Lekker Anoniem Webcammen!
Donkere Modus
Datum: 11-01-2026 | Cijfer: 9.4 | Gelezen: 5411
Lengte: Lang | Leestijd: 25 minuten | Lezers Online: 36
Trefwoord(en): 50 Plus, Ardennen, Neef, Passie, Tante, Young Adult,
Dit verhaal gaat over een weekendje dat ik onlangs had. Mijn zus vroeg of ik mee wilde naar een huisje in de Ardennen. Ze kon zelf niet, maar haar zoon Rico, 21 jaar, wilde wel graag even weg. Rico is een knappe jongen: lang, sportief, donker haar, een lieve lach. Ik ken hem natuurlijk al zijn hele leven. “Tante Anita, zin in een weekendje natuur?” vroeg hij via een appje. Ik dacht: waarom ook niet? Even eruit, frisse lucht, wandelen. We boekten een gezellig stenen huisje midden in de bossen.

We vertrokken op vrijdagmiddag. Ik reed, Rico zat naast me. Het was herfst, de bomen langs de snelweg kleurden prachtig rood, oranje en geel. Onderweg kletsten we honderduit: over zijn studie, mijn werk, oude familieverhalen. Hij plaagde me nog met dingen van vroeger, en ik lachte mee. Af en toe voelde ik zijn blik even op me rusten – op mijn grijze trui, mijn spijkerbroek – maar ik dacht er niet te veel van.

Na een paar uur kwamen we aan. Het huisje was precies zoals op de foto’s: een oud stenen cottage met een schoorsteen, omringd door herfstbomen en een klein grasveldje vol gevallen bladeren.

We laadden de koffers uit. Ik had wijn, kaas, stokbrood en wat hapjes meegenomen. Rico sjouwde de zwaarste tassen naar binnen, zijn armen gespannen onder zijn shirt. Ik keek even toe en glimlachte in mezelf.

Eerst maakten we een korte wandeling in de omgeving. De paden kraakten onder onze schoenen door al die droge bladeren. De lucht was fris en rook naar bos en vochtige aarde. We liepen rustig naast elkaar, af en toe een grapje, af en toe een stilte waarin alleen het geritsel van de wind te horen was.

Terug bij het huisje staken we de open haard aan. Het hout knetterde al snel, en de kamer werd warm en gezellig, met dat mooie oranje schijnsel op de muren.

We aten eenvoudig aan de kleine houten tafel: brood, kaas, wat worst, een glaasje rode wijn erbij. We zaten daarna op de bank voor de haard, allebei een beetje rozig van de wijn en de warmte. Rico vertelde over zijn studie, over vrienden, over een meisje dat hem laatst had laten zitten. Ik luisterde, legde af en toe een hand op zijn arm als troost. We lachten om oude herinneringen aan familiefeesten. De wijn maakte ons allebei wat losser, de gesprekken werden persoonlijker.

Ik merkte dat hij af en toe naar me keek – niet alleen vriendelijk, maar ook nieuwsgierig. Ik voelde de warmte van het vuur op mijn wangen, en misschien ook een beetje van iets anders. Mijn hand bleef iets langer op zijn been liggen dan nodig was. Hij bloosde lichtjes, maar zei niets. Onze blikken kruisten elkaar een paar keer net iets te lang.

Toch, na het tweede glas wijn, gaapte ik overdreven en zei: “Ik denk dat ik maar eens naar bed ga, morgen vroeg op voor een mooie wandeling.” Rico knikte, een beetje teleurgesteld misschien, maar ook opgelucht. “Ja, goed idee, tante Anita. Ik ruim nog even op.”

We wensten elkaar welterusten. Ik liep naar mijn slaapkamer aan de ene kant van het huisje, hij naar de zijne aan de andere kant. Ik hoorde hem nog rommelen in de woonkamer, het geknetter van de haard langzaam zachter worden toen hij het vuur afdekte.

Ik trok mijn warme nachtpon aan, kroop onder het dikke dekbed en luisterde naar de wind buiten die door de bomen ruiste. Het was stil in het huisje, alleen het zachte tikken van de afkoelende haard. Ik lag nog een tijdje wakker, dacht aan de dag, aan Rico’s blikken, aan de warmte die ik heel even had gevoeld… maar uiteindelijk viel ik in een diepe slaap.

Dat was onze eerste avond in de Ardennen. Rustig, gezellig, met een klein beetje spanning in de lucht – maar verder niets. We gingen ieder apart naar bed.

Die eerste nacht in het huisje in de Ardennen sliep ik onrustig. Het was stil buiten, alleen af en toe het geruis van de wind door de herfstbomen en het zachte tikken van het afkoelende hout in de haard. Mijn slaapkamer was knus, met een oud houten bed en een raam dat uitkeek op het donkere bos.

Ik lag onder het dikke dekbed, mijn gedachten dwaalden af naar de avond ervoor. Die blikken van Rico, de warmte van zijn been onder mijn hand, de wijn die alles een beetje zacht maakte. Ik draaide me om, probeerde te slapen, maar mijn lichaam was nog wakkerder dan ik wilde toegeven.

Toen hoorde ik het. Eerst zachtjes, vanuit de kamer aan de andere kant van het huisje. Het bed van Rico kraakte lichtjes, ritmisch. Niet alsof hij zich omdraaide in zijn slaap, nee… het was regelmatiger, voorzichtiger. Ik hield mijn adem in en luisterde. Zijn ademhaling, een beetje sneller, gedempt door de muur heen. Ik wist meteen wat hij aan het doen was. Die jonge energie, die spanning van de avond… hij lag daar, alleen in zijn bed, en gaf eraan toe.

Ik voelde een warme golf door me heen gaan. Mijn hand gleed bijna vanzelf onder het dekbed, over mijn nachtpon heen, naar beneden. Ik raakte mezelf zachtjes aan, precies daar waar mijn gevoelige knopje zat, dat al een beetje gezwollen was van de gedachten aan hem. Langzaam, heel langzaam cirkelde ik eroverheen, met lichte druk. Mijn ogen gesloten, stelend me voor hoe hij daar lag, zijn hand bewegend, misschien denkend aan mij, aan mijn volle borsten onder die trui, aan mijn hand op zijn been.

Het gekraak aan de andere kant werd iets intenser, dan weer zachter, alsof hij probeerde stil te zijn. Ik paste mijn ritme aan, traag en plagend, niet te snel. Mijn ademhaling werd dieper, maar ik beet op mijn lip om geen geluid te maken. Golven van plezier bouwden op, zacht en warm, tot ik uiteindelijk stil kwam, met een diepe zucht. Even later hoorde ik hem ook – een gedempt kreuntje, snel onderdrukt.

Daarna werd het stil. Echt stil. Ik glimlachte in het donker, draaide me op mijn zij en viel eindelijk in een tevreden slaap.

De volgende ochtend werd ik vroeg wakker van het eerste licht dat door het raam sijpelde. Buiten hing een lichte mist over het bos, typisch voor de Ardennen in de herfst – alles zacht en mysterieus.

Ik rekte me uit, voelde me fris en een beetje ondeugend. Rico sliep nog, het huisje was muisstil. Ik stond op, liet mijn nachtpon op de grond glijden en trok mijn korte badjas aan – een dunne, doorzichtige, die ik expres had meegenomen. Hij was van zacht materiaal, bijna sheer, en reikte net tot halverwege mijn dijen. Eronder droeg ik niets. De stof plakte lichtjes aan mijn curves, en in het ochtendlicht zou alles vaag zichtbaar zijn.

Ik liep op blote voeten naar de keuken, het hout kraakte zacht onder mijn stappen. De zon begon net op te komen en scheen warm door het raam naar binnen,

Ik begon rustig het ontbijt klaar te maken: koffie zetten, eitjes koken, brood snijden, wat fruit schillen. De badjas gleed af en toe een beetje open als ik me bewoog, maar ik liet het zo. Ik neuriede zachtjes, wachtend tot ik zijn voetstappen zou horen…

Ik stond daar in de keuken, op blote voeten op de koele houten vloer, de koffie pruttelend in het oude apparaatje. Het ochtendlicht viel zacht door het raam naar binnen, een gouden gloed over het aanrecht en de kleine ontbijttafel. Buiten hing nog een dunne mist over het bos, alles zag er zo vredig uit, met de herfstkleuren die langzaam zichtbaar werden naarmate de zon hoger klom.

Mijn korte badjasje hing losjes om me heen, dun en een beetje doorzichtig in dat licht – ik voelde me vrij, een tikje brutaal misschien. Ik sneed het brood, klopte de eitjes los in een kommetje, en legde wat boter en jam klaar. Alles ging rustig, ik had geen haast.

Toen hoorde ik voetstappen achter me, zacht op de vloer. Rico kwam de keuken in, nog slaperig, haar een beetje in de war. Hij droeg alleen een boxershort, grijs en strak, en verder niets. Zijn lichaam was jong en stevig, die sportieve bouw die ik al eerder had opgemerkt. En ja… zijn ochtenderectie was duidelijk zichtbaar, de stof spande strak om zijn harde pik heen. Het zag er indrukwekkend uit, jong en vol energie.

Hij glimlachte een beetje verlegen, maar kwam toch naar me toe. “Goedemorgen, tante Anita,” mompelde hij, en hij sloeg zijn armen om me heen voor een ochtendknuffel. Ik draaide me half om, liet het toe, en voelde hem dicht tegen me aan drukken. Zijn borst tegen mijn rug, zijn armen om mijn middel… en daar, tegen mijn buik, voelde ik hem. Hard, warm, en best groot. Ik schrok niet, nee, het gaf me juist een warme tinteling diep vanbinnen. Ik drukte me heel even subtiel terug, alsof het per ongeluk was, en voelde hoe hij even verstijfde.

We hielden de omhelzing een paar seconden langer dan nodig, zijn adem warm in mijn nek. Toen liet hij los, schraapte zijn keel en ging aan de tafel zitten. “Ruikt lekker,” zei hij, zijn ogen even over mijn badjas glijdend voordat hij naar het raam keek.

We ontbijten samen, rustig en gezellig. Ik schonk koffie in, we smeerden brood, praatten over het weer buiten – die mooie mist die optrok – en over wat we die dag wilden doen. Af en toe kruisten onze blikken, en ik zag een blos op zijn wangen. Ik voelde nog steeds die warmte in mijn buik, die herinnering aan hoe hij tegen me aan had gedrukt.

Na het eten ruimden we samen af, kleine aanrakingen hier en daar – zijn hand die per ongeluk mijn arm raakte, mijn heup die langs de zijne streek. Toen zei Rico: “Ik ga eerst even douchen, oké? Dan ben jij daarna aan de beurt.” Ik knikte, glimlachte. “Neem je tijd, jongen.”

Hij verdween naar de badkamer, en even later hoorde ik het water lopen, de stoom die waarschijnlijk de spiegel besloeg in dat kleine, knusse badkamertje.

Ik wachtte geduldig, dronk nog een slokje koffie, en keek naar buiten hoe de mist langzaam optrok en het bos weer helder werd.

Toen hij klaar was, fris en aangekleed, was het mijn beurt. Ik nam een lange, warme douche, liet het water over mijn lichaam glijden, dacht nog even na over die ochtendknuffel… en glimlachte.

Daarna kleedden we ons allebei om voor de dag – ik in een makkelijke trui en broek, hij in jeans en een hoodie. We stapten in de auto en reden naar een paar kleine, pittoreske dorpjes in de buurt. De wegen slingerden door de heuvels, langs rivieren en bossen vol herfstkleuren. We stopten in een dorpje met oude stenen huisjes, een kerkje en een pleintje, wandelden hand in hand – nou ja, af en toe een arm om elkaars schouder – dronken koffie op een terrasje en genoten van de rust.

De dag in die pittoreske dorpjes was heerlijk geweest – wandelen over kobbelstenen straatjes, koffie drinken op een terrasje met uitzicht op de heuvels, af en toe een arm om elkaars schouder, een lach die net iets langer duurde. Tegen de avond reden we terug, de zon zakte langzaam achter de bomen, alles kleurde diep oranje en rood.

Thuis aangekomen, staken we meteen de haard weer aan. Het hout knetterde zachtjes, de vlammen dansten en vulden de kamer met een warme, gouden gloed.

We aten simpel: restjes kaas, brood, wat fruit. En we openden een nieuwe fles rode wijn. Eerst één glas, dan nog een, en nog een. De wijn was vol en warm, hij maakte ons allebei rozig, aangeschoten, losser. We zaten op de bank, dicht bij elkaar, onze benen raakten elkaar af en toe.

De gesprekken werden intiemer. Rico vertelde over hoe hij zich soms eenzaam voelde in zijn studentenkamer, ik over mijn leven na de scheiding, hoe ik geniet van aanraking, van jongere mannen die zo vol vuur zijn. Hij keek me aan, zijn ogen glinsterend in het vuurlicht. Mijn hand legde ik op zijn knie, hij legde de zijne op mijn dij. Kleine aanrakingen, maar ze bleven langer, werden strelingen.

We schoven dichterbij. Ik voelde de warmte van zijn lichaam, de wijn maakte alles zacht en traag. Hij streelde mijn arm, ik zijn nek. Onze lippen vonden elkaar eindelijk – eerst zacht, proevend, dan dieper, hongeriger. Zijn handen gleden over mijn trui, over mijn borsten, en ik drukte me tegen hem aan.

We lieten ons langzaam zakken, van de bank op het zachte kleed voor de haard. Een dik, pluizig kleed dat daar lag, perfect voor dit moment. Kleding ging uit, stukje bij beetje – mijn trui, zijn shirt, mijn broek, zijn jeans. Tot we allebei naakt waren, onze huid warm van het vuur en van elkaar.

Ik ging op mijn knieën tussen zijn benen, keek naar hem – hard, groot, kloppend van verlangen. Ik nam hem langzaam in mijn mond, proefde hem, liet mijn tong draaien, mijn lippen glijden. Hij kreunde zacht, zijn handen in mijn haar, niet dwingend, maar genietend. Ik deed het traag, plagend, keek af en toe op naar zijn gezicht in het flakkerende licht.

Daarna draaide hij me om, kuste mijn borsten, mijn buik, naar beneden. Zijn tong vond mijn gevoelige plekje, likte zachtjes, dan steviger, precies zoals ik het lekker vind. Ik lag op mijn rug op dat kleed, het vuur warm op mijn huid, mijn handen in zijn haar, mijn heupen bewegend op zijn ritme. Golven van plezier bouwden op, langzaam, tot ik zachtjes kwam, met een diepe zucht.

Ik trok hem naar me toe, leidde hem naar binnen. Hij gleed traag in me, vulde me helemaal. We bewogen samen, eerst langzaam, genietend van elk centimeter, elk gevoel. Zijn ogen in de mijne, het geknetter van de haard op de achtergrond.

Maar het kleed was hard na een tijdje, en we wilden meer ruimte. We stonden op, hand in hand, nog na hijgend, en liepen naar de slaapkamer. Het bed was groot, zacht, met warm licht van een klein lampje.

en die nacht… och, die nacht in dat knusse bed in ons huisje in de Ardennen was er een om nooit te vergeten. We lagen daar naakt onder het zachte dekbed, onze lichamen nog warm en glinsterend van het zweet van wat we op het kleed voor de haard hadden gedaan. Het lampje op het nachtkastje gaf een warm, goudkleurig licht, precies genoeg om elkaars contouren te zien – zijn jonge, sterke lichaam, mijn volle curves. Buiten ruiste de wind zacht door de herfstbomen, maar binnen was alleen ons ademhalen, ons gefluister, ons verlangen.

We konden niet van elkaar afblijven. Zijn handen gleden weer over mijn huid, streelden mijn borsten, kneedden ze zacht terwijl hij in mijn nek kuste. Ik voelde hem alweer hard worden tegen mijn dij, die jonge energie die zo snel terugkwam. Ik draaide me naar hem toe, onze lippen vonden elkaar weer, traag en diep, tongen dansend, proevend naar elkaar. Mijn hand gleed omlaag, sloot zich om zijn harde pik, voelde hem kloppen, dik en warm in mijn palm. Ik streelde hem langzaam, op en neer, terwijl hij kreunde in mijn mond.

Hij rolde me op mijn rug, kuste een spoor omlaag over mijn borsten, mijn buik, tot tussen mijn benen. Zijn tong vond mijn kutje weer, nat en gezwollen van eerder, en hij likte me plagend, cirkelend rond mijn knopje, dan zuigend tot ik mijn heupen optilde en zachtjes kreunde. Ik trok hem omhoog, wilde hem in me voelen. Hij gleed langzaam naar binnen, vulde me helemaal, en we begonnen weer te bewegen – diep, traag, elke stoot lang en vol. Mijn benen om zijn middel, mijn nagels in zijn rug, zijn mond op mijn tepels zuigend.

We veranderden van positie, ik bovenop hem, mijn borsten bewegend terwijl ik hem bereed, cirkelend met mijn heupen, voelend hoe hij diep in me stootte. Zijn handen op mijn billen, knedend, spreidend. Het plezier bouwde op, golf na golf, tot ik kwam – hard deze keer, mijn kutje samentrekkend om hem heen, een lange kreun uit mijn keel.

Maar we waren nog niet klaar. Na een korte pauze, waarin we elkaar streelden en kusten, draaide ik me om op mijn buik. Hij kwam achter me, kuste mijn rug, mijn dikke kont, zijn handen spreidend mijn billen. Eerst gleed hij weer in mijn kutje van achteren, diep en stevig, zijn lichaam over me heen, zijn adem in mijn oor. Ik duwde terug tegen hem aan, genietend van hoe hij me vulde, hoe zijn ballen tegen me aan tikten bij elke stoot.

Toen, na een tijdje, trok hij zich langzaam terug. Ik voelde zijn top tegen mijn andere opening drukken, nat van mijn eigen vocht en zijn speeksel. Hij ging heel traag, centimeter voor centimeter, terwijl ik ontspande en hem toeliet. Het gevoel was intens, vol, een mengeling van druk en plezier. Hij begon te bewegen, eerst zacht, dan dieper, zijn handen op mijn heupen, mijn borsten plat tegen het bed gedrukt. Ik kreunde luid, mijn hand tussen mijn benen glijdend om mezelf te strelen terwijl hij me daar nam.

Het werd wilder, passioneler. Hij meerdere keren van positie wisselend – weer in mijn kutje, dan in mijn kont, afwisselend, tot we allebei op het randje waren. Eerst kwam hij in mijn kutje, diep en hard, ik voelde hem pulseren, zijn warme zaad me vullen, golf na golf, terwijl ik zelf ook kwam, samentrekkend om hem heen.

We rustten even, maar zijn jonge lijf wilde meer. Later die nacht, in het schemerdonker, nam hij me weer van achteren, deze keer diep in mijn dikke kont. Zijn stoten werden sneller, zijn greep steviger, tot hij weer kwam – spoot me helemaal vol, warm en overvloedig, ik voelde het diep vanbinnen, een heerlijk, plakkerig gevoel dat me nog een keer liet klaarkomen met mijn vingers op mijn knopje.

Daarna nog een keer, en nog een… de hele nacht door, afwisselend in mijn kutje en mijn kont, tot we uitgeput waren, zijn zaad overal in me, druipend, warm. We vielen uiteindelijk in elkaars armen in slaap, bezweet, voldaan, onze lichamen verstrengeld.

Het was een nacht vol pure passie, vol overgave, vol genot. Ik voelde me gewild, begeerd, en hij… hij kon niet genoeg van me krijgen. Precies zoals ik het lekker vind.

De volgende ochtend werd ik wakker van het gedonder buiten. Een echte herfststorm was opgestoken in de nacht: harde windvlagen die door de bomen raasden, takken die tegen het raam tikten, en een constante, zware regen die op het dak roffelde. Het was nog vroeg, het licht was grauw en diffuus, het huisje kraakte zachtjes in de wind. Maar binnen, onder het warme dekbed, lag ik heerlijk tegen Rico aan, zijn arm nog steeds om mijn middel geslagen, onze naakte lichamen verstrengeld zoals we in slaap waren gevallen.

Ik voelde hem al voordat ik mijn ogen helemaal open had. Zijn ochtenderectie, hard en warm, drukte tegen mijn buik onder het dekbed. Die jonge, onvermoeibare stijfheid die ’s ochtends altijd zo prominent aanwezig is. Ik glimlachte in mezelf, mijn hand gleed langzaam omlaag over zijn borst, zijn buik, tot ik hem vond: dik, kloppend, de huid strak en glad. Hij kreunde zachtjes in zijn slaap toen ik hem begon te strelen, langzaam op en neer, mijn duim over de gevoelige top wrijvend waar al een druppeltje vocht glinsterde.

Hij werd langzaam wakker, zijn ogen half open, een slaperige, geile glimlach op zijn gezicht. “Goedemorgen, tante Anita…” mompelde hij schor, zijn heupen al lichtjes bewegend in mijn hand. Buiten bulderde de storm, binnen was het warm en intiem. Ik kuste hem zacht op zijn mond, toen op zijn borst, lager en lager, terwijl ik het dekbed een stukje opzij schoof. Ik ging tussen zijn benen liggen, mijn volle borsten tegen zijn dijen, mijn mond vlak boven zijn harde pik.

Ik nam hem langzaam in mijn mond, eerst alleen de top, mijn tong draaiend rond het eikeltje, proevend aan dat zoute druppeltje. Hij zuchtte diep, zijn handen in mijn haar. Ik zakte verder, nam hem dieper, mijn lippen strak om zijn schacht, mijn hand aan de basis meebewegend. Traag en nat, precies zoals hij het lekker vond – ik voelde het aan hoe hij zijn heupen optilde, hoe zijn ademhaling sneller werd.

De storm buiten maakte alles nog intenser: het gedonder, de regen die harder op het dak kletterde, het gevoel dat we helemaal alleen waren in de wereld, veilig en geil in ons kleine huisje. Ik zoog harder, sneller, mijn hoofd op en neer, mijn vrije hand masseerde zijn ballen zachtjes. Hij kreunde luider, zijn greep in mijn haar steviger. “Anita… oh god…” hijgde hij.

Ik voelde hem opzwellen in mijn mond, dat bekende kloppen dat aankondigde dat hij bijna kwam. Maar deze ochtend wilde ik iets anders. Ik liet hem even los, keek op naar zijn smekende ogen, en kroop langzaam omhoog over zijn lichaam. Ik ging bovenop hem zitten, mijn knieën aan weerszijden van zijn heupen, mijn natte kutje wrijvend over zijn harde lengte. Ik was al klaar voor hem, druipend van de nacht ervoor en van deze ochtendlijke opwinding.

Ik liet me langzaam zakken, nam hem in één beweging helemaal in me. Hij vulde me perfect, diep en stevig. We kreunden allebei tegelijk. Ik begon te rijden, eerst langzaam, cirkelend met mijn heupen, mijn borsten bewegend boven zijn gezicht. Hij greep ze vast, kneep in mijn tepels, zoog eraan terwijl ik harder begon te stoten.

De regen sloeg tegen het raam, de wind huilde, maar wij waren in onze eigen wereld. Ik ging sneller, harder, mijn kutje strak om hem heen knijpend. Zijn handen op mijn billen, mij omlaag trekkend bij elke stoot. Ik voelde mijn eigen orgasme opbouwen, die heerlijke druk diep vanbinnen.

Hij kwam eerst – ik voelde het gebeuren: zijn pik die nog harder werd, zijn heupen die optilden, en toen spoot hij diep in me, warme, krachtige stralen die me helemaal vulden. Golf na golf, terwijl hij mijn naam kreunde. Dat gevoel van zijn zaad dat diep in me pulseerde was genoeg om mij ook over het randje te duwen. Ik kwam hard, mijn kutje samentrekkend om hem heen, een lange, diepe kreun uit mijn keel terwijl ik op hem bleef rijden, hem helemaal leegmelkend.

Daarna zakte ik uitgeput op zijn borst in elkaar, zijn armen om me heen, zijn pik nog steeds in me, langzaam zachter wordend maar nog warm en plakkerig van ons allebei. Buiten raasde de storm door, binnen lagen we na hijgend, bezweet, voldaan.

We bleven nog een tijdje zo liggen, luisterend naar de regen, af en toe kussend, zijn handen strelend over mijn rug. Uiteindelijk stonden we op, douchten samen (wat weer tot een snelle, natte ronde leidde), ontbeten laat, en besloten dat we door de storm maar binnen bleven die laatste dag… met alle tijd van de wereld voor elkaar.

Wat een perfect einde van een onvergetelijk weekend, Anita. 😏
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...