Buurman Marnix

MARNIX
Stiekem gluur ik naar de overkant. Het gordijn is nog gesloten zie ik. Hopelijk komt mijn lekkere buurvrouw zo d’r bed uit. Tenzij ze weer nachtdienst heeft gehad. In dat geval kan ik beter bij haar voor de deur gaan staan want dan komt ze tussen nu en 10 minuten thuis. Ik moet er toch wel gaan staan want ik moet het pakketje wat ik verstuurd heb naar haar nog onderscheppen. Het leek zo’n eenvoudige weddenschap die ik met de postbode had afgesloten. Stuur de buurvrouw een aantal seksspeeltjes en vraag of je ze samen mag uittesten. Wat zit er ook alweer allemaal bij? Handboeien, blinddoek, wandvibrator, buttplug in drie maten en een masturbator. Iets met veertjes en een flesje met massageolie. Wat was ik trots dat ik het aangedurfd heb om dat te bestellen en naar haar op te sturen. Maar nu bij nader inzien is het natuurlijk een ondoordachte actie. Wat zal ze nu wel niet van me denken. Ze zegt altijd gedag en ziet er goed uit. Haar lange haar wisselt nogal eens van kleur. Meestal heeft ze het opgestoken maar heel af en toe hangt het los, dan komt het tot over haar schouders. Geen idee of ze er dan wat mee doet maar dan glanst en krult het behoorlijk. Ze heeft me wel eens verteld dat ze altijd naar een Duitse firma gaat wanneer ze kleding nodig heeft omdat ze nou eenmaal een grotere maat heeft dan 48. Haar tieten mogen er zijn om nog maar te zwijgen over haar heerlijke dikke kont. Even kijken of haar gordijnen nog steeds gesloten zijn. Ik loop wel naar het gedeelte waar zij woont. Als ik haar toch eens durfde te zeggen wat ze met me doet. Waarschijnlijk zal me dan uitlachen want wat moet ze nou met zo'n man als ik, maar och wat zou ik haar graag eens alle hoeken van de kamer willen laten zien. Laat ik maar voor haar deur gaan staan des te eerder heb ik dat pakket en kan ik het onderscheppen. Sleutels mee? Ja, kom op ouwe jongen, ga ervoor! Laat ik maar even een sprintje trekken.

Ik sta al even te wachten en droom weg…mijn gedachten dwalen af, ik zie haar deur opengaan en ze stapt naar buiten. In mijn fantasie heeft ze een prachtig jurkje aan waarin haar rondingen goed uitkomen. Mooie pumps aan haar voeten met een klein hakje. Ik hoop dat ze dat niet echt aan heeft want ik ben bang voor kortsluiting in mijn hersenen. Maar ja, in de fantasie kan alles dus heeft ze het wél aan en is daar inderdaad de kortsluiting. Binnen een seconde sta ik bij haar. Ik weet niet wat ik doe maar ik duw haar terug het huis in en ik zoen haar. Of ze nou wil of niet ik ga haar neuken. Ik ga haar laten voelen hoe lekker seks kan zijn. Ik ga haar laten smeken om meer. Deur dicht. Nee, ik laat me niet wegduwen. Nu niet. Nu ben je van mij. Ik zal je, oh ja ik zal je….jurk omhoog, lekker wijf dat je er bent. Je panty moet ik stuk scheuren maar dat geeft niet. Ik wil je kut voelen. Worden je tepels nou hard? Waarom trek je me naar je toe? Oh...je wilt me. Je wilt me echt! “Oh…geil wijf!” hijg ik. Ik sleur je mee naar de huiskamer. Gooi je op de bank en trek je blouse stuk. Wat een heerlijke tieten komen daar tevoorschijn. Ik stop mijn hoofd er even tussen. En dan word ik bruut uit mijn fantasie gehaald.

“Hé Marnix, waarom sta jij nou hier?” Wanneer ik opkijk zie ik dat de postbode aan komt lopen. Hij heeft het pakketje in zijn hand. “Sta je me op te wachten? Wil je niet dat ze weet wat je met haar wilt doen? Ik kan het pakketje niet aan jou geven, kerel, jouw naam staat er niet op!” lachend belt hij bij haar aan. Ik zou moeten maken dat ik wegkom maar mijn benen willen niet. Ik blijf staan. Net zolang tot de deur opengaat…

TINE
Met een zucht gooi ik de dekens van me af, stap uit mijn bed en open de gordijnen. Ik kijk even naar buiten. Of nou ja, ik kijk naar het raam van buurman Marnix. Het is me opgevallen dat hij wel heel vaak in zijn slaapkamer is als ik wil gaan douchen. Ik zie dat de gordijnen van zijn kamer nog gesloten zijn dus trek ik mijn nachtshirt uit en loop ik naakt naar de douche. Straks heb ik een date met een man die ik via een datingapp heb leren kennen. Geen idee hoe hij in 't echt is. Op de foto ziet hij er goed uit. Zwarte krullen. Bruine ogen. Licht getinte huid. Niet dik, ook niet dun. Of het waar is wat ik op de foto's gezien heb, ga ik zo ontdekken. Bruno heet hij. Hij zegt dat hij Italiaanse roots heeft. Wanneer ik onder de douche sta denk ik erover na. Hoe zou hij in 't echt zijn? Charmant en hoffelijk? Of is hij lomp en ongemanierd? Hoe dan ook, ik moet stoppen met nadenken en gewoon even doorgaan, anders kom ik straks nog te laat en dat wil ik echt niet. Tijdens het afdrogen voel ik hoe de zenuwen door mijn lijf gieren. Vlug kleed ik me aan. Wanneer ik in de spiegel kijk zie ik dat ik me niet druk hoef te maken over hoe ik eruitzie. Mijn push-up bh doet zijn werk goed. Mijn blouse valt precies zo open zoals ik het voor ogen heb. Bij elke stap die ik zet kun je het vlees van mijn borsten zien trillen. Mijn dikke kont komt lekker uit in dit strakke rokje. Mijn naad panty staat prachtig. Nu nog kiezen welke schoenen ik aan doe. Ik kies voor een elegant klein hakje en een riempje over mijn wreef. Pak mijn sleutels en mijn nette zwarte tasje. En net wanneer ik wil weggaan hoor ik de voordeurbel. Ik kijk even door het spionnetje en zie dat het de postbode is. Ik open de deur en zie dat niet alleen de postbode voor de deur staat maar ook dat buurman Marnix er vlak achter staat.

Buurman Marnix is een beetje zonderling. Ik denk dat hij een jaar of 10 ouder is, maar dat kan ik ook mis hebben. Hij ziet eruit alsof zo uit de jaren 70 is weggelopen. Pantalon, overhemd en spencer. Nette schoenen. Zijn haar zit in een strakke scheiding, hij heeft een keurig getrimde baard en een hoornen bril met ronde jampotglazen maakt het af. Hij is lang, breed en slank.

Hij knikt vriendelijk naar me maar zie ik nou paniek in zijn ogen? Eigenlijk betwijfel ik het want ik zie ook dat hij zijn ogen even flink de kost geeft. Ik pak het pakketje aan en zet het om de hoek bij de deur. Ik kijk later wel van wie het afkomstig is en wat erin zit. Dan trek ik de deur achter me dicht en loop naar mijn schuur om mijn fiets te pakken. Voor ik het weet staat buurman Marnix bij me en hij duwt me naar binnen de schuur in. Hij kraamt allemaal onzin uit. Iets over een weddenschap, dat het pakketje niet voor mij is en dat hij zich schaamt. Ik kijk even naar hem. Hij staat daar en kijkt me wanhopig aan. Ik duw hem mijn schuur uit en loop weer naar mijn voordeur. Wanneer ik de deur open zie ik dat hij weg wil lopen. “Buurman? Kom even binnen. Ik begrijp niet wat u zegt maar als het pakketje niet voor mij is maar voor u dan geef ik het u toch terug. Kom ik doe het gelijk wel even. Dat lijkt me wel zo normaal.” Wanneer ik me buk om het pakketje op te pakken voel ik plotseling de handen van de buurman op mijn heupen. Warm en stevig. Ik voel een klein schokje door mijn lijf gaan en voel hoe mijn tepels hard worden. Word ik nou geil van buurman Marnix? Ik draai me om en duw het pakket in zijn handen. “Hier is het pakket. Alstublieft. Nu moet u me excuseren want ik heb een afspraak en ik ben al laat”. Ik duw buurman Marnix naar buiten. Ik pak mijn spullen en loop gelijk achter hem aan naar buiten naar mijn fiets. Ik weet niet hoe vlug ik op moet stappen en weg moet rijden. Ik ben hevig in de war van mijn lichamelijke reactie op mijn buurman.

MARNIX
Ze duwt het pakket in mijn handen. En sommeert me om weg te gaan. Ze stapt gelijk achter me aan naar buiten, loopt naar haar fiets om snel weg te fietsen. Tine….Oh wat heb ik gedaan? Ik walg van mezelf. Hoe kan ik haar nou bij haar heupen pakken? Wat had ik gedacht? Dat ze zich zomaar in mijn armen zou werpen? Ik loop naar huis en zet het pakket op tafel, fatsoeneer me een beetje en besluit om een stuk te gaan rijden. Ik denk dat ik naar het strand ga. Uitwaaien en bedenken hoe en of ik Tine ooit nog onder ogen kan komen. Ik moet haar zeggen dat het me spijt. Dat het nooit meer zal gebeuren. Maar ik moet haar ook zeggen dat ze zich anders moet gaan kleden. Ze moet haar kleding veel ruimer om haar lijf laten vallen. Eigenlijk moet ze gewoon een hobbezak aan doen want wat ze nu aan had….och wat was ze lekker. Als ik zo bij het strand ben zal ik een rustig plekje opzoeken om mijn hand aan het werk te zetten. Dan open ik gewoon het mapje met haar foto's. Echt scherp zijn ze niet maar dat geeft niet. Ik weet wie erop staat en hoe ze er op staat. Wanneer ik op het parkeerterrein aankom zie ik dat het er veel te druk is. Dan rijd ik wel door naar mijn werk om wat achterstallig werk te doen. Ben er nu toch bijna. Ik koop onderweg nog een magnetronmaaltijd, dan kan ik op kantoor eten en echt flink aan de bak. Aan het begin van de avond piept mijn telefoon. Even kijken van wie het is. Een berichtje van mijn buurvrouw. Durf ik te kijken? Met een kloppend hart lees ik wat ze schrijft.

Beste buurman Marnix,
Wat ik wil weten en wat de enige reden is dat ik u dit berichtje stuur is dat ik me afvraag waarom u zich aan mij vanmorgen heeft vergrepen. Eigenlijk aangifte moeten doen maar ik geloof dat u een goed mens bent en daarom wil ik vragen of u naar mij toe wilt komen om verantwoording aan mij af te leggen. Want lieve buurman Marnix, u weet net zo goed als ik dat u mij vanmorgen heeft aangerand.

Van schrik laat ik mijn telefoon uit mijn hand vallen. Ze heeft gelijk. Natuurlijk heeft ze gelijk. Ik heb haar aangerand. Op het moment dat ik haar bij haar heupen pakte zonder het te vragen heb ik haar inderdaad aangerand. Ik moet naar haar toe. Ik moet mij verontschuldigen. Ik moet echt diep door het stof. Al heb ik geen enkel benul waarom ik deed wat ik deed. Ze zag er erg lekker uit maar dat mag niet een reden zijn om zonder vragen aan haar te komen. Ik moet naar haar toe. Ik gris mijn jas en mijn sleutels mee en loop op een drafje naar mijn auto. Met gierende banden race ik naar huis. Ik parkeer de auto en ga direct naar haar toe. Buiten pluk ik een paar bloemen die langs de kant van de weg staan. Ik kan toch niet met lege handen komen. In mijn hoofd spreek ik mijn lul nog even toe. Rustig blijven en beslist niet gaan steigeren. Wanneer ik bij haar deur sta voel ik een kriebel in mijn buik en weet dat er waarschijnlijk toch iets gaat steigeren wanneer ik haar zie.

TINE
Terwijl ik op de fiets zit begrijp ik amper wat er nu net gebeurd is. Geloof het ook eigenlijk niet. Zou die lieve buurman Marnix zich zo aan mij vergrijpen? Dit had ik nooit achter hem gezocht. Ik weet dat hij een hoge functie heeft gehad bij de politie en dat hij een aantal jaar geleden de overstap heeft gemaakt naar het bedrijfsleven. Ook hier heeft hij een hoge functie. Daarnaast heeft hij best aanzien in de straat en wordt hij door iedereen gerespecteerd. Ik kan het gewoon niet geloven dat hij mij bij mijn heupen heeft gepakt. Na een minuut of 20 kom ik aan op het pleintje waar ik heb afgesproken met Bruno. Ik zie hem van ver al zitten. Zijn uiterlijk is hetzelfde als op de foto die ik van hem heb gekregen. Wanneer ik dichterbij kom zie ik dat de ogen van Bruno zo groot zijn als schoteltjes. Hij kwijlt nog net niet wanneer hij mij ziet. We geven elkaar netjes een hand en hij schuift heel hoffelijk mijn stoel aan. We kletsen een poosje gezellig totdat Bruno zijn hand over mijn knie laat glijden. “Lekkere slet dit wil je toch?” Ik zeg van niet en duw zijn hand weg. Hij legt nogmaals zijn hand op mijn been. Ditmaal hoger. Hij probeert mijn rok omhoog te doen. Weer duw ik zijn hand weg en zeg heel rustig maar beslist dat ik hier niet van gediend ben. Bruno is duidelijk geïrriteerd. Dan pakt hij me bij mijn pols en sleurt me mee het pleintje af. Ik strubbelingen tegen. Begrijp het niet. Het is klaarlichte dag en niemand die ingrijpt. Ik probeer me los te trekken en verlies mijn schoen. Hij duwt me de bosjes in, sist dat ik erom vraag en scheurt dan mijn panty stuk. Ik blijf me verzetten en uiteindelijk lukt het me om mijn fietssleutel uit mijn tasje te wurmen. Vlug steek ik Bruno in zijn arm, geef hem een knietje waardoor hij dubbelklapt en ik weg kan komen. Ik ren naar mijn fiets en ben nog nooit zo snel thuisgekomen. Thuis smijt ik mijn fiets in de schuur en ga vlug naar binnen. Ik gooi de voordeur dicht en laat me huilend met mijn rug ertegenaan door mijn knieën zakken. Dan raap ik mezelf bij elkaar en strompel naar mijn slaapkamer. Ik doe de gordijnen dicht en kleed me huilend uit. Dan strompel ik door naar de badkamer. Ik doe de douche aan en ga eronder staan. Steeds wanneer ik mijn ogen dicht doe hoor ik Bruno sissen dat ik een slet ben en dat ik het wil. Misschien heeft hij wel gelijk. Vanmorgen toen de buurman mij bij mijn heupen pakte, werd ik toch ook geil. Ik weet niet hoe lang ik al onder de douche sta. Wat voel ik me boos. Zo boos dat ik de buurman een appje ga sturen om te vragen waarom hij zijn handen op mijn heupen heeft gelegd. Ik heb hem daar geen toestemming voor gegeven dus feitelijk is het aanranding. Ik voel me gelijk nog veel bozer boos worden. Pak mijn handdoek, droog me af, doe mijn joggingpak aan en begin heel fanatiek met typen. Ik ga zeggen dat ik hem nooit meer wil zien, dat hij maar moet verhuizen. Wat denkt hij wel niet? Vlug tiep ik een berichtje. Kort en zakelijk staat het er: Buurman, wat bezielde u? Ik wil dat u gaat verhuizen want ik wil u nooit meer zien. Ik verwijder het weer. Dit is toch gewoon raar. Ik ga de buurman nu toch geen bericht sturen. Nee, dat is te belachelijk voor woorden. Wat zou ik er eigenlijk mee willen bereiken? Dat de buurman een grote bos rozen meeneemt en zijn excuus gaat maken? Dat hij inziet dat hij fout is geweest en mij een schadevergoeding gaat aanbieden? Wat eigenlijk?

Ik bel in plaats daarvan mijn beste vriendin. Vertel haar wat er is gebeurd. Ze kan vandaag niet komen omdat ze te veel afspraken heeft en een deadline moet halen op haar werk maar we spreken voor morgen af. Gelukkig heb ik nog een bakje in de vriezer wat ik straks kan opwarmen met avondeten dus hoef ik er niet uit vandaag. Ik plof op de bank en zap wat heen en weer. Ik kan het slecht volgen. Blijf maar aan de buurman denken. Ik voel mijn maag knorren. Wanneer ik op de klok kijk, zie ik dat het al bijna etenstijd is. Weer denk ik aan de buurman. Het blijft knagen. Ik wil écht weten waarom de buurman buiten op me stond te wachten. Hoe wist hij van het pakketje? En waarom die handen op mijn heupen? En dan begin ik toch met typen. Niet meer kort en bondig. Welnee zeg. Het is allesbehalve kort en bondig. Ik hoef het immers niet te versturen. Ik kan het ook kopiëren en in mijn notities zetten zodat ik het kan versturen wanneer ik er echt aan toe ben. Ja, dat doe ik. Ik schrijf het gewoon van me af. WTF…Heb ik nou echt op verzenden gedrukt? O…wat ben ik dom zeg. Waarom zet ik het niet gelijk in mijn notities? Waarom doe ik soms zo onhandig. Hopelijk kijkt de buurman pas vanavond laat op zijn mobiel zodat hij pas morgen kan komen. Ik kijk wat filmpjes op Insta. Wordt er nu geklopt? Ik gluur door het raampje in de keuken. Ja hoor, buurman Marnix staat voor de deur. Wat heeft hij nu in zijn hand? Wat zijn dat dan voor verlepte bloemen? Ik zucht en loop naar de deur. Wanneer ik opendoe zie ik het gezicht van de buurman. Bleek en heel schuldbewust. Wat een lief puppy is ‘t zo… “Kom maar binnen en loop maar naar de eettafel”. Ik pak voor de zekerheid mijn honkbalknuppel en leg die op de stoel naast me. Het gaat me niet gebeuren dat er weer aan me wordt gezeten zonder dat ik daar toestemming voor geef. Ik kijk nog eens naar de buurman. Hij zit daar zo te bibberen. Het bovenste knoopje van zijn overhemd zit los. Ik zie nu pas dat hij hele lieve bruine ogen heeft. Zijn haar zit een beetje door de war. Ik voel me een beetje week worden wanneer hij zwijgend de bloemen aan me geeft.

MARNIX
Ze kijkt me aan met die lieve grijsblauwe ogen. Ze vraagt waar mijn gedrag vandaan kwam. Ik hoor mezelf stotteren dat ik verliefd op haar ben. Dat ik vooral haar kont zo mooi vind en dat ik niet anders kon dan even mijn handen op haar heupen leggen. Dan kijk ik nog eens goed naar haar. Ik schrik van wat ik zie. Het valt nu pas op, maar ze heeft roodomrande ogen. “Je hebt gehuild. Komt dat door mij?”
Dan begint ze te vertellen. Weer moet ze huilen. Ze zegt dat ze iemand had ontmoet via een datingapp. Dat ze de afgelopen week wat berichten naar elkaar hadden gestuurd. En foto's uitgewisseld. Dat het klopte. De foto's en de werkelijkheid. Hoe ze op het terrasje hadden gezeten op het pleintje in het dorp verderop. Over de hand op haar knie, over hoe hij met nee geen genoegen neemt, hoe die gast haar had meegenomen naar de bosjes verderop een wat daar gebeurd was. Mijn oren gonzen. Ik voel me zo boos worden! Ik sta vlug op en loop in de tafel heen. Sla mijn armen om haar heen, geef een kus op haar haar en laat haar huilen. Zacht aai ik over haar rug. Ik voel haar rustiger worden. Ze drukt haar hoofd tegen mijn buik. Haar armen om me heen. Ik voel hoe haar borsten tegen me geplet worden. En natuurlijk voel ik ook iets steigeren. Ik weet zeker dat ze het ook moet voelen maar ze reageert er niet op. Ze houdt me gewoon vast. Plotseling begint ze te trillen. Dan laat ze me los. Een blos op haar wangen. Ze loopt naar de keuken. Ik blijf even staan. Ik ben blij dat ze die honkbalknuppel niet gebruikt heeft.

TINE
Ik leg de bloemen maar op tafel. Ik voel mijn benen trillen maar kan met vaste stem vragen waar zijn gedrag van deze morgen vandaan komt. Buurman slaat zijn ogen neer voordat hij iets zegt. Dan een diepe zucht. Hij slaat zijn ogen weer op en begint dan te stotteren dat hij verliefd op me is. Wat hij nog meer zegt hoor ik niet meer. Verliefd op mij? Hoe dan? En hoelang al? Zo bijzonder ben ik niet. Eigenlijk ben ik vrij doorsnee. Ik kijk naar mijn buurman. Hij zit daar maar te friemelen met zijn handen. Wanneer hij even stil is begin ik te praten. Opeens vertel ik hem over Bruno. Wat er gebeurd is en hoe ik ben weggekomen.
Natuurlijk moet ik huilen. Buurman Marnix staat op en komt naast me staan. Ik krijg een knuffel en hij aait me over mijn rug. Gek genoeg voelt dit heel vertrouwd. Langzaam word ik rustiger. Spontaan sla ik mijn arm om zijn middel en druk mijn hoofd tegen zijn buik. En terwijl ik de buurman stevig vast hou voel ik hoe hij een stijve krijgt. Ik doe net alsof ik het niet voel. Opeens beginnen mijn benen weer te trillen. Ik weet niet wat het is maar de buurman doet wat met me. Vlug laat ik hem los, sta op en loop naar de keuken. Hopelijk heeft hij mijn rode wangen niet gezien. In de keuken pak ik eerst een glas water. Dan roep ik of hij al gegeten heeft. Buurman geeft geen antwoord. Ik weet niet zeker of hij mij gehoord heeft. Ik bestel wat bij de plaatselijke toko en loop dan weer terug naar de huiskamer. De buurman staat nog steeds bij de tafel.
Ik bekijk hem even van een afstandje. Wanneer ik echt goed kijk moet ik het toch wel toegeven aan mezelf. De buurman ziet er eigenlijk wel lekker uit. Zijn ogen zijn lief. Waarom hij die lieve ogen verstopt achter zijn bril en geen lenzen heeft is me een raadsel. Hij knuffelt goed en zijn aftershave rook best lekker. Het was een licht fris geurtje wat ik rook. Het maakt me een beetje week. Even schud ik met mijn hoofd en loop dan naar de kast. Ik pak borden en glazen en dit vast klaar op het aanrecht. Dan loop ik weer naar Marnix. “Buurman?” Ik kijk hem aan. Niet lang maar voor mijn gevoel is t wél lang. En dan pakken we elkaar beet.

TINE
Even kijken we elkaar in de ogen. Dan buigen onze hoofden naar elkaar toe. Onze lippen raken elkaar. Lief en zacht. Heel voorzichtig kussen we elkaar. Onze adem stokt even. We kussen opnieuw. Weer lief en teder. We moeten beiden zachtjes grinniken. Ik sla mijn armen om zijn nek. Hij houdt mijn heupen vast. Dan trekt hij mij tegen zich aan. Marnix is zo lief voor mij. Dan kust hij dwingender. Zijn hand gaat door mijn haar. Zijn andere hand gaat onder mijn trui. Hij heeft warme zachte handen. We zeggen niets. We kussen en strelen elkaar. Ik voel me geil. Marnix wordt ook steeds geiler. Ik trek zijn spencer over zijn hoofd. Hij trekt mijn trui over mijn hoofd. Weer trekken we naar elkaar toe. Het kussen wordt steeds onstuimiger.
Onze handen gaan door elkaars haar. Over elkaars rug. Langzaam doet buurman Marnix een stap naar achter. Ik laat niet los maar loop met hem mee. Buurman Marnix doet nog een stapje naar achter. En nog een en nog een. Al kussend lopen we zo naar de bank. Hij laat zich op de bank zakken en trekt mij met zich mee. Het kan mij niet meer schelen. Ik ben geil. Wil niets anders dan seks. Net wanneer we lekker liggen te zoenen gaat de bel. “Ga maar”, zegt de buurman zacht.
“Het zal het eten zijn” mompel ik. Ik sta op om de deur open te gaan doen. Maar voor ik bij de deur ben trekt buurman Marnix me weg. “Zet jij alles maar op tafel. Laat mij maar open doen.” Ik loop naar de keuken om alle spullen te pakken, zet deze op tafel en luister naar wat er bij de voordeur gebeurt. Ik hoor een boze stem.
Ik hoor buurman Marnix zeggen dat ik er niet ben. Dat hij zo de politie gaat bellen. Dan gaat de deur dicht en komt hij weer bij me in de huiskamer. Zegt vanuit de gang dat hij denkt dat het die gast van vanmiddag was. Wanneer hij de huiskamer binnenkomt kijkt hij naar me. Zijn blik is vol liefde maar zijn houding is anders dan anders. Hij straalt uit dat niemand binnen gaat komen zonder zijn toestemming. Marnix pakt me weer vast en geeft me zoen op mijn lippen. Ik trek hem mee naar de bank.

MARNIX
Wat kust ze me heerlijk. Ik kan mijn geluk niet op. Helaas gaat net de deurbel als we lekker op de bank liggen. Wanneer ze de gang in loopt om open te gaan doen bedenk ik me dat het nooit het eten kan zijn. Vlug spring ik op van de bank en loop achter haar aan. Mijn oren gonzen. Vrijwel zeker weet ik dat het die eikel van vanmiddag is. Ik zeg tegen Tine dat ze alles maar op tafel moet gaan klaarzetten. Wanneer ze weg is open ik de deur. Als ik opendoe zie ik inderdaad die eikel staan. Ik moet me bedwingen om hem iets aan te doen. We hebben even een woordenwisseling maar hij druipt toch af. Bij terugkomst in de huiskamer zie ik de angst in haar ogen staan. Vlug loop ik naar haar toe, pak haar vast en geef haar een kus.
Het helpt haar om de angst van haar af te zetten.
Ze neemt me mee naar de bank. Duwt me erop en gaat op me zitten. Aan elke kan van mij een been. Het kan niet anders dan dat ze mijn stijve voelt. Ik kijk haar in haar ogen. Het is niet te missen. Ze is bloedgeil. Ze buigt zich naar voren, Neemt mijn gezicht tussen haar handen en kust me zacht. Ik beantwoord haar kus heel voorzichtig en duw ook mijn tong in haar mond. Ze accepteert het en opent haar mond, onze tongen dansen om elkaar heen. We voelen het allebei er hangt seks in de lucht. En allebei vinden we het heerlijk.
Langzaam zakt ze naar beneden. Ik voel hoe ze de knoop van mijn broek losmaakt. De rits van mijn broek trekt ze tergend langzaam naar beneden. Daarna pakt ze mijn overhemd en trekt die in een keer los zodat de knoopjes door de lucht vliegen. Ik trek haar weer omhoog. Samen trekken we haar trui uit daarna volgt haar broek. Het lingeriesetje wat ze aanheeft is prachtig, sexy en toch netjes. Het staat haar mooi. Weer zakt ze naar beneden ze pakt mijn broek met beide handen vast. Ik doe mijn billen iets omhoog en dan trekt ze mijn broek uit.

TINE
We trekken elkaars kleding uit. Marnix bekijkt me heel goed nu ik in mijn lingerie bij hem op de bank lig. Weer zoenen we. Ik voel de handen van Marnix over mijn lijf gaan. Binnen een paar seconden maakt hij de haakjes van mijn bh los en terwijl hij de bandjes over mijn armen laat glijden ontbloot hij mijn borsten. Even houdt hij zijn adem in. Je bent prachtig fluistert hij. Dan pak ik zijn boxer en trekt die naar beneden. Even kijk ik naar zijn pik dan kijk ik weer naar hem jij bent ook prachtig zeg ik. Hij trekt me weer boven op hem zijn handen over mijn kont. En terwijl hij mijn slip wil vastpakken pak ik zijn handen. Even wachten fluister ik. Hij kijkt me aan en ziet dat me iets dwars zit. Ik kom omhoog en stap van de bank. En terwijl ik met mijn rug naar hem toe ga staan zeg ik dat ik nog een flinke bos haar heb zitten. Ik draai me weer naar hem toe. Ik grijp zijn hand voel me onzeker maar vraag het toch. Zou je me daar beneden willen scheren lieve schat? Maar natuurlijk wil ik dat. Als jij dat graag wil doe ik dat kom maar. Hij staat op en loopt met me naar de badkamer. Voor ik het weet ben ik geschoren. Ik ruim de spullen op en trek hem mee naar bed. Ik geef hem heel zacht een kusje op zijn gezicht. Dan nog één en nog één….

MARNIX
Ze kust me. Heel teder. Het zijn hele lieve kleine kusjes. Ze slaat geen enkel plekje van mijn gezicht over. Ze eindigt bij mijn oorlelletje. Vroeger, heel vroeger, in mijn jonge jaren, had ik daar een ringetje in. Je kunt nog steeds zien dat ik dat gehad heb. Tine maakt er niets van. Ze sabbelt even aan mijn oorlelletje. Dit voel ik recht naar beneden gaan. Mijn pik is voor zover het mogelijk is nog stijver geworden. Maar ze is nog niet klaar met de kusjes. Ze gaat tergend langzaam naar beneden. Via mijn nek naar mijn sleutelbeen en vanaf daar zakt ze af naar mijn tepel. Ze maakt heel zacht een rondje erom heen met het puntje van haar tong. Dan neemt ze mijn tepel in haar mond en zuigt er zacht aan.
Oohhh…. Ik weet niet waar ik me nu bevind, maar het is zeker niet in een bed op aarde. Wat ik nu voel is geen liefde meer. Het is lust. Pure lust. Ik pak haar bij haar armen en gooi haar op haar rug. Wanneer ik naar haar kijk zie ik hoe geil ze is. Zij heeft ook de lust in haar ogen staan. Onze lippen vinden elkaar weer. Ze trekt me bovenop haar. Mijn lul beroerd haar kut maar gaat er nog niet in. Ze spreid haar benen en positioneert zichzelf recht onder me. Ik dring voorzichtig bij haar naar binnen. Tergend langzaam. Ze druk haar kut omhoog, grijpt mij bij mijn billen en drukt mij omlaag. Ik blijf nauwelijks een seconde liggen. Ze begint ritmisch te bewegen. Ik beweeg met haar mee. We kreunen, grommen en hijgen. Het klinkt als een symfonie. We rollen in elkaar verstrengeld over het bed. We lachen en huilen van geluk. Wat wij nu beleven is zo puur. Opeens stopt ze. Ik lig onder haar. Ze duwt zichzelf omhoog maar zorgt ervoor dat mijn lul in haar blijft. Ik ondersteun haar met mijn handen. Ik zie dat ze bijna in extase is. Haar bewegingen worden steeds feller en sneller. Haar mooie borsten dansen in het ritme. Oh….. oh…..jajaja….. mmm…..
Ze sluit haar ogen kruipt in haar eigen bubbel terwijl ze bovenop me tekeer gaat en dan… dan gaan de sluizen open… Ze squirt, schreeuwt en schokt. Ze straalt van binnenuit. Ze is oogverblindend mooi en dat brengt mij over het randje. Ik hou haar stevig bij haar heupen vast. Ik voel hoe mijn lul uit elkaar klapt. Stralen sperma eindigen in haar. Niet één of twee of 3 stralen zeker 5. Ik voel hoe ze mijn lichaam verlaten en diep in haar ontvangen worden. Dan neem ik haar in mijn armen. We hebben tranen van pure ontroering in onze ogen.
Dan begint ze me weer zachtjes te zoenen. Ze fluistert zacht mijn naam Marnix? Zullen we dit vaker doen?

Trefwoord(en): Buurman, Buurvrouw, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!