De Cult Van Ovulia - 15

Na het zuiveren van de cult-artefacten hebben Thomas en Aliya hun versterkte magische band verkend. In de intimiteit van een jagershut deelden ze hun diepste herinneringen en spraken ze voor het eerst hun liefde voor elkaar uit. Ze leefden Aliya’s fantasie uit om tijdens de seks door Thomas’ ogen te kijken. Nadat ze ruw uit de hut werden gejaagd door de eigenaar, besloten ze om naar Eikhaven te reizen, op zoek naar een geleerde die Aliya kent. Hij kan ze hopelijk meer vertellen over een tweede cult-tempel.

De zware, koperen klopper in de vorm van een uil valt met een harde klap terug op het hout. Het geluid weerkaatst in de stille straat. Hierboven, in het academisch kwartier van Eikhaven, is de penetrante walm van rotte vis en teer van de haven verdwenen. De huizen zijn hier van steen, de gevels statig en de lucht is schoon.

Aliya strijkt haar mantel recht en haalt diep adem. Haar blik is gespannen. "Clemens Voss is een van de meest gerespecteerde geleerden op het gebied van obscure culten," zegt ze zachtjes, meer tegen zichzelf dan tegen mij. "We hebben elkaar vorig jaar ontmoet op het Winterconvent. Hij zei dat ik contact mocht opnemen als ik vooruitgang boekte."

"En dat hebben we," zeg ik bemoedigend. "Je hebt dat boek gevonden."

Ze knikt en omklemt haar notities iets steviger. "Precies. Dit is mijn kans om indruk te maken."

De deur zwaait open. Er staat geen oude geleerde voor ons, maar een jonge dienstmeid met een bos blonde krullen die alle kanten op veren. Ze draagt een eenvoudige grijze jurk met een wit schort dat strak om haar middel is geknoopt. Haar grote, lichte ogen kijken ons onderzoekend aan. Haar ogen blijven even hangen op het zwaard aan mijn heup.

Als haar blik de mijne kruist, worden haar wangen roze en slaat ze haar ogen neer. “Kan ik u helpen?” vraagt ze zacht, met een blik op mijn laarzen.

“Ik ben Aliya Ravenswaaij, van de Academie in Lamentine,” zegt Aliya met haar zakelijke glimlach. “Ik ben op zoek naar meneer Voss. Hij verwacht mij wellicht niet, maar we hebben elkaar vorig jaar gesproken over mijn onderzoek.”

Het meisje knikt haastig en drukt zich plat tegen de deurpost om ruimte te maken. Ze houdt haar adem in. “Komt u verder,” zegt ze. “Meneer Voss is in zijn archief, maar ik zal hem roepen.”

Ze gaat ons voor de gang in. De vloerplanken kraken onder onze laarzen. Ze opent een zware eikenhouten deur aan het einde van de gang. Achter de deur stappen we een indrukwekkende studeerkamer binnen. Muren vol boeken, van de vloer tot het hoge plafond. Er hangt een geur van perkament en dure tabak. In het midden staat een bureau dat groot genoeg is om een everzwijn op te slachten.

"U kunt hier wachten," zegt de dienstmeid, en ze verdwijnt door een zijdeur.

Ik loop rond door de kamer. Het is een museum van rariteiten. Een glazen bol op een koperen standaard, een opgezette vogel met felgekleurde veren, en op een kastje staat een enorme, gebleekte schedel met kromme slagtanden. Aliya blijft bij de deur staan, haar handen zenuwachtig voor zich gevouwen.

"Ontspan," fluister ik tegen haar. "Het komt goed." Ze knikt, maar ik zie de spanning in haar schouders.

Na enkele minuten gaat de zijdeur open en stapt Clemens Voss binnen. Hij is niet wat ik verwachtte. Geen stoffige mantel, maar een jasje van dieprood fluweel met gouden stiksels. Zijn haar is donker, strak naar achteren gekamd, en hij heeft een snor die met wax in perfecte punten is gedraaid.

Zodra zijn blik op ons valt, lichten zijn ogen op en spreidt hij zijn armen in een weids gebaar. “Ah! Aliya Ravenswaaij - de jongedame met de gedurfde these over pre-imperiale vruchtbaarheidsrituelen! Ik ben vereerd, vereerd, dat je mijn uitnodiging hebt aangenomen.” Hij schudt enthousiast haar hand. Dan wendt hij zich tot mij. “En u bent?”

Ik aarzel, een fractie van een seconde, en neem dan zijn hand aan. “Thomas van Kranenburg. Aangenaam. Ik ben Aliya’s… reisgenoot.” Hoe leg ik uit wat ik ben? Huurling? Beschermer? Minnaar? 'Reisgenoot' dekt de lading, en is veilig genoeg. Het is beter als Aliya het woord doet.

"Meneer Voss, dank u voor uw tijd," zegt Aliya. Haar stem is kalmer nu, professioneler. "Ik ben blij dat u ons wilt ontvangen.”

“Maar natuurlijk!” Hij wijst met een breed gebaar naar twee leren stoelen. “Ga zitten, ga zitten! Kassia, thee voor onze gasten alsjeblieft.” De dienstmeid knikt snel en verdwijnt de gang weer in.

We gaan zitten. Het leer van de stoel kraakt. Voss neemt plaats achter zijn bureau en vouwt zijn handen. "Vertel," zegt hij. "Wat brengt jullie naar mijn nederige bibliotheek? Een doorbraak in je onderzoek, hoop ik?"

"Mogelijk," zegt Aliya voorzichtig. Ze legt het zware boek voor zich op het bureau. "Enkele weken terug heb ik dit boek gevonden. En als ik het goed lees…” Ze bladert naar de pagina met de kaart en draait het boek naar Voss. “...spreekt het over een heiligdom van de Ovuliaanse cult. De tekst is cryptisch, maar ik hoop het te kunnen vinden.”

Voss buigt zich direct over het boek. Hij bestudeert het boek zwijgend, zijn ogen glijden over de cryptische tekens. Zijn vinger wijst naar een regel en hij vertaalt de tekst langzaam, voorzichtig, alsof hij de woorden wil proeven. “De … grot van het begin … is ingewijd op het fundament van de … waar het woud de zee ontmoet.” Zijn vertaling is minder volledig dan die van Aliya, merk ik op. Het doet niets af aan zijn enthousiasme. “Aliya, wat een uniek boek is dit!” roept hij uit. “Een mirakel! Waar heb je dit gevonden?”

In plaats van antwoord te geven, wijst Aliya naar woorden in de tekst. “Dit woord hier betekent ‘sacraal’, of ‘heilig’, maar dit tweede woord is het meest interessant en de reden dat ik hier ben vandaag. Het betekent ‘Eersten’. Het fundament van de Eersten. Een aanduiding voor…”

“Elfen.” Voss maakt haar zin af en leunt achterover in zijn stoel. Hij heeft niet eens door hoe slim Aliya zijn vraag ontweek. Ik hou me op de achtergrond. Het is fascinerend om Aliya zo te zien. Die zakelijke, scherpe kant van haar zie ik niet in de wildernis.

Voss denkt na, zijn vingertoppen tegen elkaar gedrukt. "Elfenarchitectuur gecombineerd met Ovuliaanse verering? Dat is... ongebruikelijk. Buitengewoon zelfs." Zijn ogen glimmen van nieuwsgierigheid. "Ik heb nog nooit van iets dergelijks gehoord. En geloof me, ik heb van veel gehoord."

Hij staat op en loopt naar één van de enorme boekenkasten. "Maar dat betekent niet dat het niet bestaat. Het betekent alleen dat het goed verborgen is." Hij trekt een boek uit de kast, blaast er stof vanaf. "En verborgen dingen zijn mijn specialiteit. Laat me even in mijn archief duiken. De oude scheepsjournalen, misschien de kaarten van voor de Oorlog…"

De dienstmeid komt terug met een zilveren dienblad. De kopjes rammelen zachtjes. Ze zet de thee voor ons neer en schenkt in. "Dank je, Kassia," zegt Voss. Hij pakt een sleutelbos van zijn bureau. "Laat me in mijn archief graven. Ik waarschuw jullie, dit kan wel even duren. Een uur, misschien langer. Jullie kunnen hier wachten, of..." Hij gebaart naar de deur. "Er is een uitstekende herberg twee straten verderop, als jullie liever—"

"We wachten wel," zegt Aliya snel. "Als dat mag."

“Mooi. Mijn bibliotheek staat tot jullie beschikking. Raak niets aan wat kan ontploffen. Als jullie iets nodig hebben, vraag het aan Kassia. En als ik terug ben, wil ik alles weten over dat verrukkelijke boek.” Voss verdwijnt door een zijdeur. We horen zijn krakende voetstappen wegsterven. De dienstmeid drentelt nog even bij de uitgang. Als ik opkijk, vang ik net haar blik voordat ze rood aanloopt en de gang in vlucht.

De deur klikt dicht. We zijn alleen. Aliya en ik kijken elkaar aan. Wachten dus. “Wat een karakter,” grinnik ik.

“Briljant, maar excentriek,” stemt Aliya in. Ze staat op en loopt langs de boekenkasten. “Laten we hopen dat hij iets vindt.” Ze trekt een boek van de plank en bladert er doorheen.

Ik sta ook op en loop een rondje. De geur van oud papier en inkt werkt rustgevend, maar ik voel me nog steeds onrustig na de reis. De meeste boeken hebben ingewikkelde of ronduit slaapverwekkende titels. Ik bestudeer de felgekleurde vogel. De veren glanzen in het lamplicht alsof het beest zo weg kan vliegen, maar de glazen kraalogen zijn dof en leeg.

Na enige tijd valt mijn blik op een plankje in een donkere hoek, waar de boeken er anders uitzien. Geen titels op de rug, alleen versleten leer. Nieuwsgierig trek ik er eentje uit. Het is zwaar. Ik sla het open en mijn wenkbrauwen schieten omhoog. “Aliya,” roep ik zachtjes. “Moet je dit zien.”

Ze komt naast me staan en kijkt over mijn schouder mee. Op de pagina staat een uiterst gedetailleerde pentekening. Een man en een vrouw, poedelnaakt. De vrouw hangt half uit een hangmat, terwijl de man… nou ja, hij neemt het er goed van. Aliya proest het uit. “Wat ís dit?” Ik blader naar de titelpagina. “Compendium van Exotische Copulaties,” lees ik voor. “Een studie naar de paringsrituelen van de Zuidelijke Eilanden.”

“Academisch verantwoord,” grinnikt Aliya. “Voss heeft blijkbaar een brede interesse.”

Ik blader verder. De volgende plaat is nog gekker. Twee mensen in een soort knoop die fysiek onmogelijk lijkt. “Auw,” zegt ze droogjes. “Dat kan niet lekker zijn.”

“Denk je?” Ik bekijk de tekening van dichterbij. De gezichten van de getekende figuurtjes staan anders wel op standje extase. "Misschien weten ze iets dat wij niet weten."

Ik blader verder. Sommige plaatjes zijn lachwekkend ingewikkeld, maar andere... andere zijn best interessant. Bij een plaatje van een vrouw die achteroverbuigt tot ze op handen en voeten staat blijf ik hangen. Het boek noemt deze houding de ‘Gespannen Brug’.

Aliya merkt dat ik stop met bladeren. Ze kijkt naar het plaatje, en dan naar mij. Haar ogen glinsteren.

"We moeten wachten," zeg ik zacht. Ik kijk even naar de zijdeur waar Voss doorheen verdween.

"We moeten de tijd doden," verbetert Aliya me. Ze leunt iets dichterbij. Ik ruik haar geur, warm en vertrouwd.

"We zouden…" Ik aarzel even, maar de grijns op haar gezicht geeft me moed. "We zouden een van de houdingen kunnen proberen. Om de tijd te doden."

Aliya bijt op haar lip. Ze kijkt van het boek naar de zijdeur, en dan naar de ruimte achter de grote stapel boekenkasten waar we nu staan. We zijn uit het zicht van de deur. "Puur academisch," fluistert ze.

"Natuurlijk," zeg ik. Mijn hart slaat een slag over. “We houden onze kleren aan. Gewoon kijken of het kan.”

Aliya pakt het boek uit mijn handen en staart naar de tekening. “Ik ben best lenig. Maar ik weet niet of dit lukt, hoor.” De vrouw staat achterovergebogen op handen en voeten, haar lijf in een strakke boog. De man staat tussen haar benen en tilt één van haar benen op over zijn schouder.

We kijken elkaar aan en schieten in de lach, maar we houden het zacht.

"Oké," zeg ik. “Ik wil je wel zien in deze houding.”

"Kom, hier op het kleed," zegt Aliya. Ze zet haar voeten stevig op een oosters tapijt. Ze buigt achterover, haar armen zo ver mogelijk over haar hoofd gebogen, leunt achterover, en laat zichzelf vallen. Haar handen vinden kort de grond, maar glijden door. Ze ploft met haar rug op de vloer. Ze lacht. “Oké, dit is best lastig. Help me eens?”

Als ze weer gaat staan, pak ik haar schouders om haar steun te geven terwijl ze opnieuw achterover leunt. Ik laat haar langzaam zakken en dit keer lukt het haar om de houding vast te houden. Haar lichaam staat strak gespannen. De stof van haar jurk spant strak over haar ribbenkast en tekent haar borsten scherp af.

“Nu moet jij tussen mijn benen gaan staan en mijn linkerbeen pakken,” instrueert ze. “En optillen.”

Ik ga staan en pak haar enkel. Het voelt absurd. Zodra ik haar been omhoog til, begint ze te wankelen. Ik grijp haar stevig vast om haar balans te bieden. Ze giechelt, maar blijft staan.

“Hoger,” sist ze. “Volgens het plaatje moet je mijn voet op je schouder leggen.”

Ik til hoger. Aliya lacht nerveus. “Wacht, ik verlies mijn-”

Ze hinkt op haar standbeen en verplaatst haar handen, maar de zwaartekracht wint. Met een zachte plof valt ze weer op het dikke tapijt. Haar jurk waait op en ik zie een flits van blote huid.

We schieten in de lach. Ik sla mijn hand voor mijn mond om het geluid te dempen, maar er is geen teken dat iemand ons hoort.

“Oké,” hijgt Aliya, terwijl ze overeind krabbelt en haar jurk rechttrekt. Haar wangen zijn rood van het lachen. “Die ‘Gespannen Brug’ is voor gevorderden. Of voor mensen met vier armen. Een andere misschien.”

Ze pakt het boek van de grond en bladert verder. Haar ogen glimmen van plezier. "Deze. De 'Gekantelde Lotus'. Of zoiets. Ik ga liggen."

Ze gaat op haar rug liggen op het tapijt, trekt haar knieën op en rolt dan door tot ze met haar gewicht op haar schouderbladen rust. Haar billen gaan de lucht in, haar benen zakken wijdbeens naar beneden langs haar oren tot haar knieën de grond raken.

Het effect is direct. Haar jurk, die normaal haar benen bedekt, valt nu door de zwaartekracht omlaag – of eigenlijk omhoog, richting haar buik. Hierdoor is haar hele onderlichaam zichtbaar. Ze draagt nog steeds geen onderkleding. De zachte rondingen van haar billen steken recht omhoog, met daartussen duidelijk zichtbaar haar kringspier en de lipjes van haar kutje.

Ik slik. Bij die aanblik schiet de lust direct door mijn lijf. Niks academisch meer aan.

"En?" vraagt ze, haar stem iets geknepen door de houding. "Wat moet jij doen?"

"Ehm." Ik kijk in het boek, maar mijn blik dwaalt direct weer terug naar haar. "Ik moet… over je heen gaan staan. Met mijn benen wijd."

Ik stap over haar heen. Mijn voeten staan naast haar hoofd. Als ik naar beneden kijk, heb ik een uitzicht dat ik in geen enkel museum zou vinden. Haar kutje bevindt zich recht onder me, volledig toegankelijk en opengespreid. Het is obsceen, brutaal, en ongelofelijk geil.

"Ik zou je nu van bovenaf moeten…" Ik maak het gebaar met mijn heupen.

Aliya kijkt tussen haar eigen benen door naar me op. Ze ziet hoe ik naar haar kruis staar. Ze ziet de bult in mijn broek. "Zou dat lekker zijn?" vraagt ze. Ze klinkt oprecht nieuwsgierig, maar er zit een hees randje aan haar stem.

"Het uitzicht is fantastisch," zeg ik. “Een heel… uniek perspectief.” Via de ring voel ik haar opwinding als een warme golf binnenkomen.

"Maar mijn nek gaat er wel aan," zegt Aliya. Ze laat zich terugrollen en gaat weer plat op haar rug liggen. Ze zucht diep en wrijft over haar nek. "Nog eentje. Iets makkelijkers. Iets waarbij ik je kan voelen."

Ik blader door het boek tot ik een standje vind dat aan haar beschrijving voldoet. Mijn oog valt op een standje dat het boek de ‘Luie Minnaar’ noemt. “Oké, dit lijkt wel wat. Hiervoor moet ik onderop.” Ik ga op mijn rug op het tapijt liggen, mijn benen languit.

Aliya kruipt naar me toe. “Wat moet ik doen?”

“Jij ligt plat op mij, op je buik, maar omgekeerd, met je hoofd bij mijn voeten,” instrueer ik haar. Ze slaat een been over me heen en gaat op mijn benen liggen. Haar voeten liggen naast mijn hoofd.

"Zo?" vraagt ze.

"Ja. Zo heb jij controle over de beweging."

Ze wiebelt een beetje met haar heupen. Ik voel haar warme gewicht op mijn bovenbenen en mijn kruis. Haar bekken rust precies op mijn stijve pik.

Het is inderdaad makkelijk. En comfortabel. Maar als ik eerlijk ben, mist het de urgentie van de andere standjes. Aliya’s lichaam rust op mijn bovenbenen, maar ze voelt ook ver weg. Maar zelfs door de lagen kleding heen – mijn broek, haar jurk – voel ik de hitte van haar lijf.

“Hmm… Ik weet niet of ik zo in je kan komen,” zeg ik. “Ik zou mijn pik heel ver omlaag moeten buigen. Ik weet niet of dat makkelijk gaat.”

Aliya draait haar hoofd om en kijkt me over haar schouder aan. “Het zou wel heel anders voelen, denk ik. Veel druk omhoog. Anders dan wanneer ik normaal bovenop je zit.”

We kijken elkaar even aan in stilte. Ik voel haar borsten tegen mijn benen drukken en zie de ronding van haar billen onder haar jurk.

“We zouden…” Ik leg mijn hand op haar bil. De stof van haar jurk is zacht. Ik knijp erin. “We zouden het even kunnen proberen. Heel even. Hoe het voelt.”

Aliya bijt op haar lip. Ze kijkt naar de deur waardoor Voss verdween. “Thomas, we zijn te gast in zijn huis. Dat kan echt niet.”

“Hij is weg,” fluister ik terug. “En hij zei zelf dat hij uren bezig kon zijn.”

“Het is zo fout,” zegt ze, maar ze duwt haar heupen steviger tegen me aan. Via de ring voel ik haar opwinding pulseren, een warme golf die zich mengt met die van mij. “Op de vloer van zijn studeerkamer…”

“Juist daarom,” zeg ik. Mijn stem is schor. “Puur academisch.”

Aliya geeft zich gewonnen. “Snel dan,” hijgt ze. Ze komt iets omhoog op haar knieën en trekt haar jurk omhoog tot aan haar middel. Haar billen zijn rond en bleek in het schemerlicht van de kamer. Mijn handen trillen als ik de veter van mijn broek losmaak. Ik duw de stof omlaag over mijn heupen. Mijn pik springt omhoog, hard en kloppend.

Aliya laat zich weer zakken. Ze zoekt met haar hand naar me, pakt mijn eikel vast en buigt mijn pik omlaag. Haar vingers zijn koel, maar als ze me naar haar ingang leidt, voel ik hoe nat ze is.

“Oh, god,” fluister ik. Ze duwt zich naar achteren. Ik kantel mijn heupen naar haar toe. Ik zoek haar ingang en glijd bij haar naar binnen. De hitte van haar kutje omsluit me strak. Door haar gebogen houding zie ik de welving van haar rug overgaan in haar billen. Het is vertrouwd en vreemd tegelijk.

“Fuck,” hijg ik. “Dat voelt goed.” We kreunen allebei van opluchting. Het gevoel van haar strakke wanden om me heen is overweldigend na al dat plagen en kijken.

"Stil, stil," sist Aliya, maar ze bijt op haar lip en sluit haar ogen. Ze begint te bewegen. Ze schuurt met haar lichaam over mijn benen terwijl ik diep in haar zit. Het is een luie, wrijvende beweging die waanzinnig lekker voelt. Mijn pik wordt verder omlaag gedrukt dan normaal, wat zorgt voor een intense, schurende wrijving.

“Je voelt zo hard in me,” zegt Aliya. “Lekker.”

"Draai je om," hijg ik na een minuut. "Ik wil je zien."

Ze knikt. Ze tilt haar heupen op, waardoor ik uit haar glijd met een zacht soppend geluid. Snel draait ze zich om en gaat op haar rug op mijn benen liggen.

Dit is beter. Nu kan ik haar gezicht zien, haar ogen die half dichtgevallen zijn van genot. Haar jurk ligt opgefrommeld rond haar middel, haar benen liggen wijd over de mijne heen. Ze pakt me weer vast en begeleidt me terug naar binnen.

In deze hoek kan ik minder diep, maar voor Aliya is het veel prettiger. Als ik mijn heupen omhoog stoot, druk ik mijn pik recht omhoog tegen haar gevoeligste plekje aan. Via de ring voel ik hoe ik van binnenuit druk zet op haar klitje. Aliya gooit haar hoofd achterover. Haar mond valt open in een stille schreeuw van genot.

Ik grijp haar heupen vast en begin een ritme te vinden. Niet te hard, want de vloer kraakt en we mogen geen geluid maken, maar stevig genoeg om ons allebei gek te maken.

"Lekker," fluistert ze. "Zo is het veel beter."

Ik kijk naar haar. Naar haar borsten die deinen in de jurk, haar wijd gespreide benen, mijn pik die in en uit haar natte kutje glijdt. Het uitzicht, de geur van oude boeken en seks, de angst om betrapt te worden… ik voel dat ik de controle ga verliezen.

"Ik moet komen," hijg ik. "Nu. Voordat hij terugkomt."

Aliya knikt wild. Haar haren plakken aan haar voorhoofd. "Doe het. Maar niet hier. Daar."
Ze wijst naar het zware eikenhouten bureau.

Ik help haar overeind. Mijn benen trillen, mijn pik staat strak tegen mijn buik. Zonder een woord te zeggen, duw ik de stapels papieren aan de kant. Een inktpot wankelt, maar blijft staan.

Aliya draait zich om en leunt met haar bovenlichaam over het blad. Ze kromt haar rug diep, steekt haar billen naar achteren en kijkt over haar schouder naar me. "Kom maar," zegt ze uitnodigend.

Ik ga achter haar staan. Ik pak haar heupen vast, trek haar tegen me aan en stoot in één keer diep bij haar naar binnen.

"Grote goden," kreun ik. De hoek is perfect. Ik kan haar helemaal vullen. Ik begin te stoten, hard en snel. Het hout van het bureau kraakt ritmisch mee. Aliya klampt zich vast aan de rand van de tafel, haar knokkels wit. Ik blijf haar snel en diep neuken, op jacht naar mijn orgasme. Mijn heupen slaan tegen haar billen, ik duw haar diep in het harde hout. Aliya kreunt zachtjes, slaat haar hand voor haar mond om het geluid te smoren.

Dan klinkt geluid uit de richting van de deur. Een klik van metaal op metaal, het knarsen van een scharnier.

Ik verstijf. Aliya houdt haar adem in. Voss? Hij zou een uur weg zijn - er is nog lang geen uur voorbij! Als hij dit ziet, zijn we dood.

De deur zwaait open.

Trefwoord(en): Bibliotheek, Experimenteren, Fantasy, Neuken, Stiekem, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!