf een plaats geven wat verre van makkelijk was. Toch heb ik gekozen voor de categorie ‘OVERSPEL’ omdat het daar in thuishoort.

En ondanks het extreme toch veel leesplezier.

JohanK

De verdwijning van Wilma

We zijn inmiddels halverwege januari wanneer ik, op de terugweg naar huis vanuit een klantenbezoek, in paniek gebeld wordt door Karin en Liesbeth. Karin snikkend en Liesbeth wat rustiger maar merkbaar ook van slag. Ik probeer te begrijpen wat er aan de hand is als Liesbeth geëmotioneerd en met flarden zegt dat Wilma weg is. Definitief zo te horen en Liesbeth gaat verder door te zeggen dat er hier een brief van haar ligt waarin geschreven wordt dat we niet de moeite moeten doen om haar te gaan zoeken. Ik luister dit met verbijstering aan, ben de kluts kwijt en kan op het nippertje een ongeluk vermijden. Even verder op is een tankstation en ik zeg tegen beide vrouwen dat ik dadelijk terugbel. Ik rijd het bijbehorende parkeerterrein op, zoek een rustige plek op en parkeer mijn auto. Open vervolgens een flesje water, iets wat ik dezer dagen standaard bij me heb en bel rustig terug. Liesbeth, nu wat meer gekalmeerd, komt aan de lijn en leest me de afscheidsbrief voor. Kortweg komt het erop neer dat: “Wilma de seks mist, de spanning van haar vorige leven en zich niet meer kan inleven in ons ‘saaie, burgerlijke’ bestaan. Ze heeft het geprobeerd, elke dag was een groot gevecht voor haar. Het iedere dag zien van de pijn en teleurstelling in mijn ogen had haar uiteindelijk opgebroken. Het besef dat het over was tussen ons en dat ze dat niet durfde te vertellen. Ze was haar Meester (een van haar favoriete klanten) tegen het lijf gelopen en ze waren samen tot het besluit gekomen dat het voor haar beste zou zijn haar verdere leven in zijn dienst, als zijn slavin, voort te zetten. Deze meester kon haar, zo schreef ze, dat geven, samen met anderen, wat zij zo node mist. Een dominante man die haar nam als een slet en haar haar plaats liet voelen. Dat was wat ze zocht en gemist had. En we hoefden haar niet te gaan zoeken want ze zou haar nieuwe meester overal volgen waar hij ook naar toe ging en zou doen wat hij van haar verlangde. Ze was nu voor zolang het duurde zijn eigendom.”

Liesbeth gaat verder en zegt: “Hier liggen ook scheidingspapieren op tafel van een ons onbekende advocaat. Wilma ziet van alles af, er wordt ook niets over de kinderen in gezegd qua omgangsregeling. Haar telefoon (wel kapot gemaakt en in water gedompeld), PC en autosleutels liggen hier op het bureau”.

Ik ben er stil van en zeg niets. Liesbeth vraagt: “Hallo, ben je er nog? Gaat het wel goed met je?” Ik antwoord: “Nou goed niet, ben erg perplex. Ik ga hier even wat lopen voordat ik doorrijd. Moet dit op me in laten werken. Het klopt gewoon niet, dit spreekt alles tegen wat ze de laatste maanden gezegd en gedaan heeft. Of ze is een verdomd goede actrice. Ik zal op de terugweg eerst bij mijn schoonmoeder langs gaan, als ze ten minste thuis is. Tot later”.

Loop vervolgens een kleine 10 minuten over het parkeerterrein voordat ik de weg weer op ga. Op dat moment schiet me een gesprek te binnen dat ik een paar maanden geleden gevoerd heb met mijn contact bij de politie (laat ik haar maar vanaf nu Annet noemen). Annet informeerde me enerzijds over de stand van zaken m.b.t. de afwikkeling van het proces tegen Wouter en Marcel, anderzijds wilde ze vluchtig bij een aantal contacten uit het klantenbestand van Wilma stilstaan zonder echt op namen in te gaan. Er zaten nl. naast de meestal ‘onschuldige zakenlieden’ een aantal wat meer lugubere types tussen waar dan weer 2 met kop en schouders bovenuit staken. De ene heeft de bijnaam ‘het Beest’ van de voormalige collega’s van Wilma gekregen, de andere ‘de Kannibaal’. Uit de gesprekken met deze dames is gebleken dat deze heren zeg maar van de “zeer extreme BDSM” zijn en dat de dames blij waren dat Wilma met name ‘het Beest’ als klant van hen overgenomen had en meestal ook ‘de Kannibaal’. (De bijnamen komen voor uit het feit dat ‘het Beest sadistisch van aard is tegen het extreme aan, en dat ‘de Kannibaal’ in hun ogen zeer ongemanierd was in de zin van onhygiënisch en ook qua gedrag onbeschoft). Voor ‘het Beest’ ging Wilma altijd op ‘huisbezoek’, die man werd nooit op kantoor ontvangen omdat daar de voorzieningen (sm-room met diverse apparatuur) niet aanwezig waren en de sessies ook langer duurden, meestal 6 uur en soms een avond en nacht.

Beide heren zijn bij de politie bekend vanwege andere criminele activiteiten zoals drugshandel, geweld, vrouwenhandel, (kinder-)prostitutie en wapenbezit. Met Wilma zijn ze via Wouter in aanraking gekomen omdat, zoals uit onderzoek gebleken is, er via Wouter geld wit gewassen werd. De politie weet ook, uit de mond van Marcel, dat ‘het Beest’ interesse heeft getoond om het contract van Wilma over te nemen. Wilma is hiervan op de hoogte omdat we haar na afloop van alles hebben geconfronteerd met de plannen van Marcel en Wouter, maar ook met een slachtoffer van vrouwenhandel. Dit in de hoop dat ze zich realiseerde dat ze net de dans ontsprongen was.

Anyway: het wereldje waarin Wilma verkeerde was verre van fris zogezegd, dat is me wel duidelijk geworden na al die gesprekken en heeft er ook toe geleid dat ik mijn huis en alles eromheen erg goed beveiligd heb. Mede ook omdat Annet me waarschuwde dat beide heren (‘Het Beest’ en ‘de Kannibaal’) wraakzuchtige types waren, en mij verantwoordelijk stelden voor het verlies van aardig wat geld (hoeveel weet ik niet), reputatie (belangrijk in hun wereld) en een route om geld wit te wassen.

M.b.t. Wouter en Marcel vertelde ze me dat deze heren van de aardbodem verdwenen waren. Er was heel veel onder tafel geschikt en ze waren in voorwaardelijk vrijheid gesteld in afwachting van de rechtszaak. Paspoorten ingenomen etc. maar toch zijn ze van de radar verdwenen.

Waarom kwam dit gesprek nu weer in mijn hoofd op vroeg ik me af. Ik wist niet waarom maar heb lange tijd, diep in mijn hart, het gevoel gehad dat Wilma niet helemaal oprecht is geweest. Pas na het gesprek halverwege november had ik dat van me afgezet.

Onder het rijden bel ik mijn schoonouders, en praat mijn schoonmoeder even bij. Zij barst in huilen uit en ik zeg toe even langs te komen voordat ik naar huis doorrijd. Bij haar aangekomen blijkt Steven, de oud politierechercheur, daar ook aanwezig te zijn, op verzoek van mijn schoonmoeder. We groeten elkaar en ik neem een biertje. En vertel dan wat ik van Liesbeth gehoord had, ook van de vreemde afscheidsbrief, en van mijn achterdocht en de informatie die ik van Annet heb mogen ontvang. Hij vraagt me dan of ik morgen met hem naar de politie kan gaan om e.e.a. te bespreken. Het lijkt wel op een vrijwillig afscheid zegt hij maar zijn jarenlange gevoel als rechercheur geeft hem een onrustig onderbuikgevoel, dat er iets niet klopt. Zeker omdat er niet gesproken wordt over een omgangsregeling met de kinderen en dat is bevreemdend wetende hoeveel Wilma om haar kinderen geeft. Hij zal wel een afspraak maken en me dat laten weten. Vreemd genoeg geeft zijn reactie mij wat rust, omdat ik ook het gevoel had dat er iets niet klopte.

Ik spreek nog even met mijn schoonmoeder over hoe ik het de kinderen moet vertellen. Zij raadt me aan om te zeggen dat mama weer ziek is en in hetzelfde ziekenhuis ligt als vorig jaar en dat wij haar nu even helemaal niet mogen zien.

Een paar minuten later kom ik thuis. Mijn andere 3 vrouwen hebben zich een beetje hersteld en opgeknapt terwijl de kinderen op hun kamer huiswerk aan het maken zijn. Ook Corine is inmiddels aanwezig en bijgepraat door Liesbeth. We gaan rustig zitten, schenken ons wat te drinken in, ik nu een glas wijn de dames wat water en praat ze even bij over het gesprek bij mijn schoonouders. M.n. de opmerking van Steven lijkt hun een beetje hoop en wat rust te geven. Dan bespreken we hoe we het de kinderen moeten uitleggen en Karin zegt dat het idee van schoonmama zo slecht nog niet is. We roepen vervolgens de kinderen naar beneden en leggen hun uit wat er gebeurd is. M.n. de meisjes zijn erg geschrokken en het kost me de nodige moeite ze te kalmeren. Ik beloof ze dat ze vanavond bij ons in bed mogen slapen als ze dat willen. Daarmee is de rust voorlopig teruggekeerd en gaan de kinderen weer verder met hun huiswerk. Wij vieren bespreken de situatie over hoe nu verder.

En eigenlijk snappen we alle vier niet hoe Wilma tot zo een besluit heeft kunnen komen, en zo goed theater heeft kunnen spelen. Ik heb wel mijn twijfels gehad maar dit had ik ook weer niet verwacht, zeker niet meer na al onze goede gesprekken van de afgelopen periode. Ik stip ook aan dat Wilma de laatste weken heel erg aanhankelijk was daarin vallen de dames mij bij. Het is allemaal zo een tegenstrijdig gedrag dat niemand van ons weet wat nu echt of onecht is. We gaan allen op de bank zitten, de dames nestelen zich tegen me aan voor zover dat kan en zo zitten we stilletjes alles te verwerken, ieder voor zichzelf.

Even later gaat mijn telefoon over. Het is Steven die zegt dat we morgen om 10.00 een afspraak hebben en of ik de brief en ook andere, eventueel belangrijke gegevens, wil meenemen.

We hebben geen zin om te koken en bestellen in overleg met de kinderen voor hun wat pizza’s en voor ons Chinees. Na het eten ga ik naar mijn werkkamer en bekijk de video opnames van deze dag. Ik zie dan dat Wilma zo rond het middaguur ons huis verlaat met 1 koffer en een handtas. Buiten staat een grote zwarte SUV, Mercedes zie ik, waar een stevige kale Zuid-Europees ogende man uitstapt. Ze geven elkaar een kus en hij doet alle spullen in de kofferbak en ze rijden weg. Ik blader even terug door wat oudere opnames maar deze man is verder nergens te zien. En kopieer vervolgens de video opname naar een pendrive en zet daar ook wat WhatsApp en de navigatiegegevens op.

Verwijder Wilma vervolgens uit het beveiligingssysteem van ons huis en blokkeer haar kaart van onze gemeenschappelijke rekening. Controleer ook de financiële gegevens van haar eigen bedrijf waar ik tijdelijk de toegangs- beheersrechten van heb. En zie dat ze de laatste 1,5 maand al behoorlijk wat geld heeft opgenomen en besluit de daglimiet te verlagen tot maximaal 150 euro. Verander ten slotte ook de privacy en beveiliging instellingen om te verhinderen dat Wilma e.e.a. kan aanpassen. Nu moet ik ten allen tijden benaderd worden.

Ik ga tegen middernacht naar bed. Daar liggen inmiddels al alle vrouwen inclusief de meisjes. Zodra ik erbij kruip komen zij bij me liggen, ieder aan een kant. Voor de zekerheid heb ik maar een slaaptablet ingenomen maar lig toch even te piekeren voordat de slaap me overvalt. Waar staan we nu eindelijk vraag ik me af. Al die mooie dingen die gebeurd zijn en die ik hier beschreven heb wat is dat nu nog waard? Is het een vooropgezet plan geweest van Wilma voordat ze ons ging verlaten. Om een soort stabiele omgeving te creëren voor onze kinderen, waarin ze dan met meerdere ‘moeders’ te maken hebben. Dat kan ik eigenlijk niet geloven maar bijzonder is het wel. Of is het toch deel van een groter wraak plan en is Wilma ontvoerd of bedreigd. Aan dat laatste houd ik me dan maar vast. Dit soort gedachten houden me even bezig maar 1 ding staat wel boven water voor me. Ik moet er voor mijn familie zijn, hoe moeilijk de situatie ook is. En ook voor de 3 vrouwen die een kind van me verwachten. Want Corine is over tijd en verschijnselen van misselijkheid. En Karin tot mijn grote verbazing ook. Ik wist wel dat ze graag een tweede kind wilde hebben maar zo snel al.

De volgende ochtend meld ik me net voor 10.00 op het politiebureau. Iedereen is al aanwezig en tot mijn verbazing of opluchting zijn het weer dezelfde personen als een dik jaar geleden. Dat maakt alles ietwat makkelijker.

Ik overhandig de pendrive die vervolgens in de aanwezige pc gestoken wordt. De bestanden worden geopend en getoond op een videoscherm. Als eerste komt de afscheidsbrief van Wilma aan bod. Ze lezen hem vluchtig door en daarna bekijken ze de foto’s van de auto en de daarop zichtbare man. Ook bladeren ze snel door de navigatie gegevens van Wilma. Ik vertel hun ten slotte over de hoeveelheid geld die Wilma de laatste weken opgenomen heeft en de actie die ik ondernomen heb. Het wordt stilzwijgend aan gehoord.

Dan neemt Annet het woord en zegt dat uit wat ze nu zoal gezien en gehoord heeft, het op hun overkomt dat Wilma vrijwillig is weggegaan, en zich blijkbaar goed voorbereid heeft. Het belangrijkste wat ze ons mededeelt is dat zij hier geen zaak in zien. Het spijt hun ten zeerste maar hier kunnen ze niets mee aanvangen. Wel vraagt ze of ze een kopie van mijn bestanden mag hebben om dat toe te voegen aan het dossier van Wilma. En daarmee is het gesprek beëindigt. Ik verlaat een beetje ontgoochelt het politiebureau terwijl Steven tegen me zegt dat hij nog even een kop koffie blijft drinken om wat bij praten met wat oud-collega’s.

Eenmaal thuisgekomen zitten de dames, inclusief mijn schoonmoeder, met smart op me te wachten. Ze vallen over me heen om te horen wat er zoal besproken is, en geven me bijna niet de tijd rustig te gaan zitten en een kop koffie in te schenken. Dat laatste doet Liesbeth dan voor me, al luisterende naar mijn verslag. Ik praat hun in het kort bij en zeg dat het voor politie geen zaak is omdat er geen sprake van vermissing of ontvoering is en het alle schijn heeft dat Wilma uit eigen wil vertrokken is. Dat kunnen ze wel begrijpen maar ze zijn desondanks teleurgesteld. Geen van ons verstaat de beweegredenen van Wilma en iedereen is erg verdrietig. En nog altijd kan niemand begrijpen waarom zij afziet van een omgangsregeling met de kinderen. Dat kan er bij ons echt niet in. We drinken dan stilletjes onze koffie op om daarna onze werkzaamheden op te pakken.

Een rinkelende telefoon haalt me uit mijn overpeinzingen. Het blijkt Steven te zijn die toch nog een nieuwtje voor mij heeft en ook wat zaken wilt bespreken. De man in kwestie blijkt daadwerkelijk een oude klant van Wilma te zijn. Iemand waar ze de afgelopen jaren regelmatig op huisbezoek is geweest en blijkbaar ook weer de laatste 2 maanden, zo is gebleken uit haar navigatiegegevens. Een daarin voorkomende adres hoort bij een seksclub waarvan hij mede-eigenaar is. Ik zeg dat ik nu wel kan raden wie bedoeld wordt met die oude klant en na even de data gecontroleerd te hebben van Wilma’s bezoeken aan hem blijken die overeen te komen met alle dagen dat Wilma voor werk of voor die workshops onderweg was . Ik deel dat telefonisch met hem en dan zegt hij het toch nog altijd niet te kunnen geloven.

Zelf denk ik dat mijn eerste ingeving nadat ik van het vertrek van Wilma gehoord had blijkt te kloppen. Het gaat in dit geval dan om een man met de bijnaam “Het Beest”, ofwel de persoon met een voorliefde voor zeer extreme BDSM. Dit was een vaste klant van haar, waar ze altijd op huisbezoek ging vanwege de aanwezige faciliteiten zoals een super ingerichte sm-room. En Wilma had daar altijd langdurige sessies, ze is is daar ook wel eens blijven slapen o.i.d. Ofwel: dit is wel meer dan een klant geweest zo te horen en wellicht is haar vertrek dan echt haar eigen initiatief geweest.

Hij vraagt of ik straks even tijd heb omdat hij nog wat meer dingen wil bespreken en overleggen met ons en dat hij dat liever niet over de telefoon doet. Wat mij betreft is hij ten alle tijden welkom en hij beloofd dan in het begin van de middag even langs te komen.

Het zet me wel allemaal aan het denken. Ik speel dan de video-opname van Wilma’s vertrek af, en Karin bevestigd dat dit dezelfde man waar zij afgelopen jaar met Wilma op bezoek bij geweest is.

Het cirkeltje is zo goed als rond en wij moeten helaas vaststellen dat dit dus al langer gaande moest zijn dan ieder van ons gedacht had. En komen tot de conclusie dat Wilma gekozen heeft voor een leven als een prostituee, al of niet uit vrije wil. Het blijft wel een opmerkelijke beslissing na alle gesprekken die ze met Corine gehad heeft over haar werk en de eenzaamheid die dat met zich meebracht. De keuze voor dit ‘werk’ is wellicht ook de reden geweest om af te zien van die omgangsregeling, maar ook dat is weer koffiedik kijken. Ze heeft het in ieder geval wel goed gespeeld, zeker met die tatoeage als absoluut hoogtepunt.

Ik voeg er wel aan toe dat hier nog niet helemaal van overtuigd is en dadelijk langskomt om wat dingen te bespreken. Als ze willen kunnen ze bij dat gesprek aanwezig zijn. Omdat ze deze persoon in kwestie alleen uit mijn verhalen kennen leg ik hun uit dat hij een goede bekende van mijn schoonmoeder is en ons ook terzijde heeft gestaan in de eerdere zaak van Wilma en dat ik een blind vertrouwen heb in zijn kennis en ervaring.

Net voor vieren staat Steven voor de deur.

Voordat hij begint vertel ik summier wat meer over de persoon in kwestie, op basis van wat Annet mij ooit verteld heeft. Ik stip punten aan zoals zijn sadistische aanleg, zijn criminele achtergrond, bv vrouwen- en kinderhandel, prostitutie, drugshandel, illegaal wapenbezit, etc. Ook dat deze man een vaste klant van Wilma is geweest, meer dan waarschijnlijk haar meester, zij op huisbezoek ging en meer dan geregeld is blijven overnachten. Alles samen, maar m.n. de handel in kinderen en vrouwen, doet dan toch weer wat alarmbellen bij mij rinkelen. Temeer daar mij nu ook weer te binnen schiet dat hij een bod aan Wouter en Martin gedaan had om Wilma te kopen.

Daarna geef ik het woord over aan Steven. Hij begint met aan te geven dat hij vertrouwt op zijn jarenlange ervaring en mensenkennis en niet kan geloven dat Wilma dit echt uit vrije wil gedaan heeft. Ook het afzien van een omgangsregeling rijmt niet met zijn beeld van haar. En al helemaal niet gezien haar liefde voor haar kinderen, voegt hij toe. Er moet iets anders achter zitten, zo is zijn mening. Hij spreekt dan een vermoeden uit dat het hier niet bij zal blijven. Zijn ervaring heeft hem geleerd dat dit soort type mannen, en zeker in hun milieu, erg eervol en wraakzuchtig zijn. Ze hebben behoorlijk wat geld verloren en rekenen mij dat aan. En dat kunnen ze niet over hun kant laten gaan, zo vervolgt hij, dus dit kan het begin van een wraakactie zijn. Bij hem overheerst in ieder geval de gedachte dat het bij deze mensen erom gaat mij kapot te maken, en dat dit pas stap 1 is. Nu ze mijn vrouw in hun handen hebben, is hij bang dat ze haar gaan gebruiken om de kinderen in de val te lokken. En daar deze man meer dan waarschijnlijk betrokken is bij kinderprostitutie en -handel richting andere continenten m.n. Azië en Afrika, weet je niet waar dit allemaal toe leidt. En zo besluit hij: “Dit soort mensen zijn verre van geduldig en handelen snel omdat hun reputatie op het spel staat”.

Ik vraag: “Hoezo?” Hij zegt: “Door jou zijn ze niet alleen een paar miljoen kwijtgeraakt, maar ook een route om geld wit te wassen. Ze zijn in hun eer gekrenkt en dat kunnen ze echt niet over zich heen laten gaan. Al helemaal niet omdat zij, in hun ogen en die uit hun milieu, gepiepeld zijn door een amateur. En denk jij echt dat ze met die paar centen van Wilma tevreden zijn?”

Ter afsluiting zei hij dan: “Het zijn alleen maar vermoedens van mij en ik kan er ook helemaal naast zitten. Puntje bij paaltje is het toch puur en alleen het initiatief van Wilma geweest om jullie te verlaten. Want wat Martin zojuist vertelde over haar regelmatige bezoek bij die man is een aspect van haar dat ik niet kende. Wat ik wel weet is dat ze niet buiten haar kinderen kan dus dat is waar mijn twijfels vandaan komen. Ik weet dat het geen leuk verhaal is, maar ik vond het noodzakelijk dit te delen met jullie. De politie kan dit niet omdat ze pas optreden bij een concrete verdenking of als de misdaad al gepleegd is. En nogmaals, misschien zit ik er helemaal naast en heb ik jullie voor niets aan het schrikken gebracht”.

Het is geen nieuws om echt vrolijk van te worden.

Ik vertrouw wel op zijn intuïtie en vraag wat we kunnen doen want ik zie geen mogelijkheid om mijn kinderen dag en nacht te bewaken. En dat is eigenlijk ook geen leven, misschien kunnen we in dat geval beter naar het buitenland verhuizen. En dat gaat niet op korte termijn lukken en heeft ook op dit moment te veel obstakels. Hij kan me geen raad geven, alleen maar zeggen dat we onze kinderen niet uit het oog moeten verliezen. En de beveiliging van het huis, alhoewel die toch al meer dan goed is, nog eens te checken. Voor de zekerheid moet ik maar eens met Harm praten om te kijken of hij andere mogelijkheden ziet.

Het geheel maakt me langzamerhand wel aardig paranoïde mag gezegd worden. Steven stapt dan op en zegt me bij het verlaten van het huis tussen 4-ogen dat zijn oud-collega’s dezelfde mening zijn toegedaan. En dat ik hem altijd kan benaderen in geval van vragen.

Iedereen is erg ontdaan over wat ze gehoord hebben en we bespreken wat we zoal kunnen doen. Een ding ligt wel binnen ons bereik en dat is de kinderen nooit alleen weg laten gaan. Gelukkig zijn de scholen nog dicht vanwege de pandemie en zijn ze vrijwel de hele dag thuis.

Harm is gelukkig altijd iemand waarmee ik kan praten en brainstormen, en besluit hem te bellen in de hoop dat hij misschien goede suggesties heeft. Hij is erg geschrokken nadat ik hem de situatie heb uitgelegd en belooft me wat navraag te doen over mogelijke oplossingen.

Een kwartier later belt hij me al terug en zegt me dat hij in ieder geval een mogelijke oplossing heeft en legt mij e.e.a. uit. Het betreft het plaatsen van een zgn. traceerbare chip in de lichamen van onze kinderen. Het zijn zgn. Nano chips vertelt hij mij, chips die totaal ongevaarlijk voor hun gezondheid zijn. Ik wil daar meer vanaf weten en maak samen met hem snel een afspraak voor in de late namiddag.

Ik vertrek een dik uur later richting Utrecht, pik Harm op en we rijden door naar het hem bekende adres. Onderweg praat hij me bij over deze chips en dat ze bij kinderen het best samen met een kleine tatoeage geplaatst kunnen worden. Dan valt het minder op en hebben de kinderen ook geen vragen. Eenmaal op het adres aangekomen wordt mij e.e.a. uitgelegd zoals de werking van de applicatie en hoe de kinderen te traceren. Ik ben eerlijk erg onder de indruk van de eenvoud, enthousiast en denk dat dit wel eens de goede oplossing kan zijn. Ik koop het direct en neem het mee. In de auto zegt Harm dat hij wel een goede tatoeëerder kent en wij daar nu ook even langs kunnen rijden. Dat zou mooi zijn, 2 vliegen in een klap geslagen. Ik ga met het plaatsen van een tatoeage sowieso al akkoord, in zoverre het mijn kinderen betreft ten minste. Wilma en ik hebben het er toch al over gehad omdat de kinderen er om bleven zeuren. We stoppen dan bij deze man en ook hier heb ik een zeer vruchtbaar gesprek en wordt er meteen een afspraak voor de volgende namiddag gemaakt. Wel bij mij aan huis en ik krijg wat voorbeelden van tatoeages mee. De kinderen kunnen hier een keuze uit kunnen maken, of met een eigen voorstel komen. Ik zeg toe hun keuze nog vanavond door te geven.

Daarna rijd ik terug naar huis, en vertel de vrouwen welke oplossing we gevonden hebben. Voeg toe dat Wilma en ik sowieso al besloten hadden dat onze kinderen een kleine tatoeage zouden krijgen. En laat het aan Liesbeth over of zij dat ook voor Tim, iets waar ze nog over moet nadenken, zo zegt ze. Bij het avondeten breng ik dit op tafel (ook om de nog altijd wat treurige stemming bij de kinderen weg te halen) en er wordt erg enthousiast op gereageerd. Ook de zoon van Liesbeth is enthousiast en kijkt zijn moeder hoopvol aan die uiteindelijk een goedkeurend knikje geeft.

Ik geef de kinderen de foto’s, inclusief een link naar een website waarop nog meer voorbeelden van kleine tatoeages te zien zijn en zeg dat ze mogen kiezen welke ze willen hebben. Als ze iets anders willen, moeten ze me dat maar laten zien en kan ik e.e.a. doorgeven aan de tatoeëerder. Daar zijn ze gelukkig bijna de hele avond mee bezig en denken minder aan hun moeder. Toch vind ik de meisjes later weer in ons bed terug en kruipen ze tegen me aan als ik in bed kom.

De volgende middag komt de tatoeëerder langs. Ik had hem al doorgegeven wat de kinderen uitgekozen hadden en hij gaat aan de slag. Het doet iets meer pijn dan ze zich voorgesteld hadden maar uiteindelijk zijn ze blij en erg trots op het resultaat. We maken er foto’s van die ze dan kunnen delen met hun vrienden en vriendinnen en ook naar opa en oma doorsturen. We vertellen ze wel dat het verbandje er 2 dagen op moet blijven zodat het niet kan gaan ontsteken. Vervolgens controleren we even op onze telefoons of alles naar wens werkt, en we kunnen hun traceren, volgen. Dat geeft gelukkig geen enkel probleem.

De eerstvolgende dagen verlopen verder zonder bijzonderheden. We zijn allen uit ons doen en de vrolijkheid is omgeslagen in een meer bedrukte sfeer. Iedereen heeft moeite zijn ritme te vinden en m.n. de vrouwen en meisjes zijn erg aanhankelijk dezer dagen. De hele familie zit vaak samen in de keuken waar iedereen probeert te werken. De meisjes slapen ook nog elke nacht bij ons in bed. Ik heb wel met Harm zitten overleggen of we meer over deze mensen te weten kunnen achterhalen. Heel veel gegevens heb ik helaas niet. Alleen een WhatsApp adres, de naam van de seksclub en de gegevens van zijn advocaat. Harm zegt toe dat hij met wat kennissen gaat graven, onder meer op het internet, en me wel laat weten of zij meer, hopelijk belastende, informatie kunnen vinden. Meer kunnen we voorlopig niet doen.

Zo hobbelen we een beetje door totdat ik opeens, bijna precies een week na de verdwijning van Wilma, een gewatteerde enveloppe in de brievenbus vind. Ik haal hem eruit voordat de anderen hem zien, en uit het handschrift leid ik al direct af dat hij van Wilma afkomstig moet zijn. Ik rep me naar mijn werkkamer, open hem en naast een brief valt er ook een pendrive uit. Wat me al direct opvalt bij het zien van de brief is dat hij ondertekend is door Wilma. De rest is gewoon geschreven op een computer en lijkt me, gezien de schrijfstijl, geschreven door haar ‘Meester’.

De inhoud is niet opzienbarend en voor een groot deel een herhaling van zetten uit de afscheidsbrief, n.l. dat Wilma nu volledig zijn eigendom is en met hem of beter in zijn dienst verder wil gaan, en alles zal doen wat hij van haar verlangt. Dan komen er aanmaningen c.q. bedreigingen naar mij toe. Ik word gesommeerd zo snel als mogelijk de scheidingspapieren in te vullen en op te sturen, ook om met zijn advocaat contact op te nemen om e.e.a. verder af te wikkelen, en de toegang tot de privérekening van Wilma vrij te geven. Mocht dat binnen 1 week niet gebeurd zijn dan zal hij zich genoodzaakt zien om tot zwaardere actie’s over te gaan. Verder staat in de brief dat ik op de bijgevoegde pendrive wat leuke video’s krijg waarin duidelijk wordt dat Wilma echt zijn slavin is en zich aan hem heeft overgeleverd. Van iedere dag uit de afgelopen periode dat ze bij hem was, heeft hij een kleine video, speciaal voor mij, samengesteld. En zegt hij: de compilaties van de opnames van de sessies van de komende dagen staan ook online voor jou klaar en die kan ik de dag daarna altijd bekijken via een bijgevoegde link en promotiecodes, in totaal 6, genoeg tot volgende week maandag. Mocht ik alles willen zien van wat Wilma elke dag gedaan heeft of life willen meekijken bij haar sessies dan kan dat ook op het internet zegt hij en ook daar krijg ik een link van. In dat geval moet ik gewoon betalen zoals elke andere klant.

“Wat een arrogante klootzak”, is mijn eerste gedachte, om daarna mijn geliefdes te roepen en hun de brief voor te lezen. Ze hebben een vergelijkbare reactie maar daarmee zijn we natuurlijk nog geen stap verder. Ze willen dan allemaal graag de filmpjes zien en ik stel voor dat we dat in 2 groepjes doen, zodat de kinderen geen argwaan krijgen. Ik neem een oude laptop die niet op ons netwerk aangesloten is en eigenlijk alleen gebruikt wordt voor het scannen van nieuwe foto’s, muziek, documenten die ik van derden krijg. Ik zeg tegen de dames dat ze de video’s alleen vanaf deze laptop mogen bekijken en alleen op mijn werkkamer.

Als eerste bekijken Karin en ik samen een deel van de video’s. Het betreft in totaal 7 video’s zien we, 1 voor elke dag dat Wilma bij ons weg is. Ik weet eigenlijk niet wat ik verwachten kan, maar wat ik zie is erg shockerend. Het zijn allemaal filmpjes zo tussen de 10 en 30 minuten lang en blijkbaar compilatie’s van opnames van iedere dag. De eerste video, gemaakt op de dag nadat Wilma weggegaan is, begint met een inleiding van de “Meester”. Van Karin hoor ik al direct bij het zien van deze persoon: “Dat is die engerd waar wij eerder dit jaar bij op bezoek geweest zijn. Dus diezelfde man waar zij toen tussen Kerstmis en NieuwJaar geweest is. Ik had je al gezegd dat het een engerd is, een gevaarlijke man, die volgens mij ook erg wraakzuchtig is.” Ergens verbaasde me dit weer niet, en toch gaf het mij onrustige kriebels.

Hij stelt zich voor onder zijn voornaam Valmir. Wilma wordt dan uit een kooi, waarin ze naakt opgesloten ligt, gehaald. We zien dat ze een halsband draagt en deze, bij het verlaten van de kooi, aan een hondenriem wordt vastgemaakt. Valmir trekt haar vervolgens als een hond mee naar een grotere ruimte. Hij stopt voor een bank en Wilma moet naast hem op haar knieën moet gaan zitten, met haar gezicht naar de camera. Dan begint hij zijn inleiding, min of meer een herhaling van de afscheidsbrief m.b.t. Wilma’s keuze voor hem etc. Wilma moet alles bevestigen, wat ze dan ook doet. Als ze niet snel genoeg reageert krijgt ze een klap van hem in haar gezicht, of met een zweep op haar borsten of rug.

Hij gaat dan verder en zegt: “Martin, denk niet dat ik Wilma ontvoerd heb. Integendeel, zij heeft afgelopen november zelf contact met mij gezocht, is naar mij toegekomen. We hebben elkaar in de periode daarna 2 keer per week ontmoet en die dagen met elkaar doorgebracht in mijn seksclub of filmstudio. Dat waren die dagen waarop jij dacht dat ze moest werken of een workshop had. Zij wist van het jaar daarvoor al wat mijn ideeën waren, maar heb haar nogmaals laten zien en voelen wat ze kan verwachten als ze kiest voor een bestaan met mij. En dat heeft ze uiteindelijk uit vrije wil gedaan, of niet lieverd ?”

Wilma antwoordt hier luid en duidelijk op: “Jawel, Meester” en zegt dan toch snikkend: “Sorry Martin en vergeef me alsjeblieft. Ik heb dit nodig, dit is wie en wat ik ben.” Valmir geeft haar een klap en zegt: “Wat valt hier te huilen en te verontschuldigen, je heb nu toch alles wat je hartje begeert, of niet?” Hij gaat dan verder tegen mij: “Wilma neemt sinds die tijd soms wat drugs, XTC, die ze dan van mij krijgt. Niet echt veel en zeker niet meer dan 2 per week , ik wil niet dat ze er aan verslaafd raakt. Het zijn lustopwekkende drugs Martin en dat zul je wel gemerkt hebben of niet haha. Dus als je denkt dat de seks zo geweldig was omdat ze zoveel van je hield, moet ik je teleurstellen. Vanaf nu gaan we daar verandering in brengen, ze krijgt alleen drugs als ze daarom vraagt. En die moet ze vanzelfsprekend ook weer terugverdienen. Natuurlijk krijgt ze goed te eten, dat is nodig om ervoor te zorgen dat ze gezond blijft, in conditie ook en er fantastisch uitziet voor haar klanten. Ik zorg wel goed voor mijn teefjes want ze moeten erg veel geld voor me verdienen.” Hij kijkt dan naar Wilma en geeft haar een aai, waarop zij als een trouw teefje zijn hand likt.

“Vanaf vandaag gaat zij een nieuwe fase in haar leven in t.w. als mijn nieuwste teefje. En teefjes moet herkend kunnen worden aan hun merkteken zodat iedereen weet bij wie ze hoort. En dat zal zo dadelijk gaan gebeuren, Wilma wordt mijn persoonlijk bezit, ook totaal afhankelijk wordt gemaakt, getraind zogezegd, zoals dat hoort bij een teefje. Ze weet daarbij dat het genot, de lust nog heerlijker en langer gaan duren. Dat is het enige wat voor haar telt, Martin, en nogmaals ze staat hier helemaal achter, je weet toch wat voor geil vrouwtje je hebt of beter had.

Ik betwijfel trouwens of ze die drugs wel nodig zal hebben, zo seksverslaafd is je vrouwtje toch ook weer. Ze zal gaan werken in mijn seksclub, daarnaast ook als een pornoactrice in seks films die we in mijn studio zullen opnemen en als het niet anders kan ook op het internet als webcam model. Er is meer dan genoeg vraag naar heerlijk geile milf’s zoals zij, ga daar maar vanuit. Zeker voor een oudere vrouw die zo een gevarieerd repertoire als zij heeft, en waar je zo dadelijk een voorproefje van krijgt. Klopt dat allemaal slet?” Wilma kijkt geil lachend in de camera, knipoogt zelfs en zegt: “ Zeer zeker Meester, dit is waar ik van houd, het leven waar ik voor gekozen heb. En ja ik ben seksverslaafd, kan er zoals u zegt geen genoeg van krijgen”.

Ze gaat vervolgens op de bank zitten en we zien dat ze iets te drinken krijgt aangeboden. “Nu gaan we haar eerst brandmerken als mijn teefje, Martin, en later vanmiddag gaat ze al aan de slag in de club.” Wilma krijgt de opdracht te gaan staan, en krijgt een mondknevel in. Moet dan op haar buik op de bank gaan liggen en wordt met handen en voeten vastgebonden. Wat we dan zien is weerzinwekkend, duivels van aard is wellicht beter gezegd: er wordt een groot brandmerk op haar rechterbil geplaatst. We kunnen de geur van verbrand vlees bij wijze van spreken ruiken, en zien ook dat Wilma flauwgevallen is. Vervolgens komt Valmir weer in beeld en zegt: “Zo Martin, dit is voor eeuwig en altijd en definitiever dan een trouwring. Accepteer maar dat ze vanaf nu mijn eigendom is, totdat ik genoeg van haar krijg en doorverkoop aan Afrikaanse vrienden, want die houden wel van zo een blanke vrouw. Daar bestaat zeer veel belangstelling voor zelfs. Zo levert ze mij nog een aardig centje op ook, dat had je niet gedacht he”

Dan komt een andere, ook naakte, vrouw de kamer binnen om Wilma te verzorgen. Ze smeert een zalf over het brandmerk en als Wilma bijgekomen is brengt ze haar naar de kooi terug. De video springt een stuk verder op die dag en we zien Wilma weer in beeld, helemaal naakt, prachtig opgemaakt en aan haar harde tepels te zien opgewonden, geil. Nu in de club en voor de zoveelste keer wordt haar gevraagd: “Van wie en wat ben je?”, waarop ze antwoordt: “Voor altijd de uwe Meester, uw gehoorzaam teefje”, en geeft hem een tongzoen, uitdagend en geil de camera inkijkend, en opnieuw die knipoog. Hij: “Laat dan maar eens zien hoe je je Meester bedient”. Wilma kijkt met nog altijd die geile blik de camera in en zakt door haar knieën. Ze maakt zijn broek los en trekt deze naar beneden. Valmir stapt eruit en ze pakt zijn half harde lul in haar handen. Kijkt met een geile, hongerige blik, met haar tong over haar lippen likkend de camera in en begint vervolgens aan zijn ballen te likken hem tegelijkertijd langzaam aftrekkende. Ze neemt ze beurtelings in haar mond, sabbelt erop terwijl ze hem rustig blijft aftrekken. Als zijn pik stijf en hard vooruit staat verplaatst ze haar mond naar zijn eikel en begint deze te likken, nog steeds met die geile blik naar de camera. Dan neemt ze de eikel in haar mond en begint hem langzaam en diep te pijpen. Meer en meer verdwijnt zijn pik in haar mond totdat hij er helemaal in zit. Ik weet hoe goed ze kan pijpen en van deepthroat houdt. Valmir legt zijn handen op haar achterhoofd en beweegt en duwt zijn pik tot aan zijn ballen in haar mond en neukt haar diep door. Na een paar minuten komt hij brullend klaar en spuit haar hele mond vol. Wilma moet alles doorslikken wat ze braaf probeert te doen. Ook het sperma wat uit haar mond en over haar borsten gelopen is veegt ze op met haar vingers en stopt deze voor de camera gulzig in haar mond en likt ze schoon. Dat was de video van dag 1.

Op de video van de dag daarna zien we een uitgeruste Wilma, die wat later naakt aan een hondenriem naar buiten geleid wordt en in een openstaande SUV stapt, die gelukkig geblindeerd is. De volgende shots zijn dan bij een tatoeëerder. Deze plaatst een grote tatoeage op haar borsten en buik, met als laatste een tekst net boven haar schaambeen zeggende: “Teefje”. Ook zien we dat ze diverse piercings door zowel haar tepels, schaamlippen en clitoris krijgt. Er is sprake van een volledige transformatie naar een vrouw die we bijna niet terug herkennen. Ze toont dan op commando haar lichaam aan ons door op te staan en wat rondjes te draaien. Rondjes die ze op een heel erotische en verleidende wijze uitvoert, spelend met haar borsten en clitje. Dan horen we Valmir zeggen: “Teefje, deze man moet nog betaald worden. Je weet wat je te doen staat. Ik kom je over een uurtje halen en laat ik geen klachten krijgen”. We zien dan wat shots van hoe Wilma de rekening ‘betaald’. De man kleedt zich snel uit en gaat op een bank liggen en Wilma moet naar hem toe kruipen en hem pijpen. Dat doet ze braaf en op het moment dat ze daarmee bezig is zien we een grote Duitse herder aan komen lopen die haar snoet tussen Wilma’s benen probeert te duwen. Wilma schrikt op, wilt wat zeggen maar de man houdt haar hoofd vast op zijn pik. “Doorpijpen” zegt hij “En open de benen voor mijn hond. Het is een vrouwtje dus maak je geen zorgen ze wil je alleen ruiken en likken.” Wilma doet wat hij zegt en we zien de hond eerst haar snoet wat dieper tussen haar benen verdwijnen en even later haar geil oplikken met haar tong. Dit laat Wilma niet onberoerd zien we.

Karin en ik kijken elkaar geschokt of beter verbijsterd aan. Is dit onze Wilma, zo kennen we haar totaal niet. Verwonderd vragen we ons af of dat alleen al het effect van die tatoeage en piercings is? Ook of dit wel zo hygiënisch en gezond is omdat er pas een half uur geleden piercings zijn geplaatst en die wondjes nog niet dicht kunnen zijn. Zij heeft de grootste moeite zich te concentreren op de pijpbeurt en de man zegt: “Relax slet, laat het gebeuren, dit is toch niet de eerste keer voor je, dat je door een hond gelikt wordt.” Ze komt dan wat later heftig klaar en op dat moment spuit de tatoeëerder haar mond ook met een luide kreun vol. De man commandeert haar dan om in doggy stijl plaats te nemen en gaat achter haar staan. De hond is naar voren gelopen en begint het sperma nu van Wilma’s gezicht af te likken. Dan duwt de man zonder enige waarschuwing zijn nog altijd harde pik diep in Wilma’s kontje. Wilma schreeuwt het uit van de pijn wat de hond weer doet schrikken. Na een paar minuten schijnt de pijn over te zijn en begint ze heerlijk te kreunen en mee te bewegen. De hond is haar ook weer aan het likken totdat het sperma weg is. Wilma gilt het uit van genot en roept: “Ja neuk dit geile teefje met je dikke pik. Harder “. De man doet dat en komt na een paar minuten vrijwel samen met Wilma klaar. Een harde kreun volgt terwijl hij haar kontje volspuit. Dan trekt hij zich terug en gaat op de bank liggen en zegt tegen Wilma: “Zo blijven zitten op je knieën slet en kont omhoog”. De hond gaat haar vervolgens schoonlikken. Op dat moment komt Valmir binnen en als hij het tafereel ziet is hij woedend. Hij roept tegen de tatoeëerder dat dit teefje nog niet afgericht is, waarop deze antwoord: “Maak je niet druk dit is ook een teefje en heeft haar alleen maar schoongelikt. Daar is ze toch al aan gewend.”

Valmir kalmeert een beetje en vraagt hem dan: “Ben je tevreden met het eerste deel van de betaling? Dan ben je over 3 weken welkom op de club voor het restant. Tegen die tijd is dit teefje goed afgericht. En neem je honden ook maar mee, die zijn wel in voor een verzetje. Ik heb zoals je weet zat teefjes tot mijn beschikking”.

De tatoeëerder maakt Wilma dan even schoon en desinfecteert haar ook meteen weer.

Valmir neemt de hondenriem over en vraagt Wilma: “En sletje, heb je een leuke ochtend gehad en ben je blij met je versiering?” Wilma antwoordt met een lach: “Ja zeker meester.” Daarop antwoordt Vladimir: “Je bent toch niet geneukt door die hond, lieverd. Deze heeft je hopelijk alleen gelikt net zoals wij of je vriendinnen dat toch ook doen. Vond je dat lekker? Ik heb je toch beloofd dat je de heerlijkste seks die je ooit gehad hebt, gaat krijgen en de meest spannende dingen gaat doen. Dit kende je al van vroeger, maar er komt meer leuks aan. Laat je opleiding maar aan mij over en je zult merken dat je ervan gaat genieten. Vertrouw je mij dit toe? Want anders heb ik niks aan je.” Wilma knikt dan en zegt: “Ja meester, ik vertrouw u al sinds ik u ken, en nu ben ik eindelijk helemaal van u en zal alles doen wat ervan mij gevraagd wordt”. Valmir zegt dan in de camera kijkend: “Zie je Martin, ze geeft zich nu al, na 1 dag pas, over aan mij en wilt nieuwe dingen leren, zoals je zojuist gezien hebt.” Wilma kijkt ook lachend naar de camera, maar de vreugde ontbreekt duidelijk in haar ogen. Daar zit nu toch echt geen sprankje levendigheid in. Of is dat wishfull thinking van ons beiden?

Dan krijgt ze wat kleren toegeworpen, die ze aantrekt alvorens de studio te verlaten.

De resterende video’s van die week kunnen meer vergeleken worden met pornofilms maar dan van het extreem gewelddadige soort. Wilma wordt, in onze ogen dan, flink mishandeld en langdurig misbruikt. Enerzijds in de sm-kamer anderzijds geneukt of verkracht door meerdere mannen tegelijkertijd en gedurende meerdere uren. Ze moet iedere keer laten horen of vertellen hoe geil ze wel niet is, hoe ze geniet terwijl er toch echt een verschil is te zien tussen haar ogen, waar geen lust of geilheid meer uitspreekt, en haar woorden en gekreun. En ook Valmir probeert me keer op keer te vernederen, het is toch echt wel een zielig figuur.

Karin en ik zijn aan het einde erg geschokt en raden Corine en Liesbeth af te kijken maar daar zijn ze niet op ingegaan. Later die avond zitten we dan samen aan de eettafel en bespreken we ook de video’s en ons gevoel daarbij. Want dat iedereen geschokt is van wat ze gezien hebben is overduidelijk. Niemand herkent Wilma terug en is echt uit hun doen door haar gedrag. Zelf heb ik tegenstrijdige gevoelens. Ik begrijp nu wel heel duidelijk hoe deze man aan zijn bijnaam gekomen is, want wat we gezien hebben is beestachtig. Ik vraag me hardop af of Wilma dit wel verwacht had. Ze kan wel vaak bij hem geweest zijn en hij kan haar ook een ‘rondleiding’ in de seksclub gegeven hebben maar dit wat we nu gezien hebben is toch van een andere categorie. En nu ze zijn bezit is kan hij natuurlijk van alles doen met haar doen wat eerder niet mogelijk was. En Wilma gaat hierin mee zoals eerder gebleken is. Maar doet ze dit echt uit vrije wil? Ik weet het niet. Enerzijds doordat ze misschien toch, stiekem, drugs krijgt toegediend, anderzijds doordat ze er niet gelukkig uitziet, eerder iets van triestheid maar dit wel goed camoufleert.

Meer nog echter door die houding van Valmir, waarvan ik niet snap wat hij wil bereiken met die continue vernedering. Wilma heeft zich toch aan hem overgeleverd dus waarom dan dit keer op keer herhalen, mij bedreigen. Er klopt gewoon iets niet zegt mijn gevoel. In andere woorden, we hebben nog altijd een klein sprankje hoop dat ze gedwongen wordt en dat de oud-rechercheur gelijk heeft. En dat laatste geeft ons op dit moment een hulpeloos of beter machteloos gevoel.

Ik heb de video’s naar de harde schijf van de laptop gekopieerd en ben de volgende morgen naar het politiebureau gegaan om de pendrive en een kopie van de brief aan Annet af te geven. Ze leest de brief vluchtig door en bevestigt onze vermoedens dat het hier om meer gaat, waarschijnlijk om een wraakactie op mijn persoon en dat Wilma het eerste slachtoffer is. Zeker als ik haar in het kort vertel over de video’s en de continue vernedering en bedreigingen van Valmir naar mijn persoon toe. Ze verzoekt me om goed op te letten en hun bij het minste of geringste verdacht op te bellen. Daarop heb ik haar geïnformeerd over de chips die we bij de kinderen hebben laten plaatsten. Ze vindt dit wel wat ver gaan maar kan me wel begrijpen, en vraagt me ook deze gegevens en de tracking software etc. te delen met hen. Voor dat laatste verwijs ik haar naar Harm door, wat een lach op haar gezicht tovert.

Daarna praat ik even met Harm en doe hem de eerste video, waarop Wilma dat brandmerk krijgt, toekomen plus de links van de website en toegangscodes. Ik zeg hem wel dat ik alleen de code van de laatste dag nodig heb en zij kunnen de andere gebruiken om te kijken of ze informatie kunnen achterhalen. Andere gegevens, zoals telefoonnummer waar Wilma mee geappt heeft, adressen van de advocaat, seksclub, had ik hem al eerder gegeven. Harm had me al verteld dat ze druk bezig waren, maar dat e.e.a. goed beveiligd is dus wat meer tijd kost. Dat was wel te verwachten maar hij heeft wel goede hoop dat het gaat lukken. Op zich is dat wel weer positief nieuws. En als ze materiaal, inclusief de video’s kunnen downloaden, graag geef ik aan, en mochten er teksten of opnames in de video’s staan die voor mij bestemd zijn, ook even een belletje geven.

Het is maandag laat in de ochtend en ik besluit, samen met Liesbeth deze keer, de laatste opname van Wilma te gaan bekijken. Maar ook wat van de op het internet geplaatste films, en wil ook wel eens naar die website kijken waar ze actief op schijnt te zijn. We hebben ons afgezonderd in een aparte ruimte van ons huis, waar we ongestoord kunnen kijken.

Na opstarten van de video vallen we blijkbaar midden in een sessie met honden en hoor Valmir’s stem zeggen: “Kijk Martin, hier is mijn nieuwe teefje. Ik ben van plan een nieuwe kennel te beginnen waar ik, naast Wilma, meer teefjes in ga onderbrengen, en raad eens wie ik zoal op het oog heb?” Ik hoor hem fluiten en zie een grote Deense dog komen aanrennen. Hij slaat Wilma met de zweep op haar kont en commandeert haar: “Laat eens zien hoe je geniet van een hondenpik, teefje. Afzuigen slet, en blijf in die camera kijken voor je ex-mannetje.” Ik zie Wilma dan op haar handen en knieën, nu toch wel redelijk onverzorgd, onder de hond kruipen en zijn pik bijna bij de wortel in haar handen nemen. Ze kijkt even in de camera, deze keer zonder knipoog, en likt over haar lippen. Dan begint ze de hondenlul zachtjes op en neer te bewegen totdat de penis helemaal naar buiten komt. Ze gaat met haar tong over de eikel en kijkt met iets, wat een geile blik moet voorstellen, in de camera. De pik wordt veel en veel groter en dikker. Valmir commandeert: “In je mond slet en pijp hem klaar”. Wilma volgt zijn commando op en neemt de inmiddels grote pik helemaal in haar mond en begint hem verlekkerd te pijpen. Wij kijken het hele tafereel verbijsterd maar ook gefascineerd aan. Deze vrouw doet mij in niets meer denken aan mijn vrouw. Zo onverzorgd herken ik haar niet terug en dit gedrag ook niet. Evenmin deze slaafse, volgzame, houding, die is onwerkelijk voor me. Dit maakt het aan de ene kant makkelijker voor me om deze opname af te kijken. Aan de andere kant walg ik ervan, het is niet mijn ding. Ik kijk om naar Liesbeth die net als ik onthutst zit te kijken. En toch blijf ik gebiologeerd kijken omdat het een wereld is die ik niet ken, eigenlijk ook niet wil kennen, maar toch. Die hondenlul is erg dik en groot en ik zie deze vrouw hem erg gulzig pijpen. Ze kijkt in de camera en ik hoor Valmir vragen: “Geniet je slet, is dit wat je wilt: een teefje zijn?” Ze zuigt door en knikt naar de camera. “Zeg het dan tegen mij teef, wil je dit zijn”, roept hij. Wilma stopt even met pijpen en antwoord: “Ja meester, het is heerlijk en ik kan hier nooit genoeg van krijgen. Ik ben uw geile sletje, uw eigen hondenteefje,” en ze gaat door met pijpen. Valmir zegt dan: “Heb je het gehoord en gezien Martin, je vrouwtje is een teefje geworden voor mijn honden en zij is de eerste in mijn nieuwe kennel, maar zeker niet het enige en laatste teefje zijn. En je kunt je wel indenken wie ik zoal nog meer op het oog heb of niet Martin?” Ik hoor het aan en een gevoel van paniek bekruipt me, en toch kan ik de video niet stoppen. Ook Liesbeth trouwens niet, die net als ik onbeweeglijk in haar stoel zit toe te kijken. Dan zie ik hoe de hond opeens begint te schokken en Valmir roept: “Kijk Martin, hij komt klaar in haar bekje” en tegen Wilma: “Doorslikken slet, laat aan je man eens zien hoe lekker je het vindt”. Uiteindelijk is de hond klaar, en ik zie het sperma over haar gezicht en lichaam lopen. Valmir zegt open je mond slet en filmt deze vol met het sperma van de hond. Het gaat dan achter Wilma staan en gaat met zijn hand door haar bilspleet. Hij laat een paar drijfnatte vingers zien en zegt: “Kijk eens hoe geil dat vrouwtje van je is, die verlangt naar meer”.

Hij fluit weer en een andere hond , een bouvier zo te zien, komt aangerend. Op je knieën commandeert Valmir en Wilma gehoorzaamt en gaat op handen en knieën zitten. De hond drentelt om Wilma heen, likt eerst het sperma uit haar gezicht en duwt uiteindelijk zijn snoet tussen haar benen. Wilma siddert zo te zien van genot en ik zie zijn tong haar geil al oplikken. Wilma begint nu zelfs harder te kreunen en Valmir zegt dan: “Neuk”. De hond, wiens pik al tot formidabele grootte gegroeid is, bespringt haar. Wilma heeft alle moeite te blijven zitten onder dat geweld. Valmir helpt de hond een beetje en plaatst de pik voor haar kutje maar dan is het ook raak. De hond gaat als een razende tekeer. Ik hoor Wilma schreeuwen op het moment dat de pik met geweld in haar binnendringt, maar dat gaat al snel over in steeds wilder gekreun. Ze begint te schreeuwen: “Ja neuk me door, kom op ik ben je teefje.” En dan komt haar eerste orgasme al, vrij snel gevolgd door een tweede.

Valmir roept” “Zie je Martin, hoe je vrouw geniet, dit kun jij haar nooit geven. Wat een geile slet is ze toch”. Wilma heeft meerdere orgasmes voordat de hond klaarkomt en zijn sperma in haar spuit. Het is erg veel en druipt langs haar benen naar beneden. Het duurt zeker een minuut of 10 voordat de hond loskomt en dan zakt Wilma onderuit. Even later krijgt ze een slag met de zweep en commandeert Valmir: “Opstaan teefje, en vertel eens aan je lieve Martin hoe het was.” Wilma durft niet in de camera te kijken wat haar een nieuwe zweepslag oplevert. Dan zegt ze erg zachtjes: “Het was heerlijk Martin, dit is waar ik naar verlang en je voor verlaten heb. Dit zou je mij nooit kunnen geven.”

Valmir slaat haar opnieuw en zegt harder wat Wilma dan ook doet. En nog altijd herken ik haar niet terug. Ik zie alleen maar een grote leegte, een soort van gelatenheid in haar ogen, maar niets eigens meer. En dat binnen slechts 1 week.

Valmir komt dan weer in beeld en begint met een nieuw epistel. “Dat hij of zijn advocaat tot nu toe niets van mij gehoord hebben. Ik nu toch, na het zien al deze video’s, die fragmenten van alles wat Wilma iedere dag gedaan heeft, moet doorhebben dat zij echt niet meer bij mij hoort maar bij hem. Bij hem haar uiteindelijke lotsbestemming in dit leven gevonden heeft. Waarom zou ik getrouwd willen blijven met een vrouw die er voor kiest een teefje voor honden te zijn, want dat is wat ze wilt? Teken toch gewoon die papieren” zegt hij “en geef die bankrekening vrij. Als dat morgen niet gebeurd is,” zo begint hij dan te dreigen “moet je je maar voorbereiden op hardere sancties van mijn kant”. Hij gaat verder en zegt: “Daarbij, een man als jij heeft helemaal geen recht op zoveel vrouwen. Mijn honden hebben echter wel behoefte aan meer teefjes, en ik weet waar die te vinden zijn. En niet alleen oudere maar ook jongere teefjes zijn meer dan welkom, dat maakt voor hun geen verschil. De keuze ligt volledig bij jou”, zo eindigt hij. Wat dan ook direct het einde van die video is.

Liesbeth en ik kijken elkaar ontredderd en verbijsterd aan, liggen min of meer uitgeteld in onze stoelen. Liesbeth zit zachtjes te huilen, en ik neem haar in mijn armen. Het is een machteloos en ook angstig gevoel dat ons overvallen is. Na een tijdje zegt Liesbeth dat ze wel eens gehoord heeft over dit soort extreme SM, ook wel een paar vrouwen gesproken die daar van hielden, zij zelf dit altijd afgehouden heeft. En na dit gezien te hebben meer dan blij is, maar dit ook nooit achter Wilma gezocht had. Zij daar nooit over gesproken heeft, zij het niet snapt, eigenlijk niet kan geloven. Al helemaal niet bij het zien van een zo onverzorgde Wilma, dat is haar niet.

Tegelijkertijd is ze doodsbang door die bedreigingen van Valmir, die in haar ogen nu toch wel een serieuzere ondertoon hebben gekregen.

Ik zit er in eerste instantie ook zo in. Net als haar ook een beetje angstig, paniekerig zelfs door alle bedreigingen en vernederingen richting mijn kant uit. Op dat moment komt er een enorme woede en boosheid in mij op. Meerdere emoties en gedachten verdringen zich in mi. En zeg tegen haar: “Hoe durft deze man mij, jullie, ons zo te bedreigen. En waar haalt hij het lef vandaan om iemand zo diep te vernederen en proberen te breken. Ik zal nooit van mijn leven Wilma, jullie en wie dan ook, in de steek en alleen laten, dat kan hij op zijn buik schrijven. En die scheidingspapieren gaan de prullenbak in. Deze man, die trouwens niets voor niets ‘Het Beest’ heet, moet voor de rest van zijn leven de bak in, het liefst gecastreerd ook nog.” En meer van dit soort gevoelens komen naar boven, en uit ik ook.

Ik zie Liesbeth verbijsterd naar mij kijken bij deze uitbarsting van woede, en dwing me om tot rust te komen, kalm te worden, want ondoordacht handelen, reageren uit woede, zal weinig effect hebben. Angst is nu eenmaal een slechte drijfveer. Zeker bij dit soort types want dan hebben ze me waar ze me graag willen pakken. Ik, en in navolging daarvan ook Liesbeth, ga rustig zitten en we doen samen wat meditatie- en yogaoefeningen, die mij in ieder geval gelukkig tot rust brengt, waarmee de paniek beetje bij beetje uit mijn systeem verdwijnt. En Liesbeth me later lachend aankijkt en zegt: “Nu begrijp ik pas goed waarom je zo rustig en evenwichtig overkomt.”

Wat later worden we gestoord door een telefoontje van Harm die met heugelijk nieuws komt, eindelijk. Hij vertelt me dat ze door Valmir’s beveiliging hebben weten heen te breken en toegang hebben tot zijn netwerk en data. Ze zijn al bezig e.e.a. te downloaden en gaan ook wat spyware op zijn netwerk installeren. Ik praat hem even in het kort bij over de laatste video die ik zojuist gezien heb inclusief de geuite bedreigingen en vraag hem of hij zin heeft om straks mee te eten. Dan kunnen we daarna even brainstormen over hoe ik verder kan gaan. Hij raadt me aan de oud-rechercheur uit te nodigen voor dat gesprek. Deze kan inschatten of de bedreigingen en het tot nu verkregen belastende materiaal voldoende zijn voor de politie om actie te gaan ondernemen. Want zo zegt hij: “ voor ons is dat niet te doen omdat we met zware criminelen te maken hebben”.

Liesbeth, die meegeluisterd heeft, en ik besluiten dan toch nog even om wat andere opnames, of video’s die klanten kunnen kopen, te bekijken en tot onze grote opluchting zijn dat vrijwel alleen maar porno films, ondermeer gangbangs en ook wat BDSM. Maar geen dieren of honden tot nu toe. Was het alleen maar dreigen naar ons toe, of wil die Valmir echt die richting opgaan met haar? We weten het niet, hopen tegen beter weten in van niet.

Steven sluit zich later op de avond aan bij Harms visie. Wel denkt hij dat de geuite bedreigingen, zeker in samenhang met de diverse video’s van Wilma, een ander licht gooien over haar motieven om ons te verlaten. Het meegeleverde materiaal volgens hem ook meer inzicht geeft in het criminele handelen van deze mannen. Het mooie is dat zij het ons zelf gestuurd hebben, en dat zij - in hun arrogantie - onbewust veel vrijgegeven hebben over hun activiteiten, en het nu aan de onderzoeksrechter is om daar zijn voordeel mee te doen.

Op de korte termijn kan het ons in ieder geval helpen tegen deze mensen en wellicht ook om Wilma vrij te krijgen. Het is sowieso verstandig om hiermee nu naar de politie te gaan, en als ze er niks mee doen, wij nog altijd onze eigen gang kunnen gaan. Daarop besluiten we dit de volgende dag, dinsdag, te gaan doen. Hij zal wel een afspraak maken en dan zegt Harm opeens, wacht even en pleegt snel een belletje. Na afloop zegt hij: “Morgenochtend om 9.30 verwacht Annet ons op het politiebureau”.

Steven en ik staan met de mond open te kijken en Harm lacht en zegt: “tja deze zaak heeft ook een mooie kant voor mij”.

Als we s‘avonds in bed liggen praat ik de andere vrouwen bij. Gelukkig slapen de meisjes weer in hun eigen bed en hebben we de ruimte voor onszelf. Wij vertellen hun over de video, en de daarin geuite bedreigingen. Ze schrikken er wel van en hebben geen behoefte meer om nog verder te kijken. Daarna informeer ik ze over het gesprek dat ik vandaag heb gehad met Steven en Harm en over onze plannen. Ik heb alleen nog geen idee wat te doen als de politie hier nog altijd niets in ziet. Want veel tijd hebben we voor mijn gevoel niet meer.

Die nacht lig ik veel te woelen en kan moeilijk de slaap pakken. En ergens in die nacht draai ik mijn knop om. Het zijn vreemde gedachtes die me teisteren. Een aantal gaan over de zin van het bestaan, het volgen van je eigen levenspad en de keuzes die je maakt. Ik besluit dan dat ik eigenlijk te veel met Wilma bezig ben. Met haar leven, met haar keuzes en die probeer te begrijpen. En minder met mijn eigen leven, met mijn kinderen, de andere vrouwen in mijn leven, vrienden, werk etc. Dat verwaarloos ik allemaal, bedenk ik me en het is tijd daaraan iets aan te veranderen. Ik kan toch niets aan haar besluit veranderen als ze dat niet zelf wil en daar ziet het niet naar uit. Het is ook een dubbel iets, omdat ik ergens diep in mij het gevoel heb dat ik haar in de steek laat. Want als het nu toch waar is dat ze dit onder dwang doet, vanuit een andere motivatie. Daar moet ik toch een draai aan zien te geven voordat ik contact met die advocaat zoek.

Op dat moment neem ik gevoelsmatig meer afstand van haar. En opeens weet ik ook wat te doen. Ik zal haar niet in de steek laten. Wat ik wel wil is dat zij een gesprek aangaat met ieder apart van ons, inclusief onze kinderen en haar ouders. Maar wel in mijn aanwezigheid want ik wil 200% zeker zijn dat ze de waarheid vertelt. En zonder Valmir’s aanwezigheid en ook vrij van drugs. Dat zal ik de advocaat laten weten en pas daarna zal ik de beslissing nemen over het wel of niet vrijgeven van de bankrekening en eventueel de scheiding. Van Valmir en zijn kompaan “De Kannibaal” wil ik verder een getekende verklaring hebben dat ze van mijn familie en vrienden afblijven. En niet alleen zij, ook de rest van hun bende.

Maar dat alles alleen als ons gevoel bij Wilma goed is en we overtuigd zijn dat het echt een initiatief van haar kant geweest is en zij echt niets meer met ons te maken wilt hebben.

Het is een bevrijdend gevoel en ik weet dat ik niet gebroken ben. Zeker ook omdat ik met Harm nog altijd bezig ben informatie te verzamelen om deze mannen aan te pakken en de moed nog niet heb opgegeven. Wilma en ik zijn gewoon andere wegen ingeslagen. Corine wordt dan wakker en merkt dat ik dat ook ben. Ze vlijt zich in mijn armen en geeft me een zoen. Nu de stress weg is merk ik dat mijn lichaam reageert. Ze voelt het ook en zegt: “mmm eindelijk wordt iets weer wakker bij je.” Ze kruipt dan onder het dekbed en geeft me een heerlijke pijpbeurt. Na afloop zegt ze: ”Dit had je even nodig, die stress moest uit je lichaam. Morgen krijg je de rekening.”

De volgende ochtend hebben we een gesprek van dik een uur op het politiebureau en leveren al ons materiaal in. Ik laat ze wel de bedreigingen horen die Valmir geuit heeft in de laatste video. Hier zijn ze heel erg van geschrokken, maar kunnen nog altijd niets toezeggen omdat ze alles moeten bestuderen. Ze beloven wel snel te reageren gezien de serieuze aard van deze bedreigingen en hun ervaringen met dit soort types met een kort lontje.

Dan licht ik hun in over mijn voornemen om in overleg met mijn advocaat in gesprek met hun te gaan, wat voorwaarden te stellen voordat ik ook maar iets onderteken of vrijgeef. Dit haalt misschien een beetje de druk van de ketel bij Valmir weg en geeft iedereen wat meer tijd en ruimte om e.e.a. te onderzoeken en eventueel plannen te maken tot ingrijpen. Hiermee kunnen ze wel akkoord gaan, en ik zeg hun toe dat ze een kopie krijgen van de documenten die we naar Valmir’s advocaat sturen en eventueel van het gesprek tussen beide advocaten.

Trefwoord(en): Beestachtig, Pijpen, Waargebeurd, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!