Klik hier voor meer...
Donkere Modus
Datum: 28-03-2026 | Cijfer: 8.7 | Gelezen: 1941
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 48 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Broer, Dominantie, Examen, Gangbang, Hittegolf, Leer, Leerling, Lust, Macht, Moeder, Neuken, Nylon, Ontmaagd, Passie, Pijn, Pijpen, Pik, Plas, Politie, Porno, School, Slet, Straf, Strand, Studenten, Vader, Vakantie, Verlangen, Verlegen, Verleiden, Vernederen, Werk, Zomer, Zus,
Het Eindexamenfeest Deel 2
Ik maakte me met een bruusk gebaar los uit de warme greep van Eden. De euforie van enkele minuten geleden verdween als sneeuw voor de zon en maakte plaats voor een misselijkmakend gevoel in mijn maag. Eden keek me verbaasd en een beetje gekwetst aan, haar verliefde blik vertroebeld door mijn plotselinge afstandelijkheid, maar ik kon het niet helpen.

"Rianne," perste ik eruit tegen Tommie, terwijl ik over het lawaai van de muziek heen schreeuwde. "Waar is Rianne?!"

Tommie haalde zijn schouders op, zijn blik nog steeds een beetje wazig van het bier en de gezelligheid. "Geen idee, ouwe. Ze stond hier net nog... geloof ik?"

Zijn onverschilligheid werkte als een rode lap op een stier. Ik draaide me om en begon me een weg te banen door de zwetende, dansende massa. Mijn ogen schoten koortsachtig heen en weer. Ik zocht naar haar blauwe jurkje, naar haar specifieke manier van bewegen, maar de schuur was één grote kolkende brij van lichamen.

Ik zocht de donkere hoeken af, de nissen achter de grote bierfusten en zelfs de gang naar de zolder. Niets. Een verschrikkelijke gedachte schoot door mijn hoofd: wat als ze ons naar boven had zien gaan? Wat als ze de trap op was gekomen en ons had gehoord?

De paniek nam nu volledig de overhand. Ik stormde naar de grote openslaande deuren van de schuur en stapte de koele nachtlucht in. Het contrast met de hitte binnen was enorm. Buiten was het stil, afgezien van wat verre lachsalvo's van mensen die bij hun auto's stonden. Mijn ogen moesten wennen aan het donker. Toen zag ik het: een schim die langzaam richting de bosrand liep, aan de andere kant van het erf.

Mijn ademhaling was nog steeds gejaagd, maar het meisje dat ik voor Rianne aanzag, bleek bij nader inzien totaal niet op haar te lijken. De koude nachtlucht hielp me om weer wat helderder na te denken, al bleef de paniek als een zware steen in mijn maag liggen.

Terwijl ik over het erf liep, viel mijn oog op een tweede, kleinere hal die een stukje verderop stond. De deur stond op een kier en er kwam slechts een flauw, gelig schijnsel naar buiten. Met grote stappen liep ik erop af en stapte naar binnen. Hier was de muziek slechts een doffe dreun op de achtergrond; de sfeer was hier grimmiger, bedompt en zwaar van de hormonen.

Mijn ogen wenden langzaam aan het duister. In de hoeken van de hal, tussen gestapelde kratten en oude landbouwwerktuigen, zag ik schimmen bewegen.

Telkens wanneer ik een hoekje inspecteerde, stuitte ik op koppeltjes die in elkaar verstrengeld waren. Geïrriteerde blikken en binnensmonds gevloek vielen me ten deel. "Rot op, man!" snauwde een jongen wiens broek op zijn enkels hing terwijl hij een meisje tegen een muur drukte. Een ander stelletje, dat half verscholen lag achter een oude tractor, hield abrupt op met hun ritmische bewegingen en keek me woedend aan.

Mijn aanwezigheid werd hier duidelijk niet gewaardeerd, maar het kon me niets schelen. Ik moest Rianne vinden. Ik liep dieper de hal in, langs de schaduwen waar de liefde rauw en gehaast werd bedreven, hopend dat ik haar hier niet zou aantreffen, maar tegelijkertijd doodsbang dat ze ergens alleen en verdrietig zat... of erger.

De derde hal die ik opende, bleek een paardenstal te zijn. De geur van stro, leder en levende dieren sloeg me tegemoet. Terwijl ik de zware deur behoedzaam openduwde, werd ik aangestaard door een aantal paardenhoofden die nieuwsgierig over hun staldeuren keken, hun grote ogen glanzend in het weinige licht.

Ik hield mijn adem in en sloop naar binnen, mijn voetstappen gedempt door de dikke laag zaagsel op de grond. Halverwege een rij lege stallen hoorde ik een zacht geluid. Ik verstijfde. Het was geen paard; het was het geluid van stemmen. Ik sloop voetje voor voetje verder, mijn hart bonzend in mijn keel, tot ik bij een tussenwand kwam. Door de ijzeren tralies tussen de boxen door had ik een vrij zicht op wat zich in de volgende stal afspeelde.

Mijn bloed kookte toen ik zag wie daar stonden: Jonas en Rianne.

"Nee Jonas," hoorde ik Rianne zeggen, haar stem trillend en vol ongemak. "Ik zei toch... ik wil niet." Ze probeerde weg te draaien, maar de stal was klein en Jonas blokkeerde de uitgang met zijn massieve lichaam.

"Kom meiske," spon Jonas met een stem die slijmerig en dwingend klonk. "Ik ga je gelukkig maken. Je weet dat je dit wil."

Terwijl ik toekeek, zag ik hoe hij zijn armen om haar heen sloeg en haar tegen zich aan trok. Rianne verstijfde in zijn omhelzing, haar handen machteloos tegen zijn borst gedrukt terwijl ze haar gezicht probeerde af te wenden van zijn aandringen. De paniek die ik eerder voelde, sloeg onmiddellijk om in een razende, ijskoude woede.

De ijzige woede in mijn aderen veranderde op slag in een verlammende verbijstering. Ik stond als aan de grond genageld achter de tralies, mijn adem stokkend in mijn keel. Wat ik zag, strookte op geen enkele manier met de Rianne die ik dacht te kennen.

In plaats van hem weg te duwen, voelde ik hoe de weerstand uit haar lichaam wegvloeide. Ik zag haar schouders zakken en tot mijn totale ontzetting drukte ze zich juist steviger tegen hem aan. Ze zocht de warmte van zijn massieve lichaam op, haar handen die eerst nog afwerend op zijn borst rustten, gleden nu omhoog naar zijn nek.

Jonas liet er geen gras over groeien. Hij greep zijn kans en drukte zijn lippen met een bezitterige gretigheid op de hare. Ik verwachtte dat ze haar hoofd zou wegdraaien, dat ze zou protesteren, maar het tegendeel gebeurde. Rianne klemde zich aan hem vast en beantwoordde zijn kus met een rauwe, ongekende passie. Haar vingers woelden door zijn haar en ze trok hem dichter tegen zich aan, alsof ze alles om zich heen – inclusief mij – volledig vergeten was.

Het geluid van hun zware ademhaling en het smakken van hun lippen echode tussen de muren van de paardenstal. Een paard snoof luid en schraapte met zijn hoef over de vloer, maar zij merkten niets. De Rianne die ik daar zag, de manier waarop ze haar hoofd achterover gooide om hem meer toegang te geven, was een vreemde voor me. De jaloezie en het ongeloof vochten om voorrang in mijn borstkas; nog geen uur geleden lag ik met Eden in het hooi, en nu zag ik mijn andere 'anker' toegeven aan de man die ik het minst van allemaal gunde.

Ik hield mijn adem in en gleed als een schaduw de lege stal naast hen binnen. Ik kroop weg in een donker hoekje, diep in de schaduw van de houten tussenwand, maar precies zo dat ik door een spleet tussen de planken elk detail van hun samenzijn kon volgen. Mijn hart bonsde zo hard tegen mijn ribben dat ik bang was dat de paarden het zouden horen.

Jonas, aangemoedigd door haar vurige reactie, werd met de seconde brutaler. Zijn handen dwaalden niet langer onzeker over haar rug, maar zochten dwingend de zoom van haar blauwe jurkje. Terwijl hij haar bleef kussen, trok hij de stof langzaam maar zeker omhoog, totdat haar bleke dijen zichtbaar werden in het weinige licht.

Rianne protesteerde niet; ze leunde met haar rug tegen de ruwe stalmuur en spreidde haar benen een klein stukje om hem meer ruimte te geven. Ik zag zijn grote hand onder de stof verdwijnen en precies daar belanden waar ik het niet wilde zien: bij haar zijden slipje. Hij begon haar daar te strelen, eerst nog over de stof, maar al snel gleden zijn vingers eronder om direct contact te maken met haar huid.

Toen hoorde ik het: een diepe, rauwe kreun die uit de keel van Rianne kwam. Het was een geluid van puur genot, precies hetzelfde geluid dat ik die avond al vaker had gehoord, maar nu was het niet voor mij bedoeld. Ze boog haar rug hol en drukte haar bekken tegen zijn hand aan, terwijl haar ademhaling veranderde in korte, hete stootjes. Jonas grijnsde tegen haar lippen aan, wetend dat hij haar precies had waar hij haar wilde hebben, terwijl hij zijn bewegingen dwingender en ritmischer maakte.

Ik kromp ineen in de schaduw van mijn hoekje toen ik Jonas’ stem hoorde, die nu koud en bevelend klonk. Hij greep Rianne bij haar haren en trok haar hoofd dwingend naar beneden, richting de uitpuilende bult in zijn broek.

"Kom op, lekker sletje van me," gromde hij, zijn stem vol minachting en lust. "Ik wil dat je me pijpt. Nu."

Ik zag Rianne even aarzelen. Haar ogen flitsten onzeker heen en weer, maar de passie die Jonas zojuist in haar had aangewakkerd, leek sterker dan haar trots. Met trillende vingers begon ze zijn broek te openen. Terwijl het metaal van zijn rits knarste in de stille stal, kwam zijn lul tevoorschijn. Ik moest het hem nageven, zelfs vanuit mijn schuilplaats was te zien dat hij indrukwekkend was—zwaar, gezwollen en klaar voor actie.

Rianne boog zich voorover. Tot mijn verbijstering zag ik hoe ze haar neus vlak langs de schacht bewoog en zijn geur diep opsnoof, alsof ze zich wilde bedwelmen met zijn mannelijkheid. Toen, met een gebaar dat zo rauw en ordinair was dat het me een schok gaf, verzamelde ze een flinke klodder speeksel en spuugde die bovenop de glimmende eikel.

Zonder verder een seconde te wachten, sloot ze haar lippen om hem heen en nam hem diep in haar mond. Ik hoorde het natte, zuigende geluid terwijl ze ritmisch met haar hoofd begon te bewegen. Jonas liet zijn hoofd achterover in zijn nek vallen en steunde met zijn handen tegen de stalmuren, een triomfantelijke grijns op zijn gezicht terwijl hij toekeek hoe mijn 'onschuldige' Rianne hem met een hongerige overgave begon te bevredigen.

"Ja sletje," gromde Jonas, terwijl hij zijn handen stevig in haar blonde haren begroef en haar hoofd nog dwingender naar voren duwde. "Je doet het precies zoals ik het graag heb, maar je kunt vast nog dieper. Laat zien wat je waard bent."

Rianne gaf geen enkel weerwoord. Integendeel, ze leek zijn grove taal als brandstof te gebruiken. Ik zag hoe ze haar ogen dichtkneep en haar keel opende, vastberaden om hem te behagen. Ze nam hem zo diep mogelijk naar binnen, millimeter voor millimeter, totdat zijn eikel haar strot raakte.

Jonas begon zijn heupen ritmisch naar voren te stoten, waarbij hij zijn lul met korte, harde rukken tegen haar strot aan neukte. Elke keer dat hij diep naar binnen drong, hoorde ik het natte, bijna verstikkende geluid van haar keel die zich wanhopig om hem heen klemde. Rianne hield zijn bovenbenen stevig vast voor steun, haar nagels in zijn spijkerbroek gegraven, terwijl ze zich volledig overgaf aan zijn dwingende ritme.

Het was een schokkend gezicht; de Rianne die altijd zo gereserveerd was, liet zich hier door Jonas behandelen als een gebruiksvoorwerp, en ze leek er nog van te genieten ook. Haar wangen waren rood aangelopen en door de tralies zag ik de tranen in haar ooghoeken staan door de diepte van zijn stoten, maar ze liet niet los. Jonas genoot zichtbaar van zijn macht; hij trok haar hoofd telkens weer hard terug om haar vervolgens nog dieper op zijn lul te spiesen.

"Lekker hè, Rianne?" hoorde ik hem hijgen. "Zeg het maar... wie is je meester?"

Ze kon niet praten met haar mond vol, maar ze antwoordde door nog harder te zuigen en haar bekken ritmisch mee te bewegen, terwijl ze hem met een bijna smekende blik aankeek. De rauwe intensiteit in die paardenstal was misselijkmakend en opwindend tegelijk, een sfeer die totaal verschilde van de romantische zindering die ik zojuist met Eden had gedeeld.

Jonas was nog niet klaar met zijn machtsspel. Met een brute beweging greep hij haar weer stevig bij haar haren en trok haar met een ruk overeind, weg van zijn kruis. Rianne wankelde even op haar benen, haar lippen nog glanzend van zijn vocht, maar hij gaf haar geen tijd om op adem te komen.

Voordat ze iets kon zeggen, greep hij de zoom van haar blauwe jurkje vast en trok het met een explosieve beweging over haar hoofd. Rianne stond daar plotseling midden in de stal, trillend in het koude schijnsel van de stallampen. Ze droeg geen bh; haar borsten waren ontbloot en haar tepels stonden strak van de kou en de opwinding.

Ze stond daar alleen nog in haar zwarte, kanten stringetje, maar Jonas was genadeloos. Hij boog zich voorover, greep de smalle bandjes bij haar heupen vast en zette kracht. Met het geluid van scheurend textiel rukte hij het broekje in één keer kapot. In plaats van het op de grond te gooien, propte hij het kapotte kant demonstratief in zijn broekzak, als een trofee die hij zojuist had veroverd.

Rianne stond nu volledig naakt voor hem, op haar hoge hakken in het stro, terwijl de paarden in de boxen onrustig snoven bij het geweld van de actie. Ze sloeg haar armen niet beschermend over haar borsten; ze bleef daar staan, haar ademhaling zwaar en onregelmatig, terwijl ze Jonas met een blik van totale overgave aankeek. De vernedering van het kapotgetrokken slipje leek haar alleen maar verder aan te wakkeren.

Jonas bekeek haar van top tot teen, zijn blik rustend op haar vochtige schaamlippen die nu onbeschermd in het licht stonden. "Kijk je nu eens staan, hoer," snoefde hij, terwijl hij zijn hand weer naar zijn lul bracht die onverminderd hard tegen zijn buik aan stond.

Jonas liet zijn ogen over haar naakte lichaam dwalen en greep toen met beide handen haar borsten vast. Hij kneedde ze ruw, waarbij het vlees tussen zijn vingers uitpuilde. "Lekkere moederjoekels heb je, Rianne," gromde hij met een stem die dik was van lust. "Ik zou ze wel op willen eten."

Hij boog zich voorover en nam een van haar tepels volledig in zijn mond, om er vervolgens hard aan te zuigen. Rianne gooide haar hoofd achterover, maar de lust in haar ogen veranderde plotseling in pure schok toen Jonas zijn tanden diep in de gevoelige huid zette. Een scherpe, rauwe schreeuw van pijn sneed door de stilte van de stal en deed de paarden onrustig trappelen in hun boxen.

Jonas trok zijn hoofd terug en keek met een gemene grijns naar de rode afdruk van zijn gebit op haar borst, zag ik daar nu een drupje bloed glinsteren?. Als een soort wrange troost greep hij haar gezicht vast en snoerde hij haar mond met een harde, dwingende kus. Terwijl hij haar tong bijna opat, duwde hij haar met haar rug tegen de ruwe, houten stalwand.

Hij pakte haar polsen beet en drukte haar handen boven haar hoofd tegen de wand aan, waardoor ze volledig weerloos was en haar borsten nog verder vooruit werden gedrukt. Rianne trilde over haar hele lichaam, een mix van pijn, angst en de perverse opwinding die Jonas bij haar leek los te maken. Ze hing daar, vastgepind tegen het hout, terwijl hij zich met zijn volle gewicht tegen haar aan drukte en zijn knie tussen haar naakte benen dreef om haar nog verder te openen.

Jonas liet haar polsen niet los, maar klemde ze met één massieve hand boven haar hoofd vast tegen de houten wand. Met zijn vrije hand greep hij zijn stijve lul vast, die donkerrood en glanzend van haar speeksel tegen zijn buik aan sloeg. Zonder enige vorm van tederheid zette hij de eikel tegen haar onbeschermde, natte gaatje en zette zijn volle gewicht ertegenaan.

In één krachtige ruk drukte hij hem erin. Rianne slaakte een verstikte kreet die half in de stalmuur smoorde, haar ogen wijd open van de plotselinge vulling. Jonas wachtte niet tot ze gewend was aan zijn omvang; hij begon haar direct te neuken met korte, brute stoten die haar lichaam telkens weer hard tegen het hout aan smeten.

De stal was gevuld met het rauwe geluid van vlees op vlees en het ritmische gekraak van de stalwand. Riannes borsten schudden wild bij elke inzet van zijn heupen. Ze begon te kreunen, een geluid dat het midden hield tussen pijn en een diepe, bijna beschamende overgave. Haar benen trilden in haar hoge hakken terwijl ze probeerde grip te vinden in het losse stro op de vloer, maar Jonas hield haar onverbiddelijk op haar plek.

Hij neukte haar met een bezetenheid die ik nog nooit bij hem had gezien, alsof hij elk stukje van haar wilde claimen. "Ja, sletje," hijgde hij in haar nek terwijl hij haar haren weer strak trok. "Dit is wat je wilde, hè? Diep van achteren door een echte kerel." Rianne kon alleen maar wanhopig knikken, haar nagels krasten nutteloos over het ruwe hout terwijl ze zijn brute ritme probeerde te volgen.

Mijn bloed bevroor in mijn aderen. Terwijl ik dacht dat de situatie niet erger kon worden, bewees Jonas dat zijn verdorvenheid geen grenzen kende. Hij stopte niet eens met zijn ritmische, brute stoten tegen de stalwand; hij bleef haar gewoon neuken terwijl hij zijn hoofd over zijn schouder draaide naar de duistere achterkant van de stallen.

"Kom maar jongens, ik heb haar zover!" brulde hij, zijn stem galmend tussen de paardenboxen.

Uit de schaduwen van een verre uithoek kwamen twee gedaantes aangelopen. Mijn maag draaide zich om toen ik die trouwe vazal van Jonas herkende, met direct daarachter Ben Harmsen. Ze liepen met een hongerige, vuile grijns op hun gezichten naar de stal waar Jonas Rianne tegen de wand gespijkerd hield.

Ik zag Riannes ogen groot worden van pure doodsangst. De passie die ze zojuist nog toonde, verdween op slag en maakte plaats voor een lijkbleke kleur. Ze probeerde zich los te trekken uit Jonas' greep, maar hij hield haar polsen met een ijzeren greep vast.

"Jonas... nee... wat doe je?" bracht ze er met een hese, trillende stem uit.

Jonas lachte alleen maar, een rauw en gevoelloos geluid, terwijl hij haar nog een keer hard van achteren nam. Hij keek zijn vrienden aan die inmiddels bij de deuropening van de stal stonden. "Jullie wilden toch ook een graantje meepikken?" zei hij met een ijzingwekkende kalmte, terwijl hij nonchalant doorging met neuken alsof ze een stuk vuil was dat hij met zijn maten deelde.

De vazal begon al aan zijn riem te trekken en Ben Harmsen likte zijn lippen af terwijl zijn ogen over Riannes naakte, trillende lichaam gleden. Rianne keek wild om zich heen, haar ademhaling veranderde in paniekerig snakken naar lucht, niet wetend dat ik slechts op een paar meter afstand in het donker zat toe te kijken.

Ik zat daar als verlamd in de schaduw, mijn eigen ademhaling een schor en verraderlijk geluid in de nauwe stal. Mijn hoofd tolde van de tegenstrijdige emoties. Waarom? Waarom had Rianne zich in eerste instantie met zoveel passie door die schoft laten nemen? Die overgave, die kreuntjes van genot... het voelde als een dolksteek in mijn rug die nog pijnlijker was dan de fysieke dreiging die nu voor me stond.

Ik keek naar mijn eigen handen; ze trilden. Ik wist dat ik tegen deze overmacht — drie fysiek sterke, door testosteron en bier gedreven kerels — geen schijn van kans zou maken als ik er nu simpelweg op af zou stormen. Ik zou binnen dertig seconden tegen de grond worden geslagen terwijl zij hun gang gingen.

Ondertussen voltrok de nachtmerrie zich voor mijn ogen. De vazal en Ben Harmsen hadden geen seconde verloren. Met koortsachtige bewegingen trokken ze hun kleren uit, de stof van hun spijkerbroeken schurend over de stalvloer. In no time stonden ze daar, naakt en schaamteloos, hun stevige pikken al volledig in het gelid, wijzend naar de doodsbange Rianne.

"Wie eerst?" grijnsde de vazal, terwijl hij zijn enorme lul traag begon te masseren. Ben Harmsen zei niets, maar zijn ogen stonden glazig en gevaarlijk terwijl hij naar Riannes borsten staarde. Jonas lachte, trok zich met een luid, nat geluid uit haar terug en draaide haar ruw om, zodat ze nu met haar rug naar de muur en met haar gezicht naar de drie mannen stond.

Rianne kromp ineen, haar naakte huid glanzend van het zweet en de tranen die nu ongeremd over haar wangen stroomden. Ze keek van de ene stijve lul naar de andere, gevangen tussen de houten wand en de beestachtige lust van de groep.

Mijn adem stokte in mijn keel. Terwijl ik me klaarmaakte om als een bezetene te interveniëren, zag ik Riannes gezichtsuitdrukking opnieuw transformeren. De paniek en de tranen die er net nog waren, leken weg te ebben als eb bij een stormachtig getij.

Haar ogen sperden zich niet langer open van angst, maar dwaalden met een koortsachtige, bijna hongerige glans over de drie stijve pikken die voor haar neus in het gelid stonden. Ik zag hoe ze langzaam haar bovenlip omhoog trok — diezelfde lipflip die ik bij Eden had gezien — en met haar tong haar lippen tergend langzaam nat maakte. Er verscheen een geile, uitdagende blik in haar ogen die me tot in mijn diepste vezels deed rillen van ongeloof.

Zou het dan toch? Wilde ze dit echt? De schokkende gedachte dat ze niet het slachtoffer was, maar dat dit een perverse fantasie was waar zij nu volledig in opging, sloeg in als een bom. Ze leunde niet langer angstig tegen de stalwand, maar boog haar rug juist weer hol, waardoor haar borsten met de rode tandafdrukken van Jonas parmantig naar voren staken.

"Zo is het wel genoeg met dat kijken, toch?" hoorde ik haar hees fluisteren, haar stem nu weer laag en vol van die onverwachte passie. Ze strekte haar hand uit naar de vazal van Jonas, die het dichtstbij stond, en liet haar vingertoppen lichtjes over de eikel van zijn lul glijden. De drie mannen wisselden een triomfantelijke blik uit; ze hadden haar precies waar ze haar hebben wilden, maar Rianne scheen op dit moment degene te zijn die de regie over haar eigen overgave terugnam.

Ik keek met open mond toe hoe Rianne zich volledig in de situatie wierp. De aarzeling was nu definitief verdwenen. Ze liet zich op haar knieën in het stro zakken en pakte als eerste de lul van de vazal vast. Ze nam hem in haar mond, zo goed en zo kwaad als ze kon en begon met een driftige, bijna bezeten snelheid te pijpen. Het geluid van haar zuigende lippen echode door de stal, vermengd met het genietende gekreun van de jongen.

Toen was Ben Harmsen aan de beurt. Rianne omvatte zijn pik met haar hand en gleed er met haar lippen overheen. "Oh jongens," hoorde ik Ben kreunen, zijn ogen wegdraaiend in zijn hoofd. "Dit is nog eens een lekker examencadeautje... Rianne, heerlijk hoe je pijpt."

Jonas stond erbij te kijken als een trotse regisseur van zijn eigen perverse toneelstuk. Hij aaide haar over haar hoofd terwijl ze Bens lul diep in haar keel nam. "Zie je wel," lachte hij rauw naar zijn maten. "Ik zei toch dat ze een natuurtalent was. Ze kan er geen genoeg van krijgen."

Rianne keek tussen de bedrijven door even op, haar ogen glanzend van een vreemde, koortsachtige extase. De rode plekken op haar borsten en de tranen die net nog over haar wangen rolden, leken vergeten; ze was nu het middelpunt van hun aandacht en ze zoog aan hun lullen alsof haar leven ervan afhing. Ik zat daar in mijn hoekje, verlamd door een mengeling van afschuw en een ongemakkelijke opwinding, niet wetend of ik nu moest ingrijpen of dat de Rianne die ik kende definitief verloren was aan deze stal.

Jonas greep haar opnieuw bij haar haren, zijn vingers hard in haar blonde lokken geklemd, en trok haar hoofd achterover zodat ze hem recht in zijn triomfantelijke ogen moest kijken. "Mijn lekkere pijpsletje," sneerde hij, terwijl hij het zweet van zijn voorhoofd wiste. "Ik zie dat je er nu echt zin in begint te krijgen."

Zonder haar de kans te geven om te antwoorden, sleurde hij haar naar een eenzame strobaal die midden in de stal lag. Hij gooide haar eroverheen met haar gezicht in het droge stro, waardoor haar billen hoog en onbeschermd de lucht in staken. Rianne verzette zich niet; ze klemde haar handen vast aan het stro en stootte haar bekken zelfs een beetje achteruit, smachtend naar de volgende vulling.

Jonas nam positie in en ramde zijn lul weer naar binnen. Het geluid van zijn heupen die tegen haar billen beukten, klonk als zweepslagen in de stille stal. Rianne kermde het uit, haar stem een mix van genot en de brute kracht die ze moest incasseren. Hij neukte haar genadeloos hard, zijn handen haar heupen blauw knijpend, totdat hij na een laatste, diepe stoot even bleef staan om op adem te komen.

Hij trok zich met een luid, nat geluid uit haar terug en keek met een spottende blik naar zijn twee maten, die ongeduldig stonden te kijken met hun stijve pikken in hun hand. Jonas gaf Rianne een harde klap op haar achterwerk, die nagalmde door de stal.

"Zo," hijgde hij, terwijl hij een straaltje speeksel van zijn lul afveegde. "Ik heb de weg vrijgemaakt. Wie is de volgende die haar eens goed wil poken?"

De vazal en Ben Harmsen deden tegelijkertijd een stap naar voren, hun ogen gericht op de roodgekleurde, vochtige ingang van Rianne, die daar trillend en wijdbeens over de strobaal lag te wachten op wat er komen ging.

"Niet allemaal tegelijk," zei Jonas met een gemene grijns, terwijl hij de andere twee met een gebiedend gebaar op afstand hield. "Dat komt misschien later wel. Laten we het netjes houden voor ons examencadeautje." Hij keek naar Ben Harmsen, die als een hongerige wolf stond te
trappelen. "Ben, jij krijgt de eer om haar als volgende te neuken. Maak er wat moois van."

Ben liet zich dat geen twee keer zeggen. Hij stapte naar voren en nam de plek van Jonas in achter de strobaal. Rianne lag daar nog steeds voorovergebogen, haar ademhaling zwaar en schokkerig, terwijl ze haar billen bijna smekend naar achteren drukte. Ben greep haar stevig bij haar taille en zonder enige inleiding ramde hij zijn lul bij haar naar binnen.
Rianne slaakte een rauwe kreet die in het stro smoorde. Ben was nog minder voorzichtig dan Jonas; hij neukte haar met een houterig, lomp ritme dat haar hele lichaam over de strobaal deed schudden. Ik zag haar nagels diep in de samengeperste halmen graven terwijl ze zijn brute stoten incasseerde.

Jonas en de vazal stonden erbij en keken ernaar alsof het een sportwedstrijd was. Jonas stak nonchalant een sigaret op, de vlam van zijn aansteker lichtte zijn triomfantelijke gezicht even op in het duister. "Kijk haar eens gaan," lachte hij, terwijl hij een wolk rook uitblies. "Ze is er voor gemaakt, die meid van je, John."

Die opmerking sneed door me heen. Hij wist het niet zeker, maar hij gokte erop dat ik ergens was, of hij genoot er gewoon van om de gedachte aan mij te besmeuren terwijl hij mijn Rianne door zijn maten liet gebruiken. Rianne leek echter in een andere wereld; telkens als Ben diep naar binnen stootte, gaf ze een hese, dierlijke kreun, haar hoofd wiegend van links naar rechts in een roes van schaamte en ongekende geilheid.

Toen was de beurt aan de vazal, die Thijs bleek te heten. Nu pas werd duidelijk waarom Jonas hem erbij wilde hebben. Het was me eerder niet opgevallen maar hij had verreweg de grootste lul van het stel; een enorme, donkere joekel die bijna onwerkelijk groot leek in vergelijking met die van de anderen.

Thijs stapte met een roofzuchtige blik op de strobaal af waar Rianne nog steeds trillend overheen lag. Hij spuugde een keer flink in zijn hand, smeerde zijn enorme schacht in en zette de eikel tegen haar roodgekleurde, gezwollen opening. Zonder enige waarschuwing gaf hij een brute, krachtige stoot en ramde hij hem in één keer tot aan het gevest naar binnen. Jonas maakte foto’s met zijn mobiel.

Rianne schreeuwde het uit van de pijn. Haar hele lichaam trok krom en ze probeerde naar voren te vluchten, weg van die enorme vulling die haar letterlijk uit elkaar leek te drijven. Maar Thijs liet haar niet gaan. Hij greep haar met zijn linkerhand stevig bij haar nek en gaf haar met zijn rechterhand een vette klap op haar bil die als een zweepslag door de stal galmde.

"Dit wilde je toch, hoer?" beet hij haar toe, zijn stem laag en dreigend. "Niet janken nu. Ik ga je helemaal kapot neuken."

Hij begon te stoten met een geweld dat ik nog nooit had gezien. Elke keer dat zijn heupen tegen haar billen klapten, hoorde ik Rianne snakken naar adem. Ze was niet langer de gepassioneerde vrouw van daarnet; ze was nu een prooi die volledig werd overmeesterd door de brute omvang van Thijs. Jonas en Ben keken ademloos toe, genietend van de manier waarop Thijs haar letterlijk bezat, terwijl de paarden in de stal onrustig begonnen te hinniken door het geweld in de lucht.

Jonas keek met een kille, voldane blik naar het schouwspel en gaf toen een kort knikje aan Ben. Hij hoefde niets te zeggen; de onderlinge verstandhouding tussen deze honden was stuitend. Terwijl Thijs onverstoorbaar doorging met zijn brute stoten van achteren, liep Ben met een vuile grijns om de strobaal heen.

Rianne lag met haar gezicht in het stro naar adem te happen, haar borstkas schokkend door het geweld van Thijs. Precies op het moment dat ze haar mond opensperde om een wanhopige teug lucht te nemen, greep Ben haar bij haar kin en drukte zijn lul tussen haar lippen. De schok in haar ogen was totaal, maar hij gaf haar geen seconde de tijd om te herstellen. Met een krachtige beweging stootte hij hem er in één keer in, tot diep in haar keel.

Het geluid dat uit Rianne kwam was hartverscheurend; een verstikt, gorgelend gekreun terwijl ze nu van beide kanten werd gespietst. Ben begon haar keel ritmisch te neuken, zijn bewegingen afgestemd op de beukende stoten van Thijs aan de andere kant. Ze zat letterlijk gevangen tussen twee vuren, haar lichaam een speelbal van hun lust.

Jonas stond erbij als een trotse toeschouwer, leunend tegen een staldeur terwijl hij weer aan zijn sigaret trok. "Man, dit is genieten," hoorde ik hem boven het lawaai van de rammelende stallen uit zeggen. Zijn stem klonk bizar kalm en tevreden. "Het lijkt wel een pornofilm, die meid kan werkelijk alles aan. Heb ik jullie teveel beloofd?"

Ik zat daar in het donker, mijn nagels diep in de houten planken van mijn schuilplaats gegraven. De aanblik van Rianne, die daar machteloos over de strobaal lag terwijl ze aan twee kanten tegelijk werd afgebeuld, was weerzinwekkend. Haar ogen rolden weg in haar hoofd, een teken dat ze de realiteit aan het verliezen was in deze brute overmacht.

De drie mannen trokken zich terug, alsof ze zojuist een zware dagtaak hadden volbracht. Ze lieten Rianne als een zielig hoopje achter, languit over de strobaal. Ze lag daar volledig naakt, trillend en rood gevlekt, terwijl de vloeistoffen langs haar dijen liepen en haar blonde haren vol zaten met stro en stof. Ze bewoog nauwelijks; alleen het schokken van haar schouders verried dat ze nog bij bewustzijn was.

Jonas haalde zijn pakje sigaretten tevoorschijn en deelde ze uit aan Thijs en Ben, die daar schaamteloos in hun blote bast stonden uit te hijgen. Het rode schijnsel van de aanstekers wierp grillige schaduwen op de stalmuren.

"Man, dit is echt wel een lekker wijf," zei Thijs, terwijl hij een diepe haal nam en de rook genietend uitblies. Hij keek met een mengeling van minachting en bewondering naar Riannes roerloze lichaam. "Er zijn maar weinig mokkels die mijn lul aan kunnen, maar zij is kampioen daarin. Ze gaf geen krimp toen ik hem erin ramde."

Ben knikte instemmend, terwijl hij het zweet van zijn voorhoofd veegde. "Echt wel. En hoe ze haar keeltje lekker laat neuken... ik ben nog nooit zo diep geweest bij mijn neukertjes. Ze opende zich gewoon helemaal."

Jonas grijnsde breed, zijn ogen glanzend van een ziekelijke trots. "Ik zei het jullie toch? Ze ziet er misschien braaf uit, maar onder dat blauwe jurkje zit een slet die nergens 'nee' tegen zegt als je haar maar hard genoeg aanpakt."

Ze stonden daar te lachen en te pochen over hun 'overwinning', terwijl Rianne op de achtergrond zachtjes begon te snikken—een hartverscheurend geluid dat volledig werd genegeerd door de drie mannen. Ik voelde de adrenaline door mijn keel gieren. De vernedering was compleet, de maskers waren afgevallen, en ik zat nog steeds in die verdomde schaduw.

De woorden van Jonas sloegen in als een ijskoude bliksemstraal. "Dat is wat anders dan je broertje neuken, toch?" De sfeer in de stal veranderde op slag van brute lust naar iets veel duisterder: een gerichte, psychologische vernedering. Jonas wist dus alles, of dacht het ten minste te weten, en hij gebruikte dat geheim om haar laatste restje waardigheid te verpulveren.

Ik zag Riannes hele lichaam verstijven bij die laatste woorden. De koortsachtige blik van overgave in haar ogen maakte plaats voor een rauwe, diepe angst. Ze keek verschrikt op, haar lippen trillend, terwijl ze probeerde haar naakte lichaam iets meer te bedekken op die strobaal. De wetenschap dat Jonas haar niet alleen lichamelijk gebruikte, maar haar ook mentaal volledig in de tang had, was afgrijselijk.

"Kom jongens," zei Jonas met een ijzige grijns terwijl hij zijn sigaret met zijn laars in het stro uitdrukte, een gevaarlijk gebaar in een stal vol brandbaar materiaal. "We gaan naar de finale. We laten haar niet zomaar gaan voordat we haar allemaal tegelijk hebben laten zien wie de baas is."

Thijs en Ben gooiden hun peuken ook weg en gingen weer om de strobaal staan. Hun pikken, die door het gepraat over hun daden alleen maar harder leken te zijn geworden, glommen in het zwakke licht. De "finale" hing als een verstikkende deken in de stal. Ze waren van plan haar volledig te breken.

Rianne wilde wegkruipen, maar Jonas greep haar bij haar enkels en trok haar weer naar de rand van de baal. "Nergens heen, kutje," beet hij haar toe. "We zijn pas klaar als ik zeg dat we klaar zijn."

De stal was vervuld van een verstikkende spanning terwijl de finale vorm kreeg. Jonas ging met een triomfantelijke grijns op zijn rug op de strobaal liggen, de ruwe halmen prikkend in zijn blote rug, maar hij merkte het niet eens. Hij was de regisseur van deze brute choreografie.

Thijs en Ben pakten Rianne bij haar oksels en haar middel vast. Ze tilden haar naakte, trillende lichaam op als een offerblok en positioneerden haar, boven de liggende Jonas. Ze trokken haar billen uit elkaar. Ik zag Jonas zijn hand naar zijn lul brengen en die met een overdaad aan speeksel glibberig maken, zijn ogen strak gericht op het doelwit.

Met een dwingend gebaar gaven de twee vazallen toe aan de zwaartekracht. Ze drukten haar langzaam maar onverbiddelijk naar beneden. Jonas stuurde zijn harde schacht met precisie naar haar sterretje. Door het volle gewicht van haar lichaam werd ze met haar anus op hem gespietst toen ze haar plotseling loslieten. Rianne slaakte een scherpe, ijzingwekkende schreeuw die door de hele stal galmde en de paarden tegen de deuren liet trappen.

Haar hele lichaam verkrampte, maar ze wist dat verzet zinloos was. Ik zag haar haar ogen dichtknijpen en haar kaken op elkaar klemmen, terwijl ze probeerde diep adem te halen om de spieren daar beneden te ontspannen en de enorme vulling te accepteren. Jonas begon met korte, voorzichtige stoten omhoog te neuken, genietend van de nauwe greep van haar darmwand.

Maar de vernedering was nog niet compleet. Terwijl Jonas haar van onderen claimde, stapte Thijs naar voren. Hij positioneerde zich vlak voor haar gezicht en greep haar heupen vast. Zonder aarzelen zette hij zijn enorme lul voor haar kut en stak hem er in één krachtige beweging in. Rianne was nu aan beide kanten volledig gevuld, een menselijke sandwich van vlees en lust, gevangen tussen de beukende bewegingen van Jonas onder haar en de rukkende stoten van Thijs voor haar.

Het was een gezicht dat mijn verstand bijna deed knappen. Ik hoorde de camera van Bens telefoon weer klikken. Rianne was nu een levende pop geworden, een prooi die aan alle kanten tegelijk werd bezeten. Alsof de dubbele penetratie door Jonas en Thijs nog niet genoeg was, greep Ben Harmsen haar hardhandig bij haar blonde haren en trok haar hoofd met een ruk achterover.

Ze kon geen weerstand meer bieden. Haar mond viel open, een mengeling van uitputting en verstikking, en Ben aarzelde geen seconde. Hij drukte zijn lul tussen haar lippen en begon haar keel te neuken, precies op de maat van de muziek die dof en dreunend vanuit de grote schuur naar binnen sijpelde.

Het was bizar en luguber tegelijk: op de beat van een rustig nummer, een ballad die waarschijnlijk bedoeld was voor verliefde stelletjes op de dansvloer, werd Rianne in al haar gaatjes tegelijk genomen.

Rianne zat volledig overgeleverd. Ze kon niet weg, ze kon niet schreeuwen, ze kon alleen maar de brute krachten van de drie mannen incasseren. Haar lichaam schokte op het ritme van hun gezamenlijke bewegingen, haar ogen rolden weg in haar hoofd terwijl ze de controle over de werkelijkheid volledig verloor. De geur van zweet, stro en sperma hing zwaar in de stal, vermengd met de verre klanken van het feest dat nu een andere wereld leek.

Jonas keek lachend omhoog naar zijn maten, zijn gezicht rood aangelopen van de inspanning. "Kijk ons eens gaan jongens!" gromde hij tussen zijn tanden door. "Dit is het beste feestje van het jaar!"

Het was een gezicht uit een koortsmerrie. De Rianne die ik dacht te kennen, lag daar nu als een willoos object, volledig overgeleverd aan de drie beesten die haar op de maat van de muziek afbeulden. De ritmische klappen van vlees op vlees en het gorgelende geluid van haar ademhaling onder de stoten van Ben waren bijna niet te verdragen.

"Hij gaat!" riep Thijs hees, terwijl hij zijn tempo verhoogde en zijn enorme lul diep in haar kut ramde. "Ik hou het niet meer!"

De spanning in de stal steeg naar een onhoudbaar kookpunt. Jonas, die onder haar lag, greep haar billen zo hard vast dat zijn knokkels wit uitsloegen. "Nu jongens!" brulde hij. "Geef het haar allemaal tegelijk!"

Het was alsof er een bom ontplofte. De drie mannen bereikten tegelijkertijd hun climax.

Toen de laatste schokken door hun lichamen trokken, lieten ze haar los. Rianne stortte als een gebroken pop in elkaar op de strobaal. Ze was aan alle kanten besmeurd; het zaad liep uit haar mond en langs haar dijen, vermengd met het zweet en het stro van de stal. De drie mannen stonden hijgend op, hun gezichten vertrokken in een voldane, maar vernederende grijns.

Jonas veegde zijn lul af aan een pluk stro en keek neer op het hoopje ellende dat Rianne nu was. "Zo," zei hij koud. "Dat was de finale. Ik denk dat je nu wel weet wat je plaats is, sletje."

De drie mannen trokken hun kleren weer aan met een stuitende onverschilligheid. Er werd niet meer gesproken; alleen het geluid van ritsen en het stampen van laarzen op de stalvloer was te horen. Zonder haar nog één blik waardig te gunnen, liepen ze de stal uit, Jonas voorop, gevolgd door zijn vazallen. Hun gelach stierf langzaam weg in de richting van het feestgedruis, alsof er zojuist niets bijzonders was gebeurd.

De stilte die achterbleef was loodzwaar, alleen onderbroken door het nerveuze gesnuif van een paard en het hartverscheurende, schokkerige gesnik van Rianne.

Ik kwam voorzichtig uit mijn schuilplaats. Mijn benen voelden aan als lood en mijn hart kriebelde van een mengeling van schuldgevoel, afschuw en medelijden. Ik liep naar de strobaal waar ze lag, een hoopje mens dat volledig was uitgeput en besmeurd.

Ik ging naast haar zitten in het stro en nam haar hoofd heel voorzichtig in mijn handen op mijn schoot. Ze beefde over haar hele lichaam. Terwijl ik haar haren uit haar gezicht streek, keek ze me aan. Haar ogen waren rood en dof, de geile glans van eerder was volledig gedoofd en had plaatsgemaakt voor een diepe, breekbare leegte.

Ik zei niets. Er waren geen woorden die dit konden lijmen. Ik boog me voorover en gaf haar zachte, troostende kusjes op haar voorhoofd, haar betraande wangen en haar gezwollen lippen. De geur van de drie mannen hing nog om haar heen, maar ik negeerde het. We bleven daar minutenlang zo zitten, alleen maar naar elkaar kijkend. In die blik lag alles besloten: de schaamte, het gedeelde geheim en de bittere realiteit van wat deze nacht met ons had gedaan.

Zonder een woord te zeggen, reikte Rianne met trillende vingers naar haar blauwe jurkje. De stof was gekreukt en er zaten vlekken op, maar ze trok het met mechanische bewegingen over haar hoofd. Haar gezicht bleef een onleesbaar masker van bleke verslagenheid. Ik hielp haar overeind, mijn hand stevig op haar rug, en samen liepen we de kille stal uit, terug naar de hitte en het lawaai van de grote schuur.

Zodra we de kring van onze vrienden binnenstapten, verstomde het gelach even. "Hé, daar zijn ze weer!" riep Tommie enthousiast, maar zijn stem stierf weg toen hij de uitdrukking op Riannes gezicht zag. De meiden, die eerst nog wat giechelig waren, vielen onmiddellijk stil.
Het was overduidelijk dat het helemaal mis was. Rianne staarde recht voor zich uit, haar ogen dof en haar lippen stijf op elkaar geklemd.

Eva wilde haar iets vragen, maar Rianne gaf geen enkele krimp, alsof ze zich in een glazen kooi bevond waar geen geluid doorheen kwam.

Ik pakte twee pilsjes van de tafel en gaf er één aan haar. Ze nam het dankbaar aan met beide handen, haar vingers om het koude glas geklemd. In plaats van te drinken, nam ze een grote slok, hield het bier even in haar mond en begon krachtig te spoelen. Ik zag haar keel op en neer gaan terwijl ze het spul heen en weer liet gaan om de vieze, zoute smaak van de drie mannen uit haar mond te verdrijven. Toen ze het uiteindelijk doorslikte, sloot ze haar ogen en zag ik een kleine rilling over haar schouders lopen.

Eden kwam naast me staan en keek van mij naar Rianne. Ze voelde de ijzige spanning die tussen ons hing. Jonas en zijn vazallen stonden een eindje verderop aan de bar te lachen, luidruchtig en triomfantelijk, alsof ze zojuist een geweldige grap hadden uitgehaald.

Ik zag aan de blikken van de anderen dat ze voelden dat de sfeer onherstelbaar was beschadigd. "Jongens," zei ik met een stem die steviger klonk dan ik me voelde, "het is misschien verstandig als we naar huis gaan. Het is mooi geweest."

Eden keek me direct beteuterd aan. De passie van de zolder zat duidelijk nog diep in haar lijf. Ze stapte op me af, sloeg haar armen om mijn nek en probeerde me met een intense, naar bier en verlangen smakende kus te overtuigen om te blijven. De verleiding was enorm, maar ik wierp een blik op Rianne, die daar als een schim naast ons stond. "Het is niet verstandig als Rianne hier nog langer blijft," fluisterde ik tegen Edens lippen.

Eden begreep het, al zag ik de spijt in haar ogen. Ze liet me niet zomaar gaan. "Oké, maar dan wil ik nog één kus ten afscheid," zei ze vastberaden. Ze pakte haar telefoon uit haar zak en drukte hem in mijn hand. "Toets je nummer in." Terwijl ik mijn nummer intikte, keek ze me uitdagend aan. Ze drukte direct op 'bellen' en in mijn broekzak voelde ik mijn eigen telefoon trillen.

"Zo," zei ze met een geheimzinnige glimlach, "nu hebben we elkaars nummers. Want ik wil het absoluut niet laten bij alleen deze avond." Ik drukte haar nog één keer stevig tegen me aan, voelde haar hitte door haar kleren heen en bevestigde dat dit zeker niet de laatste keer was. Na een laatste, diepe kus maakte ik me los.

Zonder om te kijken naar de bar, waar Jonas en zijn maten ongetwijfeld nog steeds zaten te grijnzen, pakte ik Rianne bij haar arm en leidde haar naar de uitgang. De koele nachtlucht buiten was een verademing na de verstikkende sfeer van de schuur. We liepen zwijgend over het erf naar de fietsen, de muziek achter ons vervagend tot een doffe dreun…

Was getekend:John Adams
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...