Donor Gezocht! - 2

2)

De dagen daarna zag ik Milan vaker op de club. Hij trainde altijd, weer of geen weer. Terwijl ik de trainingen voor de recreantenmeiden leidde, hield ik hem vanuit mijn ooghoek in de gaten. Hij was perfect, sportief, knap, intelligent en beleefd.

Thuis nam ik de papieren van de fertiliteitskliniek nog eens door, maar het stond er wel degelijk zwart op wit. De lange wachtlijst én het feit dat ik als single-vrouw op geen enkele vorm van prioriteit hoefde te rekenen, deden me opnieuw tot de conclusie komen dat op die manier zwanger worden me veel te lang zou gaan duren. Tegen de tijd dat ik de papieren terug op de kast legde, wist ik het zeker. Milan voldeed aan al mijn wensen, maar durfde ik het ook aan?

Die dag was het prachtig weer. De meiden klaagden over de hitte en de zon, maar ik genoot ervan. Ik kon ongegeneerd naar Milan kijken terwijl hij aan het kogelstoten was. Hij boog voorover, zette kracht, maar zijn achterste been stond niet perfect in lijn. Dat kon beter en dus zag ik mijn kans.

"Meiden, we kappen er iets eerder mee vandaag," riep ik naar de groep. "Ga lekker douchen en daarna genieten van het mooie weer. Jullie hoeven niet op mij te wachten." Verbaasd keken ze elkaar aan, maar geen van hen die protesteerde en dus liep ik naar Milan.

"Hé Mil, ik ruim even wat spullen op en dan heb ik een tip voor je techniek. Ben je er over tien minuten nog?" Hij knikte en stak zijn duim omhoog.

In de kleedkamer waste ik me snel. In de spiegel zag ik een vrouw die er klaar voor was. Ik trok mijn nieuwe roze push-up bh aan en een blouse waarvan ik met opzet de twee bovenste knoopjes open liet. Mijn rok accentueerde mijn taille en liet mijn billen perfect uitkomen en mijn slipje… Ach, dat liet ik maar in mijn tas zitten.

Toen ik de baan weer op liep, zag ik hem op een bankje zitten.

"Hé, Mil!" riep ik, bijna als een verliefde tiener. Hij volgde me met zijn ogen terwijl ik over de baan naar hem toe liep, waardoor ik zeker wist dat het gewiebel van mijn borsten en het zwieren van mijn rok hem niet ontgingen.

"Saar, je ziet er geweldig uit vandaag," zei hij toen ik bij hem kwam.

"Dank je, Mil. Fijn dat je mijn voornaam nog onthouden hebt," knipoogde ik, verwijzend naar mijn flatertje van onlangs.

"Natuurlijk wel,” grijnsde hij. “Het zou een beetje gek zijn als ik nu plots 'mevrouw' zou zeggen, niet?”

"Groot gelijk,” lachte ik met hem mee. “Ik ben je coach niet, gewoon een clubgenoot die het beste met je voor heeft… Mil, ik zag je net stoten en als ik het mag zeggen, je beenpositie was daarbij niet ideaal. Je kunt meer kracht uit je worp halen als je de draai anders inzet."

"Mijn coach zegt dat ook altijd, maar als ik alleen train, voel ik het precies niet," gaf hij toe.

“Zullen we proberen of ik je kan helpen om dat gevoel wel vast te houden?”

“Is goed, Saar”

Milan pakte een kogel en nam de starthouding aan. Ik stapte dicht naar hem toe en pakte zijn werp arm vast. Ik zag de onzekerheid in zijn ogen… Of was het een lichte verwarring als gevolg van mijn aanraking?

"Als je nu gooit... Volg mij, Mil..."

Ik begeleidde zijn beweging als in slow motion, kijkend naar hoe hij als een jonge god naast me stond in zijn strakke, licht bezwete shirt. Ik hurkte bij hem neer en liet mijn handen langs zijn sterke dijbeen omlaag glijden. Ik duwde mijn bovenlichaam zo ver naar voren dat mijn borsten hem lichtjes raakten.

"Dit been moet hier staan." Ik pakte de binnenkant van zijn dij beet en positioneerde hem. Mijn hand bleef bewust even rusten op zijn strakgespannen dijspier, waarbij het me niet ontging hoe ietsje hoger zijn sportbroekje strak kwam te staan. De bult in zijn kruis was gewoonweg niet te missen. Het zou zo makkelijk zijn om hem hier, op de verlaten baan te bevredigen…

"Euh, sorry," stamelde hij, "Ik moet me even herpakken. Ik ben nogal gespannen."

"Geen probleem.” Gespannen was ik zelf absoluut ook, waardoor het me enige moeite kostte om ‘normaal’ te spreken. “Probeer het nu maar eens uit met een echte worp."

Hij wierp de kogel keer op keer, én met steeds beter wordend resultaat. "Je legt het veel fijner uit dan mijn coach," zei Milan enthousiast. "Het voelt echt goed!"

Ondanks zijn enthousiasme bleef de spanning tussen ons voelbaar. Mijn nabijheid maakte hem ongemakkelijk, maar dan nog genoot ik van het effect dat ik op hem had. Zijn ogen dwaalden steeds vaker af naar mijn decolleté en bleven daar hangen. Ik bleef zijn werphouding corrigeren, en eerlijk gezegd ook de pasvorm van mijn bh. Na zo’n tien minuutjes intensief oefenen sloop er een constante in zijn worpen, met resultaten die mochten gezien worden.

Even later zaten we gezellig babbelend in het gras naast de werp kooi.

"Saar, ik heb echt genoten van de training en... alles," stamelde hij na een tijdje, zoekend naar woorden. Ik negeerde zijn gestotter en positioneerde me verleidelijk in zijn richting. In een opwelling zette ik mijn voeten zodanig neer dat mijn dijen voor hem goed zichtbaar waren, tot ver onder mijn rok.

"Je traint hier elke middag," zei ik zacht. "Zal ik je de komende tijd wat vaker helpen, als jij je voorbereid op een wedstrijd?"

"Ja, heel graag,” zei Milan, gefascineerd en onzeker kijkend tegelijk. “Maar heb je daar wel tijd voor naast je eigen trainingen?"

"Voor jou maak ik tijd, Mil. Speciaal voor jou."

Ik pakte zijn hand en we trokken elkaar omhoog. Mijn borst raakte daarbij eventjes de zijne en ik zag hem slikken.

De dagen daarna trainden we hard. Milan perfectioneerde zijn techniek en verbrak al zijn persoonlijke records op de baan, maar tegelijk groeide gaandeweg de spanning tussen ons wel tot een breekpunt.

"Je hebt een pauze nodig, Mil. Je bent te gespannen," zei ik op een middag.

"Ik wil en móét presteren," reageerde hij, desondanks boordevol ambitie.

Natuurlijk wist ik wel waar die spanning vandaan kwam. Ik had hem de afgelopen drie dagen als een puber versierd. Ik was verschenen in te korte broekjes en te strakke topjes, terwijl ik hem bij de instructies die ik hem gaf constant aanraakte. Ik leidde hem, en hij leerde snel.

Inmiddels waren we tegen de dikke polsstok springmat aan gaan zitten, even rust nemend op dat enige plekje uit de zon.

"Wat is er mis, Mil?" vroeg ik.

"Ik weet het niet, Saar. Het lukt me gewoon niet vandaag."

"Zal ik je spieren masseren?" Ik legde mijn hand op zijn gespierde dij. "Waar zit de spanning precies?"

Mijn hand gleed naar de binnenkant van zijn been, en voordat hij kon reageren, kuste ik hem vol op de mond. De keiharde erectie onder zijn sportbroek deed me rillen. Ik likte zijn lippen en mij gulzig toelatend, opende hij zijn mond. Hij keek me daarna zwaar ademend aan, duidelijk niet wetend wat te zeggen.

"Is dat alles, Mil?" Door de stof heen plooide ik mijn vingers om de contouren van zijn penis. Hij rilde eventjes ongecontroleerd, waarbij hij een verschrikt kreetje slaakte, waar pure lust doorheen klonk. Twee seconden later spoot hij, door de dunne stof van zijn sportbroekje heen, de warme vrucht van zijn opwinding tegen mijn vingers aan.

Milan zakte beschaamd in elkaar. "Saar, het spijt me..."

Met mijn duim op zijn lippen legde ik hem het zwijgen op en voor hij er nog maar aan kon denken om mij tegen te houden, gleed mijn hand al in zijn broekje, waar ik zijn kletsnatte, nauwelijks verslappende penis eventjes masseerde.

Weldra haalde ik mijn hand terug uit zijn broek en bekeek de melkachtige vloeistof op mijn vingers. Verbaasd keek Milan toe hoe ik mijn vingers voor zijn ogen schoon likte. Toen ik hem meteen daarna opnieuw kuste, en hij zijn eigen smaak herkende, reageerde hij aanvankelijk geschrokken, maar al gauw gaf hij zich volledig over.

We kusten elkaar diep en hartstochtelijk, terwijl we langzaam achter de enorme springmat onderuit zakten. Mijn hoofd tolde. Ik was een affaire begonnen met een talentvolle jongen van de club, maar zijn veeleisende handen en de manier waarop hij tegen me aan kronkelde, maakten dat ik absoluut geen weg terug meer wilde.

Achter de mat, uit het zicht van de kantine maar in de open lucht, trok ik zijn broek naar beneden en knielde tussen zijn benen. Milan kreunde luid zodra ik hem in mijn mond nam.

Zijn penis was best indrukwekkend en ik voelde hoe het bloed door zijn aderen joeg. Het maakte dat ik hem wilde voelen en proeven, maar dan wel zonder hem dit keer opnieuw snel te laten klaarkomen. Ik had mijn donor gevonden, dat wist ik dan al zeker, maar evengoed wilde ik eerst de minnaar in deze knappe jongeman wakker maken.

"Is dit je eerste keer met een vrouw?" vroeg ik zacht.

Milan knikte gespannen, met grote ogen toekijkend wat ik allemaal bij hem deed.

Ik trok mijn sportbroekje en slipje in één beweging naar beneden en klom over hem heen. Terwijl hij onder me lag, keek ik eventjes over de rand van de dikke mat uit over het verlaten sportveld. Iedereen die nu de baan op zou lopen, zou ons kunnen zien.

Buiten een discustraining aan de verre overkant hadden we op dat moment het hele sportterrein voor ons alleen. Gelukkig maar, want Milan was zo mogelijk nog hongeriger dan ik. Hij klampte zich aan me vast en kuste me alsof er geen morgen meer bestond. Een kus waarbij alles wat we met woorden onuitgesproken hadden gelaten eindelijk alsnog een plek kreeg.

Toen hij, doorheen mijn topje, ook nog eens mijn borsten stevig vastgreep, werd ik zowat gek van lust. Het risico was enorm, maar het verlangen naar dit jonge, vitale lichaam was sterker dan de angst om betrapt te worden.

Ik gleed over hem heen en mijn handen streelden onder zijn shirt de strakke spieren in zijn borst. Wat voelde hij goed aan. Ik bevrijdde mijn borsten uit het strakzittend topje en Milan greep ze meteen opnieuw stevig vast. Terwijl zijn vingers vurig aanvielen op mijn tepels, wreef ik mijn natte vagina over zijn stijve penis, mijn jonge minnaar alvast een beetje voorbereidend op wat komen ging.

"Goed insmeren, Mil, dan glijdt hij er makkelijker in," fluisterde ik, met een knipoog verwijzend naar zijn eerdere opmerking toen we eerder die onwillige paal uit de grond trokken. Het haalde de spanning duidelijk uit het moment, want Milan lachte zijn allerliefste lach. In het volste vertrouwen dat het helemaal goed ging komen, trok ik mijn broekjes in een vloeiende beweging maar helemaal uit en over zijn benen heen knielend, positioneerde ik mijn kutje boven zijn trotse pik. Zodra ik me liet zakken, hapte hij naar adem en ik zag hoe hij genoot van het moment waarop hij mijn natte schede binnen drong. Ik gunde hem even de tijd om van zijn allereerste penetratie van een vrouw te genieten, maar al gauw drukte ik mijn bovenlichaam stevig tegen hem aan.

“Klaar voor een bijzonder onderdeel van jouw 'training'? vroeg ik, hem glimlachend aankijkend.

Milan humde alleen maar.

“Oké,” zei ik lacherig. “Dit wordt dan een heel nieuwe vorm van polsstokspringen. Zet je schap, Mil… Daar gaan we…”

Ik lanceerde mijn bekken omhoog en sloeg mijn onderlichaam met een luide kreun weer tegen zijn kruis aan. Plots was zijn ademhaling sneller dan na een sprint van 400 meter, maar ja, dit was dan ook topsport… Mijn borsten stuiterden in zijn grote handen terwijl hij het juiste ritme vond en van onderuit krachtig tegen me op begon te stoten.

Uiteraard was dit nog maar zijn eerste keer en in dat besef rekende ik er dus ook niet op dat hij in staat zou zijn op mij te wachten. Dan nog voelde ik me geweldig onder het noeste gebeuk waarmee we elkaar telkens weer tegemoet kwamen. Mede daardoor vond ik het helemaal niet erg dat ik al snel zijn genot voelde pieken.

Plotseling boog Milan zijn rug. Zijn handen vlogen naar mijn kont. Mijn onderlijf stevig tegen het zijne aantrekkend, stootte hij zijn heupen met zoveel kracht tegen me aan, dat ik mijn wilde rit niet langer kon volhouden. Ik viel op hem, klemde zijn hoofd tussen mijn handen en kuste hem hartstochtelijk, terwijl hij zijn heerlijke paal nog eventjes diep in mij bleef pompen.

Onwaarschijnlijk verheugd voelde ik de hitte van zijn lozing als een godsgeschenk door me heen trekken. Mijn vruchtbare dagen kwamen eraan. Zijn sperma zou zijn bestemming wel weten te vinden…

Secondenlang lagen we hijgend tegen elkaar aan, nagenietend in de schaduw van de hoge mat. Er waren nog geen tien minuten verstreken sinds we hier waren gaan liggen, maar dan nog… Terwijl we helemaal opgingen in elkaar waren we wel minutenlang blootgesteld geweest aan mogelijke nieuwsgierige blikken van de buitenwereld.

‘Saar,’ dacht ik, ‘als iemand dit heeft gezien, kun je het wel schudden op de club.’

Ik gleed van Milan af en trok snel mijn weinige kleren weer aan. De warme, vochtige plek tussen mijn benen herinnerde me aan wat we net hadden gedaan. Ook Milan trok zijn sportbroekje weer op. We wisselden een blik van verstandhouding, waarna ik als eerste mijn stem terugvond.

"Mil, zo hoog kom je normaal nooit bij een training,” grapte ik. “Misschien moeten we deze ontspanningsoefening wat vaker doen?"

Eventjes bleef het stil naast mij, maar toen barstte Milan uit in een luide schaterlach. Zijn plotse vrolijkheid werkte aanstekelijk en dus lachte ik met hem mee. De spanning tussen ons leek daarmee definitief van de baan, alleen… Ik had de reactie van een jongen die zojuist de stap van ‘jongen naar man’ had gezet behoorlijk onderschat. Plotseling sprong Milan op en voor mijn ogen rende hij juichend over de atletiekbaan.

"Hoera! Dit was fantastisch!” schreeuwde hij luid. Molenwiekend met zijn armen stormde hij richting de hoogspring-accomodatie.

Na een flukse aanloop was zijn afsprong perfect. Met een sierlijke boog vloog hij vlotjes over de lat en landde feilloos op de mat erachter. De lat bleef roerloos liggen en ik applaudisseerde spontaan. Niet zozeer om de overschreden hoogte, want hij had al hoger gesprongen. Mijn welgemeend applaus sloeg in hoofdzaak op de enorme energie die hij in zijn sprong wist te leggen.

"Miiilll…!" klonk het plots van ergens achter mijn rug, waarschijnlijk vanaf de parkeerplaats. De schelle kreet van zus Britt richting haar broer brak de charme van ‘ons’ moment abrupt af...

Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!